E-Journals Portal of Association for Science
Not a member yet
4096 research outputs found
Sort by
Advances in Wound Closure Techniques: Integrating Functional Preservation and Aesthetic Outcomes
No full textWound closure is a cornerstone of surgical practice, extending from acute management to complex reconstructive procedures, with implications for tissue healing, infection prevention, and long-term patient satisfaction. Traditional suturing techniques, including interrupted and continuous methods, remain foundational, offering flexibility in tension management and cosmesis. Recent innovations such as subcuticular suturing with absorbable monofilaments, barbed sutures, and cyanoacrylate tissue adhesives have demonstrated improved operative efficiency, reduced complication rates, and superior short-term aesthetic outcomes. Negative pressure wound therapy and closed incision negative pressure therapy further enhance healing in high-risk patients, minimizing surgical site complications and optimizing scar quality. Scar management strategies, particularly for hypertrophic scars and keloids, increasingly employ multimodal approaches combining conservative measures, intralesional corticosteroids, 5-fluorouracil, and emerging agents like botulinum toxin A to achieve functional and cosmetic restoration. At the reconstructive level, advancements in microvascular anastomosis, including coupling devices, have improved efficiency and reliability in free tissue transfer, although patient- and procedure-specific considerations remain critical. Collectively, these developments reflect a paradigm shift: wound closure is no longer solely a mechanical task, but a deliberate process aimed at preserving tissue function, optimizing aesthetic outcomes, and enhancing overall patient-centered care. Future practice will likely focus on personalized approaches that integrate novel suture technologies, advanced wound therapies, and targeted scar modulation to achieve optimal surgical outcomes.
 
Comprehensive Review of MPox: Critical Evaluation of Outbreak Trends, Clinical Manifestations, and Therapeutic Approaches
No full textThe monkeypox virus (MPV) is the cause of monkeypox, a zoonotic viral illness that has become a major worldwide health issue because of its changing epidemiology, increased human-to-human transmission, and potential for large-scale outbreaks. The disease has mostly been endemic in Central and West Africa since it was first discovered in humans in 1970. The recent epidemics in 2022 and 2024, however, highlight how urgently a thorough grasp of its clinical presentations, diagnostic techniques, and treatment measures is needed. The severity of this illness varies according to the host\u27s immune status, although it usually manifests as fever, lymphadenopathy, and a progressive rash. Immunocompromised people are more susceptible to serious side effects, such as bacterial superinfections, pneumonia, and encephalitis, even though the majority of cases resolve on their own. Men who have sex with men (MSM) were the majority of those infected by the 2022 outbreak, indicating possible sexual transmission. The primary methods of diagnosis are histopathological analysis and polymerase chain reaction (PCR)--based testing that targets conserved MPV genes. Vaccination programs and antiviral medications are essential for controlling outbreaks. The reappearance of monkeypox calls for better public health preparedness, faster diagnostic capabilities, and more surveillance. Future studies should concentrate on tailored antiviral treatments, next-generation vaccinations, and novel diagnostic techniques based on nanotechnology. To minimize future outbreaks and keep monkeypox from becoming a persistent worldwide danger, a coordinated, interdisciplinary strategy is essential
ახმეტური წითელი: ღვინის ფიზიკურ-ქიმიური და სენსორული პროფილის კვლევა
No full textA study was conducted to investigate the chemical and sensory profiles of the Georgian grape variety Akhmeturi Tsiteli, with a focus on the specifics of the fermentation process and the impact of different yeast strains. The analysis was carried out using gas chromatography (GC) and spectrophotometric methods. Four wine samples were examined, fermented with both commercial and wild yeast strains.
Gas chromatographic analysis of volatile compounds revealed that the aromatic profile is predominantly shaped by higher alcohols, particularly isoamyl alcohol (32.25%) and isobutanol (30.83%), which impart fruity and herbal notes to the wine. Elevated levels of ethyl acetate and 1-propanol were also detected, indicating the influence of intensive fermentation.
The analysis of phenolic components showed significant variations depending on the yeast strain. The sample fermented with wild yeast was characterized by markedly lower concentrations of phenolic compounds (catechins, leucoanthocyanins, phenolic acids), which may indicate increased metabolization of these compounds by the wild yeast. In contrast, samples fermented with commercial yeasts exhibited higher levels of phenolic components, contributing to improved structure, astringency, and color stability.
