Studia Ukrainica Posnaniensia
Not a member yet
456 research outputs found
Sort by
МОТИВ БЕЗСМЕРТЯ У РОМАНІСТИЦІ ЛЕОНІДА ГОРЛАЧА
Get PDFThe article deals with the analysis of functioning of the immortality motif in L. Horlach’s poetic novels (Mamay, Ruin, Open Field, Askold’s Finger, Slavic Island). Based on the works of P. Bargar, A. Veselovskij, I. Dziuba, J. Morgan, I. Silantev and S. Thompson, the scecific nature of the motif as a literary element is presented. The relevance of the study is determined by the mythological origin of the invariant motif of immortality, its unique role in Ukrainian (and world-wide) culture and the lack of studies on this topic, all based on L. Horlach’s works. This paper shows the writer’s use of pagan and Christian traditions in describing the afterlife, the understanding of immortality as a feature of a deity or as a reward and punishment for people. The motif of immortality is also connected to the concept of memory, fame and the contribution of personalities to the common goal. The motif is analyzed using mythologies, symbols and allegories (the thread of Moirai, fire, garden, bee).Artykuł został poświęcony analizie funkcjonowania motywu nieśmiertelności w powieściach poetyckich Leonida Horłacza (Mamaj, Ruina, Czyste pole, Palec Askolda, Wyspa Słowiańska). Na podstawie prac P. Bargara, A. Wesełowskiego, І. Dziuby, J. Morgana, І. Sylantiewa, S. Thompsona przedstawiono osobliwości motywu jako formuły literackiej. Trafność badania wynika z mitologicznego korzenia inwariantnego motywu nieśmiertelności, jego wyjątkowej roli w kulturze ukraińskiej (i w ogóle światowej) i omijania tego tematu w studiach nad utworami L. Horłacza. Naświetlono wykorzystanie przez pisarza pogańskich i chrześcijańskich tradycji opisu życia po śmierci, potraktowanie nieśmiertelności jako cechy bóstwa albo nagrody i kary dla ludzi. Motyw nieśmiertelności jest również związany z pamięcią, sławą i wkładem osobistości we wspólne dzieło. Realizacji analizowanego motywu sprzyjają mitologemy, symbole i alegorie (nić Mojr, ogień, sad, pszczoła).The article deals with the analysis of functioning of the immortality motif in L. Horlach’s poetic novels (Mamay, Ruin, Open Field, Askold’s Finger, Slavic Island). Based on the works of P. Bargar, A. Veselovskij, I. Dziuba, J. Morgan, I. Silantev and S. Thompson, the scecific nature of the motif as a literary element is presented. The relevance of the study is determined by the mythological origin of the invariant motif of immortality, its unique role in Ukrainian (and world-wide) culture and the lack of studies on this topic, all based on L. Horlach’s works. This paper shows the writer’s use of pagan and Christian traditions in describing the afterlife, the understanding of immortality as a feature of a deity or as a reward and punishment for people. The motif of immortality is also connected to the concept of memory, fame and the contribution of personalities to the common goal. The motif is analyzed using mythologies, symbols and allegories (the thread of Moirai, fire, garden, bee)
КВАЗІТОПОНІМИ ТА КОНОТАТИВНІ ТОПОНІМИ НА ПОЗНАЧЕННЯ ПРОВІНЦІЙНОСТИ
Get PDFThe article deals with names used to denote small and remote towns and villages. We distinguish two groups of such names: quasitoponyms and real connotative toponyms. Quasitoponyms are based on real toponyms, which they imitate structurally by the means of morphology. Semantically quasitoponyms often contain obscene components or, less frequently, they are etymologically connected to agricultural activity. Connotative toponyms often have similar features: they may contain components which convey pejorative meaning, or refer in their etymology to the notions of agricultural activity. Postmodern mixing of codes, realized in the form of a close textual proximity of a connotative toponym and a foreignism borrowed from English, serves to create a comical effect. The meaning of provinciality is conveyed by connotative toponyms mostly in certain contexts: from microcontext to a wide historical and social context.Artykuł poświęcony jest nazwom oznaczającym małe i oddalone miasteczka oraz wsie. Wyodrębniono dwie grupy nazw: quasi-toponimy i rzeczywiste toponimy konotacyjne. Quasi-toponimy mają za podstawę rzeczywiste toponimy i zapożyczają ich strukturę oraz morfologię. Pod względem semantycznym w większości przypadków quasi-toponimy zawierają komponenty obsceniczne, rzadziej związane są z działalnością rolniczą. Toponimy konotacyjne mają często podobną semantykę: mogą zawierać komponenty o zabarwieniu pejoratywnym; etymologicznie mogą być związane z pojęciami z zakresu rolnictwa. Postmodernistyczne mieszanie kodów poprzez łączenie toponimów konotacyjnych i ksenizmów – zapożyczeń z języka angielskiego, służy do uzyskania efektu komicznego. Zatem toponimy konotacyjne mają znaczenie regionalizmu tylko w określonych kontekstach: od mikrokontekstu, do szerokiego kontekstu historycznego i społecznego
