Naresuan University Journal
Not a member yet
39887 research outputs found
Sort by
Associations between sex steroids and the development of metabolic syndrome: a longitudinal study in European men.
No full textCONTEXT: Low testosterone (T) has been associated with incident metabolic syndrome (MetS), but it remains unclear if this association is independent of sex hormone binding globulin (SHBG). Estradiol (E2) may also be associated with MetS, but few studies have investigated this. OBJECTIVE: To study the association between baseline sex steroids and the development of incident MetS and to investigate the influence of SHBG, body mass index (BMI) and insulin resistance on this risk. METHODS: Three thousand three hundred sixty nine community-dwelling men aged 40-79 years were recruited for participation in EMAS. MetS was defined by the updated NCEP ATP III criteria. Testosterone and E2 levels were measured by liquid and gas chromatography/mass spectrometry, respectively. Logistic regression was used to assess the association between sex steroids and incident MetS. RESULTS: One thousand six hundred fifty one men without MetS at baseline were identified. During follow-up, 289 men developed incident MetS, while 1362 men did not develop MetS. Men with lower baseline total T levels were at higher risk for developing MetS [odds ratio (OR) = 1.72, P <.001), even after adjustment for SHBG (OR = 1.43, P = .001), BMI (OR = 1.44, P <.001) or homeostasis model assessment of insulin resistance (HOMA-IR) (OR = 1.64, P <.001). E2 was not associated with development of MetS (OR = 1.04; P = .56). However, a lower E2/T ratio was associated with a lower risk of incident MetS (OR = 0.38; P <.001), even after adjustment for SHBG (OR = 0.48; P <.001), BMI (OR = 0.60; P = .001) or HOMA-IR (OR = 0.41; P <.001). CONCLUSIONS: In men, lower T levels, but not E2, are linked with an increased risk of developing MetS, independent of SHBG, BMI or insulin resistance. A lower E2/T ratio may be protective against developing MetS
Why does Public Investment Fail to Raise Economic Growth? The Role of Corruption
No full textIn an endogenous growth model with information asymmetry between the government and the bureaucracy, the bureaucrats can falsely report of high-quality high-cost procurement, while providing low-quality low-cost product. This reduces the quality of public services, but inflates the public spending, which in effect reduces growth. We test our results by using three-stage least squares method in a panel set up for a system of four equations on growth, public investment, corruption and private investment. Our primary results are twofold. First, corruption increases public investment. Second, corruption reduces the returns to public investment and makes it ineffective in raising economic growth
Development of and Recovery from Secondary Hypogonadism in Aging Men: Prospective Results from the EMAS.
No full text
การปรับปรุงประสิทธิผลโดยรวมในกระบวนการห่อไม้ฝา
