Karabük University Institutional Repository
Not a member yet
14676 research outputs found
Sort by
An investigation into EFL mentors’ preferred mentoring approaches through feedback practices
No full textPurpose: This case study provides an account of eight mentor teachers’ mentoring approaches based on their reported feedback practices. Design/methodology/approach: In an interpretative phenomenological design, the data were obtained through in-depth individual interviews with mentor teachers in different practicum schools in Istanbul, Türkiye. The study draws upon the mentoring approaches in the literature (Orland-Barak and Wang, 2020), and the mentor teachers’ reports on their feedback behaviors were analyzed accordingly. Findings: During the interviews, the mentors’ emphasis on issues such as the use of positive language, encouraging reflection and the evaluative nature of feedback indicated that their feedback behaviors were mainly influenced by personal growth and situated learning mentoring approaches. Practical implications: The results suggest that mentors’ awareness on mentoring approaches and how to give feedback should be enhanced. It also suggests that teacher education programs should pay more attention to providing accurate information about mentoring approaches. A more accurately structured evaluation process should be ensured, and mentors should be instructed on how to give constructive feedback through training. Originality/value: This study contributes to the existing literature by offering a nuanced exploration of mentoring approaches in relation to teachers’ feedback practices
An innovative real-time recursive framework for techno-economical self-healing in large power microgrids against cyber–physical attacks using large change sensitivity analysis
No full textIn the past, providing an online and real-time response to cyber–physical attacks in large-scale power microgrids was considered a fundamental challenge by operators and managers of power distribution networks. To address this issue, an innovative framework is proposed in this paper, enabling real-time responsiveness to cyberattacks while focusing on the techno-economic energy management of large-scale power microgrids. This framework leverages the large change sensitivity (LCS) method to receive immediate updates to the system’s optimal state under disturbances, eliminating the need for the full recalculation of power flow equations. This significantly reduces computational complexity and enhances real-time adaptability compared to traditional approaches. Additionally, this framework optimizes operational points, including resource generation and network reconfiguration, by simultaneously considering technical, economic, and reliability parameters—a comprehensive integration often overlooked in recent studies. Performance evaluation on large-scale systems, such as IEEE 33-bus, 69-bus, and 118-bus networks, demonstrates that the proposed method achieves optimization in less than 2 s, ensuring superior computational efficiency, scalability, and resilience. The results highlight significant improvements over state-of-the-art methods, establishing the proposed framework as a robust solution for real-time, cost-effective, and resilient energy management in large-scale power microgrids under cyber–physical disturbances
Examen des interrelations entre le soutien social perçu, la maîtrise de soi et la dépression chez les personnes suivant un traitement nutritionnel médical
No full textObjective: Weight gain in individuals; in addition to physical and social life, it also negatively affects mental health and quality of life. However, it can cause social problems such as low self-esteem, depression and social stigma. This study, it was planned to examine the relationship between perceived social support, self-control and depression in individuals receiving medical nutrition therapy. Methods: In total, 207 individuals (96 women, 111 men) received nutrition and diet counseling in a private clinic and were provided with medical nutrition treatment. The participants were closely monitored for 12 weeks. A survey including demographic information, anthropometric measurements, health and nutritional habits of individuals, a questionnaire including the Multidimensional Perceived Social Support Scale (MSPSS), Self-Control Scale (SCS) and Beck Depression Inventory (BDI) were repeated at the beginning and end of the study. Results: The study results indicate a significant decrease in weight, BMI, waist circumference, hip circumference, waist/hip ratio, waist/height ratio, body fat percentage, body fat mass, lean body percentage, and lean body mass from the first measurement (P < 0.05). Furthermore, the final measurement MSPSS and SCS scores showed a significant increase (P < 0.001). The BDI score was also significantly lower (P < 0.001) compared to the first measurement. Conclusion: This study confirms that long-term medical nutrition therapy has positive effects on body composition, perceived social support, self-control, and depression. Future research should focus on larger sample sizes and systematic diagnostic evaluations to further support these findings
Legal Analysis and Implementation Methods of Unamendable Provisions in Comparative Constitutions: The Examples of Türkiye, France, Italy, Greece, Portugal, Spain, and Germany
No full textÇalışma içerisinde çeşitli ülkelerin anayasalarındaki dokunulmaz anayasal hükümlerin hukuki değeri karşılaştırmalı olarak incelenecektir. Türkiye Cumhuriyeti başta olmak üzere, Belçika, Yunanistan, İtalya, Portekiz, İspanya, Fransa ve Almanya gibi ülkelerden seçilen örneklerle, bu ülkelerdeki anayasal dokunulmazlık kavramı ve bu hükümlerinin hukuk sistemindeki yeri analiz edilecektir. Çalışmanın temel amacı, bu ülkelerdeki dokunulmaz anayasal hükümlerin hukuki değeri ve uygulama biçimlerini karşılaştırmak ve aralarındaki benzerlikleri ve farkları belirlemektir. Dokunulmaz anayasal hükümler, genellikle anayasanın belirli kısımların değiştirilmesi veya ortadan kaldırılması mümkün olmayan hükümler olarak tanımlanmakta ve bu nedenle anayasal istikrarın korunmasında önemli bir rol oynamaktadır. Belçika ve Fransa’nın anayasal sistemleri, dokunulmazlık kavramını sıkı bir şekilde tanımlamakta ve belirli hükümleri anayasal değişikliklerden korumaktadır. Yunanistan’da da benzer bir yaklaşım görülmekle birlikte, bazı esneklikler söz konusudur. İtalya ve Portekiz, dokunulmazlık kavramını daha detaylı düzenleyerek anayasal değişikliklerin sınırlarını çizerken, İspanya ve Almanya’nın anayasal sistemleri, bu hükümlerinin hukuki değerini ve sınırlarını belirleyen katı kurallara sahiptir. Bu çalışma, her ülkenin anayasal dokunulmazlık hükümlerinin hukuki değerini ve uygulama biçimlerini detaylı bir şekilde inceleyerek, uluslararası karşılaştırmalı hukuk literatürüne katkıda bulunmayı amaçlamaktadır. Dokunulmaz anayasal hükümlerinin hukuki etkileri ve anayasal istikrar üzerindeki rolü hem teorik hem de pratik açılardan ele alınarak, bu konuda daha geniş bir anlayış geliştirilmesi hedeflenmektedir.
