EKSEN Dokuz Eylül University Journal
Not a member yet
78 research outputs found
Sort by
Editorial
Get PDFDokuz Eylül Üniversitesi Mimarlık Fakültesinde akademik yıl sona ererken ve yaz tatili başlarken EKSEN MFD Editör ekibi olarak Haziran Sayısını okuyucularımıza sunmak için çalışmalarımızı titizlikle tamamladık. Yeni sayımızda Editör Kurulumuzda uluslararası alanda tanınan çalışmalara katkıda bulunan değerli akademisyenleri dahil etmiş olmaktan mutluluk duyuyoruz. Dergimizi hem geçmişte hem de bu sayıda destekleyen herkese şükranlarımızı sunuyoruz. Bu sayıda, deprem hasarlarının mekansal analizi, çocukların mekansal algısı ve cephelerde cam malzemelerin kullanımı gibi çeşitli konuları ele alan makalelerin yanı sıra mimari ve planlama perspektiflerinden tarihsel dönemleri inceleyen iki makale yer alıyor. “Modernin Üretiminde Kolektif Bir Yaklaşım: Antalya Yalı Apartmanı” başlıklı ilk makalede Esin Bölükbaş Dayı ve Funda Alyanak Kaya, 1957\u27de inşa edilen bir binanın mimari tasarım ve inşa süreçlerini belgeliyor ve modern mimarlık ilkelerinin bir örneğini sunuyor. Emel Karakaya Ayalp\u27e ait “Orta Anadolu’yu “Güzel Kent” ile İmar Etmek: 1940 Çorum ve Çevresinin Planlama Deneyimi” adlı ikinci çalışma, Erken Cumhuriyet Dönemindeki planlama deneyimlerini inceleyerek, Orta Anadolu büyüme kutbunda güzel kent hareketinin etkilerini inceliyor. “06 Şubat 2023 Kahramanmaraş Depremlerinin Mekânsal Dağılımına Dair Parametre ve Hesaplama Tartışmaları” adlı makalede, Ceren Ağın Gözükızıl ve Senem Tezcan, Coğrafi Bilgi Sistemleri kullanarak Kahramanmaraş Depremi\u27nden kaynaklanan hasarlarla ilgili veri ölçümünü ele alıyor ve hesaplama yöntemlerini karşılaştırıyor. Özlem Kurt Çavuş, “Çocuk Mekân Algısının Farklı Kentsel Çevrelerdeki Okul Mekânları Üzerinden Çocuk Çizimleri Yoluyla Okunması” başlıklı makalede, Eskişehir\u27deki seçilmiş ilkokullarındaki çocuk çizimlerini değerlendirerek çocukların okul ortamlarını nasıl algıladıklarını araştırıyor. Son olarak, Fatma Gizem Gezer ve Müjde Altın\u27ın “Güneş Kontrolünde Pasif Olarak Kullanılan Gelişmiş Cam Malzemelerin İrdelenmesi” adlı makalesinde bina cephelerinde güneş kontrolü için kullanılan çeşitli cam türleri incelenerek özellikleri, avantajları ve dezavantajları ayrıntılı olarak açıklanıyor. Bu sayıya katkıda bulunan tüm yazarlara, hakemlere ve teknik yayın editörlerine içten teşekkürlerimizi iletiyoruz. Aralık sayımız için yazılarınızı bekliyoruz ve keyifli okumalar diliyoruz.As the academic year concludes at Dokuz Eylül University Faculty of Architecture and summer holiday begins, we, as the EKSEN JFA Editorial team, have diligently completed our work to present the June Issue to our readers. We are delighted to include esteemed academicians who have contributed internationally recognized works on our Editorial Board for our new issues. We extend our gratitude to everyone who has supported our journal, both in the past and in this issue. This issue includes two articles that explore historical periods from architectural and planning perspectives, alongside others covering diverse topics such as spatial analysis of earthquake damages, children\u27s spatial perception, and the use of glass materials in facades. In the first article, titled "A Collective Approach to the Production of the Modern: The Case of Antalya Yalı Apartment," Esin Bölükbaş Dayı and Funda Alyanak Kaya document the architectural design and construction processes of a building erected in 1957, presenting an exemplar of modern architectural principles. The second article, "Building Central Anatolia with City Beautiful: 1940 Planning Experience of Çorum and Surroundings" by Emel Karakaya Ayalp, explores planning experiences during the Early Republican Period, examining the influence of the city beautiful movement on Central Anatolia growth pole. In the article, titled "Parameter and Calculation Discussions on the Spatial Distribution of February 06, 2023, Kahramanmaraş Earthquakes", Ceren Ağın Gözükızıl and Senem Tezcan discusses data measurement related to damages from the Kahramanmaraş Earthquake using Geographic Information Systems, comparing calculation methods. Özlem Kurt Çavuş, in the article "Reading Children’s Perception of Space through Children’s Drawings on School Spaces in Different Urban Environments" evaluates children’s drawings from selected primary schools in Eskişehir, exploring how children perceive their school environments. Lastly, in "Investigation of Advanced Glass Materials Used Passively in Solar Control” by Fatma Gizem Gezer and Müjde Altın, various glass types used for solar control on building facades are examined, detailing their characteristics, advantages, and disadvantages. We extend our sincere thanks to all the authors, referees, and technical publication editors who contributed to this issue. We invite submissions for our December issue and wish you a pleasant read