ПЕРФОРМАНС І ПОЕТИЧНИЙ ПЕРФОРМАНС У СТАТТЯХ УКРАЇНСЬКИХ ДОСЛІДНИКІВ
Get PDFThe article examines the formation process of the scientific field of performance studies in Ukraine since the second half of the 20th century. Analytical and synthetic methods are used based on papers by A. Bakanurskyi, D. Honcharenko, T. Hridyayeva, N. Khoma, O. Kochubeinyk, L. Komarnytska, T. Kornieieva, O. Lachko, N. Marenych, I. Nechytalyuk, M. Pashkevich , Yu. Pochynok, Ya. Shumska and I. Yatsyk. The article is part of wider research on the key terms and concepts in poetry performance theory discussed in the publication Introduction to Ukrainian Poetry Performance Theory. The History of Performance Theory. It is considered to be the case that the majority of Ukrainian scientists tend to borrow views on both performance theory and key aspects of performance history from their North American and West-European colleagues.Artykuł przedstawia proces wytyczenia pola badań naukowych performansu w Ukrainie od drugiej połowy XX wieku z wykorzystaniem metod analityczno-syntetycznych (na podstawie artykułów A. Bakanurskiego, D. Honczarenki, T. Gridiajewej, L. Komarnickiej, T. Korniejewej, O. Koczubejnyk, O. Laczko, N. Marenycz, I. Neczytaliuk, M. Paszkewycz, J. Poczynok, N. Homy, J. Szumskiej i I. Jacyk). Artykuł jest częścią szerszego opracowania na temat kluczowych pojęć teorii performansu poetyckiego, w ramach którego ukazał się tekst Wprowadzenie do teorii performansu poetyckiego na Ukrainie. Historia teorii performansu. Uważa się, że w dużej mierze wielu ukraińskich badaczy zapożyczało poglądy północnoamerykańskie i zachodnioeuropejskie dotyczące nie tylko teorii, ale także historii sztuki performansu
ПРОКЛИНАННЯ ЯК РИТУАЛ І ФЕНОМЕН МІФОПОЕТИКИ ЗАЧАРОВАНОЇ ДЕСНИ ОЛЕКСАНДРА ДОВЖЕНКА
Get PDFThis article deals with the problem of curses and mythologically poetic stylistics withth e example of O. Dovzhenkos’ film “The Enchanted Desna”. It is a typical lyrical story. This work is the author’s attempt to folklorize (lyricize) the genre of cinema through rich synonymy (contextual synonyms), versatile characteristics with comparisons, and occasional expressions (lyrics, curses). All aspects of linguistic colorization of the text constitute the multicultural space of the text, and the multidimensional nature of the poetics of the work. Therefore, one of the very characteristic features of Oleksandr Dovzhenko’s stylistic system is the synthesis of pre-Christian and Christian myths and pre-war reality. This is well illustrated by the rich, synonymous story of a small boy and mature artist (the concept of duality). All this brings the style of Dovzhenko’s new romance to the style of the impressionist Mikhail Kotsubinsky (in this context, we recall the “Apple Flower”).Artykuł został poświęcony klątwom jako elementom mitopoetyki rozpatrywanym na przykładzie powieści filmowej Ołeksandra Dowżenki z przeważającą narracją liryczną pt. Zaczarowana Desna. Autorki podejmują próbę odczytywania figur folkloryzowania (liryzowania) gatunku powieści filmowej za pomocą bogatej synonimii (synonimów kontekstowych), rozbudowanej charakterystyki bohaterów z porównaniami, a także okazjonalnych wypowiedzi w postaci przekleństw. Wszystkie aspekty koloryzacji językowej kondensują wielokulturową przestrzeń tekstu, wielowymiarowość jego poetyki. Dlatego jedną z najbardziej charakterystycznych cech systemu stylistycznego Ołeksandra Dowżenki jest synteza mitów przedchrześcijańskich i chrześcijańskich oraz przedwojennej rzeczywistości, co dobrze ilustruje bogata, wyimaginowana historia małego chłopca i dojrzałego artysty (koncept dualności).This article deals with the problem of curses and mythologically poetic stylistics withth e example of O. Dovzhenkos’ film “The Enchanted Desna”. It is a typical lyrical story. This work is the author’s attempt to folklorize (lyricize) the genre of cinema through rich synonymy (contextual synonyms), versatile characteristics with comparisons, and occasional expressions (lyrics, curses). All aspects of linguistic colorization of the text constitute the multicultural space of the text, and the multidimensional nature of the poetics of the work. Therefore, one of the very characteristic features of Oleksandr Dovzhenko’s stylistic system is the synthesis of pre-Christian and Christian myths and pre-war reality. This is well illustrated by the rich, synonymous story of a small boy and mature artist (the concept of duality). All this brings the style of Dovzhenko’s new romance to the style of the impressionist Mikhail Kotsubinsky (in this context, we recall the “Apple Flower”)
