Kasetsart University
Thai Agricultural Research Repository (เครือข่ายสารสนเทศงานวิจัยเกษตรไทย)Not a member yet
3752 research outputs found
Sort by
Production and marketing systems of safe vegetable business: A case study of Suan Salad Jan Dao, Mueang District, Khon Kaen province
No full textProgressive small farm holders have various channels to market their produces as they could continuously develop their production. Grower can market his vegetable throughout the year through 3 channels namely, retailing, wholesaling and supermarket sell or modern trade. Grower produced his/her crops whole year round by relay rotation cropping of 3 main crops; Japanese cucumber, cherry tomato and leaf lettuce. Grower had to invest over one million baht for 5 rai vegetable plantation and 1.08 million baht investment fund. He/she could get Internal Rate of Return (IRR) at 7% per year for 5 years operation term. He could get highest profit from wholesaling channel. But the highest sale volume was through retailing channelปัจจุบันเกษตรกรมีช่องทางการตลาดพืชผักที่หลากหลาย นำไปสู่การพัฒนาระบบการผลิตพืชผักเชิงธุรกิจ การขายพืชผักผ่านช่องทางตลาดต่าง ๆ ให้ผลตอบแทนแก่เกษตรกรอย่างไร เป็นคำถามของการศึกษานี้ การศึกษานี้เป็นการศึกษาเกษตรกรผู้ปลูกพืชผักเพื่อการค้าในลักษณะผู้ประกอบการเชิงพาณิชย์เต็มรูปแบบ ผลการศึกษา พบว่า มีการขายผลผลิตผ่าน 3 ช่องทาง คือ ขายปลีกที่ตลาดสด ขายส่งให้ร้านอาหาร และขายผ่านซุปเปอร์มาร์เก็ต ศึกษาโดยวิธีกรณีศึกษา ผลจากการศึกษาพบว่าเกษตรกรผู้ผลิตเชิงการค้าสามารถผลิตพืชผักพันธุ์ปรับปรุงเพื่อการค้าได้ตลอดทั้งปี
โดยเลือกวางแผนการผลิตเหลื่อมพื้นที่ผสมชนิดพืชผัก ได้แก่ แตงกวาญี่ปุ่น มะเขือเทศเชอรี่ และสลัดใบสีเขียวแดงด้วยเงินลงทุนของตนเอง 1.08 ล้านบาท บนพื้นที่ 5 ไร่ ซึ่งให้ผลตอบแทนภายในโครงการร้อยละ 7 ต่อปีสำหรับการลงทุน 5 ปี ทั้งนี้ผู้ประกอบการมีผลกำไรสูงสุดจากช่องทางการตลาดโดยขายส่งให้ร้านอาหาร แต่การขายผักผ่านช่องทางการขายปลีกด้วยตนเองมีปริมาณสูงสุ
Propiconazole sensitivity of Bipolaris oryzae, the causal agent of rice brown spot disease, isolates from central Thailand
No full textFungicides are important tool for managing diseases in many crops. For example, managing brown spot of rice relies on the application of fungicides. The heavy use of fungicides has triggered to the development of isolates of Bipolaris oryzae (Helminthosporium oryzae) resistant to fungicides. This survey, the farmers were randomly interviewed about fungicide application, showed that most of farmers (76%) used triazole fungicide. 18, 16, 8 and 8 % used dithiocarbamat, triazolobenzo strobirulin and benzimidazole respectively. In vitro fungicide sensitivity assays using poison media technique expressed propiconazole and haxaconazole at concentration 10 ppm inhibit completely mycelium growth. This study was undertaked for evaluating the prevalence of fungicide resistance within B. oryzae isolated from rice fields throughout the central part of Thailand. Effective concentration that produces 50% inhibition (EC50) was estimated based on relative mycelial growth of B.oryzae on Potato Dextrose Agar (PDA) versus PDA amended with the concentration of propiconazole at 0.1, 1 and 10 μg a.i./ml Range of EC50 was 0.2 to 1.59 ug a.i./ml Discriminatory concentrations for propiconazole was 0.5 μg a.i./ml In difference location, mean EC50 were various. B. oryzae isolated from Suphan Buri were discovered at the highest mean EC50 among the other location which isolated from Nonthaburi, Phra Nakhon Si Ayutthaya, Sing Buri, Ang Thong and Chai Nat showed mean EC50 at 6.3, 5.7, 4.8, 3.1, 2.3 and 1.6 ug a.i./ml respectively.