Czasopismo Prawno-Historyczne
Not a member yet
3153 research outputs found
Sort by
Sciences historico-juridiques. 1945-1977
Full text link1. A partir de l\u27an 1945. 2. Les initiatives nouvelles. 3. Le devéloppement des travaux en équipe et les synthèses. 4. Les monographies traitant de l\u27histoire du droit. 5. L\u27historiographie du droit. 6. Les études sur l\u27histoire des droits slaves. 7. Le droit romain. 8. L\u27histoire des doctrines politiques et juridiques. 9. L\u27histoire de l\u27administration. 10. Les historiens du droit face à la science du droit et de l\u27histoire. 11, La position internationale de la science historico-juridique polonaise. 12. Les perspectives envisagées.
Plus de 30 ans représentent la période d\u27activité d\u27une génération. On peut la regarder d\u27une façon générale, additionner ses réalisations, se rendre compte de ses difficultés et de ses échecs ainsi que de leurs causes, enfin tracer des perspectives. Cette dernière tâche, malgré qu\u27elle ne soit pas mise en évidence dans le titre, semble être la plus importante. 
M. Raeff, The Well-Ordered Police State. Social and Institutional Change in Germanies and Russia, 1600-1800
No full textRecenzja: Marc Raeff, The Well-Ordered Police State. Social and Institutional Change Through Law in Germanies and Russia, 1600 - 1800, Yale University Press, New Haven and London 1983. ss. 284
Tractatus de proprio sacerdote. Z badań nad świadomością prawną późnośredniowiecznego spowiednika
Full text linkOver the centuries, the practice of the sacrament of penance has evolved multiple times. Often, there were disputes between diocesan clergy and religious orders regarding the jurisdiction to hear confessions. By its nature, it was an individualized event, additionally covered by discretion, and at the same time defined by certain general norms set by ecclesiastical law. The confessor was obliged to comply with various legal texts, which over time became part of the forming of Corpus Iuris Canonici. A fundamental provision in this respect was canon 21 of the Fourth Lateran Council – Omnis utriusque sexus. The analysis of the Wroclaw Tractatus de proprio sacerdote, as well as other theological-legal texts conducted in this article, shows that the canon constituting the legal culture of the medieval confessor were moreover the decrees Dudum a Bonifacio. Super cathedram and Vas electionis. This collection was further expanded by other papal bulls, various commentaries, glosses, summas, and penitential treatises.W ciągu wieków sposób sprawowania sakramentu pokuty ewoluował. Nierzadko na tle prawa do spowiadania dochodziło do sporu między duchowieństwem diecezjalnym a zakonnym. Spowiedź była wydarzeniem indywidualnym, objętym dyskrecją oraz określonym pewnymi normami ustalonymi przez prawo kościelne. Spowiednik był zobowiązany do przestrzegania różnych tekstów prawnych, które z czasem weszły w skład formującego się Corpus Iuris Canonici. Fundamentalnym postanowieniem w tym względzie był kan. 21. Soboru Laterańskiego IV – Omnis utriusque sexus. Analiza wrocławskiego Tractatus de proprio sacerdote, a także innych tekstów teologiczno-prawnych ukazuje, że kanonem konstytuującym kulturę prawną średniowiecznego spowiednika były także dekrety Dudum a Bonifacio. Super cathedram oraz Vas electionis. Zbiór ten był poszerzany przez inne bulle papieskie, różne komentarze, glosy, summy i traktaty spowiednicze
Wpływ ustaw procesowych państw zaborczych na uregulowanie skargi o uchylenie wyroku sądu polubownego w Kodeksie postępowania cywilnego z 1930/1932 roku
Full text linkFollowing Poland\u27s regaining of independence in 1918, the establishment of its own court system and Polish legal regulations was among the most pressing issues that the new state was confronted with. The result of these activities in the field of civil procedure was the Code of Civil Procedure of 1930/1932, which contained in Book Three the regulation of the issue of arbitration courts, including provisions for an action to set aside an arbitral award. The Codification Commission drew upon the solutions applied in the procedural laws of the former partitioning states – Austria, Germany, and Russia – in its work. In addition, a number of different views have been expressed in the literature about the scope of application of individual laws. An analysis of the applications of the various legislations to the regulation of individual provisions of an action to set aside an arbitral verdict makes it possible to determine that all three abovementioned procedural laws influenced the solutions applied by the legislature in the regulation of an action to set aside an arbitral verdict, with the Austrian procedural law having the greatest significance in this regard.Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 r. ustanowienie własnego sądownictwa i polskich przepisów prawnych było jednym z najpilniejszych zagadnień, z jakimi przyszło się zmierzyć nowemu państwu. Efektem tych działań w zakresie procedury cywilnej był Kodeks postępowania cywilnego z 1930/1932 r., który w księdze trzeciej zawierał regulację problematyki sądownictwa polubownego, w tym przepisy dotyczące skargi o uchylenie wyroku sądu polubownego. Komisja Kodyfikacyjna czerpała w swoich pracach z rozwiązań stosowanych w ustawach procesowych byłych państw zaborczych – Austrii, Niemiec i Rosji. W literaturze wyrażono wiele poglądów na temat zakresu stosowania poszczególnych ustaw. Analiza zastosowania ustaw do regulacji poszczególnych postanowień skargi o uchylenie wyroku sądu polubownego pozwala na stwierdzenie, że wszystkie trzy wymienione ustawy procesowe miały wpływ na rozwiązania zastosowane przez ustawodawcę do regulacji skargi o uchylenie wyroku sądu polubownego, przy czym największe znaczenie miała austriacka ustawa procesowa
Zasady ustroju sądownictwa w poglądach Aleksandra Mogilnickiego (1926–1929)
Full text linkThe article aims to present and analyse Aleksander Mogilnicki\u27s position on the principles of the judicial system in the years 1926–1929. Mogilnicki was a member of the Codification Commission for the Judicial System and wanted to create regulations that would most profoundly express, specify, and safeguard the principles of independence, irremovability, and non-transferability of judges. The first part presents the principles of the judicial system contained in the March Constitution of 1921, i.e., the independence and non-transferability of judges. However, the 1928 Law on the Judicial System did not fully implement these principles. Mogilnicki criticised the provisions which, in reality, gave more powers to the executive than to the judiciary. At the same time, he presented proposals to amend the provisions in order to implement the principle of judicial independence and increase the influence of general assemblies of judges on the courts. Despite temporary changes in the law made in March 1929, which gave certain guarantees to judges, such as non-transferability, 1932 brought further restrictions.Artykuł ma na celu przedstawienie i analizę stanowiska Aleksandra Mogilnickiego na temat zasad ustroju sądownictwa w latach 1926–1929. Mogilnicki był jednym z członków Komisji Kodyfikacyjnej ds. ustroju sądów. Chciał stworzenia przepisów, które najgłębiej wyrażały, precyzowały i zabezpieczały zasadę niezawisłości, nieusuwalności i nieprzenoszalności sędziów. W pierwszej części zostały przedstawione zasady ustroju sądownictwa zawarte w Konstytucji marcowej z 1921, tj. niezawisłość, nieprzenoszalność sędziów. Prawo o ustroju sądów z 1928 r. nie wprowadziło jednak tych zasad w pełnym zakresie. Mogilnicki poddał krytyce przepisy, które dawały w rzeczywistości więcej uprawnień władzy wykonawczej niż sądowniczej. Jednocześnie przedstawił propozycje nowelizacji przepisów w celu realizacji zasady niezawisłości sędziowskiej i zwiększenia wpływu na sądy przez zgromadzenia ogólne sędziów. Mimo chwilowych zmian w prawie dokonanych w marcu 1929 r., dających pewne gwarancje sędziom, np. nieprzenoszalność, rok 1932 przyniósł ponowne ograniczenia
Brad Miner, Zwięzła encyklopedia konserwatyzmu, 1999
Full text linkRecenzja: Brad Miner, Zwięzła encyklopedia konserwatyzmu, Wydawnictwo Zysk i S-ka, Poznań 1999 r
Tłumaczyć czy nie tłumaczyć? Kilka uwag o polskim wydaniu książki Historia z wiedźmami
Full text linkOriginally published in Ukrainian Kateryna Dysa’s book about witchcraft trials in 17th- and 18th-century Ukraine is a complete failure in its Polish adaptation. The author translated Old Polish texts into Ukrainian, then an English adaptation was created, and now we have a Polish version. The text, which has undergone multiple translations, has been horribly corrupted. Due to linguistic deficiencies and a lack of familiarity with the matters presented in the book, the translators have added many errors of their own. This version of the book should, therefore, be considered useless for academic purposes.Pierwotnie opublikowana w języku ukraińskim książka Kateryny Dysy o procesach czarownic w XVII i XVIII wieku na Ukrainie jest całkowita porażką w polskiej adaptacji. Autorka przetłumaczyła stare polskie teksty na język ukraiński, następnie powstała adaptacja angielska, a teraz wersja polska. Tekst, który przeszedł wiele tłumaczeń, został bardzo zniekształcony. Z powodu braków językowych i nieznajomości tematów poruszanych w książce tłumaczki dodały wiele własnych błędów. Ta wersja książki powinna być uznana za bezużyteczną do celów naukowych
Case study method (metoda kazusowa) w nauczaniu historii prawa. Uwagi i postulaty
