คลังสารสนเทศดิจิทัล มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช (STOU Institutional Repository)
Not a member yet
13842 research outputs found
Sort by
Factors Affecting Participation of Members in Operation of Ban Nong Ya Plong Rubber Farmers Group Thung Saliam District, Sukhothai Province
No full textการศึกษาเฉพาะกรณี (บท.ม. (บริหารธุรกิจ))-- มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566This study aims to study (1) member factors that affect member participation in operations of Ruam Jai Rubber Farmers Group, Ban Nong Ya Plong, Thung Saliam, Sukhothai Province; (2) differences in participation of members in operations of Ruam Jai Rubber Farmer Group, Ban Nong Ya Plong, Thung Saliam, Sukhothai Province, classified by member factors; and (3) farmer group factors in operations of Ruam Jai Rubber Farmers Group, Ban Nong Ya Plong, Thung Saliam, Sukhothai ProvinceThe sample group used in this study was 93 members of Ruam Jai Rubber Farmer Group, Ban Nong Ya Plong, Thung Saliam. Sukhothai Province. Descriptive statistics used include frequency, percentage, mean, and standard deviation. Inferential statistics used include T-test and F-test by multiple regression analysis.The results of the study found that (1) different member factors in every aspect did not affect member participation in operations of Ruam Jai Rubber Farmer Group, Ban Nong Ya Plong, Thung Saliam, Sukhothai Province. (2) Member factors including gender, age, marital status, education level and different membership periods did not affect participation of members in operations of Rubber Farmer Group. (3) Farmer group factors including sense of belonging, a source of funding, and information public relations affected participation of members in operations of the farmer group, at the statistical significance level of 0.05.การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา (1) ปัจจัยด้านสมาชิกที่ส่งผลต่อการมีส่วนร่วมของสมาชิกในการดำเนินการของกลุ่มเกษตรกรชาวสวนยางร่วมใจบ้านหนองหญ้าปล้องทุ่งเสลี่ยม จังหวัดสุโขทัย (2) ความแตกต่างของการมีส่วนร่วมของสมาชิกในการดำเนินการของกลุ่มเกษตรกรชาวสวนยางร่วมใจบ้านหนองหญ้าปล้องทุ่งเสลี่ยม จังหวัดสุโขทัย จำแนกตามปัจจัยด้านสมาชิก (3) ปัจจัยด้านกลุ่มเกษตรกรในการดำเนินงานของกลุ่มเกษตรกรชาวสวนยางร่วมใจบ้านหนองหญ้าปล้องทุ่งเสลี่ยม จังหวัดสุโขทัยกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ คือ สมาชิกกลุ่มเกษตรกรชาวสวนยางร่วมใจบ้านหนองหญ้าปล้องทุ่งเสลี่ยม จังหวัดสุโขทัย จำนวน 93 ราย สถิติเชิงพรรณนาที่ใช้ ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติเชิงอนุมานที่ใช้ได้แก่ การทดสอบค่าทีและการทดสอบค่าเอฟ โดยการวิเคราะห์การถดถอยเชิงพหุคูณ ผลการศึกษาพบว่า (1) ปัจจัยด้านสมาชิกทุกด้านที่แตกต่างกัน ส่งผลต่อการมีส่วนร่วมในการดำเนินงานของกลุ่มเกษตรกรชาวสวนยางร่วมใจบ้านหนองหญ้าปล้องทุ่งเสลี่ยม จังหวัดสุโขทัยไม่แตกต่างกัน (2) ปัจจัยด้านสมาชิก ด้านเพศ อายุ สถานภาพสมรส ระดับการศึกษา และระยะเวลาเป็นสมาชิกที่แตกต่างกัน ส่งผลต่อการมีส่วนร่วมของสมาชิกในการดำเนินงานของกลุ่มเกษตรกรไม่แตกต่างกันที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 (3) ปัจจัยด้านกลุ่มเกษตรกร ด้านความรู้สึกเป็นเจ้าของ ด้านเป็นแหล่งเงินทุน และด้านการประชาสัมพันธ์ข้อมูลข่าวสาร ส่งผลต่อการมีส่วนร่วมของสมาชิกในการดำเนินงานของกลุ่มเกษตรกร ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.0
Human resource development guidelines for work performance enhancement of Phuket Provincial Administrative Organization
No full textการศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาความคิดเห็นเกี่ยวกับรูปแบบการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ขององค์การบริหารส่วนจังหวัดภูเก็ต (2) ศึกษาความคิดเห็นเกี่ยวกับการเพิ่มศักยภาพสมรรถนะที่จำเป็นต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติงานขององค์การบริหารส่วนจังหวัดภูเก็ต (3) ศึกษาความคิดเห็นเกี่ยวกับระดับผลสัมฤทธิ์การปฏิบัติงานขององค์การบริหารส่วนจังหวัดภูเก็ต และ (4) เสนอแนะแนวทางพัฒนาทรัพยากรมนุษย์เพื่อเพิ่มพูนผลสัมฤทธิ์ขององค์การบริหารส่วนจังหวัดภูเก็ตการศึกษานี้ใช้รูปแบบการวิจัยเชิงปริมาณ ประชากรคือ พนักงานองค์การบริหารส่วนจังหวัดภูเก็ตระดับปฏิบัติงานจาก 13 ส่วนราชการ จำนวนทั้งสิ้น 260 คน โดยศึกษาจากประชากรทั้งหมด เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสอบถามแบบมีโครงสร้าง สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ และค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ส่วนการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพใช้การวิเคราะห์เนื้อหาแบบสรุปอุปนัย ผลการศึกษาพบว่า (1) ในภาพรวมความคิดเห็นเกี่ยวกับรูปแบบการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ขององค์การบริหารส่วนจังหวัดภูเก็ตอยู่ในระดับมาก โดยให้ความสำคัญในด้านการฝึกอบรม มากที่สุด (2) ในภาพรวมความคิดเห็นเกี่ยวกับการเพิ่มสมรรถนะที่จำเป็นที่เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติงานขององค์การบริหารส่วนจังหวัดภูเก็ตอยู่ในระดับมาก โดยให้ความสำคัญด้านทักษะคอมพิวเตอร์ เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารและคุณธรรมจริยธรรม มากที่สุด (3) ในภาพรวมความคิดเห็นระดับผลสัมฤทธิ์การปฏิบัติงานขององค์การบริหารส่วนจังหวัดภูเก็ตอยู่ในระดับมาก และ (4) ข้อเสนอแนะแนวทางการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ ได้แก่ ควรมีการฝึกอบรมและให้ความรู้ทักษะในการทำงานที่ครอบคลุมเป้าหมายขององค์การ อย่างสม่ำเสมอ ส่งเสริมให้บุคลากรทำกิจกรรมร่วมกันเพื่อสร้างวัฒนธรรมองค์การที่ดีและเกิดความผูกพัน ส่งเสริมทักษะในอนาคตด้านการคิดวิเคราะห์ การใช้เทคโนโลยีที่ทันสมัยอย่างสร้างสรรค์และริเริ่มใช้นวัตกรรม เพื่อการจัดบริการสาธารณะThe objectives of this study were to (1) study the opinions regarding human development patterns of Phuket Provincial Administrative Organization (2) study the opinions regarding essential competency potentiality for work performance enhancement of Phuket Provincial Administrative Organization (3) study the opinion regarding work performance achievement level of Phuket Provincial Administrative Organization; and (4) recommend human development guidelines for work performance enhancement of Phuket Provincial Administrative Organization. This study followed quantitative research model. The population was officials at operational level working in 13 departments of Phuket Provincial Administrative Organization, totally 260 officials. Data was collected from the entire population. Research instrument for data collection was a structured questionnaire. Descriptive statistics for data analysis comprised of frequency, mean, percentage and standard deviation. For qualitative data analysis employed inductive content analysis method. The findings of this study revealed that (1) an overview of opinions regarding human development patterns of Phuket Provincial Administrative Organization was at high level, which the highest mean was training method (2) an overview of opinions regarding essential competency potentiality for work performance enhancement of Phuket Provincial Administrative Organization was at high level, which the top priority showed computer, informative technology, communicational and ethic skills (3) an overview of opinion regarding work performance achievement level of Phuket Provincial Administrative Organization was at high level; and (4) key recommendations for human resource development were that there should have training courses on providing knowledge and skills regularly that covered the key results of organization, enhance activities that create official’s collaboration for good organizational culture and commitment, strengthen future skill on analytic thinking, creative advanced technology and innovation for public service
Effects of Using Cooperative Learning with STAD Technique on English Reading Comprehension of Grade 9 Students in Schools under the Chanthaburi Trad Secondary Educational Service Area Office
No full textการวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบความสามารถด้านการอ่านภาษาอังกฤษเพื่อความเข้าใจของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โดยการสอนแบบร่วมมือเทคนิค STAD และการสอนแบบปกติ 2) เปรียบเทียบความสามารถด้านการอ่านภาษาอังกฤษเพื่อความเข้าใจของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โดยการสอนแบบร่วมมือเทคนิค STAD ก่อนเรียนและหลังเรียน และ 3) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ที่มีต่อการสอนแบบร่วมมือเทคนิค STAD กลุ่มตัวอย่างได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนท่าใหม่“พูลสวัสดิ์ราษฎร์นุกูล” จังหวัดจันทบุรี สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาจันทบุรี ตราด ที่กำลังศึกษาอยู่ในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2566 จำนวน 2 ห้อง โดยแบ่งเป็นกลุ่มควบคุม จำนวน 30 คน และกลุ่มทดลองจำนวน 30 คน ได้มาจากวิธีการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แผนการจัดการเรียนรู้โดยการสอนแบบร่วมมือเทคนิค STAD จำนวน 8 แผน 2) แผนการจัดการเรียนรู้โดยการสอนแบบปกติ จำนวน 8 แผน 3) แบบทดสอบวัดความสามารถด้านการอ่านภาษาอังกฤษเพื่อความเข้าใจ จำนวน 20 ข้อ และ 4) แบบสอบถามความพึงพอใจที่มีต่อการสอนแบบร่วมมือเทคนิค STAD จำนวน 10 ข้อ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าทีผลการวิจัยพบว่า 1) ความสามารถด้านการอ่านภาษาอังกฤษเพื่อความเข้าใจของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โดยการสอนแบบร่วมมือเทคนิค STAD สูงกว่าการสอนแบบปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) ความสามารถด้านการอ่านภาษาอังกฤษเพื่อความเข้าใจของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โดยการสอนแบบร่วมมือเทคนิค STAD หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 3) ความพึงพอใจของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ที่มีต่อการสอนแบบร่วมมือเทคนิค STAD ในภาพรวมอยู่ในระดับมากThe objectives of this research were to (1) compare the English reading comprehension of Grade 9 students taught by STAD cooperative learning technique and traditional teaching method; (2) compare the English reading comprehension of Grade 9 students before and after learning through STAD cooperative learning technique; and (3) study the satisfaction of Grade 9 students towards STAD cooperative learning technique.The research sample consisted of two groups of Grade 9 students from Tha Mai "Phun Sawat Rat Nukul" School in Chanthaburi Province, under the Chanthaburi Trad Secondary Educational Service Area Office, studying in the second semester of the 2023 academic year. The sample was divided into a control group of 30 students and an experimental group of 30 students, obtained by multi-stage sampling. The research instruments included 1) eight STAD cooperative learning technique lesson plans, 2) eight traditional teaching method lesson plans, 3) a 20-item test assessing English reading comprehension, and 4) a 10-item questionnaire on satisfaction towards STAD cooperative learning technique. The statistics used for data analysis were mean, standard deviation, and t-test.The research findings showed that 1) the English reading comprehension of Grade 9 students taught by STAD cooperative learning technique was significantly higher than those taught by traditional teaching method at the .05 level of statistical significance, 2) the English reading comprehension of Grade 9 students after learning through STAD cooperative learning technique was significantly their pre-learning counterpart score at the .05 level of statistical significance, and 3) the overall satisfaction of Grade 9 students towards STAD cooperative learning technique was at a high level
