Naresuan University Journal
Not a member yet
39887 research outputs found
Sort by
Comparison of Electrocoagulation Using Iron and Aluminium Electrodes with Chemical Coagulation for removal of Vat Dye Solution
Get PDF The dyes are widely used in textile industry and causes various environmental problems. There are several methods available for removal of dyes from wastewater but they have been found to exhibit certain limitations. Among these methods, chemical coagulation (CC) and electrocoagulation process (EC) has been successfully used for the treatment of textile wastewater being attractive alternative. The objective of study is to investigate the performance of EC and CC for decolorization of vat dye and to compare between iron and aluminium as electrode and coagulant. The results show EC process had color removal efficiency higher than 90 % for both of Fe and Al electrode. The respective effects of operational parameters (initial dye concentration, reaction time, initial pH and applied voltage) had effect on color removal of EC. And the optimum conditions for Fe and Al electrode are 28 mg/L for initial dye concentration, 30 and 20 min for reaction time, 5 and 7 for initial pH and 30 volt for applied voltage respectively. A comparison with CC using the same amount of Fe and Al as in EC was also carried out. The EC process show more efficient process than CC process to treat vat dye solution. And for color removal of EC did not differ significantly between Al and Fe electrode.The application of EC to treat wastewater from textile household industries had color and COD removal efficiency higher than 80% and 60% respectively. It was concluded that the EC process is a competitive alternative process and presents a high potentiality for the treatment of color from textile wastewater.
Keywords: Electrocoagulation; Chemical Coagulation; Vat Dye; Iron Electrode; Aluminium Electrod
Change in the Status of Secondary Macronutrient Levels in Soil with the Long-term Application of Chemical Fertilizers in Allium ascalonicum L. Plots in Lablare District, Uttaradit Province
Get PDF The long-term use of chemical fertilizers has impacted the levels of secondary macronutrients in agricultural soils in which scallion (Allium ascalonicum L.) crop is grown in Fai Luang sub-district, Lablare District, Uttaradit Province. Accordingly, the objective of this study was to investigate the effects of chemical fertilizer and insecticide use on the content of secondary macronutrients – including calcium (Ca), magnesium (Mg), and sulfur (S) – in the soils from regional scallion plots. The investigation was conducted in 5 villages within the sub-district: Moo 1. Baan Chaing-Saen (Control), Moo 2. Baan Nam-Tum (T1, 50% NPK), Moo 5. Ban Thung-Eang (T2, 100% NPK), Moo 6 Ban Na-Pong (T3, 100% FYK), and Moo 9 Ban Wat Pa (T4, 50 % NPK + 50%FYM). For each of the villages, soil samples from 3 scallion plots were tested for the levels of secondary macronutrients. The total average for each secondary macronutrient levels represented the results. The results are concluded as follows: for the status of change for exchangeable Ca+ average level, it was found that the exchangeable Ca+ average level decreased after every post-harvest period, with the highest control treatment of 45.10% followed by T2 (15.21%), T1 (12.72%), T4 (3.15%) and T3 (2.25%); for the status of change for exchangeable Mg+ average level, it was found that the exchangeable Mg+ average level decreased after every post-harvest period, with the highest control treatment of 19.37%, followed by T2 (13.29%), T1 (7.41%) and T3 (0.38%), but T3 treatment not change status; and for the status of change for exchangeable S average level, it was found that the exchangeable S average level decreased after every post-harvest period, with the highest T3 treatment of 166.67%, followed by T4 (112.50%), T1 (16.67%), but S average level increased in T2 (53.33%) and control (14.29%).
