Türk-Alman University Institutional Repository
Not a member yet
3665 research outputs found
Sort by
Effects of Model Spatial Structure and Basin Characteristics on the Performance of Three Hydrologic Models
Full text linkHydrologic model selection plays a pivotal role in ensuring the reliability and accuracy of hydrologic modeling studies. This decision is mostly based on availability or researcher’s prior experience rather on a systematic evaluation of model structure and basin characteristics. This study aims to address this problem by comparing the effect of basin characteristics and hydrologic model structures on the streamflow prediction performance of lumped and distributed hydrologic models. For that, two lumped hydrologic models, Genie Rural à 4 Paramètres Journalier (GR4J) and Technische Universität Wien (TUW), and a distributed hydrologic model, mesoscale Hydrologic Model (mHM), are calibrated and validated in Dandalas subbasin, where Karacasu dam construction has taken place from 1998 to 2012, and in the karstic Çakıtsuyu subbasin. The model calibration was performed using the daily Nash-Sutcliffe Efficiency (NSE) as objective function whereas the validation performance was assessed with both daily and monthly NSE and Kling-Gupta Efficiency (KGE) metrics. Our results revealed the mHM model outperformed the other two models in both the calibration and validation periods in the karstic Çakıtsuyu subbasin, achieving the highest daily NSE during calibration (0.72) and validation (0.61). Notably, GR4J outperformed in Dandalas validation (KGE: 0.53 daily, 0.66 monthly). The superior performance of mHM can be attributed to its multi-parameter regionalization approach, detailed soil structure up to six horizons, elaborated flow routing scheme and representation of geological features using multiple karstic domain
Dynamics of cds spreads: Türkiye's credit risk
Full text linkThis thesis examines the determinants of Turkey's five-year credit risk premium within
the framework of domestic and global market variables (both originating from the US and
peer countries). Turkey's CDS premiums, as a developing country, are affected by both
country-specific factors and global financial developments. Accordingly, the study
examines the relationship between Türkiye's CDS premium and variables such as
exchange rate volatility, emerging market CDS premiums, and global risk indicators
(VIX, DXY).
The Vector Autoregression (VAR) model, a simultaneous equation system modeling
technique, is used as the analysis method. The model provides a detailed analysis of the
responses to shocks (Impulse Response Functions) and explained variances (Variance
Decomposition).
The findings reveal that Türkiye’s CDS premiums are particularly sensitive to peer
country shocks and exchange rate volatility. On the other hand, global risk perception also
exerts an influence, albeit more limited, on Türkiye’s CDS premium.
The study findings provide evaluable outcomes in terms of managing credit risk, investor
confidence and understanding public borrowing costs.Bu tez çalışmasında, Türkiye’nin beş yıllık kredi risk priminin belirleyicileri, yurt içi ve
yurt dışı (hem ABD hem de akran ülke kaynaklı) piyasa değişkenleri çerçevesinde
incelenmiştir. Gelişmekte olan ülkeler arasında yer alan Türkiye’nin CDS primleri, hem
ülkeye özgü faktörlerden hem de küresel finansal gelişmelerden etkilenmektedir. Bu
doğrultuda çalışmada, Türkiye CDS priminin; döviz kuru oynaklıkları, gelişmekte olan
ülke CDS primleri ve küresel risk göstergeleri (VIX, DXY) gibi değişkenlerle olan ilişkisi
ele alınmıştır.
Analiz yöntemi olarak, eş zamanlı denklem sistemi modelleme tekniklerinden biri olan
Vektör Otoregresyon (VAR) modeli kullanılmıştır. Model aracılığıyla, şoklara verilen
tepkiler (Impulse Response Functions) ve açıklanan varyanslar (Variance
Decomposition) detaylı şekilde değerlendirilmiştir.
Elde edilen bulgular, Türkiye CDS primlerinin özellikle emsal ülke şoklarına ve döviz
kuru oynaklığına karşı yüksek duyarlılık gösterdiğini ortaya koymaktadır. Diğer taraftan,
küresel risk algısı da Türkiye CDS priminde daha sınırlı da olsa etkisini göstermektedir.
Çalışma bulguları, kredi riskinin yönetimi, yatırımcı güveni ve kamu borçlanma
maliyetlerinin anlaşılması açısından değerlendirilebilir çıktılar sunmaktadır
Sözleşmenin devri
No full text6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun yürürlüğe girmesiyle TBK m. 205 hükmünde
sözleşmenin devri ayrı bir hukuki kurum olarak düzenlenmiştir. TBK m. 205 uyarınca
sözleşmenin devri, “sözleşmeyi devralan ile devreden ve sözleşmede kalan taraf
arasında yapılan ve devredenin bu sözleşmeden doğan taraf olma sıfatı ile birlikte bütün
hak ve borçlarını devralana geçiren bir anlaşma” şeklinde tanımlanmıştır. Tanımdan
anlaşıldığı üzere sözleşmenin devri ile birlikte devre konu sözleşme ilişkisinin mevcut
taraflarından birinin yerine sözleşme dışı üçüncü bir kişi geçmekte ve sözleşme ilişkisi
sözleşmede kalan ile sözleşmeyi devredenin yerine geçen sözleşmeyi devralan arasında
sürdürülmektedir.
Çalışmamızın amacı, TBK m. 205’te düzenlenen sözleşmenin devri kurumunu
ve bu kurumla ilgili ortaya çıkabilecek borçlar hukuku meselelerini derinlemesine ele
almaktır. Bu amaç doğrultusunda üç bölümden oluşan çalışmamızın ilk bölümünde
sözleşmenin devri kurumunun genel olarak tanıtımı yapılmış; ikinci bölümünde devir
sözleşmesi ele alınmış, üçüncü ve son bölümde ise devrin sonuçları değerlendirilmiştir.With the entry into force of the Turkish Code of Obligations No. 6098 (“TCO”),
the transfer of contract has been regulated as a distinct legal institution under Article
205 of the TCO. Pursuant to Article 205 of the TCO, the transfer of contract is defined
as 'an agreement concluded between the transferee, the transferor, and the remaining
party, which transfers to the transferee all rights and obligations together with the status
of being a party to this contract.' As understood from the definition, with the transfer of
contract, a third person replaces one of the existing parties to the subject contractual
relationship, and the relationship is maintained between the remaining party and the
transferee who replaces the transferor.
The aim of our study is to conduct an in-depth analysis of the institution of the
transfer of contract as regulated in Article 205 of the TCO and the issues of the law of
obligations that may arise regarding this institution. In line with this objective, our study
consists of three chapters: the first chapter provides a general introduction to the
institution of the transfer of contract; the second chapter examines the transfer
agreement; and the third and final chapter evaluates the consequences of the contract
transfer
Zeitschrift für türkisch-deutsche Rechtsstudien
Full text linkTürk-Alman Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 6 ayda bir Haziran ve Aralık aylarında yayınlanan hakemli bir dergidir
Shaping regulation: business lobbying in the cases of GDPR and DSA
Full text linkAvrupa Birliği (AB), artan düzenleyici gücüyle birlikte şirketlerin lobi faaliyetlerinin yoğunlaştığı çok aktörlü bir karar alma mekanizmasına dönüşmüştür. Özellikle dijital ekonomi ve veri yönetimi gibi yüksek çıkar çatışmalarının yaşandığı
alanlarda, iş çevrelerinin politika süreçlerine etkisi dikkat çekici boyutlara ulaşmıştır. Bu tez, iş dünyasının AB’nin kanun yapma mekanizması üzerindeki etkisini, nitel bir araştırma tasarımı çerçevesinde doküman analizi ve süreç izleme yöntemleriyle, General
Data Protection Regulation (GDPR – Genel Veri Koruma Tüzüğü) ve Digital Services Act (DSA – Dijital Hizmetler Yasası) örnekleri üzerinden incelemiştir. Bu çerçevede araştırma teorik temelini çoğulculuk, elit çoğulculuk ve bilgi odaklı lobicilik
yaklaşımlarından almıştır. AB, şeffaflık ve taraf katılımı yoluyla demokratik katılım meşruiyetini arttırmayı
hedeflese de, araştırma ile elde edilen bulgular, özellikle yüksek kaynak kapasitesine sahip teknoloji şirketlerinin yürüttüğü lobicilik faaliyetlerinin AB’nin yasama süreci