Marketing Mix Factors Affecting the Decision to Use Wedding Photographer Services of Population in Thailand
No full textการศึกษาเฉพาะกรณี (บท.ม. (บริหารธุรกิจ))-- มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาปัจจัยด้านประชากรศาสตร์ของผู้บริโภคในประเทศไทย ที่ใช้บริการช่างภาพงานแต่งงาน (2) ศึกษาปัจจัยด้านส่วนประสมทางการตลาดของช่างภาพงานแต่งงานในประเทศไทย (3) ศึกษาการตัดสินใจเลือกใช้บริการช่างภาพงานแต่งงานของผู้บริโภคในประเทศไทย (4) เปรียบเทียบการตัดสินใจเลือกใช้บริการช่างภาพงานแต่งงานของผู้บริโภคในประเทศไทย (5) ศึกษาปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่มีผลต่อการเลือกใช้บริการช่างภาพงานแต่งงานของผู้บริโภคในประเทศไทย การศึกษานี้เเป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ประชากร คือ ผู้บริโภคที่อาศัยอยู่ที่ประเทศไทยและเคยใช้บริการช่างภาพงานแต่งงานและอาศัยอยู่ในประเทศไทย ซึ่งไม่ทราบจำนวนประชากรที่แน่นอนกำหนดกลุ่มตัวอย่างด้วยสูตรของคอร์แครน ได้กลุ่มตัวอย่างจำนวน 400 คน ด้วยวิธีการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที ค่าเอฟ การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว การเปรียบเทียบรายคู่ และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณผลการศึกษาพบว่า (1) ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง ช่วงอายุระหว่าง 31-35 ปี สถานภาพสมรส ระดับการศึกษาปริญญาตรี ประกอบอาชีพพนักงานบริษัท/เอกชน รายได้เฉลี่ยต่อเดือน 20,001 – 30,000 บาท (2) ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาด จากการศึกษาพบว่า ภาพรวมอยู่ในระดับมาก โดยด้านที่มีค่าเฉลี่ยมากที่สุดคือด้านผลิตภัณฑ์ (3) ความคิดเห็นเกี่ยวกับการตัดสินใจเลือกใช้บริการช่างภาพงานแต่งงานของผู้บริโภคในประเทศไทย จากการศึกษาพบว่า ภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด โดยข้อที่มีค่าเฉลี่ยมากที่สุดคือ ตัดสินใจเลือกใช้บริการช่างภาพงานแต่งงาน หากมีงานแต่งงาน (4) การเปรียบเทียบระดับความสำคัญเกี่ยวกับการตัดสินใจเลือกใช้บริการช่างภาพงานแต่งงานของผู้บริโภคในประเทศไทย จำแนกโดยปัจจัยด้านประชากรศาสตร์ พบว่า ด้านเพศ ด้านอายุ สถานภาพ ระดับการศึกษา อาชีพ และรายได้เฉลี่ยต่อเดือนที่แตกต่างกัน มีการตัดสินใจเลือกใช้บริการช่างภาพงานแต่งงานของผู้บริโภคในประเทศไทยที่แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และ (5) ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้บริการช่างภาพงานแต่งงานของผู้บริโภคในประเทศไทย พบว่า ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดด้านบุคลากร ด้านกระบวนการให้บริการ และด้านผลิตภัณฑ์ ซึ่งส่งผลต่อการตัดสินใจอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05The research aimed to (1) study the personal factors of consumers using wedding photographer services of the population in Thailand, (2) study marketing mix factors of consumers using wedding photographer services of the population in Thailand, (3) study the decision to services of wedding photographers of consumers in Thailand, (4) compare the decision on using wedding photographer services among consumers in Thailand, (5) study marketing mix factors affect consumers' service decision to use wedding photographer services in Thailand. This study was quantitative research. The population was consumers who live in Thailand and used the services of a wedding photographer in Thailand, with an unknown size. The sample size, determined using Cochran’s formula, was 400, collected through multi-stage sampling. Data were gathered using a questionnaire, The data analysis was frequency, percentage, mean, standard deviation, t-test, F-test, One-way ANOVA, multiple comparisons, and multiple regression analysis.The results of the study found that (1) Most respondents were female age range between 31-35 years, had a marital status, bachelor's degree level of education, occupation company/private employee, and had an average monthly income of 20,001-30,000 baht. (2) Overall opinion level of the marketing mix was high; the highest aspect was the product. (3) The opinion level of the consumers' decision to use wedding photographer services in Thailand at the highest level. (4) The comparison of consumer decisions to use wedding photography services in Thailand, classified by demographic factors, reveals that differences in gender, age, marital status, education level, occupation, and average monthly income significantly held the different decision to use wedding photography services among Thai consumers, with statistical significance at the 0.05 level and (5) Marketing mix factors affecting consumers’ decision to using wedding photographer services in Thailand were People, Process and Product with significance level of 0.05
Factors Affecting Safety Behavior of Low-Cost Airline Employees Working at Don Mueang Airport
