Przegląd Politologiczny
Not a member yet
968 research outputs found
Sort by
Zachód w polityce bezpieczeństwa Ukrainy
Get PDFIn this article, the author carries out a comprehensive analysis of the security policy pursued by Ukraine towards the broadly understood West. While describing the Ukrainian security policy since the state gained independence, it draws attention to both the conceptual layer (strategic documents, political declarations) and the implementation layer (the actions actually taken). The considerations in the article contain historical and comparative issues concerning the nature of the Ukrainian security policy towards the West, including towards the European Union, NATO and the United States. The theory of neoclassical realism, which is still not very popular among researchers, was applied to analyze this issue. It has a great explanatory power, because it takes into account both external aspects inherent in the international system, as well as internal ones resulting from the situation in the state itself. The aim of this article was to search for answers to the following questions: why, how and under what factors did the position of the West change in Ukraine’s security policy? As a result of the research, the hypothesis that the Ukrainian state is gradually approaching the West is confirmed, despite the inconsistency in its security policy and the West’s uncertainty as to the deepening of cooperation with it.W niniejszym artykule autorka dokonuje wszechstronnej analizy prowadzonej przez Ukrainę wobec szeroko pojętego Zachodu polityki bezpieczeństwa. Charakteryzując ukraińską politykę bezpieczeństwa od momentu uzyskania przez państwo niepodległości, zwraca uwagę na warstwę zarówno koncepcyjną (dokumenty strategiczne, deklaracje polityczne), jak i realizacyjną (faktycznie podjęte działania). Rozważania w artykule zawierają w sobie zagadnienia historyczne i komparatystyczne dotyczące charakteru ukraińskiej polityki bezpieczeństwa prowadzonej wobec Zachodu, m.in. wobec Unii Europejskiej, NATO i Stanów Zjednoczonych. Do analizy niniejszej kwestii została wykorzystana jeszcze niezbyt ciesząca się popularnością wśród badaczy teoria realizmu neoklasycznego. Posiada ona dużą moc eksplanacyjną, ponieważ uwzględnia aspekty zewnętrzne, tkwiące w systemie międzynarodowym, jak i wewnętrzne, wynikające z sytuacji w samym państwie. Jako cel tego artykułu wyznaczono poszukiwanie odpowiedzi na następujące pytania: dlaczego, w jaki sposób oraz pod wpływem jakich czynników zmieniała się pozycja Zachodu w polityce bezpieczeństwa Ukrainy? Wskutek przeprowadzonych badań potwierdza się postawiona hipoteza o stopniowym zbliżeniu się państwa ukraińskiego do Zachodu mimo niekonsekwentności w jego polityce bezpieczeństwa oraz niepewności Zachodu co do pogłębiania współpracy z nim
Polacy wobec transformacji energetycznej i źródeł energii – perspektywa socjologiczna
No full textThe article presents the results of research on the issues of Poland’s energy transformation from a sociological perspective. The exploratory analysis covered the attitude of the Polish society to the energy transformation, i.e. a change in the methods of generating energy in Poland, which results from the climate policy adopted by the Polish government.1 The aim of the article is to present social awareness – the social expectations and perceptions of Poles regarding the energy transformation understood in this way – to determine whether the opinions and views of the Polish society are in line with the planned and implemented energy transformation processes. The article provides an answer to the question about the Polish society’s attitudes towards the energy transformation and energy sources – to what extent the attitudes towards the proposed solutions to the problems are positive, and to what extent negative. For this purpose, the method of analysing the existing statistical data was used The basis of the secondary data analysis are the results of public opinion polls, carried out by the Public Opinion Research Centre (CBOS) in the period from 19872 to 2021. The sociological perspective adopted here assumes that the energy transformation is not only an economic but also a social process. For this reason, public support, in particular the positive attitude of respondents to new energy sources, is considered an important element of its success.Artykuł prezentuje wyniki badań dotyczące problematyki transformacji energetycznej Polski w perspektywie socjologicznej. Analizie