ГЕНЕЗА ДУМИ ПРО БРИТАНКУ ЮРІЯ ЯНОВСЬКОГО В КОНТЕКСТІ ТРАДИЦІЙ РАДЯНСЬКОЇ ДРАМАТУРГІЇ
Get PDFThe specificity of this article is the consideration not only of the completed text entitled A Duma about Brytanka, but also of the play-forming and creating process, which became possible due to the presence of drafts and draft notes to the work. Therefore, this study is conducted not only in along the lines of literary theory, but also textology. The relevance of the study is that the view from above allows us to comprehend, or even rethink, the play A Duma about Brytanka in the context of the author’s work and also in the context of the Soviet drama landscape in general. Understanding and rethinking the work of predecessors is an important process for comprehending the development of literature as a general process and its development within the national borders. The aim of the study at hand is to determine how the realities of the time and especially the accepted literary trend and historical events influenced the formation of the text of the play. The results of the study show that the original idea of A Duma about Brytanka had much more romantic features, as romanticism as a style of thinking was inherent for Yuri Yanovskyi. However, in the process of creating the play, the author began to rely on the documents that showed the real case of the social republic. The author abandoned the original version and completed the play so that it became much closer to the Soviet canon than to romanticism.Specyfiką tego artykułu jest uwzględnienie nie tylko ukończonego tekstu Dumy o Brytance, ale także procesu tworzenia spektaklu, który stał się możliwy dzięki obecności szkicówn i notatek do utworu. Badanie jest prowadzone nie tylko w kierunku teorii literatury, ale także tekstologii. Jego trafność polega na tym, że powyższy pogląd pozwala nam zrozumieć Dumę o Brytance, i myśleć o niej, zarówno w kontekście twórczości autora, jak i ogólnie dramatu radzieckiego. Refleksja poprzedników jest ważnym czynnikiem w zrozumieniu rozwoju literatury jako procesu, w tym w kategoriach narodowych. Celem pracy jest ustalenie, jak realia czasu, a zwłaszcza przyjęty nurt literacki i wydarzenia historyczne wpłynęły na ukształtowanie się tekstu spektaklu. Wyniki badań pokazują, że jego pierwotna idea miała znacznie bardziej romantyczne cechy, ponieważ romantyzm jako styl myślenia był właściwy dla Jurija Janowskiego. Jednak w procesie tworzenia sztuki autor zaczął wykorzystywać dokumenty ukazujące prawdziwy przypadek republiki ludowej, a porzucając pierwotną wersję, stworzył sztukę będącą znacznie bliżej kanonu radzieckiego niż romantyzmu.The specificity of this article is the consideration not only of the completed text entitled A Duma about Brytanka, but also of the play-forming and creating process, which became possible due to the presence of drafts and draft notes to the work. Therefore, this study is conducted not only in along the lines of literary theory, but also textology. The relevance of the study is that the view from above allows us to comprehend, or even rethink, the play A Duma about Brytanka in the context of the author’s work and also in the context of the Soviet drama landscape in general. Understanding and rethinking the work of predecessors is an important process for comprehending the development of literature as a general process and its development within the national borders. The aim of the study at hand is to determine how the realities of the time and especially the accepted literary trend and historical events influenced the formation of the text of the play. The results of the study show that the original idea of A Duma about Brytanka had much more romantic features, as romanticism as a style of thinking was inherent for Yuri Yanovskyi. However, in the process of creating the play, the author began to rely on the documents that showed the real case of the social republic. The author abandoned the original version and completed the play so that it became much closer to the Soviet canon than to romanticism