No full text การศึกษากระบวนการห่อมัดไม้ฝาของโรงงานกรณีศึกษาครอบคลุมขั้นตอนตั้งแต่การเบิกไม้ฝาที่ผ่านการพ่นสีแล้วมาห่อฟิล์มแยกเป็นห่อละ 5 แผ่นให้ความร้อนกับฟิล์มเป่าให้ฟิล์มเย็นตัวและมัดรวมเป็นมัดๆ ละ 420 แผ่นและนำไปกองเก็บเพื่อส่งมอบให้พัสดุสินค้า โดยใช้พนักงาน 2 คนต่อกะ สำหรับเดินเครื่องและตรวจสอบคุณภาพห่อมัดและจะใช้พนักงานรับเหมาอีก 15 คนช่วยในการขนย้าย การศึกษาเริ่มจากขั้นตอนในการห่อมัดไม้ฝา จัดเก็บรวบรวมข้อมูล วิเคราะห์ เพื่อหาสาเหตุของปัญหา จัดทำแผนการแก้ไข ดำเนินการแก้ไขปัญหาตามแผน สรุปผลการทดลอง ตรวจสอบผลแล้วจัดทำมาตรฐาน ผลการศึกษากระบวนการ ค้นหาข้อบกพร่องของเครื่องจักรและดำเนินการแก้ไขพบว่า หลังการปรับปรุงประสิทธิผลโดยรวมของเครื่องจักรอุปกรณ์ เพิ่มขึ้น 12.5% (จาก 55.8% เพิ่มเป็น 68.3%) ประสิทธิภาพโดยรวมของเครื่องจักรอุปกรณ์ เพิ่มขึ้น 32.5% (จาก 35.7% เพิ่มเป็น 68.3%) และอัตราการผลิตเพิ่มขึ้น 0.98 ตันต่อชั่วโมง เพิ่มขึ้น 22.68% (เดิม 4.32 ตันต่อชั่วโมง เพิ่มเป็น 5.30 ตันต่อชั่วโมง) โดยสูงกว่าเป้าหมายซึ่งกำหนด 10 % ทั้งสามตัวชี้วัด ต้นทุนการผลิตลดลง 36 บาทต่อตัน สำหรับงวดระยะเวลาคืนทุน 0.40 เดือน คุ้มค่าต่อการลงทุน ซึ่งผลการปรับปรุงบรรลุตามวัตถุประสงค์ที่กำหนด
คำสำคัญ: ประสิทธิผลโดยรวมของเครื่องจักร กระบวนการห่อไม้ฝา ประสิทธิภาพโดยรวมของเครื่องจักร
This study focuses on the packaging process of wood plank packs including the process of colored wood planks requisition, wrapping 5 wood planks with film, and heating them up. The heated planks were blown with cool air to decrease the temperature. Afterwards, 420 wood planks were packed into one stack and ready for delivery. Two employees were used for machine operation and inspection of wood plank packs. Loading and unloading of wood plank packs were done by 15 contractor employees. This research includes the study of wood planks wrapping process, data collection, analyze the data, create the plans to solve the problems, implement the plans, conclude the results, then verify the results, and finally create the standard procedures. After studying the current process, searching for any defects of the machines, and implementation of the purposed solution, the result showed that the OEE value increased 12.5% (from 55.8% to 68.3%), while TEEP value increased 32.5% (from 35.7% to 68.3%). The production rate increased 22.68%, 0.98 tons per hour (from 4.32 tons per hour to 5.30 tons per hour) resulting in the production costs decreased 36 baht per ton. The increasing of 3 indicators is higher than that of the target value at 10%. The payback period 0.40 month was profitable investment. The results of improvement were shown to achieve the target of this research.
Keywords: overall equipment effectiveness, wood plank packaging process, total effective equipment performanc
Development of Mathematical Thinking of Mathayomsuksa 1 Students by Using Instruction Activities Based on Cognitive Guided Instruction and Questioning Techniques of Badham / การพัฒนาการคิดเชิงคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โดยใช้กิจกรรมการเรียนรู้แบบการสอนแนะให้รู้คิด (CGI) ร่วมกับเทคนิคการใช้คำถามของบาดแฮม (Badham)
