Istanbul Technical University
Ulusal Üniversitelerarası Açık Erişim Sistemi - İstanbul Teknik ÜniversitesiNot a member yet
67356 research outputs found
Sort by
Wave-induced scour around pile supported quays
No full textTez (Yüksek Lisans)-- İstanbul Teknik Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, 2025Deniz yapılarının etrafında oluşan oyulma hem yapısal hem de çevresel açıdan kritik bir rol oynamaktadır. Kazık ve palplanş destekli rıhtım yapılarına olan talebin artmasıyla birlikte, bu yapıların tasarımlarının titizlikle yapılması büyük önem kazanmıştır. Ekonomik bir tahkimat yapısının inşa edilebilmesi için, yapının bulunduğu kıyı ortamında oluşabilecek olumsuz koşulların önceden tahmin edilmesi ve buna göre tasarımın yapılması kritik bir gerekliliktir. Kıyı ortamına inşa edilecek bir yapı, bulunduğu bölgedeki akım koşullarını önemli ölçüde değiştirebilir. Bu değişimin başlıca etkilerinden biri, akış alanındaki bozulmalar nedeniyle meydana gelen sediment taşınımıdır. Sediment taşınımı, yapının stabilitesini olumsuz yönde etkileyebilmektedir. Ayrıca, kıyı yapılarının etrafında hem akıntı hem de dalga kaynaklı oyulma mekanizmaları gözlemlenmektedir. Ancak, kıyı ortamında dalga etkisiyle oluşan oyulma genellikle daha baskın olmaktadır. Akıntı ve dalga kaynaklı oyulma mekanizmaları birbirinden farklı dinamiklere sahip olduğundan, bu iki sürecin ayrı ayrı incelenmesi gerekmektedir. Yapı stabilitesini etkileyebilecek olan ve önceden tahmin edilemeyen oyulma gibi olumsuz etkiler, yapısal hasarlara ve dolayısıyla yüksek onarım maliyetlerine yol açabilmektedir. Bunun yanı sıra, oluşabilecek can kayıpları da yapı etrafındaki bu olumsuz etkilerin önceden öngörülmesinin ne denli hayati olduğunu açıkça ortaya koymaktadır. Bu çalışma, bir dalga kanalına yerleştirilen çoklu kazıkların etrafında oluşan oyulmayı incelemek için yapılmıştır. Bu çalışmanın amacı, farklı dalga uzunlukları, dalga periyotları ve gelen dalga geliş açıları gibi hidrodinamik parametrelerin yapının çevresinde oluşturduğu oyulma etkilerini deneysel olarak belirlemektedir. Deneylerde kazıklar, 0, 30, 60 ve 90'lik derecelerde hizalanarak farklı dalga yaklaşma açılarının oyulma derinliği ve alanı üzerindeki etkileri de incelenmiştir. Elde edilen verilere dayanarak, dalga-kazık ekileşimi sonucunda oluşan akımların, oyulma mekanizması, çevre ve yapı üzerindeki etkileri incelenmiştir. Bu sayede hem yapının stabilitesi hem de çevre koşulları üzerindeki rolü ortaya konmuştur. Bu kapsamda rijit bir kanal tabanı üzerinde kum havuzu deneyleri gerçekleştirilmiştir. Çalışmada, İstanbul Teknik Üniversitesi Hidrolik Laboratuvarı'nda bulunan, 26 m uzunluğunda, 1 m genişliğinde ve 60 cm derinliğinde periyodik dalga üreten bir kanal kullanılmıştır. Kanal tabanı düz bir geometriye sahip olup betondan yapılmıştır. Deneyler sırasında su derinliği sabit olarak kanal tabanından yukarı doğru 40 cm'ye ayarlanmıştır. Bu su derinliği kum havuzu üzerinde 34 cm olarak belirlenmiştir. Dalgalar flap tipi bir palet kullanılarak oluşturulmuştur. Deneylerde her biri 12,5 cm çapında ve 60 cm uzunluğunda üç adet PVC (Poli Vinil Clorür) boru kullanılmıştır. Bu borular kanal tabanına dik olarak monte edilmiştir. Kazıklar birbirlerine pleksiglas malzeme ile bağlanmıştır. Kazıklar arası bağlantı kısımlarından oluşabilecek sızıntılar önlenmiştir. Ayrıca kazıklar ile kanal tabanı arası da sızdırmaz hale getirilmiştir. Oyulma derinlikleri ve oyulma profilleri incelenmiştir. Kazıklar 2 m uzunluğunda, 1 m genişliğinde ve 6 cm yüksekliğinde kum havuzuna yerleştirilmiştir. Deneylerde D₅₀ = 0.32 mm olan homojen, ince kum kullanılmıştır. Kazıklar arası mesafe 6.25 cm ve 12.5 cm olan iki farklı yapı konfigürasyonunda oyulma derinlikleri incelenmiştir. İlk olarak kazıklar arası mesafenin, kazık çaplarının yarısı olan 6.25 cm alınarak 4 farklı periyot ve 4 farklı dalga geliş açısı deneyleri yapılmıştır. Kazıklar arası mesafe, kazık çapı kadar olan 12.5 cm olacak şekilde yapı değiştirilmiş ve önceki deneylerde kullanılan periyot ve dalga geliş açılarında deneyler gerçekleştirilmiştir. Her iki yapıda da 0, 30, 60 ve 90 derecelik dalga geliş açılarında, yapı uygun şekilde döndürülerek deneyler yapılmış ve dört farklı dalga periyodunda oyulma incelenmiştir. Toplamda, dalga yaklaşma açısı ve yapı şekline bağlı olarak 32 farklı senaryoda oyulma derinlikleri analiz edilmiştir. Ancak dalga kanalı genişliğinin yeterli olmaması ve yükselen frekans dolayısıyla ikinci kazık birleşiminin T=0.707 ve T=0.909 deneyleri dalga yüksekliklerinin çok artmasından dolayı gerçekleştirilememiştir. Deneyler sonrası kanal içerisindeki suyun tahliyesinin oluşan yatak profilini etkilenmemesi için kum havuzunun altına yerleştirilen ek drenaj borusu da kullanılarak kanaldaki su yavaş ve kontrollü olarak boşaltılmıştır. Deneylerin her biri 3.5 saat yapılmıştır. Deney düzenekleri ve sonuçları, deneylerden önce ve sonra yüksek çözünürlüklü Lidar tarayıcı ile taranarak üç boyutlu olarak yüzey değişimleri analiz edilmiştir. Bu yöntem sayesinde deneylerden sonra oluşan oyulma derinlikleri ve alanları hem görsel hem de sayısal olarak ortaya konmuştur. Deneysel bulgular, dalga periyodu arttıkça oyulma derinliğinde belirgin bir artış olduğunu göstermiştir. Özellikle yüksek seviyedeki periyotlarda (T=1.25 ve T=1.11), KC (Keulegan Carpenter) sayısının 1'in üzerine çıkmasından dolayı, deneylerde oyulma derinlikleri ve alanları gözle görülür şekilde artış göstermiştir. Diğer bir parametre olan dalga yaklaşım açısı değişiminin oyulma derinlikleri üzerinde doğrudan bir bağlantı kurulamamıştır. Kazıklar arası birleşim konfigürasyonları açısından düşünüldüğünde ise kazıklar arası mesafenin artması akım alanı önünde oluşan engelin büyümesinden dolayı oyulma alanını ve derinliğini genişletmiştir. Ayrıca yapı etrafında oluşan akım alanlarını analiz edebilmek içim 4 deneyde PİV (Particle Image Velocimetry) cihazıyla hız alanı ölçümleri yapılmıştır. Bu ölçümler ile yapı etrafında oluşan hız vektörleri ve hız büyüklükleri analiz edilmiştir. Bu sayede Lidar ile yapılan üç boyutlu tarama sonuçları doğrultusunda gözlemlenen oyulma alanları ve derinlikleri PİV ile detaylı olarak incelenmiştir. Deneysel sonuçlar incelendiğinde düşük periyotlarda yapılan deneylerde, oyulma sınırlı boyutlarda kalmıştır. Deney sonuçlarına göre maksimum oyulma ikinci yapı konfigürasyonunda dalga yaklaşım açısının 0 derece olduğu yapıda T=0.707 sn'de ölçülmüştür. Maksimum oyulma ise ikinci yapı konfigürasyonunda