Full text linkThe article discusses the use of case studies in teaching history in both the American and Polish models of legal education. This method is not uniform, and variations can be used depending on the goal we want to achieve and the materials used in specific classes. The first part of the article discusses the experiences of American universities in applying and developing this method, with particular emphasis on teaching legal history. It also points to criticism of the case study method and the problems associated with its use. An example of students using specific cases from legal history is John Wertheimer\u27s university course, in which students work on court materials found in local archives. The second part points to the problems that the case study method may cause in the Polish education model. It refers to the use of case studies and case study collections in classes on Roman law, legal history, and the history of political systems. It focuses primarily on methodological guidelines and advice on the proper way to solve case studies. The article emphasises the need to publish more case collections and suggests that paraphrased historical sources may improve first-year law students\u27 understanding of the material.Artykuł omawia wykorzystanie metody studiów przypadku w nauczaniu historii, zarówno w amerykańskim, jak i polskim modelu edukacji prawniczej. Metoda ta nie jest jednolita, a różne jej formy mogą być stosowane w zależności od celu, jaki chcemy osiągnąć, oraz materiałów wykorzystywanych na konkretnych zajęciach. Pierwsza część artykułu przedstawia doświadczenia amerykańskich uniwersytetów w stosowaniu i rozwijaniu tej metody, ze szczególnym uwzględnieniem nauczania historii prawa. Wskazuje również na krytykę metody studiów przypadków i problemy związane z jej stosowaniem. Przykładem wykorzystania przez studentów konkretnych przypadków z historii prawa jest kurs uniwersytecki Johna Wertheimera, w ramach którego studenci pracują nad materiałami sądowymi znalezionymi w lokalnych archiwach. Druga część ukazuje problemy, jakie metoda studiów przypadków może powodować w polskim modelu edukacji. Odnosi się do wykorzystania studiów przypadków i zbiorów studiów przypadków na zajęciach z prawa rzymskiego, historii prawa i historii systemów politycznych. Skupia się przede wszystkim na wytycznych metodologicznych i poradach dotyczących właściwego sposobu rozwiązywania studiów przypadków. W artykule podkreślono potrzebę publikowania większej liczby zbiorów przypadków i zasugerowano, że parafrazowane źródła historyczne mogą poprawić zrozumienie materiału przez studentów pierwszego roku prawa
80 lat katedr historycznoprawnych na Uniwersytecie Łódzkim (1945–2025)
Full text link80 years of historical and legal departments at the University of Łódź (1945–2025)80 lat katedr historycznoprawnych na Uniwersytecie Łódzkim (1945–2025
O związkach Bronisława Żongołłowicza (1870–1944) z uniwersytetem katolickim w Lublinie
Full text linkThis article is devoted to the career of Rev. Professor Bronislaw Żongołłowicz, an eminent scholar who left St Petersburg after the Bolsheviks came to power in Russia and devoted himself to scientific work in the reborn Second Republic. His scientific activity was mainly associated with the Stefan Batory University in Vilnius – he was one of those representatives of the academic community who started teaching after the university\u27s reopening. He also taught at the Faculty of Law and Economics of the University of Poznan. He continued his academic path at the Catholic University of Lublin. The author discusses the circumstances, course, and conclusion of Żongołłowicz\u27s work at the University of Lublin. He highlights Żongołłowicz\u27s contribution to the development of the Lublin school during his time as Undersecretary of State at the Ministry of Religious Denominations and Public Enlightenment (1930–1936).Artykuł poświęcony jest karierze ks. profesora Bronisława Żongołłowicza, wybitnego uczonego, który po dojściu bolszewików do władzy w Rosji opuścił Petersburg i poświęcił się pracy naukowej w odrodzonej II Rzeczypospolitej. Jego działalność naukowa była związana głównie z Uniwersytetem Stefana Batorego w Wilnie – był on jednym z tych przedstawicieli środowiska akademickiego, którzy rozpoczęli pracę dydaktyczną po wznowieniu działalności uczelni. Wykładał również na Wydziale Prawno-Ekonomicznym Uniwersytetu Poznańskiego. Drogę naukową kontynuował na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W artykule zostały omówione okoliczności, przebieg i zakończenie pracy Żongołłowicza na Uniwersytecie Lubelskim, a także jego wkład w rozwój szkoły lubelskiej w okresie pełnienia funkcji podsekretarza stanu w Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego (1930-1936)