In conclusion, the study confirmed that the choice of yeast strain plays a crucial role in shaping the final sensory and chemical characteristics of Akhmeturi Tsiteli wine. Commercial yeasts provide predictable and controllable outcomes, while wild yeast can be used to achieve a unique but less stable profile. These findings are important for wine quality control and the optimization of technological processes.ქართული ვაზის ჯიშის, „ახმეტური წითელის“ ქიმიური და სენსორული პროფილის შესწავლის მიზნით, ჩატარდა კვლევა, რომელიც ფოკუსირებული იყო დუღილის პროცესის სპეციფიკასა და სხვადასხვა საფუარის შტამების გავლენაზე. ანალიზი განხორციელდა გაზური ქრომატოგრაფიისა (GC) და სპექტროფოტომეტრიული მეთოდების გამოყენებით. შესწავლილი იქნა ღვინის ოთხი ნიმუში, რომლებიც დადუღდა როგორც კომერციული, ისე ველური საფუარის შტამებით.
აქროლადი ნაერთების ქრომატოგრაფიულმა ანალიზმა გამოავლინა, რომ არომატული პროფილი ძირითადად განისაზღვრება უმაღლესი სპირტებით, განსაკუთრებით იზოამილის სპირტით (32.25%) და იზობუტანოლით (30.83%), რომლებიც ღვინოს ხილისა და ჰერბარულ ტონებს ანიჭებენ. ასევე, აღინიშნა ეთილაცეტატის და 1-პროპანოლის მაღალი შემცველობა, რაც ხაზს უსვამს ინტენსიური დუღილის გავლენას.
ფენოლური კომპონენტების ანალიზმა აჩვენა მნიშვნელოვანი განსხვავებები საფუარის შტამების მიხედვით. ნიმუში, რომელიც დადუღდა ველური საფუარით, ხასიათდებოდა ფენოლური ნაერთების (კატექინები, ლეიკოანტოციანები, ფენოლკარბონმჟავები) მნიშვნელოვნად დაბალი კონცენტრაციით. ეს შეიძლება მიუთითებდეს ველური საფუარის მიერ ამ ნაერთების მეტაბოლიზაციაზე. საპირისპიროდ, კომერციული საფუარებით დადუღებულ ნიმუშებში ფენოლური კომპონენტების უფრო მაღალი დონე დაფიქსირდა, რაც ხელს უწყობს ღვინის სტრუქტურის, სიმწკლარტისა და ფერის სტაბილურობას.
დასკვნის სახით, კვლევამ დაადასტურა, რომ ღვინის წარმოებისას საფუარის შტამის შერჩევა გადამწყვეტ როლს ასრულებს „ახმეტური წითელის“ საბოლოო სენსორული და ქიმიური მახასიათებლების ჩამოყალიბებაში. კომერციული საფუარები უზრუნველყოფენ პროგნოზირებად და კონტროლირებად შედეგებს, ხოლო ველური საფუარი შეიძლება გამოყენებულ იქნას უნიკალური, მაგრამ ნაკლებად სტაბილური პროფილის მისაღებად. ეს დასკვნები მნიშვნელოვანია ღვინის ხარისხის კონტროლისა და ტექნოლოგიური პროცესების ოპტიმიზაციისთვის
ლექსიკოგრაფიული მიდგომა: „ Sadoqat "-ისა და „ Loyalty” მნიშვნელობების გადმოცემის განსხვავებები უზბეკურ და ინგლისურ ლექსიკონებში
No full textThe Uzbek term sadoqat and its English equivalent, loyalty, are compared lexicographically in this study using Uzbek Wiktionary, Oʻzbek tilining izohli lugʻati, and Oxford Learner\u27s Dictionary. The study delineates semantic and cultural divergences, structuring its inquiry across definitions, a comparative table, and implications, revealing that sadoqat emphasizes emotional-ethical commitment rooted in Arabic origins and collectivist values, while loyalty extends to pragmatic domains like commerce and politics and establishes the purpose: to uncover nuanced differences in conceptual expression between the languages. Tasks include obtaining dictionary definitions and actual discourse, with technique incorporating comparative linguistics, semantic field theory, and corpus analysis from materials including the British National Corpus, media texts, political speeches, and literary works.