dalga yaklaşım açısının 60 derece olduğu yapıda T=1.25 sn'de ölçülmüştür. Mevcut literatürde, özellikle birleşik kazıklı (kazık+palplanş destekli) yapıların dalga etkisi altındaki oyulma mekanizmaları üzerine yapılmış çalışmalar oldukça sınırlıdır. Yapılan çalışmalarda genellikle, tekil kazıklar veya düzenli kazık gruplarının akım etkileri altındaki oyulma süreçlerine odaklanmakta, dalga etkisi altında oluşan oyulma süreçleri görece daha az irdelenmiştir. Ayrıca, farklı kazık geometrilerinin, kazıklar arası mesafenin ve yapı konfigürasyonlarının, dalga geliş açısı gibi karmaşık parametrelerle birlikte ele alındığı deneysel çalışmalar neredeyse yok denecek kadar azdır. Bu yönüyle yapılan bu deneysel çalışma, literatürdeki önemli bir boşluğu doldurmakta ve mühendislik projeleri için özgün veriler sunmaktadır. Elde edilen sonuçlar, özellikle kazıklı rıhtım yapılarının güvenli ve ekonomik şekilde tasarlanmasına yönelik mühendislik yaklaşımlarının geliştirilmesine zemin oluşturmaktadır. Ayrıca, dalga kaynaklı oyulma mekanizmalarının gelecekte farklı yapı geometrileri ve zemin koşulları altında da araştırılması gerektiğini ortaya koymaktadır. Bu çalışma, deniz yapılarında dalgalardan kaynaklanabilecek olumsuz koşulların anlaşılması ve analiz edilmesi için temel bir yapı taşı görevi görmektedir. Deneyler, dalga periyotlarının ve geliş açılarının yapı üzerindeki kritik önemini ortaya koymuştur. Bu durum, gelecekteki çalışmalarda farklı yapılar için ve çeşitli dalga koşulları altında tasarım yöntemlerinin geliştirilmesine katkı sağlayacaktır. Bu konuda daha fazla araştırmaya ihtiyaç duyulmaktadır.Yüksek Lisan
Yüksek hacimli genomik varyant listelerinin verimli çevrim içi karşılaştırma ve görselleştirilmesi
No full textThesis (M.Sc.) -- Istanbul Technical University, Graduate School, 2025Over recent years, the proliferation of high-throughput sequencing has led to the generation of large amounts of genetic data. One of the most significant types of this data is variant data. The comparison and visualization of variant data are commonly performed operations, however, there are no tools addressing this need. At present, each operation must be performed via specialized scripts. Hence, a graphical interface facilitating these operations is highly valuable, especially for users not comfortable working with code and the command line. This thesis presents a user-friendly web application for comparing and visualizing genetic variants. This application provides functionality absent in literature and allows users to get insights into their data. Due to the complex nature of obtaining this data, it is valuable to compare results produced via differing methods of raw data generation and processing. The presented tool addresses capabilities for comparing numerous files individually to one another as well as comparing them collectively. Benchmarking capabilities are also provided based on user-provided ground truth files. Due to the potential benefits of merging files of differing origin, file grouping based on user-defined metadata is also provided. Commonly, there are regions of interest in a genome, to which analysis may be wished to be limited. As such, filtering functionality is provided based on genomic regions and chromosomes. An efficient genomic interval-based filtering algorithm is presented and described. This application was developed using Python 3 and utilizes the Plotly Dash library for web development which combines Flask and React to produce efficient data analysis web applications. It is deployed on a server provided by Istanbul Technical University and is accessible at https://bioinformatics.itu.edu.tr/vcf-observer freely. Case studies investigating results obtained from quality control and reproducibility studies are provided in detail along with relevant visualizations produced using the application. Various filtering and grouping parameters are investigated and results pertaining to the performances of different data production methodologies are described via results obtained from the application. Throughout the first 4 months of 2025, the application has received over 90 unique users uploading data from over 20 different countries. It provides novel functionality through a user-friendly interface, facilitating accessible variant data exploration to researchers and clinicians.M.Sc
Çok amaçlı genetik algoritma kullanılarak hedef iha kavramsal tasarım optimizasyonu
No full textThesis (M.Sc.) -- Istanbul Technical University, Graduate School, 2025In particular, target UAVs, which simulate enemy threats for training, detection, tracking, and weapon testing, modern military operations rely much on unmanned aerial vehicles (UAVs). Among the performance criteria these vehicles must meet are high maneuverability, exact speed thresholds, and unique radar cross sections. The thesis addresses the conceptual design optimization of target UAVs with the specific objective of maximizing their operational effectiveness by meeting important performance criteria, including a cruise speed of Mach 0.6, a minimum flight endurance of 30 minutes, the capacity to support 6 g sustained and 9 g instantaneous maneuvering loads, and reliable flight at altitudes at 15,000 feet. In the context of aircraft design, which inevitably involves multidisciplinary factors in the areas of aerodynamics, propulsion, structures, and control, the exact identification of geometric and performance parameters during the conceptual design phase is crucial. The design variables define the size and position of the wing, the horizontal tail, the vertical tail, and the elevator. AMT Nike gas turbine engine for the propulsion system; At full power, it generates roughly 784 N of thrust and has a lightweight construction that fits high-speed target UAV operations. Using historical data and similar systems to estimate the mass properties of the UAV allowed a realistic mass estimation to be maintained throughout the conceptual design stage. This enables the accurate prediction of stability metrics and aerodynamic performance, which are absolutely essential for the consequent optimization process. The aerodynamic parameters were computed using USAF Digital DATCOM software, which gave stability and performance data to guide the optimization process. Typical target UAVs have an appropriate operational envelope given the reliable accuracy of digital DATCOM in the subsonic flight range. Its simplicity