Journals University of Lodz
Not a member yet
21192 research outputs found
Sort by
The role of emotional intelligence in shaping entrepreneurial intentions among Tunisian women in sustainable tourism
No full textEntrepreneurship is an essential component of economic progress, and women entrepreneurs are key actors. However, various factors, including entrepreneurial motivation, emotional intelligence, and their perception of governance and anti-corruption efforts, have influenced their engagement in specific sectors like sustainable tourism. The study used a quantitative research methodology, gathering information from 220 Tunisian women entrepreneurs using a structured questionnaire. To evaluate the proposed associations, the investigation used partial least squares structural equation modeling (PLS-SEM), correlation analysis and descriptive statistics. The findings indicate that their inclination to start firms in this industry is significantly influenced by entrepreneurial motivation and emotional intelligence. Moreover, perception of anti-corruption efforts plays a moderating role, reinforcing their positive effects
Is There a Sociologist in the Room? Raising the Sociological Voice in Educational Spaces
No full textEducational spaces are both material and human sites. While people design and build the physical space of educational institutions, these spaces also shape human behavior, interaction, and thought, playing a crucial role in the articulation of discourse. Critical Discourse Analysis (CDA) in educational research tends to rely primarily on document and text analysis, often overlooking the spatial dimensions of discourse and how social actors interpret the spaces they inhabit. This article presents the use of semiotic codes analysis of educational spaces as a methodological tool for studying discourse in institutions where ethnographic access is limited. Drawing on a qualitative study conducted in twelve Israeli state schools, this article examines how global discourses of entrepreneurialism and aspiration, which promote an ideal of a future-oriented and self-managing individual, are expressed and interpreted in everyday school settings. Through observations, walking interviews, and semiotic analysis, the study demonstrates how spatial articulations, wall texts, and visual displays work together with educators’ interpretations to shape and sometimes contest dominant ideals. The analysis merges critical spatial semiotics with a pragmatic approach to everyday meaning-making, offering a methodologically innovative and reflexive approach to discourse analysis in education
Od miski do saloniku kąpielowego. Udomowienie nowoczesnej łazienki
No full textDrawing on the technology domestication theory and the concept of bathroom regime, this article aims to analyze the processes of the normalization and transformation of domestic bathrooms in Polish cities in the period from the 1950s to the present. The research was conducted through retrospective in-depth interviews in Warsaw and Poznań. The research was preceded by a quantitative analysis of the diffusion of bathrooms in Poland. Under socialist modernity, the discourse of progress shaped everyday life and made the bathroom a symbol of modern domesticity and social distinction. As bathrooms became the norm in late socialism, status competition shifted toward higher-standard bathrooms, reflecting the mechanisms of fashion. The experience of bathing in warm water in heated bathrooms initiated the transition from the regime of the hygienic bathroom, centered on cleanliness, to the regime of well-being bathroom. In this new regime, the bathroom is a place of not only hygiene but also of comfort, self-care, and identity formation.Celem artykułu jest analiza procesów upowszechniania się i przemian łazienek w prywatnych mieszkaniach w dużych polskich miastach od połowy XX wieku do współczesności, przy użyciu koncepcji udomowienia urządzeń oraz pojęcia reżimu łazienki. Badania prowadzono metodą retrospektywnych wywiadów pogłębionych w Warszawie i Poznaniu, poprzedzając je ilościową analizą tempa upowszechniania się łazienki i związanej z nią infrastruktury w Polsce. W okresie socjalistycznej nowoczesności dyskurs postępu stawał się sposobem postrzegania rzeczywistości, a postęp – wartością realizowaną w życiu codziennym. Łazienka obiektywizowała tę wartość i była symbolem nowoczesnego gospodarstwa domowego, stanowiąc możliwość wyróżnienia się na tle otoczenia. W późnym socjalizmie, gdy większość mieszkańców miast posiadała łazienkę, statusowy charakter przejęła łazienka w „wyższym standardzie” – zgodnie z mechanizmem mody. Doświadczenie kąpieli w ciepłej wodzie i ciepłej łazience było zalążkiem przewalutowania łazienki: przechodzenia od reżimu higienicznego, skoncentrowanego na obowiązku czystości, do reżimu pielęgnacyjnego, w którym łazienka staje się przestrzenią troski o ciało, komfortu i budowania tożsamości
