ChiangMai Rajabhat University Intellectual Repository
Not a member yet
1393 research outputs found
Sort by
การวิเคราะห์ข้อผิดพลาดในการเขียนของนักศึกษา สาขาวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารระหว่างประเทศ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่
No full textThis study aimed to analyze, categorize and identify the frequency of errors in writing of English
for International Communication Program students in order to improve their ability in writing. For
this purpose, errors committed in writing tasks of first year students of the International College,
Chiang Mai Rajabhat University were explored to explain characteristics with examples of errors
in order to find the appropriate way to help solving students’ errors. Forty students were observed
their writing compositions. Frequency and percentage were used for data analysis. The identified
errors were categorized into five main categories; orthographical errors, grammatical errors, lexical
errors, morphological errors and redundancy errors. It was found that the most frequent errors
were grammatical errors: tenses, plurality, parts of speech (61.75%), orthographical errors: spelling,
punctuation, capitalization (31.02%), other errors: lexical error: word choice (4.52%), redundancy
errors (2.11%) and morphological errors (0.60%). Besides, it was found that the grammatical errors
mostly found in this study were part of speech (43.41%), noun and verb declension (24.88%),
tense (20.98%), sentence structure (6.34%) and article (4.39%) respectively. This research can be
used as a tool to improve English writing skills for undergraduate students of the International
College, Chiang Mai Rajabhat University and other institutions.โครงการวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ แยกแยะประเภทของข้อผิดพลาดและหาค่าความถี่ของ ประเภทของข้อผิดพลาดที่เกิดขึ้นในงานเขียนของนักศึกษาสาขาวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารระหว่างประเทศ เพื่อพัฒนาทักษะการเขียนของนักศึกษากลุ่มดังกล่าว ดังนั้น ผู้วิจัยจึงเก็บข้อมูล จากงานเขียนของนักศึกษา สาขาวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารระหว่างประเทศ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่จำนวน 40 ชิ้นเพื่อแยก ประเภทของข้อผิดพลาด และหาค่าความถี่ประเภทของข้อผิดพลาดที่เกิดขึ้น โดยประเภทของข้อผิดพลาด สามารถ จำแนกได้ออกเป็น 5 ประเภท คือ อักขรวิธี ไวยากรณ์ อรรถศาสตร์ วิทยาหน่วยค า และการใช้คำ ฟุ่มเฟือย จาก การวิจัยพบว่า ประเภทของข้อผิดพลาดที่พบมากที่สุดคือ ไวยากรณ์ (การใช้กาล การผันกริยา การ เรียงลำดับคำ ในประโยค ประเภทของคำ และความสอดคล้องของประธานและค ากริยา) ร้อยละ 61.75 รองลงมา คือ อักขรวิธี (การสะกดคำ เครื่องหมายวรรคตอน และการขึ้นต้นอักษรตัวใหญ่) ร้อยละ 31.02 รองลงมาคือ อรรถศาสตร์ (การ เลือกใช้คำที่มีความหมายเหมาะสมกับบริบท) ร้อยละ 4.52 ส่วนการใช้คำฟุ่มเฟือย ร้อยละ 2.11 และ วิทยา หน่วยคำ (โครงสร้างของคำ การใช้คำอุปสรรคและคำปัจจัย) ร้อยละ 0.60 ตามล าดับ ทั้งนี้ ผู้วิจัย พบว่า ข้อผิดพลาดประเภทไวยากรณ์ที่เกิดขึ้นในงานเขียนของนักศึกษาที่เกิดขึ้นมากที่สุด คือ การใช้ชนิดของคำ ร้อยละ 43.41 รองลงมา คือ การผันคำนามและคำกริยา ร้อยละ 24.88 รองลงมา คือ การใช้กาล ร้อยละ 20.98 การใช้ โครงสร้างประโยค การใช้คำนำหน้านาม ร้อยละ 6.34 และ ร้อยละ 4.39 ตามลำดับ ผลการวิจัยนี้จะช่วย ให้ ผู้สอนสามารถพัฒนาทักษะการเขียนของนักศึกษาสาขาวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารระหว่างประเทศ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ โดยเน้นความรู้เรื่องไวยากรณ์และชนิดของค า อีกทั้งยังสามารถนำไปพัฒนาให้กับ นักศึกษาของสถาบันการศึกษาอื่น ๆ ได้อีกด้วยมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม
การวิจัยเพื่อการตรวจสอบและพัฒนามาตรฐาน สินค้าเกษตรให้มีศักยภาพการแข่งขันในอาเซียน
No full textThis research aims to study and develop the potentiality of inspection and development the standard of agriculture products to compete in ASEAN. It is the qualitative research and supported by quantitative analysis from the primary data of 8 groups of agriculturists attended the project. Participatory action research, SWOT analysis and Michael E Porter’s diamond model were used in this study. Descriptive statistics including 6 dimensions were also used to evaluate the achievement of development in this study.
