Przegląd Strategiczny
Not a member yet
500 research outputs found
Sort by
„Środki aktywne” stosowane przez ZSRR przeciwko USA: stare zagrywki Sowietów w nowej rzeczywistości geopolitycznej
No full textThe growth and dissemination of Russia’s propaganda have become a serious threat in recent years. But these efforts of Russia are not new, they have a basis in the past – known as “active measures.” Therefore, the problem of detecting and counteracting these “active measures,” first and foremost, is that there is no commonly accepted definition of the term. Therefore, the authors addressed the specific problem of the definition of “active measures.” The authors found that all “active measures” were subordinated to a single political strategic idea, and this idea was carried out by various methods. The authors are convinced that any classification of current “active measures” should be based on the methods detected. In order to identify these methods, the scheme of “active measures,” suggested by S. K. Whittle, is used. At the same time, his scheme has been supplemented, and the relevant cases for the application of different methods of “active measures” are given. An attempt is made to compare the methods of applying “active measures” with current aspects of the hybrid war of the Russian Federation, in particular in Ukraine.Rozwój i rozpowszechnianie rosyjskiej propagandy stało się w ostatnich latach poważnym zagrożeniem. Rosyjskie wysiłki nie są jednak niczym nowym i opierają się na stosowanych w przeszłości tak zwanych „środkach aktywnych”. Problem z wykryciem i przeciwdziałaniem „środkom aktywnym” polega przede wszystkim na braku powszechnie przyjętej definicji tego terminu. Dlatego autorzy poruszyli szczególny problem definicji „środków aktywnych”. Stwierdzili, że wszystkie „środki aktywne” podporządkowano jednej politycznej idei strategicznej realizowanej różnymi metodami. Autorzy są przekonani, że klasyfikacja aktualnie stosowanych „środków aktywnych” powinna opierać się na wykrytych metodach. W celu identyfikacji tych metod zastosowano schemat „środków aktywnych” zaproponowany przez S. K. Whittle’a. Schemat ten równocześnie uzupełniono i wskazano stosowne przypadki różnych metod stosowania „środków aktywnych”. Podjęto również próbę porównania metod stosowania „środków aktywnych” z aktualnymi aspektami wojny hybrydowej Federacji Rosyjskiej, zwłaszcza na Ukrainie
Nieunikniona wojna, upadek USA czy biznes jak zwykle? Narracje o wzroście potęgi Chin w amerykańskim dyskursie akademickim
No full textThis article aims to analyse prevalent narratives on China’s rise among American academia. The attribution of a scholar to a given narrative depends on how their ideas and arguments resonate with three pivotal questions: 1) what is the current balance of power between the US and China?; 2) which variables and determinants have the greatest impact on the trajectory of Sino-American relations?; 3) what are the prospects of China’s rise?. The author identifies three core narratives: 1) pessimistic which acknowledges deteriorating position of the West and anticipation of a conflictual character of future relations between China and the US; 2) a balanced view that recognizes a relative decline of the US, but also assumes that China’s re-emergence has apparent limitations. Potential hegemonic war is both probable and avoidable either through deeper engagement or different forms of balancing; 3) an optimistic narrative which stresses internal and external barriers to China’s development that preclude its potential rise to global leadership or the preponderance of American power which is likely to endure in coming decades. The Author adopts constructivist approach and employs methods of critical discourse analysis and categorization.Niniejszy artykuł ma na celu analizę dominujących wśród amerykańskich kręgów naukowych narracji dotyczących wzrostu potęgi Chin. Przyporządkowania określonego badacza do danej narracji uzależnione jest od sposobu, w jaki prezentowane przez niego idee i argumenty odpowiadają na trzy kluczowe pytania: 1) Jaka jest obecna równowaga sił pomiędzy Stanami Zjednoczonymi i Chinami?; 2) Które czynniki i determinanty najsilniej oddziałują na kierunek rozwoju relacji Chiny-USA?; 3) Jakie są perspektywy wzrostu potęgi Chin? Autor identyfikuje trzy podstawowe narracje: 1) pesymistyczna, uznająca osłabienie pozycji Zachodu i przewidująca konfliktowy charakter przyszłych relacji chińsko-amerykańskich; 2) zrównoważona, która dostrzega relatywne osłabienie Stanów Zjednoczonych, ale zarazem uznaje, że wzrost potęgi Chin ma wyraźne ograniczenia. W tym ujęciu konflikt hegemoniczny jest prawdopodobny, ale można go uniknąć poprzez głębsze zaangażowanie lub różne formy równoważenia; 3) optymistyczna narracja podkreślająca wewnętrzne i zewnętrzne bariery dla dalszego rozwoju Chin, które uniemożliwiają im osiągnięcie światowego przywództwa, lub też trwałość amerykańskiej dominacji w nadchodzących dekadach. Autor przyjmuje podejście konstruktywistyczne i opiera się na metodach krytycznej analizy i kategoryzacji dyskursu
