Bursa Technical University Institutional Repository
Not a member yet
2618 research outputs found
Sort by
Removal of telon red A2R dyeing from aqueous solutions by electrooxidation method
Get PDFLisansüstü Eğitim Enstitüsü, Çevre Mühendisliği Ana Bilim DalıKentleşme ve sanayideki gelişmeler beraberinde deşarj edilen atıksularda da değişim ve kompleksleşmeyi getirmiştir. Artan kimyasal çeşitleri arıtımın zorlaşmasına neden olmaktadır. Arıtımını zor olan kimyasallar ve boyar maddeler genellikle eczacılık, gıda, deri, kozmetik ve tekstil sanayilerinden kaynaklanmaktadır. Boyar maddelerin en çok kullanıldığı sanayi tiplerinden biri de tekstil olmaktadır. Atıksular çevre ve insan sağlığı için alıcı ortamlara deşarjı öncesinde mutlaka uygun şekilde arıtılmalıdır. Özellikle yüksek renk, KOİ, BOİ gibi içeriklere sahip tekstil sanayi atıksuları suda estetik kaygı oluşturması, ışık geçirgenliğini azaltarak fotosentetik aktiviteleri düşürmesi, ekosisteme zarar vermesinin yanında insan ve çevre sağlığı için ciddi toksisite ve kanserojen etkiye sahip olabilmektedir. Yüksek kirliliğe sahip tekstil atıksuları gibi kirleticilerde geleneksel arıtım yöntemleri yetersiz kalmış bu da ileri arıtım yöntemlerine yönelimi oluşturmuştur. Hidroksil radikali oluşumuna dayanan ileri oksidasyon prosesleri her geçen gün daha da önem kazanmaktadır. CO2 ve H2O gibi son ürünlere veya kolay parçalabilir hale getirilen parçalanması zor ve toksik organik bileşiklerin giderimi ileri oksidasyon prosesleri ile gerçekleşebilmektedir. İleri oksidasyon proseslerinden elektrokimyasal oksidasyonun dezavantajları ise kirleticiler oluşturabilmesi ve pahalı olması olmaktadır. Bu çalışmada tekstil sanayisinde kullanılan Telon Red A2R isimli boyanın Bor Katkılı Elmas (BDD) elektrotu kullanılarak elektrokimyasal oksidasyonunda elde edilen sonuçlar Box-Behnken tasarımı ile yüzey yanıt metoduna(YYM) optimize edilmiştir. Çalışmada pH, elektroliz süresi ve akımın renk, TOK giderim verimlerine etkisi incelenmiştir. Oluşturulan modelde %96 renk giderim verimi için pH 4, akım 0.75 A ve süre 116 dk ve %77 TOK giderim verimi için optimum koşullar optimum koşullar pH 5, akım 1.25 A ve süre 57 dk olarak bulunmuştur. Kullanılan modelin deneye uyumu incelendiğinde öngörülen R2 renk giderimi için 0,7767 iken düzeltilmiş R2 0,9065, TOK giderimi için öngörülen R2 0,3250 ve düzeltilmiş R2 0,4728 olarak elde edilmiştir. Her ikisinde de fark 0.2'den az olduğundan mâkul bir uyum içinde olmaktadırlar. Sonuçlar göz önüne alındığında pH, akım yoğunluğu ve elektroliz süresindeki artışın beraberinde renk giderim verimi ve TOK giderim veriminde de artışı beraberinde getirdiği gözlemlenmiştir. Ancak TOK giderimi için yeterli minerilazasyon sağlanamadığından beklenen giderim verimleri elde edilememiştir. Bu nedenle daha uzun elektroliz süreleri ve daha yüksek elektrik akımlarına ihtiyaç duyulmaktadır.Urbanization and developments in industry have brought about change and complexity in discharged wastewater. Increasing chemical types cause difficulties in purification. Chemicals and dyestuffs that are difficult to treat generally originate from the pharmaceutical, food, leather, cosmetic and textile industries. One of the industrial types in which dyestuffs are used the most is textile. Wastewater must be treated appropriately before discharge to receiving environments for the environment and human health. In particular, textile industry wastewater with high color, COD, BOD contents can cause aesthetic concern in water, decrease photosynthetic activities by reducing light transmission, damage the ecosystem, and have serious toxicity and carcinogenic effects for human and environmental health. Conventional treatment methods have been insufficient for pollutants such as textile wastewater with high pollution, which has led to a tendency towards advanced treatment methods. Advanced oxidation processes based on hydroxyl radical formation are gaining more and more importance day by day. Removal of hard to decompose and toxic organic compounds that are made easily degradable or to end products such as CO2 and H2O can be achieved by advanced oxidation processes. The disadvantages of electrochemical oxidation, one of the advanced oxidation processes, are that it can form pollutants and is expensive. In this study, the results obtained in the electrochemical oxidation of the dye called Telon Red A2R, which is used in the textile industry, by using the Boron Doped Diamond (BDD) electrode, were optimized to the surface response method (YYM) with the Box-Behnken design. In the study, the effects of pH, electrolysis time and current density on the removal efficiency of color, and TOK were investigated. In the model created, optimum conditions were found to be pH 4, current 0.75 A and time 116 min for 96% color removal efficiency, and optimum conditions pH 5, current 1.25 A and time 57 min for 77% TOK removal efficiency. When the fit of the model used was examined, the predicted R2 for color removal was 0.7767, the corrected R2 was 0.9065, the predicted R2 for TOC removal was 0.3250 and the corrected R2 was 0.4728. Since the difference in both is less than 0.2, they are in reasonable agreement. Considering the results, it has been observed that the increase in pH, current density and electrolysis time brings with it an increase in color and TOC removal efficiencies. However, due to insufficient mineralization for TOC removal, expected removal efficiencies could not be obtained. Therefore, longer electrolysis times and higher currents are required
The problem of forest fire in the areas of Taşköprü Forest Enterprise Management and affecting factors on fires