โรคใบจุดสีน้ำตาลของข้าวเป็นโรคข้าวที่สามารถพบโดยทั่วไปในนาเขตภาคกลาง การป้องกันกำจัดที่เกษตรกรนิยมใช้มากที่สุด คือ การใช้สารป้องกันกำจัดโรคข้าว ซึ่งการใช้สารป้องกันกำจัดโรคข้าวในปริมาณมากนำไปสู่การพัฒนาความต้านทานต่อสารป้องกันกำจัดเชื้อราของเชื้อรา Bipolaris oryzae (Helminthosporium oryzae) สาเหตุโรคใบจุดสีน้ำตาล ซึ่งสารป้องกันกำจัดเชื้อราที่เกษตรกรนิยมใช้เป็นกลุ่ม triazole มากที่สุดถึง 76 เปอร์เซ็นต์ รองลงมา คือ 16 เปอร์เซ็นต์ ใช้สารป้องกันกำจัดเชื้อรากลุ่ม triazolobenzo 18 เปอร์เซ็นต์ ใช้สารป้องกันกำจัดเชื้อรากลุ่ม dithiocarbamate 8 เปอร์เซ็นต์ ใช้สารป้องกันกำจัดเชื้อรากลุ่ม strobirulin และ 8 เปอร์เซ็นต์ ใช้สารป้องกันกำจัดเชื้อรากลุ่ม benzimidazole การศึกษานี้จึงนำสารป้องกันกำจัดเชื้อรา propiconazole ซึ่งเป็นสารป้องกันกำจัดเชื้อราในกลุ่ม triazole เป็นตัวแทนศึกษาความต้านทานต่อสารป้องกันกำจัดเชื้อราของ B. oryzae ในนาข้าวเขตภาคกลาง ผลการทดสอบความต้านทานต่อสารป้องกันกำจัดเชื้อรา propiconazole haxaconazole และ tricyclazole ด้วยวิธี poison media technique บนอาหารเลี้ยงเชื้อรา Potato Dextrose Agar (PDA) ที่ความเข้มข้น 0.1, 1 และ 10 ppm พบว่า สารป้องกันกำจัดเชื้อรา propiconazole และ hexaconazole สามารถยับยั้งการเจริญของเชื้อราได้สมบูรณ์ที่ระดับความเข้มข้น 10 ppm แต่สารป้องกันกำจัดเชื้อรา tricyclazole ไม่สามารถยับยั้งการเจริญของเส้นใยเชื้อราได้แต่ยับยั้งการสร้างรงควัตถุได้ที่ระดับความเข้มข้น 1 ppm การทดลองนี้เน้นศึกษาประสิทธิภาพของสารป้องกันกำจัดเชื้อรา propiconazole และระดับความต้านทานของเชื้อรา
B. oryzae ค่าประสิทธิภาพของสารป้องกันกำจัดเชื้อรา propicanazole ที่มีผลยับยั้งการเจริญได้
50 เปอร์เซ็นต์ (half maximal effective concentration, EC50) อยู่ระหว่าง 0.2 ถึง 15.9 ug a.i./ml และค่า discriminatory dose อยู่ที่ 5 ug a.i./ml ค่า EC50 เฉลี่ยของไอโซเลทของเชื้อรา B. oryzae จากจังหวัดสุพรรณบุรีสูงที่สุด รองลงมา ได้แก่ จังหวัดนนทบุรี พระนครศรีอยุธยา สิงห์บุรี อ่างทอง และชัยนาท โดยมีค่า 6.3, 5.7, 4.8, 3.1, 2.3 และ 1.6 ug a.i./ml ตามลำดั
IR77954-28-36-3 the non glutinous rainfed rice promising line for the upper north
No full textThe non-glutinous rainfed rice promising line IR77954-28-36-3 was first cross at the International Rice Research Institute in 1998. Selected and back cross at Ubon Ratchathani Rice Research Center between 1999-2004. Evaluated yield potential and environmental adaptation in the Upper North between 2005-2012. Average grain yield was 12-22% higher than KDML105 in research centers, flowering date between 12-22 October, 117-162 centimeter height, good perform in farmer fields, resistance to blast disease in seedling stage. Good response to nitrogen fertilizer, physical chemical and cooking quality like KDML105. Adopted by farmers and consumers in the activity of preference analysis by farmer participatory rice varieties selection.