No full text งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบการคิดเชิงคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ก่อนเรียนและหลังเรียน โดยใช้กิจกรรมการเรียนรู้แบบการสอนแนะให้รู้คิด (CGI) ร่วมกับเทคนิคการใช้คำถามของบาดแฮม (Badham) 2) เปรียบเทียบการคิด เชิงคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 หลังการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบการสอนแนะให้รู้คิด (CGI) ร่วมกับเทคนิคการใช้คำถามของบาดแฮม (Badham) กับเกณฑ์ร้อยละ 70 กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2557 จำนวน 27 คน โดยเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบการสอนแนะให้รู้คิด (CGI) ร่วมกับเทคนิคการใช้คำถามของบาดแฮม (Badham) แบบวัดการคิดเชิงคณิตศาสตร์ แบบสัมภาษณ์การคิดเชิงคณิตศาสตร์ และแบบสังเกตพฤติกรรมการคิดเชิงคณิตศาสตร์ สถิติที่ใช้ทดสอบ ได้แก่ ค่ามัชฌิมเลขคณิต ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติทดสอบค่าที (t-test) และการวิเคราะห์สรุปอุปนัย (Analytic Induction) ผลการวิจัย พบว่า 1) นักเรียนที่เรียนโดยใช้กิจกรรมการเรียนรู้แบบการสอนแนะให้รู้คิด (CGI) ร่วมกับเทคนิคการใช้คำถามของบาดแฮม (Badham) มีการคิดเชิงคณิตศาสตร์หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และเมื่อเปรียบเทียบการคิดเชิงคณิตศาสตร์รายด้าน ได้แก่ ด้านการแก้ปัญหา ด้านการให้เหตุผล และด้านการนำเสนอตัวแทนความคิดของนักเรียน พบว่า หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) นักเรียนที่เรียนโดยใช้กิจกรรมการเรียนรู้แบบการสอนแนะให้รู้คิด (CGI) ร่วมกับเทคนิคการใช้คำถามของบาดแฮม (Badham) มีการคิดเชิงคณิตศาสตร์หลังเรียนสูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 70 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 กล่าวโดยสรุป การจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบการสอนแนะให้รู้คิด (CGI) ร่วมกับเทคนิคการใช้คำถามของบาดแฮม (Badham) นั้น มุ่งเน้นให้นักเรียนแก้ปัญหาโดยวิธีการที่หลากหลายและแตกต่างกันตามศักยภาพของตน รวมทั้งมีโอกาสได้พูดคุยและนำเสนอ ร่วมกับการตั้งคำถาม ที่ช่วยกระตุ้นความคิดของนักเรียน ช่วยให้นักเรียนได้พัฒนาการคิดและอ้างอิงเหตุผลในการตอบคำถาม นำไปสู่การพัฒนาการคิดเชิงคณิตศาสตร์ของนักเรียนในด้านการแก้ปัญหา การให้เหตุผล และการนำเสนอตัวแทนความคิด คำสำคัญ: การคิดเชิงคณิตศาสตร์ การสอนแนะให้รู้คิด (CGI) เทคนิคการใช้คำถามของบาดแฮม (Badham) Abstract The purpose of this research were 1) to compare mathematical thinking of mathayomsuksa 1 students before and after learning activities based on Cognitive Guided Instruction and questioning techniques of Badham and 2) to compare mathematical thinking of mathayomsuksa 1 students after learning activities based on Cognitive Guided Instruction and questioning techniques of Badham with the determined criterion of 70 percent of the test score. The sample was 27 mattayomsuksa 1 students in the second semester of 2014 academic year. The research instruments were lesson plans based on Cognitive Guided Instruction and questioning techniques of Badham, mathematical thinking tests, interview and observation. The data were analysed by Mean, standard deviation, t-test statistic and analytic induction. The research found that 1) student’s mathematical thinking after learning activities based on Cognitive Guided Instruction and questioning techniques of Badham of is higher than before at .05 level of statistical significance. Comparing mathematical thinking in problem solving, reasoning and representation are also higher than before at .05 level of statistical significance. 