üzerinde kayda değer bir etki yarattığını ve AB lobicilik ortamının elit çoğulculuk modeliyle daha çok örtüştüğünü göstermiştir. Bununla birlikte, iş çevreleri yürüttükleri
yoğun lobicilik faaliyetlerine rağmen tam anlamıyla başarıya ulaşamamıştır. AB’nin yasama kurumlarının direnişi, kamuoyu ilgisi, denetim ve kurum içi dinamikler gibi
unsurlar, iş çevreleri etkisini sınırlamıştır. Bu bulgular, AB kapsamında iş çevreleri lobiciliğin konuya özgü koşullarla şekillenen dinamik bir etkileşim süreci kapsamında ele
alınması gerektiğini göstermiştir.The European Union (EU) evolved into a multi-actor decision-making mechanism where business lobbying intensified alongside its growing regulatory power. In policy areas marked by high-stakes conflicts of interest, such as the digital economy and data
governance, business actors gained increasing influence over legislative processes. This thesis investigated the impact of business lobbying in the EU by examining two significant legislative cases through a qualitative research design that incorporates
process tracing and document analysis: the General Data Protection Regulation (GDPR) and the Digital Services Act (DSA). In this context, the research was grounded in the theoretical frameworks of pluralism, elite pluralism, and the informational approach to lobbying. While the EU sought to increase democratic input legitimacy through transparency and stakeholder engagement, the findings of this research revealed that
business lobbying, particularly from well-funded technology companies, had a
considerable impact on regulatory requirements. The thesis argued that the EU's lobbying environment is closer to an elite pluralism model, in which influence is often weighted
toward players with greater resources. However, the thesis concluded that business interest lobbying was not entirely successful in determining outcomes: institutional opposition, public salience, public scrutiny, and intra-institutional dynamics all limit
commercial influence. These findings suggested that businesses lobbying within the EU should be understood as a dynamic interaction of issue-specific contingencies
Bezahlte und unbezahlte arbeit : ein vergleich der rollenaufteilung bei Deutschen und Türkischen partnern im kontext von home-office
Full text linkSharing a home and the responsibility of work while both partners are seeking a
career at the same time can be a challenge. Cultural perceptions of gender roles can influ ence the distribution of paid and unpaid work and can lead to one of the partners carrying
a greater burden, even though a fairer division would be possible.
This study examines the distribution of paid und unpaid work in the context of
working from home with the aim of analyzing differences and similarities between Turk ish and German couples. To this end, the research question “How is the distribution of
paid and unpaid work perceived by Turkish and German couples?” was posed. Qualitative
interviews were conducted with Turkish and German individuals and couples in partner ships. This provides an insight into the role perceptions and the division of roles in German
and Turkish partnerships.
The results show similar patterns in Turkish and German partnerships in this study.
The analysis suggests that the division of responsibilities in partnerships without children
differs from that in partnerships with children. Women in this study tend to take on more
responsibility for childcare, while their partners are more likely to take on household
chores.Ein Haus und die Verantwortung der Arbeit dazu zu teilen, während beide Partner
gleichzeitig erwerbstätig sind, stellt eine Herausforderung dar. Kulturellen Vorstellungen
von Geschlechterrollen können die Verteilung der bezahlter und unbezahlter Arbeit be einflussen und können dazu führen, dass einer der Partner eine größere Belastung trägt,
obwohl eine gerechtere Aufteilung möglich wäre.
