Przegląd Politologiczny
Not a member yet
968 research outputs found
Sort by
Instytucjonalizacja rynku medialnego w greckim systemie politycznym
No full textThe article points to the process of the institutionalization of the Greek media market. This process began to take shape after the country’s accession to the European structures, i.e. after 1981. Successively since the late 1980s, it has been shaped based on new initiatives, forms and activities. However, this process is not yet completed due to the changes that have taken place over the last decade. At that time, the members of the National Broadcasting Council, for procedural reasons related to the mode of appointment to this Council, were unable to grant or renew broadcasting licences, which led to a media crisis. In addition, the Greek state was on the brink of solvency due to the condition of its finances. The new government created another media related institution, this time the General Secretariat for Information and Communication, which reported directly to the Prime Minister, and its aim was to control the press, radio and television market. Apart from the leading institutions, supporting bodies are also responsible for the Greek media market. To a large extent, they (such as ministries or central offices like the Telecommunications and Postal Commission) existed much earlier and some media powers were handed over to them to assist the leading institutions in fulfilling their functions. Outside of this area, there was content disseminated on the Internet, which came under the control of a special unit established within the police structures.W artykule wskazuje się na proces instytucjonalizacji greckiego rynku medialnego. Proces ten zaczął kształtować się po wstąpieniu tego kraju do struktur europejskich, czyli po 1981 r. Sukcesywnie od końca lat 80. XX w. kształtował się on w oparciu o nowe inicjatywy, formy i działania. Jednakże proces ten jeszcze się nie zakończył ze względu na zmiany, do jakich doszło w ostatnim dziesięcioleciu. W tym czasie członkowie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, ze względów proceduralnych związanych z trybem powoływania tego gremium, nie byli w stanie rozdzielać ani przedłużać koncesji radiowo-telewizyjnych, co wywołało kryzys medialny. Dodatkowo państwo greckie stanęło na krawędzi wypłacalności ze względu na stan jego finansów. Nowy rząd stworzył kolejną instytucję medialną, tym razem Sekretariat Generalny ds. Informacji i Komunikacji, który podlegał bezpośrednio premierowi i miał kontrolować rynek prasowo-radiowo-telewizyjny. Poza instytucjami wiodącymi za grecki rynek mediów odpowiadają także gremia wspomagające. W dużej mierze istniały one (jak ministerstwa czy urzędy centralne typu komisja telekomunikacji i poczty) znacznie wcześniej i do ich kompetencji oddano niektóre uprawnienia medialne, które pomagać miały instytucjom wiodącym w wypełnianiu swoich funkcji. Poza tym obszarem występowały treści upowszechniane w internecie, które znalazły się pod kontrolą specjalnej jednostki powołanej w ramach struktur policyjnych
Od Waszyngtonu do Osaki. Zagadnienie cyfryzacji w agendzie Grupy Dwudziestu
Get PDFThis article’s main purpose is to empirically analyze the importance of digitalization in the agenda of the Group of Twenty (G20). The starting point is observation based on quantitative and qualitative analysis of documents and interviews with experts, according to which this issue – initially bound to the economic domain and treated marginally by the G20 – gained importance during the presidency of the Group held by China (2016) and Germany (2017). By breaking off from tutelage of economics between 2016 and 2019, digitalization became a priority in the interstate deliberation space and basis for the vision of “interconnected world” promoted by the G20, based on adopting a broad approach to transformations in cyberspace and allowing for linking of economic and financial issues with development policy, security, and protection of civil rights.Głównym celem niniejszego artykułu jest empiryczna analiza znaczenia problematyki cyfryzacji w agendzie Grupy Dwudziestu (G20). Punktem wyjścia jest oparta na ilościowej i jakościowej analizie treści dokumentów i rozmowach z ekspertami obserwacja, zgodnie z którą problematyka ta – początkowo towarzysząca zagadnieniom gospodarczym i traktowana marginalnie przez G20 – zyskała na znaczeniu podczas prezydencji w Grupie sprawowanej przez Chiny (2016) i Niemcy (2017). Emancypując się spod kurateli ekonomii cyfryzacja stała się w latach 2016–2019 priorytetem w międzypaństwowej przestrzeni deliberacyjnej i podstawą promowanej przez G20 wizji „świata połączonego”, opartego na przyjęciu szerokiego podejścia do przeobrażeń w cyberprzestrzeni i pozwalającego na powiązanie zagadnień ekonomicznych i finansowych z polityką rozwojową, bezpieczeństwem oraz ochroną praw obywatelskich
Wpływ pandemii na trudności procesu demokratycznego w gruzińskim reżimie hybrydowym
No full textIn hybrid political system of Georgia, in condition of COVID-19, the population obeyed control and strict regulations. Concepts such as the Iron Curtain, curfew, etc., have returned to the country’s political vocabulary. How can these symbols of a totalitarian (Soviet) past fit into the process of democratization? What is the reaction of society, other political actors? Why and how pandemic damaged democracy in Georgia? Does this threaten to revise the concept of a democratic political system, which will be especially difficult for post-totalitarian society?
