Journals published by Medical University of Lublin
Not a member yet
3004 research outputs found
Sort by
Analiza składu i aktywności antyoksydacyjnej olejku eterycznego otrzymanego z suplementu diety AG-5.
No full textEssential oil was isolated from AG-5 drug using the method described in Polish Pharmacopoeias VI. GC-MS analysis of essential oil was made. In essential oil 41 compounds were identified, in which the major component was eugenol (52.9%). The antiradical activity was tested by popular DPPH method. The tested essential oil showed high antioxidant activity EC50=0.04 mg/mL and 0.095 mM of Trolox.Z suplementu diety AG-5 wyizolowano olejek eteryczny metodą opisaną w Farmakopei Polskiej VI. Przeprowadzono analizę jakościową olejku przy użyciu metody GC-MS. Zidentyfikowano 41 składników, z czego dominujący był eugenol (52.9%). Olejek eteryczny przebadano również spektrofotometrycznie pod kątem aktywności antyoksydacyjnej, wykorzystując popularną metodę DPPH. Analizowany olejek wykazał znaczną aktywność antyoksydacyjną EC50=0,04 mg/ml oraz 0,095 mM w przeliczeniu na Trolox
Wpływ inhibitorów NOS i prekursora NO na ekspresję tolerancji na działanie zaburzające koordynację ruchową diazepamu u myszy
No full textThe effect of nonselective NOS inhibitors: NG-nitro-L-arginine (L-NOARG) and NG-nitro-L-arginine methyl ester (L-NAME) and a NO precursor, L-arginine on the expression of tolerance to the diazepam (DZ)-induced motor impairment was investigated in this study. The DZ-induced incoordination was assessed using the rotarod and chimney tests, on the 1st and 10th days of the experiment. L-NOARG and L-NAME were found to attenuate the expression of tolerance to the motor impairing effect of DZ. The lack of influence of L-arginine on the expression of tolerance to the DZ-induced motor impairment was observed in the present experiments. These results suggest that NO may be involved, at least in part, in the tolerance to the motor dysfunction induced by BZ.Celem pracy było określenie wpływu nieselektywnych inhibitorów syntazy tlenku azotu (NOS): NG-nitro-L-argininY (L-NOARG) i estru metylowego NG-nitro-L-argininy (L-NAME) oraz prekursora syntazy tlenku azotu (NO), L-argininy na ekspresję tolerancji na zaburzające koordynację efekty diazepamu (DZ). Koordynację ruchową zwierząt oceniano w testach pręta obrotowego i komina pierwszego i dziesiątego dnia doświadczenia. Uzyskane w pracy wyniki wykazały, iż L-NOARG i L-NAME hamują ekspresję tolerancji na badane efekty DZ. Natomiast L-arginina pozostaje bez wpływu na ekspresję tolerancji na działanie zaburzające koordynację DZ. Uzyskane wyniku sugerują przynajmniej częściowy udział NO w tolerancji na działanie zaburzające koordynację ruchową benzodiazepin
Zmiany w ekspresji genów komórek osteoblastów stymulowane hydroksyapatytem i kompozytem hydroksyapatytu przy wykorzystaniu techniki mikromacierzy białkowych – badania wstępne
No full textThe development of biomaterials for medical applications is an evolving subject in the area of human health care. Osteoconductive properties and biocompatibility of calcium phosphate ceramic materials such as hydroxyapatite (HAp) allow their use in skeletal tissue engineering. In order to overcome their limitations, such as brittleness, various composites have been developed so far. Combining different materials in composites generates better physiochemical properties of biomaterial. However, such a new mixture needs special attention in terms of its biocompatibility. Biomaterials used in bone repair, by nature of their in vivo applications, inevitably cause multi gene response of host organism. Gene microarray technology has been used successfully in bioengineering to characterize genes expression on mRNA level. The poor correlation between mRNA level and corresponding protein expression leads to the development