Czasopismo Prawno-Historyczne
Not a member yet
3153 research outputs found
Sort by
Falsyfikat dokumentu rzekomo z 1150 r. i jego transumpt z 1251 r.
Get PDFThe article is devoted to a forgery from Ląd dated 1150 as well as to its transumpt which was issued in 1251. The author maintains that the document dated 1150 is a forgery and that its transumpt is authentic. Furthermore, it is the author’s opinion that Prince Casimir’s name, which the forgery is signed with, was not accidental as it was connected with idea of authority in the Middle Ages, which was used to authenticate documents. Moreover, the forgery under discussion contains archaic phrasing in the so-called duties and obligations’ instruction for the citizens of the monastery villages, which are older than the ones known from the alleged founding document of the abbey. On the other hand, an analysis of the form of transumpts edited in the abbey in Ląd leads one to the conclusion that, even though the forgery dated 1150 was devoid of the majority of diplomatic phrases, it contained analogous expressions to the transumpt.Artykuł jest poświęcony falsyfikatowi lędzkiemu datowanemu na rok 1150 oraz jego transumptowi, wystawionemu w 1251 r. Podtrzymuję zdanie o sfałszowaniu dokumentu datowanego na 1150 r. oraz autentyczności jego transumptu. Uważam, że imię księcia Kazimierza, w jakie opatrzono falsyfikat, było nieprzypadkowe, a wiązało się to z pojęciem autorytetu w średniowieczu, którym uwierzytelniano dokumenty. Sądzę ponadto, że omawiany falsyfikat zawiera archaiczne sformułowania w tzw. instruktarzu powinności i obowiązków mieszkańców wsi klasztornych, starsze od znanych z rzekomego dokumentu fundacyjnego opactwa. Natomiast analiza formularza redagowanych w klasztorze w Lądzie transumptów prowadzi do wniosku, że choć pozbawiony większości formuł dyplomatycznych falsyfikat datowany na 1150 r. zawierał analogiczne formuły jak jego transumpt
Political and legal doctrines as a teaching subject at legal studies in the Third Polish Republic
Get PDFThe article presents a historical analysis of the content of one subject offered since 1956 to the Polish students of law, namely the “History of political and legal doctrines.” Until the 1989 this subject was treated as an introduction and presentation of only false, non-scientific ideas, confronted with the only true Marxist theory of law and state. After 1990 the subject called “Political and legal doctrines” or “Political and legal ideas” was steadily developing, it gave the broad knowledge of different political ideas like liberalism, conservatism, socialism as well as knowledge of different understanding of law, beginning with natural law, positivism and so on. At the same time the subject was depreciated and treated as a second rank, the score for students steadily diminished or the subject became non-obligatory. The article describes the long discussion of researchers and academic teachers of “Political and legal doctrines” at the faculties of law, focusing on the content of subject, the scope of coursebooks, the methodology of research and the methods of teaching. But the most important argument is, that “political and legal doctrines” became actually – together with history of law – almost the only subject, giving the students understanding and knowledge about the connection between philosophy, social science and law. The vast horizons seem necessary for lawyers, if they don’t want to be excessive positivist and dogmatic practitioners of statutes. The knowledge of different doctrines should allow them in future to have critical and broaden attitude to statutes. The conclusion is, that without the studying of “Political and legal doctrines” the studies of law change into simple dogmatic legal training.The article presents a historical analysis of the content of one subject offered since 1956 to the Polish students of law, namely the “History of political and legal doctrines.” Until the 1989 this subject was treated as an introduction and presentation of only false, non-scientific ideas, confronted with the only true Marxist theory of law and state. After 1990 the subject called “Political and legal doctrines” or “Political and legal ideas” was steadily developing, it gave the broad knowledge of different political ideas like liberalism, conservatism, socialism as well as knowledge of different understanding of law, beginning with natural law, positivism and so on. At the same time the subject was depreciated and treated as a second rank, the score for students steadily diminished or the subject became non-obligatory. The article describes the long discussion of researchers and academic teachers of “Political and legal doctrines” at the faculties of law, focusing on the content of subject, the scope of coursebooks, the methodology of research and the methods of teaching. But the most important argument is, that “political and legal doctrines” became actually – together with history of law – almost the only subject, giving the students understanding and knowledge about the connection between philosophy, social science and law. The vast horizons seem necessary for lawyers, if they don’t want to be excessive positivist and dogmatic practitioners of statutes. The knowledge of different doctrines should allow them in future to have critical and broaden attitude to statutes. The conclusion is, that without the studying of “Political and legal doctrines” the studies of law change into simple dogmatic legal training
