Czasopismo Prawno-Historyczne
Not a member yet
3153 research outputs found
Sort by
Kontynuacja i zmiany w polskim republikanizmie XVII i XVIII wieku
Tradycja republikańska I Rzeczypospolitej obejmuje dorobek bardzo wielu autorów, zarówno teoretyków, jak i publicystów, działających na przestrzeni trzech stuleci, poczynając od pierwszej połowy wieku XVI, kiedy to namysł polityczny formułowany był pod przemożnym wpływem humanizmu i renesansu. Celem tego artykułu jest próba dokonania podstawowych ustaleń dotyczących zmian, jakie zachodziły w polskim dyskursie republikańskim w XVII i XVIII wieku oraz kontynuacji, która ten dyskurs w dużej mierze charakteryzuje
"O potrzebie reform ustroju i prawa Rzeczypospolitej szlacheckiej w świetle pierwszej polskiej powieści fantastyczno-naukowej z 1785 roku"
Artykuł ten anlizuje prawne i ustrojowe aspekty pierwszej, polskiej powieści fantastycznej autorstwa Michała Dymitra, a zatytułowanej "Wojciech Zdarzyński życia przypadki opisujący" z 1785 r
Funkcjonowanie francuskiego modelu rejestracji stanu cywilnego w Polsce
Pośród licznych zmian, które przyniosła Wielka Rewolucja Francuska, pamiętać należy również o reformie systemu rejestracji stanu cywilnego, choć wydawać się ona może mniej spektakularna od innych. Nowy model rejestracji zasługuje jednak na szczególną uwagę, ponieważ jego wprowadzenie znaczało zeświecczenie sfery, która wydawała się trwale podporządkowana związkom wyznaniowym. Wprowadzenie go w życie na podległych Napoleonowi ziemiach polskich było jednak jeszcze trudniejsze niż we Francji, zwłaszcza że recepcja napoleońskiego modelu administracyjnego okazała się możliwa jedynie częściowo
Co mają wspólnego House of Cards i Machiavelli? O pożytkach z wizualizacji problemu fi lozofi cznego w nauczaniu historii idei
W moim artykule zastanawiam się nad możliwością zrobienia użytku z jednego z najbardziej reprezentatywnych elementów kultury popularnej, czyli seriali. W pierwszej części stawiam pytanie o wartość seriali jako takichw dydaktyce historii doktryn politycznych i prawnych. Nie ograniczam się jednak do refl eksji czysto teoretycznej i dlatego w części drugiej omawiam, poparte własnym doświadczeniem dydaktycznym, studium przypadku – pokazuję, jak można posłużyć się amerykańskim serialem House of Cards, by przybliżyć studentom doktrynę N. Machiavellego
Paweł Cichoń, Dyrekcja Policji Wolnego Miasta Krakowa 1827-1846. Studium historyczno-prawne, Kraków 2014, ss. 439.
Makarewicz a Liszt. Próba analizy porównawczej
Biografi e Franza von Liszta i Juliusza Makarewicza, mimo wielu różnic, wykazują pewne zaskakujące analogie. Wspólnym mianownikiem w obu życiorysach była działalność naukowa połączona z organizacyjną i polityczną – w ławach parlamentarnych. Zbieżność widoczna jest też w samym cyklu działalności naukowej – Liszt wykładał i tworzył w sumie przez blisko pół wieku, z tego 40 lat w Niemczech; Makarewicz rozpoczął działalność naukową w okresie zaborów i uprawiał ją przez ponad pół wieku, z tego we Lwowie – przez ponad 40 lat. Mimo wielu rozbieżności, w programach i polskiego, i niemieckiego uczonego pojawiły się podobne elementy. Wspólnym mianownikiem była przede wszystkim krytyka dotychczasowych sposobów walki z przestępczością oraz towarzyszące jej dążenie do znalezienia nowych skutecznych dróg walki z recydywą i przestępczością zawodową
Początki nauk prawno-finansowych w Polsce (do 1918 r.)
Kwestie polityczno-państwowe i ich konsekwencje (które w tym miejscu nie będą poruszane) miały przemożny wpływ na rozwój polskiej nauki prawa, czy nauki w ogóle. Ostatnie lata przynoszą wzmożone zainteresowanie historycznym rozwojem prawa finansowego w Polsce. W prowadzonych dociekaniach pomijane są jednakże jego początki, co powoduje, iż powstaje wrażenie, jakby nauka prawa finansowego zaczęła się dopiero wraz z zakończeniem I wojny światowej
Maria Zabłocka, Romanistyka polska w pierwszym dziesięcioleciu XXI wieku, Liber, Warszawa 2013, ss. 209.
Nauczanie prawa czy przepisów prawnych?
W dyskusjach nad modelem studiów prawniczych, od czasów oświecenia aż do dni dzisiejszych, przewija się motyw użyteczności prawa rzymskiego i innych przedmiotów historyczno-prawnych dla edukacji przyszłego prawnika oraz czy studia te powinny przygotowywać jedynie do wykonywania praktycznego zawodu, czy też powinny dawać formację bardziej teoretyczny. Reformatorzy studiów podkreślali zazwyczaj niedostatki dotychczasowego stanu nauczania prawa. Kwestionowali głównie niektóre wykładane przedmioty i postulowali wprowadzenie innych, bardziej ich zdaniem potrzebnych do kształcenia przyszłego prawnika. Stosunkowo wcześnie, bo już w dwa lata po odzyskaniu niepodległości, rozporządzenie Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego z dnia 16 października 1920 r. ujednoliciło studia prawnicze we wszystkich uniwersytetach polskich. Podobnie jak wiele rozwiązań pomyślanych przez twórców jako prowizoryczne, program studiów wprowadzony w 1920 r. przetrwał cały okres dwudziestolecia międzywojennego i w swych podstawowych rozwiązaniach był realizowany jeszcze w Polsce Ludowej. Ten prowizoryczny program – który n.b. dotrwał do roku 1939 i był stosowany jeszcze w pierwszych latach po II wojnie światowej – wywołał żywe polemiki w polskich środowiskach uniwersyteckich. Najbardziej charakterystyczna była w tym względzie dyskusja między dwoma profesorami Uniwersytetu im. Jana Kazimierza we Lwowie: historykiem prawa Oswaldem Balcerem i karnistą Juliuszem Makarewiczem