Polskie wsie na Syberii końca wieku XIX i początku XX. Ślad w kulturowej panoramie krainy
No full textPolish villages began to appear in Siberia at the end of the 19th century, first, as a result of penal resettlements following the January Uprising of 1863–1864, and later, of economic migration. Polish rural settlement (of the petty nobility and peasants) increased after 1906 due to the favourable agrarian reforms of the Russian Minister Piotr Stolypin, and continued until the outbreak of World War I. It is estimated that between 170,000 and 600,000 Polish settlers may have arrived in Siberia at that time, with 20–40% of them returning to their homeland due to the harsh living conditions. When emigrating, they carried with them seeds, livestock, household items, farming tools, and equipment related to crafts and small rural industry. Upon arrival, immediately after building their homes, they sought to establish Polish schools and Catholic churches in their new villages. They ran farms but also opened craft workshops and businesses related to agricultural processing. According to the opinions of Russian officials, they were seen as good farmers, enterprising, frugal, religious people taking care of their houses. They also brought to Siberia their own rituals, customs, folklore, and eating habits. Today, only one village, Wierszyna, remains with a dominant Polish national identity. Currently, the main markers of Polish identity among the descendants of these settlers are Catholicism, annual and family customs, and eating habits. There are also a few remaining churches and cemeteries, and sometimes a memory of the Polish founders of the villages, which still play a role in the lives of their contemporary inhabitants. The descendants of Polish peasant settlers in Siberia nowadays mostly live in the cities, where they actively participate in the process of shaping the new identity of the Polish diaspora in Siberia.Polskie wsie zaczęły pojawiać się na Syberii pod koniec XIX w. Były efektem najpierw karnych przesiedleń po powstaniu styczniowym 1863–1864, później też migracji ekonomicznych. Polskie osadnictwo wiejskie (drobnej szlachty i chłopów) nasiliło się po roku 1906 w efekcie sprzyjających reform agrarnych rosyjskiego ministra Piotra Stołypina i trwało do wybuchu I wojny światowej. Według szacunków, na Syberię mogło przybyć wówczas od 170 do 600 tys. polskich osadników; 20–40% z nich wróciło do kraju z powodu zbyt ciężkich warunków osiedlenia. Emigrując, zabierali z sobą nasiona i zwierzęta gospodarskie, sprzęty domowe, narzędzia rolnicze, sprzęty związane z rzemiosłem i małym przemysłem wiejskim. Na miejscu, zaraz po wybudowaniu domów, dążyli do zorganizowania w swoich nowych wioskach polskich szkół i katolickich kościołów. Prowadzili gospodarstwa rolne, ale otwierali też zakłady rzemieślnicze i związane z przetwórstwem rolnym. W opiniach rosyjskich urzędników postrzegani byli jako dobrzy gospodarze, ludzie przedsiębiorczy, oszczędni, religijni, dbający o własne domostwa. Na Syberię przynieśli też własną obrzędowość, zwyczaje, folklor, nawyki żywieniowe. Do dzisiaj pozostała już tylko jedna wioska – Wierszyna o dominującym polskim obliczu narodowościowym. Obecnie jako główne wyznaczniki polskości potomków tych osadników postrzegane są: katolicyzm, zwyczaje doroczne i rodzinne, nawyki żywieniowe. Pozostały też nieliczne kościoły i cmentarze, czasem pamięć o polskich założycielach wiosek, odgrywające pewną rolę w życiu ich współczesnych mieszkańców. Potomkowie polskich chłopskich kolonizatorów Syberii współcześnie mieszkają w większości w miastach, gdzie biorą czynny udział w procesie formowania się nowej tożsamości polskiej diaspory na Syberii