of protein microarray. Direct screening of the proteins level changes in cells responding to different biomaterials stimulation, permits evaluation of their biocompatibility. Our study has been conducted with osteoblast cell line stimulated by hydroxyapatite and hydroxyapatite/plant-derived polymer composite. The gene expression changes have been analyzed on the protein level with the use of The Panorama Ab Microarray Cell Signaling kit. The microarray tool for cellular-signaling protein has been chosen for noting the development of changes in signaling pathways with the use of pathway-finder software. In our studies, cells stimulated by HAp and HAp/plant-derived polymer composite showed no differences in the level of protein expression in almost 90%. Interestingly, the p53-controlled signaling pathways have not been changed by hydroxyapatite composite. Further analysis should be performed to identify the role of up- or down-regulated proteins in apoptosis and cell cycle pathways crucial for bioengineering applications.Hydroksyapatyt (HAp) odznacza się uznanym i wysokim stopniem biokompatybilności, jednakże jego zastosowanie limitowane jest jego kruchością i łamliwością. Czynniki organiczne, jak włókna kolagenowe, żelatyna czy chitosan, w połączeniu z hydroksyapatytem prowadzą do powstania materiału o lepszych mechanicznych właściwościach. Badany przez nas nowy kompozyt hydroksyapatytu z polimerem organicznym wykazuje zdolność do częściowego dopasowania się do kształtu i wymiarów miejsca implantacyjnego, a tym samym zapewnia lepszą poręczność chirurgiczną. Jednakże zastosowanie nowych biokompozytów in vivo musi być poprzedzone skrupulatnymi i kompleksowymi badaniami. Ważne jest określenie potencjalnych zmian, jakie może wywołać nowy biokompozyt w ekspresji genów, a co za tym idzie proteomie komórek organizmu biorcy. Szczególny nacisk należy położyć na określenie zmian w szlakach karcynogenezy, apoptozy i nekrozy. Wykorzystując technikę mikromacierzy białkowych, celem naszej pracy było porównanie wpływu HAp i nowego biokompozytu na zmiany zachodzące w proteomie osteoblastów, ze szczególnym uwzględnieniem różnic w szlakach przekazywania sygnałów kontrolowanych przez białko p53. Po uzyskaniu monowarstwy linii prawidłowych ludzkich osteoblastów podłoże zastąpiono ekstraktami z HAp i testowanego biokompozytu, zgodnie ze standardami (ISO 10993-5). Wyizolowane białka posłużyły do testów na mikromacierzy Panorama Ab Microarray Cell Signaling. Uzyskane białka były inkubowane z mikromacierzami. Wynik odczytano przy użyciu skanera o wysokiej rozdzielczości. Stwierdzono, że dla ok. 90% genów, których ekspresję mierzono na poziomie proteomu, ekspresja nie uległa zmianie po zastosowaniu nowego kompozytu w porównaniu do samego hydroksyapatytu. Nie uległy zmianie także szlaki sygnałowe kontrolowane przez białko p53, takie jak: szlak apoptozy, angiogenezy oraz mechanizm zatrzymania cyklu komórkowego w fazie G1 i G2. W świetle uzyskanych wyników stwierdzono, że biokompatybilność badanego kompozytu jest porównywalna z biokompatybilnością HAp. Mimo braku widocznego wpływu na szlaki sygnałowe, w których regulację zaangażowane jest białko p53, znaleziono zmianę ekspresji nielicznych genów, która będzie celem dalszych badań. Na obecnym etapie nie możemy jeszcze wykluczyć w pełni wpływu kompozytu hydroksyapatytu na pozostałe szlaki sygnałowe w komórce
Naturalne inhibitory metaloproteinaz z grzybów i ziół – nowe bioaktywne ekstrakty o potencjale farmakologicznym