eksploracyjnej poddany został stosunek społeczeństwa polskiego do transformacji energetycznej, czyli zmiany dotyczącej sposobów wytwarzania energii w Polsce, która wynika z przyjętej przez rząd Polski polityki klimatycznej. Celem artykułu jest prezentacja świadomości społecznej – społecznych oczekiwań i wyobrażeń Polaków dotyczących tak właśnie rozumianej transformacji energetycznej – określenie czy istnieje zgodność opinii i poglądów społeczeństwa polskiego z planowanymi i wdrażanymi procesami transformacji energetycznej kraju. Artykuł udziela odpowiedzi na pytanie, jakie są postawy społeczeństwa polskiego wobec transformacji energetycznej i źródeł energii – w jakim zakresie postawy społeczeństwa wobec proponowanych rozwiązań problemów są pozytywne, a w jakim negatywne. W tym celu wykorzystana została metoda analizy zastanych danych statystycznych. Wykorzystano reprezentatywne dla społeczeństwa polskiego sondażowe badania opinii publicznej realizowane przez Centrum Badania Opinii Społecznej (CBOS) w okresie od 1987 do 2021 roku. Przyjęta tu perspektywa socjologiczna zakłada, że transformacja energetyczna jest procesem nie tylko gospodarczym, ale także społecznym. Z tego powodu za istotny element jej powodzenia przyjmuje się społeczne poparcie, w szczególności pozytywny stosunek badanych do nowych źródeł energii
Konstytucjonalizacja opozycji w systemach politycznych państw europejskich
Get PDFPolitical science literature distinguishes two forms of institutionalization of the opposition – political (indirect) institutionalization and legal (direct) institutionalization. The first is based on the assumption that the opposition i san integral part of the Political system, which results from the basic constitutional rules, a catalog of civil rights or electoral law, while the second relies on placing a phrase reffering to “opposition” in a specific legal act: resolution, law or constitution. This article focuses just on the second form of institutionalization of the opposition, or more precisely, on its constitutionalization. The aim of the author of the study was to examine the scale of this phenomenon in the political systems of European states, as well as to present the context in which constitution-makers refer to the “opposition” in the content of the constitution, and what are the differences in this scope. The analysis embranced the constitutions of all European states, therefore the research kept comprehensive character. Among the used methods were: the method of content analysis and the comparative method, and the source base – apart from the constitutions – included: monographs, collective studies, scientific articles and other legal acts. Research has shown that the constitutionalization of political opposition is a rare phenomenon in Europe, encompassing only a few states. Those who decided to do it, differ the methods and solutions used for this purpose.W literaturze politologicznej wyróżnia się dwie formy instytucjonalizacji opozycji – instytucjonalizację polityczną (pośrednią) i instytucjonalizację prawnoustrojową (bezpośrednią). Pierwsza opiera się na założeniu, że opozycja stanowi nieodłączny element systemu politycznego, co wynika z podstawowych zasad konstytucyjnych, katalogu praw obywatelskich czy przepisów prawa wyborczego, natomiast druga polega na zamieszczeniu sformułowania nawiązującego do „opozycji” w konkretnym akcie prawnym: uchwale, ustawie bądź konstytucji. Niniejszy artykuł koncentruje się właśnie na tej drugiej formie instytucjonalizacji opozycji, a ściślej mówiąc, na jej konstytucjonalizacji. Celem autora opracowania było bowiem zbadanie skali tego zjawiska w systemach politycznych państw europejskich, jak również przedstawienie kontekstu, w jakim ustrojodawcy nawiązują w treści konstytucji do „opozycji”, i jakie występują różnice w tym zakresie. Analiza objęła konstytucje wszystkich europejskich państw, w związku z czym badania zachowały charakter całościowy. Wśród wykorzystanych metod znalazły się: metoda analizy treści i metoda porównawcza, a na bazę źródłową – oprócz konstytucji – złożyły się: monografie, opracowania zbiorowe, artykuły naukowe oraz inne akty prawne. Badania wykazały, że konstytucjonalizacja opozycji politycznej jest w Europie zjawiskiem rzadkim, obejmującym jedynie kilka państw. Te zaś, które się na to zdecydowały, różnią zastosowane w tym celu metody i rozwiązania
Etyka interwencji humanitarnej w świetle realizmu Hansa Morgenthaua. Analiza zaangażowania zbrojnego USA w Libii w 2011 r.