Wykazy imienne majątków ziemskich przeznaczonych na przymusowy wykup w województwie kieleckim w latach 1927–1938
No full textThe aim of this article is to present the most radical aspect of the implementation of the land reform, namely compulsory purchase, and to present two lists of names. The article consists of three parts and an annex. The first presents the legal basis for the implementation of the 1925 land reform with regard to the compulsory purchase of private land. The text contains excerpts from regulations containing lists of names of landed estates designated for compulsory purchase. The second part discusses two lists of names concerning the compulsory purchase of private land for various reasons in the Kielce Voivodeship between 1927 and 1938. The first one was presented in the text (List of changes in the state of the areas mentioned in the name list in the years 1927–1937), while the second one in the annex (Name list of landed estates put up for public sale in October 1938 for arrears in installments to the Land Credit Society, in the districts of Kielce, Sosnowiec, Piotrków Trybunalski and Radom).Celem artykułu jest zaprezentowanie najbardziej radykalnej części realizacji reformy rolnej, czyli wykupu przymusowego, oraz zaprezentowanie dwóch wykazów imiennych. Artykuł składa się z trzech części oraz aneksu. W pierwszej przedstawiono podstawę prawną realizacji reformy rolnej z 1925 r. w odniesieniu do wykupu przymusowego gruntów prywatnych. Tekst zawiera fragmenty rozporządzeń z wykazami imiennymi majątków ziemskich przeznaczonych na przymusowy wykup. W drugiej części omówiono dwa wykazy imienne dotyczące przymusowego wykupu gruntów prywatnych z różnych tytułów w województwie kieleckim w latach 1927–1938. Pierwszy z nich został zaprezentowany w tekście (Wykaz zmian w stanie obszarów wymienionych w wykazie imiennym w latach 1927–1937), natomiast drugi – w aneksie (Imienny wykaz majątków ziemskich wystawionych na sprzedaż publiczną w październiku 1938 r. za zaległości w ratach Towarzystwu Kredytowemu Ziemskiemu, w okręgach: kieleckim, sosnowieckim, piotrkowskim i radomskim)
Les noms de marques en français et leur fonctionnement dans le discours
No full textTradenames have a precarious status in the system of proper names, which is reflected in the instability of their use and the constant back-and-forth between the categories of proper nouns and common nouns. Certain tradenames are recorded by dictionaries and may behave like common nouns. A sample of 15 words formed from brand names was established based on the 9th digital edition of the Dictionnaire de l’Académie française. These words, designating technological products and materials, are analyzed via the Sketch Engine software. The analysis applies four formal criteria traditionally used to define proper names: (a) the use of the initial capital letter, (b) the use in the plural, (c) the presence of the article, and (d) their presence in dictionaries. The results show an extremely fluid usage. The forms with the initial lowercase predominate, the use of words in the plural is very common, the anteposition of the article is extremely variable and the selected dictionaries record most of the sample words (with or without capital letters), including spelling variants and derived words.Les noms de marques possèdent dans le système des noms propres un statut précaire qui se traduit par l’instabilité de leur usage et par un va-et-vient incessant entre les catégories des noms propres et des noms communs. Certains noms déposés sont enregistrés par les dictionnaires et peuvent se comporter comme des noms communs. Un échantillon de 15 mots tirés de noms déposés a été constitué sur la base de la 9e édition numérique du Dictionnaire de l’Académie française. Ces mots, qui désignent des produits et des matériaux techniques, sont analysés à l’aide du logiciel Sketch Engine selon quatre critères formels traditionnellement utilisés pour définir le nom propre : (a) l’emploi de la majuscule initiale, (b) l’emploi au pluriel, (c) la présence d’un article et (d) leur présence dans les dictionnaires. Les résultats démontrent un usage extrêmement flottant. Les formes avec une minuscule initiale prévalent, l’usage des mots au pluriel est très courant, l’emploi de l’article est extrêmement variable et les dictionnaires choisis enregistrent la majorité des mots de l’échantillon (avec ou sans majuscule), y compris les variantes orthographiques et les dérivés
