Digital Repository of Georgian Scientific Works
Not a member yet
3428 research outputs found
Sort by
მკვიდრი ხალხები და ქართული სინამდვილე
No full textThe article explores the challenges associated with the development of energy projects in Georgia, specifi cally focusing on the construction of the Nenskra HPP in Svaneti. This project has brought to the forefront the issue of recognizing the Svans as I n d i g e n o u s P e o p l e .
Recently there has been growing opposition to energy projects in the country, with part of society expressing concerns about the potential ecological, demographic, and ethnocultural impact of large-scale hydropower plants in the region. These opponents have resorted to persistent protests to express their dissent. Some of them view granting indigenous status to the Svans as a potential solution and a mechanism to impede ongoing processes.
In 2018, a Svan council meeting _ Lalkhor was held in Svaneti which resulted in a unanimous decision to prohibit the construction of HPP, gold mining, and any other activities deemed harmful, destructive to nature, and detrimental to the tangible and intangible cultural heritage of human habitation throughout Svaneti. The Lalkhor also demanded offi cial recognition of the Svans as I n d i g e n o u s P e o p l e .
I n d i g e n o u s P e o p l e s is a social group consisting of the original inhabitants of a particular region, distinct from the groups that settled later. They have preserved their traditions and other notions of their early culture. I n d i g e n o u s P e o p l e s stand apart politically and culturally from the ethnic majority of their state. Today, indigenous peoples represent a non-dominant segment of society.
I n d i g e n o u s P e o p l e s are granted special rights by the United Nations. Thus, recognizing the Svans as I n d i g e n o u s P e o p l e would provide them with an opportunity to legalize their traditional and communal property. According to international legislation, no infrastructure project could be implemented in Svaneti without their agreement, granting them the freedom to pursue their own policies and control activities they do not wish to have on their territory. This right allows them to refuse and suspend such projects.
Within the context of the Nenskrahydro project, the relationship between I n d i g e n o u s P e o p l e s and the Svans has become subject to manipulation. The confusion arises from the Georgian translation of the term “indigenous peoples”, which is rendered as “indigenous population” in the relevant organizational documents in Georgian. “Indigenous peoples” and “indigenous population” represent distinct categories. “Indigenous peoples” is a socio-political term, while “indigenous population”, used as a substitute for “indigenous peoples”, does not accurately convey the same meaning and is not a socio-political term. It remains unclear whether this discrepancy is a result of poor translation or a deliberate attempt to create confusion regarding the subject matter.
Categorizing the Svans as I n d i g e n o u s P e o p l e opens up the possibility of creating new external threats to our state. This problem involves a third party with its own geopolitical interests towards our country, with a specifi c focus on capturing border regions.
Scientifi c evidence supports the notion that granting indigenous status to the Svans lacks a logical foundation. Aside from their distinct language, the Svans do not differ signifi cantly from the inhabitants of other regions in Georgia who possess specifi c local socio-cultural characteristics, similar to the Svans. We propose the adoption of the term “indigenous people(s)” in the Georgian vocabulary, replacing “indigenous population”. This change would align with the concept of I n d i g e n o u s P e o p l e ( s ) and prevent the manipulation of these terms. Additionally, it would safeguard against misleading the public by groups with diverse political, fi nancial, and personal interests
სპილენძის შემცველი ნახშირბადის მასალების ელექტროქიმიური კომპოზიტური დანაფარიები
No full textOne of the dynamically developing areas of modern science is the production and research of new materials with improved performance properties. The chapter is dedicated to obtaining of composite copper-carbon coatings by the electrochemical method. In the second phase, the carbon material is used, obtained by the authors of the chapter in an original way from nectarine kernel. The physical parameters and composition of the carbon material have been determined. Composite coatings of copper-carbon material are obtained from suspensions containing different concentrations of the second phase. It is established that the content of the second phase in the composite coating does not correlate with the amount of carbon material introduced into the suspension, and that the upper layers of the composite coating contain a greater amount of the second phase. The wear of the obtained samples was studied, and it was found that the introduction of a carbonaceous material increases the wear resistance of the composite coating and depends on the number of dispersion phase inserts into the matrix
(The origin, family branches, etymology, traditional clerical position)
No full textThis reasearch of the history of Mtiuletian/Georgian surname – the Ogbaidze of Lazi origin, is devided into three parts. In the first part are identified the root of this family name – Ogbani – the village of Mtiuleti (mountainous region of north-east Georgia), the family branches and information about them defended in historical-folk-lore sourses, in the second – the etymology of the family name, and in the third – the traditional clerical position of the Ogbaidzes.
