Allegheny College DSpace Repository
Not a member yet
38403 research outputs found
Sort by
Grave steles of Altıntaş origin
No full textDoktora tezimizin konusunu Kütahya, Altıntaş / Soa kökenli olabilecek mezar stelleri oluşturmaktadır. Tezimizi Altıntaş’ta üretildiğini düşündüğümüz 194 adet mezar steli oluşturacaktır. Roma İmparatorluk Dönemi’nde Anadolu’da Frigya bölgesinde kırsal bir nüfus yaşamaktadır. Döneme dair önemli izler barındıran, günümüze kadar ulaşmayı başarabilmiş heykeltıraşlık eserleri içerisinde bir grubu oluşturan mezar stellerinin yerel stilde üretildiği anlaşılmaktadır. Altıntaş, bölgede kendine özgü mezar steli üretmeyi başarabilmiş yerleşimlerden bir tanesidir. Bursa Arkeoloji Müzesi mezar steli koleksiyonunda yer alan bir grup stel kendine özgü özellikleri ile dikkat çekmektedir. Bu nedenle tezimizde bu grubun mercek altına alınmasına karar verilmiştir. Yaklaşık 1908 yıllarından bu yana yapılan bilimsel yayınlarda Altıntaş mezar stellerinden bahsedilmektedir, ancak bugüne kadar bu steller bir ana başlıkta ele alınmamıştır. Yaptığımız araştırmalar neticesinde Altıntaş kökenli mezar stellerinin yerelde kalmadığı, yurtiçinde ve yurtdışında değişik müzelere dağıldığı anlaşılmaktadır. Tezimiz kapsamındaki mezar stellerinden 134 tanesi daha önce değişik çalışmalarda yayımlanmış, 60 tanesi ise ilk defa tarafımızdan ele alınacaktır. Böylece Altıntaş mezar stelleri bir başlık altında toplu olarak ilk defa kapsamlı bir şekilde ele alınmış olacaktır. Yaptığımız literatür araştırmasına göre mezar stellerimizin üretim yerine konu antik kent Soa’dır. Bu antik kent günümüzde Kütahya İlinin, Altıntaş İlçesi sınırlarında yer alan ve ilçenin yaklaşık 9 km doğusunda ilçe ile aynı isme sahip olan Altıntaş Köyü sınırları içerisinde kalmaktadır. Soa ile ilgili de yeterli araştırma yapıldığı söylenemez. Altıntaş Köyü içerisinde çok sayıda Roma, Geç Roma ve Geç Antik Çağa tarihlenebilecek devşirme malzemelere rastlanılmıştır. Bu nedenle Antik Soa’nın modern yerleşimin altında kaldığı düşünülmektedir. Soa’nın Roma İmparatorluk Dönemi’nde önceleri kome statüsüne sahip küçük bir yerleşim olduğu, MS 3. yüzyıl ile birlikte gelişerek bir şehir haline geldiği öngörülmektedir. Soa’nın şehir haline gelmesinde yakın çevredeki mermer ocakları önemli bir rol oynamış olmalıdır. Altıntaş mezar stellerinde görülen üslup Roma İmparatorluğu’nun başka bölgelerinde görülmemektedir. Mezar stelleri tamamen kendine özgü özellik yansıtırlar. Bunda aralarında büyük bir zaman farkı olsa da Dağlık Frigya Bölgesi’ndeki Frig Kaya Anıtları önemli rol oynamış olmalıdır. Zira, Frig kaya anıtlarında görülen zengin bezeme anlayışı stellerimizde de kendini hissettirmektedir. Örneğin, mezar stellerimizdeki resim alanı için ayrılmış nişlerin içerisine boşluk kalmayacak şekilde insan büstlerinin yerleştirilmesi Frig kaya anıtlarının ön cephelerinde bulunan nişlerin içerisindeki Ana Tanrıça heykellerini anımsatmaktadır. Yine bazı stellerimizin alınlıklarında görülen aslan-boğa mücadelesi kompozisyonunun kökeninde de Frig etkisinin bulunduğu düşünülmektedir. Altıntaş Bölgesinde, özellikle Altıntaş ve Çakırsaz Köyleri civarında Dokimeion ocaklarından geri kalmayan kaliteli mermer yatakları bulunmaktadır. Bu atölyelerdeki heykeltıraşlık eserleri de bu bölgeden çıkarılan mermerlerle üretilmektedir. Burada çalışan ustalar aynı zamanda Appia (Pınarcık) ve Kotiaeion’da (Kütahya) da çalışmış olmalıdırlar. Bu durum steller üzerindeki heykeltıraş imzalarında da görülmektedir. İşlenmek üzere hazırlanmış steller, teslim yerlerinde işlenerek tamamlanmış olmalıdırlar. Atölyede üretilen mezar stellerine tipolojik olarak bakıldığında en kalabalık grubu tek katlılar ile üçgen alınlıklılar oluşturmaktadır. Katlı steller ile alınlığı kemer veya düz biçimde işlenmiş olanların sayısı daha azdır. Stellerin sağ ve sol kenarları çoğunlukla naiskos olarak yapılmışsa da az sayıda çerçeve ile sınırlandırılmış stelimiz de bulunmaktadır. Stellerimiz arasında bir miktar da kapı tipli üretilmiş mezar steli mevcuttur. Bunlar haricinde bölgede bulunmuş ancak kırık ve eksik olmaları nedeniyle herhangi bir gruba dâhil edilemeyen mezar steli parçası da tezimize dâhil edilmiştir. Stellerimizdeki erkek figürlerinde görülen sağ elin göğüs üzerine konulması geleneği, MÖ geç 4. yüzyıldan beri görülen bir duruş şeklidir. Çalışmamızda toplam 16 adet atölye belirlenmiştir. Ancak bu atölyeler keskin biçimde birbirlerinden ayrılmazlar, benzer özellikleri fazla olup teknik bazı detaylarda farklılıklar bulunmaktadır. Bu atölyeler stel tipolojisi, resim alanını sınırlayan pilasterlerin altlık kısımları ile başlık kısımları, pilasterler üzerindeki süsleme unsurları, resim alanlarının verilme biçimleri