This research paper examines case of Georgia: how political institutions, political elite, society, Media, the country’s legislative base was ready for new reality and what political consequences this crisis would have in the process of democratization and nation-building. Unfair political competition during the elections, the growth of populism, the partial abandonment of certain rights, the deepening of polarization, etc. – are these challenges related only to the pandemic or have they also threatened Georgian democracy in “normal” times?W hybrydowym systemie politycznym Gruzji, w realiach pandemii COVID-19, ludność podlegała kontroli i surowym przepisom. Pojęcia takie jak żelazna kurtyna, godzina policyjna itp. powróciły do słownictwa politycznego. Jak te symbole totalitarnej (sowieckiej) przeszłości mogą wpasować się w proces demokratyzacji? Jaka jest reakcja społeczeństwa, innych aktorów politycznych? Dlaczego i jak pandemia wpłynęła destrukcyjnie na demokrację w Gruzji? Czy grozi to rewizją koncepcji demokratycznego systemu politycznego, co będzie szczególnie trudne dla społeczeństwa posttotalitarnego? W niniejszym artykule autor poddaje analizie Gruzję, a w szczególności: jak instytucje polityczne, elity polityczne, społeczeństwo, media, legislatura państwa były gotowe na nową rzeczywistość i jakie polityczne konsekwencje miałby ten kryzys w procesie demokratyzacji i budowania narodu. Nieuczciwa rywalizacja polityczna podczas wyborów, wzrost populizmu, częściowa rezygnacja z niektórych praw, pogłębianie się polaryzacji itp. – czy to wyzwania związane tylko z pandemią, czy też zagrażały gruzińskiej demokracji także w „normalnych” czasach
Wpływ pandemii COVID-19 na ubóstwo energetyczne w UE
Get PDFThe last two years of the pandemic contributed to the increase in energy poverty in the European Union. Energy poverty is becoming more and more common, for many reasons, such as rising fuel prices, hard coal, CO2 emission fees. Energy poverty is understood as a situation where heating costs exceed 10% of income. Energy poverty is defined by the EPEE as “the lack of resources to keep heating at an adequate level at a fair price”. The article will present statistical data on energy poverty based on various indicators in 2018-2020 in EU countries. In addition, the current climate and energy policy in the EU and its assumptions as well as its impact on energy poverty are described. In addition, programs in EU countries that have significantly contributed to improving the situation of energy poverty will be indicated.Ostatnie dwa lata pandemii przyczyniły się do zwiększenia się ubóstwa energetycznego w państwach Unii Europejskiej. Ubóstwo energetyczne jest coraz powszechniejsze, z wielu powodów, takich jak rosnące ceny paliw, węgla kamiennego, opłat emisji CO2. Ubóstwo energetyczne rozumiane jest jako sytuacja, w której koszty ogrzewania przekraczają 10% dochodów. Ubóstwo energetyczne zostało zdefiniowane przez EPEE1 jako „brak środków na utrzymanie ogrzewania na odpowiednim poziomie za uczciwą cenę”.