The branches (divisions) of Ogbaidze are: Obgaidze, Obgadze and Gogbaidze, which were formed as independent surnames in the 19th century. The base for the surname Ogbaidze is derived from the Lazian word `Ogibu/Ogubu~ meaining `boiling/cooking~. As it turns out, the representatives of this family name, were traditionally the deacons of the shrine of the whole Tskhavati community – the Tsetskhlijvari (fire cross) built in the 8th-10th centuries, and whose honorable duty was to conduct ritual cooking; Having had this activity since ancient times, it became a bases for the surname `Ogiba-is-dze~, the same `Ogbaidze~ i.e. `ritual cookers~. The paper supposes, that this surname, besides the Lazi word `Ogibu~, also includes the name `Gibil~, which eneterd Lazian and megrelian languages from the Sumerian. In Sumerian mythology – Gibil is the god (divinity) of fire, variously of the son of An and Ki, An and Shala or of Ishkur and Shala. He later developed into the Akkadian god Gerra. In some versions of the Enûma Eliš Gibil is said to maintain the sharp point of weapons, have broad wisdom, and that his mind is `so vast that all the gods, all of them, cannot fathom it~. Some versions state Gibil, as lord of the fire and the forge, also possesses wisdom of metallurgy.
Both words contexually are inteconnected (fire+cooking). Similar tight connection is seen between the Ogbaidze and Tskhavati ancient shrine (~Tsetskhlijvari~, i. e. fire cross)
სსსმ მოსწავლეების ტრანზიციის მხარდამჭერი მექანიზმები სკოლაში და დირექტორის როლი ამ პროცესში.
No full textსწავლა-სწავლების შედეგიანობა და მოსწავლის აკადემიური მიღწევები ზოგადსაგანმანათლებლო სკოლაში მრავალ ფაქტორზეა დამოკიდებული. ცხადია, ყველა წარმატებას თუ წარუმატებლობას თავისი გამომწვევი მიზეზები და წინა პირობა გააჩნია. თუმცა, როდესაც საუბარია დაწყებით საფეხურზე მოსწავლის წარუმატებლობაზე, ამ შემთხვევაში ზოგჯერ ყურადღების მიღმა რჩება ტრანზიციის პროცესი, რაც მოსწავლის წარმატებული სასწავლო საქმიანობის განმსაზღვრელი მნიშვნელოვანი წინაპირობაა. ტრანზიცია ინდივიდუალურად სხვადასხვაგვარად აისახება თითოეული ბავშვის ფსიქიკაში. მართალია მას გარკვეულწილად განმავითარებელი ფუნქციაც აკისრია, მაგრამ ამავდროულად ერთგვარ სტრესულ ფონსაც ქმნის და არ არის ადვილი პროცესი ბავშვისთვის. ამიტომ აუცილებლად საჭიროებს მხარდამჭერი ქმედითი ღონისძიებების გატარებას, შესაბამისი დამოკიდებულებების და პირობების შექმნას სკოლაში. როდესაც საქმე ეხება სსსმ მოსწავლეს, ბევრად მეტია გამოწვევები და ტრანზიციის ყოველი კომპონენტის სათანადოდ განხორციელების საჭიროება. ამ პროცესის დაგეგმვა-წარმართვაში და სკოლის სწორი სტრატეგიის შემუშავებაში მთავარი მისია აკისრია სკოლის ხელმძღვანელს. ამ
მიმართულებით საჯარო სკოლების სტრატეგიის და არსებული რეალობის შესაფასებლად ნაშრომში წარმოდგენილია თელავის მუნიციპალიტეტის საჯარო სკოლების დირექტორთა კვლევის შედეგები, რამაც ნათელყო, რომ მიუხედავად მათი პოზიტიური განწყობისა და სკოლაში ბავშვთა ტრანზიციის ხელშეწყობის მნიშვნელობის გააზრებისა, მაინც არსებობს ხარვეზები, რაც ახლავს ტრანზიციის პროცესს და რაც დროულ გამოსწორებას საჭიროებს. ეს ეხება სკოლის მიერ სსსმ ბავშვების ტრანზიციის ხელშეწყობის შიდა პოლიტიკის (შესაბამისი რეგულაციებით) და სსსმ ბავშვების ტრანზიციის პროგრამის შემუშავებას,
მშობლებთან კომუნიკაციის მრავალფეროვანი და ტრანზიციის ხელშემწყობი ეფექტიანი აქტივობების განხორციელებას, ქმედითი ღონისძიებების გატარებას სკოლის გარემოს და ინფრასტრუქტურის მოწესრიგება-მორგებისთვის მოსწავლეთა საჭიროებებზე (მათ შორის სსსმ მოსწავლეზე), სკოლამდელ დაწესებულებასთან თანამშრომლობის ეფექტური მექანიზმების ამუშავებას და სხვ. თუნდაც ერთი მუნიციპალიტეტის მაგალითზე ჩატარებული კვლევის შედეგები გვაძლევს იმის უფლებას, რომ ვისაუბროთ არსებულ რეალობაზე და დავსკვნათ, რომ ტრანზიციის თვალსაზრისით ჯერ კიდევ ბევრია საკეთებელი და ამ მიმართულებით საქმიანობა სკოლების ერთ-ერთ მთავარ სტრატეგიულ მიმართულებად უნდა იქცეს.Effectiveness of learning and teaching and pupil’s academic achievement in general educational school is relied on various factors. It’s obvious that every success