ve kapı tipli olmalarına göre belirlenmiştir. Bu bölgede bulunmuş olmasına rağmen stil olarak farklı üretilmiş bir grup mezar stelimiz daha bulunmaktadır. Bunlar da diğer atölyeler başlığı altında incelenmiştir. Stellerimiz üzerinde yer alan kabartmalardan o dönem yaşantısı hakkında bilgiler edinebilmekteyiz. Tarım ve hayvancılıkla ilgili olarak en sık işlenen saban çeken öküzler veya saban kabartması bölgede çiftçiliğin önemli geçim kaynaklarından biri olduğunu ortaya koyar. Erkek figürlerinin ellerinde tuttuğu kırbaç ise at yetiştiriciliğinin bölgede varlığını kanıtlar. Genellikle pilaster süslemesi olarak kullanılmış üzüm salkımı ve bazı erkek figürlerinin ellerinde tahra ile betimlenmesi üzüm bağlarına önem verildiğini düşündürmektedir. Kabartmalarda yoğun olarak kullanılan ve okuryazarlığa işaret eden yazı takımları (balmumu tableti, kalem, kalemlik, kitap, rulo, parşömen vb.), bölgede eğitime verilen önemin bir diğer göstergesidir. İğ - öreke, kalathos (yün sepeti), ayna, tarak, parfüm şişesi gibi kadınlarla doğrudan ilintili nesneler, süslenme ve zarafetin yansıtılmasına vurgu yapmaktadır. Bunların yanı sıra dönem inancını yansıtan bazı mitolojik karakterler de az sayıda işlenmiştir. Stel üzerindeki kabartma insan figürlerinde bazen tek erkek veya tek kadın, bazen karı - koca birlikte ve bazen de bunlar çocuklarıyla birlikte tüm bedenlerini gösterecek şekilde ayakta ve cepheden işlenmişlerdir. Katlı olanlarında ise üst katta verilen figürler genellikle büst şeklinde işlenmiştir. Bu durum bize o dönemde aile bağlarına verilen önemi göstermektedir. Mezar stellerimizin tarihlendirilmesinde kabartma insan figürlerinin saç-sakal verilme biçimi, gözbebeği işlenmesi, elbise kıvrımları ve büstlerde görülen matkap işçilikleri gibi kriterlere göre yapılmıştır. Yazıtında tarih bulunan steller ise bölgede kullanılan Sulla Erası’na göre tarihlendirilmiştir. Stellerin üretim tarihine bakıldığında yaklaşık MS 130 yılından başlayıp MS 325 yılına kadar kesintisiz bir şekilde üretimin devam ettiği görülür. Ancak MS 2. yüzyılda ve 3. yüzyılın ilk yarısında üretim oldukça azdır. 3. yüzyılın ortasından itibaren sayı tekrar artmaya başlar ve Geç Antik Çağ’ kadar devam eder. Atölyede insan figürlerinde kullanılan saç kuaförünün zaman zaman imparatorları takip ettiği ancak bazen yerel stildeki saç biçimlerinin de kullanıldığı görülmüştür. Stellerimizde Roma imparatorlarından Hadrian (MS 117-138) ve eşi Vibina Sabina, I. Philippus (Arap)’ın (MS 244-49) eşi Marcia Otacilia Severa, Florianus (MS 276), Probus (MS 276-82), Numerianus (MS 283-84) ve I. (Büyük) Constantin (MS 306-337)’in portre tipleri görülür. Atölyede erkek figürlerinde kısa saç, spiralli saç ve dalgalı saç türleri görülür. Kadınlarda ise ortadan ikiye ayrılmış önden arkaya doğru dalgalı biçimde giden saç tipi yaygın olarak kullanılmıştır. Atölyede erken üretimlerde figürlerin portreleri ile elbise kıvrımlarında matkabın yüzeysel, MS 3. yüzyılın ortasından itibaren ve Geç Antik Çağ’da ise daha derin uygulandığı gözlemlenmektedir. Katalog kısmında mezar stellerimizin detaylı tanımları yapılmış, üzerindeki Antik Yunanca yazıtlar yayınlandı ise Türkçe çevirisiyle birlikte konulmuş, yayınlanmamış ise sadece transkriptine yer verilmiştir. Doktora tezimizde özellikle atölyeler üzerinde durulmuş ve onların özellikleri ortaya konmaya çalışılmıştır. Stellerimizin üretildiğini düşündüğümüz Soa antik kentinde günümüze dek herhangi bir bilimsel arkeolojik kazı söz konusu değildir. İleride yapılacak kazılar neticesinde ele geçirilecek in situ mezar stelleri bunların Soa antik kenti ile bağlarını daha açık şekilde gösterecektir. Altıntaş’ta şu ana dek en kapsamlı epigrafik çalışma Marc Waelkens, Stephen Mitchell, James Potter ve Barbara Levick tarafından 1993 yılında yapılarak Monumenta Asiae Minoris Antiqua serisinin 10. cildinde “Monuments from Appia and the Upper Tembris Valley, Cotiaeum, Cadi, Synaus, Ancyra Sidera and Tiberiopolis” başlığı ile yayımlanmıştır. Bölgede yeni bulunan yazıtları da içeren güncel bir epigrafik çalışmanın yapılması önem taşımaktadır. Bu sayede Antik Çağda bölge hakkında daha çok bilgi sahibi olmamız mümkün hale gelecektir.The subject of our doctoral thesis is grave steles that may be of Kütahya, Altıntaş / Soa origin. Our thesis will consist of 194 grave steleas that we think were produced in Altıntaş. During the Roman Imperial Period, a rural population lived in the Phrygian region of Anatolia. It is understood that the grave steleas, which constitute a group among the sculptural works that have survived to the present day and contain important traces of the period, were produced in a local style. Altıntaş is one of the settlements in the region that