Дигитални репозиторијум Института за књижевност и уметност
Not a member yet
1542 research outputs found
Sort by
How to Speak of the Unspeakable: War Trauma and Identity of the Child in Novels by Vesna Aleksić
Get PDFAt the heart of every conversation and thought about trauma lies an intrinsic wonder of the possibility of its linguistic incarnation, its true translation to the level of communication, introduction into the space of conversation about particular or shared experiences. The issue of communicating trauma stands as a double-edged sword or Gordian knot, equally in psychology, sociology, or literature and the study of it, if those things are even arbitrarily distinguishable. There is probably no need to even highlight that literature, in its own way, has always applied a particular verbalizing method—the shaping of traumatic, personal, as well as collective experiences in literature stands as one of the main bases on which the art of the word relies. The outlined hermeneutical problems gain a new dimension when it comes to children’s literature. In a specific cross-section with the matter of trauma in literature as a whole lies a special place of a very important field of study, for both the study of literature and beyond; for sociology, pedagogy, anthropology, cultural studies—the question of how children’s literature shapes and treats trauma. This paper will raise those questions while relating them to the novels of contemporary Serbian children’s literature author, Vesna Aleksić
Hvar - epicentro del mondo cosmopolita е artistico degli anni Venti е Тrenta del ХХ secolo
No full textNel contrihuto verra presentata l'isola di Hvar (Lesina) come luogo in cui hanno soggiornato artisti che hanno fatto parte del mondo letterario е artistico dopo la Prima guerra mondiale nel Regno di Jugoslavia. Lattivita di Josip Sibe Miličić, Niko Bartulović, gli incontri е le gite in mare nei paraggi di Hvar е fino all'isola di Vis (Lissa) con Miloš Crnjanski, Petar Dobrović (pittore), sono da considerarsi come prime forme di scambio culturale е fonte di ispirazione. Negli anni Venti, е successivamente negli anni Cinquanta, sara Ivo Andrić а trascorrere la maggior parte degli inverni а Hvar, come pure Aleksandar Vučo, Marko Ristić е Milan Dedinac. Lintrecciarsi dei legami tra Sibe Miličić е Niko Bartulović, scrittori di Hvar, е gli scrittori succitati е un fenomeno culturale particolare avvenuto in un luogo d'incontro tra i piu importanti dopo la Prima guerra mondiale. Hvar, come fonte di ispirazione per i testi poetici е narrativi di Sibe Miličić е gli incontri con gli altri artisti creeranno quell' orientamento cosmopolita е artistico del cosmismo
O paradoksalno agatološkom pȇvu Novice Tadića
No full textSagledavajući pesnički opus N. Tadića u celovitosti, od prve zbirke pesama „Prisustva” do posthumno objavljene „Ostavštine”, istražujemo poetički status dobra u kompleksnom retorsko-ontološkom saodnosu figure Boga i demonoloških bića. Pokušaćemo utvrditi da li je agatologija pesničkog mišljenja u vremenu narastajućeg zla i oslabljenog subjektiviteta svedena na iščezli horizont, mrtvi ugao diskurziviteta ili joj je pak tadićevski „tamni pêv” paradoksalno dodelio izuzetnije svojstvo u konstituisanju celine, događaja pevanja. Oscilirajući između fragmentarnosti, zapisa i stiha, s jedne strane, i malarmeovske beskrajne poeme, s druge, teopoetsko gonetanje ideje dobra pre je činilac implicitne poetike, njen ontološki udeo i hermeneutičko ustanovljenje „misterije pesničkog znaka”, nego li filozofsko-moralistički i teološki pojam koji se može u određenom opsegu artikulisati. Kako je, dakle naše tumačenje dobra tadićeve lirike najpre razumevanje pesničke imaginacije i mehanizma pre/raspodele znaka u simboličkom registru, odnosno mesta poetičke moći ostavljanja traga „radikalne drugosti”, rad će nastojati ispitati agatološku modalnost pisma koju autorski gest prisvaja (kroz sakralizaciju i/ili profanaciju sveta, predmeta) u antinomičnom dinamizmu samozasnivanja i potiranja pred licem čitaoca