This study comparatively examines the legal value of inviolable constitutional provisions in the constitutions of various countries. By selecting examples from countries such as the Republic of Türkiye, Belgium, Greece, Italy, Portugal, Spain, France, and Germany, the study analyzes the concept of constitutional inviolability in these countries and the role of these provisions within their legal systems. The primary objective of this study is to compare the legal value and implementation of inviolable constitutional provisions in these countries, identifying both their similarities and differences. Inviolable constitutional provisions are typically defined as clauses within a constitution that cannot be altered or abolished, thus playing a crucial role in maintaining constitutional stability. Belgium and France’s constitutional systems define the concept of inviolability strictly and protect certain provisions from constitutional amendments. A similar approach is observed in Greece, although with some flexibility. Italy and Portugal provide more detailed regulations on inviolability, outlining the boundaries of constitutional amendments, while Spain and Germany’s constitutional systems have rigid rules that define the legal value and limitations of these provisions. This study aims to contribute to the international comparative law literature by examining in detail the legal value and implementation of each country’s inviolable constitutional provisions. The legal effects of inviolable constitutional provisions and their role in constitutional stability are addressed both theoretically and practically, with the goal of developing a broader understanding of this subject
Evaluation of Emin ALPER cinema in the context of auteur theory
No full text1950’li yıllarda ortaya çıkan auteur kuramı, Fransız Yeni Dalga akımıyla birlikte Cahiers du Cinéma çevresinde şekillenmiş; François Truffaut'nun “Politique des Auteurs” başlıklı yazısıyla teorik bir zemin kazanmıştır. Bu kuramsal bakış, yönetmeni bir sanat eseri üzerindeki belirleyici yaratıcı güç olarak tanımlamış ve sinemayı kişisel bir anlatım biçimi olarak yeniden değerlendirmiştir. 1960’larda Andrew Sarris, bu yaklaşımı Amerikan sinema kuramına uyarlayarak auteur teori kavramını sistematik hale getirmiş; yönetmenin sinemasal imzasını kendine has biçim, özgün bir sinema dili ve kişisel üslup bağlamında açıklamıştır. Türk sinemasında 2000'li yıllardan itibaren belirginleşen bağımsız sinema geleneği içinde, özgün üslubuyla ve auteur kimliğiyle öne çıkan isimlerden biri olan Emin Alper dir. Filmlerinde özellikle otorite, iktidar, öteki, toplumsal korkular, paranoya, travma, hafıza ve kadın temsilleri gibi meseleleri işleyerek sinemasını eleştirel bir bakış açısıyla şekillendirir. Tepenin Ardı (2012), Abluka (2015), Kız Kardeşler (2019) ve Kurak Günler (2022) gibi filmlerinde Alper, yalnızca bireysel ya da ailevi çatışmaları değil, bu çatışmaların ardındaki tarihsel, siyasal ve ideolojik yapıların izini sürer. Ayrıca, sinemasal anlatım dili açısından da gerçekçilik ile alegori arasında kurduğu denge, zamansızlık-mekânsızlık onun yönetmenliğini klasik anlatı sinemasından ayrıştırarak özgün bir sinema dili ortaya koymasına olanak tanır.
Çalışma kapsamında, öncelikle auteur kuramının kuramsal temelleri ve sinema tarihinde nasıl şekillendiği tartışılmış; ardından Türk sinemasında auteur yaklaşımının dönüşümü ve bağımsız sinemanın yükselişi ele alınmıştır. Bu kuramsal arka plan doğrultusunda amaçlı örneklemle belirlenen Emin Alper filmleri hem tematik hem de biçimsel düzlemde betimsel analiz yöntemiyle çözümlenerek, yönetmenin çağdaş sinemadaki yeri ve etkisi değerlendirilmiştir. Alper’in filmografisinin bireysel yaratıcılık ile toplumsal gerçeklik arasında kurduğu bağ sayesinde, Türk sinemasında özgün bir auteur yönetmen olduğu sonucuna varılmıştır.The auteur theory, which emerged in the 1950s, took shape around Cahiers du Cinéma with the French New Wave movement and gained a theoretical ground with François Truffaut's article titled ‘Politique des Auteurs’. This theoretical perspective defined the director as the decisive creative power over a work of art and re-evaluated cinema as a form of personal expression. In the 1960s, Andrew Sarris adapted this approach to American cinema theory and systematised the concept of auteur theory, explaining the director's cinematic signature in terms of a unique form, a unique cinematic language and a personal style. Emin Alper is one of the prominent figures with his unique style and auteur identity within the independent cinema tradition that has become prominent in Turkish cinema since the 2000s. His films deal with issues such as authority, power, the other, social fears, paranoia, trauma, memory and representations of women, shaping his cinema from a critical perspective. In films such as Tepenin Ardı (2012), Abluka (2015), Kız Kardeşler (2019) and Kurak Günler (2022), Alper traces not only individual or family conflicts but also the historical, political and ideological structures behind these conflicts. Moreover, in terms of cinematic narrative language, the balance he establishes between realism and allegory, timelessness and spatiality distinguish his direction from classical narrative cinema and allow him to create a unique cinematic language.