Keywords: Chemical fertilizer, Long-term, Allium ascalonicum L., Secondary macronutrients, Uttaradit Provinc
รูปแบบการพัฒนาการดำเนินงานกลุ่มผู้ประกอบการ OTOP ระดับ 1-3 ดาว ในจังหวัดอุบลราชธานี
No full text การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพการดำเนินงานกลุ่มผู้ประกอบการ OTOP ระดับ 1-3 ดาว 2) พัฒนารูปแบบการดำเนินงานของกลุ่มผู้ประกอบการ OTOP ระดับ 1-3 ดาว และ 3) ประเมินรูปแบบการพัฒนาการดำเนินงานกลุ่มผู้ประกอบการ OTOP ระดับ 1-3 ดาวในจังหวัดอุบลราชธานี การวิจัยระยะที่ 1 การศึกษาสภาพการดำเนินงานกลุ่มผู้ประกอบการ OTOP ระดับ 1-3 ดาว ในจังหวัดอุบลราชธานี กลุ่มเป้าหมาย คือ กลุ่มผู้ประกอบการ OTOP ระดับ 1-3 ดาว และผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้อง รวมจำนวน 102 คน เครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล คือ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ การวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัย พบว่า กลุ่มผู้ประกอบการ OTOP ระดับ 1-3 ดาวในจังหวัดอุบลราชธานีดำเนินงานภายใต้การสนับสนุนและส่งเสริมจากหน่วยงานภาครัฐ ซึ่งการดำเนินงานได้ใช้ศักยภาพของคณะกรรมการบริหารจัดการกลุ่ม การสนับสนุนงบประมาณภาครัฐไม่เพียงพอต่อการพัฒนากลุ่มให้ต่อเนื่อง แต่ละพื้นถิ่นมีภูมิปัญญา วัตถุดิบ บริบท ภูมิสังคม และสภาพทางกายภาพที่แตกต่างทำให้ การผลิตสินค้า OTOP แตกต่าง แต่มีการผลิตที่เลียนแบบกันอย่างกระจุก ขาดนวัตกรรมอย่างสร้างสรรค์ ผลิตภัณฑ์ไม่มีความโดดเด่นและแปลกใหม่ เกิดการแข่งขันกันเอง ผลิตภัณฑ์ไม่มีประสิทธิภาพ ขาดมาตรฐานในแต่ละประเภท ทำให้เกิดปัญหาทางด้านการบริหารการตลาด และปัญหาสำคัญด้านคณะกรรมการกลุ่มที่สูงวัยจะมีปัญหาสัมพันธ์โดยตรงกับการสร้างสรรค์นวัตกรรมในตัวผลิตภัณฑ์ให้โดดเด่น และแปลกใหม่
คำสำคัญ: รูปแบบการพัฒนา การดำเนินงาน ผู้ประกอบการ OTOP OTOP ระดับ 1-3 ดาว
The objectives of the research were: 1) to study the states of implementation of one-to-three star OTOP entrepreneurs in Ubon Ratchathani province; 2) to develop the development model for the operation of one-to-three OTOP entrepreneurs; and 3) to evaluate the development model in question. The target groups were one-to-three OTOP entrepreneurs and others concerned totaling about 102 persons. The research instruments were a questionnaire and an interview. Statistics used in data analysis were percentage, means, standard deviation and content analysis. It was found that the operators of one-to-three OTOP in Ubon Ratchathani province had worked under the support and promotion of the state agencies. The operation has been undertaken according to the potential of the group administrative committee. The budget as allocated by the state was insufficient for the group’s continuous development. As individual locales had different folk wisdom, raw materials, contexts, social settings and physical conditions, different OTOP products were produced. However, the products were widely imitated, and there was no creative innovation. As a result, products lacked new and distinctive features. Also, they were not effective and had no standard. The consequent problems were, thus, related to marketing administration and the main important problem is the elderly group committee is directly related to the problem of product innovation to be unique.