ข้าวเจ้าสายพันธุ์ IR77954-28-36-3 ผสมพันธุ์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2541 ที่สถาบันวิจัยข้าวนานาชาติ ประเทศสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ นำเข้ามาปลูกคัดเลือกและผสมกลับที่ ศูนย์วิจัยข้าวอุบลราชธานี ระหว่าง ปี พ.ศ. 2542-2547 ปลูกศึกษาศักยภาพการให้ผลผลิตภายในศูนย์วิจัยข้าว ในนาเกษตรกร ปลูกศึกษาการปรับตัวต่อสิ่งแวดล้อมในภาคเหนือตอนบน ระหว่าง พ.ศ. 2548-2555 พบว่าผลผลิตเฉลี่ยสูงกว่าข้าวขาวดอกมะลิ 105 ร้อยละ 12-22 ในแปลงทดลองภายในศูนย์วิจัยข้าวภาคเหนือตอนบน อายุออกดอกเฉลี่ยระหว่างวันที่ 12 - 24 ตุลาคม มีความสูงเฉลี่ยระหว่าง 117-162 เซนติเมตร มีการปรับตัวดี ต้านทานโรคไหม้ในระยะกล้า ตอบสนองต่อการใส่ปุ๋ยไนโตรเจนดี ลักษณะเมล็ดและคุณภาพหุงต้มรับประทานใกล้เคียงข้าวขาวดอกมะลิ 105 เป็นที่ยอมรับของเกษตรกรผู้ปลูกและผู้บริโภค ในกิจกรรมการประเมินความชอบโดยเกษตรกรมีส่วนร่วมคัดเลือกพันธุ์ข้าวนาน้ำฝ
Application of THEOS satellite image for assessment wet season rice area in Chiang Rai and Mae Hong Son provinces
No full textIn the Upper North of Thailand, the biggest wet season rice area is Chiang Rai province whereas the smallest is Mae Hong Son. In each year the rice area data from each organizes are different. Application of geographic information technologies by translating THEOS satellite image is one of channel for the classification of rice-growing areas of the two provinces. It can be use to predict the rice yield as well as use for the data base for rice research in Chiang Rai and also rice production for food security forecast of Mae Hong Son province. The implementation of Chiang Rai rice growing area is total 1,245,342 rais, with quite similar to the statistic data from the Bureau of Agricultural Economics in 2010 with amount of 1,261.022 rais, both different in 15,680 rais or just 1 percent. Mae Hong Son province has rice field total 113,842 rais which higher than statistic data from the Bureau of Agricultural Economics in 2010 which has rice growing area of 96,809 rais, different to 17,033 rais, or 17 percent. It is possible to use information technology to geographically identify rice area for cultivation area and yield estimates for the extension and the research in the future. The visual interpretation of Mae Hong Son is quite difficult due to it is a small area. But it is useful to evaluate the scattered rice areas that difficult to reach, for the purpose of planning planting crops for food security or reduce shifting cultivation.จังหวัดเชียงรายเป็นจังหวัดที่มีเนื้อที่ปลูกข้าวนาปีมากที่สุดและแม่ฮ่องสอนเป็นจังหวัดที่มีเนื้อที่ปลูกข้าวน้อยที่สุดในภาคเหนือตอนบน จากข้อมูลเนื้อที่ปลูกข้าวนาปีในแต่ละปีและข้อมูลแต่ละหน่วยงาน มีจำนวนไม่เท่ากัน การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีสารสนเทศทางภูมิศาสตร์โดยการแปลภาพถ่ายดาวเทียมธีออส ด้วยโปรแกรมคอมพิวเตอร์ เป็นแนวทางสำหรับใช้จำแนกพื้นที่ปลูกข้าวของทั้งสองจังหวัด เพื่อประเมินเนื้อที่ปลูกข้าวนาปีและพยากรณ์ผลผลิตข้าว รวมทั้งเป็นข้อมูลสำหรับงานวิจัยด้านข้าวของจังหวัดเชียงราย และพยากรณ์ผลผลิตข้าวสำหรับความมั่นคงทางอาหารของจังหวัดแม่ฮ่องสอน จากการดำเนินงาน พบว่า จังหวัดเชียงรายมีเนื้อที่ปลูกข้าวจำนวน 1,245,342 ไร่ ใกล้เคียงกับสถิติการปลูกข้าวนาปี 2553 ของจังหวัดเชียงรายจากสำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร ที่มีเนื้อที่ 1,261,022 ไร่ แตกต่างกันเพียง 15,680 ไร่ หรือ ร้อยละ 1 ส่วนจังหวัดแม่ฮ่องสอน พบว่า มีเนื้อที่ปลูกข้าว จำนวน 113,842 ไร่ ซึ่งมากกว่า สถิติการปลูกข้าวของนาปีของจังหวัดแม่ฮ่องสอนจากสำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร ที่มีเนื้อที่ 96,809 ไร่ จำนวน 17,033 ไร่ หรือ ร้อยละ 17 จากผลการจำแนกพื้นปลูกข้าวนาปีของจังหวัดเชียงราย มีความเป็นไปได้ในการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศทางภูมิศาสตร์สำหรับจำแนกพื้นที่ปลูกข้าวเพื่อประมาณการเนื้อที่ปลูกและผลผลิตสำหรับงานด้านส่งเสริมการผลิตและงานวิจัยได้ในอนาคต ส่วนการแปลภาพจังหวัดแม่ฮ่องสอน มีความยากลำบากมากกว่า เนื่องจากเป็นพื้นที่ขนาดเล็ก กระจัดกระจาย แต่เป็นประโยชน์ในการประเมินพื้นที่ปลูกข้าวที่เข้าถึงยาก เพื่อประโยชน์ในการวางแผนการปลูกข้าวเพื่อความมั่นคงทางอาหาร หรือลดการทำไร่เลื่อนลอ
Detection of fragrant gene in rice by real-time PCR
No full textAromatic rice is a specific group of rice having high price in the world rice market. Fragrant trait is therefore included in the principal goal for rice production and improvement. A recessive gene on chromosome 8 has been elucidated to be homology with the gene encoded for betaine aldehyde dehydrogenase (BADH2). In fragrant rice this gene was mutated by 8 bp deletion in exon 7 resulting in accumulation of 2-acetyl-1-pyrroline (2AP). In this study, BADEX7-5 primer which is specific for fragrant gene (badh2) was tested by conventional PCR and Real-time PCR. Both methods showed the same PCR product size of 95 and 103 bp in fragrant and non-fragrant rice, respectively. High Resolutions Melting analysis demonstrated that the fragrant and non-fragrant rice were clearly separated by 1 oC difference in Tm. Further experiment could validate the Real-time PCR condition and components at 10 µl reaction mixture. The method was applied to detect rice varieties containing “Hom” in their names from the National Rice Seed Storage Laboratory for Genetic Resources. The total of 339 tested accessions was found to have two genotypes including 243 accessions of fragrant rice and 96 accessions of non-fragrant rice. Real-time PCR is a high-throughput method and can be used to survey fragrant genotype in rice.ข้าวหอมเป็นกลุ่มข้าวเฉพาะที่มีราคาสูงในตลาดการค้าข้าวโลก ลักษณะความหอมจึงเป็นเป้าหมายสำคัญของการผลิตและการปรับปรุงพันธุ์ ยีนควบคุมความหอมของข้าวเป็นยีนด้อยอยู่บนโครโมโซม 8 มีลำดับเบสตรงกับยีนที่สร้างเอ็นไซม์ betaine aldehyde dehydrogenase (BADH2) โดย exon 7 เกิด 8 bp deletion จึงมีการสะสมของสาร 2-acetyl-1-pyrroline (2AP) ในการทดลองนี้ได้ทำการทดสอบ BADEX7-5 primer ซึ่งเฉพาะเจาะจงต่อยีนควบคุมความหอมของข้าว (badh2) ด้วยวิธี PCR แบบดั้งเดิม และวิธี Real-time PCR พบว่าได้ PCR product ของข้าวหอมและไม่หอมขนาด 95 และ 103 bp ตามลำดับ เมื่อวิเคราะห์ High Resolutions Melting พบว่าข้าวหอมและไม่หอมให้ค่า Tm ต่างกันประมาณ 1 องศาเซลเซียส อย่างชัดเจน การทดลองสามารถปรับสภาพการทำปฏิกิริยา Real-time PCR ที่เหมาะสมจนถึงปริมาตร 10 ไมโครลิตร เมื่อนำวิธีการนี้มาใช้ตรวจสอบข้าวจากศูนย์ปฏิบัติการและเก็บเมล็ดเชื้อพันธุ์ข้าวแห่งชาติที่มีคำว่า “หอม” อยู่ในชื่อพันธุ์ จำนวน 339 พันธุ์ พบว่า มีทั้งข้าวหอมและไม่หอม โดยกลุ่มข้าวหอมมีจำนวน 243 พันธุ์ และกลุ่มข้าวไม่หอมมีจำนวน 96 พันธุ์ วิธี Real-time PCR สามารถทำได้รวดเร็ว แม่นยำ และทำได้จำนวนมาก (high-throughput) ดังนั้นจึงอาจประยุกต์ใช้วิธีนี้มาค้นหายีนควบคุมความหอมของเชื้อพันธุกรรมข้าว ในศูนย์ปฏิบัติการและเก็บเมล็ดเชื้อพันธุ์ข้าวแห่งชาต