of use and computational efficiency make it perfect for iterative optimization processes and parametric studies. The aerodynamic data obtained from DATCOM is judged to be sufficiently accurate for conceptual design applications, where effective design space exploration depends on fast evaluation of many configurations. MOGA leads the optimization framework. This evolutionary algorithm searches a large design space by simulating the natural genetic processes of cross-over, mutation, and selection. Its primary strength is its ability to manage multiple, often conflicting objectives, in this case, minimizing trim drag and maximizing sustainable normal load factor while minimizing the elevator hinge moment sustainable elevator control effectiveness. The method discovers the optimal trade-offs by building a Pareto front, whereby no design concurrently meets all of its objectives. This helps designers to base their decisions on performance criteria specific to the mission. The constraints are determined to guarantee the stability, performance, and feasibility of the candidate solutions. In addition, design variables include the geometric characteristics of the wings and control surfaces (span, aspect/taper ratios, positions). The study shows that in the conceptual design of UAVs, the use of MOGA in the context of MDO presents an efficient approach to achieve the balance between stability and performance. By combining aerodynamic modeling with optimization strategies, the method presented in this thesis provides a quick way to conceptual design of target UAVs. The suggested method allows designers to satisfy demanding mission-specific criteria and yet produce design solutions with aerodynamic stability. The work also highlights how well digital analysis tools and optimization algorithms manage the complex needs of conceptual aircraft design.M.Sc
Prediction, impact factor analysis, and examination of the Covid-19 period using MDAM and LSTM models in the context of Türkiye's greenhouse gas emission targets
No full textSera gazı (GHG) emisyonları, küresel ısınma ve iklim değişikliğinin temel sebeplerindendir. Türkiye, Paris Anlaşması kapsamında 2030'a kadar emisyonlarını %41 azaltmayı ve 2038'i zirve yılı ilan ederek 2053'te net sıfır emisyon hedefine ulaşmayı taahhüt etmiştir. Bu hedeflere ulaşmada etkili tahmin araçları kritik önem taşımaktadır. Bu çalışmada, Türkiye'nin 1993–2022 dönemine ait TÜİK sera gazı emisyon verileri ve TEİAŞ enerji verileri analize konu olmuş, derin öğrenme tabanlı bir zaman serisi modeli olan Uzun Kısa Dönemli Bellek (Long Short-Term Memory - LSTM) ile Kesirli Kalkülüs - Caputo türevlerini temel alan Çoklu Derin Değerlendirme Metodolojisi (Multi Deep Assessment Model - MDAM) karşılaştırmalı olarak kullanılmıştır. LSTM zaman serisi örüntülerini güçlü şekilde yakalarken, MDAM kesirli türev altyapısı ile uzun vadeli bağımlılıkları daha iyi modellemektedir. Model başarıları ortalama yüzdesel mutlak hata (Mean Absolute Percentage Error – MAPE) ile ölçülmüş, MDAM %1,64, LSTM %2,69 hata oranı ile sonuçlanmıştır. 2030 yılı için MDAM tahmini 721,86 Mt, LSTM tahmini 709,49 Mt'dir. Türkiye'nin 2030 hedefi olan 695 Mt seviyesinin üstünde kalan bu tahminler, mevcut politikaların güçlendirilmesi ve yenilenebilir kaynakların payının belirgin biçimde artırılması gerektiğine işaret etmektedir. Ayrıca, çalışmada yapılan etki faktörü analizleri sayesinde emisyonları etkileyen temel değişkenlerin büyüklükleri ve yönleri de ortaya konmuştur. MDAM modelinde enerji talebi 69,08 birimlik, fosil yakıtla elektrik üretimi ise 31,24 birimlik artış yönlü etki göstermiştir. Buna karşılık, yenilenebilir kaynaklı elektrik üretimi -44,68 birim ile emisyonları azaltıcı yönde bir katkı sunmuştur. LSTM modelinde ise bu etkiler daha da belirginleşmiştir, enerji talebi 122,49, fosil üretim 173,51 gibi yüksek pozitif etki katsayılarına sahipken, yenilenebilir üretimin etkisi yalnızca 4,21 birim düzeyinde kalmıştır. Bu bulgular, özellikle fosil yakıtlardan uzaklaşılması ve yenilenebilir enerjinin sistematik olarak yaygınlaştırılmasının emisyon azaltımı açısından ne denli kritik olduğunu ortaya koymaktadır. Bu analizlere ek olarak çalışmada COVID-19 etkisini analiz etmek amacıyla 1993–2018 verileriyle pandemi senaryosu dışı modeller oluşturulmuş; 2019'a kadar olan verilerle modeller kurulduğunda 2030 için MDAM 798,14 Mt, LSTM 778,28 Mt öngörmüştür. Bu durum, pandemideki ekonomik ve toplumsal durgunluğun emisyonları azalttığını göstermektedir. Sonuçlar, MDAM'ın LSTM gibi güçlü bir algoritmaya kıyasla daha başarılı tahmin sunduğunu ortaya koymuş olsa da iki modelin de başarılarının yüksek olduğu görülmüştür. Türkiye emisyon zirvesi ve net sıfır hedeflerine ulaşması için yenilenebilir enerji yatırımları, düşük karbonlu teknolojiler ve karbon yakalama sistemlerine öncelik verilmelidir. Her iki model de, senaryo analizleriyle birlikte politika yapıcılara stratejik bir yol haritası sunmakta; veri temelli karar alma süreçlerinin gelişmesine katkı sağlamaktadır. Böylece iklim hedeflerine yönelik risk analizleri ve eylem planları daha sağlam temellere oturtulabilmektedir
Mısır ıslak öğütme prosesi ile nişasta üretiminin aspen plus simülasyonu
No full textThesis (M.Sc.) -- Istanbul Technical University, Graduate School, 2025The increasing public awareness on environmental issues and tighthening regulations are driving the chemical industry towards "Sustainable Business Models" that prioritize reducing fossil resource consumption and preventing waste. However, the necessary transition has been slower than required, making the efficient use of relatively more environmentally friendly conventional biotechnological processes crucial. Accordingly, as an established and profitable biotechnological process, we have identified corn wet milling (CWM) as an ideal platform for implementing modern approaches, such as process integration, to enhance the efficiency and sustainability of chemical industry. Nevertheless, to the best of our knowledge, a comprehensive process simulation of CWM is not available in open literature. This gap in the literature motivated us to perform the present study. CWM is an essential industrial process used for separating corn into its valuable components, including starch, gluten, fiber, and germ. This process plays a critical role in producing a wide range of products, such as corn sweeteners, corn oil, and various food and industrial ingredients. To