Ukraińskie kwestie historyczne w polskich mediach w kontekście wojny hybrydowej: między mitami a postprawdą
No full textUkrainian-Polish relations have been rather controversial in terms of historical policy lately, and it has a negative impact on interstate relations. On the one hand, in the foreign policy discourse Poland is considered to be one of the leading advocates of Ukraine in the collective West, along with Lithuania, and on the other hand problems of historical and humanitarian character permanently arise in bilateral relations, which form a negative background, become a subject to manipulation by third countries, and exacerbate relations both at the interpersonal and inter-institutional communication levels. The additional factor that complicates the understanding of historical policy issues is media of both countries, where the old and new myths, elements of post-truth and emotional subjective evaluations of the non-professional level penetrate beyond the historical corporate society. Populist politicians of the left and right ideological flanks try to take advantage of it, but it becomes an obstacle to political understanding, and complicates the investment development of a large subregion of the countries of Central, Southeastern Europe and the Baltic States. Historical policy has become a part of an information security, and some third countries, in our case it’s the Russian Federation, use this factor during the implementation of hybrid war tasks against Ukraine and the countries of the European Union. The article assumes that only the change of political rhetoric, the avoidance of populism regarding historical relations of two neighboring nations, the strengthening of corporate responsibility of national media in matters of historical policy’s coverage are able to neutralize the influence of radical political trends inside the countries, and outside - the influence of other states which are not interested in overcoming the tragic plume of history in Poland and Ukraine. Authors of the article do not aim to study or compare purely historical positions. This is about media tools and their role in the historical policy discourse.Stosunki ukraińsko-polskie charakteryzują ostatnio kontrowersje dotyczące polityki historycznej, co odbiło się negatywnie na stosunkach między obydwoma krajami. Z jednej strony w dyskursie o polityce zagranicznej Polska uznawana jest za jednego z czołowych orędowników Ukrainy na Zachodzie – obok Litwy, z drugiej zaś w stosunkach dwustronnych stale pojawiają się problemy o charakterze historyczno-humanitarnym tworzące negatywną atmosferę i podlegające manipulacji ze strony państw trzecich, zaostrzając stosunki zarówno na poziomie komunikacji międzyludzkiej, jak i międzyinstytucjonalnej. Dodatkowym czynnikiem utrudniającym zrozumienie kwestii polityki historycznej są media w obu krajach, gdzie stare i nowe mity, elementy postprawdy oraz emocjonalne, subiektywne oceny dokonywane przez nieprofesjonalistów mają większy wpływ niż podejście historyków. Próbują to wykorzystać populistyczni politycy z lewicowej i prawicowej flanki ideologicznej, ale kwestie te stają się także przeszkodą w porozumieniu politycznym i komplikują inwestycje i rozwój dużego subregionu krajów Europy Środkowej i Południowo-Wschodniej oraz krajów bałtyckich. Polityka historyczna stała się częścią bezpieczeństwa informacyjnego, a niektóre państwa trzecie, w tym przypadku Federacja Rosyjska, wykorzystały ten czynnik w trakcie wojny hybrydowej przeciwko Ukrainie i krajom Unii Europejskiej. W artykule przedstawiono założenie, że jedynie zmiana retoryki politycznej, a mianowicie uniknięcie populizmu w odniesieniu do relacji historycznych dwóch sąsiadujących ze sobą narodów, wraz ze wzmocnieniem odpowiedzialności korporacyjnej mediów krajowych w kwestiach polityki historycznej, jest w stanie zneutralizować wpływ radykalnych tendencji politycznych zarówno w obu krajach jak i na zewnątrz – zwłaszcza wpływ innych państw, które nie są zainteresowane uporaniem się przez Polskę i Ukrainę z tragicznymi wydarzeniami w historii obu krajów. Celem autorów artykułu nie jest badanie ani porównywanie stanowisk o charakterze czysto historycznym. Chodzi o narzędzia medialne i ich rolę w dyskursie polityki historycznej
Rola PKW w odbudowie prowincji Ghazni