Within the scope of the study, firstly the theoretical foundations of auteur theory and how it was shaped in the history of cinema are discussed; then the transformation of the auteur approach in Turkish cinema and the rise of independent cinema are discussed. In line with this theoretical background, Emin Alper's films, which were selected by purposive sampling in line with this theoretical background, are analysed both thematically and stylistically by means of descriptive analysis method, and the director's place and influence in contemporary cinema are evaluated. It is concluded that Alper is a unique auteur director in Turkish cinema thanks to the link between individual creativity and social reality in his filmography
Tüplerin içine çukur yüzeyli bilye yerleştirilerek isi değiştirici performansinin artirilmasina ilişkin sayisal ve deneysel çalişma
No full textHeat exchangers are available in various types and are widely used in engineering and industrial applications. Many techniques, including passive methods, were used to enhance heat exchanger performance. These methods include surface treatment, rough surfaces, increasing surface areas, swirl flow devices, twisted pipes, flow enhancement devices, additives for gases, and additives for liquids. Several studies have initially analyzed the effect of stationary balls inside the tube with a similar arrangement of distances between the balls on pressure drop and heat performance. Other researchers have applied this evaluation method to study heat transfer through the tubes with tabulators. Unfortunately, limited literature resources are devoted to ball inserts. In this work, experimental and numerical analyses have been performed on the influence of inserting dimple balls inside the heat exchanger tube on the heat transfer rate. Inserting
balls enhances active heat transfer and is attributed to imposed turbulence in the heat exchanger. The challenge is to increase the heat exchanger's performance by placing more balls inside one heat exchanger tube. The current study included fixing dimple balls in the path of cool water flow with different numbers of balls, 4, 6, 8, and 10, for the range of Reynolds numbers ranging from 2950 to 13687. This increases the water velocity at the pass between the tube wall and the ends of the dimple ball, improving heat transfer. The balls were installed inside one of the tubes, so the distance between two successive balls was 10 cm. The results presented an increase in heat transfer rate at an increased number of dimple balls inside the tube from 4, 6, 8, and 10; the percentages of increased heat transfer rate are 8.3%, 11.6%, 13.6%, and 18.8%, respectively, when hot water flow rate 8 l/min. The experimental and numerical results for the thermal performance factor with Reynolds number at different conditions were compared. The different percentages of the thermal performance factor were 7.9% and 7.2% at the number of balls, 4 and 10, respectively. When the number of dimple balls within the heat exchanger pipe increases, the quantity of heat transferred is more than the increase in pressure drop as the flow velocity increases. As a result, the thermal performance factor rises to a certain point. Then the phenomenon of choked flow occurs, resulting in a reduction in flow and, as a result, a decrease in heat transfer and an increase in pressure drop. Future work will examine the influence of inserting dimple balls inside one tube of a heat exchanger on heat transfer characteristics for different conditions in moving and fixed cases.Bu çalışmada, Isı eşanjörleri çeşitli tiplerde mevcuttur ve mühendislik ve endüstriyel uygulamalarda yaygın olarak kullanılmaktadır. Isı eşanjörlerinin performansını artırmak için pasif yöntemler de dahil olmak üzere birçok teknik kullanılmıştır. Bu yöntemler arasında yüzey işleme, pürüzlü yüzeyler, artan yüzey alanları, girdaplı akış cihazları, bükülmüş borular, akış geliştirme cihazları, gazlar için katkı maddeleri ve sıvılar için katkı maddeleri bulunmaktadır. Birçok çalışma başlangıçta, bilyeler arasındaki mesafelerin benzer şekilde düzenlendiği boru içindeki sabit bilyelerin basınç düşüşü ve ısı performansı üzerindeki etkisini analiz etmiştir. Diğer araştırmacılar bu değerlendirme metodunu tüpler boyunca ısı transferini tabülatörlerle incelemek için uygulamışlardır. Ne yazık ki, literatürde bilyeli kesici uçlarla ilgili sınırlı kaynak bulunmaktadır. Bu çalışmada, ısı eşanjörü borusunun içine çukur
