Sivas Cumhuriyet University Research Information System
Not a member yet
61356 research outputs found
Sort by
Türkiye’de turizmin kişi başı karbondioksit emisyonları üzerinde etkisi var mı?
No full textBu çalışmanın amacı Türkiye’de turizmin kişi başı karbondioksit emisyonlarını etkileyip etkilemediğini ortaya koymaktır. Analiz dönemi veri mevcudiyetine bağlı olarak 1970–2020 dönemini kapsamaktadır. Çalışmada kullanılan tüm veriler yıllık bazdadır. Turizm Türkiye'de kayıtlı hava yolu şirketlerinin yerli ve uluslararası yolcu sayıları ile temsil edilmektedir. Açıklanan değişken kişi başı karbondioksit emisyonlarıdır. Kontrol değişkeni ise kişi başı elektrik enerjisi üretimidir. Çalışmada kullanılan tüm değişkenler doğal logaritmik formdadır. Seçilen değişkenler arasında uzun dönemli bir ilişkinin olup olmadığını belirleyebilmek için eşbütünleşme testinin yanında sınır testlerinden de yararlanılmıştır. Uygulanan bu testler sonucunda değişkenler arasında (açıklanan değişkenin doğal logaritmik formdaki kişi başı karbondioksit emisyonları olması durumunda) uzun dönemli bir ilişkinin olduğuna karar verilmiştir. Tahmin edilen uzun dönem katsayısına göre (kişi başı elektrik enerjisi üretimi sabitken) Türkiye'de kayıtlı hava yolu şirketlerinin yerli ve uluslararası yolcu sayısında yaşanan %1 oranındaki bir artış tahmin edilen kişi başı karbondioksit emisyonlarını yaklaşık olarak %0,040 oranında arttırmaktadır.The aim of this study is to reveal whether tourism affects per capita carbon dioxide emissions in Türkiye. The analysis period encompasses the period from 1970 to 2020, contingent on the availability of data. All data used in the study are on an annual basis. Tourism is represented by the domestic and international passenger numbers of airline companies registered in Türkiye. The explained variable is per capita carbon dioxide emissions. The control variable is per capita electrical energy production. All variables used in the study are in natural logarithmic form. In order to determine whether there is a long-run relationship between the selected variables, bounds tests were also used in addition to the cointegration test. As a result of these tests, it was decided that there was a long-run relationship between the variables (in case the explained variable is per capita carbon dioxide emissions in natural logarithmic form). According to the estimated long-run coefficient (while the per capita electric energy production is constant), a 1% increase in the number of domestic and international passengers of airline companies registered in Türkiye increases the estimated per capita carbon dioxide emissions by approximately 0.040%
Cellular-Level Effects of a Newly Developed Low-Intensity Pulsed Ultrasound Deviceon Wound Healing: An Experimental Study Using the L929 Fibroblast Cell Line
No full text
Comparison of the effects of epidermal growth factor mesenchymal stem cell and silver sulfadiazine on burn stasis zone
No full textObjective: This study investigates the effects of adipose tissue-derived mesenchymal stem cell (MSC), human recombinant epidermal growth factor (EGF) and silver sulfadiazine (SSD) on wound healing in the burn stasis zone by applying the comb burn model in rats. Material and Methods: A comb burn model was used for the burns and 32 Wistar albino female rats were randomly divided into four groups (control, SSD, SSD+MSC, SSD+EGF). On the 1st day and the 21st day, the total burn area on the 1st day and the healed, healing, and non-healing burn area on the 21st day were calculated with the Image-J program. At the end of the 21st day, the pathology samples taken after euthanasia were scored semiquantitatively in terms of epithelization, inflammatory cell density, fibroblast density, collagen amount, and angiogenesis after hematoxylin-eosin staining. Results: Histopathological analysis demonstrated that epithelialization scores were highest in the MSC (3.88±0.35, p0.05). By day 21, the healing burn area was significantly smaller in the MSC (3.19±0.98 cm², p<0.001) and EGF (4.33±0.48 cm²) groups compared to the control (8.43±2.35 cm²). The non-healing area was smallest in the EGF group (0.67±0.49 cm²), followed by the MSC (1.06±0.49 cm², p<0.001) and SSD (1.91±0.75 cm²) groups, whereas the control group had the largest non-healing area (7.29±2.20 cm²). These findings suggest that MSC was the most effective treatment for promoting wound healing, followed by EGF and SSD. Conclusion: We determined that both histologically and photo analytically, MSC and EGF provided faster wound healing in the burn stasis zone EGF gave better results than all groups in preventing necrosis