Diese Arbeit untersucht die Verteilung von bezahlter und unbezahlter Arbeit im
Kontext es Home-Office mit dem Ziel, Unterschiede und Gemeinsamkeiten zwischen
deutschen und türkischen Partnerschaften zu analysieren. Dazu wurde die Forschungs frage „Wie ist die Aufteilung der bezahlten und unbezahlten Arbeit bei türkischen und
deutschen Paaren wahrgenommen?” gestellt. Anhand qualitativer Interviews wurden tür kische und deutsche individuelle Personen und Paare in Partnerschaften befragt. Dies er möglicht einen Einblick in die Rollenvorstellungen und die Rollenaufteilung bei deut schen und türkischen Partnerschaften.
Die Ergebnisse zeigen ähnliche Muster in türkischen und deutschen Partnerschaf ten dieser Studie. Die Analyse legt nahe, dass sich die Aufteilung der Verantwortungen in
Partnerschaften ohne Kinder von derjenigen in Partnerschaften mit Kindern unterscheidet.
Frauen dieser Studie neigen dazu, mehr Verantwortung für die Kinderbetreuung zu über nehmen, während ihre Partner häufiger Aufgaben im Bereich der Hausarbeit übernehmen.Bir çiftin her iki üyesinin de ücretli bir işte çalıştığı durumda evin sorumluluğunun
doğurduğu ücretsiz işleri paylaşmak kimi zorlukları da beraberinde getirir. Cinsiyet rollerinin kültürel görüşü bağlamında üstlenilen sorumluluklar, ücretli ve ücretsiz iş dağılımını
partnerler arasında eşit paylaşılmamasına yol açabilir. Bu da işleri eşit paylaşabilecekken
partnerlerden birine daha fazla yüklenilmesine sebep olabilir.
Bu çalışma ücretli ve ücretsiz işlerin paylaşımını evden çalışma bağlamında konu
alarak Türk ve Alman çiftleri ve bireyleri incelemektedir. Amaç, farklılıkları ve benzerlikleri ortaya çıkarmaktır. Bu doğrultuda “Ücretli ve ücretsiz işler Türk ve Alman çiftler
arasında nasıl algılamaktadırlar?” araştırma sorusu sorulmuştur. Türk ve Alman çiftler ve
bireyler ile nitel görüşmeler yapılmıştır. Bu sayede Türk ve Alman çiftlerinin cinsiyet rollerinden beklentileri ve rol dağılımları hakkında bir fikir vermektedir.
Sonuçlar göz önünde bulundurulduğunda Türk ve Alman çiftler arasında benzer
modellere rastlanıyor. Bu çalışmanın analizi, çocuklu çiftlerin ve çocuksuz çiftlerin arasındaki sorumluluk paylaşımının farkları olduğunu ortaya çıkarıyor. Bu çalışma bağlamında görüşülen kadınların daha çok çocuk ile ilgili sorumlulukları üstelendikleri görülürken, partnerlerinin daha çok evle ilgili sorumlulukları üstlendikleri gözlemlenmiştir
DISINFORMATION IN THE DIGITAL AGE: APPROACHES TO REDUCING RISKS IN DIGITAL HEALTH COMMUNICATION
No full textYanlış ve sahte haberler, toplumsal yapıların sağlıklı işleyişini tarih boyunca engellemiştir. Siyasi, ekonomik ve sağlık alanındaki yanlış veya yanıltıcı haberlerin kısa sürede toplumsal infial yaratabildiği bilinmektedir. Dijitalleşme ve sosyal medyanın yaygınlaşması, sahte haberlerin hızla yayılmasını kolaylaştırırken gerçek haberlerle ayrımını zorlaştırmıştır. Özellikle sağlık alanındaki dezenformasyon, Kovid-19 pandemisi sırasında aşı karşıtı hareketlerin ve komplo teorilerinin radikalleşmesine neden olmuştur. Bu süreçte, yanlış bilgilerin yayılması halk sağlığı önlemleri için ciddi bir sorun oluşturmuştur. Bireysel düzeyde, düşük sağlık okuryazarlığı, bilgi eksiklikleri ve duygusal motivasyon yanlış bilgilere karşı savunmasızlığı artırmaktadır. Sosyal düzeyde ise bilgi kaynaklarının güvenilirliği ve sosyal normlar, yanlış bilgilerin paylaşılmasında etkili olmaktadır. Ayrıca