Carbon footprint and mitigation emission in major rice production system in Thailand: Retrace methane emission from rice field
No full textMeasurement of methane emission from rice production systems is a methodology for data collection of Carbon Footprint from rice production system. Four major rice production systems were defined for methane emission measurement in 2012, including upland rice, rainfed rice, irrigated rice with good agricultural practices (GAP) and irrigated rice with alternative wet and dry (AWD). Gas samples were taken one week interval and analyzed by Gas Chromatograph; GC-8A as soon as possible after collection. The research found that upland rice could absorb CH4 at the rate of 0.176 kg methane rai-1 season-1. Rainfed rice production system in Northeast Thailand emitted CH4 at the rate of 85.26 kg rai-1 season-1 under transplanting and 51.64 kg rai-1 season-1 under broadcasting method. Gas samples from six irrigated rice varieties under continuous flooding emitted CH4 at the rate of 43.42 kg rai-1 season-1. Irrigated rice with GAP and irrigated rice with AWD emitted CH4 at the rate of 6.31 kg rai-1 season-1 and 8.42 kg rai-1 season-1, respectively. The CH4 emission rate from Prachinburi Rice Research Center’s experimental plot with farmer practices for irrigated rice production indicated that to produce one kg of irrigated rice, greenhouse gases would be emitted at the rate of 5.79 kg CO2 e. However, this is preliminary result of four major rice productions, more data collection either from field experiment or farmer interview are needed before making a conclusion.การวัดการปลดปล่อยก๊าซมีเทนจากระบบนาข้าวที่สำคัญของประเทศไทย เป็นส่วนหนึ่งของการเก็บข้อมูลเพื่อประกอบการวิจัยรอยเท้าคาร์บอนจากระบบการผลิตข้าว ในปี พ.ศ. 2555 ดำเนินการวัดการปลดปล่อยก๊าซมีเทนจากการปลูกใน 4 นิเวศ ได้แก่ นาข้าวไร่ นาน้ำฝน นาชลประทานที่มีการจัดการแบบเกษตรดีที่เหมาะสม(GAP) และ นาชลประทานที่มีการจัดการน้ำแบบเปียกสลับแห้ง วัดโดยใช้กล่องดักก๊าซทุกสัปดาห์ตั้งแต่ปลูกจนถึงเก็บเกี่ยว แล้วนำตัวอย่างก๊าซมาวิเคราะห์ด้วย เครื่องวิเคราะห์ตัวอย่างก๊าซ ผลการวิจัยเบื้องต้นพบว่า ระบบนาข้าวไร่ของประเทศไทยเป็นแหล่งดูดซับก๊าซมีเทนได้ ในอัตรา 0.176 กิโลกรัมมีเทนต่อไร่ต่อฤดู ในพื้นที่นาน้ำฝนในภาคตะวันออกเฉียงเหนือมีการการปลดปล่อยก๊าซมีเทน ในอัตรา 85.26 กิโลกรัมมีเทนต่อไร่ต่อฤดูโดยวิธีปลูกแบบปักดำ และในอัตรา 51.64 กิโลกรัมมีเทนต่อไร่ต่อฤดู สำหรับวิธีหว่านข้าวงอก ข้าวนาชลประทาน ภายใต้การจัดการน้ำให้ขังตลอดเวลา อัตราการปลดปล่อยก๊าซมีเทนเฉลี่ยจากทั้ง 6 พันธุ์ คือ 43.42 กิโลกรัมมีเทนต่อไร่ต่อฤดู พื้นที่ปลูกข้าวนาชลประทานที่มีการจัดการแบบเกษตรดีที่เหมาะสม(GAP) และนาชลประทานที่มีการจัดการน้ำ มีการการปลดปล่อยก๊าซมีเทน 6.31 กิโลกรัมมีเทนต่อไร่ต่อฤดู และ 8.42 กิโลกรัมมีเทนต่อไร่ต่อฤดู ตามลำดับ จากการวิเคราะห์ Carbon Footprint โดยใช้ค่าการปลดปล่อยก๊าซมีเทนจากแปลงทดลองของศูนย์วิจัยข้าวปราจีนบุรีและแบบสัมภาษณ์ของเกษตรกร พบว่าในตลอดกระบวนการผลิตข้าวเปลือก 1 กิโลกรัม มี Carbon Footprint 5.79 คาร์บอนไดออกไซด์เทียบเท่า อย่างไรก็ตามการวัดการปลดปล่อยก๊าซมีเทนจากนาข้าวเป็นเพียงผลการทดลองเบื้องต้นเท่านั้น การวิเคราะห์ Carbon Footprint ทั้งสี่ระบบผลิตข้าว ต้องการทั้งข้อมูลจากแปลงทดลองและสัมภาษณ์เกษตรกรเป็นข้อมูลประกอบด้ว