Editorial
Get PDFBu yılı sonlandırırken, dergimizin bu sayısı, tasarım, teknoloji ve kültürün kesişim noktaları üzerine düşünmeye davet ediyor. Ekolojik sorunlar ve hızla artan kentleşme ile tanımlanan bir dönemde, mimarlık disiplini, hem büyük zorluklarla hem de fırsatlarla karşı karşıyadır. Bu sayının yazarları, yeniden işlevlendirme, yenilikçi malzeme ve kamusal alanları ele alarak, inşa edilmiş çevrenin kuram ve uygulamada nasıl yeniden düşünüldüğü keşfetmektedir. Eleştirel makaleler, vaka incelemeleri ve projeleri kapsayan katkılarla gerçekleşen bu sayının amacı, geleceğimizi şekillendirme noktasında mimarlık alanını diyaloğa ve harekete geçmeye çağırmaktadır.Şahabettin Öztürk’ün “Tarihi Bitlis Belediye Binası’nın Restorasyon Çalışmaları ve Yeniden İşlevlendirilmesi Üzerine Bir Araştırma” başlıklı makalesi, Bitlis’in tarihi Belediye Binası’nın 2012-2014 yılları arasında yapılan restorasyon projesini incelemektedir. Bu proje, binanın mimari bütünlüğünü korurken, kültürel ve fonksiyonel önemini sürdürmeyi amaçlamaktadır. Yasemin Demirel Şen’in “Yeni Afyon Müzesi’nin Kamusallık Bağlamında Değerlendirilmesi” başlıklı makalesi, müzeciliğin halkla buluşturulmasında önemli bir örnek olan Yeni Afyon Müzesi’ni ele almakta, kamusal alanların kültürel ve sosyal etkileşim mekanları olarak nasıl işlev gördüğünü ve özellikle müzelerin, depolama ve sergileme gibi geleneksel işlevlerinin ötesine geçerek, tiyatro, atölye ve eğitim alanlarına dönüştüğünü ortaya koymaktadır. Gökçe Demircan ve Meliha Burcu Sılaydın’ın “İklim Değişikliğine Uyum-Mekânsal Planlama Bütünleşme Sorununa Literatür Üzerinden Bakış: Türkiye Bağlamının Değerlendirilmesi” başlıklı makalesi, ekolojik ve sosyal sistemleri tehdit eden iklim değişikliği ile birlikte, adaptasyon stratejilerinin önemini incelemektedir. Bu stratejilerin entegrasyonu, Türkiye’nin mekânsal planlama uygulamalarındaki zorluklar ile vurgulanmaktadır. Begüm Yelda Gür Karabulut’un “Mimarlıkta 3D Baskı Yönteminin Kullanıldığı Çalışmaların Bibliyometrik Analiz Yöntemiyle İncelenmesi” başlıklı makalesi, mimarlıkta 3D baskı uygulamalarına dair bilimsel araştırmaları incelemekte ve Web of Science veritabanı ve Vosviewer yazılımını kullanarak teknolojik ve sürdürülebilirlik ilerlemelerine odaklanmaktadır. Ülkü Çelebi Gürkan’ın “Modern Konutun Kooperatifler Aracılığı ile Üretimi: Isparta – Gülevler Yapı Kooperatifi Örneği” başlıklı makalesi, 1968-70 yılları arasında inşa edilmüş olup hızlı yapım süreci, modern tasarımı ve kentin mimari gelişimi üzerindeki etkisi ile dikkat çeken önemli bir modern şehircilik ve mimarlık örneğinin korunmasını önermektedir.Yazarlarımıza, hakemlerimize ve değerli Teknik Yayın Editörleri ekibimize, özellikle de aramıza yeni katılan ekip arkadaşlarımıza, katkılarından dolayı içtenlikle teşekkür ederiz. Okurlarımıza, süregelen destek ve ilgileri için minnettarlığımızı belirtmek isteriz. Mutlu bir yeni yıl diler ve keyifli okumalar dileriz.As the year draws to a close, this issue of our journal invites a moment of reflection on the evolving intersections of design, technology, and culture. In an era defined by ecological precarity and the accelerating pace of urbanization, the discipline of architecture faces both immense challenges and unprecedented opportunities. The authors of this issue explore how practitioners and theorists reimagine the built environment by embracing adaptive reuse, pioneering material innovations, and redefining the role of public spaces in fostering resilience and inclusivity. With contributions spanning critical essays, case studies, and speculative projects, this issue intends to provoke dialogue and inspire action within a profession poised to shape the narratives of our shared future.Şahabettin Öztürk’s article “A Study on the Restoration and Reuse of the Historical Bitlis Municipality Building” analyses the 2012-2014 restoration project of the historical Municipality Building of Bitlis, a significant structure in the city’s Urban Protected Area, which aims to preserve its architectural integrity while ensuring its continued cultural and functional relevance. Yasemin Demirel Şen’s article “Evaluation of the New Afyon Museum in the Context of Publicity” focuses on the new Afyon Museum for the publicization of museology, as she unfolds that public spaces serve as places of cultural and social exchange, and especially museums evolve beyond their conventional functions of storage and exhibition to include theatres, workshops, and educational spaces. Gökçe Demircan and Meliha Burcu Sılaydın’s article “An Overview of Climate Change Adaptation-Spatial Planning Integration Problem Through Literature: Evaluation of the Context in Türkiye” scrutinizes climate change, which threatens ecological and social systems, making adaptation strategies essential, with