Results divide loyalty statements into personal, professional, socio-political, moral, religious, and commercial realms, highlighting Uzbek\u27s semantically deeper, ethically charged phrases vs English\u27s broader, context-specific lexicon (e.g., dedication, commitment). These findings apply to cross-cultural pragmatics, translation studies, and linguistics education, underlining collectivist vs individualistic tendencies. The conclusion affirms universal trust and steadfastness but underlines culturally driven differences, suggesting quantitative frequency analysis for greater robustness.სამეცნიერო სტატიაში შედარებით ლექსიკოგრაფიული ანალიზი ტარდება უზბეკური ტერმინის sadoqat და მისი ინგლისური ანალოგის loyalty-ს შორის, გამოყენებული ისეთი წყაროები, როგორიცაა უზბეკური ვიდიქნილარი, Oʻzbek tilining izohli lugʻati, და ოქსფორდის ლარნერის ლექსიკონი. კვლევა აჩვენებს სემანტიკურ და კულტურულ განსხვავებებს, რომლებიც არქიტექტურით გაყოფილია განმარტებებად, შედარებითი ცხრილებითა და შედეგებით. sadoqat ემოციურ-ეთიკურ ერთგულებაზეა აქცენტირებული, რომელიც არაბული ფესვების და კოლექტივისტური ღირებულებების გავლენით გამოირჩევა, ხოლო loyalty გამოყენებით ვრცელდება პრაგმატულ სფეროებში, როგორიცაა ვაჭრობა და პოლიტიკა. კვლევის მიზანია ენათა მეთოდოლოგიური გამიჯვნისეული განსხვავებების აღმოჩენა. დავალებების მისაღწევად გამოიყენეს ლექსიკოგრაფიული წყაროები და ფუნდამენტური დისკურსი, ასევე შედარებითი ლინგვისტიკა, სემანტიკური სფეროს თეორია და კორპუსური ანალიზი მათ შორის ბრიტანული ეროვნული კორპუსის, მედია ტექსტებისა და პოლიტიკური სიტყვით გამოსვლების მაგალითით. შედეგებმა აჩვენა, რომ ერთგულების გამომხატველობათა კატეგორიები მოიცავს პირად, საპროფესიო, სოციო-პოლიტიკურ, ეთიკურ, რელიგიურ და კომერციულ სფეროებს, სადაც უზბეკური მეტ სემანტიკურ დატვირთვას და ეთიკურ დატვირთვას შეიცავს, ხოლო ინგლისური ფართო კონტექსტობრივი ლექსიკონია (მაგალითად, dedication, commitment). დასკვნა ხაზს უსვამს უნივერსალურ ნდობას, მაგრამ კულტურული ნიუანსებს, აგრეთვე სთავაზობს რაოდენობრივ სიხშირის ანალიზის აუცილებლობას სიძლიერის გასაზრდელად.
 
სახვითი ხელოვნების სწავლების მეთოდები სკოლამდელ ასაკში
No full text In preschool pedagogy, various teaching methods are used that correspond to the general goals and objectives of teaching. When using them, the age and individual characteristics of children should be taken into account. Traditional teaching methods include: visual, oral, practical. New methods include informational - receptive, reproductive, research, heuristic. The oral or reproductive method is aimed at perceiving and memorizing new, ready-made information. It includes: conversation, story, art historian\u27s story, teacher\u27s example. The heuristic, or partially search method, is a prerequisite for the research method. The above methods are oriented towards cognitive processes, including the identification of the possibilities of fine activity.
The following methods are used in connection with visual activity: visual, oral and game methods. It is impossible to create a work of art without observation and emotion. The observation process is followed by understanding and then the child\u27s activity. When conducting observations, the age of the children should be taken into account.
Children of younger school age easily draw a topic if it is interesting to them and they have experience of seeing it. The topics to be drawn with the little ones should be simple, and the observation process is relatively short. In five-year-old children, observation becomes longer. They are ready for elementary comparisons and generalizations, for answering questions. Children of the older group are prepared to perceive this or that event more consciously and actively. To observe and notice all the changes that the object undergoes in relation to shadow and lighting. The research method was developed in the context of the problem of research on the sensory education of preschool children. The goal of the research method is to help children learn about the outside world through rational and sensitive perception.