W artykule zostaną przedstawione dane statystyczne dotyczące ubóstwa energetycznego na podstawie różnych wskaźników w latach 2018–2020 w państwach UE. Ponadto opisano aktualną politykę klimatyczno-energetyczną w UE i jej założenia oraz jej wpływ na ubóstwo energetyczne. Dodatkowo wskazane zostaną programy w państwach UE, które istotnie wpłynęły na poprawę sytuacji ubóstwa energetycznego
Komunikacja polityczna w mediach społecznościowych w trakcie kampanii prezydenckiej w Polsce w 2020 roku
No full textProper political communication is one of the most crucial areas of activity for political actors and organizations. The processes of political communication have been constantly evolving for years, however, the greatest dynamics is associated with the emergence of the Internet and, in particular, some of the most important channels of communication belonging to the Web 2.0, i.e. social media, which enable the performance of all strategic functions of political communication. The article is an attempt to present political communication in social networks on the basis of the recent 2020 presidential campaign in Poland.Właściwa komunikacja polityczna jest jednym z najistotniejszych obszarów działań dla podmiotów i organizacji politycznych. Procesy komunikacji politycznej od lat ulegają ciągłej ewolucji, jednak największa dynamika wiąże się z powstaniem Internetu, a w szczególności jednych z najważniejszych kanałów przekazu należących do sieci Web 2.0, czyli mediów społecznościowych, które umożliwiają wykonywanie wszelkich strategicznych funkcji komunikowania politycznego. Artykuł jest próbą przedstawienia komunikacji politycznej w serwisach społecznościowych. Na podstawie ostatniej kampanii prezydenckiej w Polsce w 2020 roku
Jedność Zjednoczonego Królestwa jako wyzwanie wywołane Brexitem
No full textThe article is devoted to the changes that take place in the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland after it left the European Union, which finally took place on January 31, 2020. As it turned out, one of the side effects of Brexit was the violation of the unity of the British state – in this respect, its future, in the shape in which it currently operates, has become questionable. Maintaining this unity should be treated as one of the most important challenges facing the British political elites today.
The aim of the article is to analyze the current state of the unity of the British state – primarily in the context of separatist tendencies in Scotland and the potential reunification of Ireland, and also, to a lesser extent, in the context of the development of Welsh and English nationalism. The author tries to answer the question of how much Brexit can affect this unity in the long term and whether it can lead to the disintegration of the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland. To answer this research question, the author uses the historical method, the institutional and legal analysis method, as well as the content analysis method.
The conducted analysis leads the author to the conclusion that the United Kingdom will face a deepened devolution in the near future, and thus – evolution towards a classic federal state. This kind of constitutional reform seems today to be the price of maintaining the unity of this country.Artykuł poświęcony jest zmianom, jakie następują w Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej po opuszczeniu przez nie Unii Europejskiej, co ostatecznie miało miejsce 31 stycznia 2020 roku. Jak się okazało, jednym ze skutków ubocznych Brexitu stało się naruszenie jedności państwa brytyjskiego – pod tym względem jego przyszłość, w kształcie w którym funkcjonuje ono obecnie, stanęła pod znakiem zapytania. Utrzymanie tej jedności należy traktować jako jedno z najważniejszych wyzwań stojących dziś przed brytyjskimi elitami politycznymi.
Celem artykułu jest analiza stanu aktualnego jeśli chodzi o jedność państwa brytyjskiego – przede wszystkim w kontekście tendencji separatystycznych w Szkocji oraz potencjalnego ponownego zjednoczenia Irlandii, a także, choć w mniejszym stopniu, w kontekście rozwoju nacjonalizmu walijskiego oraz angielskiego. Autor próbuje odpowiedzieć na pytanie na ile w dłuższej perspektywie czasowej Brexit może wpłynąć na tę jedność i czy może doprowadzić do rozpadu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej. By odpowiedzieć na tak postawione pytanie badawcze Autor posługuje się metodą historyczną, metodą analizy instytucjonalno-prawnej, a także metodą analizy treści.