Get PDFLisansüstü Eğitim Enstitüsü, Orman Mühendisliği Ana Bilim Dalı, Orman Mühendisliği Bilim DalıYapılan bu çalışma, Kastamonu Orman Bölge Müdürlüğü'ne bağlı Taşköprü Orman İşletme Müdürlüğü sınırları içerisinde, 2017-2021 yılları arasında meydana gelen orman yangınları, yangınların dağılımı, Orman İşletme Şeflikleri içerisinde yangınların risk analizleri, çıkış nedenleri, orman yangınının davranışları, mücadele organizasyonu ve alınabilecek tedbirleri belirlemek amacıyla yapılmıştır. Kastamonu Orman Bölge Müdürlüğü'ne bağlı Taşköprü Orman İşletme Müdürlüğü'nde 2017-2021 yılları arasında toplamda 61 adet orman yangını meydana gelmiştir. En fazla yangının meydana geldiği işletmeler sırasıyla şu şekildedir; Düzdağ 10, Obrucak 8, Karatepe 6, Kırkçam 6, Sarıkaya 6, Tekçam 6, Bayam 4, Alaçam 3, Dikmen 3, Koçanlı 3, Taşköprü 3, Saraycık 2 ve Aktaş 1 adettir. Taşköprü Orman İşletme Müdürlüğü'nde 2017-2021 yılları arasında toplamda 1.381,78 ha alan yanmıştır. En fazla yanan alana sahip işletmeler sırasıyla; Kırkçam 1327,47 ha, Obrucak 9,76 ha, Koçanlı 8,07 ha, Aktaş 7,82 ha, Dikmen 7,3 ha, Sarıkaya 5,8 ha, Karatepe 5,1 ha, Düzdağ 3,79 ha, Bayam 2,92 ha, Taşköprü 1,34 ha, Tekçam 0,95 ha, Alaçam 0,54 ha ve Saraycık 0,3 ha'dır. En fazla yanan alan itibariyle Kırkçam işletme şefliği; sınırları içerisinde kalan elektrik hava hatlarının bakımının yapılmaması sonucu elektrik hava hattından meydana gelen orman yangınları sonucunda 1327,47 hektar alanın yandığı tesbit edilmiştir. Diğer işletmelerin yanan alanının fazla olmasının sebebi hava, arazi, yol ve benzerleri engeller nedeni ile mücadeleye gecikilmesi ve mücadele süresinin uzaması olduğu görülmüştür.In this study, forest fires that occurred between 2017-2021 within the boundaries of Taşköprü Forestry Operations Directorate affiliated to Kastamonu Regional Directorate of Forestry, distribution of fires, risk analysis of fires within the Forestry Directorates, causes of fire, behavior of forest fires, organization of fighting and made to determine the measures. Between 2017 and 2021, a total of 61 forest fires occurred in Taşköprü Forestry Operations Directorate, which is affiliated to Kastamonu Regional Directorate of Forestry. The businesses with the highest number of fires are as follows; Düzdağ 10, Obrucak 8, Karatepe 6, Kırçam 6, Sarıkaya 6, Tekçam 6, Bayam 4, Alaçam 3, Dikmen 3, Koçanlı 3, Taşköprü 3, Saraycık 2 and Aktaş 1. A total of 1,381.78 ha area was burned in Taşköprü Forestry Management Directorate between 2017-2021. The businesses with the most burned areas are respectively; Kırkçam 1327.47 ha, Obrucak 9.76 ha, Koçanlı 8.07 ha, Aktaş 7.82 ha, Dikmen 7.3 ha, Sarıkaya 5.8 ha, Karatepe 5.1 ha, Düzdağ 3.79 ha, Bayam 2 92 ha, Taşköprü 1.34 ha, Tekçam 0.95 ha, Alaçam 0.54 ha and Saraycık 0.3 ha. Kırkçam operation chief in terms of the most burned area; It has been determined that 1327.47 hectares of area burned as a result of forest fires that occurred from the electrical overhead lines as a result of not maintaining the electrical overhead lines within its borders. It has been observed that the reason for the high burning area of other enterprises is the delay in the struggle and the prolongation of the struggle period due to obstacles such as weather, terrain, roads and the like
The adaptation of four orthorexia nervosa scales into Turkish population
Get PDFMeeting AbstractThe adaptation of four orthorexia nervosa scales into Turkish populatio
SOLUTION SUGGESTIONS FOR THE PROBLEMS AND SUSTAINABILITY OF THE MONUMENTAL PLANE TREES IN BURSA HANLAR REGION, WHİCH IS ON THE UNESCO WORLD HERITAGE LIST
Get PDFLisansüstü Eğitim Enstitüsü, Peyzaj Mimarlığı Ana Bilim DalıAnıt ağaçlar, geçmiş ile günümüz, günümüz ile gelecek arasında bağlantı kuran taşınmaz canlı tabiat varlıklarımız ve kültürel mirasımızdır. Anıt ağaçların korunmasına ilişkin çeşitli düzenlemeler 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu, Korunan Alanların Tespit, Tescil ve Onayına İlişkin Usul ve Esaslara Dair Yönetmelik ve Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı'nın 110 Sayılı İlke Kararında yer almaktadır. Ancak bütün bu yasal koruma önlemlerine rağmen bu canlı kültür mirasımızın sürdürülebilirlikleri yoğun antropojen baskılar nedeniyle risk altındadır. Bu çalışmanın amacı, UNESCO Dünya Miras Listesi'nde yer alan Bursa Hanlar bölgesi sınırları içerisinde kalan anıt çınar ağaçlarının mevcut durumlarının ve problemlerinin saptanıp, olması gereken durumları ile karşılaştırma yapılarak, ikisi arasındaki farkın ortaya konulması ve bu ağaçların sürdürülebilirliği için yaşadığı problemlere çözüm önerileri getirilmesidir. Çalışmada, anıt çınar ağaçlarının mevcut boy, çap, çevre, kök boğazı çapı ve taç genişliği ölçülmüş olup, anıt ağaca bırakılan yaşama alanı ve bu alanın özellikleri belirlenmiş, anıt ağacın yaşamını tehlikeye atan problemler araştırılmıştır. Ağaçların mevcut ve yaşlarına göre olması gereken boy ile taç çapı ölçüleri hesaplanmıştır. Anıt ağaçların yüzde 95'inin yetersiz kök alanına sahip olduğu ve derin budamalardan kaynaklı taç formunun ve doğal dallanma şeklinin bozulduğu tespit edilmiştir. Yüzde 50'sinin gövdesinde kovukların ve çürüklerin oluştuğu, %45'inde kök bölgesinde döşeme/beton zemin oluşturma ve yoğun rekreasyonel kullanıma bağlı olarak toprak sıkışması sorunlarının olduğu, %90'ında olumsuz koşullar ve bakımsızlıktan kaynaklı dal kurumalarının olduğu tespit edilmiştir. Bu problemler anıt çınar ağaçlarının sağlığını ve boyutlarını olumsuz anlamda etkilemektedir. Yaşadıkları problemlerden kaynaklı olarak, mevcut ve olması gereken boyutları arasında farklar olduğu görülmüştür. Bu farklara sebep olan problemlerin giderilmesi ve sürdürülebilirliklerinin sağlanması için, anıt ağaçlara yönelik özel bakım ve rehabilitasyon uygulanması, bu ağaçların yapısal anıtlar gibi daha sıkı tedbirlerle korunması, anıt ağaçlar için gerekli yaşam alanlarının ayrılması ve hiçbir şekilde bu yaşam alanı sınırlarına girilmemesi önerilmektedir. Bu çalışma UNESCO Dünya Miras Listesi'nde yer alan bir bölgenin miras listesindeki anıt ağaçların problemlerinin ortaya konulması ve sürdürülebilirlikleri için çözüm önerileri sunması açısından özgün, uygulamaya yönelik, bilime ve Bursa'ya katkı sağlaması beklenen bir çalışmadır.Monumental