spatial planning playing a key role in urban resilience; yet for them, challenges remain in integrating these strategies, as highlighted by issues in Türkiye’s spatial planning practices. Begüm Yelda Gür Karabulut’s article “The Examination of Studies Using 3D Printing Methods in Architecture Through Bibliometric Analysis” examines scientific research on the applications of 3D printing in architecture, focusing on its technological and sustainability advancements using the Web of Science database and Vosviewer software. Ülkü Çelebi Gürkan’s article “Production of Modern Housing Through Cooperatives: The Case of Isparta – Gülevler Building Cooperative” suggests the preservation of a significant example of modern urbanism and architecture, built between 1968-70, characterized by its rapid construction, modern design, and impact on the city’s architectural development.We sincerely thank the authors, referees, and our precious team of Technical Publishing Editors, especially new recruits, for their invaluable contributions. We are deeply grateful to our readers for continued support and engagement. We wish you a happy new year and pleasant reading
An Overview of Climate Change Adaptation-Spatial Planning Integration Problem through Literature: Evaluation of the Context in Türkiye
Get PDFİklim değişikliği, ekolojik ve toplumsal sistemleri günümüzde şiddeti ve sıklığı giderek artan bir şekilde tehlikelere maruz bırakarak risk yaratmaktadır. Bu nedenle iklim değişikliğinin olumsuz etkileriyle başa çıkabilmek ve zararlarını azaltabilmek için uyum stratejilerinin geliştirilmesi ve uygulanması gün geçtikçe daha da önemli hale gelmektedir. Toplumların bu tehlikelerden etkilenme durumları, sosyal, ekonomik, çevresel, fiziksel gibi başlıklar altında toplanabilecek birçok faktöre göre değişim göstermektedir. Ülke ve bölge ölçeğinden kent ölçeğine inen bir yelpazede mekansal gelişimin özellikleri de anılan etkilenme durumunun niteliğini ve düzeyini belirleyen önemli faktörlerden biri olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu nedenle mekansal planlama, iklim değişikliği etkilerine karşı kentlerin daha dirençli hale getirilmesi için önemli araçlardan biri olarak görülmekte ve uyum stratejilerinin mekansal planlamayla bütünleştirilmesi gerektiği sıkça vurgulanmaktadır. Öte yandan literatür incelemesi yapıldığında bu bütünleşmenin sağlanmasının önünde bazı engeller ya da sorunlar olduğu görülmektedir. Bu makalede öncelikle uyum politikasının mekansal planlama ile bütünleşmesinin önündeki engeller literatür üzerinden ortaya konularak mevcut sorunların tespit edilmesi amaçlanmaktadır. Bu tespitler ışığında makalede ayrıca Türkiye’deki planlama süreci İrdelenerek ülkemizde mekansal planlama açısından mevcut durum belirtilen sorun bağlamında değerlendirilmiştir. Literatürde belirtilen sorunların Türkiye’de de mekansal planlama bağlamında var olduğu görülmüştür.Climate change poses risks to ecological and social systems by exposing them to increasingly severe and frequent hazards. Therefore, the development and implementation of adaptation strategies are becoming increasingly important to cope with the negative effects of climate change and reduce its damage. The extent to which societies are affected by these dangers varies depending on many factors such as social, economic, environmental, and physical. The characteristics of spatial development, ranging from the national and regional scale to the urban scale, also emerge as one of the important factors determining the nature and extent of this impact. For this reason, spatial planning is regarded as a crucial instrument for enhancing urban resilience to the impacts of climate change, and it is frequently emphasized that adaptation strategies should be integrated with spatial planning. On the other hand, an examination of the existing literature reveals that there are certain impediments or problems preventing this integration. The objective of this article is to identify existing problems by revealing the impediments to the integration of adaptation policy with spatial planning through a review of the relevant literature. In consideration of these findings, the article also examines the planning process in Türkiye and evaluates the current status of spatial planning within the context of the aforementioned challenge. It can be observed that the problems mentioned in the literature also exist in the context of spatial planning in Türkiye
Çocuk Mekân Algısının Farklı Kentsel Çevrelerdeki Okul Mekânları Üzerinden Çocuk Çizimleri Yoluyla Okunması