or failure has its own causes and preconditions. Though, in the case of failure of primary level pupil transition process sometimes stays out of focus which is an essential determinant precondition of successful learning of a pupil. Transition is reflected individually in each pupil’s psyche. It’s true that it carries developmental function, but at the same time it creates stressful background and isn’t an easy process for a child. That’s why it really requires the implementation of certain supportive and effective mechanisms and accordingly creation of conditions and relationships at school. When the case refers to SEN pupil we face more challenges and there is greater need to implement each component of transition appropriately. In planning and implementation of this process as well as creation correct strategy of a school its headmaster bears major role. To evaluate public school strategies in this direction and to investigate existing reality at schools we have presented research results of headmasters of Telavi municipality public schools which made clear that besides their positive attitude and deep
understanding to support transition process there still exists some gaps which needs to be improved on time. It refers to development of inner policy to support SEN pupils transition (with appropriate regulations) as well as creation SEN pupils transition program, implementation effective activities to communicate with parents and to support transition, activities to create and adjust school environment and infrastructure to pupils’ needs (among them SEN pupils), implementation effective mechanism to cooperate with pre - school institutions, etc. Even the research in one of the schools in the municipality allows us to talk about existing reality
and conclude that there is still a lot of work to do in the transition process and the work in this direction should become one of the strategic directions at schools
მეტაფიქცია როგორც იდეოლოგიის კრიტიკის მედიუმი გივი მარგველაშვილის გვიანდელ შემოქმედებაში
No full textწინამდებარე სადისერტაციო ნაშრომში განხილულია გერმანულენოვანი ქართველი ავტორის, გივი მარგველაშვილის სამი გვიანდელი რომანი, რომელთა ანალიზის საფუძველზეც, პირველ რიგში, წარმოჩნდება მეტაფიქციური წერის ახალი ფუნქცია, სახელდობრ, მისი უნარი, გააკრიტიკოს გაბატონებული იდეოლოგია. ნაშრომში წამოჭრილი ამასთან დაკავშირებული საკითხებია საბჭოთა კავშირის იდეოლოგიზებული და დანაშაულებრივი რეჟიმის განსჯა, კრიტიკა და გადააზრება.
სადისერტაციო ნაშრომში შესწავლილი და განხილულია, ის ლიტერატურული ხერხები, რომლებითაც გივი მარგველაშვილი გაბატონებულ იდეოლოგიასა და საბჭოთა კავშირს როგორც იდეოლოგიზებულ რეჟიმს აკრიტიკებს და ამის პარალელურად, ქვეყნისა და პირადი ტრავმული წარსულის გადააზრებას, გადალახვა-გადამუშავებას, დაძლევასა და თვითთერაპიას ცდილობს. ნაშრომში წარმოდგენილი კვლევის საბოლოო მიზანია, გივი მარგველაშვილის მეტაფიქციურ რომანებსა და საზოგადოებრივ-პოლიტიკურ საკითხებს, და რაც ჩვენი ინტერესის განსაკუთრებული საგანია, იდეოლოგიის კრიტიკას შორის კავშირის წარმოჩენა.
საკვლევი ობიექტის არჩევანი განაპირობა იმ გარემოებამ, რომ გივი მარგველაშვილის გვიანდელი შემოქმედება არც საქართველოში და არც გერმანიაში ჯერ არ ქცეულა კვლევის საგნად. გასათვალისწინებელია ის ფაქტიც, რომ შერჩეული რომანებიდან ორი არ არის ქართულად ნათარგმნი. ამრიგად, გერმანულის არმცოდნე ქართველი მკითხველისთვის გივი მარგველაშვილის ამ ნაწარმოებების თემატური და ესთეტიკური ღირებულება უცნობია, რაც იმთავითვე ამ რომანების არა მხოლოდ თარგმანის, არამედ გაანალიზების მეტ საჭიროებას წარმოაჩენს.
საკვლევად შერჩეულ სამივე რომანში, როგორც მეტაფიქციურ ტექსტებში, განსჯის საგანია ზოგადად ფიქციურობა და ლიტერატურა, ლიტერატურული კონვენციები, წიგნები, მოქმედი პირები, ავტორები, მკითხველები, ისევე როგორც თვით წერის, თხრობისა და კითხვის აქტი. თუმცა, მეტაფიქციური თხრობა და მკითხველის ესთეტიკური ილუზიების მსხვრევა ავტორის თვითმიზანი არაა. გივი მარგველაშვილის გვიანდელ შემოქმედებაში მეტაფიქცია მასობრივად გაბატონებული იდეოლოგიის კრიტიკის მედიუმია.