Monumental trees are our immovable living natural assets and cultural heritage that connects the past with the present, the present and the future. Various regulations regarding the protection of monumental trees are included in the Law No. 2863 on the Protection of Cultural and Natural Assets, the Regulation on the Procedures and Principles Regarding the Determination, Registration and Approval of Protected Areas, and the Principle Decision No. 110 of the Ministry of Environment, Urbanization and Climate Change. However, despite all these legal protection measures, the sustainability of this living cultural heritage is at risk due to intense anthropogenic pressures. The aim of this study is to determine the current status and problems of the monumental plane trees within the borders of Bursa Hanlar region, which is on the UNESCO World Heritage List, to compare them with the situations they should be, to reveal the difference between the two and to propose solutions to the problems experienced by these trees for their sustainability. In the study, the existing height, diameter, circumference, root collar diameter and crown width of the monumental plane trees were measured, the living area left to the monument tree and the characteristics of this area were determined, and the problems that endanger the life of the monument tree were investigated. The required height and crown diameter measurements were calculated according to the current height and age of the trees. It has been determined that 95 percent of the monumental trees have insufficient root area and the crown form and natural branching shape are deteriorated due to deep pruning. It has been determined that 50 percent of them have cavities and rots on their trunks, 45% of them have soil compaction problems due to laying/concrete ground formation in the root area and intense recreational use, and 90% of them have branch drying due to adverse conditions and neglect. These problems negatively affect the health and size of monumental plane trees. Due to the problems they have experienced, it has been observed that there are differences between the existing and required dimensions. In order to eliminate the problems that cause these differences and to ensure their sustainability, it is recommended to apply special care and rehabilitation for monumental trees, to protect these trees with more stringent measures such as structural monuments, to separate the necessary habitats for monumental trees and not to enter these habitats in any way. This study is an original, practical study that will contribute to science and Bursa in terms of revealing the problems of monumental trees in the heritage list of a region on the UNESCO World Heritage List and offering solutions for their sustainability
The effect of ultrasound applications and different drying methods on some physiochemical properties of mango powder
No full textLisansüstü Eğitim Enstitüsü, Gıda Mühendisliği Ana Bilim DalıBu çalışmada, ultrason (ULS) ön işlemine tabi tutulan ve farklı kurutma yöntemleri ile kurutulan mango dilimlerinin kurutma kinetikleri ve elde edilen mango tozu örneklerinin bazı kalite parametreleri incelenmiştir. Mango dilimleri iki farklı sürede (15 ve 30 dak) ULS ön işlemine tabi tutulduktan sonra sıcak hava (SH), mikrodalga (MD) ve mikrodalga-sıcak hava (MDSH) kombinasyonu yöntemleri kullanılarak dokuz farklı şekilde kurutma işlemine tabi tutulmuştur. Genel olarak tüm kurutma denemelerinde, ULS ön işlem uygulamasının mango dilimlerinin yapısından nemin daha hızlı bir şekilde uzaklaştırılmasını sağladığı ve uygulanan ULS ön işlem süresi arttıkça, kuruma süresinin azaldığı tespit edilmiştir. ULS (30 dak) ön işlemine tabi tutulan ve 200W+70 ?C'de MDSH yöntemi ile kurutulan mango numunelerinin kuruma süresinde yaklaşık %80'lik bir azalma meydana geldiği ve diğer şartlarda kurutulan örneklere göre kuruma hızının daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Farklı kurutma parametreleri ile elde edilen mango tozu numunelerinin yığın, şıkıştırılmış ve partikül yoğunluk değerlerinde önemli bir değişiklik gözlenmiştir (p<0,05). Mango tozlarının gözeneklilik değerleri %53,11-64,27 arasında değişim göstermiş olup (p<0,05), en düşük gözeneklilik değerleri ULS ön işlemine tabi tutulmadan 70 °C'de kurutulan toz numunelerde belirlenmiştir. ULS ön işlemine (30 dak) tabi tutulan örneklerin akabilirlik ve yapışkanlık değerleri, ön işlem uygulanmayan örneklere göre önemli ölçüde artış göstermiştir. Mango tozu örneklerinin toplam fenolik madde ve antioksidan kapasite değerlerinde artan ULS uygulama süresi ile azalma gözlemlenmiştir. En yüksek toplam fenolik madde ve antioksidan kapasite değerleri MD yönteminde tespit edilirken, en düşük toplam fenolik madde ve antioksidan kapasite değerleri ise 30 dak ULS ön işlemine tabi tutulan ve SH yöntemi ile kurutlan örneklerde tespit edilmiştir. Genel olarak tu?m kurutma uygulamaları ile örneklerin renk parametrelerinden L* ve b* deg?erlerinin azaldıg?ı, a* deg?erinin ise arttıg?ı belirlenmis?tir. En düşük ?E değeri 30 dak ULS ön işlemine tabi tutulan ve MDSH uygulaması ile kurutulan örneklerde belirlenmiştir. Mango tozu örneklerinin SEM görüntüleri incelendiğinde, ön işlem uygulanmayan ve 70 ?C sıcaklıkla kurutulan örneklerin daha homojen bir yapıda ve oldukça küçük gözeneklere sahip olduğu tespit edilmiştir. Elde edilen tüm veriler bir bütün olarak değerlendirildiğinde ise MD ve/veya SH kurutma yöntemlerinden daha verimli sonuc?lar alınabilmesi ic?in MD ile SH kurutma tekniklerinin kombine edilmesi ve ULS ön işlemiyle desteklenmesi gerektig?i tavsiye edilmektedir.In this study, mango slices pretreated by ultrasound (ULS) and dried by different drying methods were examined for some quality parameters and the drying kinetics of mango powder samples. Mango slices were pre-treated with ULS for two different periods (15 and 30 min) and then dried in nine different ways using hot air (SH), microwave (MD) and