Get PDFMilitary intervention in Libya in 2011 led to regime’s overthrow, yet the rebels’ victory did not resulted in political transformation towards democracy. Post-war Libya was a fragile state, which eventually plunged into another civil war. The author analyses the ethical aspect of 2011 military intervention. The emphasis is put on the U.S. foreign policy in the eve of a potential genocide. Hans Morgenthau’s realism, which has both descriptive and normative aspect, is adopted as an analytical framework. The main purpose of diplomacy, the preservation of peace, is achievable, according to Morgenthau, only if foreign policy is devoided of „the crusading spirit”, defines its objective in terms of national interest, takes national interests of other states into account, and is willing to compromise. Referring to Morgenthau’s rules of diplomacy, it is argued that the U.S. decision to participate in the intervention was not prudent or ethical. The study shows also that the main assumptions of consequentialist ethics offered by Morgenthau are still a valid and interesting tool for analysing decision-making process preceding state’s involvement in a military intervention.Przeprowadzona w 2011 r. interwencja militarna w Libii doprowadziła do obalenia reżimu, jednak w jej następstwie nie doszło do transformacji ustrojowej w kierunku demokracji. Kolejne lata to okres destabilizacji wewnętrznej oraz drugiej wojny domowej. Mając to na uwadze, autor rozważa etyczny aspekt zrealizowanej operacji zbrojnej, skupiając się na polityce zagranicznej USA w obliczu potencjalnego ludobójstwa. Za ramy analityczne przyjęto realizm Hansa Morgenthaua – koncepcję o aspekcie deskryptywnym i normatywnym, która za nadrzędny cel dyplomacji uznaje utrzymanie pokoju. Jest to możliwe, jeśli polityka zagraniczna jest pozbawiona „ducha krucjaty”, kieruje się interesem narodowym, uwzględnia interesy innych państw oraz jest gotowa do osiągania kompromisów. Nawiązując do wskazanych przez Morgenthaua zasad dyplomacji, autor wyciąga wniosek, że decyzja USA o udziale w interwencji militarnej w Libii w 2011 r. była nieroztropna i nieetyczna. Analiza wskazuje również, że konsekwencjalistyczna etyka w wersji zaproponowanej przez Morgenthaua może stanowić użyteczną ramę analityczną pozwalającą ocenić proces decyzyjny poprzedzający udział państwa w interwencji zbrojnej
Ukraina w systemie bezpieczeństwa integracji europejskiej
No full textThe process of the security system formation in the integrated European space has been continuing for more than seven decades, but its final objective has not been attained yet. The relevance of this topic is the need to study the process of destruction of the established world, the collapse of the system of international relations, lack of understanding and complete disregard by the aggressor of all humanitarian levers in a situation of war and armed confrontation. Every subsequent turn in development of international relations in 20th and 21st centuries and new emerging threats seem to bring countries closer to unity and addressing the security problem, but…
In 2014 Russia, ignoring the principles of the international law, basic treaties with Ukraine, commitments to respect the territorial integrity and inviolability of Ukraine, started a war. On 24 February 2022, a new escalation took place when Russia attacked Ukraine without declaring the state of war. What was the reason? The answer could be found in the Ukrainian history that is not a simple one. Russian rulers want to rebuild the Russian empire returning to the borders of the 19th century. This is a threat to Ukraine that is a sovereign European state founded on the bases of European values, peace and international cooperation.
Russia has been trying to eliminate Ukrainian statehood, language, and culture starting from the Kozak times of the 16th century. Thus, this process is at least 500-year old. In the 21st century, Russia attempted to occupy Ukraine by means of the anti-Ukrainian government, but the attempt failed. As a consequence, the Russian president decided to eliminate Ukraine by military means. When the aggression started in 2014, the EU deeply dependent on Russian energy sources, did not react fully to the Russian intervention. Ukraine could not defend its territorial integrity because of the lack of military capacities in the absence of the international military support. But in 2022, the situation is radically different: at the time of Russian invasion, Ukrainian people raise to the defense of their country, and the Ukrainian army thanks to the strong international military and political support continues to defend the existence of the Ukrainian state despite the dominance of the Russian military machine.Proces kształtowania się systemu bezpieczeństwa w zintegrowanej przestrzeni europejskiej trwa od ponad siedmiu dekad, ale jego ostateczny cel nie został jeszcze osiągnięty. Istotą ujętego w temacie zagadnienia jest konieczność zbadania procesu niszczenia ustalonego świata, upadku systemu stosunków międzynarodowych, niezrozumienia i całkowitego lekceważenia przez agresora wszelkich kwestii humanitarnych w sytuacji wojny i konfrontacji zbrojnej. Każdy kolejny zwrot w rozwoju stosunków międzynarodowych w XX i XXI wieku oraz pojawiające się nowe zagrożenia wydają się zbliżać państwa do jedności i rozwiązywania problemu bezpieczeństwa, ale w 2014 roku Rosja, ignorując zasady prawa międzynarodowego, podstawowe traktaty z Ukrainą, zobowiązania do poszanowania integralności terytorialnej i nienaruszalności Ukrainy, rozpoczęła wojnę. 