მეტაფიქცია, რომელიც ფიქციურობის საზღვრებს არღვევს, არა მხოლოდ თავის ფიქციურობაზე მიანიშნებს, არა მხოლოდ ავტორეფლექსიურია, არამედ როგორც პატრიცია ვო მიიჩნევს, იგი თავის მიღმა მყოფ სამყაროსაც ეხმიანება და ამრიგად, ჰეტერორეფერენციულია. კვლევის შედეგები ადასტურებენ, რომ გივი მარგველაშვილის მეტაფიქციური ხასიათის გვიანდელი რომანებიც არ შემოიფარგლებიან მხოლოდ თავიანთ თავზე, მწერლის შემოქმედებაზე, თხრობასა და ზოგადად, ფიქციური სამყაროს კონსტრუირებულ ხასიათზე მსჯელობით, ისინი კრიტიკულად ეხმიანებიან მეოცე საუკუნის საზოგადოებრივსა და პოლიტიკურ ცხოვრებას.
განხილულ რომანებში ნათლად ჩანს, გივი მარგველაშვილის კრიტიკული დამოკიდებულება საბჭოთა კავშირის იდეოლოგიზებული სისტემის მიმართ და მისი როგორც ინტელექტუალი ემიგრანტის, როგორც მედიატორის ცდა, ერთმანეთთან დააკავშიროს ორი უკიდურესად გახლეჩილი და დაპირისპირებული მხარე – ჩაკეტილი, იდეოლოგიის მარწუხებში მოქცეული აღმოსავლეთ ევროპა და თავისუფალი დასავლური სამყარო.
სადისერტაციო ნაშრომი დაყოფილია ოთხ ძირითად ნაწილად, რომელსაც ახლავს, დასკვნა, ნაშრომში ჩართული გამოსახულებების ნუსხა და ბიბლიოგრაფია. დისერტაციის პირველი ნაწილი ეთმობა თეორიულ წანამძღვრებს, მის ფარგლებში განმარტებულია იდეოლოგიის რაობა და მიმოხილულია იდეოლოგიის კრიტიკის საფუძვლები. ნაშრომში წარმოდგენილი კვლევის მეთოდოლოგიურ-თეორიულ ჩარჩოდ შერჩეულია მეტაფიქციურობის, ავტოფიქციურობის, ინტერტექსტუალობისა და ინტერმედიალობის თეორიები, რომლებიც გადმოცემულია ნაშრომის მეორე ნაწილში. მესამე ნაწილი ეძღვნება გივი მარგველაშვილის ცხოვრებისა და პოეტოლოგიის მიმოხილვას. სადისერტაციო ნაშრომის მეოთხე, დასკვნითი ნაწილი უშუალოდ ეთმობა გივი მარგველაშვილის გვიანდელი ნაწარმოებების ანალიზს.
სადისერტაციო ნაშრომი წარმოადგენს გივი მარგველაშვილის გვიანდელი შემოქმედების კვლევის პირველ მასშტაბურ ცდას, ნაშრომის ერთ-ერთი მეცნიერული სიახლეც სწორედ ამაში მდგომარეობს. ნაშრომის გაცნობის შემდეგ მკითხველს შეექმნება ფართო და მწყობრი წარმოდგენა გივი მარგველაშვილის ცხოვრების, პოეტოლოგიური მრწამსისა და გვიანდელი შემოქმედების შესახებ. ნაშრომი ასევე წვლილს შეიტანს მეტაფიქციის თეორიის განვითარებაში. ნაშრომი დააინტერესებს გივი მარგველაშვილის შემოქმედების მკვლევართ, ისევე როგორც სტუდენტებს და ზოგადად, ავტორის ცხოვრებაში, პოეტოლოგიასა და შემოქმედებაში გარკვევის ნებისმიერ მსურველს. სტუდენტებისთვის ინფორმაციული იქნება ნაშრომის თეორიული წანამძღვრებისა და თეორიულ-მეთოდოლოგიური ჩარჩოს გაცნობაც. წარმოდგენილი კვლევა არის ცდა იმისა, რომ გივი მარგველაშვილის გვიანდელი შემოქმედება ფართო წრისთვის გახდეს ცნობილი და გაცილებით მეტი მკვლევარი და, რაც ყველაზე მთავარია, მკითხველი შეიძინოს.In this thesis, three latest novels by the German-speaking Georgian author Givi Margvelashvili are studied. Based on their analysis, a new purpose for metafictional writing—namely, its capacity to criticize the prevailing ideology—is revealed. Related issues raised in the paper are judgment, criticism and rethinking of the ideologized and criminal regime of the Soviet Union.