The study found that the strengths of these 9 groups of agriculturists were that they have capable members in production such as growing, caring and harvesting. They however lack power to negotiate with middle men. The opportunity was that they were supported both knowledge and budgets from other organization. The threats were that they confronted high competition of agricultural products in communities. As result, 5 items of guidelines were created to inspect and develop the standard of agricultural products to compete in ASEAN. The most importance was that the standard of agricultural products was generally accepted and could be used both in quantity and quality. This standard may be the document which indicates the requirements. Thus, agriculturist in Chiang Mai should develop the accreditation of the quality of agricultural products so that customers will be confident (34.62%). Agriculturists should develop knowledge concerning agricultural products in order to develop the standard of agricultural products and supported by other organizations (26.92%). Also, young smart farmers should be promoted and do agriculturists because they are capable to extend the development of agricultural products , to be accredited (15.38%). The last one was that it should look for guidelines to increase the production particularly how to use technology and new innovation as well as modern agricultural instrument for production in order to decrease labor’s cost (7.69%). The next phase should study the impact of ASEAN community to groups of agriculturists regarding in inspection and development of agricultural prduct s of 207 communiits. It should select communities with high potentiality as delegates to make plan to develop inspection and agricultural products in Chiang Mai to compete in ASEAN. It should also integrate to work with other communities to extend the research result and make plan for inspection and development the standard of agricultural products with other communites in 9 countries of ASEAN.การวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาศักยภาพชุมชนเกษตรในจังหวัดเชียงใหม่ และพัฒนาศักยภาพภาคการเกษตรของชุมชน จังหวัดเชียงใหม่ อย่างสร้างสรรค์ เพื่อการแข่งขันในประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน บนพื้นฐานปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง ด้านการตรวจสอบและพัฒนามาตรฐานสินค้าเกษตรให้มีศักยภาพการแข่งขันในอาเซียน โดยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพและสนับสนุนด้วยการวิเคราะห์เชิงปริมาณจากข้อมูลปฐมภูมิของกลุ่มเกษตรกรที่เข้าร่วมโครงการด้วยความสมัครใจผ่านองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จำนวน 8 ตำบล 9 กลุ่มเกษตรกร ที่มีศักยภาพด้านการตรวจสอบและพัฒนามาตรฐานสินค้าเกษตร เมื่อเปรียบเทียบในระดับประชาคมอาเซียน อาศัยวิธีการวิจัยแบบมีส่วนร่วม (PAR) วิเคราะห์ศักยภาพด้วย SWOT analysis และ Diamond Model ของ Michael E. Porter อภิปรายผลด้วยข้อมูลสถิติ คือ ค่าเฉลี่ยในลักษณะของสถิติเชิงพรรณนา และการประเมินผลสัมฤทธิ์ของการพัฒนาของโครงการด้วย 6 มิติ เพื่อแสดงให้เห็นถึงศักยภาพของกลุ่มเกษตรและสามารถหาแนวทางการตรวจสอบและพัฒนามาตรฐานสินค้าเกษตรของชุมชนจังหวัดเชียงใหม่ให้มีศักยภาพการแข่งขันในอาเซียนบนพื้นฐานปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง
ผลการวิจัยพบว่า ศักยภาพของกลุ่มเกษตรกรในจังหวัดเชียงใหม่ทั้ง 9 กลุ่มเกษตรกร
ในส่วนปัจจัยสภาพแวดล้อมภายใน พบว่า มีจุดแข็งคือ กลุ่มเกษตรกรมีสมาชิกกลุ่มที่มีความเชี่ยวชาญในด้านการผลิต ทั้งการปลูก การดูแล และการเก็บเกี่ยวผลผลิต แต่ยังคงมีจุดอ่อนคือ
กลุ่มเกษตรกรมีอำนาจในการต่อรองราคาพ่อค้าคนกลางน้อย ส่วนปัจจัยสภาพแวดล้อมภายนอก พบว่า มีโอกาสที่สำคัญคือ กลุ่มเกษตรกรมีหน่วยงานที่คอยให้ความช่วยเหลือทั้งด้านความรู้และเงินทุนแก่กลุ่มเกษตร แต่อุปสรรคที่สำคัญคือ การแข่งขันของสินค้าเกษตรในพื้นที่และในตลาดมีแนวโน้มเพิ่มขึ้น
จากศักยภาพของกลุ่มเกษตรกรในจังหวัดเชียงใหม่ ดังกล่าวสามารถนำมาสร้างแนวทางในการตรวจสอบและพัฒนามาตรฐานสินค้าเกษตร ให้มีศักยภาพการแข่งขันในประชาคมอาเซียน ทั้งหมด 5 ประเด็น ซึ่งประเด็นที่สำคัญที่สุด คือ มาตรฐานสินค้าเกษตร เป็นเกณฑ์ที่รับรองกันโดยทั่วไป ซึ่งเป็นเกณฑ์ในการเทียบกำหนดทั้งด้านปริมาณและคุณภาพของสินค้าเกษตร ซึ่งมาตรฐานนั้นต้องเป็นที่น่าเชื่อถือกันอาจอยู่ในลักษณะของเอกสารที่ระบุข้อกำหนดต่าง ๆ ไว้ ทั้งนี้กลุ่มเกษตรกรจังหวัดเชียงใหม่ควรจะพัฒนาการรับรองคุณภาพสินค้าเกษตรให้ได้รับความเชื่อมั่นแก่ลูกค้า (ร้อยละ 34.62) รองลงมา คือ กลุ่มเกษตรกรควรพัฒนาองค์ความรู้ในด้านการพัฒนาสินค้าเกษตร เพื่อนำมาพัฒนามาตรฐานสินค้าเกษตรตามระบบการจัดการคุณภาพ โดยมีหน่วยงานที่เข้ามาให้ความช่วยเหลือ (ร้อยละ 26.92) ประเด็นต่อมาคือ การสร้างเกษตรกรรุ่นใหม่ ให้หันมาประกอบอาชีพเกษตรกรรม เนื่องจากเยาวชนรุ่นใหม่มีความรู้ ความคิดสร้างสรรค์ที่จะต่อยอดพัฒนาสินค้าเกษตรให้ได้รับรองคุณภาพ มาตรฐานสินค้าเกษตร และการสร้างกลุ่มเกษตรกรเครือข่ายในการช่วยเหลือกัน เพื่อที่จะพัฒนาให้ได้การรับรองมาตรฐานสินค้าเกษตรได้ในอนาคต (ร้อยละ 15.38) และประเด็นสุดท้ายคือ การหาแนวทางในการเพิ่มผลผลิตโดยการใช้เทคโนโลยีและนวัตกรรมใหม่ ๆ รวมถึงอุปกรณ์การเกษตรที่ทันสมัยเข้ามาช่วยในการผลิต เพื่อสร้างมาตรฐานในการผลิตและลดต้นทุนในด้านแรงงาน (ร้อยละ 7.69) ทั้งนี้การวิจัยในระยะต่อไปควรที่จะศึกษาผลกระทบของประชาคมอาเซียนที่มีต่อกลุ่มเกษตรกรชุมชนท้องถิ่น จังหวัดเชียงใหม่ ในการตรวจสอบและพัฒนามาตรฐานสินค้าเกษตรของทุกชุมชนทั้ง 207 ชุมชนในจังหวัดเชียงใหม่ หลังจากนั้นทำการคัดเลือกชุมชนที่มีศักยภาพ เพื่อนำมาเป็นตัวแทนของชุมชนใน
การวางแผนการพัฒนาการเกษตรด้านการตรวจสอบและพัฒนามาตรฐานสินค้าเกษตรในจังหวัดเชียงใหม่ให้มีศักยภาพการแข่งขันในอาเซียน ต่อจากนั้นการวิจัยควรบูรณาการการทำงานกับชุมชนนอกจังหวัดเชียงใหม่ เพื่อมุ่งสู่เป้าหมายของการขยายผลการวิจัยให้เกิดประโยชน์ของ
การนำไปใช้ให้มากขึ้น รวมถึงการวางแผนการตรวจสอบและพัฒนามาตรฐานสินค้าเกษตรร่วมกับชุมชนในประเทศอาเซียนทั้ง 9 ประเทศ เพื่อให้เกิดการพัฒนาสินค้าเกษตรอย่างยั่งยืนและ
เกิดประโยชน์ร่วมกันมากที่สุดมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม
การพัฒนาระบบฐานข้อมูลภูมิปัญญาชาวม้ง
No full textการวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาภูมิปัญญา ประเพณี วัฒนธรรมชาวม้ง และ เพื่อศึกษาความเปลี่ยนแปลงของภูมิปัญญา ประเพณี วัฒนธรรมชาวม้ง ใช้วิธีวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม เลือกกลุ่มตัวอย่างจากการสุ่มแบบเจาะจง โดยเลือกหมู่บ้านขุนกลาง ตำบลบ้าน ได้กลุ่มตัวอย่างจำนวน 6 คน คือ ปราชญ์ชาวบ้านด้านภูมิปัญญาชาวม้ง 1 คน ปราชญ์ชาวบ้านด้านประเพณี 3 คนและปราชญ์ชาวบ้านด้านพิธีกรรม 3 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) แบบสอบถาม และแบบสัมภาษณ์ 2) ระบบฐานข้อมูลภูมิปัญญาชาวม้ง และ 3) แบบสอบถามความพึงพอใจในการใช้งานระบบฐานข้อมูลชาวม้ง จากการสัมภาษณ์พบข้อมูลภูมิปัญญาจำนวน 1 ชนิด คือ การสานก๋วยม้งประเพณีจำนวน 3 ชนิด ดังนี้ ปีใหม่ ตำข้าวปุก ผูกข้อมือ และพิธีกรรมจำนวน 2 ชนิด ดังนี้ พิธีเรียกขวัญตั้งชื่อ พิธีอัวเน้ง หลังจากนั้นได้ออกแบบและพัฒนาฐานข้อมูลโดยใช้โปรแกรมจัดการฐานข้อมูล MySQL เขียนโปรแกรมภาษา PHP และจัดทำเว็บไซต์โดยใช้โปรแกรม Dreamweaver โดยมีฟังก์ชั่นการเพิ่มข้อมูล การลบข้อมูล การค้นหาข้อมูล การปรับปรุงแก้ไขข้อมูล และการแสดงผลข้อมูล โดยมีการนำเสนอข้อมูลภูมิปัญญา ประเพณี พิธีกรรมของชาวม้ง โดยมีรายละเอียดและภาพประกอบ และได้นำระบบฐานข้อมูลไปเผยแพร่ให้เกิดประโยชน์กับนักเรียน ผลจากการประเมินความพึงพอใจในการใช้งานระบบจำนวน 26 คน พบว่าผู้ใช้ฐานข้อมูลความพึงพอใจโดยรวมอยู่ในระดับ มากมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม
Efficiency of Folk Science Lesson Plans about Lana Local Wisdom and Health Promotion for HIV/AIDS Patient : Herbal and Nutrition Treatment
No full textThe purpose of this study was to efficiency assessment of folk Science Lesson plans which concerned for Lana Local wisdom and Health Promotion for HIV/AIDS patients.This Research for a total of 15 participants were sampling from HIV infected patients in the area of Mae Pok Health Promoting Hospital, Li District, Lamphun Province were participated. The 2 folk science lessons were the herbal treatment for HIV/AIDS and the knowledge of nutrition for HIV/AIDS patients. The folk Science Lesson plans prepared had efficiency of E1/E2 according to the set criteria of 80 /80 and Independent t-test samples were used for data analysis. The results showed that the herbal treatment for HIV/AIDS were 82.50/84.75 and the nutrition for HIV/AIDS patients were 81.06/86.78 .The efficiency gain on each lessons were specified at 80.00/80.00 percent (E1/E2). Comparison of flok science lesson the post-learning achievement score was higher than the pre-learning score (P-value = 0.03, 0.04). Moreover, the satisfaction of two lesson plans at a high level and also at the highest level for HIV patients. In concluding, HIV/AIDS patients suggested that to create policies for the development of forest areas and planting herbs, which will affect the development of Local wisdom knowledge.การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงคเพื่อทดสอบประสิทธิภาพของบทเรียนวิทยาศาสตรทองถิ่น กลุมตัวอยาง ที่ใชในการศึกษาครั้งนี้ ไดแก ผูติดเชื้อเอดสและผูปวยเอดสในเขตรับผิดชอบโรงพยาบาลสงเสริมสุขภาพตําบล บานแมปอก ตําบลศรีวิชัย อําเภอลี้ จังหวัดลําพูน จํานวน 15 คน เลือกกลุมตัวอยางโดยวิธีเจาะจง เครื่องมือที่ใช ในการวิจัยประกอบดวยบทเรียนวิทยาศาสตรทองถิ่น จํานวน 2 บทเรียน ไดแก สมุนไพรบําบัดสําหรับผูติดเชื้อและ ผูปวยเอดสและโภชนาการบําบัดสําหรับผูติดเชื้อและผูปวยเอดส เก็บรวบรวมขอมูลดวยแบบประเมิน วิเคราะห ประสิทธิภาพของบทเรียนตามเกณฑรอยละ 80/80 (E1/E2) และเปรียบเทียบความแตกตางของคาคะแนนความรู ดวยการทดสอบคา t แบบอิสระกัน (Independent t-test samples) ผลการศึกษา พบวา คาคะแนนในการทํากิจกรรมระหวางเรียน (E1) และผลของการใชบทเรียน (E2) เรื่อง สมุนไพรบําบัดสําหรับผูติดเชื้อและผูปวยเอดส เทากับ 82.50/84.75 และ เรื่อง โภชนาการบําบัดสําหรับผูติดเชื้อและ ผูปวยเอดสเทากับ 81.06/86.78 โดยการศึกษานี้กําหนดประสิทธิภาพของบทเรียนตามเกณฑรอยละ 80/80 (E1/E2) การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์บทเรียนวิทยาศาสตรทองถิ่นทั้ง 2 บทเรียน พบวา คาคะแนนทดสอบความรูเฉลี่ยหลัง ทดลองใชบทเรียนมีคาสูงกวากอนทดลองใชบทเรียน อยางมีนัยสําคัญทางสถิติ ที่ระดับนัยสําคัญ 0.05 (P-value = 0.03 และ 0.04 ตามลําดับ) ในสวนของความพึงพอใจ ผูติดเชื้อเอดสมีความพึงพอใจโดยรวมตอบทเรียนในระดับ มาก (คาเฉลี่ยเลขคณิตเทากับ 2.62 คาสวนเบี่ยงเบนมาตรฐานเทากับ 0.53) ทั้งนี้ประชาชนและผูติดเชื้อและผูปวย เอดสไดเสนอแนะใหหนวยงานที่เกี่ยวของตองสรางนโยบายเพื่อการพัฒนาพื้นที่ปาและจัดพื้นที่เพื่อการปลูกสมุนไพร ซึ่งจะสงผลตอการพัฒนาองคความรูดานภูมิปญญาพื้นบานตอไ
The Military Band Management in Secondary School of Muang District Chiang Mai Province
No full textThe main objective of this research is to study the management process and the administrative direction to develop school military bands in Muang District Chiang Mai. The population is consisted of 7 teachers, 238 students from Chiangmai Thepbodint School, Yupparaj Wittayalai School Chiangmai, Wattanothaipayap School Chiangmai, Nawamin Dharachuthid Payap School and Dhammaraj Suksa School.The research was conducted by interviewing the teachers and the students who participated in the bands.The percentage calculation was used to analyze the data.
The results demonstrated that the instructors of all 5 schools showed a good level of band management (66.7%) in terms of 1) administrative planning for band budget 2) setting a standard qualifi cation of band members 3) forming student committees from the band’s members and 4) supporting the after-school rehearsal. For the band development, the results proved that the instructors demonstrated an excellent level of performing their professional musical experiences on achieving their goals (75.4%). All rehearsals were systematically conducted and the development of the band members was closely monitored, which encouraged the students to intentionally join the bands. Moreover, students can benefi t their free-time practicing in order to develop their musical skills and to support the community services.งานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงคเพื่อศึกษาถึงกระบวนการบริหารจัดการวงโยธวาทิต และแนวทางการพัฒนา วงโยธวาทิตของโรงเรียนมัธยมศึกษา อําเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม ประกอบดวย โรงเรียนเทพบดินทร โรงเรียน ยุพราชวิทยาลัย โรงเรียนวัฒโนทัยพายัพ โรงเรียนนวมินทราชูทิศพายัพ และโรงเรียนธรรมราชศึกษา ประชากรที่ใช ในการศึกษาคือ ครูผูสอนวงโยธวาทิต จํานวน 7 คน และนักเรียนที่เขารวมวงโยธวาทิต จํานวน 238 คน เครื่องมือ ที่ใช ในการวิจัยคือ แบบสัมภาษณอยางมีโครงสรางสําหรับครูผูสอนวงโยธวาทิต และนักเรียนที่เขารวมวงโยธวาทิต วิเคราะหขอมูลโดยหาคารอยละ ผลการวิจัยพบวา ครูผูสอนของทั้งหาโรงเรียนมีการบริหารจัดการวงโยธวาทิตอยูในระดับมาก (รอยละ 66.7) ดังนี้ 1) มีการวางแผนจัดการงบประมาณเพื่อบริหารวงโยธวาทิต 2) มีการกําหนดคุณสมบัติของนักเรียนวงโยธวาทิต 3) จัดตั้งคณะกรรมการนักเรียนวงโยธวาทิต 4) สงเสริมใหนักเรียนไดฝกซอมนอกเวลาที่กําหนดจากตารางฝกซอม ดานการพัฒนาวงโยธวาทิต พบวา ครูผูสอนมีความรูความถนัดทางดานดนตรีสามารถนําความรูทางดานดนตรีมา ประยุกตใชในการปฏิบัติงานใหประสบผลสําเร็จมากที่สุด (รอยละ 75.4) รองลงมาไดมีการวางแผนในการฝกซอมและ ติดตามพัฒนาการดานดนตรีของนักเรียน (รอยละ 60) ทําใหนักเรียนมีความตองการที่จะเขารวมกิจกรรมวงโยธวาทิต อีกทั้งเปนการสงเสริมใหนักเรียนใชเวลาวางใหเกิดประโยชนทําใหนักเรียนมีการพัฒนาศักยภาพทางดานดนตรีอยาง เต็มความสามารถ และตอบสนองกิจกรรมของชุมชนและสังคมตอไ
Development Chiangmai Clean Vegetable Marketing Process