Keywords: Development Model, Implementation, OTOP Entrepreneurs, One-to-Three OTO
การพัฒนาภูมิปัญญาด้านหัตถกรรมพื้นบ้านของผู้สูงอายุเพื่อเข้าสู่มาตรฐานผลิตภัณฑ์ชุมชน ตำบลเวียงเหนือ อำเภอเวียงชัย จังหวัดเชียงราย
No full text งานวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาภูมิปัญญาและพัฒนาผลิตภัณฑ์ด้านหัตถกรรมเครื่องจักสานพื้นบ้านของผู้สูงอายุ เพื่อเข้าสู่มาตรฐานผลิตภัณฑ์ชุมชน ตำบลเวียงเหนือ อำเภอเวียงชัย จังหวัดเชียงราย เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพและเชิงปฏิบัติการ ศึกษาจากกลุ่มตัวอย่างด้วยวิธีการคัดเลือกแบบเจาะจง ได้แก่ ผู้สูงอายุ ผู้มีองค์ความรู้ภูมิปัญญาด้านหัตถกรรมเครื่องจักสาน และครูภูมิปัญญาที่มีส่วนร่วมในขั้นตอนการพัฒนาผลิตภัณฑ์ และผู้นำชุมชน จำนวน 20 คน ใช้เครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล ประกอบไปด้วย แบบสัมภาษณ์เชิงลึก แบบสังเกตพฤติกรรมการมีส่วนร่วม แบบสัมภาษณ์ชนิดกึ่งโครงสร้าง การจัดเวที การออกแบบผลิตภัณฑ์ การพัฒนาผลิตภัณฑ์โดยการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพ และวิเคราะห์เนื้อหา สรุปผลการดำเนินงานตามวัตถุประสงค์ ดังนี้
1. ภูมิปัญญาด้านหัตถกรรมเครื่องจักสานผู้สูงอายุสืบทอดการจักสานจากบรรพบุรุษจากรุ่นสู่รุ่น มีอุปกรณ์ในการผลิตผลิตภัณฑ์เครื่องจักสานที่ไม่ยุ่งยาก ประกอบด้วย มีด เครื่องเรียด ไม้ไผ่ (ไม้บง ไม้ปอลูน ไม้ซาง) ทำเป็นเครื่องใช้ในครัวเรือน และประกอบพิธีต่าง ๆ ตามวัฒนธรรมของชาวล้านนา ได้แก่ ชะลอม ตะกร้า กล่องใส่กระดาษทิชชู พาน บายศรี ตุง โคมแขวน ผ้าฉลุ และยังเป็นผลิตภัณฑ์ที่สร้างรายได้เสริมให้กับผู้สูงอายุโดยนำไปจำหน่ายในราคาที่ไม่แพง
2. การพัฒนาผลิตภัณฑ์ภูมิปัญญาหัตถกรรมเครื่องจักสานของผู้สูงอายุตำบลเวียงเหนือ อำเภอเวียงชัย จังหวัดเชียงราย ผู้วิจัยร่วมกับกลุ่มผู้สูงอายุ ครูภูมิปัญญา และผู้นำชุมชน วิเคราะห์ คัดสรรผลิตภัณฑ์ แลกเปลี่ยนความคิดเห็นและรับฟังข้อเสนอแนะจากผู้เชี่ยวชาญ เพื่อหาแนวทางในการพัฒนา รวมทั้งสำรวจความต้องการของตลาด จากนั้นพัฒนาให้เป็นผลิตภัณฑ์ต้นแบบ เพื่อเข้าสู่มาตรฐานผลิตภัณฑ์ชุมชน ได้แก่ 1) ผลิตภัณฑ์ขันโตกไม้ไผ่ เป็นการถักสานด้วยไม้ไผ่ พื้นของในโตกสานด้วยไม้ไผ่เป็นลายสองปูเป็นพื้น ทำขอบล่างขอบบนด้วยเส้นไม้ไผ่ ขาหรือตีนใช้ไม้ไผ่ดัดงอขึ้นลง แล้วยึดด้วยหวายให้มั่นคง 2) แจกันดอกไม้จากไม้ไผ่และเศษเส้นตอก และ 3) ดอกไม้จากไม้ไผ่ ประดิษฐ์เป็นเส้นที่ใช้ในการเปิดพิธีเนื่องในโอกาสต่าง ๆ และผลิตภัณฑ์วางจำหน่ายร้านค้าในชุมชน ที่ทำการกลุ่มผู้สูงอายุ สำหรับรองรับผู้ที่สนใจและคณะศึกษาดูงาน ทำให้ผู้สูงอายุมีอาชีพ และมีรายได้เพิ่มขึ้น
คำสำคัญ: ผลิตภัณฑ์หัตถกรรม ภูมิปัญญาท้องถิ่น ผู้สูงอายุ มาตรฐานผลิตภัณฑ์ชุมชน
The objective of this research was to study the wisdom and develop the traditional handicrafts of the elderly to enter to the standard of Wiang Nuea Sub-District, Wiangchai District, Chiang Rai Province. It was the qualitative and action research. The data was completed by using a purposive sampling technique from the elderly, experts in basket weaving, professional teachers participating in product development and 20 community leaders. The research instruments consisted of an in-depth interview form, participatory behavior observation form, a semi-structured interview form, forum, product design, product development using qualitative data analysis, and content analysis. The research was summarized based on the objectives as follows:
1. The traditional handicraft wisdom of the elderly was inherited from the ancestors from generation to generation. The tools were simple and they consisted of knife, “Krueng Ried” (a kind of tool for making a piece of bamboo equal), bamboo (Mai bong, Mai Porloon, Mai Sang). The handicrafts were used for Kitchen utensils and for ceremonies of Lanna culture such as “Chalom” (a round bamboo basket), baskets, toilet paper box, Baisri tray, Lanna Flag, handmade chandelier. These products also generated extra income for the elderly.