Przeprowadzona analiza prowadzi Autora do wniosku, że Zjednoczone Królestwo w najbliższym czasie czeka pogłębiona dewolucja, a co za tym idzie – ewolucja w kierunku klasycznego państwa federalnego. Tego rodzaju reforma konstytucyjna wydaje się być dziś ceną utrzymania jedności tego państwa
Upadek partii lewicowych w Izraelu: od identyfikacji partii do negatywnej stronniczości
No full textThe left parties are the oldest political institutions in Israel. They were founded before the establishment of the State and were the dominant political force in its first decades. However, since the 1990s, there has been a consistent decline in their power, to the point where, in the last Knesset elections held in 2022, the left parties barely passed the threshold. This article explains the decline of the left parties and attempts to answer where the voters went. A combination of several local and global events that occurred in recent years caused the left parties to distance themselves from the narrative of Zionist Socialism characterizing them and to adopt a new narrative, which less inspires identification of Jewish voters. The article’s main argument is that the voters did not disappear but only changed their political behavior from a state of party identification and voting for the left parties to a state of political opposition and voting against the rightist parties. To illustrate the pattern of behavior, voting data for the Knesset in two communities with different demographic characteristics are presented: Kibbutz Mizra, a socialist commune identified with left voters, and Beit-Shean, a town that is a stronghold of rightist voters. The conclusion is that the way for the left parties to return to dominance is through reintegrating the Jewish identity with the values of justice and equality.Partie lewicowe są najstarszymi instytucjami politycznymi w Izraelu. Powstały przed utworzeniem państwa i były dominującą siłą polityczną w pierwszych dziesięcioleciach jego istnienia. Jednak od lat 90. XX w. następuje systematyczny spadek ich władzy do tego stopnia, że w ostatnich wyborach do Knesetu, które odbyły się w 2022 r., partie lewicowe ledwo przekroczyły próg. Artykuł wyjaśnia upadek partii lewicowych i próbuje odpowiedzieć, dokąd poszli wyborcy. Splot kilku wydarzeń o charakterze lokalnym i globalnym, jakie miały miejsce w ostatnich latach, spowodował, że partie lewicowe zdystansowały się od charakteryzującej je narracji o syjonistycznym socjalizmie i przyjęły nową narrację, w mniejszym stopniu inspirującą do identyfikacji żydowskich wyborców. Głównym argumentem artykułu jest to, że wyborcy nie zniknęli, a jedynie zmienili swoje zachowania polityczne ze stanu identyfikacji partyjnej i głosowania na partie lewicowe do stanu opozycji politycznej i głosowania przeciwko partiom prawicowym. Aby zilustrować schemat zachowań, zaprezentowano dane dotyczące głosowania w Knesecie w dwóch społecznościach o różnej charakterystyce demograficznej: kibucu Mizra – gminie socjalistycznej utożsamianej z wyborcami lewicy oraz Beit-Shean – mieście będącym bastionem wyborców prawicy. Wniosek jest taki, że sposobem na powrót partii lewicowych do dominacji jest reintegracja tożsamości żydowskiej z wartościami sprawiedliwości i równości
Konsekwencje agresji Rosji na Ukrainę dla Afryki
Get PDFThe research objective is to show in what areas and how the war in Ukraine is affecting Africa. Some aspects of the conflict’s impact on the region are widely reported (diplomacy, food security). Others are analyzed less frequently. These include such issues as changes in the arms trade market, Africa’s energy policy, the impact on development aid, or the evolution of the military activity of the superpowers in Africa. The research questions that were attempted to answer were: what were the possible changes in these areas and what might be the consequences of these changes for Africa going forward? The research used institutional, systems and statistical analysis methods, among others. The study used secondary data