2) student’s mathematical thinking after learning activities based on Cognitive Guided Instruction and questioning techniques of Badham is higher than the determined criterion of 70 percent of the test score at .05 level of statistical significance. In conclusion, learning activities based on Cognitive Guided Instruction and questioning techniques of Badham facilitate students to solve the problem in various and different ways based on student’s competency. Students have more chance to talk and present their ideas to the classroom. In addition, questioning is able to motivate student’s thinking and reasoning when they answer the question that bring about the development of their mathematical thinking in problem solving, reasoning and representation. Keywords: Mathematical Thinking, Cognitive Guided Instruction (CGI), Questioning Techniques on Badha
Social Security of Rubber-based Agroforestry System towards Strengthening Rural Communities in Southern Thailand / ความมั่นคงทางสังคมของระบบวนเกษตรยางพาราสู่ความเข้มแข็งของชุมชนชนบทภาคใต้ของประเทศไทย
No full textกว่าร้อยละ 90 ของสวนยางพาราในประเทศไทย เป็นสวนยางเชิงเดี่ยวและขึ้นอยู่กับความไม่แน่นอนของราคายาง ส่วนที่เหลือมีการทำสวนยางแบบวนเกษตรเพื่อลดความเสี่ยงด้านเศรษฐกิจและฟื้นฟูสภาพแวดล้อม ในขณะที่ด้านสังคมศาสตร์ของวนเกษตรยางพาราดูเหมือนจะถูกมองข้ามโดยเกษตรกรและนักวิชาการส่วนใหญ่ การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินความมั่นคงทางสังคม ซึ่งเป็นคุณค่าที่ซ้อนเร้นของระบบวนเกษตรยางพาราในภาคใต้ของประเทศไทย และเชื่อมโยงสู่ความเข้มแข็งของชุมชนชนบทในอนาคต สำหรับระเบียบวิธีการวิจัยที่ใช้ เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ มีการพัฒนาตัวชี้วัดความมั่นคงทางสังคม รวบรวมข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึก กลุ่มตัวอย่างที่เลือกมาแบบเจาะจง ได้แก่ เกษตรกรที่ทำวนเกษตรยางพาราในจังหวัดสงขลาและพัทลุง จำนวน 12 ราย และตรวจสอบกับเพื่อนบ้าน 36 ราย และผู้นำหมู่บ้าน 12 ราย แล้วนำข้อมูลมาวิเคราะห์โดยเทคนิคการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการศึกษา พบว่า เกษตรกรกลุ่มตัวอย่างที่ทำวนเกษตรยางพาราทั้งหมด (1) มีความรู้ในการทำวนเกษตรยางพารามากขึ้นตั้งแต่ระดับมืออาชีพถึงระดับกึ่งทักษะ (2) ได้รับการยอมรับจากบุคคลและองค์กรต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง และ (3) มีสุขภาพดีขึ้นเป็นผลจากการทำงานในสวนที่ร่มรื่น สดชื่น และได้บริโภคผลผลิตพืชร่วมยางแบบอินทรีย์หรือใช้สารเคมีทางการเกษตรน้อย กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่บริจาคผลผลิตพืชร่วมยางระหว่างร้อยละ 8-80 ของปริมาณผลผลิตพืชร่วมยางที่ผลิตได้และเข้าร่วมในเครือข่ายส่งเสริมการทำวนเกษตรยางพารา กลุ่มตัวอย่างครึ่งหนึ่งเข้าร่วมกลุ่มในชุมชนที่ส่งเสริมการทำวนเกษตรยางพารา และกลุ่มตัวอย่างจำนวนน้อยใช้และบริจาคผลผลิตพืชร่วมยางเพื่อใช้ในงานประเพณีต่างๆ นอกจากนี้ ความมั่นคงทางสังคมของเกษตรกรที่ทำวนเกษตรยางพารายังอาจช่วยสร้างความเข้มแข็งแก่ชุมชนเกษตรในอนาคตได้ แต่ระดับของชุมชนเข้มแข็งนี้ขึ้นอยู่กับตัวเร่งต่างๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การวิจัยระบบวนเกษตรยางพารา นโยบายสาธารณะที่ส่งเสริมการทำวนเกษตรยางพารา การเพิ่มจำนวนเกษตรกรที่ทำวนเกษตรยางพารา การขยายพื้นที่วนเกษตรยางพารา และความหลากหลายของชนิดวนเกษตรยางพาราในแต่ละชุมชน ในอนาคตระบบวนเกษตรยางพาราอาจใช้เป็นมาตรการแบบประเพณีที่ช่วยเสริมโปรแกรมประจำด้านสวัสดิการทางสังคมของรัฐบาลในพื้นที่ชุมชนชาวสวนยางที่มีอยู่จำนวนมาก คำสำคัญ: ความมั่นคงทางสังคม ระบบวนเกษตรยางพารา ชุมชนชนบท ภาคใต้ของประเทศไทย Over ninety percent of rubber plantations