Fonosfere oniriche in alcuni racconti di Caterina Percoto
No full textThis study explores the hermeneutics of the oneiric phonosphere in three short stories— Reginetta (1846), La coltrice nuziale (1850), and La fila (1854)—by the Friulian writer Caterina Percoto (1812–1887), known as the “peasant countess” (Valussi, 1889, p. 10). Drawing on Schafer’s (1977) theory of soundscapes—which encompasses both the spatial dimension and its distinctive sonic texture, including geophonies and biophonies, as well as the anthropological sphere, namely anthrophonies (Krause, 2012) —this analysis extends to the dream world, conceived as both a “reflection” and an “inversion” of reality. Within this framework, key elements of Percoto’s work emerge: the depiction of the Friulian rural landscape, a central motif in her poetics, and her strong socio-political engagement. Percoto’s dreamlike soundscape is shaped primarily by the sounds of nature; yet, human presence is never entirely absent. The auditory dimension of dreams serves to enrich and redefine a specific historical moment, where the often harsh sounds of the countryside accentuate the struggles of daily life. Oneiric anthrophonies play a dual role, conveying both individual and collective moral tensions while reflecting the suffering of the common people and the turmoil of combatants. In this interplay between biographical elements and ideological aspirations, silence itself becomes a powerful presence, heightening the profound and unsettling nature of human suffering.Il presente contributo si propone di elaborare un’ermeneutica della fonosfera onirica emergente da tre racconti – Reginetta (1846), La coltrice nuziale (1850) e La fila (1854) – della “contessa contadina” (Valussi, 1889, p. 10), la scrittrice friulana Caterina Percoto (1812-1887). Mutuando dagli studi di Schafer (1977) sui soundscapes, che inglobano sia la dimensione spaziale e il suo peculiare impasto sonoro, geofonie e biofonie, che quella antropologica, ovvero le antropofonie (Krause, 2012), l’analisi si estende all’immaginario onirico, quale “specchio” o “ribaltamento” del reale. In questa cornice emergono alcuni elementi qualificanti sia del paesaggio rurale friulano, precipuo nella poetica dell’autrice, sia del suo impegno socio-politico. Il paesaggio sonoro onirico di Percoto è modulato più frequentemente dai suoni dei fenomeni naturali pur senza escludere la presenza umana. La dimensione onirica e i suoi suoni diventano dunque un valore aggiunto nel ridefinire una precisa congiuntura storica, in cui le sonorità, talvolta aspre, del mondo agreste, potenziano le difficoltà vissute dal consesso umano. Alle antropofonie oniriche si affida il duplice compito di presentare le tensioni morali, individuali e sociali, rivolte alla dolorosa realtà del popolo nonché dei combattenti, andando a fondere motivazioni biografiche ad aspirazioni ideologiche. Non ultimo, il silenzio che insiste sul senso di profonda, perturbante sofferenza del singolo
Metafizyka dotyku. Uwagi na marginesie Touch Richarda Kearneya
No full textThis paper examines Richard Kearney’s book Touch: Recovering our most vital sense, analysing how Kearney positions touch as our most fundamental sense in an increasingly digital and disembodied world. The author first contextualizes Kearney’s work within recent empirical and philosophical research on touch, comparing it with approaches by Fulkerson, Linden, Banissy, and Classen. The paper then explores Kearney’s central concept of tact, which represents a special bodily intelligence that precedes abstract knowledge and serves as the foundation for all sensory experience. Through philosophical analysis drawing on Aristotle and phenomenological traditions, Kearney challenges the dominant Western opto-centric tradition that privileges sight over touch. The author highlights Kearney’s argument that touch has healing potential through the archetype of the “wounded healer” and discusses how Kearney proposes a balanced integration of physical and virtual experiences to counter the modern process of excarnation (i.e. disembodiment). The paper concludes that Kearney’s rehabilitation of touch represents not just a philosophical project but an urgent cultural imperative for reintegrating our individualized