has managed to produce its own unique grave steles. A group of steles in the Bursa Archaeological Museum grave stele collection attracts attention with their unique features. For this reason, it was decided to examine this group in our thesis. Since approximately 1908, the Altıntaş grave steles have been mentioned in scientific publications, but to date these steles have not been addressed under a main heading. As a result of our research, it is understood that the Altıntaş grave steles did not remain local, but were scattered in different museums in Turkey and abroad. Of the grave steles within the scope of our thesis, 134 have been previously published in various studies, and 60 of them will be addressed by us for the first time. Thus, the Altıntaş grave steles will be addressed comprehensively under one heading for the first time. According to our literature research, the place of production of our tomb steles is the ancient city of Soa. This ancient city is located within the borders of Altıntaş District of Kütahya Province and is approximately 9 km east of the district, within the borders of Altıntaş Village, which has the same name as the district. It cannot be said that sufficient research has been done on Soa. Numerous spolia materials that can be dated to the Roman, Late Roman and Late Antique Ages have been encountered in Altıntaş Village. For this reason, it is thought that Ancient Soa lies beneath the modern settlement. It is predicted that Soa was a small settlement with the status of a commune during the Roman Imperial Period, and that it developed and became a city in the 3rd century AD. The marble quarries in the vicinity must have played an important role in Soa becoming a city. The style seen in the Altıntaş tomb steles is not seen in other regions of the Roman Empire. The tomb steles reflect completely unique characteristics. Although there is a great time difference between them, the Phrygian Rock Monuments in the Mountainous Phrygia Region must have played an important role in this. Because, the rich decorative approach seen in the Phrygian rock monuments is also felt in our steles. For example, the placement of human busts in the niches reserved for the picture area in our tomb steles, without leaving any space, is reminiscent of the Mother Goddess statues in the niches on the front facades of the Phrygian rock monuments. Again, it is thought that the origin of the lion-bull fight composition seen in the pediments of some of our steles also has a Phrygian influence. In the Altıntaş region, especially around the Altıntaş and Çakırsaz villages, there are quality marble deposits that are no less than the Dokimeion quarries. The sculpture works in these workshops are also produced with the marbles extracted from this region. The masters working here must have also worked in Appia (Pınarcık) and Kotiaeion (Kütahya). This situation is also seen in the sculptor signatures on the steles. The steles prepared for processing must have been processed and completed at the delivery locations. When we look at the tomb steles produced in the workshop typologically, the most crowded group is single-storey and those with triangular pediments. The number of storey steles and those with arched or flat pediments is less. Although the right and left edges of the steles are mostly made as naiskos, we also have a few steles bordered by frames. There are also a few tomb steles produced in the door type among our steles. Apart from these, a tomb stele fragment found in the region but not included in any group due to being broken and incomplete has also been included in our thesis. The tradition of placing the right hand on the chest seen in the male figures in our steles is a posture seen since the late 4th century BC. A total of 16 workshops were identified in our study. However, these workshops are not sharply separated from each other, they have many similar features and there are differences in some technical details. These workshops were determined according to the stele typology, the base parts and capital parts of the pilasters that limit the picture area, the decorative elements on the pilasters, the way the picture areas are given and whether they are door types. Although found in this region, we have another group of tomb steles that are produced differently in style. These are also examined under the title of other workshops. We can obtain information about life in that period from the reliefs on our steles. The most frequently depicted images of oxen pulling ploughs or plough reliefs related to agriculture and animal husbandry show that farming was one of the important sources of income in the region. The