Aljinat/Sumak Mikroboncuklarından Metformin Salımı
No full textÇalışmanın amacı; yüksek mol kütleli bir polisakkarit olan Aljinatın (A),fitoterapide de kullanılan sumak (S) baharatı ile ikili (AS) kompozitmikroboncuklarının sentezlenmesi ve antidiyabetik bir ilaç olan metformin(MET)’in salımında kullanılmasıdır. MET tutunma ve salım verimi iki parametredeğişimi ile araştırılmıştır.Birinci parametre, iyonotropik jelasyon yöntemiyle AS mikroboncuklarınhazırlanmasında genellikle kullanılan çapraz bağlayıcı rolündeki Ca2+ yanı sıra Cu2+ve Ni2+ iyonlarının da kullanılmasıdır. Bu kapsamda, MET yüklü mikroboncuklar(AS-M) iki yöntem ile hazırlanmıştır. Birincide seçili çapraz bağlayıcı metal iyonlarıile AS jel oluşum ortamına MET katılmış, ikincide ise MET’siz oluşturulmuş ASüzerine farklı MET derişim içerikli çözeltilerden MET yüklemesi yapılmıştır.İkinci değişken, mikroboncukların yapısının güçlendirilmesi amacıyla, AS kompozityapısına ilaç salımında yaygın olarak kullanılan iki polimerin (Poli(etilen glikol;PEG) ve Poli(vinil alkol); PVA) katılmasıdır. Polimerlerin ortama katılmasında ikifarklı yöntem izlenmiştir. Birinci yöntemde AS ve AS-M boncuklar PEG ve PVAortamına karıştırılarak kaplanmıştır (AS-PEG*, AS-PVA*). İkinci yöntemde ise, jelortamına polimerler katılarak boncuklar oluşturulmuştur (AS-PEG ve AS-PVA).Mikroboncukların karakterizasyonu FTIR ve SEM analizleri ile yapılmıştır.Sonraki aşama olan salım çalışmalarında boncukların HCl içerikli mide (pH=1.2) vefosfat tampon içerikli (pH=7.4) bağırsak pH koşullarında bıraktıkları ilaç miktarlarıbelirlenmiştir. Salım sonuçları %Toplam salım-zaman grafikleri ile sunulmuştur.The aim of this study is to synthesize binary composite microbeads (AS)of a high molecular weight polysaccharide alginate (A) with sumac (S), a spice alsoused in phytotherapy, and to use them for the release of an antidiabetic drugmetformin (MET). The retention and release efficiency of MET were investigated byits dependence on two parameters.The first parameter is the use of Cu2+ and Ni2+ ions acting as the cross-linkers besidesCa2+ which is generally used in the preparation of AS microbeads by the ionotropicgelation method. In this context, MET loaded microbeads (AS-M) were prepared bytwo methods. In the first, MET was contained in the AS gelation medium containingthe selected cross-linker metal ions, whereas MET was loaded to AS as prepared inthe absence MET from MET solutions containing different MET concentrations inthe second.The second parameter is the inclusion of two polymers (Poly(ethylene glycol); PEG)and Poly(vinyl alcohol); PVA) commonly used in drug release studies to strengthenthe structure of AS composite. Two different methods were employed in theaddition of the polymers. In the first, AS and AS-M microbeads were plated with thepolymers by addition of the microbeads in to the polymerization medium (AS-PEG*, AS-PVA*) whereas the polymerizations were formed by addition of the polymerreagents to the gelation medium of AS (AS-PEG, AS-PVA). The formation ofmicrobeads was characterized by means of FT-IR and SEM analysis.In next stage of the drug release studies, the released amounts from the MET loadedmicrobeads at the pH conditions of HCl representing stomach and of phosphatebuffer contained representing were determined. The results were submitted by‘Total release %-Time’ depictions.</p
Effective removal of methylene blue dye from aqueous solution using Macrolepiota procera mushroom: Experimental and theoretical studies
No full textThis study investigated Macrolepiota procera mushroom biomass as a biosorbent for removing methylene blue (MB) dye from aqueous solutions. Key adsorption parameters such as pH, biosorbent dosage, and contact time were optimized, achieving a maximum adsorption capacity of 1.404 mol·kg−1 at pH 9, with 100 mg biosorbent and a temperature of 25 °C. SEM, EDX, and FT-IR analyses characterized the biosorbent's surface morphology and functional groups. Adsorption followed the Langmuir isotherm model, showing high affinity in alkaline conditions, and efficiency increased by 90.88 % with 200 mg biosorbent. Kinetic data fit Pseudo-Second and Pseudo-First Order models, and thermodynamics indicated an endothermic, spontaneous process. Recovery tests revealed ∼ 4 % retained activity after five cycles. Density Functional Theory calculations supported experimental adsorption energies, confirming chitin's role in MB binding