The thesis studies and discusses the literary techniques used by Givi Margvelashvili to criticize the dominant ideology and the Soviet Union as an ideologized state while also attempting to rethink, process and overcome the country's and personal traumatic past. The final goal of the research presented in the work is to show the connection between Givi Margvelashvili's metafictional novels and socio-political issues, and what is a special subject of our interest, the critique of ideology.
The choice of the research object was determined by the fact that Givi Margvelashvili's later works have not yet become the subject of research either in Georgia or in Germany. It's also important to consider the fact that two of the chosen books haven't been translated into Georgian yet. Thus, the thematic and aesthetic value of these works of Givi Margvelashvili is unknown to the Georgian readers who do not know German, which shows the need for not only translation, but also analysis of these novels.
As in metafictional texts, the subject of judgment in all three of the novels chosen for examination is fictionality and literature in general, as well as literary norms, books, actors, authors, readers, and the act of writing, narrating, and reading itself. However, metafictional narration and shattering of the reader's aesthetic illusions is not the author's own goal. In the late works of Givi Margvelashvili, metafiction is a medium of criticism of the prevalent ideology.
A metafiction that breaks the boundaries of fictionality not only points to its own fictionality, is not only self-reflexive, but as Patricia Waugh argues, it also echoes the world beyond itself and is thus heteroreferential. The results of the research confirm that Givi Margvelashvili's late novels of a metafictional character are not limited to themselves, discussing the author's work, narration and the constructed nature of the fictional world in general, they critically respond to the public and political life of the twentieth century.
The novels under discussion clearly display Givi Margvelashvili's critical viewpoint of the ideology of the Soviet Union and his attempt, as an intellectual immigrant, to act as a mediator between two strongly divided groups: closed, ideologically imprisoned Eastern Europe and the free Western world.
The thesis is divided into four main parts, followed by a conclusion, visual material and tables included in the thesis, and a bibliography. The dissertation's first section is devoted to theory; within its framework, the foundations of ideology critique are reviewed and the essence of ideology is explained. The theories of metafictionality, autofictionality, intertextuality and intermediality are selected as the methodological-theoretical framework of the research presented in the paper, which are presented in the second part of the paper. The third part is dedicated to the review of Givi Margvelashvili's life and poetology. The fourth, final part of the dissertation is devoted to the analysis of Givi Margvelashvili's later works.
The novelty of the dissertation lies in the fact that it is the first large-scale attempt to research Givi Margvelashvili's later works. After getting acquainted with the work, the reader will have a broad and orderly idea about Givi Margvelashvili's life, poetology beliefs and later works. The work will also contribute to the development of the theory of metafiction. The thesis will be of interest to researchers of Givi Margvelashvili, as well as to students and in general to anyone who wants to find out about the life, poetology and creativity of the author. It will be informative for students to get acquainted with the theoretical guidelines and theoretical-methodological framework of the thesis as well. The presented research is an attempt to make Givi Margvelashvili's later works known to a wider circle and acquire many more researchers and, most importantly, readers
ბორის პასტერნაკის ქართველ ადრესატებთან მიმოწერის თავისებურებანი და შემოქმედებითი მნიშვნელობა
No full textსადისერტაციო ნაშრომი ეძღვნება ბორის პასტერნაკის იმ ეპისტოლური მემკვიდრეობის თავისებურებებისა და მისი შემოქმედებითი მნიშვნელობის შესწავლას, რომელთა ადრესატები რუსი ავტორის ქართველი მეგობრები იყვნენ. ბორის პასტერნაკისა და ქართველი პოეტების მეგობრობას არაერთი ნაშრომი მიეძღვნა. როგორც მარია ფილინა აღნიშნავს, თავიანთი დროის ბრწყინვალე პოეტებმა ადამიანური და შემოქმედებითი მიზიდულობაც იგრძნეს და სიცოცხლის ბოლომდე მეგობრებად დარჩნენ. პირადი ურთიერთობები, ცხადია, ყველაზე კარგად დღიურებსა და პირად წერილებში აისახება. პასტერნაკი მე-20 საუკუნის იმ ერთ-ერთი ავტორთაგანია, რომლის შემოქმედებაში სრულიად ცალკე და ამავდროულად, საკმაოდ დიდი ადგილი უკავია ეპისტოლურ მემკვიდრეობას. გარდა იმისა, რომ ამ წერილების საშუალებით არაერთი ცხოვრებისეული დეტალი, ავტორის პიროვნული თვისებები და შეხედულებები იკვეთება, ამასთანავე, მისი შემოქმედების მრავალ ასპექტზე გვიქმნის წარმოდგენას. ხშირ შემთხვევაში კი თავად ხდება ეს წერილები შემოქმედების ნაწილი.