Climate change and disease epidemics in continuously cropped, irrigated rice fields in Prathum Thani province
No full textClimate change may affect rice-growing environments and disease epidemics. Therefore, the experiment was conducted at Prathum Thani Rice Research Center during 2011 – 2012 Effect of Climate change on the outbreak of rice diseases. The objective was to study two rice varieties, RD31 and PSL2 were planted every month throughout the year. Random survey for disease incidence was done in the rice plot, and meterogical data such as temperature, relative humidity and rainfall collected from the meterological station. Base on meterological data, the average annual temperature increased in the year 2012, but the average rainfall and humidity decreased. Disease found in 2011 were rice blast, brown spot, bacterial leaf streak and red stripe disease. Disease found in 2012 were rice blast, brown spot, bacterial leaf streak and dirty parnicle disease. According to the monitoring network of disease outbreaks in farmers, rice fields in Prathum Thani province, no outbreaks were reported in 2011. But in 2012 there were disease epidemics including blast and brown spot disease in February, ragged stunt disease in April, bacterial leaf streak disease in August and September and grassy stunt disease in August. The total area of disease outbreaks in Pathum Thani province was 469 rais in 2012.การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศอาจส่งผลต่อสภาพแวดล้อมของการปลูกข้าวและการระบาดของโรคข้าว จึงทำการศึกษาผลของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศต่อการระบาดของโรคข้าว โดยปลูกข้าวทุกเดือนตลอดทั้งปี เดือนละครั้ง รวม 12 เดือน โดยปลูกจำนวน 2 พันธุ์ ได้แก่ ข้าวพันธุ์ กข31 และพิษณุโลก 2 ที่ศูนย์วิจัยข้าวปทุมธานี ระหว่างปี 2554 – 2555 สุ่มสำรวจการเกิดโรคข้าวในแปลงทดลอง และเก็บข้อมูลอุตุนิยมวิทยา ได้แก่ อุณหภูมิ ความชื้นสัมพัทธ์ และปริมาณน้ำฝน จากสถานีอุตุนิยมวิทยา พบว่าอุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีมีการเปลี่ยนแปลงเพิ่มขึ้นในปี 2555 แต่ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยและความชื้นสัมพัทธ์เฉลี่ยมีปริมาณลดลงจากปี 2554 ในปี 2554 พบโรคไหม้ โรคใบจุดสีน้ำตาล โรคใบขีดโปร่งแสง และโรคใบแถบแดง ส่วนปี 2555 พบโรคไหม้ โรคใบจุดสีน้ำตาล โรคใบขีดโปร่งแสงและโรคเมล็ดด่าง จากการติดตามสถานการณ์การระบาดของโรคข้าวในนาเกษตรกรในจังหวัดปทุมธานี พบว่า ในปี 2554 ไม่มีการแจ้งการระบาดของหน่วยงานเครือข่าย แต่ในปี 2555 มีรายงานแจ้งการระบาดของโรคข้าวที่ระบาดตั้งแต่ 10 ไร่ ขึ้นไป โดยพบโรคไหม้และโรคใบจุดสีน้ำตาลในเดือนกุมภาพันธ์ โรคใบหงิกในเดือนเมษายน โรคใบขีดโปร่งแสงในเดือนสิงหาคมและกันยายน ส่วนโรคเขียวเตี้ยพบในเดือนสิงหาคม รวมพื้นที่ที่พบการระบาดของโรคข้าวในปี 2555 จำนวน 469 ไร
The royal project under responsibility Ayutthaya Rice Research Center