whip held by male figures proves the existence of horse breeding in the region. The grape clusters, which were generally used as pilaster decorations, and the depiction of some male figures with tahra (iron handled cutting tool) in their hands suggest that importance was given to vineyards. Writing sets (wax tablets, pens, pencil cases, books, scrolls, parchments, etc.), which are used intensively in reliefs and indicate literacy, are another indication of the importance given to education in the region. Objects directly related to women, such as spindles, kalathos (wool baskets), mirrors, combs, and perfume bottles, emphasize the reflection of adornment and elegance. In addition to these, some mythological characters reflecting the beliefs of the period were also depicted in small numbers. The relief human figures on the stele are sometimes depicted standing and frontally, showing their entire bodies, as a single man or a single woman, sometimes a husband and wife together, and sometimes they are depicted with their children. In the multi-story ones, the figures on the upper floor are usually depicted as busts. This shows us the importance given to family ties at that time. The dating of our tomb steles was done according to criteria such as the hair and beard style of the relief human figures, the processing of the pupils, the folds of the clothes and the drill work seen on the busts. The steles with dates in their inscriptions were dated according to the Sulla Era used in the region. When we look at the production date of the steles, we see that production continued uninterruptedly from approximately 130 AD until 325 AD. However, production was quite low in the 2nd century AD and the first half of the 3rd century. The number started to increase again from the middle of the 3rd century and continued until the Late Antiquity. It was seen that the hairdresser used on the human figures in the workshop sometimes followed the emperors, but sometimes local hair styles were also used. Our steles show portraits of the Roman emperors Hadrian (117-138 AD) and his wife Vibina Sabina, Marcia Otacilia Severa, wife of Philippus I (Arab) (244-49 AD), Florianus (276 AD), Probus (276-82 AD), Numerianus (283-84 AD) and Constantin I (the Great) (306-337 AD). In the workshop, short hair, spiral hair and wavy hair are seen on male figures. In women, the hair type that was parted in the middle and went wavy from front to back was widely used. It is observed that in early productions in the workshop, the drill was applied superficially on the portraits of figures and the folds of dresses, and from the middle of the 3rd century AD and in the Late Antique Period, it was applied more deeply. In the catalogue section, detailed descriptions of our grave steles were made, if the Ancient Greek inscriptions on them were published, they were included with their Turkish translations, if they were not published, only their transcripts were included. Our doctoral thesis focused particularly on the workshops and attempted to reveal their characteristics. There has been no scientific archaeological excavation to date in the ancient city of Soa, where we believe our steles were produced. In situ grave steles to be found as a result of future excavations will more clearly demonstrate their connection with the ancient city of Soa. The most comprehensive epigraphic study in Altıntaş to date was conducted by Marc Waelkens, Stephen Mitchell, James Potter and Barbara Levick in 1993 and published in the 10th volume of the Monumenta Asiae Minoris Antiqua series under the title “Monuments from Appia and the Upper Tembris Valley, Cotiaeum, Cadi, Synaus, Ancyra Sidera and Tiberiopolis”. It is important to conduct an up-to-date epigraphic study that includes newly discovered inscriptions in the region. In this way, it will be possible for us to obtain more information about the region in the Ancient Age
Synthesis of zinc-magnesium-titanium (Zn/Mg/Ti) oxide hybrid nanofibers and investigation of their effects on the photocatalytic degradation of textile dyes
