Nesir: Journal of Literary Studies
Not a member yet
123 research outputs found
Sort by
Doğanın Geri Dönüşü: James Cameron’ın Avatar'ının Eko-eleştirel Anlatılarına İnsan Sonrası Bir Bakış
Get PDFThe success of James Cameron’s Avatar can be located in its stunning visuals, imaginative world-building and a straight-forward narrative propounding colonial and ecological concerns, which culminate in the oppressed successfully rooting out the white, Eurocentric oppressor. However, such allegorizing is limited by a gaze that locates the “human” as separate from the “animal” and “nature”. This study aims to analyse the speculative biology of Pandora and its symbiotic ecosystem, which is posited as “better” than the ‘invading’ humans’ metal-based technology. It questions the romanticised idea of nature as an assemblage of indigenous people, fauna and flora. Finally, this paper investigates the various anthropocentric currents running through the film, critiques the Na’vi’s subtle ‘humanistic’ dominance over other fauna, and delves into the possibility of adopting a truly unbiased lens to encapsulate the experiences of the marginalized non-human.James Cameron’ın Avatar’ının başarısının sırrı onun çarpıcı görsellerinde, hayali dünya inşasında ve sömürgeci-ekolojik kaygıları öneçıkartan beyaz ve Avrupa-merkezci tahakküm kuran bakış açısında bulunabilir. Ancak bu tür bir alegorik anlatımın, “insan”ı “hayvan” ve “doğa”dan ayrı olarak konumlandıran bir bakış ile sınırlı olduğu açıktır. Bu çalışma, Pandora’nın yoruma açık biyolojisini ve “istilacı” insanların metal-bazlı teknolojisinden “daha iyi” olduğu öne sürülen ortak yaşama dayalı ekosistemini analiz etmeyi amaçlamakta ve yerli halkın, faunanın ve floranın romantize edilmiş doğa tasavvurunu sorgulamaktadır. Son olarak, bu makale film boyunca görünür olan çeşitli insan merkezli tasavvurları değerlendiriyor, Na’vi’nin faunanın diğer bölgeleri üzerindeki kırılgan “hümanist” hakimiyetini eleştiriyor ve ötelenmiş insan-dışı tecrübeleri gerçekten tarafsız bir mercek ile tahayyül etme olasılığını araştırmaktadır
Ortaçağ Çin Budist Edebiyatında Zodyak Hayvanlarının Değişen Görüntüleri
Get PDFIn a Buddhist text entitled Mahāvaipulya-mahāsaṃnipāta-Sūtra, that has only survived in its fifth century Chinese translation, twelve animals were portrayed as there incarnations of Bodhisattvas who traveled to teach and enlighten sentient beings who were reborn in the bodies of animals. In the seventh and eighth centuries, Chinese Buddhist commentators incorporated indigenous Chinese thoughts of Yin-yangand Five-Phase theories to reinterpret these animals as demonic spirits who could corrupt the morality of Buddhist practitioners. This new development manifested the attempt of medieval Chinese Buddhist monks to help Buddhist ideas take root in Chinese society. It shows how medieval Chinese Buddhist literature transformed twelve animals from compassionate deities into animal demons to accommodate foreignideas for serving the Chinese audience.Sadece beşinci yüzyıla ait Çince tercümesi günümüze ulaşmış Mahāvaipulya-mahāsaṃnipāta-Sūtra adlı Budist metninde on iki hayvan, hayvanların bedenlerinde yeniden doğmuş duygulu varlıkları eğitmek ve aydınlatmak için seyahat eden Bodhisattva’ların reenkarnasyonu olarak tasvir edilmiştir. Yedinci ve sekizinci yüzyıllarda Çinli Budist tefsirciler, bu hayvanları Budistlerin ahlakını bozabilecek şeytani ruhlar olarak yeniden yorumlarken onu yerli Çin düşünceleri olan Yin-yang ve Beş Aşamalı teorileriyle birleştirdiler. Bu yeni gelişme Ortaçağ Çinli Budist rahiplerine ait fikirlerin o zamanki Çin toplumunda kök salması sonucunu ortaya çıkardı. Bu durum, Ortaçağ Çin Budist edebiyatının yabancı fikirleri aşinalıştırarak Çinli okuyucu kesimin istifadesine sunmak için on iki hayvanı merhametli tanrılardan hayvan şeytanlara nasıl dönüştürdüğünü göstermektedir
Geyik ve Güvercin Destanında Hayvan Temsili: Duygudaşlık, Mucize ve İhtida
Get PDFThe folktales of the deer and the dove, which circulated in Anatolia in the 14th and15th centuries by meddahs, şeyyads and kıssahans, present one of the earliest examples of animal representation in pre-modern Turkish literature texts. Compared toother pre-modern texts, in which the animal is treated as a symbolic and allegoricalbeing by being defined beyond its own existence, these folktales are depicted in away that evoke “empathy” in the interlocutor both on intra- and extra-textual layers.In these narratives, Prophet Muhammad performs miracles on unbelievers and teststhem for their compassion towards animals. The miracles and the testing take placeon animals such as deer and doves, which are associated with a certain degree ofsacredness in the collective memories of the communities living in Anatolia. In thisrespect, this study argues that these epics, performed publicly by storytellers andfunctioned as rituals, invited audiences who were newly or could be converted toIslam to accept the prophetic miracle at a time when a dynamic conversion movement was taking place, and to recognize and empathize with the animal existence.14. ve 15. yüzyılda Anadolu’da meddahlar, şeyyadlar ve kıssahanlar vasıtasıyla dolaşıma giren geyik ve güvercin destanı, modern öncesi Türkçe edebiyat metinlerindekarşımıza çıkan hayvan temsilinin en erken örneklerini sunmaktadır. Hayvanın bizatihi kendi varlığı dışında tanımlanarak sembolik ve alegorik bir varlık olarak ele alındığı modern-öncesi metinlere kıyasla bu destanlar, hem metin içi hem de metin dışıdüzlemde muhatabında “empati” uyandıracak şekilde tasvir edilmiştir. Hz. Muhammed’in kâfirlere karşı mûcize gösterdiği ve hayvanlara karşı merhametinin sınandığıbu anlatılarda mucize ve sınanma, Anadolu’da yaşayan toplulukların müşterek belleklerinde belli bir kutsallıkla ilişkilenen geyik, güvercin gibi hayvanlar üzerindengerçekleşir. Bu çalışma, kıssahanlar tarafından halka açık icra edilen ve ritüel işlevigören bu destanların dinamik bir ihtida hareketinin yaşandığı bir dönemde İslam’ayeni katılmış veya katılması muhtemel bir dinleyici kitlesini nebevî mucizeyi kabullenmeye çağırırken muhatabını da hayvan varlığını tanımaya ve empati kurmayadavet ettiğini öne sürmektedir