No full textNovel metalloproteinase inhibitors were extracted from the fruit bodies of a few wood rotting fungi and some herbs. Fractions active against metalloproteases was extracted with chloroform and, for comparison, with other organic solvents. Their inhibitory parameters were characterized against gelatinase and collagenase activities. In the course of searching for potential pharmacological activities, inhibition of MMP1, MMP2, MMP3 and MMP9 were analyzed. The obtained results suggest that isolated substances are similar to berberine (substances from herbs) and polyporenic acids from Piptoporus betulinus (substances from wood rotting fungi). They are very promising bioactive substances (few extracts are really very active, in comparison with literature data).Z owocników kilku grzybów rozkładających drewno i kilku preparatów ziołowych wyekstrahowano nowe inhibitory metaloproteinaz. Frakcje aktywne względem metaloproteinaz wyekstrahowano przy użyciu chloroformu, a także dla porównania innymi rozpuszczalnikami. Parametry inhibitorowe scharakteryzowano względem aktywności żelatynaz i kolagenaz. Aby zbadać potencjał farmakologiczny tych aktywności, zanalizowano także inhibicję MMP1, MMP2, MMP3 i MMP9. Otrzymane wyniki sugerują, że izolowane substancje są podobne do berberyny (związki z ziół) i kwasów poliporenowych z Piptoporus betulinus (związki z grzybów rozkładających drewno). I są te substancje bardzo obiecującymi związkami bioaktywnymi (niektóre ekstrakty są bardzo aktywne, gdy porówna się je z danymi z literatury)
Wpływ poziomu wykształcenia i pracy zarobkowej na stężenie HbA1c u chorych na cukrzycę typu 1 – doniesienie wstępne
No full textPatients’ level of education and performance of paid work can have an impact on the level of type 1 diabetes metabolic control. The aim was to establish, based on own research, the impact of education and paid work on the level of metabolic control in patients with type 1 diabetes as indicated by HbA1c levels. 44 patients (26F; 18M) aged 20–59 (mean 37.4±12.2) years. The duration of diabetes was 0.5−29 (mean 13.7±9.2) years. Only 4 patients (2F; 2M) had primary education, 26 (i.e. 59%; 16F and 10M) had secondary education and 14 (i.e. 32%; 8F and 6M) had higher education. 15 (34%) patients performed paid work, including 9 (64%) subjects with higher and 6 (23%) with secondary education. The data on the level of education and employment were obtained in a survey designed by the authors of this study. In each case the patient’s age and the duration of the disease were considered. The subjects were classified according to their level of education into groups 1 (higher education) and 2 (secondary education) and according to their employment into groups 3 (employed) and 4 (unemployed). The mean HbA1C for the entire group was 7.7±1.9% (M − 7.02±1.9%; F − 8.2±1.8). No significant difference was found between the groups of patients with higher and secondary education with respect to age, the diabetes duration and BMI. Mean HbA1C in groups 1 and 2 were: 7.3±2% and 7.8±1.9% (NS) respectively. The group of employed patients was characterized by a lower mean age, diabetes duration and BMI. Mean HbA1C levels in groups 3 and 4 were: 7.8±2.2% and 7.5±1.8% (NS) respectively. The lowest and highest mean HbA1c levels were found in subgroups of patients with higher education: they were 5.7±1.3% in unemployed persons and 8.2±1.9% in employed persons (p<0.05). Within the group of patients with secondary education the mean HbA1c levels were 7.9±1.6% in unemployed persons and 7.3±2.6% in those employed (NS). In patients with type 1 diabetes higher education was linked with better metabolic control which became considerably worse due to the performance of paid work.Wykształcenie pacjentów oraz wykonywanie pracy zarobkowej mogą wpływać na uzyskiwany przez nich poziom wyrównania metabolicznego cukrzycy. Celem pracy było ustalenie, w oparciu o badania własne, wpływu poziomu wykształcenia oraz wykonywania pracy zarobkowej na mierzony stężeniem HbA1c poziom wyrównania gospodarki węglowodanowej u chorych na cukrzycę typu 1. Materiał stanowiło 44 chorych (26K;18M) w wieku od 20 do 59 (śr. 37,4±12,2) lat. Czas trwania cukrzycy wynosił 0,5–29 (śr.13,7±9,2) lat. Tylko 4 osoby (2K i 2M) miały wykształcenie podstawowe, 26 [59%] (16K; 10M) – średnie, 14 [32%] (8K; 6M) – wyższe. 