No full textThe article outlines the activity of the Polish army as part of NATO operations in Afghanistan. The analysis concerns humanitarian aid in particular, and identifies the most important activities of the PRT (Provincial Reconstruction Team) carried out in the field of reconstruction and security in the city of Ghazni from 2001. The PMC (Polish Military Contingent) worked for the stability of the city, starting in mid-2008. The author concludes that the objectives pursued by the PMC related to the reconstruction of the city of Ghazni increased the level of security of the local community and the overall stability in the region. The methods used in the article (comparative, research, systemic and genetic explanation method) make it possible to examine and present the processes and changes taking place.Artykuł dotyczy aktywności wojska polskiego w ramach działań NATO w Afganistanie. Analiza w szczególności dotyczy udzielonej pomocy humanitarnej oraz wskazania na najważniejsze działania prowadzone od 2001 r. w sprawie działalności PRT (Zespół Odbudowy Prowincji) w kwestii odbudowy, bezpieczeństwa miasta Ghazni. Od połowy 2008 r. PKW (Polski Kontyngent Wojskowy) działał na rzecz stabilizacji wskazanego miasta. Autor przedstawia wniosek, że realizowane przez PKW cele związane z rekonstrukcją miasta Ghazni przyczyniły się do podniesienia poziomu bezpieczeństwa lokalnej społeczności oraz ogólnej stabilizacji w regionie. Wykorzystane w artykule metody (porównawcza, badawcza, systemowa czy wyjaśnienia genetycznego) umożliwią zbadanie i przedstawienie zachodzących procesów i zmian
Propagowanie poczucia braku bezpieczeństwa na Twitterze: posty prezydenta Ukrainy i współczesny dyskurs polityczny
No full textIn modern political discourse, the topics of foreign aggression and insecurity are strongly influencing voter perceptions. In the unpredictable and polarizing environment of Twitter, references to crisis events may be used without justification. The character of tweeting during the peak phase of a crisis may differ, and it is possible to identify such differences analyzingthe tweets.
To compare the pre-election period with the period of foreign aggression, and to study the manner of tweeting of a political leader, the Twitter account of the fifth Ukrainian president Petro Poroshenko was observed between November 2018 (Azov crisis) and July 2019 (early presidential election). A total of 2,519 tweets were content-analyzed (the character of references to Russian aggression, newsbreaks, intensity, language justification were studied).
Tweeting during the Azov crisis was an everyday activity with a large number of tweets over a long period. Pre-election tweeting included commenting on specially created events (commemorations, celebrations) with a large number of mentions for short periods of time and constant online presence with a small number of tweets posted even without a special occasion.
Approximately one out of three tweets was written without reference to any newsbreak. Among the most popular newsbreaks, traditional subjects dominated (meetings, signings of laws etc.). Thus, the term “aggression” was mainly exploited during specially created events after the crisis.
Additionally, the stylistic features (authentic language, amateurism, unpredictability, breaking rules, incivility and impoliteness) that are widespread across social networks arenot typical of Poroshenko. A “polarization” of the political discourse, however, emerges. It is possible to observe it especially before the second round of elections, when the polls were predicting victory to Poroshenko’s opponent.We współczesnym dyskursie politycznym tematyka agresji zagranicznej i braku bezpieczeństwa silnie wpływa na percepcję wyborców. W nieprzewidywalnym i polaryzującym środowisku Twittera bez uzasadnienia można się odnosić do wydarzeń kryzysowych. Rodzaj tweetów zamieszczanych w szczytowej fazie kryzysu może być różny, co można stwierdzić drogą analizy.
Porównując okres poprzedzający wybory z okresem zagranicznej agresji i badając sposób w jaki tweetował przywódca polityczny, od listopada 2018 r. (kryzys azowski) do lipca 2019 r. (przedterminowe wybory prezydenckie) obserwowano konto piątego prezydenta Ukrainy Petra Poroszenki na Twitterze. Przeanalizowano pod względem treści w sumie 2519 tweetów (zbadano charakter odniesień do rosyjskiej agresji, doniesień prasowych, intensywność i język).
Podczas kryzysu azowskiego tweetowanie odbywało się codziennie przyjmując formę dużej liczby tweetów zamieszczanych przez długi czas. Tweetowanie przedwyborcze obejmowało komentowanie specjalnie stworzonych wydarzeń (rocznice, uroczystości) poprzez dużą liczbę wzmianek przez krótkie okresy i stałą obecność w Internecie, kiedy zamieszczano niewielką liczbę tweetów nawet bez specjalnej okazji.