explore the integration of CWM with various systems or to assess the profitibility potential of various process optimization strategies, it is critical to simulate the process accurately. To address this gap, we simulated CWM in Aspen Plus, the leading computational simultion tool offering advanced thermodynamic and transport models, and comprehensive biocomponent data. Corn kernels, the primary raw material input for the process, have a complex and heterogeneous structure that makes it impossible to characterize the feed stream in Aspen Plus as a straightforward conventional solid. Since no detailed data is available in the Aspen database, we backcalculated the corn kernel composition through the end products in CWM. Using proximate and ultimate analyses data, we have defined starch and lignin as nonconventional solids; and we have considered the remaining components as a mixture of their respective structural monomers. Notably, we have employed the Van Krevelen methodology for functional group identification. Moreover, to reliably predict the thermodynamic and transport properties, we employed the NRTL model. We have simulated the process as accurately as possible, largely based on the know-how of Sigma Process Technologies, a Türkiye-based process design company with a worldwide leading position in CWM. To better represent the actual production process in the simulation environment, we paid extra attention to accurately define the particle size distributions. To reflect the particle size changes that occur during the release of starch and gluten granules embedded in the endosperm under hydraulic and mechanical forces, such as in hydrocyclones, we incorporated grinding units into the simulation, although they do not exist in the actual process. Another significant challenge in modeling was achieving effective phase separation driven by density differences. Due to the inability to specifically define components like germ and fiber within the simulation environment, we could not achieve a perfectly ideal separation performance. To overcome this limitation, we combined hydrocyclone and centrifuge blocks with a separator and treated the combination as an integrated system. Other than these, we have reflected the actual process as faithfully as possible. Eventually, we yielded the following product distribution (on a dry basis): ~51.7% starch, ~10.6% gluten, ~11.2% fiber, ~8.6% germ, and ~13.7% light steep water (LSW). Given that the results approximated to the actual values with a deviation as small as 30%at most, except for LSW, we have made substantial progress in constructing a reliable simulation of CWM. Finally, using CAPCOST, we have evaluated the profitability of the simulated process. With a positive net present value and an attractive discounted internal rate of return, the simulated plant stands out with a short payback period of 3.5 years. Thus, overall, our simulations also reasonably represent the economic feasibility of the CWM process. This appealing outcome is encouraging for devoting more efforts to study modern process integration options in Aspen Plus environment in the future.M.Sc
Akıllı ortamların yapay zekâ destekli bir İORT aracısıyla güçlendirilmesi
No full textThesis (M.Sc.) -- İstanbul Technical University, Graduate School, 2025The development of Internet technologies has led to the Internet of Things (IoT), going beyond connecting only traditional computers and smart phones to also connecting gadgets we use in our daily lives. Devices in various areas such as homes, industry, health care, and transportation can get more integrated and collaborate to answer different needs. Artificial intelligence (AI) powers this transformation by enhancing IoT devices' decision-making and automation capabilities. The synergy between AI and IoT creates smart environments. Within the broader landscape of IoT devices and smart spaces, the Internet of Robotic Things (IoRT) is a relatively new concept that integrates robotics with IoT technology. This integration provides new opportunities and enhances the capabilities of both technologies. IoT can enable remote access to robotic systems and allow robots to communicate and interact with external sensor data. Robots deployed in smart spaces (such as cities, hospitals, warehouses, or industry) make up IoRT. Robotic systems can make real-time decisions by accessing data from external IoT devices, enhancing operational efficiency, interconnectivity, spatial awareness, and adaptability to changing environments and tasks. This study presents a modular IoRT system that applies AI and IoT to enhance the autonomy, spatial awareness, and decision-making of mobile robots. The system is applicable to several areas, such as surveillance, manufacturing, health, warehousing, agriculture, industry, and transportation. We validated this research through a differential drive autonomous robot in a smart transportation context. IoT sensors integrated into a smart station monitor their conditions and provide intelligent information in real time to improve the reliability of the transportation infrastructure. The autonomous mobile agent receives and makes use of this information for its navigation. This system uses a differential drive autonomous robot as the mobile agent, equipped with a Raspberry Pi 4 running ROS (Robot Operating System) for localization, navigation, and mapping along with an orchestrator for interoperability with IoT devices and processes environmental sensor data to dynamically assist the robot's actions. The system integrates affordable IoT modules, such as NodeMCU and ESP32-CAM. The IoT modules (along with several sensors connected to them) are integrated within the smart station that serves as an external data acquisition hub for the overall system. The smart station includes an IoT ultrasonic sensor for detecting the presence of entities inside the smart station and an IoT camera (Esp32-CAM) for capturing images of the entity. When the system detects human presence from captured images, the robot receives navigation instructions to autonomously move to the station. The robot also has a Lidar sensor, an Arduino Nano, DC motors with quadrature encoders, and an onboard camera for live video provisioning during navigation. To enhance the robot's autonomy and decision making, artificial intelligence (AI) is used in two areas: (i) real-time human detection using AI computer vision to improve spatial