bilyeler yerleştirmenin ısı transfer oranı üzerindeki etkisi üzerine deneysel ve sayısal analizler gerçekleştirilmiştir. Bilyelerin yerleştirilmesi aktif ısı transferini artırır ve ısı eşanjörüne türbülans uygulanmasına bağlanır. Buradaki zorluk, bir ısı eşanjörü borusunun içine daha fazla bilye yerleştirerek ısı eşanjörünün performansını artırmaktır. Mevcut çalışma, 2950 ila 13687 arasında değişen Reynolds sayıları aralığı için 4, 6, 8 ve 10 olmak üzere farklı sayıda topla soğuk su akışı yoluna çukur topların sabitlenmesini içermektedir. Bu, tüp duvarı ile çukur topun uçları arasındaki geçişte su hızını artırarak ısı transferini iyileştirir. Toplar tüplerden birinin içine yerleştirilmiştir, bu nedenle iki ardışık top arasındaki mesafe 10 cm olmuştur. Sonuçlar, tüp içindeki çukur bilye sayısı 4, 6, 8 ve 10'a yükseldiğinde ısı transfer oranında bir artış olduğunu göstermiştir; artan ısı transfer oranı yüzdeleri, sıcak su akış hızı 8 l/dak olduğunda sırasıyla %8,3, %11,6, %13,6 ve %18,8'dir. Farklı koşullarda Reynolds sayısı ile ısıl performans faktörü için deneysel ve sayısal sonuçlar karşılaştırılmıştır. Isıl performans faktörünün farklı yüzdeleri 4 ve 10 bilya sayısında sırasıyla %7,9 ve %7,2 olmuştur. Isı eşanjörü borusu içindeki çukur bilye sayısı arttığında, akış hızı arttıkça transfer edilen ısı miktarı basınç düşüşündeki artıştan daha fazladır. Sonuç olarak, termal performans faktörü belirli bir noktaya yükselir. Ardından, akışta bir azalma ve sonuç olarak ısı transferinde bir azalma ve basınç düşüşünde bir artışla sonuçlanan tıkanmış akış olgusu meydana gelir. Gelecekteki çalışmalar, hareketli ve sabit durumlarda farklı koşullar için bir ısı eşanjörünün bir tüpünün içine çukur bilyelerin yerleştirilmesinin ısı transferi özellikleri üzerindeki etkisini inceleyecekti
Paslanmaz çelik alaşımı için korozyon inhibitörü olarak Epoksi/ZrO2/GO nanokompozit kaplamanın sentezi
No full textThis study aims to fabricate an epoxy/zirconium oxide nanocomposite with enhanced corrosion inhibition properties and test its ability to extend the alloy's life. The efficiency of the nanocomposite in inhibiting corrosion on steel alloys is then evaluated through electrochemical tests. The structural properties of the nanocomposite, its shapes, and its constituent chemicals are further investigated to understand how they behave as corrosion inhibitors.
This study focused on the performance of epoxy-based composite coatings reinforced with zirconium oxide (ZrO₂) nanoparticles and graphene oxide (GO) nanosheets. The primary objective was to evaluate the thermal, mechanical, and electrochemical properties of these nanocomposite coatings, which were designed to offer superior protection in harsh environments. Various advanced techniques were employed to characterize the coatings, including thermogravimetric analysis (TGA), microhardness
testing, scanning electron microscopy (SEM), energy-dispersive X-ray spectroscopy (EDX), Fourier transform infrared spectroscopy (FTIR), and X-ray diffraction (XRD). These methods provided valuable insights into the structure, chemical interactions, and performance of the coatings.
The incorporation of zirconium oxide (ZrO₂) and graphene oxide (GO) into the epoxy matrix was facilitated. To achieve even distribution of the nanoparticles, a combination of ultrasonic diffusion, mechanical stirring, and spin coating techniques was employed. This careful preparation ensured optimal dispersion, which is crucial for achieving consistent performance in the final coatings. SEM images confirmed the uniform distribution of ZrO₂ nanoparticles, which were spherical in shape and well-dispersed within the epoxy matrix. The addition of GO further enhanced the coating’s surface features, showing crumpled and layered structures that suggested successful interaction between GO and ZrO₂, thereby improving the overall barrier properties of the coating.
Thermogravimetric analysis (TGA) revealed significant improvements in the thermal stability of the composite coatings compared to pure epoxy. While pure epoxy showed a mass loss of approximately 97% during thermal degradation, the ZrO₂/epoxy and GO/ZrO₂/epoxy composites displayed a more stable thermal profile, with residual masses of 5.6% and 6.8% at 800°C, respectively. These findings suggest that the incorporation of ZrO₂ and GO enhances the thermal stability of the epoxy matrix, making it more resilient to high temperatures.
Mechanical testing via microhardness evaluations demonstrated a significant increase in hardness with the inclusion of ZrO₂ and GO in the epoxy coatings. The GO/ZrO₂/epoxy hybrid composite showed the highest microhardness, indicating that the combination of ZrO₂’s mechanical reinforcement and GO’s properties contributed to improved load-bearing capacity and wear resistance. This enhancement in mechanical strength is essential for applications where the coating must endure significant stress and abrasion.
