Czasopismo Prawno-Historyczne
Not a member yet
3153 research outputs found
Sort by
Położenie prawne robotnikow polskich zatrudnionych w Rzeszy Niemieckiej w latach 1880-1918
Autor analizuje status prawny robotników polskich w Prusach wg Ordynacji dla służby dla wszystkich prowincji Monarchii Pruskiej (Gesindeordnung) z 8 października 1810 r., która wielokrotnie zmieniana, obowiązywała do 1919 r. Wzorowane na niej były ordynacje szczegółowe w poszczególnych Landach, a nawet powiatach. Pracownicy polscy nie byli zatrudniani w charakterze służby, w związku z czym status prawny służby nie będzie przedmiotem naszej szczególnej uwagi
Prawo handlowe w szwajcarskim Kodeksie zobowiązań
Artykuł ukazuje szwajcarski Kodeks zobowiązań jako kamień milowy szwajcarskiego procesu unifikacji prawa, a także jako jedno z najważniejszych dokonanań europejskiej myśli prawniczej przełomu XIX i XX w
Jerzy Ogonowski, Sytuacja prawna Żydów w Rzeczypospolitej Polskiej 1918- -1939. Prawa cywilne i polityczne, Warszawa 2012, ss. 161.
Rzymska superficies a prawo zabudowy w projekcie zmian prawa rzeczowego
W Polsce od początku lat dziewięćdziesiątych XX w. trwa dyskusja nad celowością utrzymania w systemie prawnym instytucji użytkowania wieczystego. Prawo to zostało wprowadzone ustawą z 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach1 i zastąpiło wcześniejsze prawnorzeczowe formy korzystania z gruntów publicznych, czyli prawo zabudowy i własność czasową. Użytkowanie wieczyste jest traktowane jako prawo szczególne, zbliżone swoją treścią i funkcją do własności, ale będące prawem na rzeczy cudzej, chociaż nie zaliczanym do kategorii praw ograniczonych. Ten szczególny charakter użytkowania wieczystego sprawił, że dyskusja nad jego przyszłością koncentruje się przede wszystkim wokół zagadnienia celowości jego utrzymania, jak również możliwości jego zastąpienia przez wprowadzenie do kodeksu cywilnego nowej instytucji w postaci prawa zabudowy2. Jest to prawo, które pod pewnymi względami byłoby zbliżone do użytkowania wieczystego i mogłoby służyć do realizacji tych samych, a także innych celów ekonomicznych, a w konsekwencji w dalszej perspektywie czasowej miałoby zastąpić użytkowanie wieczyste
Dorota Pietrzyk-Reeves, Ład Rzeczypospolitej. Polska myśl polityczna XVI wieku a klasyczna tradycja republikańska, Kraków 2012, ss. 466.
Zdzisław Pentek, Teodor Tyc (1896-1927). Biografi a, Wydawnictwo Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Prace Komisji Historycznej PTPN, t. 69, Poznań 2013, ss. 155 + dysk CD z ilustracjami.
Od godności dobrze urodzonych po egalitarne szlachectwo dla wszystkich. Szkice ze studiow nad ideą godności człowieka
Zasada godności człowieka jest jednym z najważniejszych elementów systemu prawa. Jeden z amerykańskich teoretyków prawa drugą połowę XX w. nazwał wręcz erą godności1. Temu wzrostowi znaczenia godności w teorii i praktyce prawa towarzyszą zażarte dyskusje. Spory toczą się na wielu płaszczyznach, począwszy od tego, czym w istocie jest godność oraz jak ją zdefi niować (i czy jest to w ogóle możliwe), poprzez wskazanie jej początków i genezy, opisania ewolucji pojmowania tej idei, a skończywszy na funkcjach, jakie pełni, i roli, jaką odgrywa, lub powinna odgrywać, godność w systemie prawnym państw demokratycznych
Tocquevillian Ideas. Contemporary European Perspectives, ed. by Zbigniew Rau and Marek Tracz-Tryniecki, University Press of America, Lanhan, Boulder, New York–Toronto–Plymouth 2014, ss. 169.
Przywileje dzielnicowe Wielkiego Księstwa Litewskiego. Stan i perspektywy badań
Księstwie Litewskim znów aktualny staje się stary spór o stosunek w przywilejach dzielnicowych nowiny, przeniesionej z przywilejów ziemskich, do miejscowej stariny, a także – o treść tej ostatniej. Na wnikliwe badanie zasługuje kwestia stosunku przywilejów dzielnicowych wobec Statutów Litewskich – kodeksów ogólnopaństwowych. Niekiedy milcząco przyjmuje się, że już z chwilą wprowadzenia w życie Pierwszego Statutu Litewskiego w 1529 r. przywileje dzielnicowe straciły znaczenie praktyczne, a potwierdzano je tylko na mocy tradycji. Jednak dostosowanie ich tekstów do zmian prawa oraz bezpośrednie powoływanie się na nie w wiekach XVI i XVII świadczą, że przywileje dzielnicowe przez długi czas zachowywały ważne miejsce w świadomości narodu politycznego Wielkiego Księstwa. Wreszcie – last but not least – ważnym warunkiem takich badań obejmujących całe terytorium Wielkiego Księstwa Litewskiego – jednak z uwzględnieniem jego partykularyzmów – jest synteza osiągnięć dzisiejszych historiografi i narodowych w badaniach przywilejów skierowanych do poszczególnych ziem tego państwa
Zasady dziedziczenia ustawowego na ziemiach Królestwa Polskiego po 1826 roku
Artykuł ma na celu omówienie najważniejszych zasad, niezwykle skomplikowanego, a obowiązującego w praktyce sądowej po dziś dzień, prawa spadkowego Królestwa Polskiego po wejściu w życie Kodeksu Cywilnego z 1826 r