ΒΚΠ ΕΚΠΑ :: Σύστημα Ηλεκτρονικής Εκδοτικής (e-Pub)
Not a member yet
1979 research outputs found
Sort by
Ο Παντελής Πουλιόπουλος για την εκπαίδευση και τους εκπαιδευτικούς
Get PDFΑπάντηση του Π. Πουλιόπουλου στην έρευνα του «ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΚΟΥ ΒΗΜΑΤΟΣ
An archaeobotanical study of Alepotrypa Cave
Get PDFThis presentation is centred in the study of the few samples of archaeobotanical material which have beenstudied from the Neolithic Cave site of Alepotrypa in 1980. There is a need to incorporate this materialin the up-to-date archaeobotanical debate, which has come to light in Alepotrypa itself, as seen in therecent monograph (Margaritis 2018), but, further, a dialogue which would include the Peloponnese butalso beyond it
Human remains from the Pigi Artemidos LBA tumulus, region of Macedonian Olympus, Pieria
Get PDFThe paper addresses the contextual analysis of human remains from the Late Bronze Age tumulus cemetery of Pigi Artemidos, sited at the southeast border of the region of Macedonian Olympus. It presents the available body of evidence from this funerary assemblage and compares it to other LBA cemeteries from the same region. Bearing in mind the limitations imposed by the small sample size and the absence of a demographic profile for adults, infectious diseases (e.g. posttraumatic osteomyelitis), skeletal trauma and markers of occupational activity show that the few individuals buried in the tumulus of Pigi Artemidos were physically active; furthermore, stress and deprivation during growth and development suggest poor environmental conditions. A differential burial treatment is inferred between adults and subadults. At this early stage of the contextual analysis of prehistoric populations from the region of Macedonian Olympus in Pieria, the inter-cemetery variations reveal locally diverse lifestyles and funerary expressions at the dawn of the LBA
Βιώνοντας τον δημόσιο χώρο στην αρχαία Ελλάδα (6ος-1ος αι. π.Χ.). Δρόμοι, πλατείες και ελεύθεροι ανοιχτοί χώροι στις πόλεις, τα ιερά και τα νεκροταφεία
Get PDFUp to date the archaeological research has mainly focused on the structured environment, while the significant to ancient public life, open air free spaces, have been largely neglected. These spaces were consciously created or left as such, within ancient cities, sanctuaries and cemeteries. A public space operates dynamically in three dimensions and it is shaped both by the architectural structures that surround it and by natural or artificial landmarks, but also by the people themselves who use and “experience” it in everyday life or in specific circumstances. Spaces within the anthropogenic environment, roads (urban, sacred, funerary), squares and open air free spaces, in varying forms and sizes, jointly by the structures (temples, shrines, graves etc) and performances (processions, sacrifices etc) which they are associated with, constitute places of collective memory and identity. Spaces that correspond to the aforementioned parameters are examined in the research project entitled “Experiencing the public space in ancient Greece (6th-1st c. B.C.) Roads, squares and open air free spaces in cities, sanctuaries and cemeteries” funded by the O.P. “Human Resources Development, Education and Lifelong Learning”, co-funded by the European Social Fund (E.S.F.). A summary of the project’s aims, methodology, research questions and selected case studies is here presented
Το ταξίδι προς τη Δύση αρχίζει: ο Λίβιος Ανδρόνικος και η πρώτη μετάφραση της Οδύσσειας
No full textΗ μετάφραση της Οδύσσειας στα λατινικά από τον Λίβιο Ανδρόνικο είναι έργο σταθμός στην ιστορία της λογοτεχνίας: με τον Λίβιο Ανδρόνικο και την Odusia, η ελληνική λογοτεχνία αφικνείται στη Ρώμη. Στην παρούσα εργασία προτίθεμαι να θίξω μια σειρά από σημαντικά ζητήματα τα οποία συνδέονται με το εγχείρημα του Λίβιου, και να σχολιάσω την ευρέως διαδεδομένη άποψη ότι η πρώτη μετάφραση της Οδύσσειας κατέστη εμβληματική μιας επανάστασης τόσο γλωσσικής όσο και πολιτισμικής, διότι το κείμενο της Odusia του Λίβιου έθεσε τα θεμέλια για μια νέα λογοτεχνική παράδοση σε μια νέα γλώσσα (λατινικά) και στο πλαίσιο ενός διαφορετικού πολιτισμού (ρωμαϊκού πολιτισμού). Οι επισημάνσεις μου θα συμβάλουν στην πληρέστερη αποτίμηση των πολιτισμικών συνθηκών που περιέβαλαν τη γένεση της Odusia και θα βοηθήσουν στην αξιολόγηση της μεταφραστικής προσπάθειας του Λίβιου. ABSTRACTThe translation of the Odyssey into Latin by Livius Andronicus is a landmark piece of literature: with Livius Andronicus, Greek literature crosses the Adriatic and fuels the beginnings of Latin literature. In the paper at hand I shall touch on a number of important issues associated with Livius enterprise, and I shall discuss the widely-held view that the first translation of the Odyssey became emblematic of a revolution that is both linguistic and cul-tural, because the text of the Livian Odusia laid the foundations for a new literary tradition in a new language (Latin) and culture (Roman culture). I will also share some thoughts on the possible reasons behind Livius decision to translate the Odyssey, which might lead us to appreciate more thoroughly the nuanced cultural context that generated the Odusia
Dionysius of Alicarnassus on the pleasant and the beautiful - Traces of Platonic influence
Get PDFΣτο έργο του Περί συνθέσεως ονομάτων ο Διονύσιος Αλικαρνασσεύς ισχυρίζεται ότι η επιτυχημένη σύνθεση πρέπει να επιδιώκει πάντοτε να κατακτήσει δύο απολύτως διακριτούς μεταξύ τους στόχους: τὴν ἡδονήν και τὸ καλόν. Παρά την κεντρική θέση, όμως, που έχει αυτή η διάκριση στη θεωρία του για την επιτυχημένη σύνθεση, ο Διονύσιος δεν καταφέρνει να την υποστηρίξει και να την εξηγήσει ικανοποιητικά και πειστικά ούτε με τις θεωρητικές του προσεγγίσεις ούτε με τα παραδείγματα που προσκομίζει. Τίθεται, επομένως, το ερώτημα πού στηρίζει αυτή τη βασική και σταθερή πεποίθησή του ο Διονύσιος. Στο άρθρο αυτό θα υποστηρίξω την άποψη ότι η συγκεκριμένη θέση του μπορεί να ερμηνευτεί ως δείγμα πλατωνικής επίδρασης. Αυτό που δεν καταφέρνει να εξηγήσει με σαφήνεια ο Διονύσιος εξηγείται, πιστεύω, σε ικανοποιητικό βαθμό από την πλατωνική θεωρία που φαίνεται ότι είχε κατά νου.ABSTRACTThe distinction between the pleasant and the beautiful is a basic one in Dionysius On Literary Composition. Despite the great importance of his distinction, however, he does not manage to substantiate it in a clear and direct way. My main argument is based on this observation that Dionysius basic distinction between a pleasant and a beautiful style is not persuasively supported either by his theoretical considerations or by his examples. This means that the question where he grounds his conviction about the validity of his distinction is open. I interpret this conviction as a sign of deep Platonic influence. I will try to show that what Dionysius does not manage to explain clearly is explained to a certain extent by the Platonic theory he seems to have in mind
Δημοκρατία και πατριωτισμός σε δύο εμβληματικές για το πολίτευμα στιγμές (Κλασική Αθήνα - Γαλλικός Διαφωτισμός και Γαλλική Επανάσταση)
No full text