Electrochemical corrosion tests, including potentiodynamic polarization (PDP) and electrochemical impedance spectroscopy (EIS), assessed the coatings' ability to resist degradation in corrosive environments. Uncoated steel exhibited severe corrosion with a high corrosion current density (Icorr) of 18,500 nA/cm² and a corrosion rate of 898.93 mpy. In contrast, the epoxy-based coatings, particularly the ZrO₂/epoxy and GO/ZrO₂/epoxy composites, demonstrated much improved corrosion resistance. Among these, the GO/ZrO₂/epoxy hybrid provided the best protection, with an Icorr of 16.8 nA/cm² and a corrosion rate of 0.81 mpy, due to the dual-action barrier effects of GO’s impermeable structure and ZrO₂’s mechanical reinforcement. After 72 hours of exposure to a corrosive environment, the GO/ZrO₂/epoxy composite maintained a low corrosion current density of 24.7 nA/cm² and a corrosion rate of 1.26 mpy, confirming its long-term protective capability.
In conclusion, the study highlights the significant improvements achieved by incorporating ZrO₂ nanoparticles and GO nanosheets into epoxy coatings. These enhancements, which include improved thermal stability, mechanical strength, and corrosion resistance, make the GO/ZrO₂/epoxy hybrid composite a promising candidate for protective coatings in demanding applications. The results underline the importance of nanofillers in enhancing the properties of polymer-based coatings, particularly in environments where durability and resistance to corrosion are critical.Bu çalışma, geliştirilmiş korozyon önleyici özelliklere sahip bir epoksi/zirkonyum oksit (ZrO₂) nanokompozit kaplama üretmeyi ve bu kaplamanın alaşımların ömrünü uzatmadaki etkinliğini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Çalışmada, söz konusu nanokompozitin çelik alaşımlar üzerindeki korozyonu engelleme performansı elektrokimyasal testler aracılığıyla değerlendirilmiştir. Nanokompozitin yapısal özellikleri, morfolojik yapısı ve kimyasal bileşenleri detaylı olarak incelenmiş; bu bileşenlerin korozyon inhibitörü olarak nasıl davrandığı anlaşılmaya çalışılmıştır.
Epoksi bazlı kompozit kaplamaların, ZrO₂ nanoparçacıkları ve grafen oksit (GO) nano-yaprakları ile güçlendirilmesi üzerine odaklanılmıştır. Temel amaç, bu nanokompozit kaplamaların zorlu çevre koşullarında gösterdiği termal, mekanik ve elektrokimyasal özelliklerin değerlendirilmesidir. Termogravimetrik analiz (TGA), mikrosertlik testi, taramalı elektron mikroskobu (SEM), enerji dağılımlı X-ışını
spektroskopisi (EDX), Fourier dönüşümlü kızılötesi spektroskopisi (FTIR) ve X-ışını difraksiyonu (XRD) gibi ileri seviye karakterizasyon teknikleri kullanılmıştır. Bu yöntemler sayesinde kaplamaların yapısı, kimyasal etkileşimleri ve performansı hakkında kapsamlı veriler elde edilmiştir.
ZrO₂ ve GO’nun epoksi matrise homojen bir şekilde dağılması amacıyla ultrasonik difüzyon, mekanik karıştırma ve spin-coating teknikleri bir arada kullanılmıştır. SEM görüntüleri, ZrO₂ nanoparçacıklarının küresel yapıda ve matrise düzgün bir şekilde dağıldığını doğrulamıştır. GO’nun eklenmesiyle yüzey morfolojisinde kırışık ve katmanlı yapılar gözlemlenmiş; bu durum, GO ile ZrO₂ arasında başarılı bir etkileşim olduğunu ve bu etkileşimin kaplamanın bariyer özelliklerini artırdığını göstermektedir.
TGA sonuçları, kompozit kaplamaların termal dayanımında önemli artışlar olduğunu ortaya koymuştur. Saf epoksi yaklaşık %97 kütle kaybı yaşarken, ZrO₂/epoksi ve GO/ZrO₂/epoksi kompozitleri sırasıyla %5,6 ve %6,8 artık kütle ile 800 °C’de daha kararlı bir termal profil sunmuştur. Bu bulgular, ZrO₂ ve GO katkılarının epoksi matrisin termal stabilitesini artırdığını göstermektedir.
Mikrosertlik testleri, ZrO₂ ve GO katkılarının kaplamanın mekanik özelliklerini belirgin şekilde artırdığını ortaya koymuştur. GO/ZrO₂/epoksi hibrit kompoziti en yüksek mikrosertlik değerlerini göstermiştir. Bu artış, ZrO₂’nin mekanik sağlamlığı ile GO’nun yük taşıma kapasitesini artırıcı etkisinin bir kombinasyonu olarak değerlendirilmiştir. Bu tür mekanik dayanım artışı, yüksek aşınma ve gerilime maruz kalan uygulamalarda oldukça önemlidir.
Korozyon direncini değerlendirmek üzere yapılan potansiyodinamik polarizasyon (PDP) ve elektrokimyasal empedans spektroskopisi (EIS) testleri, kaplamaların korozif ortamlardaki performansını ortaya koymuştur. Kaplanmamış çelik yüksek bir korozyon akım yoğunluğu (Icorr = 18.500 nA/cm²) ve 898,93 mpy korozyon hızı göstermiştir. Buna karşılık, ZrO₂/epoksi ve GO/ZrO₂/epoksi kaplamalar çok daha düşük korozyon değerleri sergilemiştir. En yüksek koruma, GO/ZrO₂/epoksi hibrit kompozitinde gözlemlenmiş; bu kaplama, GO’nun geçirimsiz yapısı ve ZrO₂’nin mekanik katkısıyla çift yönlü bir bariyer etkisi sunmuştur (Icorr = 16,8 nA/cm²; korozyon hızı = 0,81 mpy). 72 saatlik korozif ortama maruziyetin ardından dahi bu kaplama düşük bir korozyon akımı (24,7 nA/cm²) ve 1,26 mpy korozyon hızı ile yüksek performans göstermeye devam etmiştir.