microwave-hot air (MDSH) combination methods. In general, in all drying trials, it was found that the application of ULS pretreatment resulted in a faster removal of moisture from the structure of the mango slices, and the longer the ULS pretreatment time applied, the lower the drying time. It was determined that mango samples pre-treated with ULS (30 min) and dried by MDSH method at 200W+70 ?C had a reduction of approximately 80% in drying time and that the drying rate was higher than samples dried under other conditions. A significant change was observed in the bulk, tapped and particle density values of mango powder samples obtained with different drying parameters (p<0.05). The porosity values of mango powders ranged from 53.11 to 64.27% (p<0.05), and the lowest porosity values were determined in powdered samples dried at 70 °C without ULS pretreatment. The flowability and cohesiveness values of samples subjected to ULS pretreatment (30 min) increased significantly compared to samples without pretreatment. A decrease in the total phenolic substance and antioxidant capacity values of mango powder samples were observed with increasing ULS administration time. The highest total phenolic substance and antioxidant capacity values were determined in the MD method, while the lowest total phenolic substance and antioxidant capacity values were determined in samples pre-treated with ULS for 30 min and dried by SH method. In general, it was determined that the L* and b* values of the color parameters of the samples decreased and the a* value increased with all drying applications. The lowest ?E value was determined in samples that were pre-treated with ULS for 30 min and dried by MDSH application. When the SEM images of mango powder samples were examined, it was found that the samples that were not pre-treated and dried at a temperature of 70 °C had a more homogeneous structure and very small pores. When all the obtained data are evaluated as a whole, it is recommended that MD and SH drying techniques should be combined and supported by ULS pretreatment in order to obtain more efficient results from MD and/or SH drying methods
Analytical investigation of the damping effect of infill walls according to Turkey Building Earthquake Code (TDBY)
No full textLisansüstü Eğitim Enstitüsü, İnşaat Mühendisliği Ana Bilim Dalı, İnşaat Mühendisliği Bilim DalıDolgu duvarlar, mimari işlevleri yerine getirmek için taşıyıcı sistemin içine yerleştirilen bölme veya kaplama amaçlı kullanılan inşaat elemanlarıdır. Genellikle çimento, tuğla, gazbeton blok, briket, hafif beton veya diğer malzemelerden yapılır. Dolgu duvarlar, genellikle yapısal olmayan unsurlar olarak değerlendirilmelerine rağmen, yapı davranışı üzerinde önemli etkilere sahip oldukları bilinmektedir Özellikle son yıllarda yapılan analitik ve deneysel çalışmalar, dolgu duvarların yapıda sadece bölme elemanı olarak katkı vermediğini aynı zamanda yapının ağırlığını ve rijitliğine arttırarak yapının dinamik davranışını etkilediğini göstermiştir. Dolgu duvarların depreme dayanıklılığı, yapıları tasarlarken ve inşa ederken dikkate alınması gereken önemli bir faktördür. Depreme dayanıklı dolgu duvarların tasarımı, malzeme seçimi, inşa tekniği ve yerleşim yeri gibi faktörler, yapıların deprem hasarından korunmasına yardımcı olabilir. Bu çalışmada Van ili Tuşba ilçesine bağlı olan bodrum kat, zemin kat ve 5 normal kattan oluşan 7 katlı yapı, Van ili İpekyolu ilçesine bağlı zemin kat ve 6 normal kattan oluşan 7 katlı yapı ve Bingöl ilinde zemin kat ve 3 normal kattan oluşan 4 katlı yapının deprem davranışı incelenmiştir. SAP2000 programıyla yapıların dolgu duvarlı ve duvarsız olmak üzere iki farklı modeli oluşturulmuştur. Dolgu duvarlı modellemede duvar malzemesi olarak tuğla kullanılmıştır. Farklı analitik modellerle kurulan duvarlı ve duvarsız binanın tepe deplasmanlarını, depremin binada oluşturduğu taban kesme kuvvetlerini ve sönüm karakteristiklerini açıklayabilmek için, yönetmeliğin tanımlamış olduğu zaman tanım alanında lineer hesap yöntemi kullanılmıştır. Modellere 11 farklı deprem kaydı etki ettirilmiştir. Deprem yükü altında çapraz eşdeğer basınç çubuğu modeli kullanılarak sonuçlar elde edilmiştir. Dolgu duvarlı ve dolgu duvarsız çerçevelerin sonuçları kıyaslanmıştır. Türkiye Bina Deprem Yönetmeliği 2018 kriterleri dikkate alınarak tartışılmıştır. Yapılan analizler sonucunda, dolgu duvarın betonarme binalarda bölme eleman olarak kullanılması dolgu duvarların binanın yanal rijitliğini artırdığını ve bundan dolayı binanın doğal titreşim periyodunu azalttığı, binanın tepe deplasman değerini azalttığı ve depremin binada oluşturduğu taban kesme kuvveti değerini artırdığı gözlemlenmiştir. Yapılan karşılaştırmalar sonucunda dolgu duvarın yapılarda taşıyıcı eleman olarak kabul edilip yönetmelikte bu yönde ele alınmasının elzem olduğu sonucuna varılmıştır.Infill walls are construction elements used for partitioning or covering purposes placed for storage to fulfill architectural harmony. It is combined with reinforced concrete, brick, aerated concrete block, briquette, lightweight concrete or otherwise. Although infill walls are generally considered inflexible elements, it is documented that they are significantly protected at the exit of the building, especially in recent years, analytical courtesy and infill walls not only contribute to the structure as partitioning processes, but also increase its durability and rigidity by increasing its protection. Earthquake vulnerability of infill walls is an important factor that must be taken into account when designing and constructing buildings. Features such as the design of durable infill walls, material selection, construction technique and location can help protect structures from earthquake rupture. This is a 7-storey building consisting of a basement, ground floor and 5 normal floors in Tuşba district of Van province, a 7-storey building consisting of a ground floor and 6 normal floors in İpekyolu district of Van province, and a 4-year earthquake building consisting of ground floor and 3 normal floors in Bingöl province. distribution. Housing the buildings in two different models, with and without infill walls, with the SAP2000 program. It is made of infilled wall material as a wall material. In order to explain the top displacements of the walled and wallless building built with different analytical models, the base shear forces created during the earthquake and the damping properties, the linear calculation method was used in the time definition area defined by the regulation. 