Czasopisma Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin
Not a member yet
2127 research outputs found
Sort by
Wpływ mikrostarterów B i K na wielkość i jakość bulw ziemniaka
Get PDFIn the years 2016-2018, the IHAR-PIB Branch in Bonin assessed the effect of the application of micro 1 B and Micro 1 K micronutrient fertilizers as supplementary fertilization for basic fertilization for potatoes. The highest tuber yield was obtained for the combination in which the basic fertilization was additionally applied with Micro1K. In the plots where this set of fertilizers was applied, the highest increase in the total yield and the yield of large tubers (over 55 mm) suitable for processing was observed.W latach 2016-2018 w Oddziale IHAR-PIB w Boninie oceniano wpływ zastosowania nawozów mikroelementowych Micro 1 B i Mikro 1 K jako nawożenie uzupełniające nawożenie podstawowe pod ziemniaki. Najwyższy plon bulw uzyskano dla kombinacji, w której do nawożenia podstawowego zastosowano dodatkowo nawóz Micro 1 K. Na poletkach, na których aplikowano ten zestaw nawozów stwierdzono najwyższy wzrost plonu ogólnego oraz plonu bulw dużych (powyżej 55 mm) przydatnych do przetwórstwa
Wpływ hodowli na potencjał plonowania roślin bobowatych grubonasiennych
Get PDFThe impact of breeding on grain legume yielding and utilization of the existing potential in practice were assessed. The analyses made use of the results of the Post-Registretion Variety Testing experiments of grain legumes carried out in 2005‒2020 and statistical data on yielding under production conditions (GUS, 2005‒2020). Changes in the number of varieties entered in the National Register, as well as in the yield and yield potential of seeds and proteins of individual species were studied. Yields of individual species have not changed significantly, and in the case of lupins a decrease in yields has been observed in recent years. Only soybean yields have increased in recent years. After eliminating the influence of weather factors, small but significant increases in seed and protein yields of soybean, peas, field bean and lupins were found. The average annual yield increase ranged from 6.6 kg of seeds per hectare for yellow lupin to 40.2 kg for soybean. Analogous values of protein yield increment ranged from 2.7 kg for narrow-leaved lupin to 12.7 kg for soybean. The use of the existing yield potential of grain legumes in practice is better than that of cereals, however, it is not sufficient to maintain, or improve their competitiveness.Oceniono wpływ hodowli na plonowanie roślin bobowatych i wykorzystanie istniejącego potencjału w praktyce. Analizy oparto na Wynikach Porejestrowych Doświadczeń Odmianowych roślin bobowatych prowadzonych w latach 2005‒2020 oraz danych statystycznych dotyczących plonowania w warunkach produkcyjnych (GUS 2005‒2020). Badano zmiany liczebności odmian rejestrowanych w Krajowym Rejestrze, plonów oraz potencjałów plonowania nasion i białka poszczególnych gatunków. Plony poszczególnych gatunków nie zmieniały się znacząco, a w przypadku łubinów w ostatnich latach można stwierdzić spadek plonów. W przypadku soi sytuacja jest odwrotna i obserwuje się wzrost jej plonowania. Po wyeliminowaniu wpływu czynników środowiskowych stwierdzono niewielkie, ale istotne wzrosty plonów nasion i białka odmian soi, grochu, bobiku i łubinów. Średni roczny przyrost plonów mieścił się w przedziale od 6,6 kg nasion na hektar dla łubinu żółtego do 40,2 kg dla soi. Analogiczne wartości wzrostu plonów białka mieściły się w przedziale od 2,7 kg dla łubinu wąskolistnego do 12,7 kg dla soi. Wykorzystanie istniejącego potencjału plonowania roślin bobowatych w praktyce jest lepsze niż potencjału plonowania zbóż, jednak jest to za mało dla utrzymania, a tym bardziej poprawienia ich konkurencyjności
Fenotypowa zmienność plonowania średnio wczesnych odmian ziemniaka jadalnego
