Czasopisma Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin
Not a member yet
2127 research outputs found
Sort by
Ocena obiektów cebuli (Allium cepa L.) pod względem tolerancji na suszę w fazie kiełkowania i wzrostu siewek
Get PDFThe aim of this study was to assess the effect of water deficiency on germination ability and growth of onion seedlings, and identify promising accessions for use in future breeding programs of new onion varieties with drought tolerance. We evaluated 150 onion lines/cultivars derived from Polish and foreign breeding and seed companies and from the Gene Bank of the Institute of Horticulture in Skierniewice. Experiments were performed under laboratory conditions inducing drought stress by using 18% polyethylene glycol (PEG8000) in the seed germination phase and 10% PEG in the seedling phase. Significant differences in reaction to drought stress were observed among onion accessions, confirmed by the high values of the coefficient of variation (CV) for the assessed parameters: maximum percentage of seedling (56,3%). The received results showed, that water deficiency reduced seed germination the least by 23%, then the root length by 36%, and the fresh weight of seedling and cotyledon length by 52% and 53,5%, respectively. A high correlation (r = 0,81‒0,86) between the features describing the growth of seedlings under drought conditions was found, indicating that water deficit reduced growth of whole seedlings. However, no correlation (r = 0,19‒0,24) between them and germination under drought conditions was observed. Among 150 onion accessions, genotype 171026 showed a high level of drought tolerance, both in seed germination stage and in seedling growth stage.Celem badań była ocena wpływu niedoboru wody na zdolność kiełkowania nasion i wzrost siewek cebuli oraz identyfikacja obiecujących obiektów do wykorzystania w przyszłych programach hodowli nowych odmian cebuli tolerancyjnych na stres suszy. Oceniono 150 linii/odmian cebuli pochodzących z polskich i zagranicznych firm hodowlano-nasiennych oraz z Banku Genów Instytutu Ogrodnictwa w Skierniewicach. Doświadczenia prowadzono w warunkach laboratoryjnych indukując stres suszy przez zastosowanie 18% poliglikolu etylenowego (PEG8000) w fazie kiełkowania nasion i 10% PEG w fazie siewek. Badane obiekty cebuli wykazały istotne zróżnicowanie pod względem tolerancji na stres suszy, potwierdzone wysokimi wartościami współczynnika zmienności (CV) dla ocenianych parametrów: maksymalny procent skiełkowanych nasion (35,3%), świeża masa siewek (38,5%), długość liścieni siewek (42,9%) i długość korzeni siewek (56,3%). Zanotowano, że niedobór wody najmniej ograniczył kiełkowanie nasion o 23%, następnie długość korzeni o 36%, a najbardziej świeżą masę siewek i długość liścieni, odpowiednio o 52% i 53,5%. Stwierdzono silną korelację (r = 0,81‒0,86) między cechami opisującymi wzrost siewek w warunkach suszy, wskazując, że deficyt wody redukuje wzrost całych siewek. Natomiast zależności pomiędzy nimi a kiełkowaniem w stresie suszy okazały się nieistotne (r = 0,19‒0,24). Spośród 150 obiektów cebuli, genotyp 171026 wykazał wysoki poziom tolerancji na suszę zarówno w fazie kiełkowania, jak i w fazie siewek
Automatyzacja oceny objawów chorobowych septorioz zbóż z wykorzystaniem komputerowej analizy obrazu w języku programowania Python.
No full textSeptoria disease severity assessment is time consuming and laborious task. In this paper a computational detection of diseased and healthy leaf tissue using simple software developed in Python programming language was discussed. Software automate labels reading from digital images and facilitates septoria disease severity examination. Program extracts each leaf from input image, examine septoria severity and summarizes results, thus there is the possibility for outliers elimination, thereby minimizing experimental error.Ocena objawów chorobowych septorioz na liściach zbóż, opisywanie i tworzenie dokumentacji fotograficznej poszczególnych liści jest czasochłonnym i pracochłonnym zadaniem. W opracowaniu przedstawiona została automatyzacja oceny objawów chorobowych septorioz zbóż za pomocą aplikacji open-source stworzonych w języku Python. Oprogramowanie umożliwia automatyzację odczytywania nazw obiektów doświadczalnych oraz ocenę objawów chorobowych poszczególnych liści, dzięki czemu istnieje możliwość np. usuwania obserwacji odstających z analizy
Jęczmień i Blumeria graminis. Wprowadzenie do charakterystyki układu gospodarz- patogen.