11 different earthquake records were factored into the models. Results were obtained using the cross equivalent pressure bar model under earthquake load. The results of frames with and without infill walls were compared. It was discussed taking into account the Turkish Earthquake Regulation 2018 criteria. As a result of the analysis, it has been seen that the use of infill walls as partition elements in reinforced concrete buildings increases the lateral rigidity of the building and therefore reduces the natural vibration period of the building, reduces the peak displacement value of the building and increases the base shear force value created by the earthquake in the building. As a result of the comparisons, it was concluded that the infill wall is considered as a load-bearing element in buildings and that it is essential to address it in this direction in the regulation
Product time estimation for warp machine in weaving enterprises
No full textLisansüstü Eğitim Enstitüsü, Akıllı Sistemler Mühendisliği Ana Bilim Dalı, Akıllı Sistemler Mühendisliği Bilim Dalıİşlem süresinin; toplam gecikme, toplam akış süresi, tamamlama süresi gibi planlama sürecinin temel performans göstergeleri üzerinde önemli bir etkisi olduğundan, doğru belirlenmesi sürecin etkin yönetimi bağlamında anahtar role sahiptir. Geleneksel olarak işlem süresi, zaman etüdü veya basit hesaplamalar yoluyla belirlenir ve planlama öncesi kesin bir şekilde önceden bilindiği ve de genellikle sabit bir değer olduğu varsayılır. Bazı durumlarda, işlem süresinin kendisi önceden bilinmese de hesaplanmasında kullanılan fonksiyon önceden bilinmektedir. Bu tür durumlar genellikle kimyasal ve metalürjik işlemlerde ortaya çıkar. Fiili üretim sürecinde bazı beklenmedik durumlar nedeniyle işlem süreleri tam olarak kaydedilememektedir. İşlem sürelerinde belirsizlik olarak adlandırılan bu durumun literatürde farklı şekillerde ele alındığı görülmektedir. Bunlardan ilki işlem süresinin bulanıklaştırılmasıdır. Belirsiz işlem süresini modellemek için kullanılan ikinci bir yaklaşım, aralık sayılarıdır (interval numbers). Rastgele veya stokastik işlem süresi, işlem süresindeki belirsizliği ifade etmenin diğer bir yoludur. Bu yaklaşımda, her işin işlem süresi, bilinen bir olasılık dağılımına sahip rastgele bir değişkendir. Bu çalışmada, işlem süresindeki belirsizlik, makine arızası, elektrik kesintisi gibi olasılıksal değişen faktörlerden değil, önceden bilinen sabit değerlere sahip faktörlerin bir kombinasyonundan kaynaklanmaktadır. Tekstil üretim süreçlerinin önemli bileşenlerinden olan çözgü hazırlama operasyonundan esinlenilen bu çalışmada, çözgü hazırlama operasyonunun işlem süresini tahmin etmek için denetimli makine öğrenmesi yaklaşımları kullanılmıştır. Dokuma makinelerinde kullanılmak üzere çözgü ipliklerinin leventlere sarıldığı ilgili süreçte bir leventin hazırlanması için gereken işlem süresi birçok parametreye bağlı olarak değişmektedir. Öncelikle konunun uzmanları ile görüşmeler yapılmış ve neticesinde işlem süresini etkileyebilecek 11 öznitelik belirlenmiştir. Daha sonra çözgü hazırlama işlem süresinin tahmin edilmesi için 6 doğrusal ve 6 doğrusal olmayan toplam 12 farklı makine öğrenmesi algoritması test edilmiştir. Deneysel çalışma işletmenin ERP sisteminde çekilen gerçek hayat verileri ile yapılmıştır.12 farklı denetimli makine öğrenmesi algoritma hem eğitim hem de test veri seti ile koşulmuş ve sonuçlar karşılaştırmalı bir şekilde sunulmuştur. Hem eğitim/ayar süresi bakımında hem de tahmin doğruluğu bakımından boosting algoritmalarının üstünlük sağladığı gözlemlenmiştir.Since the processing time has a significant impact on the key performance indicators of the planning process such as total tardiness, total flow time, and completion time, its correct determination has a key role in the effective management of the process. Traditionally, processing time is determined by time study or simple calculations and is assumed to be precisely known in advance of planning and is usually a fixed value. In some cases, the function used to calculate it is known in advance, although the processing time itself is not known in advance. Such situations often occur in chemical and metallurgical processes. Due to some unexpected situations in the actual production process, the processing times cannot be recorded exactly. It is seen that this situation, which is called uncertainty in processing times, is handled in different ways in the literature. The first of these is the fuzzification of the processing time. A second approach to modeling indefinite processing time is interval numbers. Random or stochastic processing time is another way of expressing uncertainty in processing time. In this approach, the processing time of each job is a random variable with a known probability distribution. In this study, the uncertainty in the processing time is not caused by probabilistic changing factors such as machine failure, power outage, but by a combination of factors with previously known fixed values. In this study, inspired by the warp preparation operation, which is one of the important components of textile production processes, supervised machine learning approaches are used to estimate the processing time of the warp preparation operation. The processing time involved in the preparation of beams for the warp yarns, which are used in weaving machines, is subject to variations based on multiple parameters. To address this, interviews were conducted with subject matter experts, resulting in the identification of 11 features that could potentially impact the processing time. Subsequently, a total of 12 machine learning algorithms, comprising 6 linear and 6 nonlinear models, were employed to estimate the warp preparation process time. The experimental study utilized real-life data extracted from the enterprise's ERP system, ensuring its practical relevance.12 different supervised machine learning algorithms were run with both training and test datasets and the results were presented in a comparative way. It has been observed that boosting algorithms are superior in terms of both training/adjustment time and estimation accuracy