Get PDFThe aim of the study was to analyse the genotypic and environmental variation in yield, as well as the structure of the yield of tubers of medium-early cultivars of edible potato. The field study was carried out in the years 2015-2019 at the experimental station in Prusy near Krakow (50o07ʼN, 20o05ʼE) on chernozem. The following five potato cultivars were evaluated: Finezja, Oberon, Laskara, Satina and Tajfun. The total and commercial yield of tubers, the average tuber mass, the quantity of tubers from a plant, as well as the share of the fraction of large, commercial and small tubers were determined in the study. Of the potato features that were evaluated, the share of the commercial tuber fraction was the most stable. A low diversity was also found in the case of total and commercial yield of tubers, whereas the share of the fraction of small tubers was the least stable feature. The size of yields and their structure were determined mostly by environmental factors. Only in the case of the share of fractions of large and small tubers were the varietal properties more decisive than the genotypic-environmental interaction. The conducted cluster analysis identified two groups of cultivars: first—with a high yielding potential, substantial average tuber mass, a substantial share of commercial and large tubers; and second—with significantly lower tuber mass, substantial quantity of set tubers, particularly the fine ones with a simultaneous small share of large tubers.Celem badań była analiza zmienności genotypowej i środowiskowej plonu oraz struktury plonu bulw średnio wczesnych odmian ziemniaka jadalnego. Badania polowe realizowano w latach 2015-2019 w Stacji Doświadczalnej w Prusach k. Krakowa (50o07ʼN i 20o05ʼE) na czarnoziemie typowym. Ocenie poddano 5 odmian ziemniaka: Finezja, Oberon, Laskara, Satina i Tajfun. W badaniach okreslono plon ogólny i handlowy bulw, średnią masę bulwy, ilość bulw z rośliny oraz udział frakcji bulw dużych, handlowych i małych. Spośród ocenianych cech ziemniaka najbardziej stabilny okazał się udział frakcji bulw handlowych. Małe zróżnicowanie stwierdzono także w przypadku plonu ogólnego i handlowego bulw, natomiast najmniej stabilną cechą był udział frakcji bulw małych. Wielkości plonów oraz ich struktura najsilniej determinowane były czynnikami środowiska. Właściwości odmianowe w większym stopniu niż interakcja genotypowo-środowiskowa decydowały tylko o udziale frakcji bulw dużych oraz małych. Przeprowadzona analiza skupień wyodrębniła 2 grupy odmian: pierwszą, o wysokim potencjale plonowania, dużej średniej masie bulwy, dużym udziale bulw handlowych i dużych, a drugą o znacząco mniejszej masie bulwy, dużej ilości zawiązanych bulw, zwłaszcza drobnych przy jednocześnie małym udziale bulw dużych
Reakcja pszenicy hybrydowej na wysokie dawki azotu i nawożenie dolistne
Get PDFA close field experiment with winter wheat was conducted during 2016‒2019, at the Experimental Station for Variety Evaluation in Przecław. The aim of the study was to determine the effect of increasing doses of nitrogen and foliar fertilization on yield, canopy architectural parameters, quality characteristics and mineral composition of grain of the hybrid cultivar Hybiza. The fertilization with N200 nitrogen dose as compared to N150 significantly increased: leaf area index (LAI), leaf tilt angle (MTA), Soil Plant Analysis Development (SPAD), spike density per area unit, plant lodging, MTZ and grain yield. Foliar feeding as compared to the control object resulted in a significant increase in such parameters as SPAD index, MTZ and grain yield. An increased dose of nitrogen N200 increased the values of quality parameters and the amount of Fe and Cu. Foliar fertilisation, on the other hand, increased the amount of Zn and Fe in grain without affecting the bulk density and accuracy of grain. The yield level as well as quality and mineral composition of grain were modified by weather conditions varying in the years of the research.