24 lutego 2022 r. nastąpiła nowa eskalacja, kiedy Rosja zaatakowała Ukrainę bez wypowiedzenia wojny. Co było powodem? Odpowiedź można znaleźć w historii Ukrainy, która nie jest prosta. Rosyjscy władcy chcą odbudować imperium rosyjskie wracając do granic z XIX wieku. Stanowi to zagrożenie dla Ukrainy, która jest suwerennym państwem europejskim opartym na wartościach europejskich, pokoju i współpracy międzynarodowej. Od czasów Kozaków w XVI wieku Rosja stara się eliminować ukraińską państwowość, język i kulturę. Proces ten ma więc co najmniej 500 lat. W XXI wieku Rosja próbowała okupować Ukrainę za pomocą antyukraińskiego rządu, ale próba się nie powiodła. W konsekwencji prezydent Rosji zdecydował się na militarną likwidację Ukrainy. Kiedy w 2014 roku rozpoczęła się agresja, UE głęboko uzależniona od rosyjskich źródeł energii nie w pełni zareagowała na rosyjską interwencję. Ukraina nie mogła bronić swojej integralności terytorialnej z powodu braku zdolności wojskowych przy braku międzynarodowego wsparcia wojskowego. Ale w 2022 r. sytuacja jest radykalnie inna: w momencie rosyjskiej inwazji naród ukraiński ochoczo broni swojego kraju, a armia ukraińska dzięki silnemu międzynarodowemu wsparciu militarno-politycznemu nadal broni istnienia państwa ukraińskiego pomimo dominacji rosyjskiej machiny wojskowej
Dynamika systemu partyjnego w Indiach: Studium porównawcze partii narodowych i regionalnych
No full textThe purpose of the study is the structure of political parties and comparative analysis of the party system in the Republic of India. The objective of the research is to investigate the functioning of the parties, power structure, dynamics and their role in forming the government at the centre and state levels in the country. In addition, the study analyses the approaches of the parties as an actor to make a coalition government in various provincial governments. The research used comparative method analysis to achieve the purpose of this study and describe the source methods for testing the research objectives. The study finds the comprehensive relevance of parties’ role in the Indian political system. Finally, the result of the article finds as a conclusion that the multi-party system provides multiple opportunities for people to participate in the democratic process in India.Celem opracowania jest struktura partii politycznych oraz analiza porównawcza systemu partyjnego w Republice Indii. Celem pracy jest zbadanie funkcjonowania partii, struktury władzy, dynamiki oraz ich roli w tworzeniu rządu na szczeblu centralnym i stanowym w kraju. Ponadto w opracowaniu przeanalizowano podejście partii jako podmiotu tworzącego rząd koalicyjny w różnych rządach prowincjonalnych. W badaniu zastosowano analizę metodą porównawczą, aby osiągnąć cel niniejszego opracowania, oraz opisano metody źródłowe służące sprawdzeniu celów badawczych. Badanie wykazało wszechstronne znaczenie roli partii w indyjskim systemie politycznym. Wreszcie, w wyniku artykułu stwierdzono, że system wielopartyjny zapewnia ludziom wiele możliwości uczestniczenia w procesie demokratycznym w Indiach
Social media Wołodymyra Zełenskiego a kreowanie wizerunku w dobie wojny ukraińsko-rosyjskiej
Get PDFIn the article, the author analyzes the image of Volodymyr Zelensky in his social media in the first month after Russia’s aggression against Ukraine. It indicates how it has changed, gives the reasons for these modifications and defines the ways of creating the image of the President of Ukraine. Referring to the content analysis of the individual speeches of Volodymyr Zelensky, taking into account the opinions of Polish experts, it illustrates the elements influencing the formation of his personal brand.W artykule autorka analizuje wizerunek Wołodymyra Zełenskiego w prowadzonych przez niego mediach społecznościowych (social mediach) w pierwszym miesiącu od agresji Rosji na Ukrainę. Wskazuje w jaki sposób uległ on zmianie, podaje przyczynę tych modyfikacji oraz określa sposoby kreowania wizerunku prezydenta Ukrainy. Odnosząc się do analizy zawartości treści poszczególnych wystąpień Wołodymyra Zełenskiego przy uwzględnieniu głosów polskich ekspertów obrazuje elementy mające wpływ na kształtowanie jego marki osobistej (personal branding)
Kierunek chiński w paradyplomacji polskich regionów i miast