Get PDFThis study aims to understand how children perceive their school environments and to explore how these perceptions can be expressed through children\u27s drawings. In the literature, numerous studies have been conducted to understand spatial perception through children\u27s drawings. However, this study fills a gap by selecting the sample based on environments that differ in terms of urban image. The study aims to conduct a visual analysis of children\u27s drawings, used as cognitive maps, to understand the relationships between the primary school building and its urban context and surroundings, and to identify common spatial themes. The aim of this study is designed to investigate how children in schools located in different urban textures perceive the school environment. Four different schools located in various urban contexts with distinct urban images within the province of Eskişehir were selected as case studies. A total of 93 children were asked to create drawings on the theme of "school and its surroundings," and these drawings used as a visual document and were analyzed according to the spatial themes identified from their content. The common themes identified in the drawings among the study\u27s findings include "School Building and Entrance," "Activity/Play Areas," "Garden Boundary," and "Sky Emphasis." The results of the study are expected to contribute to a different perspective on evaluating children’s relationships with the urban environment and school buildings and to the development of urban policies that support the healthy development of children. It was observed that the spatial characteristics of the school structures and their urban environments were directly reflected in the children’s drawings The study aims to make a distinctive contribution to the literature by demonstrating that insights into children\u27s spatial perceptions can be obtained through their drawings.Bu çalışmada, çocukların okul çevrelerini nasıl algıladıklarını anlamak ve bu algının çocuk çizimleri aracılığıyla nasıl ifade edilebileceğinin keşfedilmesi hedeflenmiştir. Literatürde çocuk çizimleri üzerinden mekân algısını anlamaya yönelik çalışmalar sıkça yapılmıştır, ancak bu çalışma örneklemin kentsel imge bakımından farklılık gösteren çevrelerden seçilmesi ölçütüne göre kurgulanması açısından bir boşluğu doldurmaktadır. Çocuğun okul mekânını algılama sürecinde, ilkokul binası ve okulun kentsel doku ve çevre ile kurduğu ilişkilerin, çalışma kapsamında bilişsel harita işleviyle kullanılan çocuk çizimleri üzerinden görsel analiz yapılarak, ortak mekânsal temalara ulaşılarak, çizimlerin bu temalar doğrultusunda değerlendirilmesi hedeflenmiştir. Bu çalışmanın amacı, kentsel imge kavramı bakımından farklı kentsel dokularda bulunan okullardaki çocukların okul mekânı ve çevresini nasıl algıladığı üzerine kurgulanmıştır. Bu doğrultuda Eskişehir ili içerisinde, sahip olduğu kentsel imgeler bakımından farklı çevrelere sahip, farklı kentsel dokular içerisinde bulunan dört ayrı okul, durum çalışması kapsamında belirlenmiştir. Bu okullarda seçilen sınıflardaki toplam 93 çocuğun “okul ve çevresi” konulu çizim yapması sağlanarak bu çizimlerin içeriklerinin incelenmesi ile ulaşılan mekânsal temalara göre analiz edilmesi amaçlanmıştır. Temaların elde edilmesi, görsel doküman olarak çocuk çizimlerinin araştırmacı tarafından tek tek incelenmesi sonrasında, çizimlerin içeriklerine göre analiz edilmesi sürecine dayanmaktadır. Çalışma bulguları arasında çizimlerde ortak temaların tespiti gösterilebilir: “Okul Binası ve Giriş”, “Etkinlik/Oyun Alanları”, “Bahçe Sınırı”, “Gökyüzü Vurgusu”. Çalışma sonucunda tüm çizimler okullar özelinde bu temalara göre değerlendirilmiş, okul yapısının mekânsal özellikleri ve bulundukları kentsel çevrenin çocuk çizimleri ile doğrudan ilişkilendiği gözlemlenmiştir. Çalışmanın, çocukların mekân algılarına ilişkin çizimler üzerinden bilgi edinilebileceğini göstermesi bakımından literatüre özgün katkı sunması hedeflenmiştir
Orta Anadolu’yu “Güzel Kent” ile İmar Etmek: 1940 Çorum ve Çevresinin Planlama Deneyimi
Get PDFWith the establishment of the Republic of Turkey in 1923, the principle of development was adopted parallel to economic independence. Urban planning was seen as an important apparatus for the success of the development imperative and economic growth. Thus, it is no coincidence that 125 cities and towns were planned between 1923 and 1940.When the urban planning experience in the Early Republican Era is examined, it can be revealed that planned cities, as industrial, agricultural, and commercial centers, were integrated with the railway and highway networks and were part of the industrial program. This tripartite structure brings up the discussion of growth poles. One of these growth poles is the Central Anatolian agricultural growth pole, where Çorum and its surrounding settlements are planned and integrated by attributing various roles. This study analyzes the planning experience in which Çorum and its surrounding settlements played the role of an agricultural growth pole in development within the framework of the