Ścisłe doświadczenie polowe z pszenicą ozimą przeprowadzono w latach 2016-2019 w Stacji Doświadczalnej Oceny Odmian w Przecławiu. Celem badań było określenie wpływu wzrastających dawek azotu oraz nawożenia dolistnego na plonowanie, parametry architektury łanu oraz cechy jakościowe i skład mineralny ziarna hybrydowej odmiany Hybiza. Nawożenie dawką azotu N200 porównaniu do N150 wpłynęło istotnie na zwiększenie: indeksu powierzchni liści (LAI), kąta nachylenia liści (MTA), wskaźnika zieloności liścia (SPAD), obsady kłosów na jednostce powierzchni, wylegania roślin, MTZ oraz plonu ziarna. Dokarmianie dolistne w porównaniu do obiektu kontrolnego skutkowało istotnym zwiększeniem takich parametrów jak wskaźnik SPAD, MTZ oraz plon ziarna. Wyższa dawka azotu N200 wpłynęła na wzrost wartości parametrów jakościowych ziarna oraz zwiększenie w nim ilości Fe i Cu. Nawożenie dolistne zwiększyło natomiast ilość Zn i Fe w ziarnie, nie wpływając na gęstość ziarna w stanie zsypnym i jego celność. Poziom plonowania oraz jakość i skład mineralny ziarna modyfikowane były zmiennymi w latach badań warunkami pogodowymi
Sytuacja przemysłu nasiennego i hodowli roślin na Świecie i w Unii Europejskiej
Get PDFScientific progress in plant breeding and the globalization of seed production led to a rapid increase in the value of seed trade. Apart from pesticides, seeds are characterized by the most global character. In recent years, we have observed a progressive concentration and monopolization of the seed industry. „The big four” seed companies can decide the fate of global agricultural production. In the worlds public sector, expenditure on R&D is decreasing, while in private sector it is growing. The seed industry, next to the pharmaceutical one, is the most innovative economic sector. Average R&D expenditure is 17% of turnover per year. Some European countries like Denmark and the Netherlands have made the seed industry their national specialization.Postęp naukowy w hodowli roślin oraz globalizacja produkcji nasiennej wpłynęły na gwałtowne zwiększenie wielkości handlu nasionami. Nasiona, obok pestycydów charakteryzują się w największym stopniu globalnym charakterem. W ostatnich latach obserwujemy postępującą koncentrację i monopolizację przemysłu nasiennego. „Wielka czwórka” firm nasiennych może decydować o losach światowej produkcji rolnej. W świecie w sektorze publicznym maleją nakłady na dział R&D, rosną natomiast w sektorze prywatnym. Przemysł nasienny, obok farmaceutycznego jest najbardziej innowacyjnym sektorem gospodarczym. Średnie nakłady na prace B&R wynoszą 17% obrotu rocznie. Niektóre kraje europejskie (Dania, Holandia) uczyniły z przemysłu nasiennego narodową specjalizację
Reakcja pszenicy zwyczajnej ozimej na dolistne nawożenie
Get PDFThe aim of the three-year field experiment was to evaluate the reaction of winter wheat, RGT Kilimanjaro cultivar to different foliar fertilization. The experiment was set up in a randomized blocks in the fields of the Podkarpackie Agricultural Advisory Center in Boguchwała. The tested factor consisted of various variants of foliar fertilization: B – two-time spraying of YaraVita Grain and C – two-time spraying of YaraVita Grain, one-time YaraVita Kombiphos and one-time YaraVita Thiotrac, which were compared to the control (A). It was shown that the variable weather conditions in the years of the research had a modifying effect on the yields obtained. In 2017, more than 9 t⸱ha-1 grain was harvested, while in 2018 and 2019, by 2.0 and 0.92 t⸱ha-1 less, respectively. After applying foliar fertilization in variants C and B, the yields were significantly higher compared to the control, by 0.72 t⸱ha-1 and 0.44 t⸱ha-1, respectively. Four-fold foliar fertilization (variant