No full textBu çalışmada, Zn ve Mg elementleri ile katkılanmış TiO₂ nanolifler sol-jel elektro çekim yöntemiyle başarıyla üretilmiş ve nanoliflerin yapısal, morfolojik, optik ve fotokatalitik özellikleri kapsamlı bir şekilde incelenmiştir. TiO₂ nanoliflere farklı oranlarda (%5, %15, %30) Zn, Mg ve Zn/Mg katkılanarak üretilen nanoliflerin SEM ve TEM analizleri incelenmiş, katkı oranı arttıkça lif morfolojisinde bozulmalar ve çaplarda artış yaşandığını gözlenmiştir. XRD ve Raman analizleri, Zn ve Mg katkılarının TiO₂ kristal fazında anatazdan rutile geçişi hızlandırdığını ortaya koymuştur. XPS analizleri, katkı elementlerinin başarıyla yüzeye dâhil edildiğini doğrulamıştır. PL analizleri, düşük katkı oranlarında rekombinasyon oranının azaldığını, yüksek oranlarda ise optik verimin düştüğünü göstermiştir. Fotokatalitik performans değerlendirmesi, katkı oranına bağlı olarak boya degradasyon verimliliğinde azalma olduğunu, en yüksek verimin %90,75 ile saf TiO₂'de elde edildiğini, Zn/Mg katkılı numunelerde ise en iyi sonucun %5 (Zn/Mg) ile %78,6 oranında elde edildiğini ortaya koymuştur. Ayrıca ATR-FTIR spektra ile degradasyon sonrası nanolif yüzeyindeki boya moleküllerinin yapısal değişiklikleri izlenmiştir. Elde edilen bulgular, Zn/Mg katkılı TiO₂ nanoliflerin, özellikle düşük katkı oranlarında, çevre dostu ve etkin fotokatalizörler olarak atık su arıtımı gibi alanlarda potansiyel taşıdığını göstermektedir.In this study, Zn- and Mg-doped TiO₂ nanofibers were successfully synthesized via the electrospinning method, and their structural, morphological, optical, and photocatalytic properties were systematically investigated. Nanofibers were produced with varying doping ratios (5%, 15%, and 30%) of Zn, Mg, and Zn/Mg. SEM and TEM analyses revealed that increasing dopant concentrations led to morphological irregularities and diameter growth in the nanofibers. XRD and Raman results indicated that Zn and Mg accelerated the anatase-to-rutile phase transformation. XPS analysis confirmed the successful incorporation of dopants onto the surface. PL spectroscopy showed that lower dopant concentrations reduced recombination rates, whereas higher concentrations diminished the optical performance. Photocatalytic performance evaluation revealed that the dye degradation efficiency decreased with increasing dopant concentration. The highest efficiency was obtained with pure TiO₂ at 90.75%, while among the Zn/Mg-doped samples, the best result was achieved with 5% (Zn/Mg) at 78.6%. Additionally, FTIR analysis were employed to examine post-degradation structural changes. Overall, the results suggest that Zn/Mg-doped TiO₂ nanofibers, particularly at low dopant concentrations, possess promising potential as environmentally friendly and efficient photocatalysts for wastewater treatment and similar applications
Teaching staff opinions on the usability of muammer sun’s pıano works in piano education programs of Music Education Departments
No full textBu çalışma, 20-22 Haziran 2025 tarihleri arasında Ankara 'da düzenlenen "VII. Baskent International Conference On Multidisciplinary Studies" adlı konferansta sunulmuştur.Bu araştırma, Muammer Sun’un piyano eserlerinin Türkiye’deki eğitim fakültelerinin müzik öğretmenliği bölümlerinde yürütülen piyano derslerinde kullanılabilirliğini, öğretim elemanı görüşleri doğrultusunda incelemeyi amaçlamaktadır. Nitel araştırma deseninde gerçekleştirilen çalışma, 2021-2022 öğretim yılında Bursa Uludağ Üniversitesi, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Trabzon Üniversitesi ve Gazi Üniversitesi’nde görev yapan toplam 15 piyano öğretim elemanıyla yürütülmüştür. Katılımcılar, kolay ulaşılabilir durum örneklemesiyle belirlenmiş; veriler yarı yapılandırılmış görüşme formu aracılığıyla toplanmış ve içerik analiziyle çözümlenmiştir. Bulgular, Sun’un eserlerinin farklı zorluk düzeylerine hitap etmesi nedeniyle yaygın biçimde tercih edildiğini ortaya koymaktadır. Eserlerin özellikle aksak ritimler, dörtlü armoni, modal yapı ve polifonik yazım özellikleri sayesinde öğrencilerin akor-arpej, pedal, el koordinasyonu, deşifre gibi teknik ve yorum, nüans, ulusal ezgi duyarlılığı gibi müzikal gelişimlerine katkılarının olduğu vurgulanmıştır. Ayrıca araştırmada, öğrencilerin aksak ritimleri uygulama, modal armoniyi çözümleme ve karmaşık akor yapılarını kavrama konularında da zorlandıkları görülmüştür. Katılımcılar, Sun eserlerinin ritmik beceri, doğru notasyon okuma, ulusal repertuvar tanıma gibi programın hedef davranışlarına ulaşmada etkili olduğunu vurgulamışlar; ancak materyal seçiminde öğrenci düzeyine, sıralamalı sunuma dikkat edilmesi gerektiğini de eklemiştir. Eserlerin yaygınlaştırılması için dinleti-söyleşi, atölye, baraj eseri uygulaması ve kayıtlı performansların erişilebilir kılınması önerilmiştir. Sonuç olarak Muammer Sun’un piyano eserlerinin, Türkiye’deki piyano eğitimi için hem teknik-müzikal kazanım hem de ulusal müzik kültürünün aktarımı açısından zengin bir kaynak sunduğu düşünülmektedir. Konu edilen eserlerin öğretim programlarında sistematik ve düzeye uygun biçimde kullanılmasının, öğrenci motivasyonunu ve başarı düzeyini artırma potansiyeline sahip olduğu düşünülmektedir.This study aims to examine the usability of Muammer Sun’s piano works in piano courses conducted in music teacher education