statü arayışı ve grup aidiyeti ihtiyacı bu süreci pekiştirmektedir. Bağlamsal düzeyde ise duygular ve mesajların tekrarı, yanlış bilgilere inanma ve paylaşma davranışlarını tetiklemektedir. Yanlış bilgileri önlemeye yönelik müdahaleler, bireysel bilgi ve beceri geliştirme stratejilerini, sosyal normları yeniden şekillendirmeyi ve sosyal medya platformlarının düzenlenmesini içermektedir. Ayrıca, sosyal eşitsizliklerin bu süreçteki rolü göz önünde bulundurulmalıdır. Yanlış bilgiye duyarlılığın bağlama bağlı olup olmadığı netleşmemiştir; bu nedenle, müdahalelerin çok boyutlu faktörleri içermesi gerekmektedir. Bu çalışmada, maymun çiçeği virüsü hakkında X platformu üzerinden yayın yapan bireysel hesapların içerikleri içerik analizi yöntemiyle ele alınacaktır. İçerik analizi, yazılı, görsel ve işitsel materyalleri sistematik ve nesnel bir şekilde incelemeye olanak tanımaktadır. Bu yöntem, dezenformasyonun biçimsel ve tematik özelliklerini tespit etmek, kullanılan dilin yapısını analiz etmek ve yayılım dinamiklerini anlamak için kapsamlı bir çerçeve sunmaktadır. Buradaki amaç, bilinçli şekilde yanlış haberlerin dijital medya platformlarında hızlıca yayılabilir olmasını tespit etmektir. Bunun yanı sıra dezenformasyonların özellikle sağlık haberleri üzerinde bireysel, sosyal ve durumsal-bağlamsal düzeydeki inanç ve paylaşım süreçleri üzerindeki etkileyici faktörler incelenecektir.Disinformation and fake news have long undermined societal cohesion. Inaccurate or misleading information, especially regarding politics, economics, or health, can trigger social unrest. Technological advancements and the rise of digital platforms, particularly social media, have amplified the spread of false information, complicating the distinction between genuine and fabricated news. Health-related misinformation, notably during the COVID-19 pandemic, posed significant public health challenges, contributing to the rise of anti-vaccine sentiments and conspiracy theories. On an individual level, susceptibility to misinformation is influenced by knowledge deficits, limited health literacy, and emotional motivations. Social factors, such as the credibility of information sources and group dynamics, also contribute to the spread of false information. Furthermore, contextual elements like emotional appeals and message repetition play a crucial role in the belief and dissemination of misinformation. Interventions at the individual level emphasize the enhancement of knowledge and critical skills, while social-level strategies focus on reshaping social norms. Additionally, regulating social media platforms is seen as key to curbing the spread of false information. This study explores the individual, social, and contextual factors that influence the belief in and sharing of misinformation, particularly in the realm of health news, and discusses potential interventions
Artificial intelligence in social media marketing and the effects on yount - the case of instagram