C) significantly increased WTG and indices of Soil Plant Analysis System (SPAD) and leaf area index (LAI) compared to the control. In the case of the stomatal conductivity of leaves (Gs), it was proved that the applied fertilization in variant C resulted in a decrease in readings in relation to the control. The foliar fertilizers used in variant C significantly increased the content of total protein in the grain and the decrease in fiber compared to the control. In the case of variant B, the obtained differences were insignificant. Therefore, in the cultivation of winter wheat, a more intensive variant of foliar fertilization should be recommended.Celem trzyletniego doświadczenia polowego była ocena reakcji pszenicy ozimej, odmiany RGT Kilimanjaro na zróżnicowane nawożenie dolistne. Doświadczenie założono w układzie losowanych bloków na polach Podkarpackiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego w Boguchwale. Badanym czynnikiem były zróżnicowane warianty nawożenia dolistnego: (B) – dwukrotny oprysk YaraVita Zboże oraz (C) – dwukrotny oprysk YaraVita Zboże, jednokrotny YaraVita Kombiphos i jednokrotny YaraVita Thiotrac, które porównano do kontroli (A). Wykazano, że zmienne warunki pogodowe w latach badań wpłynęły modyfikująco na uzyskane plony. W 2017 r. zebrano ponad 9 t⸱ha-1 ziarna, natomiast w latach 2018 i 2019 odpowiednio o 2,0 i 0,92 t⸱ha-1 mniej. Po zastosowaniu nawożenia dolistnego w wariancie C i B uzyskano istotnie wyższe plony w porównaniu do kontroli, odpowiednio o 0,72 t⸱ha-1 i 0,44 t⸱ha-1. Czterokrotne nawożenie dolistne (wariant C) wpłynęło na istotny wzrost MTZ oraz indeksów zieloności liści (SPAD) i powierzchni liści (LAI) w porównaniu do kontroli. W przypadku przewodności szparkowej liści (Gs) dowiedziono, że zastosowane nawożenie w wariancie C skutkowało zmniejszeniem odczytów w odniesieniu do kontroli. Użyte nawozy dolistne w wariancie C wpłynęły także na istotny wzrost zawartości w ziarnie białka ogólnego a spadek włókna w odniesieniu do kontroli. W przypadku wariantu B uzyskane różnice były nieistotne. W uprawie pszenicy ozimej należy zatem zalecać intensywniejszy wariant nawożenia dolistnego
Combining ability and heterosis for fiber quality traits in cotton.
No full textCombining ability analysis and heterosis for cotton fiber quality traits were studied in a set of diallel crosses involving eight cotton (Gossypium sp.) genotypes. Randomized complete block design was used to test 56 F1 and 8 parents for fiber quality traits; length (Len), strength (Str), micronaire (Mic), uniformity (Unf), elongation (Elg), spinning consistency index (Sci) and short fiber index (Sfi). Analysis revealed significant general combining ability (GCA) and specific combining ability (SCA) effects for all the traits and additive gene effects were important in the inheritance of the traits. Giza-45 had the highest GCA effects for Len, Sci, Unf and Elg while Is-4 had the highest Str value. Mic and Sfi values were lowest for Askabat-100 and Giza-45, respectively. The cross Cukurova-1518 × 108-F and Nazilli-84S × Askabat-100 had the lowest SCA effects for Mic and Sfi, respectively. The highest values for Len (Askabat-100 × 108-F), for Str (Acala Prema × 108-F), for Sci (Is-4 × Giza-45), for Unf (Stoneville-453 × Askabat-100) and for Elg (108-F × Is-4) were also obtained. Hybridizations among Askabat-100 × Nazilli-84S, Is-4 × Giza-45, Askabat-100 × Stoneville-453, Askabat-100 × Giza-45, Is-4 × 108F, Giza-45 × 108F, Giza-45 × Acala Prema, Nazilli-84S × Giza-45, Is-4 × Nazilli-84S and Acala Prema × Askabat-100 crosses yielded the best heterosis and heterobeltiosis values. Aforementioned parents and crosses could be utilized for further selection of high fiber quality and applying 3-way crosses or modified backcross or recurrent selection to genotypes having good combining ability would improve fiber quality..