awareness, and (ii) determining and following the shortest path for navigation. A web application (implemented using the WebSocket protocol) serves the real-time communications of system nodes and live video feedback from the onboard robot camera. The novel contributions of this work are the integration of IoT devices, an autonomous robot, and AI-based methods in an IoRT system, modularity that supports adaptation to different applications, and real-time system monitoring through WebSockets. We evaluated the system's performance based on specific criteria. First, we assessed object detection accuracy by testing the ability of the detection module at the smart station to correctly identify human figures under different lighting conditions. This was crucial for initiating the robot's navigation process. Second, we analyzed the autonomous navigation performance of the robot. This included its ability to move safely to the target upon detecting a human figure (planning routes, avoiding obstacles, and reaching the target). Third, we analyzed the communication delays between the IoT modules, the orchestrator, and the robot by measuring the time that elapsed from the moment a component sent data to when it was received and processed by the respective system element. Last, we examined the efficiency of information flow and transfer on the web interface. We found that the WebSocket protocol was effective for real-time data transmissions, and it ensured messages and visual information from system components got delivered successfully. Our IoRT system demonstrates the potential for various smart domains, including cities, warehousing, health care, smart industry, agriculture, surveillance, and transportation. Key contributions include the modular design for easy adaptation to different applications, seamless integration of AI and IoT for improved autonomy, and real-time system monitoring using WebSockets. This research validates the effectiveness of the IoRT approach through a practical implementation, showcasing its impact on enhancing robotic operations in smart spaces.M.Sc
Thermal stress analysis of heterogeneous materials
No full textTez (Doktora) -- İstanbul Teknik Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, 2025Bir çok mühendislik alanında çeşitli avantajlar ve ilerlemeler sunması nedeniyle heterojen malzemelerin bir sınıfı olan fonksiyonel derecelenmiş malzemeler (FDM) 'in uygulama alanları ve teknikleri büyük önem taşımaktadır. Literatürde mevcut sayısal ve analitik çalışmaları doğrulamak ve bu alanda katkıda bulunmak için fonksiyonel derecelendirilmiş malzemelerin termal gerilme analizleri deneysel yöntemlerle gerçekleştirilmelidir. Uzun vadeli yapısal tasarım için fonksiyonel derecelenmiş malzemelerde oluşabilecek kusur veya oyuklar civarında gerilme konsantrasyonları ile termal gerilme dağılımları araştırılmıştır. Bu çalışmada, sabit sıcaklık değişimi etkisindeki kompozit plakta termal gerilmelerin analizi yapılmıştır. Bunun için teknik literatürde bulunan bilgiler tartışılarak gereken analizler ile yeni çıkarımlar yapılmıştır. Çalışma kapsamında günümüzde pek çok alanda kullanılan tabakalı kompozit ve fonksiyonel derecelendirilmiş plaklar ele alınmıştır. İlk olarak, yalnızca termal genleşme katsayıları farklı olan malzemelerden imal edilmiş kompozit plaklar ele alınmış ve termal gerilme dağılımını anlamak için deneysel ve sayısal modeller geliştirilmiştir. Deney modelleri literatürde karşılaşılan farklı oyuk tipi ve geometrilerini içeren iki katmanlı plak modelleri ve üç katmanlı plak modelini içermektedir. Deney yönteminde termal genleşmenin mekanik modellenmesi yöntemi ile üç boyutlu fotoelastisite kullanılmıştır. Deneysel ve sayısal analizi doğrulamak için literatürde homojen plak için önerilen temel termoelastisite yöntemleri, ele alınan problemlere uygulanarak analitik çözüm türetilmiştir. Türetilen analitik ifadeler ele alınan modellere uygulandığında deneyden elde edilen sonuçlarla uyumlu sonuçlar elde edilmiştir. Ayrıca deneylerden oyuk ucu yarıçapı ile gerilme yığılması değişimine ait sonuçlar elde edilmiştir. Oyuk ucundaki gerilme yığılmasının, iki katmanlı bir kompozit plağa ara katman eklendiğinde azaldığı gösterilmiştir. Fonksiyonel derecelendirilmiş malzeme (FDM) ile yapılan kaplama uygulamalarına ait termal gerilme analizi için deney modeli geliştirilmiştir. Bunun için termal genleşme katsayısı iki farklı fonksiyona göre değişen FDM ile kaplanmış plak modelleri oluşturulmuştur. Bu durumlara ait optimum derecelendirme fonksiyonuna ait bazı çıkarımlar yapılmıştır. İkinci olarak kalınlığı doğrultusunda ısıl genleşme katsayısı ve elastisite modülünün sürekli bir fonksiyonla değiştiği heterojen plakta termal gerilme analizi yapılmıştır. Bu tür problemler için literatürde önerilen analitik çözümdeki bazı eksiklikler belirlenmiştir. Literatürde şeritlerde termal gerilme analizi için önerilmiş "Şekil Değiştirmelerin Bastırılması Yöntemi (Strain Suppression Method)" ele alınan plak problemi için uygulanmış ve deneylerle uyumlu sonuçlar elde edilmiştir. Bu tür problemler için farklı malzemelerden imal edilmiş plak modelleri kullanılmıştır. Sayısal model kullanılarak kompozit plakta katman sayısı, katman kalınlığı, derecelendirme fonksiyonu, kompozitteki malzemelerin elastisite modüllerinin oranı parametreleri çalışılmıştır. Ayrıca kompozit ile kaplanmış plakta kompozit özellikleri de parametre olarak seçilmiştir. Deney modelleri katmanlarındaki malzeme özellikleri adım değişimi, modellerdeki malzeme katsayılarının sürekli veya çok katmanlı (>2) adım değişimi için bir referans noktası olarak kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda elastisite modülünün değişiminin çeşitli tabakalı kompozit ve FDM için gerilme dağılımlarına ve gerilme konsantrasyonunun değişimine etkileri gösterilmiştir. Dört katmanlı deneysel model, katmanlı bir kaplamanın sonucu olarak termal gerilme dağılımlarındaki farkları göstermiştir. Elastisite modülünün değişimi açısından malzeme derecelendirmesini optimize etmek için ampirik bir formül türetilmiştir. Bu formül, kompozit plakalardaki malzemelerin veya kompozit malzeme ile kaplanmış plakalardaki kaplamaların derecelendirmelerinin, doğrulanmış analitik ve sayısal modellerle optimize edilebilmesini sağlamaktadır.Doktor
Synthesis and biological applications of water-soluble meso-substituted bodipy compounds