Beautiful City Movement.The findings of the study show that, unlike other growth poles focusing on industrial and commercial activities, the Central Anatolian growth pole aimed to meld the existing agricultural productions, lifestyles, and aesthetic values of the settlements into a single entity. Çorum, as the only city that was not planned with the Beautiful City approach, functioned as a rural, administrative, and modern urban center. While İskilip was a rural model combining urban functions with rural aesthetics, the town of Alaca was planned as a town of immigrant settlements. Osmancık was planned with an agriculture-oriented planning approach, while Sungurlu served as a rural sub-center.1923 yılında Cumhuriyet’in kurulmasıyla iktisadi bağımsızlığın koşutu olarak kalkınma ilkesi benimsenmiştir. Kalkınma mecburiyetinin ve iktisadi gelişimin başarısında kent planlama önemli bir aygıt olarak görülmüş ve 1923-1940 yılları arasında 125 adet kent ve kasaba planlanmıştır. Erken Cumhuriyet Döneminde kent planlama deneyimi incelendiğinde görülür ki planlı kentler sanayi, tarım ve ticaret odakları olarak demiryolu ve karayolu ağı ile bütünleşiktir ve sanayi programının bir parçasıdır. Bu üçlü yapı büyüme kutupları tartışmasını gündeme getirmektedir. Bahsi geçen büyüme kutuplarından biri Çorum ve çevresindeki yerleşmelerin çeşitli roller atfedilerek planlandığı ve bütünleştiği Orta Anadolu tarımsal büyüme kutbudur. Bu çalışma Çorum ve çevresindeki yerleşmelerin kalkınmada tarımsal büyüme kutbu rolü oynadığı planlama deneyimini güzel kent hareketi çerçevesinde incelemektedir. Çalışmanın bulguları göstermiştir ki, sanayi ve ticaret faaliyetlerini odağına alan diğer büyüme kutuplarından farklı olarak Orta Anadolu büyüme kutbu yerleşmelerin mevcut üretimlerini, yaşam biçimlerini ve estetik değerlerini tek bir potada eritmeyi amaçlamıştır. Çorum, güzel kent yaklaşımı ile planlanmayan tek kent olarak bir kırsal, idari ve modern kentsel merkez işlevi görmüştür. İskilip kentsel işlevleri kırsal estetikle bir araya getiren bir kırsal model olurken, Alaca kasabası bir mübadil konutları kasabası biçiminde planlanmıştır. Osmancık, tarım odaklı bir planlama anlayışı ile planlanmış, Sungurlu ise bir kırsal alt merkez görevini üstlenmiştir
KENTSEL TASARIMIN KENT KİMLİĞİNİN İNŞASI ÜZERİNDE ETKİLERİ: KIZILAY VE KIZILIRMAK MAHALLELERİ
Get PDFThe main aim of this article is to discuss the effects of urban design on the construction of urban identity. Urban identity is a phenomenon that refers to the unique characteristics of a city. In recent decades, cities have been questioned for the loss of their distinctiveness, resulting in an increasing number of cities that look alike. Consequently, research on place-making and identity development has gained significance. Thus, this paper aims to investigate the effects of urban design on the construction of new city identities. The main hypothesis of the research is that "Urban design affects the construction of urban identity." The hypothesis is tested through two case studies in Ankara: Kızılırmak and Kızılay Neighborhoods. The case study areas are compared by analyzing Ankara development plans, evaluating old photos, texts, and maps, conducting observations and interviews, and performing spatial analysis on both cases. The research defines three main parameters, each consisting of a group of sub-parameters, to extract the effects of urban design on urban identity construction, as discussed theoretically. The research findings demonstrate that the elements of urban identity construction differ between the two cases and point to the significance of urban design on urban identity construction.Bu makalenin temel amacı, kentsel tasarımın kent kimliğinin inşasına etkilerini tartışmaktır. Kent kimliği, kentin özgün özelliklerini ifade eden bir olgudur. Son dönemlerde, kentlerin kendilerine özgü niteliklerini kaybetmeleri önemli bir tartışma konusu haline gelmiştir. Bu durum birbirine benzeyen kentlerin sayısı giderek artmasına neden olmaktadır. Buna bağlı olarak yer oluşturma ve kimlik geliştirme araştırmaları da önem kazanmıştır. Bu nedenle, bu makalede kentsel tasarımın kent kimliğinin inşasına etkilerinin araştırılması amaçlanmıştır. Araştırmanın temel hipotezi kentsel tasarımın kent kimliğinin inşasını etkilediği konusuna odaklanmaktadır. Hipotez, Ankara\u27daki iki örnek alan araştırması üzerinden incelenmiştir. Araştırma alanı olarak Kızılırmak ve Kızılay mahalleleri seçilmiştir. Örnek araştırmalar kapsamında Ankara imar planları incelenmiş, eski fotoğraflar, eski metinler ve haritalar değerlendirilmiş, gözlem ve görüşmeler gerçekleştirilmiş ve her iki araştırma alanının mekansal analizi yoluyla değerlendirmeler yapılmıştır. Araştırmanın teorik tartışmaları kapsamında ise kentsel tasarımın kent kimliği oluşumu üzerindeki etkilerini ortaya çıkarmak için üç parametre grubu tanımlanmıştır. Söz konusu parametreler çerçevesinde yapılan araştırmanın sonuçları, örnek araştırma alanlarının kent kimliğine etki eden özelliklerinin farklılıklar taşıdığını ve kentsel mekanın inşasının kent kimliğinin oluşumundaki önemini göstermiştir