Gatunki z rodzaju Fusarium oraz toksyny fuzaryjne w ziarnie pszenicy ozimej i jarej w Polsce
Get PDFThe aim of the study was to determine the presence of Fusarium species and mycotoxins in wheat grain from harvest in 2009 and 2010 in Poland. Samples from different locations were analyzed for the content of DNA of Fusarium species and mycotoxins. In 2009, DNA of F. graminearum and F. poae was present in all samples, F. culmorum in 82% of samples, and F. avenaceum in 55% of samples. In 2010, the highest content of DNA was found for F. graminearum followed by F. avenaceum, F. poae and F. langsethiae. The amount of F. culmorum DNA was very low. The most frequently occurring species were F. poae and F. graminearum, however, the amount of F. poae DNA was lower. In 2009, deoxynivalenol was detected in all samples. In 2010, the average content of deoxynivalenol was lower than in 2009. Nivalenol was detected at very low concentration in both years. Significant correlations between content of F. graminearum DNA and deoxynivalenol concentration in the grain and between content of F. poae DNA and nivalenol concentration in the grain in 2009 were found.Celem badania było określenie obecności gatunków Fusarium i mykotoksyn występujących w ziarnie pszenicy w Polsce w latach 2009 i 2010. Próby ziarna pochodzące z różnych regionów Polski zostały przeanalizowane pod kątem zawartości DNA grzybów z rodzaju Fusarium oraz mykotoksyn. W 2009 roku DNA F. graminearum i F. poae było obecne we wszystkich próbach, F. culmorum w 82% prób, F. avenaceum w 55% próbek. W 2010 r. najwyższą zawartość DNA stwierdzono dla F. graminearum, a następnie F. avenaceum, F. poae i F. langsethiae. Ilość DNA F. culmorum była bardzo niska. Najczęściej występującymi gatunkami były F. poae i F. graminearum. Jednakże ilość DNA F. poae była niższa. W 2009 r. we wszystkich próbach wykryto deoksyniwalenol. W 2010 r. średnia zawartość deoksyniwalenolu była niższa niż w 2009 r. Niwalenol wykryto w bardzo niskim stężeniu w obu latach. Stwierdzono istotność korelacji między zawartością DNA F. graminearum a stężeniem deoksyniwalenolu w ziarnie oraz między zawartością DNA F. poae a stężeniem niwalenolu w ziarnie w 2009 r
Biosensory – nowoczesne narzędzia analityczne do detekcji patogenów roślinnych
Get PDFCrop protecting plays a key role in increasing the efficiency of plant production. So far, a number of methods dedicated to the identification of plant pathogens have been developed. The most important of them are molecular methods employed polymerase chain reaction – PCR and immunological methods based on specific interactions of antibodies with antigens. However, current methodologies are time-consuming, expensive, require complex laboratory equipment, are being not suitable for in-vivo plant pathogen detection. Therefore there is a strong need to develop alternative, low-cost, rapid and with high specificity methods for the detection of plant pathogens which would enable diagnostics both in laboratory and environmental conditions. Over the years biosensors are gaining increasing attention due to their wide range of applications. High sensitivity and selectivity, the possibility of real-time measurements, and often small sizes make them extremely attractive analytical tools. In this work the conventional methods of the plant pathogens identification as well as the structure, principle of operation and a wide range of applications of biosensors are described. Special attention was paid to electrochemical and optical biosensors including as sensing elements antibodies – immunosensors or fragments of nucleic acids – DNA sensors designed for the detection of plant pathogens.Ochrona upraw przed