Narodziny, rozwój i dezintegracja idei praw fundamentalnych i tradycyjnej konstytucji w zachodniej myśli politycznej od renesansu do oświecenia
Get PDFThe paper presents the idea of fundamental laws and of a traditional constitution in the European practice and political thought between the 16th and the 17th century. The article demonstrates that the essence of this concept is the limitation of a sovereign’s power by a parliament, the rights of social estates, religion and traditional institutions. The source of the disintegration and of the collapse of this first wave of European constitutionalism can be found in the Protestant Reformation, domestic and foreign religious wars as well as in the methods employed in confessional wars: Machiavellianism and political mobilisation.Tekst przedstawia ideę praw fundamentalnych i tradycyjnej konstytucji w europejskiej praktyce i myśli politycznej w XVI i XVII stuleciu. Autor pokazuje, że istotą tej koncepcji jest ograniczenie władzy suwerena przez parlament, prawa stanów, religię i tradycyjne instytucje. Źródło dezintegracji i upadku tego pierwszego europejskiego konstytucjonalizmu widzi w reformacji, wojnach religijnych wewnętrznych i zewnętrznych, a także w środkach stosowanych w walkach konfesyjnych: makiawelizmu i mobilizacji politycznej
Odpowiedzialność karna za zbrodnie sądowe sędziów III Rzeszy w Niemczech Zachodnich i Wschodnich
Get PDFThe judges of German special courts committed crimes against humanity when they sentenced Poles to the death penalty in occupied Poland during World War II. For instance, a Pole was sentenced to death due to the fact that he had helped displaced Poles by selling them meat, which they had no right to purchase, in his capacity as a shop assistant. The same punishment was meted out to another Pole who was displaced with his whole family from his own farm for living off illegal trade. A Polish milkman was sentenced to capital punishment for neglecting German cows, which resulted in the cows giving less milk. None of the judges who had handed down such judgments was held accountable in the Federal Republic. In communist East Germany, a judge of the Sondergericht in Poznań who participated in sentencing 71 people accused of minor offences to death was sentenced to 8 years in prison. This verdict deserves respect from a contemporary perspective.Sędziowie niemieckich sądów specjalnych w okupowanej Polsce podczas II Wojny Światowej skazując Polaków na karę śmierci dopuszczali się zbrodni przeciwko ludzkości. Na karę śmierci został skazany Polak, który jako ekspedient w sklepie pomagał wysiedlanym Polakom w ten sposób, że sprzedawał im mięso, do którego kupowania nie mieli oni prawa. Tak samo ukarano Polaka wysiedlonego z całą rodziną własnego gospodarstwa rolnego za to że utrzymywał się z nielegalnego handlu. Skazano na karę śmierci polskiego mleczarza, który zaniedbywał niemieckie krowy, dające przez to mniej mleka. Żaden z sędziów, którzy wydawali takie wyroki nie poniósł odpowiedzialności w Republice Federalnej. W komunistycznych Niemczech wschodnich skazano na karę 8 lat więzienia sędziego sondergerichtu w Poznaniu, który brał udział w karaniu śmiercią 71 osób oskarżonych o drobne wykroczenia. Wyrok ten zasługuje na respekt z perspektywy współczesności
L\u27état de siège w XVIII-wiecznym ustawodawstwie rewolucyjnej Francji
Get PDFThe article is devoted to the history of legal regulations concerning the so-called states of emergency in France during the Revolution in the 18th century. For centuries, they have constituted specific legal regimes, which have been applied in various countries during periods of serious danger to public safety. Numerous historians believe that the origins of the modern legal solutions in this area can be found in French public law from the turn of the 18th and the 19th century. The paper follows this path by undertaking an analysis of French normative regulations from the period of the Great French Revolution which were dedicated to the specificity of the concept of l\u27état de siège. The issue is explored by using a variety of methodological instruments, mainly exegesis of the legal text and comparative law.Artykuł poświęcony jest dziejom regulacji prawnych dotyczących stanów nadzwyczajnych w XVIII-wiecznej rewolucyjnej Francji. Od stuleci stanowią one specyficzne reżimy prawne stosowane w państwach w okresach poważnego zagrożenia powszechnego bezpieczeństwa. Wielu historyków uznaje, że genezy nowożytnych rozwiązań prawnych w tym zakresie upatrywać należy we francuskim prawie publicznym przełomu XVIII i XIX wieku. Tym właśnie tropem podążył autor, podejmując się analizy francuskich regulacji normatywnych czasów Wielkiej Rewolucji, poświęconych specyfice instytucji określanej jako l\u27état de siège. Eksplorując problem, korzystał z różnorodnych instrumentów metodologicznych, głównie egzegezy tekstu prawnego oraz komparatystyki prawniczej
Uroczystość wręczenia księgi jubileuszowej prof. dr hab. Annie Pikulskiej-Radomskiej, Łódź, 13 kwietnia 2021 r.