Teaching fine and applied arts places great responsibility on the kindergarten teacher. He or she must be well versed in teaching methods for different age groups, which are closely related to the goals and objectives of the education.სკოლამდელ პედაგოგიკაში გამოიყენება სწავლების სხვდასხვა მეთოდები, რომლებიც შეესაბამება სწავლების საერთო მიზნებს და ამოცანებს. მათი გამოყენების დროს გასათვალისწინებელია ბავშვთა ასაკობრივი და ინდივიდუალური თავისებურებანი. სწავლების ტრადიციულ მეთოდებს მიეკუთვნება: ვიზუალური, ზეპირი და პრაქტიკული. ახალ მეთოდებს კი, ინფორმაციული - მიმღები, რეპროდუქციული, კვლევა, ევრისტიკული. ზეპირი ანუ რეპროდუქციული მეთოდი მიმართულია ახალი , მზა ინფორმაციის აღქმასა და დამახსოვრებაზე. ის მოიცავს: საუბარს, მოთხრობას, ხელოვნებათმცოდნის მონათხრობს, მასწავლებლის მაგალითს. ევრისტიკული, ანუ ნაწილობრივ ძიების მეთოდი, წარმოადგენს კვლევის მეთოდის წინაპირობას.ზემოდ ჩამოთვლილი მეთოდები ორიენტირებულია შემეცნებითი პროცესებისაკენ, მათ შორის სახვითი საქმიანობის შესაძლებლობების გამოსავლენად. ვიზუალურ აქტივობასთან დაკავშირებით გამოიყენება შემდეგი მეთოდები: ვიზუალური, ზეპირი და თამაშის მეთოდები. დაკვირვებისა და ემოციის გარეშე შეუძლებელია შეიქმნას ხელოვნების ნაწარმოები.დაკვირვების პროცესს მოსდევს გააზრება და შემდეგ ბავშვის აქტიურობა.დაკვირვების ჩატარების დროს გასათვალისწინებელია ბავშთა ასაკი.
უმცროსი სასკოლო ასაკის ბავშვები–ადვილად ხატავენ ისეთ თემას, თუ ის მათთვის საინტერესოა და მათ აქვთ მისი ნახვის გამოცდილება. პატარებთან დასახატი თემები უნდა იყოს მარტივი,დაკვირვების პროცესი კი შედარებით ხანმოკლე.ხუთი წლის ბავშვებში დაკვირვება უფრო ხანგრძლივი ხდება . ისინი მზად არიან ელემენტარული შედარებისა და განზოგადებისათვის, კითხვებზე პასუხისათვის.უფროსი ჯგუფის ბავშვები– მომზადებულები არიან უფრო შეგნებულად და აქტიურად აღიქვან ესა თუ ის მოვლენა. დააკვირდნენ და შეამჩნიონ ყველა ის ცვლილება, რასაც განიცდის საგანი ჩრდილ–განათებასთან დაკავშირებით. კვლევის მეთოდი შემუშავდა სკოლამდელი ასაკის ბავშვთა სენსორული აღზრდის კვლევის პრობლემის კონტექსტში. კვლევის მეთოდის მიზანია მოახდინოს ბავშვებში რაციონალური და მგრძნობელობითი აღქმის საშუალებით გარე სამყაროს შეცნობა.
სახვითი და გამოყენებითი ხელოვნების მეცადინეობა დიდი პასუხისმგებლობის წინაშე აყენებს საბავშვო ბაღის მასწავლებელს.ის კარგად უნდა ფლობდეს სწავლების მეთოდებს სხვადასხვა ასაკობრივ ჯგუფებში,რომლებიც დიდ კავშირშია სწავლების მიზნებთან და ამოცანებთან .  