Using digital images obtained from an unmanned aerial vehicle for evaluating productivity and soil deformation of mechanized harvesting equipment
No full textLisansüstü Eğitim Enstitüsü, Orman Mühendisliği Ana Bilim Dalı, Orman Mühendisliği Bilim DalıBu çalışma kapsamında, İnsansız Hava Aracı (İHA) ile elde edilen sayısal görüntüler kullanılarak mekanik üretim araçlarının iş verimi ve toprak deformasyonu açısından değerlendirilmesi hedeflenmiştir. Çözüm aşamasında, İHA ile üretim makinelerinin (hasatçı, hava hattı, tarım traktörü, yükleyici) faaliyetlerine ait yüksek çözünürlüklü sayısal görüntüler elde edilmiş ve ofiste görüntüler üzerinde yürütülen zaman analizi ölçümleri ile verim hesaplamaları yapılmıştır. Çalışmada, istatistiksel analizler yapılarak bazı parametrelerin (ürün boyu, ürün çapı, parça sayısı, hacim, sürütme ve taşıma mesafesi vb.) mekanik araçların verimli çalışma zamanı ve verim değerleri üzerindeki etkileri belirlenmiştir. Diğer taraftan, logaritmik modellerden Weibull dağılımı kullanılarak çalışmada dikkate alınan mekanik üretim araçları için verim tahmin modeli geliştirilmiştir. Çalışmada değerlendirilen tarım traktörü ile orman ürünlerinin sürütülmesi sırasında oluşan hacimsel toprak deformasyonu yüksek çözünürlüklü İHA görüntüleri kullanılarak hesaplanmıştır. Bu aşamada, tekerlek izi derinlikleri manuel yöntemle ve İHA görüntüleri ile belirlenmiş ve iki yöntemle elde edilen sonuçlar karşılaştırılmıştır. Çalışmada ayrıca sürütme yolu boyunca toprak örnekleri alınarak farklı tur sayısı (10-20) ve arazi eğimleri (%0-10 ve %10-20) için üç derinlik kademesinde (0-5 cm, 5-10 cm ve 10-15 cm) hacim ağırlığı, higroskopik nem, toprak tekstürü ve toprak organik madde içeriği incelenmiştir. Elde edilen sonuçlara göre hasatçı için ortalama verim 40,123 m3/saat bulunmuş ve verim üzerinde etkili olan faktörlerin ürün çapı ve ürün hacmi olduğu belirlenmiştir. Hava hattıyla bölmeden çıkarma yönteminde ortalama verim 11,756 m3/saat bulunmuş ve verim üzerinde etkili olan faktörlerin ürün çapı, ürün boyu ve ürün hacmi olduğu belirlenmiştir. Tarım traktörüyle bölmeden çıkarma yönteminde ortalama verim 5,671 m3/saat bulunmuş ve verim üzerinde yine ürün çapı, ürün boyu ve ürün hacminin etkili olduğu belirlenmiştir. Sonuçlar, yükleyici için ortalama verimin 22,567 m3/saat olduğunu göstermiş ve verim üzerinde etkili olan faktörlerin ürün çapı ve ürün hacmi olduğu belirlenmiştir. Çalışmada dikkate alınan mekanik üretim araçları için Weibull dağılımı kullanılarak geliştirilen hacim tahmin modellerinin uygun olduğu tespit edilmiştir. Traktörle sürütme sırasında oluşan ve İHA ile belirlenen hacimsel deformasyonun, 10'uncu tura göre 20'nci turda 0,052 m3/m arttığı bulunmuştur. Çalışmada, 20'nci tur sonrasında 10'uncu tura göre ortalama tekerlek izi derinliğinin İHA yöntemine göre 4,88 cm, cetvel ile yapılan manuel ölçümlere göre ise 4,69 cm arttığı belirlenmiştir. Çalışma alanından alınan toprak örnekleri üzerinde yürütülen analizlere göre çalışma alanındaki hacim ağırlığı, higroskopik nem ve organik madde miktarının tur sayısına bağlı olarak değişiklik gösterdiği belirlenmiştir.In this study, it was aimed to evaluate mechanized harvesting equipment in terms of productivity and soil deformation by using digital images obtained with an Unmanned Aerial Vehicle (UAV). During the solution phase, high-resolution digital images were obtained for the harvesting machines (harvester, skyline system, farm tractor, loader) with UAV and then productivity analysis was performed with time analysis measurements to be carried out on the images in the office. In the study, the effects of some parameters (product length, product diameter, number of pieces, volume, skidding distance) on the productive machine time and productivity of harvesting machines were determined by statistical analysis. On the other hand, a productivity estimation model was developed for the harvesting machines by using the Weibull distribution, one of the logarithmic models. The rut depths and volumetric soil deformation formed during the skidding of logs with the agricultural tractor were calculated using high-resolution UAV images. At this stage, rut depths were also determined by manual method and the results were compared with the results obtained by UAV. In the study, soil samples were taken along the skidding road and bulk density, hygroscopic moisture, soil texture and soil organic matter content were examined at three depth levels (0-5 cm, 5-10 cm and 10-15 cm) for different number of turns (10 - 20) and land slopes (0-10% and 10-20%). According to the results, the average productivity for the harvester was found to be 40.123 m3/hour and it was determined that the factors affecting the productivity were product diameter and product volume. In the skyline method, the average productivity 11.756 m3/hour and the factors affecting the productivity were product diameter, product length and product volume. In the method of harvesting with an agricultural tractor, the average productivity was found to be 5.671 m3/hour and the product diameter, length and volume were effective on the productivity. The results showed that the average productivity for the loader was 22,567 m3/hour, and the effective factors on the productivity were product diameter and volume. The volume estimation models developed using the Weibull distribution were suitable for the mechanical equipment. The volumetric deformation occurring during tractor skidding, measured by UAV method, increased by 0.052 m3/m in the 20th turn compared to the 10th. In the study, it was determined that after the 20th turn, the average rut depth increased by 4.88 cm according to UAV method and by 4.69 cm according to manual method with a ruler, compared to the 10th. According to the analyzes carried out on soil samples taken from the study area, it was determined that the volumetric weight, hygroscopic moisture and organic matter amount in the study area varied depending on the number of tours