KENT MİMARİSİ VE İMAR YÖNETMELİKLERİ ARASINDAKİ BİR İLİŞKİSEL ANALİZ ÇALIŞMASI: DENİZLİ ÖRNEĞİ
Get PDFCities are whole with the spaces they have created in the historical process according to the sociocultural and socioeconomic structures of the society in which they live. Their uniqueness and differences from other cities give them an identity. Urban architecture, which is an essential component of urban identity, forms the structural environment of the city and shapes the life of the society. However, this concept is faced with losing its meaning today. In our country, buildings are formed with zoning practices, and cities are created by the combination of these structures. As a result of the zoning practices carried out in many of our cities, it is observed that these cities lose their originality over time and cause identity uncertainty. This study tries to show the effect of zoning regulations, which play an active role in the shaping process of today\u27s buildings, on the city. The effects of the strategies and changes made on the city scale were examined over the city of Denizli. Despite the rich history and culture it had in the past, the development of the present city center away from its past and surroundings shows that the identity is left in the background in the practices. In the study, today\u27s Denizli city center and its immediate surroundings, which was the first settlement in the spatial history of the city, were examined. Before the first zoning regulation was published in 1985, the traditional and organic texture of the city and the differences after the applications were examined in terms of morphology. The architectural processes and results of the regulation articles were investigated. The evaluations made as a result of the research were handled as the effect on the building and the effect on the building groups. Problems and deficient studies were identified and solutions were presented. Thus, it was thought to contribute to the city archive. Moreover, it is aimed to emphasize the importance of predicting the third dimension in the decisions made for the cities that continue to form.Kentler içinde yaşadığı toplumun sosyokültürel ve sosyoekonomik yapılarına göre tarihsel süreçte meydana getirdiği mekânlarla bir bütündür. Kendilerine özgü yanları ve farklılıklarıyla diğer kentlerden ayrılmaları onları kimlikli kılar. Kent kimliğinin önemli bir bileşeni olan kent mimarisi ise kentin yapısal çevresini oluşturmakta ve toplumun hayatını şekillendirmektedir. Ancak bu kavram günümüzde anlamını kaybetmekle karşı karşıyadır. Ülkemizde imar uygulamaları ile yapılar biçimlenmekte ve bu yapıların bir araya gelmesiyle de kentler oluşmaktadır. Birçok kentimizde yapılan imar uygulamaları sonucunda, bu kentlerin zamanla özgünlüğünü yitirerek kimlik belirsizliğine neden olduğu gözlenmektedir. Bu çalışma, günümüz yapıların biçimlenme sürecinde aktif rol alan imar yönetmeliklerinin kent üzerindeki etkisini göstermeye çalışmaktadır. Yapılan strateji ve değişikliklerin kent ölçeğindeki etkileri Denizli kenti üzerinden incelenmiştir. Geçmişte sahip olduğu zengin tarihi ve kültürüne rağmen günümüzdeki kent merkezinin geçmişinden ve çevresinden kopuk olarak gelişmesi, yapılan uygulamalarda kimliğin arka planda bırakıldığını göstermektedir. Çalışmada, kentin mekânsal tarih sürecinde ilk yerleşim yeri olan günümüz Denizli kent merkezi ve yakın çevresi incelenmiştir. 1985 yılında yayımlanan ilk imar yönetmeliği öncesi kentin geleneksel ve organik dokusu ile uygulamalar sonrasındaki farklılıklar morfolojik açıdan incelenmiştir. Yönetmelik maddelerinin mimari anlamdaki süreçleri ve sonuçları araştırılmıştır. Araştırma sonucunda yapılan değerlendirmeler, yapı üzerindeki etkisi ve yapı grupları üzerindeki etkisi olarak ele alınmıştır. Uygulamalarda ortaya çıkan problemler ve eksik görülen çalışmalar saptanarak çözüm önerileri sunulmuştur. Böylece kent arşivine katkı sunulması düşünülmüştür. Bununla birlikte oluşmaya devam eden kentler için verilen kararlarda üçüncü boyutun öngörülebilmesinin öneminin vurgulanması amaçlanmıştır
INVESTIGATION OF THE EFFECT OF ACCESSIBILITY IN ATM LOCATION METHODS: THE CASE OF DENİZLİ