ატმოსფერული ჰაერის დაბინძურების დადგენა თბილისის აგლომერაციაში ხავსის ბიოინდიკატორების გამოყენებით
No full text The paper discusses the ecological state of the atmospheric tank of the Tbilisi agglomeration, which I investigated using bioindicators of Sphagnum - white moss, which is the most sensitive to environmental pollution and which is rare all over the world. The biomonitoring method was used, special measures were taken to prevent pollution from glass, Teflon and steel materials. Monitoring was carried out for three months. The results of the study conducted in Tbilisi and Rustavi showed an increase in the amount of polycyclic aromatic hydrocarbons: pyrene, benzoanthracene, benzaprene, phenols, nitrobenzene, dibenzofuran, pyridine, phthalates, alkylbenzenes, toluene, styrene, xylene, benzene, ethanol, benzaldehydes, acetophenone, benzoic acid and its esters, alkanes, stigmasterol, formamides, furans, furfural, n-hexadecanoic acid and its esters, which are harmful to human health: decreased lung function, poisoning, cancer development.ნაშრომში განხილულია თბილისის აგლომერაციის ატმოსფერული ავზის ეკოლოგიური მდგომარეობა, რომელიც გამოვიკვლიე სფაგნუმის - თეთრი ხავსის ბიოინდიკატორების საშუალებით, რომელიც გარემოს გაჭუჭყიანებისადმი ყველაზე მგრძნობიარეა და რომელიც მთელს მსოფლიოში გაიშვიათებულია. გამოყენებული იქნა ბიომონიტორინგის მეთოდი, მიღებულ იქნა სპეციალური ზომები მინის, ტეფლონისა და ფოლადის მასალებისგან დაბინძურების თავიდან ასაცილებლად. მონიტორინგი მიმდინარეობდა სამი თვის განმავლობაში. თბილისსა და რუსთავში ჩატარებული კვლევის შედეგებმა შედეგებმა აჩვენა პოლიციკლური არომატული ნახშირწყალბადების რაოდენობის მატება: პირენი, ბენზოანტრაცენი, ბენზაპრენი, ფენოლები, ნიტრობენზოლი, დიბენზოფურანი, პირიდინი, ფთალატები, ალკილბენზოლები, ტოლუოლი, სტიროლი, ქსილენი, ბენზოლი, ეთანოლი, ბენზალდეჰიდები, აცეტოფენონი, ბენზოის მჟავა და მისი ეთერები, ალკანები, სტიგმასტეროლი, ფორმამიდები, ფურანები, ფურფურალი, n- ჰექსადეკანური მჟავა და მისი ეთერები, რაც მავნებელია ადამიანის ჯანმრთელობისათვის: ფილტვების ფუნქციის დაქვეითება, მოწამვლა, კიბოს განვითარება
კავკასია დამოუკიდებლობის წლებში
No full textThe countries of the South Caucasus: Georgia, Armenia, and Azerbaijan, and the mountainous state in the North Caucasus - existed as neighboring, newly independent states during the First Republic of 1918 (1918–1921). Although they all shared a common past - being part of the Russian Empire - the relations between them were quite complex and contradictory. The article presents a brief overview of their relations during this period.სამხრეთ კავკასიის ქვეყნები: საქართველო, სომხეთი და აზერბაიჯანი და მთიელთა სახელმწიფო ჩრდილოეთ კავკასიაში - 1918 წლის პირველ რესპუბლიკათა პერიოდში (1918–1921) ერთმანეთს მეზობლად, ახლადდამოუკიდებელი სახელმწიფოების სახით არსებობდნენ. მიუხედავად იმისა, რომ ყველა მათგანი საერთო წარსულს - რუსული იმპერიის შემადგენლობაში ყოფნას - იზიარებდა, მათ შორის ურთიერთობები საკმაოდ რთული და წინააღმდეგობრივი იყო. სტატიაში წარმოდგენილია მოკლე მიმოხილვა მათი ურთიერთობების შესახებ აღნიშნულ პერიოდში
კუდიანთა დევნა ფოლკლორსა და ლიტერატურაში
No full textGeorgian mythology contains a whole cycle of stories about demonic creatures and people close to them. In Georgian mythological representations and folklore, a tailless is a person who has become a devil or has been possessed by a devil, whose goal is to harm the world and those around him.
According to folk texts, in order to eliminate misfortunes, it was necessary to neutralize the tailles. In the Middle Ages, a punitive institution was formed in Western European countries, which was called the Inquisition. There are a number of texts in Georgian folklore that make us think that a similar union to the European Inquisition must have existed in the Georgian folk tradition.