Get PDFBarley (Hordeum vulgare L.) is one of the most economically important cereals and holds fourth place in the world by harvest area. Powdery mildew, caused by the pathogenic fungus Blumeria graminis f. sp. hordei, is one of the most important diseases that decrease the quantity and quality of the yield. Since there is a limited number of resistance genes presented in cultivated crop varieties, there is a need to search and identify new sources of resistance.Jęczmień (Hordeum vulgare L.) jest jednym z najważniejszych gospodarczo zbóż i zajmuje czwarte miejsce pod względem areału upraw na świecie. Mączniak prawdziwy, powodowany przez grzyb patogeniczny Blumeria graminis f. sp. hordei, jest jedną z najważniejszych chorób wpływających negatywnie na ilość i jakość plonu jęczmienia. Ograniczona pula genów odporności wykorzystywanych w odmianach uprawnych stwarza potrzebę poszukiwania i identyfikacji nowych źródeł odporności
Możliwości poprawy jakości owoców truskawki metodą hybrydyzacji wewnątrz- i międzygatunkowej w obrębie rodzaju Fragaria
Get PDFResearch on widening genetic variation in strawberry around the world is focused mainly on improving external and internal fruit quality. The aim of the research undertaken at the Research Institute of Horticulture was to determine the possibility of increasing the content of bioactive compounds (polyphenols, anthocyanins and organic acids) in strawberry by conventional breeding. Based on a two-year phenotypic evaluation, 90 valuable genotypes were selected from 6097 hybrids obtained as a result of intra- and interspecific hybridization within the Fragaria genus. In 2019, these genotypes were assessed in terms of fruit yield, weight, attractiveness and firmness, as well as the content of the extract, phenolic compounds, anthocyanins and ascorbic acid in the fruit.We found that the largest, most attractive and firmest fruits were produced by clones T-201536-16 and T-201536-08 (‘Clery’ × ‘Grandarosa’), T-201514-04 and T-201514-05 (‘Candiss’ × ‘Panvik’) and T-201560-07 (‘Onda’ × ‘Panvik’). The highest extract content was noted in the fruits of genotypes T-201536-16 and T-201536-09 (‘Clery’ × ‘Grandarosa’). The greatest number of phenolic compounds were encountered in the fruits of clones T-201501-02 (‘Alba’ × ‘Grandarosa’), T-201512-04 (‘Camarosa’ × ‘Panvik’) and T-201567-01 (‘Patty’ × ‘Panvik’), while the highest anthocyanin levels were evident in the fruit of clones T-201514-08 (‘Candiss’ × ‘Panvik’), T-201508-01 (‘Alice’ × ‘Matis’), T-201517-05 (‘Chandler’ × ‘Matis’) and T-201580-01 (Fragaria chiloensis Del Norte × ‘Elsanta’). Moreover, the richest levels of ascorbic acid were in the fruits of clones T-201526-05 (‘Cigaline’ × ‘Grandarosa’), T-201501-03 (‘Alba’ × ‘Grandarosa’), T-201536-15 (‘Clery’ × ‘Grandarosa’) and T-201567-01 (‘Patty’ × ‘Panvik’). Finally, the highest total content of all analyzed bioactive compounds in fruits was noted for clones T-201514-08 (‘Candiss’ × ‘Panvik’), T-201517-05 (‘Chandler’ × ‘Matis’) and T-201567-04 (‘Patty’ × ‘Panvik’).Prace badawcze nad poszerzaniem zmienności genetycznej u truskawki na świecie ukierunkowane są głównie na poprawę zewnętrznej i wewnętrznej jakości owoców. Celem podjętych w Instytucie Ogrodnictwa badań było określenie możliwości zwiększenia zawartości substancji bioaktywnych (przede wszystkim polifenoli, antocyjanów