Czasopismo Prawno-Historyczne
Not a member yet
3153 research outputs found
Sort by
Kryteria oceny wad fizycznych zwierząt koniowatych (Equidæ) stosowane przez autorów rzymskich
Praca omawia kryteria stosowane przez rzymskich pisarzy, w tym jurystów, działających w okresie klasycznym, w celu oceny wystąpienia u danego zwierzęcia z rodziny koniowatych wad w postaci morbus vitiumve. Dotyczy ona odpowiedzialności za wady fizyczne koni, osłów i ich mieszańców, rozpatrywanej na tle rozważań Rzymian, zarówno prawników, jak i innych autorów, takich jak pisarze agrarni, w tym definiowania stanów zdrowia i choroby, w połączeniu z krótką charakterystyką stanu rozwoju wiedzy lekarsko-weterynaryjnej w starożytnym Rzymie, przechowaną zwłaszcza w traktatach agrarnych
Przyczyny i cele stosowania zwrotów niedookreślonych w przepisach prawa skarbowego w okresie dwudziestolecia międzywojennego
Niniejszy artykuł poświęcony został problematyce kodowania w normach podatkowo-prawnych zwrotów niedookreślonych, czyli specyficznych kategorii prawnych tworzących język prawny. Tego typu wyrażenia znane były i w konkretnych celach stosowane również w przepisach międzywojennego prawa skarbowego. Liczni przedstawiciele ówczesnej nauki prawa skarbowego podnosili w swych publikacjach zarzuty związane właśnie z używaniem tego rodzaju wyrażeń w ustawodawstwie skarbowym, gdyż w ich ocenie przyczyniały się one nie tylko do niskiego poziomu językowego ustaw, ale także stanowiły przyczynę nadmiernej uznaniowości władz skarbowych dokonujących wymiaru podatków. Nieostro sformułowane wyrażenia takie, jak: nadzwyczajne okoliczności, potrzeby gospodarcze, stosunkowo nieznaczne obroty, czy siła podatkowa płatnika, lub jawnie zła wola podatnika stanowiły przesłanki udzielania ulg i zwolnień w najważniejszych fiskalnie podatkach w okresie dwudziestolecia międzywojennego
Tadeusz Maciejewski, Ustrój konstytucyjny wolnych miast (państw, terytoriów) Europy w latach 1806-1954. Studium prawno-historyczno-porównawcze, 2018
Dezerterzy przed sądami Drugiej Rzeczypospolitej
W latach 1921–1939 wojskowy wymiar sprawiedliwości ukarał kilka tysięcy żołnierzy, którzy dopuścili się dezercji. Byli wśród nich Polacy, a także służący w Wojsku Polskim Ukraińcy, Białorusini, Żydzi, Niemcy i Litwini. Wielu z dezerterów sądzono nie tylko za ucieczki z Wojska Polskiego, ale także za różne przestępstwa kryminalne. Wśród zbiegów z różnych pułków, a także żołnierzy Korpusu Ochrony Pogranicza byli żołnierze, którzy przez kilka lat przebywali za granicą. Mimo poważnych zarzutów dotyczących szpiegostwa i udzielania poufnych informacji wywiadom państw obcych, dezerterzy często unikali wysokich kar. Na takie decyzje w dużej mierze wpływ miał fakt, że dezerterów bronili w sądach wybitni adwokaci. W Poznaniu był nim płk dr Antoni Neuesser, w Krakowie dr Leopold Süesser, we Lwowie Stanisław Mrozowski i dr Roman Aleksandrowicz, a w Warszawie mecenas Stanisław Rundo. Obrońcy często akcentowali złe położenie materialne rodzin dezerterów, trudne dzieciństwo zbiegów i analfabetyzm. Niskie wyroki sądu w wielu sprawach irytowały prokuraturę, a także dowódców niektórych pułków. Wielu dezerterów okazywało skruchę i pragnęło szczerej poprawy. Jednak byli także tacy, których nie zmieniło więzienie. Niektórzy z nich uciekali nawet z tego miejsca
U źródeł polityki generał-gubernatora wileńskiego hrabiego Michaiła Nikołajewicza Murawjowa wobec kwestii chłopskiej i osadnictwa rosyjskiego na Litwie (1863–1865)
The article contains a description of the characteristics of the legal acts devoted to the status of the peasant population and of the settler population in the northwestern governorates of the Russian Empire between 1863 and 1865. The rule of Mikhail Muravyov, the governor general of Vilnius, was a significant period. In the duration of his rule, the Russian administration repeatedly undertook steps to realize the Emancipation Reform of 19th February 1861, while also taking into consideration the events connected with the January Uprising. To that end, political actions were undertaken as well as various types of legal acts were passed in relation to the peasant population. Moreover, this group was considered to a large degree to be “indigenously Russian” according to the local authorities. It was supposed to be a social stratum, together with the practically and legally supported group of settlers from the governorate from the interior of the Empire, used to politically and economically weaken the nobility which occupied the Northwestern Krai