Get PDFUroczystość wręczenia księgi jubileuszowej prof. dr hab. Annie Pikulskiej-Radomskiej, Łódź, 13 kwietnia 2021 r.Uroczystość wręczenia księgi jubileuszowej prof. dr hab. Annie Pikulskiej-Radomskiej, Łódź, 13 kwietnia 2021 r
Prawo łaski stosowane przez Naczelnika Państwa Józefa Piłsudskiego w byłym zaborze pruskim w latach 1919–1922 w świetle zachowanych akt Archiwum Akt Nowych w Warszawie
Get PDFThe article concerns the application of the prerogative of mercy in the territories of the former Prussian Partition when the Chief of State Józef Piłsudski was the head of state. It portrays the manner in which the Civil Chancellery of the Chief of State applied the law in the territories of the former Prussian Partition. Moreover, it presents statistical data pertaining to the following issues: crimes, legal systems, and decisions made by the Chief of State.Artykuł dotyczy stosowania prawa łaski na terenie byłego zaboru pruskiego w okresie, gdy głową państwa był Naczelnik Państwa Józef Piłsudski. Ukazano w nim sposób, w jaki Kancelaria Cywilna Naczelnika Państwa stosowała prawo na terenie byłego zaboru pruskiego, oraz przedstawiono dane statystyczne odnoszące się do problematyki przestępstw, systemów prawnych i decyzji podjętych przez Naczelnika Państwa
Staroperskie dāta-, „prawo”, w kontekście persepolitańskim
Get PDFWhile Darius i (522–486 BC) of the Achaemenid dynasty did not introduce a universal royal law in Persia, he used an Old Persian term dāta-, “law,” in his inscriptions. In the local context, in Persepolis and Fārs, this term had two different meanings: 1) an ideological concept related to the obligations of the subjects and countries of the empire towards their king, and 2) a term used for regulations of the exchange of commodities in the Persepolis economy. In the royal inscriptions, the term dāta- represents the loyalty of the subjected countries and the tribute they owe to the king. This law held the subjected countries stable. As such, this term is related to the concepts of the Truth and Lie in the royal inscriptions, and virtually identical with term ṛštā-, “righteousness.” According to the Achaemenid ideology, the loyal countries and people were followers of the Truth and righteousness, but when they became disloyal, they became the followers of the Lie. In his inscriptions, Darius emphasizes that he was not disloyal, did not follow the Lie, but righteousness. Therefore, Darius and other Achaemenid kings were placing themselves as subjects to the same laws. In the Persepolis Fortification Archive, a collection of the administrative documents from the reign of Darius I, there is an Elamite term datam (a rendition of Old Persian dāta-). It occurs only in several texts related to the exchange of the commodities for šaumarraš, i.e., bars of silver. This exchange was done “according to the former regulations (datam)” (alternatively, “former decrees”). This suggests that in Persepolis, the exchange rates, as the rest of the economy, were controlled by the state. This use of the term dāta- is then much closer to the modern meaning of the term “law.”Chociaż Dariusz i (522–486 p.n.e.) z dynastii Achemenidów nie wprowadził uniwersalnego prawa królewskiego w Persji, w swoich inskrypcjach używał staroperskiego terminu dāta-, „prawo”. W kontekście lokalnym, w Persepolis i Fārs, termin ten miał dwa znaczenia: 1) ideologiczne, gdyż był związany z obowiązkami poddanych i państw imperium wobec króla oraz 2) gospodarcze, gdyż był używany w przepisach o wymianie surowców w gospodarce Persepolis. W inskrypcjach królewskich termin dāta- reprezentuje lojalność podbitych krajów i hołd, jaki są winni królowi. Prawo to zapewniało stabilność krajom poddanym. Sam termin jest powiązany z koncepcją prawdy i kłamstwa w królewskich inskrypcjach i tożsamy z terminem ṛštā-, „prawość”. Zgodnie z ideologią Achemenidów lojalne kraje i ludzie byli wyznawcami prawdy i prawości, kiedy zaś stawali się nielojalni, byli wyznawcami kłamstwa. Dariusz w swoich inskrypcjach podkreśla, że nie był nielojalny, nie kierował się kłamstwem, ale prawością. Dlatego zarówno on, jak i inni królowie Achemenidów podlegali tym samym prawom. W Archiwum Fortyfikacji Persepolis, zbiorze dokumentów administracyjnych z czasów panowania Dariusza I, znajduje się elamicki termin datam (interpretacja staroperskiego dāta-). Występuje tylko w kilku tekstach związanych z wymianą towarów na šaumarraš, czyli sztabki srebra. Wymiana ta odbyła się „zgodnie z poprzednimi przepisami (datam)” (alternatywnie „wcześniejszymi dekretami”). Sugeruje to, że w Persepolis kurs walutowy, podobnie jak reszta gospodarki, był kontrolowany przez państwo. Takie użycie terminu dāta- jest zatem znacznie bliższe współczesnemu rozumieniu terminu „prawo”