No full textGünümüzde çevrimiçi pazarlama, hemen hemen her işletme için vazgeçilmez bir hale gelmiştir. Dijitalleşmenin hızla ilerlediği bu dönemde, şirketler çevrimiçi varlıklarını güçlendirmek ve dijital dünyada kendilerini etkili bir şekilde konumlandırmak zorundadırlar. Özellikle genç tüketiciler, sosyal medya platformlarını aktif bir şekilde kullanarak alışveriş yapma eğilimindedirler. Bu nedenle, markaların bu platformlardaki görünürlüklerini artırmaları ve etkili bir pazarlama stratejisi geliştirmeleri kritik öneme sahiptir. Giderek daha mobil hale gelen tüketiciler, bir şirketle etkileşime geçtiklerinde kişiselleştirilmiş deneyimler ve tüm temas noktalarında kesintisiz erişim talep etmektedir. Bu zorluklara yanıt olarak, pazarlamada yapay zeka (YZ) kullanımının yanı sıra Influencerlarla yapılan pazarlama işbirlikleri son yıllarda büyük ilgi görmüştür. Yapay zeka, kişiselleştirilmiş müşteri deneyimlerinin tasarımı ve oluşturulması açısından önemli bir rol üstlenirken, Influencerlar özellikle genç tüketiciler üzerinde ciddi bir etki yaratmaktadır. Sosyal medya platformları aracılığıyla yürütülen kampanyalar, gençlerin tüketim alışkanlıklarını şekillendirmede oldukça etkili olmaktadır. Gençler, Influencerların önerilerine ve deneyimlerine daha fazla güvenmekte, bu da onların satın alma kararlarını önemli ölçüde etkilemektedir. Özellikle Instagram’da yapılan Influencer pazarlama stratejileri, markaların genç kitlelerle etkileşim kurmasına olanak tanımaktadır. Bu çalışma bir yandan yapay zekanın sosyal medya alanında çevrimiçi pazarlama çabalarını artırmak için işletmeler tarafından nasıl kullanıldığını araştırmayı, diğer yandan ise Influencerların gençlerin tüketim alışkanlıkları üzerindeki etkilerini derinlemesine irdelemeyi amaçlamaktadır. Bu bağlamda, Influencer pazarlamanın etkisi, günümüzün dijital çağında giderek artan bir önem kazanmaktadır ve genç tüketicilerin marka sadakati üzerinde kalıcı bir iz bırakmaktadır.In today’s society, online marketing has become essential for almost every business. As digitalization accelerates, companies are increasingly compelled to strengthen their online presence and strategically position themselves within the digital space. Younger consumers, in particular, actively use social media platforms to inform their purchasing decisions. As a result, it is critical for brands to boost their visibility on these platforms and develop effective marketing strategies. With consumers becoming more mobile, they expect personalized experiences and seamless interactions across all touchpoints when engaging with a company. To address these challenges, the integration of artificial intelligence (AI) in marketing, alongside collaborations with influencers, has gained significant traction in recent years. AI plays a pivotal role in crafting personalized customer experiences, while influencers have considerable sway over young consumers. Social media campaigns are especially effective in shaping the consumption habits of adolescents, who tend to trust the recommendations and experiences shared by influencers. This trust significantly influences their purchasing behavior. In particular, influencer marketing strategies on platforms like Instagram enable brands to effectively connect with younger audiences. This study aims to explore how businesses utilize AI to enhance their online marketing efforts within the realm of social media, and to analyze the influence of influencers on the consumption patterns of young people. In this context, the growing impact of influencer marketing is increasingly shaping brand loyalty among young consumers, leaving a lasting effect in today’s digital age
References to the German Federal Constitutional Court in the Decisions of the Turkish Constitutional Court: An Example of Judicial Dialogue?