Około jedną trzecią tweetów zamieszczono bez odniesienia do jakichkolwiek wydarzeń. Wśród najpopularniejszych wydarzeń dominowały tematy tradycyjne (spotkania, podpisywanie ustaw itp.). Dlatego też termin „agresja” był używany głównie podczas specjalnie stworzonych wydarzeń po kryzysie.
Ponadto stwierdzono, że języka Poroszenki nie charakteryzują typowe dla sieci społecznościowych cechy stylistyczne (autentyczny język, amatorstwo, nieprzewidywalność, łamanie zasad, nieuprzejmość i brak manier). Pojawia się jednak „polaryzacja” dyskursu politycznego. Można to zaobserwować zwłaszcza przed drugą turą wyborów, kiedy sondaże zapowiadały zwycięstwo przeciwnika Poroszenki
Priorytety bezpieczeństwa – postrzeganie z perspektywy społeczności lokalnych. Badania mieszkańców Wielkopolski – 2015 – 2017
No full textThe aim of the article is to present the results of studies carried out in Wielkopolska regarding the perception of security by local communities, declared priorities and the impact of public debate and the media on these priorities. The studies were carried out in the former administrative region of Konin in 2015, 2016 and 2017. As the analysis shows, the narrative regarding individual and collective threats presented by politicians and the media had a large impact on individual priorities. This is evident from the assessment of the threat to national security and the assessment of such phenomena as terrorism, immigrants or the possibility of aggression from the East. With regard to individual security and changing priorities in this area, the impact of stabilization resulting from the implementation of social programs of the Law and Justice Party, with a special focus on the “Family 500 plus” program, is clearly noticeable. The results of the studies explicitly recommend their continuation in the years to come.Celem artykułu jest przedstawienie wyników badań przeprowadzonych w Wielkopolsce, dotyczących postrzegania bezpieczeństwa przez społeczność lokalną deklarowanych priorytetów oraz wpływu debaty publicznej i mediów na nie. Badania zostały przeprowadzone w byłym województwie konińskim w latach 2015, 2016 i 2017. Jak wynika z przeprowadzonej analizy, duży wpływ na priorytety indywidualne ma narracja obejmująca zagrożenia indywidualne i zbiorowe przedstawiane przez polityków oraz media. Widać to na przykładzie oceny zagrożenia bezpieczeństwa państwa oraz oceny takich zjawisk jak terroryzm, imigranci czy możliwości agresji ze Wschodu. W odniesieniu do bezpieczeństwa indywidualnego oraz zmiany priorytetów w tym zakresie wyraźnie zauważalny jest wpływ stabilizacji związanej z realizacją programów społecznych Prawa i Sprawiedliwości ze szczególnym uwzględnieniem programu „Rodzina 500 plus”. Wyniki przedstawionych badań jednoznacznie rekomendują dalsze ich kontynuowanie w kolejnych latach
Wymiary zróżnicowania społecznego Europy
No full textThe aim of the publication is to learn the dimensions of social differentiation by applying socioeconomic indicators, as well as to indicate the importance of economic and social conditions as the leading factors in building the social order of national states and the European Union. The main research question concerned the issue whether and under what conditions it is possible to achieve improvement in the level of social cohesion? The experience and knowledge allow to assume that the most important in achieving social and economic cohesion are: the level of economic development and socio-political consensus regarding the distribution and circulation of social goods, rather than the model of national social policy. The adopted assumption was verified, confirmed the dominant role of the social contract, the scope of social solidarism and the developed GDP. These elements determine social development and determine the competitive advantage of national economies. In view of the weakness of institutions and EU-wide solutions, they consolidate the multidimensional disproportions between European societies. The analysis is based on research methods of politics and social policy. Statistical data was provided by national and EU institutions.Celem publikacji jest poznanie wymiarów społecznego zróżnicowania poprzez zastosowanie wskaźników społeczno-gospodarczych, a także wskazanie znaczenia uwarunkowań gospodarczych i społecznych jako wiodących czynników w budowaniu ładu społecznego państw narodowych oraz Unii Europejskiej. Zasadnicze pytanie badawcze dotyczyło kwestii czy i w jakich warunkach możliwe jest uzyskanie poprawy w poziomie spójności społecznej? Zebrane doświadczenie i wiedza pozwalają założyć, że istotniejsze w osiąganiu spójności społeczno-gospodarczej są: poziom rozwoju gospodarczego i konsensus społeczno-polityczny względem rozdziału i obiegu dóbr, niż model narodowej polityki społecznej. Przyjęte założenie zostało zweryfikowane, potwierdziło dominującą rolę umowy społecznej, zakresu solidaryzmu społecznego oraz wypracowanego PKB. Elementy te wyznaczają stan rozwoju społecznego oraz determinują przewagę konkurencyjną gospodarek narodowych. Wobec słabości instytucji i rozwiązań ogólnounijnych utrwalają wielowymiarowe dysproporcje między społeczeństwami europejskimi. Analiza bazuje na metodach badawczych nauki o polityce oraz polityki społecznej. Dane statystyczne dostarczyły instytucje krajowe i unijne
Dlaczego nie ma filozofii nauki o stosunkach międzynarodowych?