available through mid-February 2022.Celem badawczym jest ukazanie w jakich obszarach i w jaki sposób wojna na Ukrainie wpływa na Afrykę. Niektóre aspekty oddziaływania konfliktu na ten region są szeroko komentowane (dyplomacja, bezpieczeństwo żywnościowe). Inne są analizowane rzadziej. Należą do nich takie zagadnienia, jak: zmiany na rynku handlu bronią, polityka energetyczna Afryki, wpływ na pomoc rozwojową czy ewolucja aktywności militarnej mocarstw w Afryce. Pytania badawcze, na które próbowano odpowiedzieć to: na czym polegały ewentualne zmiany w tych obszarach i jakie mogą być konsekwencje tych zmian dla Afryki w przyszłości? W badaniach wykorzystano m.in. metodę analizy instytucjonalnej, systemowej i statystycznej. W badaniu wykorzystano dane wtórne dostępne do połowy lutego 2022 r
Pozapolityczne czynniki wielokadencyjności w procesie zarządzania utrzymaniem władzy w Polsce. Wybrane przypadki burmistrzów
No full textAcquiring and retaining of power is one of the main research areas in political science. Multi-term has been the subject of numerous analyses in the field of political science. The authors of this article have chosen to explore this area interdisciplinarily – in socio-economic terms. The aim of this article is to explore the potential links between multi-term incumbency and selected non-political factors that may be important in the process of managing mayors’ Staying in power. The main research question corresponds closely to the aim of the article, and the specific research questions are: are there relationships between mayoral multi-term incumbency and factors such as own income, investment expenditure and unemployment? Furthermore, in the process of managing staying in power, do governors use tools related to the so-called “political business cycle”? In this study, the comparative method and elements of the quantitative method – to analyse structure and dynamics – were applied; a comparison of the selected factors was made in 13 selected medium-sized cities in Poland, where the mayor has been in power continuously since at least 2002. The analyses carried out show that the cities’ own income co-varies with multi-term incumbency in the surveyed units, while investment expenditure and unemployment levels are unrelated to the mayors’ staying in power. In addition, the authorities were unlikely to use tools linked to the political business cycle.Zdobycie i utrzymanie władzy stanowi jeden z głównym obszarów badawczych w naukach o polityce. Wielokadencyjność była przedmiotem licznych analiz w zakresie politologicznym. Autorzy artykułu postanowili eksplorować ten obszar interdyscyplinarnie – w ujęciu społeczno-gospodarczym. Celem artykułu jest zbadanie potencjalnych powiązań między wielokadencyjnością a wytypowanymi czynnikami pozapolitycznymi, które mogą mieć znaczenie w procesie zarządzania utrzymaniem władzy przez burmistrzów. Główne pytanie badawcze ściśle koresponduje z celem artykułu, a pytania badawcze szczegółowe są następujące: czy istnieją związki między wielokadencyjnością burmistrzów a czynnikami takimi jak: dochody własne, wydatki inwestycyjne oraz bezrobocie? Ponadto, czy w procesie zarządzania utrzymaniem władzy włodarze stosują narzędzia związane z tzw. „politycznym cyklem koniunkturalnym? W pracy zastosowano metodę komparatystyczną oraz elementy metody ilościowej – do analizy struktury i dynamiki; dokonano porównania wytypowanych czynników w 13 wybranych miastach średniej wielkości w Polsce, w których burmistrz sprawuje władzę nieprzerwanie od co najmniej 2002 roku. Przeprowadzone analizy dowodzą, że dochody własne miast współwystępują z wielokadencyjnością w badanych jednostkach, a wydatki inwestycyjne oraz poziom bezrobocia nie mają związku z utrzymaniem władzy przez burmistrzów. Ponadto włodarze raczej nie korzystali z narzędzi związanych z politycznym cyklem koniunkturalnym
In memoriam Profesora Marcelego Kosmana (1940–2023)
Get PDFIn memoriam Profesora Marcelego Kosmana (1940–2023)In memoriam Profesora Marcelego Kosmana (1940–2023