Sonuç olarak, ZrO₂ nanoparçacıkları ve GO nano-yapraklarının epoksi kaplamalara dahil edilmesinin önemli iyileştirmeler sağladığı belirlenmiştir. Bu katkılar, kaplamaların termal dayanımını, mekanik mukavemetini ve korozyon direncini artırmakta olup; GO/ZrO₂/epoksi hibrit kompoziti, zorlu çevre koşullarında kullanılabilecek etkili bir koruyucu kaplama adayı hâline getirmiştir. Elde edilen bulgular, nanodolguların polimer esaslı kaplamaların performansını artırmadaki önemini vurgulamaktadır
Tuzlu çözeltide magnezyum alaşimi için korozyon direncine sahip Go/Zno/Epoksi nanokompozit kaplamanin performansi
No full textThis study explores the enhancement of anti-corrosive performance in epoxy resin coatings by incorporating ZnO nanoparticles and their modification with graphene oxide (GO). Various ZnO and GO weight percentages were optimized to develop a ZnO/GO nanocomposite as an efficient barrier within the epoxy matrix. The most notable improvement was observed with 4.10 wt% ZnO and 0.05 wt% GO (ZnO4.1/GO0.05), achieving a significant corrosion current rate (CR) of 4.170 mmpy, and a remarkable transfer resistance (R_ct) of 499020 Ω.〖cm〗^(-2). These values are significantly higher than those of coatings modified with only ZnO nanoparticles (CR of 43.54 mmpy, R_ct of 129000 Ω.〖cm〗^(-2)) and pure epoxy coatings (CR of 854.4 mmpy, R_ct of 54232 Ω.〖cm〗^(-2)), respectively. The anti-corrosion performance of the ZnO4.10/GO0.05 coating was further validated after 72 hours of immersion in a 3.5% NaCl solution, demonstrating superior resistance to degradation compared to other
formulations. Morphological, structural, thermal, and surface properties of the prepared coatings were characterized using Field Emission Scanning Electron Microscopy (FESEM) coupled with energy-dispersive X-ray spectroscopy (EDX), Thermogravimetric Analysis (TGA), Fourier-transform infrared spectroscopy (FTIR), X-ray diffraction (XRD), Wettability, and Microhardness tests. The ZnO4.10/GO0.05 nanocomposite-modified coating exhibited exceptional corrosion protection by effectively enhancing charge transfer resistance and inhibiting coating failure.Bu çalışma, epoksi reçine kaplamalarda korozyon önleyici performansın artırılmasını, ZnO nanoparçacıklarının eklenmesi ve bu parçacıkların grafen oksit (GO) ile modifikasyonu yoluyla araştırmaktadır. Epoksi matrisi içerisinde etkin bir bariyer oluşturmak amacıyla, farklı ZnO ve GO ağırlık yüzdeleri optimize edilerek ZnO/GO nanokompoziti geliştirilmiştir. En belirgin iyileşme, %4.10 ZnO ve %0.05 GO içeren ZnO4.1/GO0.05 kaplamasında gözlemlenmiş; bu formülasyon 4.170 mmpy'lik düşük bir korozyon hızı (CR) ve 499020 Ω·cm⁻²’lik yüksek bir yük transfer direnci (R_ct) elde etmiştir. Bu değerler, yalnızca ZnO nanoparçacıklarıyla modifiye edilmiş kaplamalara (CR: 43.54 mmpy, R_ct: 129000 Ω·cm⁻²) ve saf epoksi kaplamalara (CR: 854.4 mmpy, R_ct: 54232 Ω·cm⁻²) kıyasla oldukça yüksektir. ZnO4.10/GO0.05 kaplamasının korozyon direnci, 3.5% NaCl çözeltisinde 72 saatlik daldırma sonrası gerçekleştirilen testlerle daha da doğrulanmış ve diğer
formülasyonlara göre üstün bozunma direnci sergilemiştir. Hazırlanan kaplamaların morfolojik, yapısal, termal ve yüzey özellikleri; Alan Emisyonlu Taramalı Elektron Mikroskobu (FESEM) ve enerji dağılımlı X-ışını spektroskopisi (EDX), Termogravimetrik Analiz (TGA), Fourier Dönüşümlü Kızılötesi Spektroskopisi (FTIR), X-ışını Difraksiyonu (XRD), Islanabilirlik ve Mikrosertlik testleri ile karakterize edilmiştir. ZnO4.1/GO0.05 nanokompozit ile modifiye edilen kaplama, yük transfer direncini etkili bir şekilde artırarak ve kaplama bozulmasını engelleyerek üstün korozyon koruma performansı sergilemiştir.Bu tez çalışması Karabük Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projesi (KBÜBAP-23-YL-148) kapsamında desteklenmiştir
Effect of fusel oil/biodiesel mixtures on performance and emissions in a diesel engine and estimation of cylinder pressure by machine learning
No full textBu çalışma, iki aşamalı bir yaklaşımla, dizel motorlarda alternatif yakıt kullanımı ve makine öğrenmesi modellerinin performansını incelemeyi amaçlamıştır. Çalışmanın ilk aşamasında, dizel yakıtına atık yemeklik yağ (AYY) ve Füzel Yağı (FY) eklenerek hazırlanan alternatif yakıt karışımlarının yanma, performans ve emisyon özellikleri deneysel motor testleri ile incelenmiştir. Bu kapsamda, yedi farklı yakıt 4 zamanlı 3 silindirli dizel motorda, sabit devirde (2000 d/d) ve 10, 20, 30 ve 40 Nm motor yükünde test edilmiş ve deneysel veriler toplanmıştır. Dizel yakıta ilave edilen yakıtlar proses atığıdır. Atık malzemelerden elde edilen yakıtlar hem çevresel hem de ekonomik avantajlar sunarak fosil yakıtlara olan bağımlılığı azaltma potansiyeline sahiptir. Deneysel sonuçlar, AYY’nin kullanımıyla NOx emisyonlarında bir artış meydana geldiğini, ancak FY’nin eklenmesiyle bu artışın azaldığını göstermiştir. HC emisyonları ise AYY ve FY ilavesiyle tüm yük koşullarında azalma göstermiştir.