Get PDFBankacılık sektöründe, kredi kartları teknolojilerinde ve internet bankacılığında yaşanan gelişmeler toplumun nakit para taşıma ihtiyacını ve alışkanlıklarını değiştirmiştir. Toplum kesimlerine ait nakit para taşıma alışkanlıklarının, her sosyo-ekonomik seviyede çeşitli farklılıklar gösterse de günümüzde gittikçe azaldığı bilinmektedir. Nakit paraya erişim ve çeşitli bankacılık ihtiyaçları artık genel olarak ATM’ler ile sağlanmaya başlamıştır. Bu aşamada ATM’lerin hangi konumlarda oldukları ve hangi sıklıklarda kente dağıldıkları artık daha fazla önem kazanmaktadır. Bu doğrultuda kullanılan yöntemlerin taranması ve ATM erişilebilirliklerine yönelik kullanılan yöntemlerin incelenmesi önemli bir araştırma alanıdır. ATM’lerin yer seçim kriterlerinde ihmal edilen erişilebilirlik olgusu toplumsal finans alanlarının hareketliliğine olumsuz yönde etki etmektedir. Özellikle yaya ve toplu taşıma erişilebilirliğinden uzak olan ATM lokasyonları insanların nakit paraya ulaşımını kısıtlamaktadır. Bu durumda daha fazla zaman ve efor harcanmaktadır. Bu çalışmada, ATM yer seçim kriterleri ve ATM yer seçiminde kullanılan yöntemler araştırılarak ATM erişilebilirliklerinin belirlenmesi ile ilgili yöntem ve yaklaşımlar analiz edilmiştir. Erişilebilirlik analizlerine ek olarak çoklu doğrusal regresyon analizleri ile ATM yer seçiminde etkili olan faktörler araştırılmıştır. Bu kapsamda Denizli’deki ATM yerleri belirlenerek farklı yaklaşımlarla erişilebilirlik düzeyleri hesaplanmış ve ATM erişilebilirliği düşük olan bölgeler belirlenerek önerilerde bulunulmuştur.The developments in the banking sector, credit card technologies and internet banking have changed the requirement and habits of the society to carry cash. It is known that the habits of carrying cash belonging to the segments of society are decreasing day by day, although they show various differences at every socio-economic level. Access to cash and various banking needs are now generally provided by ATMs. At this stage, where the ATMs are located and how often they are distributed throughout the city become more important. In this direction, scanning the methods used and examining the methods used for ATM accessibility is a significant research area. The fact of accessibility, which is neglected in the location selection criteria of ATMs, has a negative impact on the mobility of social finance areas. Especially ATM locations, which are far from pedestrian and public transportation accessibility, restrict people\u27s access to cash. In this case, more time and effort is spent.In this study, ATM location selection criteria and methods used in ATM location selection were investigated and methods and approaches related to the determination of ATM accessibility were analysed. In addition to accessibility analysis, multiple linear regression analyses and factors affecting ATM location selection were investigated. In this context, ATM locations in Denizli were determined and accessibility levels were calculated with different approaches, and suggestions have been made by determining the regions with low ATM accessibility
TÜRKİYE’NİN METROPOL ŞEHİRLERİNDEKİ BAZI ALIŞVERİŞ MERKEZLERİNİN IPA VE IPCA YÖNTEMLERİ KULLANILARAK KARŞILAŞTIRMALI ANALİZİ
Get PDFWith the influence of globalization and modernism, habits have begun to change in many areas. Especially in recent years, as a result of economic and social events, the urban lifestyle has also changed. As a result of the change, people have started to prefer multifunctional shopping centers where all kinds of products, in addition to their basic needs, are available together and where they can have more rest opportunities. Areas with this function, which are also considered urban attraction points, are increasing their share in the service sector day by day. There is a highly competitive environment among shopping malls that have a significant customer potential. Understanding the competitive position of these areas is vital for decision-makers. This study, conducted in Ankara and Istanbul samples, aims to analyze to what extent the physical features of shopping malls meet the preferences and expectations of users. These properties were evaluated using IPA and IPCA methods. In this context, the study presents a comparative analysis of Ankara, which was selected as the focal location, and Istanbul, which was selected as the rival location. As a result of the analysis, the criteria that Ankara and Istanbul have higher performance than each other and the features that should be prioritized in performance improvement studies to increase their competitiveness were determined. It has been concluded that shopping malls in Ankara are in a position to compete with Istanbul.Küreselleşmenin ve modernizmin etkisiyle birçok alanda alışkanlıklar değişmeye başlamıştır. Özellikle son yıllarda ekonomik ve sosyal alanda yaşanan olaylar neticesinde, kentsel yaşam tarzı da değişmiştir. Yaşanan değişim sonucunda, insanlar artık temel ihtiyaçlarının yanı sıra her türlü ürünün bir arada bulunduğu ve daha fazla dinlenme fırsatı bulabildikleri çok işlevli alışveriş merkezlerini tercih etmeye başlamıştır. Kentsel çekim noktaları olarak da değerlendirilen bu işleve sahip alanlar, hizmet