programs at faculties of education in Turkey, based on the views of teaching staff. Conducted using a qualitative research design, the study was carried out during the 2021–2022 academic year with a total of 15 piano instructors from Bursa Uludağ University, Çanakkale Onsekiz Mart University, Trabzon University and Gazi University. Participants were selected through convenient sampling; data were collected via a semi-structured interview form and analyzed using content analysis. Findings indicate that Sun’s works are widely preferred due to their appeal to various levels of difficulty. The pieces were highlighted for their contribution to students’ technical and musical development— particularly in areas such as chord-arpeggio, pedaling, hand coordination, and sight-reading—thanks to their use of irregular rhythms, quartal harmony, modal structures, and polyphonic writing. However, the study also revealed that students experience challenges in applying irregular rhythms, analyzing modal harmony, and understanding complex chord structures. Participants emphasized that Sun’s works are effective in achieving curriculum goals such as developing rhythmic skills, accurate notation reading, and familiarity with the national repertoire. Nevertheless, they also noted the importance of selecting materials according to student level and presenting them in a sequential manner. Suggestions for promoting these works include organizing recitals and talks, workshops, implementing them as required repertoire pieces, and increasing accessibility to recorded performances. In conclusion, Muammer Sun’s piano works are considered a valuable resource for piano education in Turkey, offering both technical-musical benefits and a means of transmitting national musical culture. Systematic and level-appropriate use of these works in curricula is believed to have the potential to enhance student motivation and achievement
The effectiveness of genetic markers and the role of environmental factors in hip dysplasia and osteochondritis dissecans of the shoulder in German Shepherd, Labrador Retriever, and German Wirehaired Pointer (Deutsch Drahthaar) dogs
No full textCanine Hip Dysplasia (CHD) is the most frequently diagnosed orthopedic condition in dogs. Similar to CHD, osteochondritis dissecans (OCD) of the shoulder is a developmental disorder in dogs that significantly impacts animal welfare. As polygenic genetic disorders, they exhibit a complex mode of inheritance. Although there are numerous clinical studies, there is insufficient information about the genetic basis of these disorders. Therefore, this study aimed to assess the relationship of the prognostic genetic test markers with CHD and OCD in German Shepherd, Labrador Retriever, and German Wirehaired Pointer dogs. We evaluated the efficiency of five SNP markers from the prognostic genetic test for CHD (the Dysgen test) based on available GWAS data in German Shepherd, Labrador Retriever, and German Wirehaired Pointer dogs. Radiographs were captured and assessed according to the official FCI scale for hip dysplasia. In German Wirehaired Pointers, shoulder X-ray evaluations were also performed. We used custom FRET-based primer probes in Real-time PCR and Sanger sequencing for genotyping and tested the evaluation using multiple logistic regression procedures. German shepherds emerged as the most vulnerable to CHD (P < 0.001). In the final logistic model, females are expected to have a 3.54 times higher likelihood of experiencing CHD compared to males (P < 0.05). SNP BICF2G630558239 demonstrated a notable association with CHD, indicating that the GG genotype poses a risk. This SNP is situated in the intronic region of the KIF26B gene, a member of the kinesin superfamily implicated in evolutionarily conserved roles in embryogenesis. We did not observe any association between shoulder OCD-related arthrosis and the SNPs studied. These results may contribute to understanding CHD by identifying genotypes associated with epidemiological risk, prompting the need to conduct more thorough investigations
The effect of leopold maneuver training with hybrid simulation on nursing students' stress, bio-psychosocial response and stress coping behaviors: A randomized controlled trial