No full textการศึกษาเฉพาะกรณี (บท.ม. (บริหารธุรกิจ))-- มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาปัจจัยส่วนบุคคลและพฤติกรรมความปลอดภัยในการทำงานของพนักงานสายการบินต้นทุนต่ำที่ปฏิบัติงาน ณ ท่าอากาศยานดอนเมือง (2) ศึกษาเปรียบเทียบพฤติกรรมความปลอดภัยในการทำงานของพนักงานสายการบินที่ปฏิบัติงาน ณ ท่าอากาศยานดอนเมืองจําแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล และ (3) วิเคราะห์ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมความปลอดภัยในการทำงานของพนักงานสายการบินต้นทุนต่ำที่ปฏิบัติงาน ณ ท่าอากาศยานดอนเมืองการศึกษานี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ประชากรที่ศึกษาคือ พนักงานสายการบินต้นทุนต่ำที่ปฏิบัติงาน ณ ท่าอากาศยานดอนเมือง ที่ไม่ทราบจำนวนที่แน่นอน โดยคำนวณขนาดตัวอย่างด้วยสูตรของคอแครนได้ตัวอย่าง 400 คน โดยการสุ่มตัวอย่างแบบสะดวก เครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที ค่าเอฟ และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณผลการศึกษาพบว่า (1) ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่เป็นเพศชาย มีอายุ 31 - 40 ปี สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี มีระยะเวลาปฏิบัติงานกับบริษัท 5 – 10 ปี มีตำแหน่งงานพนักงานระดับปฏิบัติการ และอยู่ในสังกัดบริษัท ไทยแอร์เอเชีย จำกัด ความคิดเห็นเกี่ยวกับพฤติกรรมความปลอดภัยในการทำงานของพนักงานในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (2) พนักงานที่มีปัจจัยส่วนบุคคลด้านหน่วยงานสังกัดที่แตกต่างกันมีพฤติกรรมความปลอดภัยในการทำงานของพนักงานสายการบินต้นทุนต่ำที่ปฏิบัติงาน ณ ท่าอากาศยานดอนเมืองแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 (3) ปัจจัยเสริมสร้างความปลอดภัยด้านวิศวกรรมศาสตร์ ด้านการศึกษา และด้านการออกกฎข้อบังคับส่งผลต่อพฤติกรรมความปลอดภัยในการทำงานของพนักงานสายการบินต้นทุนต่ำที่ปฏิบัติงาน ณ ท่าอากาศยานดอนเมือง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05The research aimed to: (1) study the personal factors of low-cost airline employees working at Don Mueang Airport; (2) compare work safety behavior of low-cost airline employees working at Don Mueang Airport, classified by personal factors; and (3) analyze factors affecting work safety behavior of low-cost airline employees working at Don Mueang Airport.This study is quantitative research. The target population was un-known employees of low-cost airlines working at Don Mueang Airport. The sample size was calculated using Cochran's formula and determined to be 400 participants. Convenience sampling was used for data collection. An instrument used in data collection was a questionnaire. The statistics used in data analysis were frequency, percentage, mean, standard deviation, t-test, F-test, and multiple regression analysis.The results found that (1) mostly male employees between the age of 31 and 40 years with a bachelor's degree and 5 to 10 years of experience with Thai AirAsia had the overall opinion on work safety behavior at the highest level. (2) Low-cost airline employees working at Don Mueang Airport with different department had work safety behavior differently at a statistical significance of 0.05 level. (3) Factors that affected work safety behavior in terms of engineering, education, and regulations had a statistically significant impact on work safety behavior of low-cost airline employees working at Don Mueang Airport at the 0.05 level
Factors Affecting Revenue of Provincial Administrative Organizations in Thailand
No full textการศึกษาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) โครงสร้างและการเติบโตของรายได้ขององค์การบริหารส่วนจังหวัด และ 2) ปัจจัยที่มีผลต่อรายได้ขององค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทยการศึกษานี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ประชากร คือ องค์การบริหารส่วนจังหวัด (อบจ.) 76 แห่งในประเทศไทย ไม่รวม กทม. เนื่องจากเป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบพิเศษ โดยใช้ข้อมูลทุติยภูมิลักษณะภาคตัดขวางแบบต่อเนื่องระดับจังหวัด 76 จังหวัดในช่วงระยะเวลา 7 ปี ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2559-2565 ใช้การวิเคราะห์สถิติเชิงพรรณนาเพื่อศึกษาโครงสร้างและการเติบโต และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณเพื่อหาปัจจัยที่ส่งผลต่อรายได้ของ อบจ. ได้แก่ รายได้ที่จัดเก็บเอง รายได้ที่รัฐบาลเก็บแล้วจัดสรรให้ และรายได้เงินอุดหนุน ผลการศึกษา พบว่า 1) รายได้ของ อบจ. ที่คิดเป็นสัดส่วนมากที่สุด ได้แก่ รายได้รับจัดสรร (ร้อยละ58.19) รองลงมา ได้แก่ รายได้เงินอุดหนุนและรายได้จัดเก็บเอง (ร้อยละ 34.29 และ 7.74 ตามลำดับ) รายได้รับจัดสรรส่วนใหญ่เป็นภาษีการบริโภค ได้แก่ ภาษีและค่าธรรมเนียมรถยนต์ ภาษีมูลค่าเพิ่มตามกฎหมาย โดยมีอัตราการเติบโตเฉลี่ยร้อยละ 3.12 ด้านเงินอุดหนุน พบว่า เงินอุดหนุนประเภททั่วไปมีสัดส่วนมากกว่าประเภทเฉพาะกิจเนื่องจากเป็นไปตามภารกิจหน้าที่ตามกฎหมาย อย่างไรก็ดี มีแนวโน้มลดลงจากการถ่ายโอนภารกิจให้เทศบาลและองค์การบริหารส่วนตำบลในจังหวัด โดยมีอัตราลดลงเฉลี่ยร้อยละ 3.07 ต่อปี รายได้จัดเก็บเอง ส่วนใหญ่มาจากภาษีสถานการค้ายาสูบ นอกจากนั้นเป็นรายได้ภาคบริการและรายได้อื่น โดยมีอัตราลดลงเฉลี่ยร้อยละ 4.60 ต่อปี และ 2) ปัจจัยที่ส่งผลกระทบต่อรายได้ พบว่า ผลิตภัณฑ์จังหวัด สัดส่วนผลิตภัณฑ์จังหวัดภาคบริการ จำนวนหมู่บ้าน สัดส่วนคนจน สัดส่วนเด็ก จำนวนประชากรและภูมิภาค (ภาคเหนือ) มีความสัมพันธ์ต่อรายได้รับจัดสรร ในขณะที่ผลิตภัณฑ์จังหวัด สัดส่วนผลิตภัณฑ์จังหวัดภาคบริการ สัดส่วนผลิตภัณฑ์จังหวัดภาคอุตสาหกรรม จำนวนหมู่บ้าน ภูมิภาค (ภาคกลางและภาคเหนือ) สัดส่วนคนจน ขนาดพื้นที่รับผิดชอบและจำนวนประชากรมีความสัมพันธ์ต่อเงินอุดหนุน และสัดส่วนผลิตภัณฑ์จังหวัดภาคบริการ สัดส่วนเด็ก สัดส่วนผู้สูงอายุและภูมิภาค (ภาคใต้) มีความสัมพันธ์ต่อรายได้จัดเก็บเอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01The objectives of this study are to examine: 1) the structure and growth of the revenue of Provincial Administrative Organizations (PAOs), and 2) the factors affecting the revenue of Provincial Administrative Organizations in Thailand.This study is quantitative research focusing on PAOs, excluding Bangkok (a special local government), using secondary data from 76 provinces over a period of 7 years, from 2016 to 2022. Descriptive statistical analysis was employed to examine the structure and growth of the revenues of PAOs, while multiple regression analysis was conducted to identify the factors influencing the revenues of PAOs, including Self-generated revenue, Allocated revenue, and Grant revenue.The findings revealed that 1) The Largest proportion of the PAOs revenue is the Allocated revenue (58.19%), followed by Grant revenue and Self-generated revenue (34.29% and 7.74%, respectively). Allocated revenue mostly came from consumption taxes, including vehicle taxes and VAT, with an average annual growth rate of 3.12%. Regarding Grant revenue, the proportion of general grants is larger than that of specific grants, aligning with legal responsibilities. However, there is a decreasing trend, with an average annual decline of 3.07%, due to the transfer of responsibilities to municipalities and sub-district administrative organizations within their provinces. Self-generated revenues, primarily come from the tobacco business taxes and others incomes, there is a decreasing trend with an average annual decline of 4.60%. 