„ТРЕТЯ МОВА” У ПЕРЕКЛАДІ: КОЛИ ЧУЖІСТЬ ПОВНІСТЮ ЗРОЗУМІЛА
Get PDFThe aim of the paper is to discuss the strategies used when translating inserts in the “third language” (L3). I focus on the situation where the “third language” remains fully understandable for the recipient of the source text. I will present the strategies for translating the Ukrainian text with Russian incrustations into Polish against a comparative background of other language triads.The aim of the paper is to discuss the strategies used when translating inserts in the “third language” (L3). I focus on the situation where the “third language” remains fully understandable for the recipient of the source text. I will present the strategies for translating the Ukrainian text with Russian incrustations into Polish against a comparative background of other language triads.Мета статті – провести огляд перекладацьких стратегій, придатних для перекладу фрагментів у „третій мові” (L3). У центрі уваги дослідниці перебуває „третя мова”, яка для реципієнта оригінального тексту повністю зрозуміла. Стратегії, які стосуються перекладу польською мовою українських текстів з російськими вкрапленнями, обговорюються на фоні зіставлень інших мов
ХУДОЖНЄ ВТІЛЕННЯ РИС ‘НОВОЇ ЩИРОСТІ’ В РОМАНІ СОФІЇ АНДРУХОВИЧ АМАДОКА
Get PDFThe article deals with the novel Amadoka by Sofia Andrukhovych as a explication in fiction of Marianne Hirsch’s notion of ‘postmemory’. This notion, which is of great significant in contemporary social studies and humanities, means a “structure of the inter- and trans-generational transmission of traumatic knowledge and experience”. What Sofia Andrukhovych offers the reader is something of an experiment – implanting artificial memories, transferring the previous generations’ traumatic experience to a person who has lost their memory by being wounded in the Donbas war. The aim of the research is to analyse the sensual nature of the novel Amadoka in terms of ‘New Sincerity’, an aesthetically and ethically relevant trend associated with the metamodern worldview. The primary focus is on how features of the ‘new sincerity’ are expressed in Andrukhovych’s novel. These features include: seriousness and a lack of irony in narrative; reference to emotions and feelings in the novel (or a fixation with their absence in the moments where they should have been present); awareness of the contradictory nature and ambivalence of human feelings; the individual’s doubts in his or her ability to be sincere; manipulations with the reader’s faith and trust; and the importanceof that was left “off the page”.W artykule poddano analizie powieść Sofii Andruchowycz Amadoka jako artystyczną eksplikację istotnego we współczesnych badaniach socjohumanitarnych pojęcia postpamięci, zaproponowanego przez Marianne Hirsch, czyli „struktury inter- i transpokoleniowego przekazu traumatycznej wiedzy i doświadczenia”. Sofia Andruchowycz proponuje czytelnikowi rodzaj eksperymentu – zaszczepienia sztucznych wspomnień, transmitowania traumatycznych przeżyć poprzednich pokoleń człowiekowi, który stracił pamięć z powodu rany odniesionej na wojnie w Donbasie. Celem pracy jest analiza zmysłowości powieści Amadoka w kontekście kojarzonego ze światopoglądem metamodernu etycznego i estetycznego ruchu ‘nowej szczerości’. W szczególności przedmiotem uwagi jest realizacja w powieści ukraińskiej pisarki takich cech artystycznego ruchu ‘nowej szczerości’, jak poważny, nieironiczny ton narracji; odwoływanie się do emocji, uczuć na kartkach książki (lub zauważanie ich nieobecności tam, gdzie powinny być); świadomość sprzeczności i ambiwalencji ludzkich uczuć; wątpliwości podmiotu co do jego własnej zdolności do bycia szczerym; manipulacja wiarą i zaufaniem czytelnika; waga tego, co zostało „poza stroną”
ОБРАЗ САПФО В МОДЕРНІСТСЬКОМУ ДИСКУРСІ