No full textAyutthaya Rice Research Center responsibility rice areas in Ayutthaya and Angthong provinces during 2011-2012 were 1,010,000 rai. Ayutthaya Rice Research Center focus on varietal development for rainfed rice, ,deep water rice and floating rice and varietal development for Irrigated lowland rice and through seed production and transfer technology to farmer. The Royal project were main 3 projects in Ayutthaya and Angthong provinces. 1. Sri buathong royal project in Angthong provinces 2. Nong Jedsent royal project in Angthong provinces and 3. Nong Ngou-haou royal project in Ayutthaya provinces. This objective were helpful farmer all of project for seed production 70 tons/year and transfer technology 800 – 1,000 farmers per year. The main objective this project for helpful farmers sustainable and efficiency in Ayutthaya and Angthong provinces and nearby community to understand how to used pesticide safety and management to decrease production cost.ศูนย์วิจัยข้าวพระนครศรีอยุธยา มีเขตพื้นที่รับผิดชอบ 2 จังหวัดคือ พระนครศรีอยุธยาและอ่างทอง มีพื้นที่การทำนารวมทั้ง 2 จังหวัดถึง 1,010,000 ไร่ ซึ่งมีภารกิจหลักในการวิจัยและพัฒนาข้าว ทั้งข้าวขึ้นน้ำ ข้าวน้ำลึก และข้าวนาสวน รวมถึงการผลิตเมล็ดพันธุ์ ทั้งพันธุ์คัดและพันธุ์หลัก รวมถึงการถ่ายทอดเทคโนโลยีสู่เกษตรกร และงานสำคัญอีกภารกิจคืองานโครงการในพระราชดำริ ซึ่งในส่วนที่ศูนย์วิจัยข้าวพระนครศรีอยุธยารับผิดชอบอยู่นั้นมี 3 โครงการหลักคือ โครงการฟาร์มตัวอย่างอันเนื่องมาจากพระราชดำริในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์พระบรมราชินีนาถ ต.สีบัวทอง อ.แสวงหา จ.อ่างทอง โครงการพัฒนาพื้นที่แก้มลิงหนองเจ็ดเส้นอันเนื่องมาจากพระราชดำริฯ ต.หัวไผ่ อ.เมือง จ.อ่างทอง และ โครงการฟาร์มตัวอย่างอันเนื่องมาจากพระราชดำริในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์พระบรมราชินีนาถ บ้านหนองงูเห่า ต.หนองระกำ อ.นครหลวง จ.พระนครศรีอยุธยา โดยมีวัตถุประสงค์ให้เกษตรกรในพื้นที่มีแหล่งผลิตเมล็ดพันธุ์ข้าวพันธุ์ดีในท้องถิ่นรวมทุกโครงการไม่น้อยกว่าปีละ 70 ตัน อีกทั้งให้เกษตรกรมีแหล่งเรียนรู้การทำนาอย่างถูกต้องตามหลักวิชาการรวมถึงให้มีแปลงต้นแบบหรือแปลงสาธิตอย่างชัดเจนเพื่อนำไปปฏิบัติได้จริง รวมถึงมีการอบรมถ่ายทอดเทคโนโลยีที่เป็นประโยชน์ต่อเกษตรกรในพื้นที่และละแวกใกล้เคียงรวมทุกโครงการปีละ 800 – 1,000 คน และที่สำคัญโครงการดังกล่าวมีความมุ่งหวังให้เกษตรกรนำความรู้ที่ได้รับจากโครงการไปปฏิบัติได้จริง สามารถพึ่งพาตนเองและถ่ายทอดองค์ความรู้ที่ได้รับให้แก่กลุ่มเกษตรกรในพื้นที่ใกล้เคียงต่อไปได้ ดังวัตถุประสงค์ของโครงการที่ได้ตั้งไว
Efficacy of organic acid on growth performance and carcass quality in broiler
No full textThe effects of organic acid (double-coated calcium butyrate base supplement) on performance and carcass traits of broiler chickens were assessed in three groups (PC, NC1 and NC2). The organic acid was added in three phases of feeding (1-21d, 22-35d, 36-42d) in PC, NC1 (PC deduction 40 kcal ME/kg and both methionine and lysine 1.5%) and NC2 (PC deduction 60 kcal ME/kg and both methionine and lysine 2.2%). Organic acid was added in PC with three period dosages 750-500-500 ppm and in both NC1 and NC2 1000-750-750 ppm. Addition organic acid in three controls (PC, NC1, NC2) showed similar performance of body weight gain, survival rate, feed conversion ratio and productive index, except for early starter period (1-21d of age). Broilers fed with organic acid showed improvement and better (P<0.05) feed conversion and productive index when compared with PC with no added group. Addition organic acid showed beneficial net profit return over PC group and showed the highest return of investment (ROI) with organic acid added 1000-750-750 ppm in NC1 diet. Carcass quality was not influenced by the dietary treatments (P>0.05).