No full textDevelopment Chiang Mai clean vegetable marketing process has the objective mainly to develop and create the Chiang Mai clean vegetable marketing process. Participatory action research and quadruple party levels were conducted. The quadruple levels are firstly community level .The second level consists of sub district. The third level consist of 10 communities of district. The fourth level is province. This study used the sufficiency economy concept as the way to develop the marketing system. The result of the study found that the researchers and other related offices can develop the community marketing system of clean vegetables. The agriculturists grow vegetables to mainly consume in their households. If there is a surplus of vegetables, they will distribute these excess vegetables to sale within their groups or local market. The result of study illustrated the five levels of market; the first level is local community clean vegetable market. The second level is urban clean vegetable market. The third level is sub district clean vegetable market. The fourth level is district clean vegetable market and the fifth level is provincial clean vegetable market. The researchers and other related officials develop the clean vegetable marketing system to be the provincial market. The researchers evaluated the success of development of provincial marketing system to consider the sustainable of the market and methods to satisfy producers and consumers. Evaluation forms are made to evaluate the success of marketing system development through 1,030 people who join in this market. The result of the evaluation found that people are strongly satisfied with this market. The market will be sustainable if the sellers increase the quantity and types of vegetables. Public relations and information should be distinguished to people more wildly. The researchers suggest provincial officials bring the result of the evaluation to improve and develop clean vegetable marketing.โครงการวิจัย "การพัฒนาระบบการตลาดผักปลอดสารพิษ จังหวัดเชียงใหม่" มีวัตถุประสงค์ในการวิจัยและพัฒนาให้เกิดระบบการตลาด สินค้าเกษตรผักปลอดสารพิษ ในจังหวัดเชียงใหม่แนวทางในการวิจัยครั้งนี่ใช่การวิจัยเชิงปฏิบัติกาแบบมีสวนร่วมกับหน่วยภาค 4 ระดับ คือ ระดับแรกหน่วยภาคีระดับชุมชน ระดับสอง หน่วยภาคีระดับตำบล ระดับสามหน่วยภาคีระดับอำเภอ จำนวน 10 ชุมชน และระดับที่สี่ เป็นภาคีระดับจังหวัด
แนวทางในการพัฒนาระบบตลาดได้อาศัยปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเป็นแนวทางในการพัฒนาระบบการตลาด เพื่อหาแนวทางที่จะทำให้เกิดความยั่งยืนอย่างแท้จริง ผลการศึกษาตลอดระยะเวลาดำเนินงานของโครงการ สามารถพัฒนาระบบตลาดผักปลอดสารพิษที่ชื่อว่า "ระบบตลาดชุมชน" ขึ้นมา ซึ่งระบบตลาดชุมชนมีแนวคิดแห่งความพอเพียงที่ว่า เกษตรกรจะทำการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือนเป็นหลัก ชนิดของผักต่างๆ ที่ถูกนำมาผลิตจะเน้นการบริโภคของตนเองก่อน เมื่อทำการผลิตได้ในปริมาณที่มากกว่าความต้องการของครัวเรือนแล้ว เกษตรกรจะนำไปจำหน่ายภายในกลุ่มของเกษตรกรเอง หรือนำไปจำหน่ายยังตลาดชุมชนอื่น ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นตลาดในหมู่บ้านและขยายไปถึงตลาดในตำบล อำเภอ และต่อเนื่องถึงตลาดระดับจังหวัดต่อไป
รูปแบบของการพัฒนาระบบการตลาดผักปลอดสารพิษ มีรูปแบบของตลาดทั้งหมด แบ่งออกเป็น 5 ระดับ ได้แก่ ระดับที่หนึ่ง ตลาดผักปลอดสารพิษระดับชุมชนชนบท ระดับที่สองตลาดผักปลอดสารพิษระชุมชนเมือง ระดับที่สาม ตลาดผักปลอดสารพิษระดับตำบล ระดับที่สี ตลาดผักปลอดสารพิษระดับอำเภอ และระดับที่ห้า ตลาดผักปลอดสารพิษระดับจังหวัดเมื่อนักวิจัยและหน่วยภาคีได้พัฒนาระบบตลาดผักปลอดสารพิษจนเกิดตลาดระดับจังหวัดขึ้นมาได้แล้วนั้น และการที่ตลาดดังกล่าวจะก่อเกิดความยั่งยืนได้นานเพียงใด และจะมีวิธีการใดที่จะทำให้ตลาดสามารถตอบสนองความต้องการทั้งผู้ผลิตและผู้บริโภคได้อย่างยังยืน
การประเมินความสำเร็จของการพัฒนาระบบตลาดผักปลอดสารพิษระดับจังหวัดแห่งนี้ โดยอาศัยแบบประเมินความสำเร็จของการพัฒนาระบบตลาด จากผู้เข้ามาใช้บริการตลาด ทั้งสิ้น 1,030 ราย ผลการประเมินพบว่าความสำเร็จของการจัดการตลาดผักปลอดสารพิษ ระดับจังหวัด โดยภาพรวมประชาชนที่เข้าร่วมงานให้ความพอใจระดับมากและหากจะให้ตลาดพัฒนาไปสู่ความยั่งยืนแล้ว ผู้ผลิต/ผู้จำหน่ายควรจะเพิ่มปริมาณ และชนิดของสินค้าให้มากชนิดขึ้น นอกจากนี้ควรมีการประชาสัมพันธ์และให้ข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับผักปลอดสารพิษให้กับประชาชนที่เข้ามาใช้บริการให้ทราบ นอกเหนือจากการเลือกซื้อสินค้าเพียงอย่างเดียว ผู้วิจัยได้เสนอแนะให้หน่วยงานภาคีระดับจังหวัด นำเสนอแนะและผลประเมินไปปรับใช้กับการพัฒนาตลาดผักปลอดสารพิษต่อไ
Community Brass Band : A Case Study of Noy Brass Band, Tontongchai Sub-district. Mueang District, Lampang Province
No full textThis research was a qualitative research based on Ethnomusicological research technique. This thesis aimed to studied the history, music elements, pieces, as well as transmission and survival of Noi Brass Band, Tontongchai Sub- district, Muang District, Lumpang Province.