Get PDFThe article deals with the modernist reception of the literary image of the ancient poet Sappho in the works of Ukrainian writers from the end of the 19th century and beginning of the 20th – Lesya Ukrainka, M. Chernyavsky, L. Starytska-Chernyakhivska. In the main, the origins of the use of this image in the literature of different cultural epochs are clarified, and the specific nature of its interpretation in the works of different genres of these Ukrainian artists is analyzed. What is emphasized here is the originality in how Sappho’s image is interpretated and mythologized in the poems by Lesya Ukrainka and M. Chernyavsky, in L. Starytska-Chernyakhivska’s drama and in Lesya Ukrainka’s unfinished drama under the same title. The author also shows how the traditional image in these works combines both the general cultural paradigm and elements of modernist reception, and how in Ukraine this was a synthesis of Western European art canons and national specificities, of the “philosophy of life” and the “philosophy of the heart”, and of Apollonian and Dionysian elements. The author also confirms how in the works of Ukrainian writers from this period, the decisive factor in interpreting Sappho’s image is the focus on the artistic work of this ancient poet and the myth of love between Sappho and Phaon. Attention is drawn to the fact that in Lesya Ukrainka, M. Chernyavsky and L. Starytska-Chernyakhivska’s creative rethinking of this image, there is a tendency towards neomythologism, typical for modernist discourse in all kinds of art and in literature, in particular.W artykule zbadano modernistyczną recepcję literackiego obrazu starożytnej poetki Safony w twórczości ukraińskich pisarzy przełomu XIX i XX wieku – Łesi Ukrainki, Mykoły Czerniawskiego, Ludmyły Staryckiej-Czerniachiwskiej. W głównej mierze wyjaśniono genezę odwoływania się do wskazanego obrazu w literaturze różnych epok, przeanalizowano specyfikę jego interpretacji w utworach różnych gatunków wymienionych wyżej ukraińskich pisarzy. Podkreślono także oryginalność interpretacji i mitologizacji Safony w wierszach Łesi Ukrainki i M. Czerniawskiego, w dramacie L. Staryckiej-Czerniachiwskiej oraz w niedokończonym dramacie Łesi Ukrainki pod tym samym tytułem. Ujawniono, w jaki sposób w analizowanych pracach tradycyjny obraz kumuluje zarówno ogólny paradygmat kulturowy, jak i jego transformację w epoce modernizmu, która to na ukraińskim gruncie syntetyzowała zachodnioeuropejskie kanony sztuki ze specyfiką narodową, „filozofię życia” z „filozofią serca”, nurt apolliński z nurtem dionizyjskim. Potwierdzono, iż w twórczości ukraińskich pisarzy wskazanego okresu decydującym czynnikiem w interpretacji obrazu Safony jest skoncentrowanie się na kwestii twórczości starożytnej poetki i micie o miłości Safony i Theonasa.Szczególną uwagę zwrócono na fakt, iż tendencją dominującą w twórczym podejściu Łesi Ukrainki, M. Czerniawskiego, L. Staryckiej-Czerniachiwskiej do kreowania obrazu starożytnej poetki jestneomitologizacja, charakterystyczna dla dyskursu modernistycznego we wszystkich rodzajach sztuki, a zwłaszcza w literaturze
ТЕОРЕТИЧНІ ПІДХОДИ ДО ВИВЧЕННЯ СТАВЛЕННЯ ДО МОВИ
Get PDFThis article focuses on the analysis of the scientific literature on investigating language attitude, theoretical approaches to the language attitude analyzed, the core paradigms of investigation connected to studying and distinguishing of language attitude presented, as well as the importance of data gathered regarding language attitudes and the specific nature of the language attitude studies in Ukraine that are analyzed. Studying language attitudes is popular, as the language which is investigated has numerous sociocultural functions, and knowledge of language attitudes helps to achieve success in language policy planning. Moreover, influences on linguistic personality and language attitudes allow evaluation not only of the loyalty to a particular language, but also the functional value of each of these. Language attitude is an instrument which allows successful language policy to be constructed, and also informs about the language identification of speaker, as well as about language status and prestige.Artykuł analizuje literaturę naukową dotyczącą badań w zakresie kształtowania postawy językowej, a także poglądy dydaktyków w kwestii socjolingwistycznej wykładni pojęcia postawy językowej. Wytyczono kluczowe kierunki badawcze w zakresie budowania postawy językowej oraz podkreślono szczególną wagę zgromadzonej wiedzy w przedmiotowej kwestii oraz aspekty badań w zakresie kształtowania postawy językowej w nauce ukraińskiej. Zbadanie kwestii kształtowania postawy językowej jest poważnym tematem współczesnego dyskursu naukowego, gdyż język pełni swoje społeczno-kulturowe funkcje. Znajomość postawy językowej umożliwia podjęcie skutecznych działań w zakresie planowania polityki językowej oraz kształtowania tożsamości nosicieli języka. Postawa językowa w życiu społecznym pozwala zarówno oceniać stopień lojalności wobec konkretnego języka, jak i wnioskować o funkcjach, które język pełni w społeczeństwie. Jest ona instrumentem pozwalającym zbudować efektywną politykę językową, wskazać na językowe utożsamienie