ผลของการเสริมกรดอินทรีย์ (double-coated calcium butyrate base supplement) ต่อสมรรถนะการผลิตและคุณภาพซากในไก่เนื้อ โดยแบ่งเป็น 3 กลุ่มควบคุม (PC, NC1 และ NC2) มีการให้อาหารแบ่งตามช่วงอายุไก่เนื้อเป็น 3 ช่วงอายุ (1-21วัน, 22-35วัน และ 36-42วัน) โดยไก่เนื้อแต่ละกลุ่มจะได้รับอาหารแตกต่างกัน ดังนี้ กลุ่มอาหารพื้นฐาน, NC1 (กลุ่มอาหารพื้นฐานที่ลดระดับพลังงานใช้ประโยชน์ได้ลง 40 กิโลแคลอรี่ต่อกิโลกรัม, ลดเมทไธโอนีนและไลซีนลง 1.5 เปอร์เซ็นต์) และ NC2 (กลุ่มอาหารพื้นฐานลดระดับพลังงานใช้ประโยชน์ได้ลง 60 กิโลแคลอรี่ต่อกิโลกรัม, ลดเมทไธโอนีนและไลซีนลง 2.2 เปอร์เซ็นต์) เสริมกรดอินทรีย์ในทั้ง 3 ช่วงอายุ ดังนี้ ในกลุ่ม PC เสริม 750-500-500 ppm และในกลุ่ม NC1 และ NC2 เสริม 1000-750-750 ppm จากการศึกษาพบว่า การเสริมกรดอินทรีย์ในอาหารทั้ง 3 กลุ่ม มีสมรรถนะการผลิตต่างๆ ได้แก่ น้ำหนักตัวที่เพิ่มขึ้น, อัตราการเลี้ยงรอด, อัตราการเปลี่ยนอาหารเป็นน้ำหนักและดัชนี การผลิตไม่แตกต่างจากกลุ่มควบคุมที่ไม่ได้รับการเสริมกรดอินทรีย์ ยกเว้นในช่วงไก่เนื้อระยะเริ่มต้น (1-21 วัน) กลุ่ม PC ที่เสริมกรดอินทรีย์มีอัตราการเปลี่ยนอาหารเป็นน้ำหนักและดัชนีการผลิตดีกว่ากลุ่ม PC ที่ไม่ได้เสริมกรดอินทรีย์ (P<0.05) นอกจากนี้กลุ่มที่มีการเสริมกรดอินทรีย์ทุกกลุ่มทดลองจะมีผลตอบแทนทางเศรษฐกิจสูงกว่ากลุ่มที่ไม่ได้รับการเสริม กรดอินทรีย์ และไก่เนื้อกลุ่มที่ได้รับอาหารพื้นฐาน NC1 ร่วมกับการเสริมกรดอินทรีย์ที่ระดับ 1000-750-750 ppm มีผลกำไรที่ต่างจากกลุ่มควบคุมสูงที่สุด เมื่อพิจารณาคุณภาพซากพบว่า ไก่เนื้อทุกกลุ่มทดลองมีคุณภาพซากต่างๆ ไม่มีความแตกต่างกัน (P>0.05
Population abundance of pink mealybug, Phenacoccus manihoti on four cassava varieties
No full textFour cassava varieties, Kasetsart 50, Huay Bong 60, Rayong 9 and Rayong 72 were observed for mealybug in a survey that was conducted in Kalasin Province, Khon Kaen province and Udon Thani Province from November 2011 to September 2012. The infestation of pink mealybug was counted in five levels, 0 level 0 mealybug, 1st level (1-9), 2nd level (10-99), 3rd level (100-999) and 4th level (≥1,000). On the other hand, leaf curl level was categorized into five scores as follows; margin declined slightly was categorized at normal was categorized at level 0, margin declined slightly at level 1, shoot stunted at level 2, shoot distorted at level 3 and leaves fall at level 4. Rayong 72 variety showed the highest population of mealybug at 25.5% (MbL1) and 22.5 % (MbL2) followed by Rayong 9 variety at 27.5 % (MbL1), Kasetsart 50 variety at 17.5 % (MbL1) and the least was Huaybong 60 variety at 7.5 % (MbL1). In addition, the leaf curl symptom also showed the highest in Rayong 72 variety at 10 % (LCL1),20 % (LCL2) and 22.5 % (LCL3) followed by Rayong 9 variety at 7.5 % (LCL1) and 20 % (LCL2), Kasetsart 50 variety at 7.5 % (LCL1) and 10 % (LCL2) while only 7.5 % (LCL1) for Huaybong 60 variet