2) Allocated revenue is affected by Gross Provincial Product, Gross Provincial Services Product ratio, the number of villages, the poverty ratio, the child ratio, the population, and the northern region. Grant revenue is affected by Gross Provincial Product, Gross Provincial Services Product ratio, Gross Provincial Industrial Product ratio, the number of villages, the regions (Central and Northern), the poverty ratio, the area, and the population. Lastly, Self-generated revenue is affected by Gross Provincial Services Product ratio, the child ratio, the elderly ratio, and the southern region, all at a statistical significance level of 0.01
Guidelines for development of learning organization of schools in Chonburi 1 School Consortium under the Secondary Educational Service Area Office Chonburi Rayong
No full textการวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียนในสหวิทยาเขตชลบุรี 1 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาชลบุรี ระยอง และ 2) ศึกษาแนวทางการพัฒนาการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียนในสหวิทยาเขตชลบุรี 1 กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ครูในโรงเรียนสหวิทยาเขตชลบุรี 1 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาชลบุรี ระยอง จำนวน 285 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้ตารางของเครจซี่และมอร์แกน จากนั้นสุ่มตัวอย่างโดยการสุ่มแบบแบ่งชั้นตามขนาดของโรงเรียน ผู้ให้ข้อมูล ได้แก่ ผู้ทรงคุณวุฒิ 5 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย เป็นแบบสอบถามเกี่ยวกับระดับการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียน มีค่าความเที่ยงเท่ากับ .97 และแบบสัมภาษณ์เกี่ยวกับแนวทางการพัฒนาการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียน การวิเคราะห์ข้อมูลใช้การหาค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัย พบว่า 1) ระดับการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียนในสหวิทยาเขตชลบุรี 1 โดยภาพรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก และเมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน เรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปหาน้อย ได้แก่ ด้านการเป็นบุคคลรอบรู้ ด้านการเรียนรู้ร่วมกันเป็นทีม ด้านการคิดอย่างเป็นระบบ ด้านการมีวิสัยทัศน์ร่วม และด้านการมีแบบแผนความคิด และ 2) แนวทางการพัฒนาการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียนในสหวิทยาเขตชลบุรี 1 ควรดำเนินการดังนี้ (1) ด้านการคิดอย่างเป็นระบบ ควรจัดทำโครงสร้างงานและหน้าที่ความรับผิดชอบที่แสดงให้เห็นถึงความเชื่อมโยงของงานแต่ละฝ่าย สื่อสารถึงเป้าหมายและทิศทางของโรงเรียน และจัดการหมุนเวียนเปลี่ยนงานเพื่อให้ครูได้เรียนรู้งานข้ามฝ่ายงาน (2) ด้านการเป็นบุคคลรอบรู้ ควรกำหนดทักษะที่จำเป็นสำหรับตำแหน่งงาน จัดอบรมทั้งภายในและภายนอกโรงเรียน ให้ครูได้มีโอกาสลงมือปฏิบัติงานจริง และส่งเสริมให้ครูหาความรู้เพิ่มเติมด้วยตนเอง (3) ด้านการมีแบบแผนความคิด ควรส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิต สร้างบรรยากาศที่เอื้อต่อการเรียนรู้ตลอดชีวิต ให้ครูได้เข้าถึงแหล่งความรู้ต่าง ๆ และส่งเสริมการเรียนรู้ของครูผ่านกิจกรรมต่างๆ (4) ด้านการมีวิสัยทัศน์ร่วม ควรจัดการประชุมเพื่อระดมความคิด สร้างกลุ่มทำงานเพื่อร่วมกันวิเคราะห์ข้อมูลและพัฒนาวิสัยทัศน์ของโรงเรียน ให้ความสำคัญกับความคิดเห็นของทุกคน และสร้างความเข้าใจร่วมกันเกี่ยวกับวิสัยทัศน์ที่กำหนดขึ้น และ (5) ด้านการเรียนรู้ร่วมกันเป็นทีม ควรสร้างบรรยากาศที่เปิดกว้าง สร้างบรรยากาศที่ปลอดภัยสำหรับการแสดงความคิดเห็น และกระตุ้นให้เกิดการอภิปรายThe objectives of this research were 1) to study the level of being learning organization of schools in Chonburi 1 School Consortium under the Secondary Educational Service Area Office Chonburi Rayong; and 2) to study guidelines for development of being learning organization of schools in Chonburi 1 School Consortium. The research sample consisted of 285 teachers in schools in Chonburi 1 School Consortium under the Secondary Educational Service Area Office Chonburi Rayong, obtained by stratified random sampling based on school size. The sample size was determined with the use of Krejcie and Morgan’s Sample Size Table. The key research informants were five experts. The employed research tools were a questionnaire on the level of being learning organization of schools with reliability coefficient of .97, and an interview form concerning guidelines for development of being learning organization of the school. Research data were analyzed using the frequency distribution, percentage, and content analysis. The research findings revealed that 1) the overall and all specific aspects of the level of being learning organization of schools in Chonburi 1 School Consortium were rated at the high level; and when specific aspects of being learning organization were considered, they could be ranked from top to bottom based on their rating means as follows: that of the being personal mastery, that of the team learning, that of