No full textBackground Leopold maneuvers are one of the independent roles of nurses to monitor the level of intrauterine development of the fetus. The objective of this study was to evaluate the effects of simulated Leopold maneuver training on safe pregnancy follow-up of nursing students. Methods A randomized controlled experimental design study used a questionnaire. The sample consisted of 4th-grade nursing students (n = 66). The study was conducted between May-June 2023. Data were collected using a form that included 18 issues The study was conducted in five steps. Participants were randomly assigned to either the experimental or control groups. Results The study found that students in the experimental group who received training using hybrid simulation had significantly higher Leopold knowledge (EG = 12.78 +/- 3.06; CG = 5.93 +/- 1.17), skills (EG = 14.87 +/- 2.02; CG = 8.66 +/- 2.43), and correct assessment of Leopold maneuvers (EG = 3.09 +/- 0.81; CG = 0.51 +/- 0.61) compared to students in the control group (p < 0.001). Our study found that the Perceived Stress Scale for Nursing Students (EG = 58.96 +/- 14.81; CG = 79.15 +/- 15.28), Bio-Psycho-Social Response Scale for Nursing Students (EG = 21.81 +/- 7.16; CG = 41.36 +/- 12.41), and Stress Coping Behaviors Scale for Nursing Students (EG = 46.718 +/- 5.57; CG = 37.36 +/- 7.04) scores of the group that received simulated Leopold maneuvers training were significantly different from the control group (p < 0.001). Conclusion Learning through simulation in women's health nursing education helped students gain Leopold knowledge, skills, and accurate assessments. Simulated education decreased students' Perceived Stress for Nursing Student, Bio-Psycho-Social Response for Nursing Students' levels, and increased their Stress Coping Behavior for Nursing Students' levels
An exploratory study on the reconceptualization of inclusivity as a management practice in the Turkish institutional context
No full textIn this study, the concept of inclusivity, which originated in the European context, is evaluated through the lens of the translation approach, with the aim of discovering the dimensions of inclusivity specific to the Turkish context. In-depth interviews were conducted with individuals actively engaged in the workforce. The concept of inclusivity is examined on three levels: general perception of inclusivity, inclusivity at the organizational level, and inclusivity among colleagues. Using a phenomenological design, one of the qualitative research methods, inclusivity is analyzed based on participants' experiences. According to the study's findings, inclusivity is defined through dimensions of ignoring differences, high similarity, acceptance/rejection, and respect. At the organizational level, inclusivity is perceived through the inclusion of diversity, meritocracy, participation in decision-making processes, and openness to ideas and suggestions. Inclusivity among colleagues is reflected in cooperation and solidarity, communication within the group, and socialization. These findings support the institutional perspective, which argues that management knowledge and practices are not universal but are restructured according to the specific contexts in which they are transferred. Therefore, the discovery of Turkey-specific inclusivity dimensions in this study demonstrates that management practices vary contextually and are reshaped based on the unique cultural and institutional dynamics of each country
Effect of indirect visual course on full crown preparation skills in preclinical dental students
No full textObjectives Indirect vision is a crucial skill for dentists and should be developed during undergraduate training. This study aimed to evaluate the impact of an indirect visual course on students' competence in abutment tooth preparation and compare their self-assessments with instructor assessments. Methods Thirty-seven third-year dental students participated in an indirect vision preclinical training course, which involved drawing shapes in a reflection box. Before and after the course, students performed 296 full crown preparations on canine teeth over four practical sessions. Students self-assessed their performance using a 5-item scoring rubric, and their scores were compared with the instructor's technical assessments. Data were analyzed using one-way ANOVA, post hoc tests, paired samples t-tests, and Spearman's rho (proportional to = 0.05). Results Both self-assessment and technical assessment scores improved significantly after the indirect visual course (p 0.05). However, the average time for crown preparation decreased significantly, from 46 to 38 min, showing an 18% improvement (p < 0.001). Conclusion The indirect visual course significantly enhanced students' crown preparation skills and reduced preparation time. The course also improved the overall agreement between students' self-assessments and instructor assessments, indicating a better understanding of their performance
Can afghanistan and the occupations it suffers be explained with karl polanyi's "double movement" concept?