in Thailand are monocropping and depend on price uncertainty. The rest practice rubber-based agroforestry (RBA) to reduce economic risk and restore environmental conditions. Meanwhile, social science aspects of RBA seem to be overlooked by most farmers and academics. This study aims to assess social security, a hidden value of rubber-based agroforestry system (RBAS) in Southern Thailand, and link up with strengthening rural community in the future. Methodology adopted was qualitative research, indicators development of social security, in-depth interview with purposive samples, i.e. 12 sampled RBA farmers in Songkhla and Phatthalung and cross-check on 36 neighbors and 12 village leaders, and data analysis by content analysis technique. The results showed that all RBA farmers gained: (1) more RBA knowledge ranging from professional to semi-skill levels, (2) respects from individuals and related organizations, and (3) better health as a result of work in farms under shady and refreshing circumstances and consuming organic or low-agrichemical products from the associated crops. The majority of RBA farmers donated 8-80 % of the products for charity, and participated in networks promoting RBA. Half of RBA farmers joined their community groups promoting RBA. A few RBA farmers used and donated their products for traditional activities. The social security of RBA farmers might help strengthen their rural communities in many aspects but levels of the strong communities depended on some accelerators, especially RBAS research, RBA promoting public policy, RBA farmer number, RBA area expansion, and diversity of RBA types in each rural community. In the future, RBAS can be one of the traditional measures to supplement the routine social welfare programs of governments in many rubber cropping-based communities. Keywords: Social Security, Rubber-Based Agroforestry System, Rural Communities, Southern Thailan
Employee Engagement: The Challenge for Diverse Human Resource Management of Private Hospitals in Thailand / ความผูกพันของพนักงานต่อองค์กร:ความท้าทายของการบริหารทรัพยากรมนุษย์ที่มีความหลากหลายของโรงพยาบาลเอกชนในประเทศไทย
No full text ความผูกพันของพนักงานต่อองค์กร เป็นความรู้สึกเชิงบวกอย่างแรงกล้าของพนักงานที่มีต่อองค์กร อันเกี่ยวเนื่องมาจากบทบาท การทำงานในองค์กรจนถึงผลการปฏิบัติงานเพื่อบรรลุเป้าหมายองค์กร จนทำให้พนักงานแสดงออกด้วยความสมัครใจของการเป็นตัวแทน ที่ดีขององค์กร และอยู่ทำงานกับองค์กรเป็นระยะเวลานาน ความผูกพันของพนักงานต่อองค์กร มีผลต่อผลการปฏิบัติงานของพนักงานและความพึงพอใจของลูกค้า หากพนักงานที่มีความผูกพันต่อองค์กรสูง พนักงานจะอยากมาทำงาน ตั้งใจและทุ่มเททำงานหนักเพื่อบรรลุ ผลสำเร็จ ส่งผลให้ลูกค้าเกิดความพึงพอใจในบริการและองค์กรมีผลกำไรในที่สุด แต่ในทางตรงกันข้าม หากองค์กรใดพนักงานมีความผูกพันต่อองค์กรต่ำ พนักงานมักจะขาดงานบ่อย ไม่ตั้งใจทำงานเต็มที่ และมีอัตราการลาออกสูง ส่งผลให้การบริการไม่ราบรื่น ลูกค้าขาดความเชื่อมั่น อาจไม่มาใช้บริการ และองค์กรจะขาดทุนและปิดกิจการในที่สุด ผู้บริหารโรงพยาบาลเอกชนต่างตระหนักถึงความสำคัญดังกล่าวและได้พยายามหาแนวทางสร้างความผูกพันของพนักงานต่อองค์กรให้เกิดขึ้น หลักการบริหารทรัพยากรมนุษย์หนึ่ง คือ ความเข้าใจธรรมชาติและความต้องการของพนักงาน แล้วบริหารให้ตรงกับความต้องการนั้น