oraz kwasów organicznych) w owocach truskawki metodą hodowli konwencjonalnej. Na podstawie dwuletniej oceny fenotypowej spośród 6097 siewek, otrzymanych w wyniku krzyżowań wewnątrz- i międzygatunkowych w obrębie rodzaju Fragaria, wyselekcjonowano 90 wartościowych genotypów. W roku 2019 genotypy te oceniono pod względem plonu, masy, atrakcyjności i jędrności owoców, a także zawartości w owocach ekstraktu, związków fenolowych, antocyjanów i kwasu askorbinowego. Stwierdzono, że największe, najbardziej atrakcyjne i jędrne owoce wytworzyły klony T-201536-16 i T-201536-08 (‘Clery’ × ‘Grandarosa’), T-201514-04 i T-201514-05 (‘Candiss’ × ‘Panvik’) oraz T-201560-07 (‘Onda’ × ‘Panvik’). Największą zawartością ekstraktu odznaczały się owoce genotypów T-201536-16 i T-201536-09 (‘Clery’ × ‘Grandarosa’). Najwięcej związków fenolowych zawierały owoce klonów T-201501-02 (‘Alba’ × ‘Grandarosa’), T-201512-04 (‘Camarosa’ × ‘Panvik’) oraz T-201567-01 (‘Patty’ × ‘Panvik’), zaś antocyjanów - owoce klonów T-201514-08 (‘Candiss’ × ‘Panvik’), T-201508-01 (‘Alice’ × ‘Matis’), T-201517-05 (‘Chandler’ × ‘Matis’) oraz T-201580-01 (Fragaria chiloensis Del Norte × ‘Elsanta’). Najbardziej bogate w kwas askorbinowy były owoce klonów T-201526-05 (‘Cigaline’ × ‘Grandarosa’), T-201501-03 (‘Alba’ × ‘Grandarosa’), T-201536-15 (‘Clery’ × ‘Grandarosa’) oraz T-201567-01 (‘Patty’ × ‘Panvik’). Najwyższą łączną zawartością wszystkich analizowanych związków bioaktywnych w owocach odznaczały się klony T-201514-08 (‘Candiss’ × ‘Panvik’), T-201517-05 (‘Chandler’ × ‘Matis’) oraz T-201567-04 (‘Patty’ × ‘Panvik’)
Ocena zdolności kombinacyjnej wybranych form rodzicielskich borówki wysokiej (Vaccinium corymbosum L.) dla siły wzrostu siewek
Get PDFThe aim of the study was to determine the breeding value of 12 highbush blueberry (Vaccinium corymbosum L.) parental genotypes based on the estimation of their general and specific combining ability (GCA and SCA) for seedling growth. The research material was a population of 2,100 F1 plants obtained from the 2014 crossing program. Crosses of 7 maternal forms (♀) - ‚Aurora’, ‚Bluecrop’, ‚Brigitta Blue’, ‚Chandler’, ‚Draper’, ‚Duke’, ‚Northland’ - and 5 paternal forms (♂) - ‚Earliblue’, ‚KazPliszka’, ‚Polaris’, ‚Toro’, ‚Weymouth’ - were made in a factorial design (7x5). In autumn 2014, the field experiment was established in complete randomized block design, in 4 replications, with 15 seedlings per plot. In 2019, a phenotypic evaluation of the seedling population was done for plant growth . We found that the seedlings differed significantly in this plant morphological trait. Based on the results of the phenotypic evaluation of the seedling population, the GCA effects for 12 parental cultivars and SCA effects for 35 hybrid families for this trait were determined. Statistical analysis showed that the parental forms differed significantly in their combining ability (GCA and SCA effects) for plant growth. The parental forms possessing significant and positive values of GCA effects were potentially useful donors of genes determining strong growth, while, conversely, significant and negative effects in other parental forms influenced the deterioration of this trait in the assessed offspring. Statistically significant positive or negative values of SCA effects were the results of genetic interaction of both parental forms within