2. Regarding to the product development from the elderly’s wisdom of Wiang Nuea Sub-District, Wiangchai District, Chiang Rai Province, the research was conducted with the elderly group, professional teachers and the community leaders in terms of analyzing, selecting the products and sharing opinions with the experts for product development suggestions, including doing market demand survey and developing the best practice products to enter to the community product standard. The developed product models were: 1) Khan-Tok; a kind of wooden utensil in northern Thailand and the surface of bamboo is grown in denim and the bottom edge on a line with bamboo strips. The tray’s legs were bent down firmly fastened with rattan; 2) Flower vase; it was made with bamboo and pieces of bamboo strips; and 3) Bamboo Flowers; they were used as the decoration in opening the ceremonies. All these products were distributed in the community shops and the elderly center for serving the field trip study groups.
Keywords: Handicraft Products, Traditional Wisdom, Elderly, Community Standar
Developing English Communication Skills of Local Youth Guides to Increase Tourism Potentials of Ban Pong Manao Archaeological Site, Lop Buri Province
No full text The objectives of this study were to 1) investigate the needs and problems in developing the English communication skills of the local youth guides at the Ban Pong Manao Archaeological Site; 2) develop the English communication skills of the local youth guides; and 3) examine the efficiency and effectiveness of the English communication skills development training programme.
Youth guides (N = 10) aged 10-13 who volunteer to welcome tourists to Ban Pong Manao, participated in this study. The research instruments were unstructured interviews, a training needs analysis questionnaire, and an evaluation form to measure the efficiency and effectiveness of the English training programme. The findings suggested that: 1) the topics the participants needed to improve were offering help, calling for attention politely, providing information about the dos and don’ts, vocabulary related to the artefacts and expressions used to describe places and giving information about nearby attractions, respectively; 2) the teaching materials for the training programme were designed based on the data from the questionnaires and the interviews; and 3) the statistical analysis using a t-test for dependent samples showed that the post-test scores (M = 37.9, S.D.= 8.14) were higher than were the pre-test scores (M = 10.6, S.D.= 3.8), at a significance level of 0.05. This indicated that the local youth guides improved their English communication skills following the training.
Keywords: English Communication Skills, Local Youth Guides, Tourism Potential, Ban Pong Manao Archaeological Site, Lop Bur
Exploring English Reading and Writing Needs of Undergraduate Science Students: A Case Study in Thailand
No full text This paper aims to investigate English Reading and Writing Needs of Undergraduate Science Students at King Mongkut’s Institute of Technology Ladkrabang, Thailand. The data were collected from both 100 first-year to fourth-year Science students and ten ESP teachers. An English reading and writing needs questionnaire as well as an interview protocol were developed to collect the data from the student participants, while an interview protocol was utilized to explore the ESP teacher participants’ perceptions. The data gained from the questionnaire were analyzed by means of descriptive statistics, namely, percentage, mean, and standard deviation, and those obtained from the interviews were analyzed by using the content analysis. In terms of reading, the results of the study revealed that ‘reading assigned textbooks and course handouts’ was considered a very important sub-skill, whereas, as for writing, ‘writing assignments and homework’ and ‘writing answers to exam questions’ were viewed as the most important writing sub-skills. Regarding Science students’ in English reading and writing in the scientific context, the findings in the realm of reading showed that ‘skimming the text for main ideas’ was the most important problems among Science students, while, as for writing, ‘using language correctly and appropriately’ was found as the most problematic sub-skill. The pedagogical implications of the study help suggest some fruitful avenues for English language teachers who are interested in developing an English reading and writing course for Science students.
Keywords: English Reading and Writing Needs, English Reading and Writing Problems, Science Student