the systematic thinking, that of the shared vision, and that of the mental models; and 2) guidelines for development of being learning organization of schools in Chonburi 1 School Consortium were as follows: (1) in terms of systematic thinking, the schools should organize the work structure and the duty and responsibility that indicate the connection of each work division that communicate to the targets and direction of the school; and should arrange job rotation to allow teachers to learn from other departments; (2) in terms of being personal mastery, the schools should determine the required skills for work position and organize the training program both within and outside of the schools in order to allow the teachers to have the opportunity to actually practice and encourage teachers to study more knowledge on their own; (3) in terms of the mental models, the schools should promote lifelong learning, create the atmosphere that facilitates lifelong learning that enables the teachers to gain access to various knowledge sources, and promote the learning of the teachers through various activities; (4) in terms of shared vision, the schools should organize brainstorming sessions , form groups to jointly analyze data and develop a school vision, value everyone's opinions, and create a shared understanding of the school's vision create the shared understanding of the developed vision of the school; and (5) in terms of the team learning, the schools should create an open atmosphere, a safe environment for expressing their own opinions and encouraging discussio
Communication of the “Korakot” Brand to Develop Community Products According to Community Economic Policies
No full textดุษฎีนิพนธ์ (ปร.ด. (นวัตกรรมการสื่อสารทางการเมืองและการปกครองท้องถิ่น))-- มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) กระบวนการสร้างแบรนด์ “กรกต” เพื่อพัฒนาผลิตภัณฑ์ชุมชนตามนโยบายด้านเศรษฐกิจชุมชน 2) เครื่องมือการสื่อสารแบรนด์ “กรกต” เพื่อพัฒนาผลิตภัณฑ์ชุมชนตามนโยบายด้านเศรษฐกิจชุมชน และ 3) ข้อเสนอการเผยแพร่ความรู้เกี่ยวกับการสื่อสารแบรนด์เพื่อพัฒนาผลิตภัณฑ์ชุมชนตามนโยบายด้านเศรษฐกิจชุมชน การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ด้วยการสัมภาษณ์แบบเชิงลึก จากผู้ให้ข้อมูลหลัก 23 คน โดยเลือกแบบเจาะจงจากผู้มีบทบาทสำคัญ ประกอบด้วย (1) กลุ่มผู้สร้างสรรค์ผลิตภัณฑ์ กลุ่มผู้ทำงานในส่วนนักออกแบบ/นักการตลาด จำนวน 4 คน (2) กลุ่มทีมปฏิบัติการ คนในชุมชนดั้งเดิมอำเภอบ้านแหลม จำนวน 10 คน (3) กลุ่มนักวิชาการด้านการสื่อสารแบรนด์ จำนวน 6 คน และ (4) กลุ่มผู้บริหารสำนักงานพัฒนาชุมชนจังหวัดเพชรบุรี จำนวน 3 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการสร้างข้อสรุป ผลการวิจัยพบว่า 1) กระบวนการสร้างแบรนด์ “กรกต”ประกอบด้วย (1) การกำหนดเป้าหมายของแบรนด์ ต้องมีความตั้งใจในการประยุกต์ศิลป์ สร้างศิลปะให้จับต้องได้ เพื่อส่งเสริมอาชีพและนำเงินจากต่างชาติมาสู่ท้องถิ่น (2) การกำหนดตำแหน่งสินค้าของแบรนด์ เน้นการใช้วัสดุจากธรรมชาติท้องถิ่นประยุกต์เข้ากับงานศิลปะเพื่อเป็นเอกลักษณ์เฉพาะแบรนด์ (3) การสร้างความแตกต่างและมูลค่าเพิ่ม โดยให้ลูกค้าสามารถกำหนดโครงสร้างดีไซน์ได้เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว (4) การสร้างเอกลักษณ์แบรนด์ โดยการใช้ชื่อกรกตเป็นตัวแทนของแบรนด์และรับผิดชอบงานทั้งหมด (5) การสร้างความเชื่อมั่นด้วยบริการหลังการขายครบทุกขั้นตอน และ (6) การทำประโยชน์ของแบรนด์ด้วยการส่งมอบผลิตภัณฑ์ที่มีคุณภาพ และการสร้างอาชีพและกระจายรายได้ให้กับคนในชุมชน 2) เครื่องมือการสื่อสารแบรนด์ “กรกต” ประกอบด้วย (1) การสื่อสารองค์กร การสื่อสารภายใน ใช้การสื่อสารแบบเผชิญหน้าและสื่อสารผ่านไลน์กลุ่มขององค์กร ส่วนการสื่อสารภายนอก ใช้การสร้างการรับรู้ตัวตนของแบรนด์ผ่านสื่อมวลชน เว็บไซต์ และเฟซบุ๊กของนายกรกต อารมย์ดี นอกจากนี้ ยังใช้การสื่อสารผ่านการทำงานร่วมกับหน่วยงานของรัฐโดยรับเชิญเป็นวิทยากรให้กับโครงการด้านการพัฒนาผลิตภัณฑ์ชุมชนของกระทรวงพาณิชย์ และกระทรวงวัฒนธรรม (2) การสื่อสารการตลาด ได้แก่ การส่งเสริมการขายควบคู่กับการตลาดทางตรง เน้นการแสดงสินค้าในต่างประเทศ ผ่านข้อความหลักสำคัญ คือ รีสอร์ท ทะเล และซัมเมอร์ที่สะท้อนแบรนด์ โดยวางแผนการจัดกิจกรรมเป็นรายปี และ (3) การสื่อสารเชิงโต้ตอบ เน้นการสื่อสารแบบเผชิญหน้าในงานจัดแสดงสินค้าในไทยและต่างประเทศ เข้าถึงกลุ่มเป้าหมายเฉพาะ สามารถตรวจสอบแนวโน้มทางการตลาด และสร้างเครือข่ายพันธมิตรในอุตสาหกรรม อันเป็นสร้างการเติบโตของแบรนด์ในระยะยาวได้ 3) ข้อเสนอการเผยแพร่ความรู้ ประกอบด้วยข้อเสนอ คือ (1)กรมพัฒนาชุมชนร่วมกับผู้ประกอบการจัดทำคู่มือแผนธุรกิจเพื่อพัฒนาชุมชนก่อนการสร้างแบรนด์ (2) การสอดแทรกความรู้เรื่องการสร้างแบรนด์ผลิตภัณฑ์ชุมชนในหลักสูตรของกระทรวงอุตสาหกรรมและกระทรวงพาณิชย์ (3) กรมพัฒนาชุมชนสร้างแหล่งเรียนรู้ในชุมชน โดยให้ความรู้ความเข้าใจเจาะลึกในเรื่องของธุรกิจสร้างแบรนด์ให้กับกลุ่มคนรุ่นใหม่และกลุ่มอื่นให้เรียนรู้และพัฒนาแบรนด์ชุมชนร่วมกัน (4) กรมพัฒนาชุมชนจัดอบรมเชิงปฏิบัติการ เน้นการฝึกลงมือทำผ่านโครงการพัฒนาชุมชน โดยใช้วิทยากรทั้งที่มาจากชุมชนในกลุ่มผู้ประกอบการโอทอป กลุ่มห้าดาว และวิทยากรที่มีความชำนาญเชี่ยวชาญการออกแบบสอดคล้องกับกระบวนการการสร้างแบรนด์ผลิตภัณฑ์ชุมชนThe objectives of this research were to study 1) the process of building the “Korakot” brand to develop community products according to community economic policies; 2) the brand-building tools used; and 3) recommendations for spreading knowledge about brand communication to develop community products according to community economic policies. This research used the qualitative research method of in-depth interviews with 23 key informants who were chosen through purposive sampling from among people who were directly involved with the research topic, consisting of (1) 4 product creators, including designers and marketing workers, (2) 10 members of the operations