these hybrid families, and could, therefore, inform the breeder of the improvement or deterioration of plant growth in blueberry seedlings.Celem badań było określenie wartości hodowlanej 12 genotypów rodzicielskich borówki wysokiej (Vaccinium corymbosum L.) na podstawie oceny ich ogólnej i specyficznej zdolności kombinacyjnej (GCA i SCA) dla siły wzrostu siewek. Materiał badawczy stanowiła populacja 2100 siewek F1 uzyskanych z programu krzyżowania w 2014 roku. Krzyżowania 7 form matecznych (♀) – ‘Aurora’, ‘Bluecrop’, ‘Brigitta Blue’, ‘Chandler’, ‘Draper’, ‘Duke’, ‘Northland’ oraz 5 form ojcowskich (♂) – ‘Earliblue’, ‘KazPliszka’, ‘Polaris’, ‘Toro’, ‘Weymouth’ były wykonane w układzie czynnikowym (7x5). Jesienią 2014 r. założono doświadczenie polowe w układzie kompletnych bloków losowych, w 4 powtórzeniach, z 15 siewkami na poletku. W 2019 r. wykonano ocenę fenotypową populacji siewek pod kątem siły wzrostu roślin. Stwierdzono, że siewki różniły się istotnie tą cechą morfologiczną roślin. Na podstawie wyników oceny fenotypowej populacji siewek określono efekty GCA dla 12 rodzicielskich odmian i efekty SCA dla 35 rodzin mieszańcowych dla tej cechy. Analiza statystyczna wykazała, że formy rodzicielskie różniły się istotnie pod względem zdolności kombinacyjnej (efekty GCA i SCA) dla siły wzrostu. Formy rodzicielskie posiadające istotne i dodatnie wartości efektów GCA były potencjalnie przydatnymi dawcami genów determinujących silny wzrost, natomiast istotne i negatywne wartości efektów innych form rodzicielskich wskazywały na pogorszenie tej cechy u ocenianego potomstwa. Statystycznie istotne dodatnie lub ujemne wartości efektów SCA były wynikiem interakcji genetycznej obu form rodzicielskich w tych rodzinach mieszańcowych, a zatem mogły wpłynąć na poprawę lub pogorszenie siły wzrostu siewek borówki wysokiej
Znaczenie fuzariozy kolb kukurydzy w Polsce i metody ograniczenia strat powodowanych przez tą chorobę
Get PDFMaize has a significant economic impact all over the world. Fungi in the genus Fusarium that cause fusarium ear rot of maize have significant effect on the yeld quality and quantity. The main threat is the contamination of grain with the mycotoxins they produce - as these are harmful to humans and animals. Such mycotoxins are a group of secondary metabolites of varied structure, which belong mainly to trichothecenes, fumonisins and zearalenones. As no efficient chemical control read and pink rot in the field is possible, prevention relies on cultural practices and use resistant hybrids. Insects play an important role in the infection, which is why it is recommended to control their prevalence during growing season.Kukurydza ma istotne znaczenie ekonomiczne na całym świecie. Grzyby z rodzaju Fusarium powodujące fuzariozę kolb kukurydzy mają istotny wpływ na powstawanie strat jakościowych i ilościowych w plonie. Głównym zagrożeniem jest skażenie ziarna wytwarzanymi przez nie mykotoksynami, które są szkodliwe dla ludzi i zwierząt. Jest to grupa metabolitów wtórych, o zróżnicowanej budowie, należących głównie do trichotecenów, fumonizyn i zearalenonów. Z uwagi na fakt, że ochrona chemiczne jest mało efektywna, ważne jest stosowanie prawidłowej agrotechniki i dobór odpornej odmiany. Istotną rolę w zakażeniu odrywają żerujące na kukurydzy owady, stąd wskazane jest kontrolowanie ich występowania w uprawie.