Get PDFThe foreign activity (paradiplomacy) of local governments is one of the elements of Polish foreign policy and one of the dimensions of contemporary international relations. This paper presents the re sults of the investigations concerning foreign activity of Polish regions and cities with China. Studies have shown, that China is the most frequently chosen direction of activity of Polish local governments among all non-European countries.Aktywność zagraniczna (paradyplomacja) samorządów terytorialnych jest jednym z elementów polskiej polityki zagranicznej oraz jednym z wymiarów współczesnych stosunków międzynarodowych. Artykuł prezentuje rezultaty badań współpracy polskich samorządów z Chinami, które są najczęściej wybieranym kierunkiem spośród wszystkich państw pozaeuropejskich
Chiny jako aktor bezpieczeństwa w Afryce
Get PDFThe historical security actors in Africa have been the colonial powers, and after the decolonization period, the leading powers of the bipolar world. The third actor to influence the security of parts of Afri ca is becoming China. The research questions posed are: what role does China play in security in Africa, and how is China’s role changing in this regard? The research methods used were document analysis and statistical analysis. The subject matter of the analysis included China’s multilateral peacekeeping missions; Chinese financial support for pan-African and regional security institutions; China’s military bases and exercises in Africa; China’s arms and technology exports; the activities of the private security companies; and China’s narrative regarding this aspect of international cooperation. The conclusions, drawn from the research, indicate that China’s security policy has undergone significant changes, which affects its role as a security actor in Africa, among others. The essence of the changes in China’s policy is the move away from the principle of non-interference and the adoption of the principle of limited engagement. As a result, China has not become the main security actor in Africa, but has become one of the security actors in the region.Historycznymi aktorami bezpieczeństwa w Afryce były mocarstwa kolonialne, a po okresie dekolonizacji, wiodące mocarstwa dwubiegunowego świata. Trzecim aktorem, mającym wpływ na bezpieczeństwo części Afryki stają się Chiny. Pytania badawcze, które postawiono to: jaką rolę odgrywają Chiny w zakresie bezpieczeństwa w Afryce i jak zmienia się rola Chin w tym zakresie? Zastosowane metody badawcze to analiza dokumentów i analiza statystyczna. Zakres przedmiotowy analizy obejmował wielostronne chińskie misje pokojowe; chińskie wsparcie finansowe dla instytucji panafrykańskich i regionalnych, działających na rzecz bezpieczeństwa; bazy i ćwiczenia wojskowe Chin w Afryce; eksport broni i technologii; aktywność sektora prywatnych firm ochroniarskich oraz chińską narrację dotyczącą tego fragmentu współpracy międzynarodowej. Wnioski, wynikające z badań, wskazują że polityka bezpieczeństwa Chin ulegała istotnym zmianom, co wpływa na ich rolę jako aktora bezpieczeństwa m.in. w Afryce. Istotą zmian w polityce Chin jest odejście od zasady nieingerowania i przyjęcie zasady ograniczonego zaangażowania. W rezultacie Chiny nie zostały głównym aktorem bezpieczeństwa w Afryce, ale stały się jednym z aktorów bezpieczeństwa w tym regionie
Referendum jako narzędzie demokracji bezpośredniej w państwach byłej Jugosławii
No full textChanges that have occurred in 1989–1991 ended the bipolar division of the world and commenced a new wave democratic transformation. In the early 1990s, the dissolution of the Socialist Federal Republic of Yugoslavia (SFRY) brought a number of changes to the region. Some of the changes were decided via the referendum which seems to be an exceptionally important tool in the process of democratic transformations in CEE. The article focuses on the institution of a nation-wide referendum in successor states of former Yugoslavia: Bosnia and Herzegovina, Croatia, Montenegro, Kosovo, North Macedonia, Serbia, and Slovenia. The main purpose is to provide an answer to the question about the role of this particular tool in these states and define directions for further use of referendum in this part of Europe. To meet its research objective, the article uses systemic analysis and institutional and legal approach, and statistics on results of national referendums in the countries concerned.Zmiany, które nastąpiły w latach 1989–1991, zakończyły dwubiegunowy podział świata i zapoczątkowały nową falę demokratycznych przemian. Na początku lat 90. rozpad Socjalistycznej Federalnej Republiki Jugosławii (SFRJ) przyniósł szereg zmian w regionie. O niektórych z nich zadecydowano w drodze referendum, które wydaje się być niezwykle ważnym narzędziem w procesie przemian demokratycznych w Europie Środkowo-Wschodniej. Artykuł koncentruje się na instytucji referendum ogólnokrajowego w państwach sukcesorach byłej Jugosławii: Bośni i Hercegowinie, Chorwacji, Czarnogórze, Kosowie, Macedonii Północnej, Serbii i Słowenii. Głównym celem artykułu jest udzielenie odpowiedzi na pytanie o rolę tego szczególnego narzędzia w tych państwach oraz określenie kierunków dalszego wykorzystania referendum w tej części Europy. Aby zrealizować cel badawczy, w artykule wykorzystano analizę systemową i podejście instytucjonalno-prawne oraz dane statystyczne dotyczące wyników referendów ogólnokrajowych w omawianych państwach