სადისერტაციო თუ სხვა ნებისმიერი სამუშაოს თემად ბორის პასტერნაკის ცხოვრებისა და შემოქმედების არჩევა დიდ პასუხისმგებლობას აკისრებს მკვლევარს: პასტერნაკს, როგორც მე-20 საუკუნის პოეზიის ერთ-ერთ მწვერვალს, მიმართავენ წამყვანი რუსი, ევროპელი და ამერიკელი სპეციალისტები ლიტერატურათმცოდნეობისა თუ ფილოსოფიის სხვადასხვა დარგიდან. პოეტის გარდაცვალებიდან 60 წელზე მეტი გავიდა და მის მიმართ ინტერესი არათუ ნელდება, არამედ გარკვეული თვალსაზრისით უფრო ძლიერდება. პასტერნაკის სახელის ირგვლივ პოლიტიკურმა კამათმა, დიდი ხანია, უკანა პლანზე გადაინაცვლა და ახლა, უპირველეს ყოვლისა, განიხილება მწერლის მემკვიდრეობის სიღრმისეული საკითხები, თუმცა ზოგჯერ აღმოაჩენენ მანამდე უცნობ ახალ წერილებს, ახალ ფაქტებს მწერლის ცხოვრებიდან და საჭირო ხდება ინტერპრეტაცია.The dissertation is dedicated to the study of the peculiarities of Boris Pasternak's epistolary legacy and its creative significance, the addressees of which were Georgian friends of the Russian author. Numerous works have been dedicated to the friendship of Boris Pasternak and Georgian poets. As Maria Filina points out, the brilliant poets of their time felt both human and creative attraction and remained friends until the end of their lives. Personal relationships are, of course, best reflected in diaries and personal letters. Pasternak is one of those authors of the 20th century, in whose work the epistolary legacy occupies a completely separate and at the same time quite extensive place. Aside from the fact that through these letters, not only a single life detail, but also the author's personal qualities and views are revealed, at the same time, it gives us an idea of many aspects of his literary creativity. In many cases, these letters themselves become a part of literary creation.
Choosing life and work of Boris Pasternak as the topic of a dissertation or any other paper imposes great responsibility on the researcher: Pasternak, as one of the peaks of 20th century poetry, is addressed by leading Russian, European and American specialists from various fields of literary studies and philosophy. More than 60 years have passed since the poet's death and the interest in him is not fading, but in some ways it is getting stronger. The political controversy surrounding Pasternak's name has long moved into the background, and now, first of all, in-depth issues of the writer's legacy are discussed, although sometimes new letters, new facts from the writer's life that were previously unknown are discovered and additional interpretation becomes necessary
(On the Example of Teaching General and Business English Courses)
No full textნაშრომის მიზანია ერთი მხრივ ლექტორის მიერ ქართული ენის გამოყენებისადმი ლექტორისა და სტუდენტის განწყობის კვლევა, ხოლო მეორე მხრივ ლექტორის ენობრივი ქცევების ფუნქციების კლასიფიკაცია ზოგადი და ბიზნეს ინგლისურის სწავლებისას. XX საუკუნის მეორე ნახევრიდან დაწყებულმა მოსახლეობის მიგრაციის პროცესმა (სასწავლო, სამუშაო თუ სამოგზაურო მიზნით), გაზარდა ორ და მრავალ ენაზე მოსაუბრეთა რაოდენობა. მათ შორის, საქართველოშიც გაიზარდა მოთხოვნა არა მხოლოდ ინგლისურის, როგორც საერთაშორისო ენის, არამედ ბიზნეს ინგლისურის შესწავლისადმი. ამასთანავე, როგორც სპეციალური ლიტერატურის შესწავლამ გვიჩვენა, შერეული კვლევის მეთოდების (რაოდენობრივი და თვისებრივი) გამოყენებით აღნიშნული საკითხი ნაკლებად არის შესწავლილი. წინამდებარე კვლევის ამოცანებია, ზოგადი და ბიზნეს ინგლისურის სწავლების პროცესის შესწავლით: 1. გამოჰყოს ფუნქციები, რომლებითაც ხასიათდება ლექტორის ენობრივი ქცევები; 2. განსაზღვროს ენობრივი ქცევების როლი და ლექტორის მიერ მათი გამოყენების სიხშირე; 3. განსაზღვროს ლექტორის ენობრივი ქცევების სტრუქტურული კლასიფიკაცია; 4. გაანალიზოს ენობრივი ქცევების მაგალითები, ლიტერატურის მიმოხილვის ნაწილში განხილულ თეორიულ ჩარჩოებზე (სასაუბრო ანალიზის თეორია, ინტერაქტიული სოციოლინგვისტიკის თეორია, კონტექსტუალიზაციის მანიშნებლები და მარკირების მოდელი) დაყრდნობით; 5. შეისწავლოს ლექტორებისა და სტუდენტების დამოკიდებულება: ლექტორის მიერ ინგლისურიდან ქართულ ენაზე გადართვისადმი; 6. განსაზღვროს მიმართება სტუდენტებისა და ლექტორების განწყობასა და მათ ასაკს, სქესს შორის. ორივე, ზოგადი და ბიზნეს ინგლისურის, სივრცეში გამოვლენილი ენობრივი ქცევების ფუნქციები დავაჯგუფეთ სამი ძირითადი ნიშნის: სასწავლო მასალა, სალექციო პროცესის ორგანიზება, ლექტორ-სტუდენტის ურთიერთგაგება, მიხედვით. ზოგადი ინგლისურის დაახლოებით 120 საათიანი ჩანაწერიდან გამოვლინდა კოდების გადართვის 789, კოდების შერევის 156, ხოლო ენათმონაცვლეობის 35 მომენტი. ბიზნეს ინგლისურის დაახლოებით 