Assumption University Institutional Repository (AU-IR)
Not a member yet
23058 research outputs found
Sort by
Promoters of company limited
No full textสารนิพนธ์ (นม.)--มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ, 2560.บรรณานุกรมท้ายเล่ม
พิธีมิสซาบูชาขอบพระคุณ โมทนาคุณพระเจ้าโอกาสฉลอง 84 ปี ภราดามาร์ติน ประทีป โกมลมาศ อธิการบดีกิตติคุณ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ และ ฉลอง 72 ปี ภราดาอัลเบิร์ต ลอเรนซ์ บัญชา แสงหิรัญ อธิการบดี มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ วันศุกร์ที่ 24 พฤศจิกายน 2560 เวลา 16.00 น. ณ วัดนักบุญหลุยส์มารี เดอ มงฟอร์ต มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ วิทยาเขตสุวรรณภูมิ
No full textLegal measures to control business offering accompanionship of pet
No full textวิทยานิพนธ์ (นม.)--มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ, 2560.บรรณานุกรมท้ายเล่ม
พิธีสวมมงกุฎแม่พระมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ
No full textงานวันอัสสัมชัญมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญประจำปี 2550 จัดเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม 2560 เพื่อเทิดเกียรติและสดุดีพระแม่พระอัสสัมชัญ โดยมีกิจกรรมคือ พิธีมิสซาบูชาขอบพระคุณ ณ โบสถ์ St. Louis Marie de Montfort และพิธีสวมมงกุฎแม่พระ ณ บริเวณหน้าอาคารอาสนวิหารแห่งการเรียนรู้ (Cathedral of Learning) วิทยาเขตสุวรรณภูมิ โดยมีภราดาบัญชา แสงหิรัญ อธิการบดี เป็นประธาน พร้อมด้วย ภราดาประทีป มาร์ติน โกมลมาศ อธิการบดีกิตติคุณ คณะนักบวช คณาจารย์ เจ้าหน้าที่ และนักศึกษา ร่วมพิธี วันอัสสัมชัญตรงกับวันที่ 15 สิงหาคม ของทุกปี และมหาวิทยาลัยฯ กำหนดให้จัดกิจกรรมดังกล่าวนี้เป็นประจำทุกป
Legal measures for the promotion of electricity production and consumption from solar energy
No full textวิทยานิพนธ์ (นม.)--มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ, 2560.บรรณานุกรมท้ายเล่ม
Meetings and resolutions of limited companies
No full textสารนิพนธ์ (นม.)--มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ, 2560.บรรณานุกรมท้ายเล่ม
นายขวด ไกรประโคน คนสวน แผนกสวนและพันธุ์ไม้ ฝ่ายอาคารสถานที่ (วิทยาเขตสุวรรณภูมิ) สำนักรองอธิการบดีฝ่ายบริหาร ได้รับรางวัลบุคลากรดีเด่น มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ 2560
No full text
Remarks on reparations for the victims of Japanese American interment during the second world war in the United States
No full textสิทธิในการได้รับการเยียวยาชดใช้ความเสียหายนั้นนับเป็นสิทธิขั้นพื้นฐานของเหยื่อผู้ถูกละเมิดสิทธิมนุษยชน โดยหลักการแล้วจะเห็นได้ว่าวัตถุประสงค์หลักของการเยียวยาชดใช้ความเสียหายแก่เหยื่อผู้ถูกสิทธิมนุษยชนนั้นคือเพื่อทำให้เหยื่อผู้ที่ได้รับความเสียหายกลับคืนสู่ฐานะเดิมก่อนมีการละเมิดสิทธิมนุษยชน สำหรับเหยื่อนั้นการเยียวยาชดใช้ความเสียหายประกอบด้วยองค์ประกอบสำคัญสามประการ กล่าวคือ ความรับรู้ถึงความเจ็บปวด การเยียวยาความเสียหาย และการมีส่วนร่วมของผู้ที่มีความรับผิดชอบต่อความเสียหายที่เกิดขึ้น รวมทั้งความพยายามของรัฐในการแก้ไขสิ่งที่ผิดพลาดในอดีต
การสร้างหลักเกณฑ์การเยียวยาชดใช้ความเสียหายโดยฝ่ายบริหารที่ดีนั้นหาใช่เพียงการชดใช้ด้วยจำนวนเงินเพียงประการเดียว หรือการคัดลอกหลักเกณฑ์การเยียวยาชดใช้ความเสียหายและประสบการณ์การเยียวยาชดใช้ความเสียหายจากการละเมิดสิทธิมนุษยชนของประเทศอื่น การออกแบบหลักเกณฑ์การเยียวยาที่ดีจึงไม่มีรูปแบบที่ตายตัว หากแต่เป็นการเยียวยาชดใช้ความเสียหายที่คำนึงถึงความรู้สึกของเหยื่อผู้ถูกละเมิดสิทธิมนุษยชนเป็นหลัก และรูปแบบการเยียวยาชดใช้ความเสียหายนั้นต้องสามารถบรรเทาความเสียหายที่เกิดขึ้นในแง่ของประโยชน์ที่เป็นรูปธรรมและประโยชน์เชิงสัญลักษณ์ ทั้งนี้เพื่อบรรเทาความเสียหายของเหยื่อยและบรรเทาความขัดแย้งรวมทั้งสร้างความปรองดองระหว่างผู้กระทำละเมิดและเหยื่อผู้ถูกละเมิดสิทธิมนุษยชน