Ayrıca, Dizel yakıtına AYY eklenmesiyle silindir içi basınç değerlerinde hafif bir azalma gözlemlenirken, FY eklenmesiyle bu değerlerde %3'e kadar artış elde edilmiştir. Çalışmanın ikinci aşamasında, deney sayısını azaltarak zaman ve maliyet tasarrufu sağlamak amacıyla makine öğrenmesi yöntemleri uygulanmıştır. Bu bağlamda, Karar Ağacı Regresyonu (KAR), Rastgele Orman Regresyonu (ROR) ve Derin Öğrenme Tabanlı Çok Katmanlı Algılayıcı (Derin-ÇKA) modelleri silindir içi basınç değişimlerini tahmin etmek için kullanılmıştır. 10, 20 ve 30 Nm motor yükündeki deney verileri ile modeller eğitilmiş ve 40 Nm motor yükündeki veriler tahmin edilmiştir. Tahmin performansları, çeşitli metriklerle değerlendirilmiştir. Ortalama R² değerlerine göre tüm makine öğrenmesi modelleri yüksek performans gösterirken, Derin-ÇKA modeli MAE (0,5248), RMSE (0,8649) ve MAPE (%) (17,54) değerleriyle öne çıkan model olmuştur.This study aims to investigate the use of alternative fuels in diesel engines and the performance of machine learning models. In the first stage of the study, combustion, performance and emission characteristics of alternative fuel blends prepared by adding waste cooking oil and fusel oil to diesel fuel were investigated by experimental engine tests. In this context, seven different fuels were tested in four stroke 3-cylinder diesel engine at a constant speed (2000 d/d), and engine loads of 10, 20, 30, and 40 Nm, and experimental data were collected. Fuels added to diesel fuel are process waste. Fuels derived from waste materials have the potential to reduce dependence on fossil fuels, offering both environmental and economic advantages. The experimental results showed that an increase in NOx emissions occurred with the use of waste cooking oil, but this increase was reduced with the addition of fusel oil. HC emissions decreased at
all load conditions by adding waste cooking oil and fusel oil. In addition, a slight decrease in in-cylinder pressure values was observed with the addition of waste cooking oil to diesel fuel, while an increase of up to 3% was obtained with the addition of fusel oil. In the study's second phase, machine learning methods were applied to reduce the number of experiments and save time and cost. In this context, Decision Tree Regression, Random Forest Regression, and Deep Learning Multilayer Perceptron models were developed and used to predict in-cylinder pressure variations. The models were trained with experimental data at 10, 20, and 30 Nm engine loads, and the data at 40 Nm engine loads were predicted. The prediction performances were evaluated with various metrics. According to the average R² values, all machine learning models show high performance, while the Deep Learning Multilayer Perceptron model stands out with MAE (0,5248), RMSE (0,8649), and MAPE (%) (17,54) values
Microgids enerji yönetimi için modelsiz bir yaklaşım
No full textMicrogrids (MGs) have a crucial role in the transition to sustainable energy systems, connecting Renewable Energy Sources (RESs) and meeting the increasing need for Electrical Vehicles (EVs). However, the intrinsic uncertainties of energy supply and the erratic nature of demand pose significant challenges to optimally utilize energy. The objective of this thesis is to develop a model-free Microgrid Energy Management (MEM) approach which incorporates these powerful and transformative methods to improve MEM operational performance and cost efficiency. Specifically, during Stage One, the Enhanced Grey Wolf Optimization (EGWO) algorithm is used along with a day-ahead plan via deep learning-based load forecasting. Based on this method, we optimized the scheduling of our resources under uncertainty and obtained a 7.5% lower operated cost with an overall cost of 841.755 €ct/kWh. This approach guarantees a reliable power supply while utilizing less of the grid power, as only 11% of the load can be externally contributed in nominal costs of 5%. While Stage One has
established a deeper understanding of energy change patterns and the constraints of real-time energy management systems, Stage Two proposes to tackle real-time energy arrangement challenges that arise from actual and unpredictable variations in energy demand and supply due to the integration of rapid (fast) and slower (slow) EV chargers. In order to comply with these requirements, the thesis proposes a Deep Deterministic Policy Gradient (DDPG) architecture based on a Reinforcement Learning approach that can be adapted based on time and is not dependent on traditional system modelling. In this stage, the problem is formulated as a Markov Decision Process (MDP). It achieves a price of 51.8770 €ct/kWh, which is a 4% improvement with respect to Deep Q Network (DQN) and a 3.19% cost savings with respect to Dueling Deep Q Network (Dueling DQN). Additionally, it achieves lower loss in the power network and a more stable system whilst effectively controlling uncertainties.