80 საათიანი ჩანაწერიდან გამოვლინდა კოდების გადართვის 549, კოდების შერევის 103, ხოლო ენათმონაცვლეობის 177 მომენტი. ორივე სივრცეში, ყველაზე გავრცელებული ფუნქცია კოდების გადართვის შემთხვევაში, სალექციო და საშინაო დავალების ორგანიზებაა, ხოლო ყველაზე ნაკლებად გავრცელებულია სიტყვის წარმოთქმის ხაზგასმა/ჩვენება, და სხვა ენის (ქართულისა და ინგლისურის გარდა) გავლენა. ორივე, ზოგადი და ბიზნეს ინგლისურის სწავლებისას კოდების გადართვა გამოხატულია უმეტესწილად თხრობითი, ენათმონაცვლეობა კი კითხვითი წინადადებით. ყველაზე მცირე რაოდენობით გვხვდება ბრძანებითი წინადადების ტიპი. კანაგარაჯაჰისა (Canagarajah, 1995) და ფერგუსონის (Ferguson, 2003) მიერ ჩატარებული კვლევებისგან განსხვავებით, რომლებშიც მშობლიური ენა არაოფიციალური, არაფორმალური და მარკირებულია, ჩვენ-კოდი (We-code), ხოლო უცხო ენა ფორმალური, არა მარკირებული, მათი-კოდი (They-code), ზოგადი და ბიზნეს ინგლისურის სწავლებისას ინგლისური ისეთივე მარკირებული ან არა მარკირებული შეიძლება იყოს როგორც ქართული ენა. ინგლისური ენა ისევე ხასიათდება რეგისტრის ცვლილებით, როგორც ქართული. ბიზნეს ინგლისურში ლექტორებისა და სტუდენტების დამოკიდებულება თუ უარყოფითია, ზოგადი ინგლისურის სწავლებისას სტუდენტების დამოკიდებულება უფრო დადებითია ლექტორის მიერ ქართული ენის გამოყენებისადმი, ვიდრე თავად ლექტორების. ლექტორების ნეგატიური დამოკიდებულებას განაპირობებს უცხო ენის სწავლების ტრადიციული შეხედულება (conventional view - რომელიც გულისხმობს უცხო ენის სწავლებისას მხოლოდ ერთი ენის გამოყენებას), ამ მოსაზრებას განამტკიცებს ის ფაქტიც რომ თვისებრივი კვლევის ფარგლებში ზოგადი ინგლისურის სწავლებას, 3-4, ხოლო ბიზნეს ინგლისურში 2-3 ლექტორთან ენობრივი ქცევის მაგალითები საერთოდ არ გვხვდება. ეს საკითხი მეტად საინტერესოა იმდენად, რამდენადაც უცხო ენის სწავლების თანამედროვე ხედვა (contemporary view) თანდათან ფეხს იკიდებს თანამედროვე მსოფლიოში. მიმართება სტუდენტების სქესს, ასაკსა, და დამოკიდებულებას შორის შემდეგია: რაც უფრო ახალგაზრდაა სტუდენტი (18-20, 21-25) მით უფრო დადებითია მისი დამოკიდებულება ლექტორის მიერ ქართული ენის გამოყენებისადმი. სქესის შემთხვევაში სტუდენტების ენისადმი დამოკიდებულება მსგავსია. ემპირიული მასალა მოპოვებულია ონლაინ ლექციების ჩანაწერებიდან, ტრანსკრიპტების გაშიფვრით (თვისებრივი კვლევის ფარგლებში) და ონლაინ კითხვარის მეშვეობით შეგროვებული პასუხებით (რაოდენობრივი კვლევა). კვლევისას გამოყენებულია სტატისტიკური და მეტა-დისკურსული ანალიზის მეთოდები. კვლევის შედეგად მოპოვებული შედეგები საინტერესო და საგულისხმოა იმ სტუდენტებისთვის, რომლებიც მომავალში აპირებენ ენობრივი ქცევების ლინგვისტურ ან სოციოლინგვისტურ კვლევას; კვლევის შედეგები შეიძლება გამოყენებულ იქნას სოციოლინგვისტიკისა და გამოყენებითი ლინგვისტიკის თეორიულ და სასემინარო კურსებში.The present study aims to investigate: 1. lecturers' and students' attitudes towards lecturers' use of the Georgian language in their general and business English courses; 2. functions and frequency of lecturers' language behaviors (code-switching (CS), code-mixing (CM), and translanguaging) in their general and business English courses. The migration process (for studying, working, and traveling purposes) has increased the number of bilingual and multilingual speakers since the XX century. Therefore, the demand for learning English as an international language, and business English has grown in Georgia. Moreover, as the study of scientific literature has shown, the mentioned issue needs to be examined using mixed research methods (quantitative and qualitative). The objectives of the research based on the general and business English teaching context are the following: 1. to identify the functions of the lecturers' language behavior; 2. to determine the role and frequency of lecturers' language behaviors; 3. to determine the structural classification of the lecturers' language behaviors; 4. to analyze examples of language behaviors, based on the theoretical frameworks discussed in the literature review section (conversation analysis approach, interactional sociolinguistics approach, contextualization cues, and markedness model); 5. To study the attitude lecturers and students have towards lecturers switching from English to Georgian; 6. To determine the correlation between the students' and lecturers' language attitude and their age and gender. We grouped the functions of lecturers' language behaviors (in both general and business English courses) according to three main categories: teaching material, classroom management, and interpersonal relationships (lecturers and students). From approximately 