Investigation of some mechanical and thermalproperties of hemp HURD/PLA biocomposite materialmanufactured by fused deposition modeling
No full textLisansüstü Eğitim Enstitüsü, Biyokompozit Mühendisliği Ana Bilim DalıKüresel ısınma, fosil yakıtların kullanımı ve sera gazı emisyonları gibi insan faaliyetlerinden kaynaklanan bir olgudur. Küresel ısınma dünya genelindeki ortalama sıcaklıkların artmasıdır. Küresel ısınmanın sonucu olarak kutup buzulları eriyerek deniz seviyeleri yükselir. Hava koşullarındaki değişim ekosistemlerin değişerek bazı türlerin yaşam alanlarının değişmesine ve türlerin tehlikeye girmesine sebep olur. Küresel sıcaklık artışına büyük ölçüde insan faliyetleri sebep olmaktadır. Sera gazı emisyonlarının azaltılması için küresel çapta faaliyetler başlatılmıştır. Sera gazı emisyonlarına yol açan malzemelere alternatif olarak yenilenebilir kaynaklardan elde edilen biyoplastiklere yönelim başlamıştır. Biyoplastik üretiminde fosil tabanlı plastiklere göre daha az zehirli gaz çıkmaktadır. Biyoplastiklerin geri dönüşüm potansiyeli ile doğada çözünebilmesi sayesinde bu ürünler atık hale geldiğinde doğal ortamda daha hızlı parçalanması ile çevresel etkiler azaltılabilir. Bu çalışmada PLA malzemesinin gevrek doğasının iyileştirilmesi ve tarımsal atık durumunda olan kenevir sapının değerlendirilmesi amacı ile PLA ve kenevir ile biyokompozit filament oluşturulması hedeflenmiştir. Kenevir ve PLA arasındaki uyumun arttırılması amacı ile ayrı bir deney grubu oluşturularak maleik anhidrit ilave edilmiştir. Diğer gruba da gliserol eklenmiştir. Saf PLA ile üretilen filament ise kontrol grubu olmuştur. Kenevir katkısının PLA'nın mekanik ve termal özellikleri üzerine istatiksel olarak anlamlı bir etkisinin olup olmadığı gözlemlenmiştir. PLA ve kenevir unu belirlenen oranlarda karıştırılarak, PLA/kenevir unu/maleik anhidrit karışımında ise öncelikle kenevir unları MA ile tedavi edilmiş daha sonra PLA ile karıştırılarak etüvde bekletilmiştir. Etüvden alınan karışımlar öncelikle çift vidalı ekstrüderden geçirilerek düzensiz filamentler elde edilmiştir. PLA/kenevir unu/maleik anhidrit/gliserol karışımındaki gliserol ise karışım ekstrüdere verilmeden eklenmiştir. Elde edilen düzensiz filamentler granül hale getirilerek tek vidalı ekstrüdere beslenmiş ve üç boyutlu yazıcıda kullanıma uygun düzenli filamentler elde edilmiştir. Elde edilen filamentler ile üç boyutlu yazıcıda çekme ve eğilme örnekleri baskılanarak çekme ve eğilme deneyleri yapılarak mekanik özellikleri analiz edilmiştir. Bozunma sıcaklıkları için ise baskılama işlemi öncesi ve sonrası örneklere TGA analizi yapılmıştır. Biyokompozitlerin termal özelliklerinin incelenmesi amacı ile DSC analizi, biyokompozit içindeki fonksiyonel grupların incelenmesi amacı ile de FTIR analizi yapılmıştır. Saf PLA'ya kıyasla kenevir katkılı filamentlerin baskılama öncesi ve sonrası TGA eğrilerine bakıldığında kütlece %5, %10 ve %90 kayıplarının gerçekleştiği en düşük bozunma sıcaklığının ise gliserol katkılı biyokompozitte elde edildiği gözlemlenmiştir. Elde edilen biyokompozit filament grupları arasında DSC analizi sonucunda PLA'ya göre kristalinite oranının arttığı tek grup PLA+K03+MA+G olmuştur. PLA biyoplastiğine kenevir katkısınınn PLA'nın kırılganlığını azalttığı ve gliserol katkısı ile de daha sünek bir yapıya sahip olduğu SEM görüntülerinde gözlemlenmiştir. PLA ve PLA+K03 biyokompozitlerinde katmanlar arasında iyi bir arayüzey bağlantısının olduğu, buna karşın PLA+K03+MA ve PLA+K03+MA+G biyokompozitlerinde ara yüzey bağlantısının iyi olmadığı, kopma esnasında lif sıyrılmalarının olduğu gözlemlenmiştir. Üç nokta eğme deney sonuçlarına göre, malzemenin eğilme dayanımı kompozit içerisine sırasıyla kenevir, maleik anhidrit ve gliserol katkısı ile arttığı gözlemlenmiştir. Ancak, gruplar arasında eğilme dayanımında istatiksel olarak anlamlı bir farklılık yoktur. Malzemenin elastikiyet modülü PLA malzemesine bu dolgu ve uyumlaştırıcı malzemeler eklendikçe arttığı ama gliserol eklenmesi ile malzemenin elastikiyet modülünün azaldığı gözlemlenmiştir. Çekme deneyi sonuçlarına göre, biyokompozit içeriğinde meydana gelen değişikliklerin malzemenin çekme dayanımı üzerinde istatiksel olarak anlamlı bir etkisi yoktur. Elastikiyet modülü değerlerine bakıldığında PLA+K03+MA grubunun en yüksek değere sahip olduğu, PLA'nın en düşük değere sahip olduğu, istatiksel olarak ise PLA ile diğer üç grup arasında istatiksel olarak anlamlı bir farklılığa sahip olduğu görülmektedir. Sonuç olarak, PLA biyoplastiğine lignoselülozik bir malzeme olan kenevir katkısı ile malzeme özelliklerinde nicel olarak bir iyileşme gözlemlenebilmiştir. Çalışma sonuçları bu malzemeler ile yarı mamül ve nihai ürününü AR-GE çalışmalarında faydalı olacaktır.Global warming is a phenomenon caused by human activities such as the use of fossil fuels and the emission of greenhouse gases. It refers to the overall increase in average temperatures worldwide. As a result of global warming, polar ice caps melt, leading to rising sea levels. Changes in weather conditions also cause ecosystems to alter, resulting in the displacement of certain species and the endangerment of