nosiciela i wywieść wnioski o reputacji i stopniu poszanowania języka.This article focuses on the analysis of the scientific literature on investigating language attitude, theoretical approaches to the language attitude analyzed, the core paradigms of investigation connected to studying and distinguishing of language attitude presented, as well as the importance of data gathered regarding language attitudes and the specific nature of the language attitude studies in Ukraine that are analyzed. Studying language attitudes is popular, as the language which is investigated has numerous sociocultural functions, and knowledge of language attitudes helps to achieve success in language policy planning. Moreover, influences on linguistic personality and language attitudes allow evaluation not only of the loyalty to a particular language, but also the functional value of each of these. Language attitude is an instrument which allows successful language policy to be constructed, and also informs about the language identification of speaker, as well as about language status and prestige
ЖАНРОВО-ІДЕОГРАФІЧНІ ТЕНДЕНЦІЇ У ПОЕТИЦІ СУЧАСНОЇ ДИТЯЧОЇ ЛІТЕРАТУРИ
Get PDFThe article attempts to explore the features of early 21st century Ukrainian poetry for children. The purpose of exploration is to identify the genre and ideographic features of poetry: innovation and traditionalism. Tracing the genre modifications of poetry and their common and distinctive features, the author addresses the key features of poetry for children in general: artistic and literary discourse, the functions of poetry, thematic direction, strophic structure of the poem, the existence of images, characters and others. The article proves that the basis for the renewal of poetic genres is traditional genres of folklore and poetry. There are organically updated folk genres in modern poetry for children (praise, scarecrows, fables, nonsense, counters, patter, games) and newly created genres (poetry-pictures, tricks, coloring books, checks, stumbling blocks, therapeutic poems). The search for new forms of expression of idiosyncrasies of artists leads to the emergence of original genres. These have appeared as an original phenomenon in the Ukrainian literature of the early 21st century and offer a wide scope for further research.Artykuł jest próbą zgłębienia cech ukraińskiej poezji dziecięcej początku XXI wieku. Celem badania jest zidentyfikowanie gatunku i cech ideograficznych poezji: innowacyjności i tradycjonalizmu. Śledząc gatunkowe modyfikacje tej poezji, cechy wspólne i wyróżniające, autorka zwraca uwagę na kluczowe elementy poetyki dziecięcej: dyskurs artystyczny i literacki, funkcje poezji, tematykę, strukturę stroficzną wiersza, charakter obrazów, postaci i inne. Udowadnia, że podstawą odnowy gatunków poetyckich są tradycyjne gatunki folkloru i poezji. Autorka ustaliła także, że we współczesnej poezji dla dzieci istnieją organicznie aktualizowane gatunki ludowe (pochwały, straszaki, bajki, nonsensy, wyliczanki, tupot, gry) i nowo powstałe (obrazy-wiersze, sztuczki, kolorowanki, przeszkody, wiersze terapeutyczne). Powstawanie gatunków autorskich spowodowane jest poszukiwaniem nowych form wyrazu osobowości artystów. Modyfikacje gatunkowe poezji dla dzieci są prezentowane jako oryginalne zjawisko w ukraińskiej literaturze początku XXI wieku z szerokim polem do dalszych badań.The article attempts to explore the features of early 21st century Ukrainian poetry for children. The purpose of exploration is to identify the genre and ideographic features of poetry: innovation and traditionalism. Tracing the genre modifications of poetry and their common and distinctive features, the author addresses the key features of poetry for children in general: artistic and literary discourse, the functions of poetry, thematic direction, strophic structure of the poem, the existence of images, characters and others. The article proves that the basis for the renewal of poetic genres is traditional genres of folklore and poetry. There are organically updated folk genres in modern poetry for children (praise, scarecrows, fables, nonsense, counters, patter, games) and newly created genres (poetry-pictures, tricks, coloring books, checks, stumbling blocks, therapeutic poems). The search for new forms of expression of idiosyncrasies of artists leads to the emergence of original genres. These have appeared as an original phenomenon in the Ukrainian literature of the early 21st century and offer a wide scope for further research