chorobami pełni kluczową rolę w zwiększaniu efektywności produkcji roślinnej. Do tej pory opracowano szereg metod dedykowanych identyfikacji patogenów roślinnych. Najważniejsze z nich to metody molekularne wykorzystujące reakcję łańcuchowej polimerazy DNA – PCR (ang. Polymerase Chain Reaction) oraz metody immunologiczne bazujące na specyficznych oddziaływaniach przeciwciał z odpowiadającymi im antygenami. Jednak wiele z konwencjonalnych metod są czaso- i kosztochłonne, wymagają złożonych urządzeń laboratoryjnych oraz nie są dostosowane do przeprowadzania analiz w warunkach polowych. Z tego względu poszukiwane są, szybsze, tańsze metody detekcji patogenów roślinnych, które pozwoliłby na diagnostykę zarówno w warunkach laboratoryjnych jak i środowiskowych. Od wielu lat biosensory cieszą się niesłabnącym zainteresowaniem jako urządzenia o szerokim potencjale aplikacyjnym. Wysoka czułość i selektywność, możliwość pomiarów w czasie rzeczywistym, a także często niewielkie rozmiary czynią je niezwykle atrakcyjnymi narzędziami analitycznymi. W pracy przedstawiono rutynowe metody identyfikacji patogenów roślinnych, a także budowę, zasadę działania oraz szeroki zakres zastosowań biosensorów. Szczególną uwagę poświęcono elektrochemicznym oraz optycznym biosensorom zawierającym w warstwie receptorowej przeciwciała – immunosensory lub fragmenty kwasów nukleinowych – sensory DNA zaprojektowanym do detekcji patogenów roślinnych
Parch srebrzysty (Helminthosporium solani) – objawy i zwalczanie
Get PDFThe long-standing market and customer demand for processed potato products and the demand for washed and packaged potatoes mean that tubers' quality (smooth skin, no signs of disease) and suitability for processing are of great importance. This tendency makes any pathogen causing skin damage of economic importance. One of them is the fungus Helminthosporium solani, the preparator of silver scab. The importance of the disease and its cause is also due to other factors: the lack of resistant varieties, the complex cycle of disease development with a less significant field phase, and a difficult-to-control phase of development during storage. An additional factor is the lack of available chemical disease control agents. The resistance to thiabendazole used both in spring and autumn, found in the 1970s and 1980s, was one of the most important reasons for the increased importance of the disease. Due to the complex cycle of disease development (field and storage phase), combating this disease is difficult and requires all available methods of integrated protection.Utrzymujące się od lat zapotrzebowanie rynku i konsumentów na produkty przetworzone z ziemniaków oraz popyt na ziemniaki myte i paczkowane sprawiają, że jakość bulw (gładka skórka, brak oznak chorób) oraz przydatność do przetwórstwa mają duże znaczenie. Tendencja taka sprawia, że każdy patogen powodujący uszkodzenia skórki nabiera znaczenia ekonomicznego. Jednym z nich jest grzyb Helminthosporium solani sprawca parcha srebrzystego. Znaczenie choroby i jego sprawcy wynika także i z innych czynników, spośród których znaczenie ma brak odmian odpornych, złożony cykl rozwoju choroby z mniej znaczącą fazą polową i trudną do opanowania fazą rozwoju podczas przechowywania. Dodatkowym czynnikiem jest także brak dostępnych środków do chemicznego zwalczania choroby. Stwierdzona w latach 70-tych i 80-tych XX w. odporność na tiabendazol stosowany zarówno wiosną jak i jesienią była jedną z ważniejszych przyczyn wzrostu znaczenia choroby. Ze względu na złożony cykl rozwoju choroby (faza polowa i przechowalnicza) zwalczanie tej choroby jest trudne i wymaga zastosowania wszystkich dostępnych metod w ochronie integrowanej