selves and communities through embodied contact.Niniejszy artykuł analizuje książkę Richarda Kearneya Touch: Recovering our most vital sense, badając, w jaki sposób Kearney pozycjonuje dotyk jako nasz najbardziej fundamentalny zmysł w świecie, który staje się coraz bardziej cyfrowy i odcieleśniony. Autor najpierw kontekstualizuje pracę Kearneya w ramach najnowszych empirycznych i filozoficznych badań nad dotykiem, porównując ją z podejściami Fulkersona, Lindena, Banissy’ego i Classen. Następnie analizuje centralne Kearneyowskie pojęcie taktu, które reprezentuje szczególną inteligencję ciała, poprzedzającą wiedzę abstrakcyjną, i służy jako podstawa dla wszystkich doświadczeń zmysłowych. Poprzez analizę filozoficzną czerpiącą z tradycji arystotelesowskiej i fenomenologicznej, Irlandczyk rzuca wyzwanie dominującej zachodniej tradycji optocentrycznej, która uprzywilejowuje wzrok nad dotykiem. Autor podkreśla argument Kearneya, że dotyk ma potencjał terapeutyczny, i omawia, w jaki sposób filozof proponuje zrównoważoną integrację doświadczeń fizycznych i wirtualnych, aby przeciwdziałać współczesnemu procesowi ekskarnacji (odcieleśnienia). W konkluzji autor uznaje, że rehabilitacja dotyku przez Kearneya stanowi nie tylko projekt filozoficzny, ale pilny kulturowy imperatyw reintegracji naszych zindywidualizowanych jaźni i społeczności poprzez ucieleśniony kontakt
Wprowadzenie. W poszukiwaniu sensu i tożsamości: rozwój duchowy, terapia i samorozwój w perspektywie indywidualnej i społecznej
No full text#Duchowość – ilościowa analiza przestrzeni dyskursywnej na Instagramie. Walidacja i wstępne wyniki
No full textSociologists of religion are increasingly observing not so much a decline as a transformation of the religious sphere in contemporary societies. Part of these changes is the emergence of discourses on spirituality in the Internet space. This situation raises questions about the structure and content of online discourses on spirituality, as well as the opportunities created by new sources of data (Big Data) available for analysis. The aim of this article is, on the one hand, to validate digital data, i.e. whether digital traces in the form of Instagram posts can constitute a complementary empirical source for scientific research in relation to data obtained by traditional methods, and on the other hand, to present the preliminary results of the analysis – the most popular hashtags in the discourse on spirituality and the structure of their co-occurrence. Quantitative network analysis and descriptive statistics were used, based on the collected material of 20,047 posts with the spirituality hashtag published on Instagram. The worldview framework emerging from the analysis of the most popular hashtags was highlighted, and the conclusions drawn from this analysis may add another voice to the sociological discussion on changes in the religious field, which has been going on for over a century, while pointing to possible innovations in the field of data and methods used in this area of research.Coraz częściej socjologowie religii obserwują nie tyle zanik, co transformację pola religijnego we współczesnych społeczeństwach. Częścią tych zmian jest pojawienie się w przestrzeni Internetu dyskursów dotyczących duchowości. Sytuacja ta skłania do postawienia pytań o strukturę i treść internetowych dyskursów o duchowości oraz o możliwości stwarzane przez dostępne do analizy nowe źródła danych (Big Data). Celem artykułu jest z jednej strony walidacja danych cyfrowych, tego czy ślady cyfrowe w postaci postów z Instagrama mogą stanowić komplementarne źródło empiryczne do badań naukowych względem danych pozyskanych tradycyjnymi metodami, a z drugiej zaprezentowanie wstępnych wyników analizy – najpopularniejszych hasztagów w dyskursie duchowości oraz struktury ich współwystępowania. Posłużono się ilościową analizą sieciową, a także statystyką opisową, na podstawie zgromadzonego materiału 20 047 postów z hasztagiem duchowości opublikowanych na Instagramie. Wyróżniony został szkielet światopoglądowy wyłaniający się z analizy najpopularniejszych hasztagów, a wnioski płynące z tej analizy mogą dodać kolejny głos w toczącej się już ponad sto lat socjologicznej dyskusji nad przemianami pola religijnego, jednocześnie wskazując na możliwe innowacje w polu danych i metod używanych w tym obszarze badawczym