 
Materiały kolekcyjne owsa w Krajowym Centrum Roślinnych Zasobów Genowych
No full textOats are among the most important cereals grown in the world. Oat grains are used in the production of food, animal feed and in industry. In order to conserve the diversity of oat species, a collection including both cultivated and wild forms was established at the National Centre for Plant Genetic Resources. The main task of the collection is also the collection and evaluation of collected accessions.Owies jest jednym z najważniejszych zbóż uprawianych na świecie. Ziarno owsa znajduje zastosowanie w produkcji żywności, pasz oraz w przemyśle. W celu zachowania różnorodności gatunków owsa w Krajowym Centrum Roślinnych Zasobów Genowych powstała kolekcja obejmująca zarówno uprawne jak i dzikie jego formy. Zadaniem kolekcji jest zarówno gromadzenie jak również ocena i charakterystyka zebranych obiektów
Ocena wzrostu i stabilności genetycznej agrestu (Ribes grossularia L.) rozmnażanego in vitro oraz ex vitro
Get PDFThe aim of the study was to evaluate phenotypically and genetically, 15 gooseberry genotypes plants propagated in vitro and ex vitro by cuttings grown in the second year in field conditions. The outcome of this was that in vitro propagated shrubs were shown to grew more strongly. Their height and the number of shoots were significantly higher for the 11 genotypes and a width of 12 genotypes for gooseberry. However, fruit abundance was greater in much more traditionally multiplied plants. Beyond the aforementioned, Genetic stability analysis of clones derived from in vitro cultures of five gooseberry varieties was performed. Herein, 13-15 plants with in vitro and mother plants were analyzed. The number of products generated by the AFLP primer pairs ranged from 33 to 108. The highest total number of amplification products was obtained as a result of the AFLP reaction for the plants ‚Hinnonmaki Rot’ (300), and the lowest for the varieties ‚Hinsel’ and ‚Resika’ (262). Genetic variability in gooseberry in vitro plants ranged from 1.03% for ‚Captivator’, to 10.3% for ‚Hinsel’. Genetic stability was also assessed using ISSR markers. Plants of five genotypes derived from conventional and in vitro reproduction were used. Accordingly, a total of 2294 amplification products were obtained, of which 2.8% were polymorphic. The size of the obtained products was from 250 to 2900 bp, depending on the starter and variety. ISSR-PCR analysis showed different degrees of polymorphism - from 0 for the ‘Hinnonmaki Rot’ and ‘Resica’ to 11.6% for the ‚Hinsel’ variety.Celem badań była ocena fenotypowa i genetyczna roślin 15 genotypów agrestu, rozmnożonych in vitro oraz ex vitro przez sadzonki zielne, uprawianych drugi rok warunkach polowych. Silniej rosły krzewy rozmnożone in vitro. Ich wysokość i liczba pędów były istotnie większe dla 11 genotypów, a szerokość dla 12 genotypów agrestu. Krzewów, na których pojawiły się owoce było znacznie więcej u roślin mnożonych tradycyjnie. Przeprowadzono analizę stabilności genetycznej klonów pochodzących z kultur in vitro pięciu odmian agrestu. Analizowano 13‒15 roślin z in vitro oraz rośliny mateczne. Liczba produktów generowanych przez pary starterów AFLP wahała się od 33 do 108. Najwyższą całkowitą liczbę produktów amplifikacji uzyskano w wyniku reakcji AFLP dla roślin ‘Hinnonmaki Rot’ (300), a najmniejszą dla odmiany ‘Hinsel’ i ‘Resika’ (262). Zmienność genetyczna w roślinach agrestu in vitro wahała się od 1,03% dla ‘Captivator’ do 10,3% w przypadku ‘Hinsel’. Stabilność genetyczną oceniano także przy użyciu markerów ISSR. Wykorzystano rośliny 5 genotypów pochodzące z rozmnażania tradycyjnego oraz in vitro. Uzyskano łącznie 2294 produktów amplifikacji, z czego 2,8% było polimorficznych. Wielkość otrzymanych produktów wynosiła od 250 do 2900 pz, w zależności od startera i odmiany. Analiza ISSR-PCR wskazała na różny stopień polimorfizmu – od 0 dla ‘Hinnonmaki Rot’ i ‘Resica’ do 11,6% dla odmiany ‘Hinsel’