15 (34%) osób pracowało zarobkowo, w tym 9 (64%) osób z wykształceniem wyższym i 6 (23%) z wykształceniem średnim. Dane dotyczące wykształcenia i zatrudnienia uzyskano w oparciu o opracowaną przez autorów ankietę. U każdego chorego uwzględniono wiek i czas trwania cukrzycy. Badanych podzielono zależnie od poziomu wykształcenia (grupa 1 – wyższe; grupa 2 – średnie) oraz zatrudnienia (grupa 3 – pracujący; 4 – niepracujący). Średnia HbA1C dla całej grupy wynosiła 7,7±1,9% (M–7,02±1,9%; K–8,2±1,8). Grupy chorych z wykształceniem wyższym i średnim nie różniły się istotnie wiekiem, czasem trwania cukrzycy i BMI. Średnie HbA1C dla grupy 1 i 2 wynosiły odpowiednio 7,3±2% i 7,8±1,9% (NS). Całą grupę osób pracujących charakteryzowały niższe średnie wieku, czasu trwania cukrzycy oraz BMI. HbA1c dla grupy 3 i 4 wynosiły odpowiednio 7,8±2,2% i 7,5±1,8% (NS). Najniższą i najwyższą średnią HbA1c stwierdzono w podgrupach chorych z wyższym wykształceniem: 5,7±1,3% u osób niepracujących i 8,2±1,9% u osób pracujących (p<0,05). W grupie chorych z wykształceniem średnim niepracujący mieli HbA1c – 7,9±1,6%, a pracujący 7,3±2,6% (NS). U chorych na cukrzycę typu 1 wyższe wykształcenie wiązało się z lepszym wyrównaniem cukrzycy, które w istotnym stopniu wpływało na wykonywanie pracy zarobkowej
Czynnik wzrostu fibroblastów -21 jako nowy marker w cukrzycy typu 2, regulowany w mechanizmie dodatniego sprzężenia zwrotnego?
No full textNumerous animal studies suggest that FGF-21, a newly discovered adipocytokine, is a potent metabolic regulator with multiple beneficial effects on insulin resistance state. The aim of the study was assessment of FGF-21 concentrations in the serum of patients with type 2 diabetes and evaluation of possible relationships between the studied adipocytokine and selected clinical and biochemical parameters. The study was conducted in 64 patients with type 2 diabetes, 34 women and 30 men aged 47–72 with the mean duration of diabetes 10,9 ±8,2 years. In fasting serum samples concentrations of glucose, insulin, lipids profile parameters, creatinine, CRP, fibrinogen, HbA1C, adiponectin and FGF-21 were determined at the time of admission to the Department of Endocrinology and after 2 years of follow-up. The control group comprised 20 healthy persons matched for age to the study group, with no disturbances in carbohydrate metabolism, 14 women and 8 men. Results: In patients with diabetes the mean FGF-21 concentration was 331,94 pg/ml and was significantly greater in comparison to the control group: 158,11 pg/ml, p<0,01. After 2 years of follow-up the mean FGF- 21 concentration was 271,3 pg/ml. Significant correlations between FGF-21 concentrations and adiponectin (r=-0,24, p<0,05), weight (r=0,27, p<0,05), glucose (r=0,27, p<0.05), HDL (r=-0,26, p<0.05), TG (r=0,27, p<005) and eGFR (r=- 0,28, p<0,05) were observed. Conclusions: On the basis of the conducted studies it can be concluded that greater FGF-21 concentration observed in the examined group of patients with type 2 diabetes may result from compensatory reaction to metabolic disturbances or tissue resistance to this adipocytokine. Changes in parameters of metabolic control of diabetes are not connected with changes of FGF-21 concentrations.FGF-21 jest stosunkowo niedawno odkrytą adipokiną, mogącą odgrywać istotną rolę w poprawie insulinowrażliwości i patogenezie cukrzycy t. 2. Celem pracy była ocena stężenia FGF-21 w surowicy krwi pacjentów z cukrzycą t. 2 w porównaniu do grupy kontrolnej oraz znalezienie zależności pomiędzy tą cytokiną a innymi parametrami klinicznymi i biochemicznymi. Badania wykonano u 64 pacjentów z cukrzycą t.2, w tym 34 kobiet i 30 mężczyzn w wieku od 47 