Numerous stories about the detection and punishment of the have been preserved by oral tradition from various parts of Georgia. The theme of the persecution of the taillesses was also reflected in Georgian literature, in particular, in the works of Davit Kldiashvili and Niko Lortkipanidze.
Based on the works of D. Kldiashvili and N. Lortkipanidze, we can conclude that there must have been a folk inquisition in Georgia, unofficially, in the folk tradition.ქართულ მითოლოგიაში დასტურდება გადმოცემების მთელი ციკლი დემონურ არსებებსა და მასთან დაახლოებულ პირებზე. ქართველთა მითოლოგიურ წარმოდგენებსა და ფოლკლორში კუდიანი არის ეშმაკ დემონებისგან გადაბირებული ეშმაკად ქცეული ან ეშმაკეული ადამიანი,რომლის მიზანია ზიანი მიაყენოს სამყაროს და გარშემომყოფს.
ხალხური ტექსტების მიხედვით,უბედურებათა აღმოსაფხვრელად საჭირო იყო კუდიანთა გაუვნებელყოფა.შესაბამისად,შუა საუკუნეებში დასავლეთ ევროპის ქვეყნებში ჩამოყალიბდა სადამსჯელო ორგანო,რომელსაც ინკვიზაციას უწოდობდნენ.ქართულ ფოლკლორში არის მთელი რიგი ტექსტები,რომლებიც გვაფიქრებინებს,რომ ქართულ ხალხურ ტრადიციაში უნდა არსებულიყო ევროპული ინკვიზიციის მსგავსი გაერთიანება.
კუდიანთა გამოვლენისა და დასჯის არაერთი სიუჟეტი შემოგვინახა საქართველოს სხვადასხვა კუთხის ზეპირსიტყვიერებამ.კუდიანთა დევნის თემა აისახა ქართულ ლიტერატურაშიც,კერძოდ,დავით კლდიაშვილისა და ნიკო ლორთქიფანიძის შემოქმედებაში.
დ.კლდიაშვილისა და ნ.ლორთქიფანიძის მოთხრობებიდან გამომდინარე შესაძლებელია დავასკვნათ,რომ საქართველოში არაოფიციალურად,ხალხურ ტრადიციაში უნდა ყოფილიყო ხალხური ინკვიზაცია
დოკუმენტური თხრობის ზოგიერთი ასპექტი XX საუკუნის მხატვრულ ლიტერატურაში
No full text The public\u27s lively interest in Soviet literary processes has not waned to this day, which is a clear challenge for critics to fundamentally analyze how the reality of Sovietization was reflected in works of fiction.
In terms of national identity, Georgian society is characterized by ambiguity. They have the same desire and goal, but in their pursuit of the goal, they move in a stream, stop, move, stop, and sometimes deviate from the path. This process is determined by political, historical, and geographical factors.
The joy of the independent Georgian flag as a symbol of national identity was replaced by the Soviet red flag as a new ideological relic.
The most severe was the destruction of the achievements of 1918. The tragedy of 1921 gave rise to two main currents in literature: the writers who were in favor of Sovietization, or proletarian writing, and the disillusioned writers who were deprived of creative freedom by the regime.
Special importance should be given to writing created with documentary accuracy, with a slight hint of feelings, emotions, and artistry.
In this paper, we will focus on Nikolo Mitsishvili\u27s documentary prose "February", Konstantine Gamsakhurdia\u27s short story "Great Joseph", and Kolau Nadiradze\u27s poem "February 25, 1921".
Mitsishvili\u27s work is significantly distinguished by its documentary nature. He even has an article titled "Documentary Prose," in which he expresses the position that the contemporary situation forces writers to write only about real, unadorned life, because, in his own words, "a true story is better than a fictional story."
Although the documentary genre has still not gained a foothold in our country, it is worth noting that its attempt is associated with the name of Nikolo Mitsishvili.