Full text linkWhy is there no philosophy of International Relations? Why, despite the significant intellectual and institutional development of International Relations after World War II, has IR failed to generate any ‘grand ideas’ that would influence the broadly understood humanities? None of the theories of international relations indicates the exceptional features of interna- tionality as its foundation. None of these theories formulates a fundamental claim to its subject matter in International Relations the way geography, history or sociology do. This leads to the conviction that international relations do not have to be formed by aspects of the social world that are specific to them, and can be interpreted in terms of ideas imported from the disciplines that deal with examining aspects relevant to them. The basic disadvantage of this openness of International Relations to other disciplines is the lack of reflection on its own ‘deep ontology.’ This seems to be the most important reason for the lack of a philosophy of International Rela- tions. The author accomplishes two basic goals in his text. Firstly, he undermines the legitimacy of the three attitudes prevailing in IR on understanding internationality, which he calls internal- ism, externalism and correlationism. Secondly, he presents the essence and consequences of the negative character of IR, which involves the absence of the philosophy of IR and studying internationality in the same manner as political science does. The author argues that understanding this ‘strange orthodoxy’ can be a means to overcom- ing it, thereby opening up the possibility of conceiving the ontology of IR, or outlining the path leading to the philosophy of International Relations. Finally, the author refers to the proposal of Justin Rosenberg, to then present an idea for an ontology on which the philosophy of Interna- tional Relations could be founded.Dlaczego nie ma filozofii nauki o stosunkach międzynarodowych? Dlaczego pomimo istotnego intelektualnego i instytucjonalnego rozwoju nauki o stosunkach międzynarodowych po II wojnie światowej, nie wygenerowała ona żadnych „wielkich idei”, które wywarłyby wpływ na szeroko rozumiane nauki humanistyczne? Żadna z teorii stosunków międzynarodowych nie wskazuje jako swojego fundamentu wyjątkowych własności międzynarodowości. Żadna z tych teorii nie formułuje fundacyjnego rosz- czenia do własnego przedmiotu w nauce o stosunkach międzynarodowych na sposób w jaki robią to geografia, historia czy socjologia. Prowadzi to do przekonania, że stosunki międzynarodowe nie muszą być kształtowane przez swoiste dla nich aspekty świata społecznego i można je interpretować za pomocą idei importowanych z dyscyplin, które zajmują się badaniem właściwych dla nich aspektów. Podstawową wadą tej otwartości nauki o stosunkach międzynarodowych na inne dyscypliny jest brak namysłu nad własną „głęboką ontologią”. W tym wydaje się tkwić najważniejsza przyczyna braku filozofii nauki o stosunkach międzynarodowych. Autor realizuje w swoim tekście dwa podstawowe cele. Po pierwsze, podważa zasadność dominujących w NSM stanowisk w kwestii rozumienia międzynarodowości, które nazywa internalizmem, eksternalizmem i korelacjonizmem. Po drugie, przedstawia istotę i konsekwencje negatywnego charakteru NSM polegającego na braku filozofii dyscypliny i badaniu międzynarodowości na wzór nauk politycznych. Autor przekonuje, że zrozumienie tej „dziwnej ortodoksji” może otworzyć drogę do jej przezwyciężenia. Jej pokonanie zaś otworzyć możliwość pomyślenia ontologii NSM, czyli zarysować drogę prowadzącą do filozofii nauki o stosunkach międzynarodowych. Ostatecznie, odwołując się do propozycji J. Rosenberga, przedstawia ideę ontologii, na której można budować filozofię nauki o stosunkach międzynarodowych