various forms of life. The significant rise in global temperatures is primarily attributed to human activities. Global initiatives have been launched to mitigate greenhouse gas emissions. There has been a shift towards bioplastics derived from renewable sources as an alternative to materials that contribute to greenhouse gas emissions. The production of bioplastics results in fewer toxic gases compared to fossil-based plastics. The recycling potential and biodegradability of the bioplastics allow for faster decomposition in the natural environment when these products become waste, thereby reducing environmental impacts. The aim of this study is to enhance the brittle nature of PLA material and explore the utilization of hemp stalk waste by making a biocomposite filament with PLA and hemp. A separate experimental group was established where maleic anhydride was added to improve the compatibility between hemp and PLA. Glycerol was added to another group. The filament produced using pure PLA served as the control group. The study aimed to observe whether the addition of hemp had a statistically significant effect on the mechanical and thermal properties of the PLA. PLA and hemp flour were mixed in predetermined ratios. In the case of the PLA/hemp flour/maleic anhydride mixture, the hemp flour was treated with maleic anhydride before being mixed with PLA and kept in an oven for a certain period. Oven-dry materials were initially passed through a twin-screw extruder to obtain irregular filaments. As for the PLA/hemp flour/maleic anhydride/glycerol mixture, glycerol was added before feeding it into the extruder. The irregular filaments obtained were pelletized and fed into a single-screw extruder to obtain regular filaments suitable for 3D printing. The obtained filaments were used to print tensile and flexural samples using a 3D printer, and tensile and flexural tests were conducted to analyze their mechanical properties. TGA analysis was performed on samples before and after the printing process for degradation temperatures. DSC analysis was carried out to investigate the thermal properties of the biocomposites, while FTIR analysis was conducted to examine the functional groups within the biocomposite. When comparing the TGA curves of hemp-filled filaments to pure PLA, it was observed that the degradation temperatures decreased at 5%, 10%, and 90% of weight loss with the addition of hemp, maleic anhydride, and glycerol. The lowest degradation temperature was observed in the glycerol-added biocomposite. Among the bioplastic and biocomposite filament sample groups, the only group with an increased crystallinity ratio compared to PLA was the PLA+K03+MA+G sample group. Adding hemp to PLA bioplastic was observed to reduce PLA brittleness, and adding glycerol resulted in a more flexible structure, as observed in SEM images. In PLA and PLA+K03 biocomposites, there was an excellent interfacial connection between the layers. However, in PLA+K03+MA and PLA+K03+MA+G biocomposites, the interfacial cohesion was not strong, and fiber delamination was observed during the breakage process. According to the three-point bending test results, the flexural strength of the materials increased by adding hemp, maleic anhydride, and glycerol, respectively. However, the groups have no statistically significant difference in flexural strength. Those of modulus of elasticity showed the same pattern, but adding the glycerol decreased its modulus of elasticity. According to the results of the tensile test, the changes in biocomposite content do not have a statistically significant effect on the tensile strength of the material. As can be seen from , the PLA+K03+MA group has the highest modulus of elasticity, while PLA has the lowest value. Statistically, there is a significant difference between PLA and the other three groups. Consequently, it was observed that material properties were increased quantitatively by adding hemp hurd as a lignocellulosic material to PLA. Test results would be beneficial to produce semi- and final-product by using these materials for R&D applications
Recovery of Biobutanol from Aqueous Streams by Pervaporation Using Ionic Liquid Based Membranes
No full textENERGY & FUELS in SCIE edition: Q3
ENGINEERING, CHEMICAL in SCIE edition: Q2Butanol as a biofuel, can be produced by ABE (acetone-butanol-ethanol) fermentation. Pervaporation is a promising process, especially for the separation of biofuels from aqueous mixtures such as ABE mixtures which consists of 3:6:1 ratio of ABE solvents and water around 97%. In this study, ionic liquid-based membranes were developed for the recovery of butanol from aqueous mixtures. The active layer providing the selectivity was formed by using polydimethylsiloxane (PDMS) and 1-butyl-3-methylimidazolium bis(trifluoromethylsulfonyl)imide ([bmim][Tf2N]) ionic liquid (IL). Porous polyvinylidenefluoride (PVDF) and polytetrafluoroethylene (PTFE) films were used as the support layers. Two different types of membranes were prepared, in which IL was mixed into PDMS and cast as a thin film on the support layer, and IL was impregnated into the pores of the support layers. The effects of feed concentration and temperature on separation performance were investigated. In addition, the membranes were prepared with and without IL, and the effect of IL on membrane performance was investigated. In general, an increase in flux and selectivity values was observed with the addition of IL in PDMS. Butanol selectivities in pervaporation experiments with different process parameters were found between 24.7 and 61.3 when PTFE support layer was used and between 22.5 and 48.6 when PVDF support layer was used. Especially with the use of IL in the membrane, the fluxes increased 2.5-5 times, resulting in a significant increase in fluxes. As a result, it has been shown that PDMS+IL/PVDF and PDMS+IL/PTFE membranes can be used for effective butanol recovery by pervaporation