Undisguisedly conveying historical reality in literature and writing is a great risk and courage, but it is extremely important, like a lullaby for a baby or a fairy tale for a child, because words affect people like a bomb and drag them into their bosom. The general reader should perceive the narrative discussed here as lessons from the past and connect history to the challenges of contemporary life.საბჭოთა ლიტერატურული პროცესების მიმართ საზოგადოების ცხოველი ინტერესი დღემდე არ ცხრება, რაც აშკარა გამოწვევაა კრიტიკოსებისთვის ძირეულად გააანალიზონ, თუ როგორ აისახა გასაბჭოების სინამდვილე მხატვრულ ნაწარმოებებში.
ეროვნული თვითმყოფადობის საკითხში ქართულ საზოგადოებას ახასიათებს ორჭოფობა. სურვილი და მიზანი ერთი აქვს, მაგრამ მიზნისკენ სწრაფვაში ნაკად-ნაკად მიდის, ჩერდება, მიდის, ჩერდება, ზოგჯერ გადაუხვევს გზიდან. ამ პროცესს განაპირობებს პოლიტიკური, ისტორიული, გეოგრაფიული ფაქტორები.
დამოუკიდებელი საქართველოს დროშის, როგორც ეროვნული იდენტობის სიმბოლოს, სიხარული შეცვალა საბჭოთა წითელმა დროშამ, როგორც ახალმა იდეოლოგიურმა რელიქვიამ.
უმძიმესი იყო 1918 წლის მონაპოვრის განადგურება. 1921 წლის ტრაგიზმმა ლიტერატურაში გააჩინა ორი ძირითადი ნაკადი: გასაბჭოების მეხოტბენი ანუ პროლეტარული მწერლობა და თავზარდაცემული ჭირისუფალნი, რომელთაც რეჟიმმა აღუკვეთა შემოქმედებითი თავისუფლება.
განსაკუთრებული მნიშვნელობა უნდა მივანიჭოთ დოკუმენტური სიზუსტით შექმნილ მწერლობას, რომელსაც უმნიშვნელო ელფერად გასდევს გრძნობები, ემოციები და მხატვრულობა.
წინამდებარე ნაშრომში ყურადღებას გავამახვილებთ ცისფერყანწელ ნიკოლო მიწიშვილის დოკუმენტურ პროზაულ ნაშრომზე - ,,თებერვალი“, კონსტანტინე გამსახურდიას მოთხრობაზე - ,,დიდი იოსები“, კოლაუ ნადირაძის ლექსზე - ,,1921 წელი, 25 თებერვალი“.
მიწიშვილის შემოქმედებას ნიშნეულად გამოარჩევს დოკუმენტურობა. აქვს კიდეც სტატია ,,დოკუმენტალური პროზა“, რომელშიც გამოხატავს პოზიციას, რომ თანადროული ვითარება მწერალს აიძულებს წეროს მხოლოდ ნამდვილი, შეულამაზებელი ცხოვრება, რადგან, მისივე სიტყვებით, ,,გამოგონილ ამბავს სჯობნის ნამდვილი ამბავი“.
მიუხედავად იმისა, რომ დოკუმენტალურმა ჟანრმა ფეხი მაინცა და მაინც ვერ მოიკიდა ჩვენში, აღნიშვნის ღირსია, რომ მისი მცდელობა ნიკოლო მიწიშვილის სახელს უკავშირდება.
ისტორიული სინამდვილის შეუნიღბავად გადმოცემა ლიტერატურაში, მწერლობაში დიდი რისკიცაა, გამბედაობაც, მაგრამ უაღრესად მნიშვნელოვანია, როგორც ჩვილისთვის იავნანა, ბავშვისთვის ზღაპარი, რადგან სიტყვა ბანგივით ზემოქმედებს ადამიანებზე და ითრევს თავის წიაღში. წარსულის გაკვეთილებად უნდა აღიქვას ფართო მკითხველმა აქ განხილული ნარატივი და დაუკავშიროს ისტორია თანადროული ცხოვრების გამოწვევებს.
 
კავკასიელთა სარიტუალო პრაქტიკის ისტორიისთვის
No full textThis article examines several calendar customs practiced by the peoples of the Caucasus, particularly those involving door-to-door processions. Folkloric and ethnographic observations reveal that such customs across the region share similar structures and content. Notably, the participants in these processions consistently requested food rather than other gifts — a detail that points to the rituals’ connection with fertility cults.