Wpływ wybranych form rodzicielskich na zawiązywanie owoców i nasion w hybrydyzacji oddalonej trzech gatunków drzew owocowych z rodzaju Prunus (śliwa japońska, morela, ałycza)
Get PDFThe aim of the study was to evaluate the efficiency of distant hybridization of selected fruit tree varieties in three species of the genus Prunus – Japanese plum (P. salicina Lindl.), apricot (P. armeniaca L.) and myrobalan plum P. cerasifera Ehrh.). The hybridization programme was carried out in a high plastic tunnel in the Pomological Orchard of the Research Institute of Horticulture in Skierniewice, in the spring of 2019. Eight parental genotypes, i.e. apricot – 4 genotypes (‘Early Orange’, ‘Harcot’, ‘Sirena’, ‘Somo’), Japanese plum – 3 genotypes (‘Czarnuszka’, ‘Trumlar’, D 17‒73) and myrobalan plum – 1 genotype (‘Amelia’) were used for the study. The hybridization programme was carried out while following the system of Japanese plum × apricot – 12 cross combinations, Japanese plum × myrobalan plum – 3 cross combinations. The obtained results showed that the influence of the Japanese plum genotype as a maternal form was greater than that of apricot as a paternal form on fruit-setting in the distant hybridization of these species. Furthermore, Japanese plum ‘Czarnuszka’ set fruit much better than ‘Trumlar’ after pollination with pollen of the same paternal forms of apricot. The ripe fruit also contained both properly developed seeds (viable), as well as those that had a wrinkled seed coat and malformed embryos (non-viable). The proportion of fruits with underdeveloped seeds varied and depended on the crossed species and on the genotype of the maternal form. In the crossing of Japanese plum × myrobalan plum, less underdeveloped seeds were obtained in relation to the total number of seeds (stones) obtained than in the crossing of Japanese plum × apricot. Embryo mortality and abnormal seed formation indicate the existence of post-zygotic barriers to crossability in the crossing of Japanese plum, apricot and myrobalan plum.Celem badań była ocena efektywności hybrydyzacji oddalonej wybranych genotypów drzew owocowych należących do trzech gatunków z rodzaju Prunus – śliwa japońska (P. salicina Lindl.), morela (P. armeniaca L.) i ałycza (P. cerasifera Ehrh.). Program hybrydyzacji wykonano w wysokim tunelu foliowym w Sadzie Pomologicznym Instytutu Ogrodnictwa w Skierniewicach, wiosną 2019 r. Do badań użyto 8 genotypów rodzicielskich, tj. morela – 4 genotypy (‘Early Orange’, ‘Harcot’, ‘Sirena’, ‘Somo’), śliwa japońska – 3 genotypy (‘Czarnuszka’, ‘Trumlar’, D 17‒73) oraz ałycza – 1 genotyp (‘Amelia’). Program hybrydyzacji wykonano w układzie: śliwa japońska × morela – 12 kombinacji krzyżowań, śliwa japońska × ałycza – 3 kombinacje krzyżowań. Uzyskane wyniki pokazały, że wpływ genotypu śliwy japońskiej jako formy matecznej jest większy niż moreli jako formy ojcowskiej na zawiązywanie owoców w hybrydyzacji oddalonej tych gatunków. Śliwa japońska ‘Czarnuszka’ znacznie lepiej zawiązywała owoce niż ‘Trumlar’ po zapyleniu pyłkiem tych samych form ojcowskich moreli. W dojrzałych owocach znajdowały się zarówno nasiona wykształcone prawidłowo (żywotne), jak i takie, które miały pomarszczoną okrywę nasienną i w różnym stopniu zniekształcone zarodki (nieżywotne). Udział owoców z niewykształconymi nasionami był różny i zależał od krzyżowanych gatunków oraz od genotypu formy matecznej. W kombinacjach krzyżowań śliwa japońska × ałycza uzyskano więcej wykształconych nasion niż w kombinacjach śliwa japońska × morela, w stosunku do całkowitej liczby uzyskanych nasion (pestek). Obumieranie zarodków i nieprawidłowe wykształcenie otrzymanych nasion wskazuje na istnienie postzygotycznych barier krzyżowalności w krzyżowaniu śliwy japońskiej, moreli i ałyczy