No full textTez (Yüksek Lisans)-- İstanbul Teknik Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, 2025BODIPY, mükemmel optik özellikleri ile tanınan organik floresan bileşik ailesine verilen bir adlandırmadır. Parlak floresan, iyi çözünürlük, modifiye edilebilirlik ve yüksek foto kararlılık gibi özellikleri, BODIPY bileşiklerinin biyolojik ve kimyasal uygulamalarda yaygın olarak kullanılmasına olanak tanımaktadır. Uygulama alanları arasında çoğunlukla biyoetiketleme, hücre görüntüleme, kimyasal sensör ve güneş pillerinde kullanım yer almaktadır. Ayrıca BODIPY türevleri fotodinamik terapide oldukça ideal bir fotoduyarlaştırıcı ajan olarak da görev yapabilmektedir. Bu yaygın kullanımlar, geniş kapsamlı işlevselleştirme reaksiyonlarına dayanmaktadır. BODIPY çekirdeğinin modifikasyonu, bu boyaların fotofiziksel özelliklerini ayarlamak için kullanılır. Örneğin yapının uygun şekilde fonksiyonlandırılması ile düşük toksisiteye sahip bileşikler elde edilebilmektedir. Bu düşük toksisiteli bileşikler de özellikle biyomedikal uygulamalarda oldukça önemlidir Ayrıca hücresel görüntüleme, moleküler mantık kapıları, ışık yayan cihazlar, ilaç taşıma ajanları, kemosensörler, boya duyarlı güneş pilleri, floresans anahtarlar ve fotodinamik terapi gibi birçok alanda kullanılmaktadırlar.Terapötik olarak ilgi çekici moleküllerin biyolojik aktivitesini arttırma söz konusu olduğunda karbonhidratlar önemli yapılardır. Artan hidroksi gruplarının polar çözücülerdeki çözünürlük üzerinde önemli bir etkisi bulunmaktadır. Buna ek olarak, karbonhidratların eklenmesi, terapötik bileşiklerin biyoyararlanımını artırmak için basit bir yöntemdir. Peptidlerin ve antitümör ajanların çözünürlüğü ve hücresel alımı, karbonhidratlara bağlanarak önemli ölçüde iyileştirilebilir. Ayrıca, biyolojik sistemlerde su tutma kapasitesi yüksek olan PEG gruplarının bulunması, biyouyumluluğu sağlamaya ve toksisiteyi azalmaya önemli katkı sağlamaktadır. PEG modifikasyonu, molekülün hücreler ve dokular tarafından daha verimli şekilde alımını sağlayabilir. Bu çalışma kapsamında, karbonhidrat ve PEG grupları ile sübstitüe edilmiş BODIPY bileşiklerinin sentezi gerçekleştirilmiştir. Böylece hidrofobik BODIPY merkezinin sulu sistemlerde ve biyolojik uygulamalarda kullanılabilirliğini arttıracak hidrofilik gruplar BODIPY yapısına dahil edilmiştir. Literatürde BODIPY bileşiklerinin sentez ve yapısal özellikleri hakkında çok sayıda çalışma vardır, ancak biyouyumlu BODIPY türevleri ile ilgili çalışmalar oldukça sınırlıdır.Bu çalışmada başlangıç bileşiği olan 5-pentaflorofenil-dipirometan bileşiğinin mezo konumunda yer alan pentaflorofenil grubundaki p-flor atomları, nükleofilik sübstitüsyon reaksiyonlarına karşı oldukça reaktiftir. Bu nedenle 5-pentaflorofenil dipirometan bileşiğindeki pentaflorofenil grupları ile solketal, 1,2:5,6-di-Oizopropiliden-α-D-glukofuranoz ve tetraetilenglikolmonometileter bileşiklerinin yapısında yer alan reaktif –OH grupların KOH bazı varlığında kuru THF içerisinde aromatik nükleofilik sübstitüsyon reaksiyonu sonucu (2,2-dimetil-1,3-dioksolan-4- yl)metoksi, 1,2:5,6-Di-O-izopropiliden-α-D-glukofuranozil ve 2-(2-(2-(2- metoksietoksi)etoksi)etoksi)etoksi grupları sübstitüe dipirometan türevleri elde edilmiştir. Dipirometan türevlerinin, 2,3-dikloro-5,6-disiyano-1,4-benzokinon varlığında bor triflorür dietil eterat ile reaksiyonu sonucunda BODIPY türevleri elde edilmiştir. Ayrıca 1,2:5,6-Di-O-izopropiliden-α-D-glukofuranozil grubu içeren BODIPY türevinin yapısında bulunan koruma grupları asidik koşullarda (TFA-Su karışımı) açılarak gliserol türevi içeren suda çözünür BODIPY bileşiği elde edilmiştir. Sentezi gerçekleştirilen dipirometan ve BODIPY bileşiklerinin karakterizasyonu 1 H NMR, 13C NMR, FT-IR, kütle ve UV-vis gibi spektral yöntemler kullanılarak sağlanmıştır. Ayrıca sentezlenen suda çözünür BODIPY bileşiklerinin antioksidan aktivite, mikrobiyal hücre canlılığı ve biyofilm inhibisyon gibi biyolojik özellikleri incelenmiştir. Çalışılan tüm numunelerin tüm konsantrasyonlarda iyi radikal temizleme aktivitesi gösterdiği, %100 oranında bakteri üremesinde azalma sağlandığı ve S. aureus ve P. Aeruginosa'ya karşı olağanüstü biyofilm inhibisyon özellikleri gösterdikleri tespit edilmiştir. Sonuç olarak, bu çalışmada incelenen BODIPY örneklerinin yeni ilaç tasarımları ve yeni çalışmalar için önemli bir kaynak olabileceği düşünülmektedir.Yüksek Lisan
Biyolojik oksidoredüktaz enzimleri ile kiral aminlerin asimetrik sentezinin hesaplamalı kimya yöntemleri ile incelenmesi
No full textThesis (Ph.D.) -- Istanbul Technical University, Graduate School, 2025Chiral amines play a pivotal role as essential building blocks in the production of drugs, agricultural chemicals and some other special chemicals. Enantiopure chiral amines are of particular importance in pharmaceutical chemistry, as evidenced by their use as strong pharmacophores in various drugs, including pain relievers, tuberculosis drugs, Alzheimer's drugs and depression drugs. However, the chemical syntheses of these amines often entail significant challenges. These include the use of toxic chemicals, the formation of numerous by-products, and a multistage synthesis process, which has led to an increased focus on more environmentally friendly approaches. A promising solution that has gained prominence in recent studies is the use of chiral amine synthesis with the assistance of enzymes. It has been established that enzymes such as ꙍ-transaminases, monoamine oxidases, amine dehydrogenase, phenylalanine ammonium lyases, imine reductases (IREDs), lipases, p450 monooxygenases, Pictet-Spenglerases, and berberine bridge enzymes are employed in the synthesis of chiral amines. Of these, imine reductases, which are NADPH-dependent oxidoreductases, are of particular significance. These enzymes catalyze the asymmetric reduction of prochiral imines to the corresponding amines. Tetrahydroisoquinolines (THIQs) are a class of chemical compounds that has been identified in the structural frameworks of pharmaceutical drugs employed in the treatment of various medical conditions, including cancer, gout, pain management, and neurodegenerative diseases. These substituted tetrahydroisoquinolines are included in the structures of approved natural, synthetic, and semi-synthetic drugs. The present study investigates the stereoselectivity of the SnIR enzyme from Stackebrandtia Nassauensis on 1-methyl-3,4-dihydroisoquinoline substrate through in silico methods. In the experimental study by Li et al., it was reported that the aforementioned