No full textIn the last one hundred and fifty years of its history, Afghanistan has been subjected to prolonged occupations by the major powers of the time. However, all occupying forces eventually had to withdraw. The fact that a poor and multi-ethnic country like Afghanistan was occupied for many years by the great powers of the time, and that these occupations all ended in failure, requires explanation from various perspectives. While the British and Russian occupations in the 19(th) and 20(th) centuries can be relatively explained by geographical difficulties, attributing the American occupation in the 20(th) century solely to geography would be insufficient, given the sophistication of of military technology and its equipments. However, explaining the occupations in Afghanistan through Karl Polanyi's "double movement" concept to describe the market economy endorses broad intellectual possibilities. Polanyi's such conceptualization -market society and the resistance of society to protect traditional values against it- allows us to explain Afghanistan's resistance vis-& agrave;-vis its occupations within the same conceptual framework
Protection of wetlands in international law: Ramsar Convention and Mediterranean Basin case
No full textBilimsel ve teknolojik gelişmelerin beraberinde getirdiği riskler ile bu risklerin çevre üzerindeki olumsuz etkileri, çevrenin korunmasına yönelik ortak bir sorumluluk anlayışının geliştirilmesini zorunlu hale getirmiştir. Uluslararası toplum, insan haklarının korunmasına yönelik çeşitli girişimlerde bulunmuş ve bu çerçevede çevre hakkı, çağdaş insan hakları sistemi içerisinde yeni bir hak kategorisi olarak ortaya çıkmıştır. Kuşaklar arası adalet anlayışına dayanan çevre hakkı, yalnızca günümüz bireylerinin değil, aynı zamanda gelecek kuşakların da yaşanabilir bir çevrede yaşama hakkını güvence altına almaktadır. Bu çalışma, sulak alanların ekolojik önemi ve korunmasına yönelik uluslararası hukuki yaklaşımları incelemektedir. Özellikle Ramsar Sözleşmesi çerçevesinde geliştirilen normatif yapı ve uygulama mekanizmaları değerlendirilerek, sulak alanların sürdürülebilir yönetimine dair uluslararası işbirliğinin rolü ortaya konulmuştur. Ekosistem bütünlüğü açısından kritik işlevlere sahip olan sulak alanların korunmasına ilişkin hukuki düzenlemeler, başta Ramsar Sözleşmesi olmak üzere çeşitli uluslararası belgeler ve bölgesel işbirliği girişimleri kapsamında ele alınmıştır. Çalışma, Akdeniz Havzası özelinde seçilen somut bir örnek aracılığıyla bu normların pratikteki yansımalarını değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Bu bağlamda, sulak alanların maruz kaldığı çevresel tehditlere karşı etkili ve çok aktörlü bir koruma yaklaşımının gerekliliği vurgulanmaktadır.The risks brought about by scientific and technological advancements, along with their negative impacts on the environment, have necessitated the development of a collective sense of responsibility for environmental protection. The international community has undertaken various initiatives aimed at safeguarding human rights, and within this context, the right to a healthy environment has emerged as a new category within the modern human rights framework. Grounded in the principle of intergenerational justice, the right to a healthy environment seeks to guarantee not only the rights of present generations but also those of future generations to live in a habitable environment. This study examines the ecological significance of wetlands and the international legal approaches aimed at their protection. In particular, it evaluates the normative framework and implementation mechanisms developed under the Ramsar Convention, highlighting the role of international cooperation in the sustainable management of wetlands. Legal regulations concerning the protection of wetlands-which serve critical functions for ecosystem integrity—are analyzed within the scope of the Ramsar Convention, as well as other international instruments and regional cooperation initiatives. The study aims to assess the practical implications of these norms through a specific case study focused on the Mediterranean Basin. In this context, the necessity of an effective and multi-actor protection approach in response to the environmental threats faced by wetlands is emphasized
Ph-responsive magnetic mesoporous silica based bimodal drug delivery system for both anionic and cationic drugs
No full textIn this study, pH-responsive drug delivery system was prepared by magnetic mesoporous silica synthesis through hydrothermal method followed by post-synthetic amino modification. The structure of the synthesized nanocomposite was characterized by XRD, FT-IR, VSM, XPS, TEM, SEM, N2-adsorption/desorption, and surface charge density analyses. The nanocomposite, which was determined to have a remarkably stable mesostructure and superparamagnetic character, was used as drug carrier for both anionic character Indomethacin (IND) and cationic character Doxorubicin (DOX). IND, an anti-inflammatory drug, and DOX, an anticancer drug used in chemotherapy, must be used in high doses due to their low water solubility and lack of targeting ability, respectively. The loading capacities determined according to the adsorption equilibrium are quite high for both drugs (106.96 and 134.10 mg/g, for IND and DOX, respectively) due to electrostatic attraction and hydrogen bond formation. For IND, the release study was realized in phosphate buffer solutions (pH 7.4, 6.8 and 2.2) by mimicking the gastrointestinal tract; for DOX, human blood pH (7.4) and cancer cell pH (5.5) were selected as the release medium. IND exhibited increased release behavior at neutral pH (7.4, 39.5% release), while DOX exhibited increased release behavior at acidic pH (5.5, 39.7% release). Peppas-Sahlin and Korsmeyer-Peppas kinetic models effectively described the IND and DOX release behavior from the nanocomposite. Both IND and DOX could be loaded with high loading efficiency (85.36% and 88.88% for IND and DOX, respectively) onto the nanocomposite and pH-controlled release can be achieved, which may be inspiring for a bimodal nanomedical treatment approach