120 hours of general English recordings, 789 code-switching, 156 code-mixing, and 35 language-switching moments were identified. Within 80 hours of recordings (ESP), 549 cases of code-switching, 103 cases of code-mixing, and 177 cases of translanguaging were detected. In both contexts, the most common function for code-switching is organizing lectures and homework, while the least common is highlighting/showing pronunciation and the influence of another language (other than Georgian and English). In the above-given teaching contexts, code-switching is primarily expressed in narrative and translanguaging in interrogative sentences. The imperative sentence type is the fewest in number. In contrast to the studies conducted by Canagarajah (1995) and Ferguson (2003), in which the native/first language is unofficial, informal, and marked "we-code," and the foreign language is formal, unmarked, "they-code," in terms of teaching general and business English, English can be as marked or unmarked as the Georgian language. The English language, as well as Georgian, is characterized by the change of register Georgian. While the business English students' and lecturers' attitudes are negative, the General English students' attitude is more positive towards the lecturers' use of the Georgian language than the lecturers' attitude themselves. The lecturers' negative attitude is determined by the traditional view of teaching a foreign language (conventional view - which implies the use of only one language while teaching a foreign language); this opinion is strengthened by the fact that within the framework of qualitative research, 3-4 lecturers of teaching general English, and 2-3 lecturers of business English have not used any Georgian in their lectures. This issue is remarkably interesting because the contemporary view of teaching a foreign language is gradually gaining a foothold in the modern world. The relationship between students' gender, age, and attitude is as follows: the younger the student is (18-20, 21-25), the more positive their attitude toward the lecturers' use of the Georgian language. Regarding gender, students' attitude toward the English language is similar. The empirical material is obtained from the recordings of online lectures, with the help of the transcription method (within qualitative research) and responses collected through an online questionnaire (quantitative research). Statistical and meta-discursive analysis methods are used in the given study. The results obtained are significant for those students who will do linguistic or sociolinguistic research on language behaviors in the future; The research results can be used in theoretical and seminar courses in sociolinguistics and applied linguistics
საქართველოს სკოლამდელი აღზრდის მასწავლებლების დამოკიდებულება ინკლუზიის მიმართ
No full textThis study focuses on the attitudes of preschool teachers in Georgia towards inclusive education by examining teachers' attitudes towards early inclusive education, their willingness to include children with various disorders in their groups, their assessment of resources needed for inclusive education, and the factors influencing their attitudes. A quantitative survey method was employed, utilizing the Teacher Attitude to Inclusion Scale (TAIS) adapted for the preschool education environment. The questionnaire collected demographic data, assessed teachers' willingness to involve children with disabilities, evaluated the adequacy of resources, and examined teachers' attitudes toward inclusion. The study included 115 preschool teachers from Telavi Municipality and the Imereti Region in Georgia. The data was collected through an electronic questionnaire in January 2022. Preschool teachers generally had a positive attitude towards inclusive education, but challenges remain. Teachers' willingness to include children with different difficulties varies, and perceptions of resource adequacy are mixed. The factors influencing attitudes include experience, qualifications, disabilities, and available support. Insufficient resources and qualified professionals are identified issues. Addressing these challenges through enhanced resources, support, and training is crucial for successful inclusion. Further research is needed to understand the factors influencing attitudes and develop effective strategies for inclusive preschool education