ซึ่งพนักงานของโรงพยาบาลเอกชน ประกอบด้วย บุคลากรที่มีความหลากหลาย ทั้งในด้านหน้าที่ความรับผิดชอบ พื้นฐานการศึกษา ช่วงอายุ และเพศ ซึ่งผู้เขียนได้แบ่งออกเป็น 5 กลุ่มใหญ่ๆ อันประกอบด้วย 1) กลุ่มแพทย์ 2) กลุ่มพนักงานวิชาชีพที่ไม่ใช่แพทย์ เช่น เภสัชกร พยาบาล นักเทคนิคการแพทย์ นักรังสีเทคนิค และ นักกายภาพบำบัด 3) กลุ่มพนักงานวัยหนุ่มสาว 4) กลุ่มพนักงานที่มีอายุ 50 ปีขึ้นไป และ 5) กลุ่มพนักงานหญิงโดยสรุป จึงเป็นความท้าทายอย่างยิ่งของผู้บริหารโรงพยาบาลเอกชน ในการที่จะบริหารทรัพยากรมนุษย์ให้ประสบความสำเร็จท่ามกลางความหลากหลายดังกล่าว บทความนี้จึงขอนำเสนอ แนวทางการบริหารทรัพยากรมนุษย์ในโรงพยาบาลเอกชน ที่มีความหลากหลายและแตกต่างทางวิชาชีพเพื่อให้องค์กรโรงพยาบาลเอกชนในประเทศไทย ประสบความสำเร็จในการสร้างให้พนักงานมีความผูกพันต่อองค์กรสูงต่อไป คำสำคัญ: ความผูกพันของพนักงานต่อองค์กร ความหลากหลาย การบริหารทรัพยากรมนุษย์ โรงพยาบาลเอกชน ประเทศไทย Employee engagement is a positive emotional commitment to the organization. It has evolved from research on the role of work in order to achieve performance. The employee’s engagement is demonstrated by his or her willingness to be an effective organization representative. Also, these employees usually remain in the organization for a long time. Employee engagement is related to the employee’s on-the-job performance and to customer satisfaction. Employee engagement may predict the employees’ willingness to do their work and their intention to work hard. The impact of high employee engagement is customer satisfaction and it contributes to making the organization profitable. On the other hand, the employee will be absent and low motivation for work if he or she has low engagement in the organization. It may lead to a high turnover rate in the organization and the customers will become dissatisfied and will not have confidence in the services they receive, until finally it may lead to the organization’s losing money and going out of business. Private hospital administrators are aware of this phenomenon and attempt to find the guidelines for building high employee engagement in their organization. One principle of human resource management focuses on the nature and needs of employee management. Human resources in private hospitals are diverse. They are different in terms of responsibility, education, age, and gender. In this article, the employees were separated into five groups: 1) medical doctors; 2) medical professionals who were not medical doctors, such as pharmacists, nurses, medical technologists, X-Ray technicians and physical therapists; 3) younger generation employees; 4) 50 year old and older employees; and 5) female employees.In conclusion, it is a serious challenge for private hospital administrators to achieve successful human resource management policies with such a diverse range of employees. Their task is to decide how they can meet their employees’ needs and manage them. This article’s aim is to propose the guidelines for human resource management policies among five diverse groups of employees in order to achieve high employee engagement in private hospitals in Thailand.Keywords: Employee Engagement, Diversity, Human Resource Management, Private Hospital, Thailan