enzyme is highly S selective on the 1-methyl-3,4-dihydroisoquinoline substrate. The calculations were initiated with model work. The objective of the model study was to ascertain the critical distances and angles. The model study involved two distinct calculations: one with and one without the use of water. The barrier of the model study with water assistance was found to be considerably higher than that without water assistance. Consequently, it was determined that the subsequent analysis would be conducted without the use of water assistance. As it is known, it is extremely difficult to make quantum mechanical calculations with enzymes since these structures contain a large number of atoms. To address this challenge, a structure is devised to model the enzyme through the formation of a cluster, encompassing the critical residues and the reaction zone. The cluster that was utilized in the DFT calculations was formed using three principal elements, which were based on both empirical and computational evidence: 1. The crystal structure of SnIR 2. Experimental data including kinetics and mutations of IREDs in general 3. Residue interaction patterns from docking. For the cluster formation step, the IRED enzyme (PDB ID: 6JIT) was selected from the protein data bank. The relevant structure contains substrate, cofactor, and enzyme. Subsequently, enzyme-substrate and enzyme-cofactor interactions were evaluated in order to determine the critical residues in the cluster. Given that the substrate currently in the 6JIT structure differs from the substrate to be studied, molecular docking was performed for the new substrate by deleting the previous substrate from the structure. The molecular docking analysis of the new structure revealed the presence of the enzyme, 1-methyl-3,4-dihydroisoquinoline substrate, and the cofactor. Subsequently, an evaluation of the enzyme-substrate interactions within the novel structure was conducted to detect the critical residues. Additionally, a comprehensive review of the existing literature was conducted to determine the residues that should be included in the cluster model. Once the residues that were critical were determined, the cluster model was formed. Some of the residues used to construct the cluster for DFT calculations are included in their full form, while others are represented as backbones or side chains. The residues were generally cut from the Cα of their proceeding residue properly, ends capped with hydrogen atoms and the end atoms were frozen in their 3-dimensional geometry in the crystal structure of the enzyme during geometry optimization. The formed cluster model included 284 atoms and has a net charge of zero. In the quantum mechanical calculations, all geometry optimizations were executed with the 6-31G(d,p) basis set with the B3LYP functional. To refine the energies, the 6-311+G(2df,2p) basis set was employed with the wB97XD functional for single point energies. The polarizable continuum model (PCM) was selected as the solvent method, and calculations were executed with a dielectric constant of 4.0. The Gaussian 16 program was utilized for quantum mechanical calculations. Following optimization, a comparison was made between the non-optimized and the optimized clusters. An evaluation was conducted to ascertain whether a change in the position of critical residues had occurred. It was determined that no significant changes were present. During the conversion of imine to the amine structure, two hydrogens are needed to convert the double bond to single bond: One of these hydrogens is from a proton donor residue in the vicinity of the active site and the other is the hydride from the NADPH, which acts as a cofactor. The reaction was first considered as concerted and a corresponding mechanism was modelled where these hydrogens were transferred simultaneously. The barrier was found to be quite high and incompatible with the enzyme kinetics. Consequently, the stepwise reaction was examined. The stepwise reaction consists of two steps. The first step is the proton transfer from a proton donor residue. It is postulated that a protic residue in the vicinity of the active site of the enzyme may be involved in the iminium formation step. In S-type IREDs this proton donor residue was reported to be usually Tyr. In the second step of the reaction, hydride transfer takes place from NADPH to the formed iminium ion. In the first step, the proton transfer process was investigated, and the barriers were calculated for both scenarios: with and without the aid of water. The barriers were found to be very small and close to each other. Based on these findings, it was concluded that the initial step of the reaction could occur with or without the assistance of water. The second step was identified as both the rate-determining step, and the stereo selective step. The hydride transfer was subjected to comprehensive analysis through computational modelling. In constructing the input geometries for transition states, the residues and NADPH were held stationary in their crystal structure in the cluster and the substrate was positioned with respect to NADPH in a suitable geometry for a transition state structure for hydride transfer. All possible orientations of the substrate with respect to NADPH was spanned, without ignoring the crystal structure geometry for the substrate. All the transition states and the enzyme-substrate complexes were evaluated according to the position of the substrate nitrogen with respect to Tyr171, the corresponding barriers and the relative energies of the modelled enzyme-substrate complexes. The proximity of the substrate nitrogen to Tyr171, both in proximity and in its absence, has been demonstrated to effect interactions and the reaction barriers. The calculations presented in this study demonstrated that the hydrogen bonding (especially between the C=O oxygen of the amide group of NADPH and the substrate, which created a stabilization in the transition state structures) and steric effects (in particular, the overlap of the substrate isoquinoline and the NADPH's pyridine rings as a result of the hydride attack at Si vs Re faces of the substrate) and their complex interplay between the two are the most significant parameters that determine the stereoselectivity. A review of the literature revealed that Tyr is generally found to be important in terms of stereo selectivity for S-type IREDs, while Asp