The research results were: Noi Brass Brand was found in 1975 by Mr. Somsak Sithikul. Members of the band had permanent job; some of them musicians of Music Section, Troupe 32. Musical practicum was based on oral tradition as well as written tradition which using numeral notation sometimes. Brass was the main instrument to be used along with percussion. They performed for both kind of events, amusement and funeral particularly for the Thai born Chinese. The pieces to be performed were central classical tunes as well as popular Thai songs in both of rural and urban styles. All of the band members were kinship, so that the transmission of knowledge from generation to generation was not difficult. They also transmitted their knowledge by teaching school children as well.การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้วิธีการวิจัยทางดนตรีชาติพันธุ์วิทยามีจุดมุ่งหมายเพื่อทราบประวัติความเป็นมา องค์ประกอบของวงดนตรี และบทเพลงที่ใช้บรรเลง ตลอดจนการสืบทอดและการดำรงอยู่ของแตรวงคณะน้อยตำบลต้นธงชัย อำเภอเมือง จังหวัดลำปาง
ผลการวิจัยพบว่า แตรวงคณะน้อยก่อตั้งโดย นายสมศักดิ์ สิทธิกุล เมื่อ พ.ศ. 2518 ที่รวมวงโดยนักดนตรีที่มีอาชีพหลักอยู่แล้ว นักดนตรีบางคนเคยเป็นทหารหมวดดุริยางค์มณฑลทหารบกที่ 32 การฝึกซ้อมและบรรเลงใช้ทั้งแบบมุขปาฐะและลายลักษณ์อักษรที่เป็นโน้ตตัวเลข ใช้เครื่องดนตรีประเภทแตรและเครื่องจังหวะเป็นหลัก ลีลาการบรรเลงส่วนมากเป็นแนวทำนองเดี่ยว เพลงที่บรรเลงส่วนมากเป็นสองชั้นแบบฉบับภาคกลาง และเพลงไทยสากลทั้งลูกทุ่งและลูกกรุง การรับงานรับบรรเลงทั้งในงานมงคลและงานอวมงคลโดยเฉพาะอย่างยิ่งการแห่ศพของชาวไทยเชื้อสายจีน สมาชิกในวงดนตรีมักเป็นเครือญาติกันทำให้สืบทอดความรู้จากรุ่นหนึ่งไปสู่อีกรุ่นหนึ่งไม่ได้ยากนัก และยังถ่ายทอดความรู้ให้แก่เยาวชนโดยการสอนในโรงเรียนประถามศึกษาอีกด้ว
THE DEVELOPMENT OF LEARNING PROCESS FOR CHILD-CENTERED APPROACH BY USING MEDIA TECHNOLOGY
No full textThe purposes of this research were to 1) investigate problem situations and needs for child-centered approach by using media technology; 2) develop teachers for child-centered approach by using media technology; and 3) study research findings in child-centered approach by using media technology. The target group was Watchangkian School, Muang district, Chiang Mai province, where the respondents were its teachers, administrator, students, parents, and basic school committees. The instruments used in the research were text analysis, observation, interviewing, guidelines for brainstorming, a guidebook for teacher development, pretest and posttest, and satisfaction questionnaire. Percentage, mean, and standard deviation were used for data analysis. Descriptive analysis was employed to present its research findings. The findings were summarized as follows: The problem situations and needs for developing the quality of child-centered approach by using media technology was investigated by analyzing documents, interviewing the school administrator, and brainstorming from the teachers, students, parents, and basic school committees. It was found that the learning achievements of those students were in a lower level than expected. Their teachers had still provided teaching and learning activities with inconsistency in their needs; the teachers had yet to implement such a technology in teaching and learning processes. The basic school committees, parents, and students needed all the learners to learn how to use media technologies in learning process. The teacher developments of child-centered approach by using media technology were constructed by holding 6 workshop sessions in order to, namely, 1) set an analysis plan for the students involved in designing learning instructions; 2) design a learning module for child-centered approach by using media technology; 3) create multimedia; 4) create e-books; 5) make lessons for computer-assisted instruction; and, 6) determine the effectiveness of learning instructions, pretest and posttest designs, and the media technologies created by the teachers. The developments were shown in the following: 1) the teachers had knowledge and an understanding of making learning instructions and creating media technologies for developing the quality of child-centered approach by using media technology. The average score of their tests administered after attending the workshop sessions was 30.53%, which was higher before holding a workshop session; 2) the teachers’ behaviors were enthusiastic, intent, and interested in attending the workshop sessions for developing the quality of child-centered approach by using media technology; and 3) overall, the average of teachers’ satisfaction on the teacher development of child-centered approach by using media technology was in a high level of 4.57; the average of its policy and administration