„Danica” – zabavnik Vuka Karadžića kao literarna tema
No full textVuk Karadžić je objavio pet godišta Zabavnika „Danice” (1826–1829, 1834). U radu će se sistematizovati i analizirati burna recepcija prvog godišta „Danice” u žanrovski raznovrsnom korpusu dokumentarističke literature Vukovog vremena: prepisci, crkvenim i policijskim izveštajima
Grad i zlo u „Beležnici” Novice Tadića
No full textRad se bavi analizom ciklusa „Beležnica” iz zbirke pesama objavljene 1993. godine, posebno ispitujući imaginaciju gradskog iskustva neodvojivog od ontološke, ali i društveno-političke istine zla. Premda su dijaboličke predstave i htonska područja ljudskog bića, kao i elementi urbanog prostora dominantne teme, varirane i na različite načine rekreirane u okviru Tadićevog opusa, ciklus „Beležnica” predstavlja autenično poetičko saznanje grada, zbog čega jezik i urbanitet ulaze u delikatan proces međusobnog ogledanja, identifikacije u trenutku kada se čini da nema ničeg izvan grada, izvan imanencije znaka. Neophodno je odgovoriti na hermeneutički izazov gradskih prizora u Tadićevom pesničkom svetu, kako bi se razumelo poreklo i simbolička manifestacija zla
Bolest, izDISaj, kraj: majka u poeziji Živorada Nedeljkovića i Dragana Boškovića
No full textPolazeći od postavki Dragana Boškovića o Disovom „novom zavetu srpskog pesništva” kao zavetu gubitka koji je porodio vek i po savremene srpske poezije, u radu se, iz perspektive trostrukog gubitka, poredi poezija dvojice dobitnika Disove nagrade - Živorada Nedeljkovića i Dragana Boškovića. Predmet istraživanja u radu jesu motivi bola, bolesti i smrti, te figura majke, odnosno osciliranje Nedeljkovićevog i Boškovićevog pesničkog diskursa između ovostranog i onostranog, sna i smrti. Tematizacija majčine bolesti i smrti, njenog nestanka, sećanja na nju, ali i njenih atributa (poput tihe, blage naravi, predmeta koji asociraju na nju, razgovora, kao i navika, ponašanja i karaktera) svedočanstvo su kako iz bola niče reč, jezik, knjiga, knjiga-majka, jednom rečju: poezija. Poezija nastaje iz gubitka, traje kao gubitak, kao blaga i onirička uteha, pri čemu se geneza srpskog pesništva ogleda upravo u zavetu gubitka i predodređenosti na gubitak, koji reprezentuju poetički samosvesno, kako Dis, tako i Živorad Nedeljković i Dragan Bošković
„Izvanredni plenum Saveza književnika Jugoslavije” (1954) kao čin definisanja društvene uloge književnosti u FNRJ
No full text„Izvanredni Plenum Saveza književnika Jugoslavije”, održan od 10. do 13. novembra 1954. godine, bio je jedan od najznačajnijih kulturnih, a ujedno i društveno–političkih događaja pedesetih godina prošlog veka u FNRJ. Pod zastorom koterijskog okupljanja, KPJ je iskoristila ovaj skup kako bi definisala parametre po kojima je književnost, a ujedno i umetnost, trebalo da učestvuje u socijalističkom društvu, te da iznesena stanovišta predstavi u okviru javne diskusije. Pod obrazinom slobodne književne debate, rešavali su se značajni problemi kao što su društvena funkcija književnosti i opseg dozvoljene slobode književnog iskazivanja. Detaljnijoj analizi će biti podvrgnuto nekoliko značajnih momenata novembarskog Plenuma: problem autonomije književnosti, sloboda govora i književnog iskazivanja, uloga književnosti u socijalističkom društvu, ideja socijalističke/marksističke nauke o književnosti i književne kritike, opravdanje korektivne ideološke kritike, književni sukob tzv. „modernista” i „realista”, društvena legitimizacija modernističkog prosedea. Na koncu, predstavljen će biti kako društveno-politički značaj novembaskog Plenuma, tako i posledice koje je ovaj događaj imao na definisanje, u FNRJ/SFRJ uvek aktuelne i društveno značajne, tenzije
između ideološkog pritiska i potrebe za autonomijom književnog izraza