sektöründeki payını her geçen gün artırmaktadır. Önemli bir müşteri potansiyeline sahip olan alışveriş merkezleri arasında yüksek bir rekabet ortamı bulunmaktadır. Bu alanların rekabetçi konumunu anlamak, karar vericiler için hayati önem taşımaktadır. Ankara ve İstanbul örnekleminde gerçekleştirilen bu çalışmada, alışveriş merkezlerinin fiziksel özelliklerinin, kullanıcıların tercih ve beklentilerini ne ölçüde karşıladığının analiz edilmesi amaçlanmaktadır. Bu özellikler, IPA ve IPCA yöntemleri kullanılarak değerlendirilmiştir. Bu bağlamda çalışma, odak yer olarak seçilen Ankara ile rakip yer olarak seçilen İstanbul\u27un karşılaştırmalı bir analizini sunmaktadır. Analiz sonucunda Ankara ve İstanbul\u27un birbirinden daha yüksek performansa sahip kriterleri ve rekabet güçlerini artırmaya yönelik performans iyileştirme çalışmalarında öncelik verilmesi gereken özellikler belirlenmiştir. Ankara\u27daki alışveriş merkezlerinin İstanbul ile rekabet edecek konumda olduğu sonucuna varılmıştır
THE CHANGING MEANING OF URBAN IDENTITY AND SPACE IN THE TRANSITION FROM MODERNISM TO POSTMODERNISM
Get PDFModernleşme ile birlikte dünya kentlerinde çok yönlü gelişim süreci yaşanmış, modernizmin etkisi ve küreselleşme sürecinde toplumun ve kentlerin rolü değişmiştir. Sonraki dönemlerde postmodernizmin etkileriyle insanların yer ile kurduğu ilişkiler etkilenmiş, yere özgü değerler yitirilmeye başlamış, yer-zaman-mekân kavramları birbirinden kopmuştur. Böylece kentlerin ve mimari ürünlerin herhangi bir bölgeye, coğrafyaya, zamana ait olmaması kimlik sorununa neden olmuş ve yersizleşme kavramını doğurmuştur. Yersizleşme ile birlikle mimari tasarımı yönlendiren verileri ve özgün mekânları yer yapan niteliklerin ortadan kalktığı, kavramsal bütünlüğün olmadığı, fiziksel çevre-kültürel ve tarihi değerler arasında kopmaların yaşandığı bir döneme girilmiştir. Bu araştırmanın amacı, kentlerin ve mimarlığın kimliği üzerinde, modernizm sonrası postmodernizmin yarattığı etkiye bağlı olarak, yer, zaman ve mekân kavramlarındaki değişimi ortaya koymaktır. Çalışmada, yer kavramının yeni yapım teknikleri ile çoğaltılarak kopya haline getirilmesi, yerlerin aynılaşmasını ifade etmiş; tüketimin hem sahnesi hem de nesnesi olarak mekânın ele alınması, kentsel alanların metalaşmasını getirmiş; kimlik ve aidiyet kavramlarının kaybolması ise yok yerlerin çoğalmasına neden olmuş ve bu durum da zamanla kentlerde yersizleşme olarak ortaya çıkmıştır. Kentlerde postmodernizm etkisinde ortaya çıkan değişim; aynılaşma, yersizleşme ve metalaşma kavramları kapsamında dünyadan ve Türkiye’den örnekler üzerinden ele alınmıştır. Araştırma, modernizmin etkileri altında kentsel mekânın şekillenmesiyle birlikte, postmodernizmin de etkileri ile değişen kentsel mekânın zamanla aynılaşan yerlere, metalaşan yersiz alanlara dönüştüğünü anlamak açısından önemlidir.With modernisation, a multifaceted development process has been experienced in the cities of the world, and the role of society and cities has changed in the process of globalisation and the effects of modernism. In the following periods, with the effects of postmodernism, people\u27s relations with place were affected, place-specific values started to be lost, and the concepts of place-time-space were disconnected from each other. Thus, the fact that cities and architectural products do not belong to any region, geography and time has led to the problem of identity and has given rise to the notion of displacement. With the concept of displacement, a period in which the data that directs architectural design and the qualities that make original spaces a place has disappeared, there is no conceptual integrity, and ruptures between the physical environment and cultural and historical values have been experienced. The aim of this research is to reveal the change in the concepts of place, time, and space due to the impact of postmodernism on the identity of cities and architecture. In the study, the duplication of the concept of place by reproducing it with new construction techniques has expressed the replication of places, the handling of space as both the stage and object of consumption has led to the commodification of urban areas, the loss of identity and belonging concepts has led to the proliferation of non-existent places, and this situation has emerged as displacement in cities over time. The change that emerged in cities under the influence of postmodernism has been handled through examples from the world and Turkey within the scope of the concepts of sameness, displacement, and commodification. The research is important in terms of understanding that the urban space, which has been shaped under the effects of modernism and changed with the effects of postmodernism, has turned into places that have been transformed into places of sameness and commodification