do 72 lat ze średnim czasem trwania choroby 10.9±8.2 lat. W próbkach krwi pobranej na czczo wykonywano oznaczenia stężeń glukozy, insuliny, CRP, fibrynogenu, lipidogramu, kreatyniny, HbA1C, adiponektyny i FGF-21 w momencie przyjęcia do Kliniki Endokrynologii oraz po dwu latach obserwacji. Grupę kontrolną stanowiło 20 osób (14 kobiet i 8 mężczyzn) dobranych pod względem wieku i płci do grupy badanej, bez zaburzeń gospodarki węglowodanowej. U pacjentów z cukrzycą średnie stężenie FGF-21 wynosiło 331.94 pg/ml i było istotnie wyższe w porównaniu z grupą kontrolną: 158.11 pg/ml, p<0.01. Po dwu latach obserwacji średnie stężenie FGF-21 wynosiło 271.3 pg/ml. Zaobserwowano istotne zależności pomiędzy stężeniami FGF-21 a adiponektyną (r=-0.24, p<0.05), masą ciała (r=0.27, p<0.05), glukozą (r=0.27, p<0.05), HDL cholesterolem (r=-0.26, p<0.05), TG (r=0.27, p<005) oraz wartościami eGFR (r=-0.28, p<0.05). Nie znaleziono istotnych zależności pomiędzy stężeniem FGF- 21 a parametrami wyrównania metabolicznego, wykładnikami stanu zapalnego i insulinooporności, jak również obecnością powikłań naczyniowych choroby. Na podstawie przeprowadzonych badań można przypuszczać, iż obserwowane wyższe stężenia FGF-21 w badanej grupie pacjentów z cukrzycą t. 2 mogą wynikać z kompensacyjnej reakcji na zaburzenia metaboliczne bądź też są wynikiem tkankowej oporności na tę cytokinę. Zmiany parametrów wyrównania metabolicznego nie przebiegają ze zmianami stężenia FGF-21
Wpływ melaniny na organiczne zmiany chorobowe w śluzówce żołądka szczurów spowodowane przez napięcie neuromięśniowe wg Selye
No full textIn acute experiments on 30 white rats it was established that melanin decreased the area of ulcers in gastric mucosa evoked by stress according to Selye. But the decrease of length of erosions was statistically unreliable. Reduction of gastric lesions was accompanied by normalization of the content of lipid peroxidation products in gastric mucosa. Melanin increased the activity of superoxide dismutase and decreased the activity of catalase compared with the activity of these enzymes in the group of rats susceptible to stress. The obtained data allow to consider melanin as a promising means of prophylaxis against stress lesions of the gastric mucosa.W eksperymencie przeprowadzonym u 30 białych szczurów wykazano, że melanina zmniejsza powierzchnię wrzodów w śluzówce żołądka wywołanych przez stres wg Selye. Jednakże spadek długości erozji był statystycznie nieistotny. Redukcji zmian chorobowych żołądka towarzyszyła normalizacja zawartości produktów peroksydacji lipidów w jego śluzówce. Melanina zwiększała aktywność dysmutazy ponadtlenkowej i zmniejszała aktywność katalazy w porównaniu z aktywnością tych enzymów w grupie szczurów wrażliwych na stres. Uzyskane dane pozwalają uważać melaninę za obiecujący środek w profilaktyce chorób śluzówki żołądka związanych ze stresem
Ból u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek w tym poddanych leczeniu nerkozastępczemu − aktualny stan wiedzy
Get PDFPAIN IN PATIENTS WITH CHRONIC KIDNEY DISEASE, INCLUDING THOSE UNDERGOING RENAL REPLACEMENT THERAPY – CURRENT STATE OF KNOWLEDGE
Introduction. Chronic kidney disease is a multifaceted condition that contributes to the development of many biochemical, metabolic disorders and multi-organ pathology. Patients also experience various types of pain, often with moderate to severe intensity. Patients treated conservatively in the third or fourth stage of the disease are just as susceptible to pain as patients in the fi fth stage.
Aim. The aim of the study was present and characterize the problem of pain among patients with CKD, including patients undergoing renal replacement therapy.
Method. Review and analysis of the literature on the issue of pain among patients with PChN, including patients undergoing renal replacement therapy.