is found to be important for R-type IREDs. In this study, a mutation was introduced into Tyr171, the proton donor residue, converting it to Asp. Subsequent to this alteration, a recalculation of the barrier energies for the hydride transfer step revealed no discernible change in stereo selectivity. A thorough review of the study indicates that the reaction mechanism was meticulously examined, considering all its stages and potential outcomes. This detailed investigation led to the determination that the reaction occurred in two steps. The calculations performed on the hydride transfer step, which is the step that determines both the stereoselectivity and the rate, have demonstrated a preference for the S-product, in accordance with the experimental study conducted by Li et al. It is noteworthy that no mutation was introduced in the experimental study by Li and colleagues. The mutation study conducted exclusively through the in silico method in this thesis revealed no alteration in stereo selectivity. The present study has focused on the asymmetric synthesis of 1-Methyl-1,2,3,4-tetrahydroisoquinoline, which is of considerable importance to the pharmaceutical industry. The research has created a valuable opportunity to study the phenomenon of stereoselectivity in such a large system with an atomistic approach. It is asserted that, when considered in conjunction with other examples found in the existing literature on the subject, this study will facilitate an in-depth understanding of these systems and the development of approaches that will enable the tuning of selectivity in the desired direction. The comprehension of structure-activity relationships in asymmetric syntheses employing IREDs is anticipated to offer a considerable contribution to the long-term engineering of such processes.Ph.D
Practical detection of parasitic effects and switching losses in power MOSFETs by double pulse test and reliability analysis by Monte Carlo method
No full textTez (Yüksek Lisans) -- İstanbul Teknik Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, 2025Günümüz dünyasında artan bilimsel gelişmelerle birlikte elektronik cihazlar daha küçük, daha hızlı ve daha verimli hale gelmiştir. Transistörler, modern elektronik ve teknoloji devriminin temel bileşenlerinden biridir ve sayısız uygulamanın merkezinde yer alır. Güç yönetimi ve kontrol sistemlerinde kullanılan transistörler, enerji verimliliğini artırarak endüstriyel cihazlardan yenilenebilir enerji sistemlerine kadar geniş bir yelpazede yaygın olarak kullanılır. Motor sürücülerin tasarımı sırasında göz önüne alınan ana kriterler verim, boyut ve maliyettir. Bunlar birçok parametreye bağlı olsa da çalışma sırasında açığa çıkan ısının ana kaynağı olan güç kayıplarının büyük bir kısmı yarı iletken anahtarlama elemanları tarafından oluşturulmaktadır. Bu elemanların doğru seçimi ve etkin kullanımı, sistemin genel performansını doğrudan etkiler. Ayrıca, soğutma sistemlerinin tasarımı ve yerleşimi de bu kayıpların yönetilmesinde kritik bir rol oynar. Yarı iletken malzemelerin termal özellikleri ve anahtarlama hızları, sürücülerin verimliliğini belirleyen önemli faktörlerdir. Yüksek verimli güç dönüştürücüleri ve eviricilerde, MOSFET ve IGBT gibi transistör türleri, yüksek anahtarlama hızları ve düşük kayıpları ile öne çıkar. İletim ve anahtarlama sırasında güç kayıpları nedeniyle ısı açığa çıkar. Bu kayıpların büyük bir kısmı, transistörlerin anahtarlama sırasında sergilediği davranışlardan kaynaklanır. Güç kayıplarını en aza indirmek ve ideal tasarımı oluşturmak için kayıpların tasarım aşamasında öngörülmesi ve hesaplanması büyük önem taşır. Bu çalışmada, ilk olarak MOSFET'lerin yapısı ve çalışma prensipleri incelenmiştir. Ardından dinamik karakteristikleri ve seçim kriterleri ele alınmıştır. Güç MOSFET'lerinde iletim direnci, yükselme zamanı, düşme zamanı ve kapasitelerin etkisini görmek için birbirine yakın değerlerde iki MOSFET, çift darbe testi ile incelenmiş ve deneysel sonuçlar, benzetim ile hesaplama sonuçlarıyla desteklenmiştir. Bütün sonuçların birbirine paralel olarak gösterdiği IAUS260N10S5N019T seri numaralı MOSFET'in belirtilen koşullarda daha verimli olduğudur. Ardından MOSFET'lerin güvenilirliğini değerlendirmek için Monte Carlo analizi ve en kötü durum analizi yöntemleri kullanılmıştır. Monte Carlo analizi ile sıcaklık, besleme gerilimi ve üretim toleransları gibi parametreler, belirlenen aralıklar içinde rastgele değişim göstererek olası sonuçların istatistiksel dağılımı elde edilir. Bu sayede, MOSFET'in gerçek dünya koşullarında performansındaki olası sapmalar ve arıza olasılığı öngörülür. Bu sayede, cihazın güvenli çalışma sınırları belirlenmiştir. Bu iki yöntemin bir arada kullanılmasıyla, MOSFET tasarımlarının güvenilirliği artırılarak elektronik sistemlerin kararlılığı ve performansı en üst düzeye çıkarılmıştır. Paralel MOSFET'lerin akım dağılımını incelemek için, ilk olarak birbirine dört paralel kol bulunan ve her kolda iki seri bağlı MOSFET'in ve sürücü kartının şema ve devre baskı kartı tasarımı yapılmıştır. Tasarım sırasında dikkat edilmesi gereken noktalara değinilmiştir. Yol kalınlıkları belirtilen 22 kW güç seviyesi için hesaplanmış ve sıcaklık artışı dikkate alınmıştır. Anahtarın iç yapısından kaynaklanan doğal parazitik etkiler olduğu gibi devre yapısından eklenen parazitik etkiler de mevcuttur. Bu tez çalışmasında, devre ile ilgili olan, yani MOSFET kaynak bağlantılarına ait parazitik etkiler, MOSFET'ler arası kaçak endüktanslar ve anahtarlama döngüsü kaçak endüktansı incelenmiş ve akım bağlanma etkisi olup olmama durumuna göre matrisler çıkartılmıştır. Benzetim ve test sonuçları, akım dağılımının nasıl gerçekleştiğini ve parazitik etkilerin bu dağılıma olan etkisini göstermiştir. Farklı kapı dirençleri ve sönümleyici kapasitelerle yapılan karşılaştırmalar sonucunda hangi değerlerin kullanılacağına karar verilmiştir. 14,7 Ω kapı direnci, kayıpların en uygun düzeyde olduğu ve tepe değerlerini de aynı şekilde dengeli bir hale getirdiği için, 50 nF sönümleyici kapasite kayıpların artmasını kapı direncine göre daha az etkilediği için yüksek seçilmiş, bu sayede gerilim dalgalanmaları ve ani gerilim değişimi (dv/dt) azaltıldığı için seçilmiştir. Sonuçların yorumlanması bölümünde, elde edilen veriler ışığında akım dağılımının iyileştirilmesi için öneriler sunulmuştur. Bu çalışmalar, paralel MOSFET'lerin daha verimli ve güvenilir bir şekilde kullanılmasına katkı sağlamaktadır.Yüksek Lisan