team who were residents of the traditional communities in Ban Laem District, (3) 6 academic specialists in brand communication, and (4) 3 administrators from the Phetburi Province Community Development Office. Data were analyzed by drawing conclusions. The results showed that 1) The “Korakot” brand-building process consisted of (1) setting goals with the intention to be artistic and create tangible art objects that help give local people employment and bring foreign currency income into the community; (2) set the brand positioning with an emphasis on using locally-sourced natural materials to create unique branded products that are distinctive and artful; (3) create a distinct brand identity and added value by allowing customers to choose the structure and design in an individualized way; (4) build brand identity by using the Korakot name as the representative responsible for all the work; (5) build confidence by providing a full line of comprehensive after-sales services; and (6) make the brand beneficial by delivering quality products, creating jobs, and spreading wealth within the community. 2) “Korakot” brand-building tools were- (1) for internal and corporate communications, both face-to-face and online (through Line mobile app) communications were used; for external communications, brand awareness was built up through the mass media, the website and the facebook page of “Mr. Korakot Aromdee,” as well as through joining in government sector projects like helping facilitate at community product development workshops organized by the Ministry of Commerce and the Ministry of Culture; (2) marketing communication consisted of sales promotions together with direct marketing like displaying products in other countries, with an emphasis on the messages of beach destinations and summer resorts that reflect the brand, with an annual plan of activities; and (3) interactive communications such as face-to-face communications at domestic and international trade fairs, reaching specific target groups, investigating market trends, and building industry allies, which are ways to grow the brand in the long term. 3) Recommendations for spreading knowledge- (1) the Community Development Department should join enterprises to make a business planning handbook for communities to get ready before starting to build a brand; (2) knowledge of community product brand building should be inserted into the curricula of the Ministry of Industry and the Ministry of Commerce; (3) the Community Development Department should create community learning centers where young people and other target groups can learn together about community brand development and get in-depth understanding of the brand building business; and (4) the Community Development Department should organize workshops to provide hands-on practice with instructors from communities that were awarded the five-star designation for their OTOP products and experts in design that is suitable for the community product brand-building design process
Creation of an E-Book entitled the story of thepha, my hometown for Grade 2 students at Ban Khlong Pradu School in Songkhla Province
No full textการศึกษาเฉพาะกรณี (ศษ.ม. (หลักสูตรและการสอน))-- มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2566การศึกษาค้นคว้าอิสระครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) สร้างหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ เรื่อง เทพา บ้านฉัน สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนบ้านคลองประดู่ จังหวัดสงขลา และ (2) ศึกษาความคิดเห็นของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนบ้านคลองประดู่ จังหวัดสงขลาที่มีต่อหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ เรื่อง เทพา บ้านฉันกลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้เชี่ยวชาญด้านภาษาไทย จำนวน 3 ท่าน ผู้เชี่ยวชาญด้านเทคโนโลยีการศึกษา จำนวน 3 ท่าน และนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนบ้านคลองประดู่ จังหวัดสงขลา จำนวน 11 คน เลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษา ได้แก่ (1) หนังสืออิเล็กทรอนิกส์ เรื่อง เทพา บ้านฉัน สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนบ้านคลองประดู่ จังหวัดสงขลา (2) แบบประเมินคุณภาพหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ เรื่อง เทพา บ้านฉัน และ (3) แบบสอบถามความคิดเห็นของนักเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 ที่มีต่อหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ เรื่อง เทพา บ้านฉัน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานผลการศึกษาปรากฏว่า (1) หนังสืออิเล็กทรอนิกส์ เรื่อง เทพา บ้านฉัน สำหรับนักเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนบ้านคลองประดู่ จังหวัดสงขลา ประกอบด้วยเนื้อหาจำนวน 5 บท ได้แก่ ประวัติอำเภอเทพา สถานที่ท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ สถานที่ท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติ ของดีอำเภอเทพา และภูมินาม แต่ละบท มีคำอธิบายศัพท์ กิจกรรมท้ายบท และ (2) ผลตรวจสอบคุณภาพของหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ที่สร้างขึ้น พบว่าผู้เชี่ยวชาญด้านภาษาไทยและผู้เชี่ยวชาญด้านเทคโนโลยีการศึกษา มีความเห็นว่าในภาพรวมมีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด และนักเรียนมีความคิดเห็นว่าหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ในภาพรวมมีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุดThe objectives of this independent study were to (1) create an e-book entitled the Story of Thepha, My Home Town for Grade 2 students at Ban Khlong Pradu School in Songkhla province; and (2) study the opinions of