Conclusions. Musculoskeletal pain is mentioned as the most common pain symptom by both conservatively treated and dialysis patients. Kidney transplantation helps reduce the frequency of pain. The high percentage of patients suff ering from moderate to severe pain suggests that pain is ignored or ineff ectively treated. The task of doctors and nurses is to pay special attention to this adverse symptom during outpatient treatment as well as after starting renal replacement therapy.BÓL U PACJENTÓW Z PRZEWLEKŁĄ CHOROBĄ NEREK W TYM PODDANYCH LECZENIU NERKOZASTĘPCZEMU − AKTUALNY STAN WIEDZY
Wprowadzenie. Przewlekła choroba nerek to wielopłaszczyznowe schorzenie, które przyczynia się do rozwoju wielu zaburzeń biochemicznych, metabolicznych i patologii wielonarządowej. Pacjenci doświadczają także różnego rodzaju dolegliwości bólowych, w tym często o natężeniu od umiarkowanego do silnego. Pacjenci leczeni zachowawczo w stadium trzecim lub czwartym choroby są tak samo narażeni na ból, jak pacjenci w stadium piątym.
Cel pracy. Przedstawienie oraz scharakteryzowanie problematyki występowania bólu u pacjentów z PChN, w tym pacjentów poddanych leczeniu nerkozastępczemu.
Metoda. Przegląd i analiza piśmiennictwa dotyczącego problematyki bólu u pacjentów z PChN, w tym pacjentów poddawanych leczeniu nerkozastępczemu.
Podsumowanie. Ból mięśniowo-szkieletowy wymieniany jest jako najczęstszy objaw bólowy zarówno przez pacjentów leczonych zachowawczo jak i dializowanych. Przeszczepienie nerki przyczynia się do zmniejszenia częstości dolegliwości bólowych. Wysoki odsetek chorych cierpiących z powodu bólu o natężeniu od umiarkowanego do silnego sugeruje, że ból jest pomijany lub nieskutecznie leczony. Zadaniem lekarzy i pielęgniarek jest zwrócenie szczególnej uwagi na ten objaw niepożądany podczas leczenia ambulatoryjnego jak również po rozpoczęciu leczenia nerkozastępczego
Recent development of heterocyclic scaffolds as EGFR kinase inhibitors in cancer
No full textThe Epidermal Growth Factor Receptor (EGFR) is responsible for cell differentiation and proliferation upon activation when it binds to one of its ligands. It is thought to be involved tumorigenesis, which is implicated in cancers such as lung cancer and breast cancer. Over the past decades, the EGFR has become extensively examined as a target for the development of new anticancer agents. Several EGFR tyrosine kinase inhibitors (TKIs) have been identified and assessed in clinical trials as potential treatments for carcinoma. This review provides updated information on Novel heterocyclic scaffolds, which are now considered important pharmacophores that have demonstrated significant potency as EGFR inhibitors. Kinase inhibitors, in the last few years, have emerged as emerging anticancer agents with promising results. In this review, we briefly discussed heterocyclic scaffolds and the structural activity relationships of lead compounds such as substituted quinazoline, pyrimidine, quinoline and indole as EGFR kinase inhibitors, as well as their use as anticancer agents. Information on miscellaneous heterocyclics such as thiazolyl-pyrazoline derivatives, pyrazole derivatives and oxadiazole derivatives is also included
Izolacja i identyfikacja 8-MOP z materiału roślinnego i badania przenikalności w modyfikowanej komorze Flynna
No full textXanthotoxin (8-methoxypsoralen, methoxsalen) is a natural furanocoumarin consisting of coumarin annulated with furan. It’s biosynthetic route in plants continues with the activation of dimethylallylpyrophosphate (DMAPP), produced via the mevalonate pathway. Then the carbo-cation is formed via the cleavage of the diphosphates.Xanthotoxin (8-methoxypsoralen, methoxsalen) is a natural furanocoumarin consisting of coumarin annulated with furan. It’s biosynthetic route in plants continues with the activation of dimethylallylpyrophosphate (DMAPP), produced via the mevalonate pathway. Then the carbo-cation is formed via the cleavage of the diphosphates