วัตถุประสงค์ของบทความแบับนี้นั้นเป็นการยกตัวอย่างการเยียวยาผ่านหลักเกณฑ์การเยียวยาที่ีมีเหยื่อเป็นศูนย์กลาง (Victim-Oriented Reparation Program) กล่าวคือ การเยียวยาชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่นที่ถูกกักกันระหว่างช่วงสงครามโลกครั้งที่สองในสหรัฐอเมริกา ซึ่งหลักเกณฑ์การเยียวยาชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่นที่ีถูกกักกันระหว่างช่วงสงครามโลกครั้งที่สองในรหรัฐอเมริกานั้นเกิดขึ้นจากการเคลื่อนไหวเรียกร้องของเหยื่อที่ถูกละเมิดสิทธิมนุษยชนโดยตรงจากเหตุการณ์ดังกล่าวเป็นเวลานาน จนท้ายที่สุดได้มาซึ่งหลักเกณฑ์ที่เหยื่อพึงพอใจ โดยหลักเกณฑ์นั้นประกอบไปด้วยการเยียวยาในรูปแบบที่เป็นตัวเงิน (Monetary Form of Reparations) คือการจ่ายเงินเยียวยาแก่เหยื่อผู้ถูกกักกันที่รอดชีวิตจำนวน 20,000 ดอลลาร์สหรัฐ และการเยียวยาในรูปแบบอื่นซึ่งมิใช่ตัวเงิน (Non-Monetary Form of Reparations) คือ การกล่าวคำขอโทษอย่างเป็นทางการ นอกจากนี้การเยียวยาชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่นที่ถูกกักกันระหว่างช่วงสงครามโลกครั้งที่สองในสหรัฐอเมริกายังก่อให้เกิดบทเรียนแก่สังคมโดยรวมในการตระหนักถึงความผิดพลาดในอดีตเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดการกระทำความผิดพลาดซ้ำอีกในอนาคตอีกด้วย"Right to Reparations" is considered as a fundamental right that belongs to the victims whose human rights had been violated. The ultimate purpose of reparations is to repair the damage that the injured victims have suffered. For victims, reparations include three important elements which are the acknowledgement of suffering, the remedy harm, and the participation of those who are responsible for the harm, including the state to show the effort to right the wrong.
Reparation programs which are approved by the administrative branch are not one-size-fit-all because the victims' rights that were abused in each incident are different. A failed reparation program may result when efforts and experiences that are gathered from other countries unknowingly constituted some of the failed examples of reparation program and a country may include it into its own reparation criteria without keeping in mind that the context and individualisms of every country is different and the every conflict event of violence is different too. Designing a well-crafted reparation program is complex and requires time in order to resolve the conflict of violence which might eventually lead the country toward reconciliation to the extent that it could prevent and end the cycle of human rights violations committed by the State. In addition, victim's feelings cannot be neglected, because how they feel about the damage or whether they fell that the reparation they received is appropriate and just to them are very important to create a successful reparation program.
The purpose of this article is to provide an example of a victim-oriented reparation program which is caused by the people' movement. The Japanese American Internment Reparation is considered as one of the examples which could show that although designing a victim-oriented reparation program is not an easy task, but if the task is successfully done, it is deemed as a crucial factor which leads to a reconciliation between the perpetrators and the victims. The Japanese American Internment Reparation consisted of both monetary form of reparation, which is a lump sum amount of 20,000 USD, and a symbolic form of reparation, which is a formal apology by the US President. Moreover, the contents of the government's apology reflect the sincerity of the government to the victims who suffered the past injustice. The program also demonstrated that the government attempted to restore the victims' dignity and promise not to repeat the same mistake in the future
Development of e-Learning based upon online personal learning environment through social networks on computer networking and data communications infrastructure
No full textการวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1)
พัฒนาบทเรียนอีเลิร์นนิงตามสภาพแวดล้อม
ทางการเรียนส่วนบุคคลบนเครือข่ายสังคม
ออนไลน์เรื่อง ระบบเครือข่ายคอมพิวเตอร์และ
การสื่อสารข้อมูลพื้นฐานให้ได้ ไม่ต่ำกว่าเกณฑ์
80/80 (2) หาค่าดัชนีประสิทธิผลจากการเรียน
ด้วยบทเรียนอีเลิร์นนิงที่พัฒนาขึ้นให้มีค่า ไม่ต่ำ
กว่า 0.70 (3) ศึกษาเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์
ทางการเรียนระหว่างกลุ่มควบคุมที่เรียนจากการ
สอนแบบปรกติกับกลุ่มทดลองที่เรียนจากบท
เรียนอีเลิร์นนิง (4) ศึกษาความคงทนในการเรียน
รู้หลังจากเรียนด้วยบทเรียนอีเลิร์นนิงเมื่อเรียน
ผ่านมาแล้ว 2 สัปดาห์ และ 4 สัปดาห์ และ (5) ศึกษาความพึงพอใจของนักศึกษาที่มีต่อการ
เรียนแบบ อีเลิร์นนิง ประชากรที่ใช้ในการศึกษา
ได้แก่ นักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัย
ราชภัฎจันทรเกษม จำนวน 150 คน สุ่มเลือก
กลุ่มตัวอย่างด้วยการสุ่มแบบง่าย จำนวน 60 คน
ซึ่งกำลังศึกษาในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2559
แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 30
คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย (1)
บทเรียนอีเลิร์นนิงตามสภาพแวดล้อมทางการ
เรียนส่วนบุคคลบนเครือข่ายสังคมออนไลน์ เรื่อง
ระบบเครือข่ายคอมพิวเตอร์และการสื่อสาร
ข้อมูลพื้นฐาน (2) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์
ทางการเรียนและความคงทนในการเรียนรู้ (3) แบบวัดความพึงพอใจของนักศึกษาต่อการเรียน
แบบอีเลิร์นนิง (4) แบบประเมินคุณภาพสำหรับ
ผู้เชี่ยวชาญด้านเนื้อหาและอีเลิร์นนิง สถิติที่ใช้
ในการวิจัย ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ ค่าเบี่ยง
เบนมาตรฐาน และทดสอบสมมติฐานโดยใช้
t-test แบบ Independent Sample และ
Dependent Sample
ผลการวิจัย พบว่า (1) บทเรียนอีเลิร์นนิง
ตามสภาพแวดล้อมทางการเรียนส่วนบุคคลบน
เครือข่ายสังคมออนไลน์ เรื่อง ระบบเครือข่าย
คอมพิวเตอร์และการสื่อสารข้อมูลพื้นฐานมี
ประสิทธิภาพเท่ากับ 82.17/86.89 ซึ่งเป็นไป
ตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ (2) มีค่าดัชนีประสิทธิผล
เท่ากับ .7796 ทำให้นักศึกษาเกิดการเรียนรู้คิด
เป็นร้อยละ 77.96 (3) เมื่อเปรียบเทียบผล
สัมฤทธิ์ทางการเรียน พบว่า กลุ่มทดลองมีผล
สัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมี
นัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (4) ความคงทน
ในการเรียนรู้หลังจากเรียนด้วยบทเรียน อีเลิร์นนิง
เมื่อเรียนผ่านไปแล้ว 2 สัปดาห์ และ 4 สัปดาห์
กับการทดสอบหลังเรียนทันทีมี ผลการเรียนรู้
ไม่แตกต่างกันอย่ามีนัยสำคัญทางสถิติ แสดงว่า
บทเรียนที่พัฒนาขึ้นส่งผลต่อความคงทนในการ
เรียนรู้ และ (5) นักศึกษามีความพึงพอใจต่อ
การเรียนแบบอีเลิร์นนิงอยู่ในระดับมาก
เพราะคุณค่าที่ได้จากประสบการณ์เรียนแบบ
อีเลิร์นนิง ดังนั้น บทเรียนอีเลิร์นนิงที่พัฒนาขึ้น
จึงสามารถนำไปใช้เพื่อการเรียนการสอนต่อไป
ในอนาคตได้The objectives of this research
were (1) to develop an e-Learning base
upon online personal learning
environment through social networks on
computer networking and data
communications infrastructure to not
less than the 80/80 (E1/E2) efficiency
criteria (2) to study an effectiveness index
of the developed e-Learning to not less
than 0.70 (3) to compare learning
achievement between a control group in
traditional instruction and an experimental
group in e-Learning courseware (4) to
examine students’ retention after
completing the course for 2 and 4 weeks
and (5) to investigate students’ satisfaction
towards the developed e-Learning
courseware. The population was 150
undergraduate students at Chandrakasem
Rajabhat University. 60 students were
selected by a simple random sampling
technique; they were divided into 2
groups: an experimental group and a
control group, each group consisting of
30 students. The research instruments were (1) the e-Learning base upon online
personal learning environment through
social networks on computer networking
and data communications infrastructure
(2) an achievement test (3) a student’s
satisfaction appraisal towards the
e-Learning which included 20 items of
5-points rating scale and (4) a quality
appraisal for content experts and
e-Learning experts. The statistics used in
this current research were mean,
percentages, independent samples and
dependent samples t-test.
The research findings were: (1) the
e-Learning courseware achieved the
efficiency at 82.17/86.89 which met a
predetermined criterion, (2) an
effectiveness index was .7796 which
gained 77.96 percent of students’
knowledge increased accordingly, (3) a
comparison of students’ achievement
found that the experimental group
earned higher achievement rather than
the control group, statistically significant
at the .05 level, (4) the learning retention
of experiment group students after
completing the course and after 2 and 4
weeks later were not statistically significant
different which could be implied that the
developed e-Learning culminated in the learning retention and (5) the students
were positively satisfied at above average
level because of valued experience from
the experiment. Therefore, the developed
e-Learning can be implemented for
future instruction