As new components such as EV charging stations become integrated into the system, the move from Stage One to Stage Two underscores the increasing complexity of MG energy management that enhances the need for scalable, robust, and adaptive methods. The proposed model-free approaches effectively improve sustainable, resilient, and efficient power systems, as confirmed by the results.Mikro şebekeler (MG'ler), yenilenebilir enerji kaynaklarını (RES'ler) bağlayarak ve artan elektrikli araç (EV) ihtiyacını karşılayarak sürdürülebilir enerji sistemlerine geçişte kritik bir role sahiptir. Ancak, enerji arzındaki belirsizlikler ve talebin değişken doğası, enerjiyi optimal şekilde kullanma konusunda önemli zorluklar oluşturmaktadır. Bu tezin amacı, güçlü ve dönüştürücü metodları entegre ederek MEM operasyonel performansını ve maliyet verimliliğini iyileştiren model-free mikro şebeke enerji yönetimi (MEM) yaklaşımını geliştirmektir. Özellikle, Birinci Aşamada, derin öğrenme tabanlı yük tahmini ile bir gün önceden planlama yapılarak Geliştirilmiş Gri Kurt Optimizasyonu (EGWO) algoritması kullanılmıştır. Bu metod ile kaynaklarımızın belirsizlik altında programlamasını optimize ettik ve toplam maliyetin %7.5 altında işletme maliyeti ile 841.755 €ct/kWh maliyet elde ettik. Bu yaklaşım, sadece %11 yükün dışsal olarak nominal maliyetlerle %5 katkıda bulunabileceği şekilde, güvenilir enerji sağlarken şebeke gücünden daha az yararlanmaktadır. Birinci Aşama, enerji değişim modelleri ve gerçek zamanlı enerji
yönetim sistemlerinin kısıtlamaları hakkında daha derin bir anlayış sağlarken, İkinci Aşama, hızlı (fast) ve yavaş (slow) EV şarj cihazlarının entegrasyonu nedeniyle meydana gelen gerçek ve öngörülemeyen enerji talebi ve arzındaki değişikliklerden kaynaklanan gerçek zamanlı enerji düzenleme zorluklarına çözüm sunmayı önermektedir. Bu gereksinimlere uyum sağlamak amacıyla, tez, zamanla uyum sağlanabilen ve geleneksel sistem modellemesine bağlı olmayan bir Takviyeli Öğrenme yaklaşımı temelinde Derin Belirleyici Politika Gradyanı (DDPG) mimarisi önermektedir. Bu aşamada, problem Markov Karar Süreci (MDP) olarak formüle edilmiştir. Bu, Deep Q Network (DQN)'ye göre %4 iyileşme ve Dueling Deep Q Network (Dueling DQN)'e göre %3.19 maliyet tasarrufu ile 51.8770 €ct/kWh fiyatına ulaşır. Ayrıca, enerji şebekesinde daha düşük kayıplar ve daha stabil bir sistem sağlarken belirsizlikleri etkili bir şekilde kontrol eder.
Yeni bileşenler, örneğin EV şarj istasyonları sisteme entegre edildiğinde, Birinci Aşamadan İkinci Aşamaya geçiş, MG enerji yönetiminin artan karmaşıklığını ve ölçeklenebilir, sağlam ve uyarlanabilir metodlar için artan ihtiyacı vurgular. Önerilen etkili model-free yaklaşımlar, sonuçlar tarafından doğrulanmış sürdürülebilir, dayanıklı ve verimli güç sistemlerini etkili bir şekilde iyileştirir.
Birinci aşamadan ikinci aşamaya geçiş, EA şarj istasyonları gibi yeni bileşenlerin entegrasyonu ile ortaya çıkan mikroşebeke enerji yönetimindeki artan karmaşıklığı yansıtmakta ve ölçeklenebilir, sağlam ve uyarlanabilir yöntemlerin gerekliliğini vurgulamaktadır. Sonuçlar, önerilen model bağımsız yaklaşımların sürdürülebilir, dayanıklı ve verimli enerji sistemlerini geliştirmedeki etkinliğini ortaya koymaktadır.
Birinci aşamadan ikinci aşamaya geçiş, EA şarj istasyonları gibi yeni bileşenlerin entegrasyonu ile ortaya çıkan mikroşebeke enerji yönetimindeki artan karmaşıklığı yansıtmakta ve ölçeklenebilir, sağlam ve uyarlanabilir yöntemlerin gerekliliğini vurgulamaktadır. Sonuçlar, önerilen model bağımsız yaklaşımların sürdürülebilir, dayanıklı ve verimli enerji sistemlerini geliştirmedeki etkinliğini ortaya koymaktadır