was in a middle level of 4.52; and, the average of its quality development of learning instructions was in a low level of 4.49, respectively. After developing the teachers for child-centered approach by using media technology, they implement the media technologies to facilitate learning instructions. The results were shown in the following: 1) the average score of their learning achievements before and after using media technology was 12.60-79.00; and 2) the students gave opinions that the implementation of child-centered approach by using media technology helped them to participate in not only setting the plans, but also using the created and selected media technologies to do learning activities. The students were able to learn by doing researches and joining group discussions. This created the atmosphere of joy, liviliness, and acqusition for their learning and affected their learning achievements in a higher level. The students could apply it to their daily life as well.การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงคเพื่อ 1) ศึกษาสภาพปญหาและความตองการในการจัดการเรียนรูที่เนนผูเรียนเปนสำคัญ โดยใชสื่อเทคโนโลยี 2) พัฒนาครูดานการจัดการเรียนรูที่เนนผูเรียนเปนสำคัญโดยใชสื่อเทคโนโลยี และ 3) ศึกษาผลการ จัดการเรียนรูที่เนนผูเรียนเปนสำคัญโดยใชสื่อเทคโนโลยี กลุมเปาหมายคือ โรงเรียนวัดชางเคี่ยน อำเภอเมืองเชียงใหม จังหวัด เชียงใหม โดยมีผูใหขอมูลหลักคือ ครู ผูบริหาร นักเรียน ผูปกครอง และคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน เครื่องมือที่ใช ในการวิจัยคือ แบบวิเคราะหเอกสาร แบบสังเกต แบบสัมภาษณ แนวทางการระดมสมอง คูมือการพัฒนาครู แบบทดสอบ และแบบสอบถามความพึงพอใจ วิเคราะหขอมูลใชคารอยละ คาเฉลี่ย คาเบี่ยงเบนมาตรฐาน แลวนำเสนอผลวิจัยโดยใชวิธีการ พรรณนาวิเคราะห ผลการวิจัยสรุปได ดังนี้ สภาพปญหาและความตองการในการพัฒนาคุณภาพการจัดการเรียนรูที่เนนผูเรียนเปนสำคัญโดยใชสื่อเทคโนโลยี ดำเนินการโดยวิเคราะหเอกสาร สัมภาษณผูบริหารสถานศึกษา และระดมสมองจากครู นักเรียน ผูปกครอง และ คณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน พบวานักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนต่ำกวาเปาหมายที่ตั้งไว ครูยังคงจัดกิจกรรม การเรียนการสอนที่ไมสอดคลองกับความตองการของนักเรียน ครูไมใชเทคโนโลยีในกระบวนการเรียนการสอน ผูปกครอง นักเรียน และคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานตองการใหนักเรียนเรียนโดยใชสื่อเทคโนโลยี การพัฒนาครูดานการจัดการเรียนรูที่เนนผูเรียนเปนสำคัญโดยใชสื่อเทคโนโลยี โดยการจัดประชุมเชิงปฏิบัติการ จำนวน 6 ครั้ง ดังนี้ 1) การวางแผนการวิเคราะหผูเรียนเพื่อออกแบบการจัดการเรียนรู 2) การออกแบบหนวยการเรียนรูที่เนน ผูเรียนเปนสำคัญโดยใชสื่อเทคโนโลยี 3) การสรางสื่อมัลติมีเดีย 4) การสรางหนังสืออิเล็กทรอนิกส 5) การผลิตบทเรียน คอมพิวเตอรชวยสอน 6) การหาประสิทธิภาพของแผนการจัดการเรียนรู แบบทดสอบกอนเรียนหลังเรียนและสื่อเทคโนโลยี ที่ครูสราง ปรากฏผลการพัฒนาดังนี้ 1) ครูมีความรู ความเขาใจในการจัดทำแผนการจัดการเรียนรูและสรางสื่อเทคโนโลยี เพื่อพัฒนาคุณภาพการจัดการเรียนรูที่เนนผูเรียนเปนสำคัญโดยมีคะแนนเฉลี่ยแบบทดสอบหลังการประชุมเชิงปฏิบัติการ สูงกวากอนการประชุมเชิงปฏิบัติการคิดเปนรอยละ 30.53 2) พฤติกรรมของครูมีความกระตือรือรน มีความตั้งใจ และสนใจ ในการเขารวมประชุมเชิงปฏิบัติการเพื่อพัฒนาคุณภาพการจัดการเรียนรูที่เนนผูเรียนเปนสำคัญ 3) ความพึงพอใจของครู ตอการพัฒนาครูดานการจัดการเรียนรูที่เนนผูเรียนเปนสำคัญโดยใชสื่อเทคโนโลยีในภาพรวมอยูในระดับมากที่สุด มีคาเฉลี่ย เทากับ 4.57 รองลงมาคือดานนโยบายและการบริหารจัดการ และดานการพัฒนาคุณภาพการจัดการเรียนเรียนรู มีคาเฉลี่ย เทากับ 4.52 และ 4.49 ตามลำดับ หลังจากพัฒนาครูดานการจัดการเรียนรูที่เนนผูเรียนเปนสำคัญโดยใชสื่อเทคโนโลยี ครูไดนำสื่อเทคโนโลยีไปจัดการ เรียนรูใหแกผูเรียน ปรากฏผลดังนี้ 1) ผูเรียนมีคะแนนรอยละความกาวหนาของผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนกอนและ หลังเรียนโดยใชสื่อเทคโนโลยีอยูระหวาง 12.60-79.00 2) ผูเรียนมีความคิดเห็นวาการจัดการเรียนรูที่เนนผูเรียนเปนสำคัญ โดยใชสื่อเทคโนโลยีชวยใหผูเรียนมีสวนรวมในการวางแผน เลือก สราง และใชสื่อการเรียนการสอนทางเทคโนโลยีในการจัด กิจกรรมการเรียนรู ผูเรียนสามารถเรียนรูดวยตนเอง มีการศึกษาคนควาและอภิปรายกลุมทำใหบรรยากาศในการเรียนมีความ สนุกสนาน ตื่นตัวอยูตลอดเวลาไมนาเบื่อ สงผลใหมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงขึ้น และสามารถในไปใชในชีวิตประจำวันไ
THE DEVELOPMENT OF INTERPERSONAL RELATIONSHIPS AND RESPONSIBILITY OF CHIANG MAI RAJABHAT UNIVERSITY STUDENTS BY USING GROUP PROCESS TEACHING TECHNIQUE