No full textBu çalışma, Türk Anayasa Mahkemesi’nin (AYM) kararlarında Federal Almanya Anayasa Mahkemesi (FAYM) içtihatlarına yapılan atıfları incelemekte ve bu atıfların yargısal diyalog bağlamındaki yerini değerlendirmektedir. Atıfların, AYM tarafından gerekçelendirme kapasitesini artırma ve hukuki argümanları güçlendirme amacıyla kullanıldığı tespit edilmiştir. Çalışma, bu atıfların sistematik bir yaklaşımdan yoksun olabileceği ve bazı durumlarda yalnızca görünüşte bir yargısal diyalog yaratma amacı taşıyabileceği eleştirilerini ele almaktadır. Yargısal diyaloğun başarısı, iki taraflı bir etkileşim olmasından ziyade, yapılan atıfların gereklilik, yöntem ve etkililik gibi kriterler temelinde değerlendirilmiştir. Bu kapsamda geliştirilen bir şablon aracılığıyla, AYM kararlarında FAYM içtihatlarına yapılan doğrudan ve dolaylı atıflar analiz edilmiştir. Analiz, atıfların insan hakları, ifade özgürlüğü, eşitlik ilkesi ve ceza hukuku gibi alanlarda gerekçeleri güçlendirdiğini ve karşılaştırmalı hukukun bir zenginlik kaynağı olarak işlev gördüğünü ortaya koymaktadır. Ancak, bazı durumlarda atıfların sistematik olmayan bir şekilde ve yalnızca görünüşte bir yargısal diyalog yaratmak amacıyla yapıldığı görülmüştür.
Çalışma kapsamındaki bulgular yargısal diyaloğun yalnızca hukuki meşruiyet sağlama aracı olmaktan öte, anayasal sorunların çözümünde etkin bir araç olarak kullanılabileceğini ve bu kapsamda daha tutarlı ve sistematik bir yaklaşımın benimsenmesi
gerektiğini göstermektedir.This study examines the references made by the Turkish Constitutional Court (TCC) to the case law of the Federal Constitutional Court of Germany (FCC) and evaluates their position within the framework of judicial dialogue. It finds that these references are utilized by the TCC to enhance the reasoning capacity and strengthen legal arguments in its decisions. The study also addresses criticisms that such references may lack a systematic approach and, in certain cases, serve merely to create the appearance of judicial dialogue. The success of judicial dialogue is assessed not in terms of whether it constitutes a two-sided interaction, but rather based on criteria such as necessity, methodology, and effectiveness of the references. Using a framework developed for this purpose, the study analyzes direct and indirect references to FCC case law in TCC decisions. The analysis reveals that these references contribute to strengthening reasoning in areas such as human rights, freedom of expression, the principle of equality, and criminal law, demonstrating the value of comparative law as a source of legal enrichment. However, it also highlights instances where references are made unsystematically, and risk being criticized as superficial. The study argues that judicial dialogue should be viewed not only as a tool for legal legitimacy but also as an effective mechanism for resolving constitutional issues. It emphasizes the importance of adopting a more consistent and systematic approach to judicial dialogue to maximize its contribution to constitutional adjudication
An Overview of Historical Development, Current Situation, and Future Prospects of Managed Aquifer Recharge in Türkiye
No full textClimate change, rapid population growth, and unsustainable water use in industry and agriculture have all significantly harmed the quantity and quality of groundwater resources. Managed aquifer recharge (MAR) offers a solution to these challenges, encompassing a variety of methods and strategies for protecting and improving groundwater systems. This article provides a complete overview of MAR in T & uuml;rkiye, concentrating on its historical development, current situation, and future prospects. MAR has been increasingly used to combat water scarcity since the 1960s, particularly in arid and semi-arid regions in T & uuml;rkiye with significant groundwater depletion. The majority of completed managed aquifer recharge (MAR) projects in T & uuml;rkiye employ in-channel modifications, accounting for 77%. This is followed by well recharge techniques and surface spreading methods, with values of 16% and 4%, respectively. Future projects are expected to focus on the southeastern and central regions, with in-channel modifications increasing to 90%. In comparison, methods such as well recharge (6%), surface spreading (3%), and other methods are limited. Despite the growing application of MAR, Turkey requires strong regulatory frameworks to ensure the safe and successful implementation of these methods, including groundwater quality, source water regulations, and geological concerns regionally. MAR can promote sustainable water management by minimizing the effects of population growth and climate change on groundwater resources.The Scientific and Technological Research Council of Turkiye (TEBITAK) Department of Science [2214-A]This research was supported by The Scientific and Technological Research Council of Turkiye (TEBITAK) Department of Science Fellowships and Grant Programs within the scope of the 2214-A International Research Fellowship Program