Czasopismo Prawno-Historyczne
Not a member yet
3153 research outputs found
Sort by
Katalogi testamentów mieszkańców miast z terenów Korony i Wielkiego Księstwa Litewskiego do 1795 roku, Warszawa 2017: t. 1, Testamenty w księgach miejskich wileńskich z XVI i XVII wieku. Katalog, opr. Kamil Frejlich, ss. 100; t. 2, Testamenty mieszkańców miast Wołynia od końca XVI – do początku XVIII wieku. Katalog, opr. Natalia Biłous, ss.134; t. 3, Katalog testamentów mieszkańców Brześcia i Grodna od XVI do początku XVIII wieku, opr. Natallia Sliž, ss. 78; t. 4, Testamenty mieszkańców lwowskich z drugiej połowy XVI i z XVII wieku. Katalog, opr. Oksana Winnyczenko, ss. 382; t. 5, Testamenty z ksiąg sądowych małych miast polskich do 1525 roku, opr. Agnieszka Bartoszewicz, Krzysztof Mrozowski, Maciej Radomski, Katarzyna Warda pod red. A. Bartoszewicz, ss. 185; t. 6, Katalog testamentów z krakowskich ksiąg miejskich do 1550 roku, opr. Jakub Wysmułek, ss.384; t. 7, Katalog testamentów poznańskich z drugiej polowy XVI i z XVII wieku, opr. Andrzej Karpiński, ss. 435
Stan nauki. Węzłowe problemy – próba niepolitycznej oceny
Stan dyscyplin historyczno-prawnych w Polsce zależy od polityki naukowej państwa, zatem na stan naszej dziedziny wpływać musi działalność związana ze sterowaniem nauką przez władzę publiczną (polityczną). Diagnoza stanu tak rozległej sfery działalności społecznej, jak nauka, wymaga dla zachowania racjonalności postępowania gruntownych, rozległych i obiektywnych badań, zwłaszcza że pamiętamy o niemal permanentnym stanie reformy, czyli polskim mechanizmie elastyczności organizacyjnej. A takich niezbędnych, kompleksowych badań nie prowadzi nikt, kierując się w podejmowaniu lub wspieraniu akcji reformatorskiej intuicją. Skoro działań reformatorskich nie poprzedza rzetelna analiza stanu materii, którą zamierzano reformować, to stosowane środki mogą prowadzić do efektów przeciwnych deklarowanym zamierzeniom: zamiast naprawiać rzekomo zrujnowaną naukę, prowadzić do jej rzeczywistej destrukcji
Ocena sprawności polskiego powojennego wymiaru sprawiedliwości w osądzaniu zbrodni prawa międzynarodowego na przykładzie prac wykonanych przez Główną Komisję Badania Zbrodni Niemieckich w Polsce na terenie obozu karno-śledczego w Żabikowie i wykorzystaniu ich w procesie Arthura Greisera
Artykuł stanowi ocenę fragmentu działalności polskiego wymiaru sprawiedliwości, bezpośrednio po II wojnie światowej, związanej z osądzaniem zbrodni prawa międzynarodowego. Celem pracy, jest wykazanie czy nowym polskim władzom, budującym zręby państwa socjalistycznego, udało się stworzyć sprawnie działający system ścigania i sądzenia zbrodniarzy nazistowskich. By odpowiedzieć na tak zakreśloną tezę, w artykule ukazana jest działalność części składowych ukształtowanego systemu, w którego skład weszły: Główna Komisja Badania Zbrodni Niemieckich w Polsce, Wojskowa Misja Badania Zbrodni Wojennych w Europie, a także Najwyższy Trybunał Narodowy, na przykładzie badania zbrodni popełnionych w obozie karno-śledczym w Żabikowie i związany z tym proces Arthura Greisera. Efektem przeprowadzonych badań jest pozytywna ocena funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości, w kwestii ścigania i sądzenia zbrodniarzy prawa międzynarodowego. Artykuł podejmuje problematykę, która doczekała się znaczących publikacji jedynie w okresie PRL. Podjęcie tego tematu ze współczesnej perspektywy, wydaje się zasadne i potrzebne. Ponadto udzielenie odpowiedzi na tezę zawartą w temacie, oparte o konkretny przykład zbrodni popełnionych w obozie karno-śledczym w Żabikowie, pozwoliło na ujawnienie niepublikowanych dotąd dokumentów, wytworzonych przez Główną Komisję Badania Zbrodni Niemieckich w Polsce
Pierwsze sto lat prawoznawstwa po słowacku. Nad księgą: Oľga Ovečková, Jozef Vozár a kolektív, 100 rokov časopisu Právny obzor 1917–2017, Bratislava 2017, VEDA Vydavateľstvo Slovenskej akadémie ved, ss. 512.
Proces Bolesława Kontryma. Sądownictwo Polski Ludowej w latach 1944−1955: zarys problemu
Niniejszy artykuł zapoznaje czytelnika z problematyką sądownictwa powszechnego i wojskowego stalinowskiej Polski na przykładzie procesu karnego majora Bolesława Kontryma, ps. „Żmudzin”, przedwojennego policjanta, żołnierza AK i powstańca warszawskiego, straconego przez komunistów w pierwszych latach istnienia PRL. Ten wielce zasłużony działacz niepodległościowy padł ofiarą tzw. sądów tajnych (sekcji tajnych), których działalność orzecznicza została przez autora poddana analizie w oparciu o akta sądowe przedmiotowej sprawy karnej