No full textGroup process teaching technique was used in order to develop the interpersonal relationships and the responsibilities of 102 Chiang Mai Rajabhat University students, who enrolled in Science and Technology in Everyday Life course during the first semester of 2555. Six group activities were interpolated to the usual teaching activity in the classroom. The students’ behaviors as an interaction, teamwork and responsibilities were observed and evaluated. The result showed that the moderate level of student behaviors was found in the first activity with 1.7 average score. The consistent increase of the average score was seen while the later activities were performed. The average score of the fourth activity was about 2.8, indicated the highest level score. However, the average score of two lasted activities, having high level score of 2.3, was showed. This demonstrates that the permanent characteristics can be achieved with the continuous practicing. Based on the students’ self-assessment, five top developed behaviors were ranking as (1) better relationships with colleagues, (2) learning to get the opinion of others, (3) able to work with other who never known, (4) enjoy working in group activity, pride in the achievement of the work and (5) attention to participate in the work group. The corresponding percentages of those assessments were 91, 91, 88, 85 and 80 respectively. Moreover, group activities allow students to have a positive attitude towards working with others, learning to management in the group according to ability of the members and responsible for their roles properly.การจัดการเรียนการสอนโดยเนนกระบวนการกลุมถูกนำมาใชในการพัฒนาพฤติกรรมดานความสัมพันธระหวางบุคคล และความรับผิดชอบของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม ที่ลงทะเบียนเรียนรายวิชาวิทยาศาสตรและเทคโนโลยี ในชีวิตประจำวัน ภาคเรียนที่ 1/2555 จำนวน 102 คน ดำเนินการวิจัยโดยจัดกิจกรรมกลุมจำนวน 6 กิจกรรม สอดแทรกไป กับการเรียนการสอนปกติ แลวเก็บขอมูลจากการสังเกตและประเมินพฤติกรรมของนักศึกษาที่แสดงออกในดานการ มีปฏิสัมพันธ การทำงานเปนทีม และความรับผิดชอบ ผลการดำเนินกิจกรรมพบวา กิจกรรมแรกนักศึกษาแสดงพฤติกรรมอยู ในระดับปานกลาง ดวยคะแนนเฉลี่ย 1.7 และพัฒนาจนเปนระดับมากที่สุดเมื่อทำกิจกรรมที่ 4 ดวยคะแนนเฉลี่ย 2.8 ในกิจกรรม 2 ครั้งสุดทาย ระดับการแสดงพฤติกรรมคงอยูในระดับมาก ดวยคะแนนเฉลี่ย 2.3 แสดงใหเห็นถึงผลของการฝกปฏิบัติ อยางตอเนื่องจนเกิดเปนลักษณะนิสัยที่ติดตัวนักศึกษาไป จากขอมูลการประเมินตนเองของนักศึกษา พบวารายการประเมินที่ นักศึกษามีความเห็นวาตนเองไดรับการพัฒนา 5 อันดับแรก คือ 1. การมีมนุษยสัมพันธกับเพื่อนรวมงานดีขึ้น 2. รูจักรับฟง ความคิดเห็นของผูอื่น 3. ความสามารถในการทำงานรวมกับผูอื่นที่ไมเคยรูจักมากอนได 4. มีความสุข-สนุกกับการทำงานกลุม ภูมิใจในผลสัมฤทธิ์ของงาน และ 5. มีความเอาใจใสตองานกลุมมีสวนรวมในการทำงาน คิดเปนรอยละ 91, 91, 88, 85 และ 80 ตามลำดับ กิจกรรมกลุมมีผลทำใหนักศึกษามีทัศนคติที่ดีตอการทำงานรวมกับผูอื่น เรียนรูถึงการแบงหนาที่ทำงานตาม ความสามารถของแตละคน รวมถึงแสดงความรับผิดชอบตอบทบาทหนาที่ของตนเองไดอยางเหมาะสม คำสำคัญ : ความสัมพันธระหวางบุคคล, ความรับผิดชอบ, วิธีการสอนแบบกระบวนการกลุ
TAI LUE FOOD: HISTORY AND NUTRITIVE VALUE
No full textThe objectives of this study were to investigate migration routes of the Lue ethnic group from Xishuangbanna to the Lanna Region, and to examine the ethnic food types and their nutritive values in the two regions. The data on migration routes and types of foods were collected by interviewing key informants. The findings reveal that the migrations to the Lanna region originated from many towns and at different times. The first migration took place over 600 years ago. The second migration took place over 200 years ago. The investigation reveals that migration routes and periods of migration impacted on the diet in different localities. These two factors might be a major cause in the variation of the ethnic foods in Chiang Kham and Doi Saket Districts. As for the food, there are traces of similarities and of differences in cooking methods, ingredients, eating and serving styles, utensils, and raw materials. Additionally,food types, names and ingredients are very similar. Regarding the nutritive values of the food, it is found that the food consisting of high energy, carbohydrate and fat was kai and high protein and calcium was crab paste. The dish with vitamin A was crab paste and beta-carotene was kai.การศึกษาเรื่อง อาหารไทลื้อในมิติทางประวัติศาสตรและคุณคาทางโภชนาการ มีวัตถุประสงค (1) เพื่อศึกษาเสนทาง การอพยพของชาวไทลื้อจากสิบสองพันนาสูลานนา (2) เพื่อศึกษาวิธีการปรุงอาหาร ชนิดและประเภทของอาหารไทลื้อ และ (3) เพื่อศึกษาคุณคาทางโภชนาการของอาหารไทลื้อ ในสิบสองพันนาและในลานนา ผูวิจัยทำการเก็บขอมูลเชิงคุณภาพ โดยทำการสัมภาษณกลุมผูใหขอมูลหลัก ผลการศึกษา พบวา เสนทางการอพยพของชาวไทลื้อมีเสนทางการอพยพจากหลายเมือง และเดินทางเขาสูลานนาหลายครั้ง โดยในครั้งแรกเดินทางเขามาเมื่อประมาณ 600 กวาป ในชวงที่ 2 เดินทางจากเมืองตางๆ เขามาในลานนาในระยะเวลา 200 กวาป เสนทางและชวงเวลาของการอพยพมีผลตออาหารในแตละทองถิ่น อาหารไทลื้อในเขต ลานนาและในเขตสิบสองพันนา มีกรรมวิธีการทำอาหาร การใชเครื่องปรุง การรับประทาน การเสิรฟ การใชอุปกรณและ วัตถุดิบ ที่ยังมีรองรอยใหทำการเปรียบเทียบถึงความเหมือนและความแตกตางกัน ประเภทและชนิดของอาหารมีการจัดกลุม ใกลเคียงกัน สวนการเรียกชื่อของอาหารและวิธีการทำ บางคำมีความแตกตางกัน สำหรับในดานคุณคาทางโภชนาการ พบวา อาหารที่ใหพลังงานสูง และมีปริมาณคารโบไฮเดรตมาก รวมทั้งมีไขมันสูง ไดแก ไก และอาหารที่ใหปริมาณโปรตีน และแคลเซียมสูง ไดแก น้ำปู อาหารที่ใหวิตามินเอสูง ไดแก น้ำปู สวนอาหารที่มีปริมาณเบตาแคโรทีนสูง ไดแก ไ