Wykorzystanie markerów molekularnych i fenotypowych do identyfikacji genów odporności pszenicy na łamliwość źdźbła powodowaną przez Oculimacula yallundae i O. acuformis
Get PDFEyespot is one of the most important diseases of wheat (Triticum aestivum L.), caused by two pathogenic fungi Oculimacula yallundae and Oculimacula acuformis. There are several sources of resistance to this pathogen, but so far only two genes Pch1 and Pch2 have been transferred to wheat and confer the resistance. The selection of the most favorable genetic markers for determining the presence of eyespot resistance genes may improve the efficiency and accuracy in the selection of wheat genotypes resistant for this disease. The aim of the work was to determine the effectiveness of molecular markers and protein marker for Pch1 and Pch2 genes and to select genotypes of winter wheat with increased resistance in relation to plant infection in inoculation tests carried out at the seedling and adult plant stage. Plant material consist of 159 breeding lines of winter wheat and five control varieties: Artist, Kilimanjaro, Kometa, Patras and Rendezvous. To identify resistant genes, five molecular markers were used. Three for Pch1 gene (EpD1b, XustSSR2001-7DL, Xorw1) and two for Pch2 gene (Xcfa2040, Xwmc525). Considering the molecular analysis of genes, results of seedlings inoculation and the results of plant stem infestation, it was found that there were no infection symptoms of stalks in the winter wheat lines and/or varieties, in which both Pch1 and Pch2 genes were identified. In these lines/varieties, the lowest infection of seedlings was also observed. The highest percentage of infected sheaths was identified in genotypes where Pch1 and Pch2 genes were not found. The highest seedling infection was also observed for these genotypes. It was shown that the presence of Pch1 and Pch2 genes or their absence did not significantly affect the grain yield and the thousands kernels weight (TKW). Genotypes with the Pch1 and Pch2 genes showed slightly higher values for both technological parameters.
Łamliwość źdźbła to jedna z ważniejszych chorób pszenicy uprawnej (Triticum aestivum L.) powodowana przez dwa grzyby patogeniczne Oculimacula yallundae i Oculimacula acuformis. Istnieje kilka źródeł odporności na ten patogen, lecz jak dotąd tylko dwa geny Pch1 i Pch2 zostały przniesione do pszenicy uprawnej i warunkują odporność. Wybranie najkorzystniejszych markerów molekularnych dla określenia obecności genów odporności na łamliwość źdźbła u pszenicy może poprawić skuteczność i dokładność przy wyborze genotypów odpornych na tę chorobę. Celem pracy było określenie efektywności markerów molekularnych i markera izoenzymatycznego dla genów Pch1 i Pch2 oraz wytypowanie genotypów pszenicy ozimej o podwyższonej odporności w odniesieniu do porażenia roślin w testach inokulacyjnych przeprowadzonych w fazie siewki oraz rośliny dojrzałej. Materiał badawczy stanowiło 159 linii hodowlanych pszenicy ozimej oraz pięć odmian kontrolnych: Artist, Kilimanjaro, Kometa, Patras i Rendezvous. Do identyfikacji genów odporności wykorzystano pięć markerów, trzy do identyfikacji genu Pch1 (EpD1b, XustSSR2001-7DL, Xorw1) oraz dwa dla genu Pch2 (Xcfa2040, Xwmc525). Biorąc pod uwagę analizę molekularną genów, wyniki inokulacji siewek oraz wyniki porażenia źdźbeł dojrzałych roślin, stwierdzono brak objawów porażenia źdźbeł u linii/odmian pszenicy ozimej, u których zidentyfikowano oba geny Pch1 i Pch2. Stwierdzono u nich również najniższe porażenie siewek. Najwyższy procent porażonych źdźbeł odnotowano u genotypów, gdzie nie stwierdzono genów Pch1 i Pch2. U tych genotypów zaobserwowano również najwyższe porażenie w teście siewkowym. Wykazano, że obecność genów Pch1 i Pch2 lub ich brak nie wpływała istotnie na plon ziarna oraz na masę tysiąca ziarniaków (MTZ). U genotypów z genami Pch1 i Pch2 stwierdzono nieznacznie wyższe wartości dla obu parametrów technologicznych.