Grade 2 students at Ban Khlong Pradu School in Songkhla province towards the e-book entitled the Story of Thepha, My Hometown.The research sample consisted of three Thai language experts, three educational technology experts, and 11 Grade 2 students at Ban Khlong Pradu School in Songkhla province, all of whom were purposively selected. The employed study tools were (1) an e-book entitled the Story of Thepha, My Hometown for Grade 2 students at Ban Khlong Pradu School in Songkhla province; (2) a scale to assess quality of the e-book entitled the Story of Thepha, My Hometown; and (3) a questionnaire on opinions of Grade 2 students towards the e-book entitled the Story of Thepha, My Hometown. Statistics employed for data analysis were the mean, and standard deviation.The findings of the study revealed that (1) the e-book entitled the Story of Thepha, My Hometown for Grade 2 students at Ban Khlong Pradu School in Songkhla province had contents comprising five chapters as follows: The History of Thepha District; Historical Tourist Attractions; Natural Tourist Attractions; Good Things of Thepha District; and Place Names; each chapter had a glossary and end-of-chapter activities; and (2) regarding the results of quality verification of the created e-book, it was found that the Thai language experts and the educational technology experts had opinions that the overall quality of the created e-book was appropriate at the highest level; also, the students had opinions that the e-book as a whole was appropriate at the highest level
Factors related to the performance effectiveness of Public Servants, Department of Labor Protection and Welfare
No full textการศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับประสิทธิผลการปฏิบัติงาน ของข้าราชการกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน (2) ศึกษาระดับประสิทธิผลการปฏิบัติงานของข้าราชการ กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน (3) แสวงหาแนวทางส่งเสริม ปัจจัยแรงจูงใจที่มีผลต่อประสิทธิผลการปฏิบัติงานของข้าราชการกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานการศึกษานี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ที่มีรูปแบบการศึกษาเชิงสำรวจ ประชากรที่ศึกษา คือข้าราชการกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน จำนวน 1,051 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่าง ได้จำนวน 290 คน โดยใช้สูตรทาโรยามาเน ด้วยการสุ่มแบบชั้นภูมิและสุ่มตัวอย่างแบบเป็นระบบเครื่องมือที่ใช้ในการศึกษา คือแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลแบ่งออกเป็น 2 ส่วน ประกอบด้วย สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ แบบเพียร์สันผลการศึกษาพบว่า (1) ปัจจัยจูงใจในการปฏิบัติงานมีความสัมพันธ์กับประสิทธิผล ในการปฏิบัติงาน ของข้าราชการกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน อยู่ในระดับปานกลาง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ 0.01 (2) ปัจจัยค้ำจุนในการปฏิบัติงานมีความสัมพันธ์กับประสิทธิผลในการปฏิบัติงานของข้าราชการกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน อยู่ในระดับปานกลาง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 (3) ระดับประสิทธิผลการปฏิบัติงานของข้าราชการกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน อยู่ในระดับมากที่สุด และแนวทางส่งเสริมปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับประสิทธิผลการปฏิบัติงานของข้าราชการกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน ข้อเสนอแนะ คือ ผู้บริหารควรมีการกำหนดนโยบายส่งเสริมความก้าวหน้าในหน้าที่การงาน ของบุคลากร และกำหนดนโยบายการปรับค่าตอบแทนในการทำงานที่เหมาะสม เพื่อเป็นปัจจัยแรงจูงใจให้การทำงานมีประสิทธิผลในอนาคตThis study aimed to (1) study factors related to work performance of civil servants of the Department of Labor Protection and Welfare. (2) study the level of operational effectiveness of civil servants of the Department of Labor Protection and Welfare. (3) seeking ways to promote motivation factors affecting the work efficiency of civil servants of the Department of Labor Protection and Welfare.This study was a quantitative study with a survey study format. The population studied was a civil servant of the Department of Labor Protection and Welfare, total 1,051 person. The sample size was determined to be 290 people using the Taro Yamane formula with stratified random sampling method. The instrument used in the study was a questionnaire. Statistics used in data analysis were divided into 2 parts, consisting of descriptive statistics included frequency, percentage, mean, and standard deviation and inferential statistics included the Pearson correlation coefficient.The results of the study showed that (1) Work motivating factors are related to effectiveness in work of civil servants of the Department of Labor Protection and Welfare at a moderate level with statistically significant at the 0.01 level. (2) Factors supporting work performance were related to work effectiveness of civil servants of the Department of Labor Protection and Welfare at a moderate level with statistically significant at the 0.01 level. (3) Performance efficiency level of civil servants of the Department of Labor Protection and Welfare at the highest level and guidelines for promoting factors that were related to the performance of civil servants in the Department of Labor Protection and Welfare. The suggestion was that executives should establish policies to promote the career advancement of personnel. Moreover, executives should initiate policies to adjust work compensation to be more appropriated to motivate work effectiveness in the future