One of the earliest and most prominent of these rituals is khnuli, typically held in spring and involving the entire village. The process featured spell-like chants intended to bring about desired outcomes. Among the most elaborate spring festivals was Berikaoba, a multi-day celebration with numerous episodes designed to invoke the rebirth of nature and promote agrarian prosperity. Characterized by its dramatic elements, Berikaoba is closely associated with the fertility cult.
Over time, the door-to-door rituals incorporated improvisational performances, masks, and other theatrical devices. Participants often wore goat or sheepskin garments, likely remnants of older ritualistic symbolism tied to invasion motifs. Across the Caucasus, leather garments were symbolically linked to fertility deities — a connection supported by archaeological discoveries, wall paintings, and depictions of sheep and goats in material culture.
Both in Georgia and the North Caucasus, these door-to-door customs were documented and studied during the 19th and 20th centuries, at which point they had acquired an entertaining and often comic character. Yet, even in their grotesque forms, they retained traces of ancient fertility rites. The shared structure and symbolic elements of these rituals underscore the common worldview and cultural unity of the Caucasian people
სტატიაში განხილულია კავკასიაში მცხოვრებ ხალხთა ზოგიერთი კალენდარულ წეს-ჩვეულები, რომლებსაც ახლდა კარდაკარ მსვლელობა. ფოლკლორულ-ეთნოგრაფიულ მასალაზე დაკვირვებამ აჩვენა, რომ კავკასიაში მცხოვრებ ხალხებში კარდაკარ სიარულის ჩვეულებას მსგავსი სტრუქტურა და შინაარსი ჰქონდა. უნდა აღინიშნოს, რომ მსვლელობის მონაწილეები საკვებ პროდუქტს ითხოვდნენ და არა სხვა რაიმე საჩუქარს, რაც ამ რიტუალების ნაყოფიერებასთან კავშირზე უნდა მეტყველებდეს. ამავე რიგისაა გაზაფხულზე პირველი ხნულის გატანა, რომელშიც მთელი სოფელი მონაწილეობდა. ამ პროცესში ჩართული იყო შელოცვის მსგავსი ტექსტები, რომლებიც სასურველი შედეგის მისაღებად იყო წარმოთქმული.
ყველაზე უფრო მასშტაბური საგაზაფხულო დღესასწაულებს შორის იყო ბერიკაობა, ბუნების აღორძინებისა და აგრარული კულტმსახურებისთვის განკუთვნილი მრავალდღიანი სხვადასხვა ეპიზოდისაგან შემდგარი დღესასწაული. დრამატული ეპიზოდებით გამდიდრებული ბერიკაობაც ნაყოფიერების კულტთანაა დაკავშირებული.
დროთა განმავლობაში კარდაკარ ჩამოვლის რიტუალში შევიდა იმპროვიზირებული სანახაობები, ნიღბები და სხვა თეატრალური ელემენტები. მონაწილეთა ტანსაცმელში დომინირებდა თხის ან ცხვრის ტყავი, რომელიც რიტუალური შემოსვის რუდიმენტს უნდა წარმოადგენდეს. კავკასიის ხალხებში დასტურდება რწმენათა ერთი ფენა, რომელიც დაკავშირებულია ტყავთან, როგორც ნაყოფიერების ღვთაების სიმბოლურ ხატთან. ამაზე მეტყველებს არქეოლოგიური მონაპოვარი, კედლის მხატვრობა და ცხვრის ან თხის გამოსახულებანი მატერიალური კულტურის ძეგლებზე.
როგორც საქართველოში, ისე ჩრდილოეთ კავკასიაში კარდაკარ ჩამოვლის ჩვეულებები დაფიქსირდა და მეცნიერული ინტერესების სფეროში მოექცა XIX-XX საუკუნეებში, როცა მათ უკვე გასართობი და კომიკური ხასიათი ჰქონდათ, მაგრამ სწორედ გროტესკმა შემოინახა მათში ნაყოფიერების უძველესი კულტის ნიშნები.
კარდაკარ სიარულის ძირითადი ელემენტებისა და თანმხლები სიმბოლოების მსგავსება კიდევ ერთი დასტურია კავკასიელთა მსოფლმხედველობისა და კულტურის ერთგვაროვნებისა