Czasopismo Prawno-Historyczne
Not a member yet
3153 research outputs found
Sort by
Prawo karne i polityka w państwie rzymskim, red. K. Amielańczyk, A. Dębiński, D. Słapek, Lublin 2015
Trudne początki. Organizacja Sądu Okręgowego w Zielonej Górze w pierwszych latach po zakończeniu II wojny światowej
Przed 1945 r. organizację sądownictwa na obszarach przyłączonych do Polski po zakończeniu II wojny światowej określała pruska ustawa z 27 stycznia 1877 r. o organizacji sądownictwa.W Zielonej Górze funkcjonował wówczas jedynie sąd obwodowy. Po zakończeniu działań wojennych i przyłączeniu tych obszarów do państwa polskiego rozpoczęto budowę polskiego wymiaru sprawiedliwości. Ostatecznie na obszarze dzisiejszego województwa lubuskiego powołano do życia trzy sądy okręgowe: w Gorzowie Wielkopolskim, Zielonej Górze oraz w Głogowie z siedzibą w Nowej Sol
Prawa autorskie do korespondencji a uprawnienia Instytutu Pamięci Narodowej
Inspiracją do napisania artykułu było zdarzenie, jakie miało miejsce na początku 2016 r. W lutym 2016 roku prokurator Instytutu Pamięci Narodowej zabrał z domu Marii Kiszczak dokumenty, które podlegały przekazaniu do IPN. Czynności podjęto w ramach wszczętego w 2015 r. śledztwa ws. ukrycia przez osobę nieuprawnioną dokumentów podlegających przekazaniu IPN. Listy nie były oryginałami, a jedynie spisanymi na maszynie, prawdopodobnie przez adresata, kopiami, część posiadała także urzędową sygnaturę wpływu do ministerstwa. Niektóre z oryginałów, co wnioskować można po sposobie zapisu kopii, pisana była maszynowo i jedynie odręcznie podpisywana przez adresatów. Zewnętrzna postać listów wskazywała na to, że nie miały charakteru prywatnego. IPN upublicznił treść wszystkich listów, jako znajdujących się w archiwum, jednak prasa (sensu largo) zdecydowała się omawiać tylko te, dotyczące osób, które moglibyśmy kwalifi kować do kategorii antykomunistycznych autorytetów moralnych części społeczeństwa polskieg
Gönczi Katalin, Wieland Carls, Sächsisch-magdeburgisches Recht in Ungarn und Rumänien. Autonomie und Rechtstransfer im Donau – und Karpatenraum, Walter de Gruyter, Berlin/Boston 2013, ss. 223
Księgi sądowe wiejskie z Chorzowa i Dębu z lat 1534-1804, oprac. Z. Jedynak przy współudziale A. Sośnierza, Chorzów 2015, ss. 525
Podstawy praw człowieka w Deklaracji Praw Wirginii w świetle myśli Johna Locke’a
W historii praw człowieka Deklaracja Praw Wirginii z 1776 r. zajmuje szczególne miejsce. Jest to pierwszy dokument konstytucyjny, kodyfi kujący uprawnienia przysługujące każdemu człowiekowi z samej racji bycia istotą ludzką. W akcie tym dokonuje się przejście praw człowieka ze sfery myśli i idei do sfery konstytuującej ustrój państwowy
O „konieczności historycznej” pisania nowych podręczników z doktryn politycznych. Rozważania wokół książki Andrzeja Bednarza O ideach politycznych – ich historii i aktualności. Podręcznik akademicki, Kielce 2015, ss. 303
Pretekstem do rozważenia kwestii rudymentarnej, czy warto pisać nowe podręczniki z historii idei, stała się publikacja Andrzeja Bednarza O ideach politycznych – ich historii i aktualności, wydana w Kielcach w 2015 roku. Zacznijmy od rzeczy fundamentalnej, dlaczego stawiam w tytule tezę (jedynie językowo, nie merytorycznie nawiązującą do słynnych słów Karola Marksa) o „konieczności historycznej” pisania nowych podręczników z historii idei? Odpowiedź jest następująca i stanowi jednocześnie tezę rozważań
Z dziejów francuskiego prawa cywilnego. „Rozporządzenia” pierwszego prezydenta Parlamentu paryskiego Guillaume’a de Lamoignona
Niniejsza publikacja ma natomiast na celu wykazanie, że już w XVII w. prowadzone były w zakresie prawa cywilnego materialnego prace kodyfikacyjne. W ich efekcie opracowano projekt kompleksowego i nowatorsko usystematyzowanego aktu prawnego, który mógł z powodzeniem pełnić rolę kodeksu cywilnego. Nie doczekał się on wprawdzie promulgacji, niemniej jednak korzystał z niego w XVIII w. kanclerz H.F. d’Aguesseau w pracach nad swoimi ordonansami, które następnie zostały inkorporowane do treści Kodeksu cywilnego z 1804 r. Korzystała z tego projektu także sama komisja napoleońska J.É.M. Portalisa, a wiele jego postanowień zostało później skopiowanych w Kodeksie Napoleona
Odstępstwa od narodowości polskiej w latach 1939-1945
Odstępstwa od narodowości polskiej stały się istotnym problemem w czasie wojny i po jej zakończeniu. Zjawisko to było skutkiem prowadzonej przez okupanta polityki germanizacyjnej, która zakładała wzmocnienie niemieckiego potencjału na ziemiach wcielonych do Rzeszy. Narzędziem tej polityki stała się niemiecka lista narodowościowa (Deutsche Volksliste – DVL). W wyniku dobrowolnych i prowadzonych pod przymusem wpisów na listę tę zarejestrowano około trzech milionów obywateli mieszkających na terenie przedwojennej Polski. Zakwalifi kowanie do jednej z czterech grup volksdeutschów niosło za sobą zarówno przywileje, jak i obowiązki. Dla wielu osób wpis na listę stał się sposobem na przetrwanie okupacji, zachowanie majątku, uniknięcie wysiedlenia, represji czy obozu koncentracyjneg