ΒΚΠ ΕΚΠΑ - Σύστημα Ηλεκτρονικής Εκδοτικής (e-Pub)
Not a member yet
1979 research outputs found
Sort by
The emergence of the greek definite article
Full text linkΤο άρθρο εξετάζει την κατανομή, τη σημασιολογία και το γραμματικό καθεστώς του οριστικού άρθρου στην ελληνική. Υποστηρίζεται ότι το οριστικό άρθρο της νέας ελληνικής είναι ένα άρθρο δευτέρου σταδίου (σύμφωνα με την τυπολογία του Greenberg 1978), το οποίο όμως έχει αρχίσει να αποκτά χαρακτηριστικά άρθρου τρίτου σταδίου.Η σύγκριση του νεοελληνικού οριστικού άρθρου με τα αντίστοιχα άλλων ευρωπαϊκών γλωσσών δείχνει ότι αυτό παρουσιάζει σοβαρές διαφορές από τα αντίστοιχα ευρωπαϊκά. Το οριστικό άρθρο στη νέα ελληνική εμφανίζει εκτεταμένη υποχρεωτικότητα, η οποία δεν εμφανίζεται σε άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες. Π.χ. είναι υποχρεωτικό πριν από τα κύρια ονόματα, όταν αυτά βρίσκονται σε θέση υποκειμένου.Μετά την εισαγωγή από τον Greenberg (1978) της τυπολογίας των τριών σταδίων για τα οριστικά άρθρα και του παρεπόμενου «κύκλου του οριστικού άρθρου», αρκετές μελέτες έχουν αποδείξει ότι η εξέλιξη των δεικτικών στοιχείων σε οριστικά άρθρα είναι μια τεκμηριωμένη περίπτωση γραμματικοποίησης. Ο στόχος της παρούσας εξέτασης είναι να συζητήσει την εξέλιξη του ελληνικού οριστικού άρθρου και να περιγράψει το συγχρονικό του καθεστώς σε συνάρτηση με το διαχρονικό του «ταξίδι».Ερευνώνται σώματα κειμένων από όλες τις περιόδους της ελληνικής (κλασική, ελληνιστική, μεσαιωνική, νέα ελληνική).ABSTRACTThis paper examines the distribution, semantics and grammatical status of the definite article in Modern Greek. It argues that the definite article in Greek is an article of the Second Stage (following the typology of Greenberg 1978), which has started to acquire features of a Third Stage article.If we compare it with definite articles in other European languages (e.g. in Italian, in English) we can easily discern differences in their distribution.Definite articles in Modern Greek present an extended obligatoriness, which is not observed in other European languages, e.g. the definite article in Modern Greek is obligatory before proper names, when they are used in subject position.Since Greenberg (1978) introduced the typology of the Three Stages for definite articles and of the cycle of the definite article, several studies have shown that the evolution of deictic elements in definite articles is a well-attested case of grammaticalization. The purpose of the present investigation is to discuss the evolution of the Greek definite article and to describe its synchronic status in relation to its diachronic journey.The investigation examines corpora of texts from every period of the Greek language (Classical Greek, Hellenistic Greek, Medieval Greek, Modern Greek)
Aegean Influence in the Tomb Of Kha?
Full text linkΑιγυπτιακή επιρροή στον τάφο του Kha;Στο παρόν άρθρο υποστηρίζεται ότι μία τριχολαβίδα του τύπου που είναι γνωστός και ως «curling tong» ή «σύνθετο εργαλείο», από τον τάφο του αρχιτέκτονα Kha στη θέση Deir el Medina ίσως απηχεί πρώιμες σχέσεις μεταξύ της Αιγύπτου και του Μυκηναϊκού κόσμου. Παρόλο που αντικείμενα αυτού του τύπου είναι γνωστό ότι κατασκευάζονταν στην Αίγυπτο πολλούς αιώνες πριν τον ενταφιασμό του Kha, το σχήμα του συγκεκριμένου αντικειμένου, το οποίο σήμερα βρίσκεται στο Αιγυπτιακό Μουσείου του Τορίνου, είναι ιδιαίτερο και προδίδει μυκηναϊκές στυλιστικές ομοιότητες. Η ιδέα αυτή ενισχύεται από άλλα αιγαιακά στοιχεία στον τάφο του Kha καθώς και σε άλλα σημεία της θέσης Deir el Medina.This paper argues that a pair of bronze tweezers, also known as a curling tong or ‘composite tool’, from the Tomb of the architect Kha at Deir el Medina may reflect early Egyptian relations with the Mycenaean world. Though the objects such as these were known and manufactured in Egypt for several centuries before the burial of Kha, the shape of this particular object, which is now in the Egyptian Museum of Turin, is remarkable and betrays Mycenaean stylistic influence. This notion is further supported by other Aegean elements in the Tomb of Kha and elsewhere at Deir el Medina
Before Mimesis. Reflections on the Early Greek Technologies of Looking
Full text linkΠριν από την μίμησιν: σκέψεις για τις πρώιμες ελληνικές τεχνολογίες της όρασηςΤο άρθρο αναλύει την έννοια της εμπρόθετης υλικότητας, την ιδέα δηλαδή ότι τα άψυχα αντικείμενα – τα «πράγματα» – έχουν την ιδιότητα να διαδρούν με τους κατασκευαστές, τους χρήστες και τους θεατές τους. Αν και στο ουμανιστικό πλαίσιο εντός του οποίου συλλαμβάνουμε, παραδοσιακά, τις έννοιες του πολιτισμού, της τέχνης, της δημιουργίας, και της επικοινωνίας, η σκέψη ότι άψυχα αντικείμενα (τα οποία εννοούμε να βλέπουμε και να βιώνουμε ως «τέχνεργα») εκδηλώνουν πρωτογενείς πρωτοβουλίες μοιάζει εξωπραγματική, ανορθολογική και παράλογη, η πρόσφατη αρχαιολογική έρευνα, κινούμενη προς μια σαφώς μετα-ουμανιστική κατεύθυνση, αντιλαμβάνεται πλέον τα άψυχα πράγματα που μας περιβάλλουν ως εμπρόθετους δράστες. Στο άρθρο, μια σειρά από παραδείγματα επιλεγμένα από την πρώιμη ελληνική ιστορία αναλύονται υπό το πρίσμα της διάδρασής τους με τον κόσμο των ζωντανών. Με βάση ανθρωπολογικές προσεγγίσεις στις έννοιες της υλικότητας (materiality), της εμπρόθετης δράσης (agency), και της προσωποθεσίας (personhood), αναλύονται οι αρχαιοελληνικές τεχνολογίες της αναπαράστασης, και επισημαίνεται ο κοινωνικός ρόλος της ιστορικοτεχνικής κατασκευής (που παραδοσιακά προσλαμβάνουμε ως τεχνοτροπική ιδιοσυγκρασία ή «στιλ») στην πρώιμη ελληνική τέχνη.Material agency has been puzzling archaeologists for almost three decades now. The idea that artifacts, a priori perceived as passive and inert ‘creations’ subject to human volition, have the capacity to interact with their makers, users, or viewers may be seen as a challenge to archaeologists and their inherently humanist discipline. Classical archaeology, and the study of Greek and Roman art in particular, seem to have been avoiding the issue, choosing instead to privilege artistic agency or – in more recent years – a cultural-historical discourse primarily informed through linguistics and sociology. This paper explores the concepts of materiality, agency, and personhood as cultural mediators in order to investigate the ways Greeks interacted with the images they created. Through a number of case studies borrowed from the wider repertoire of early Greek ‘art’ it is argued that artifacts are invariably conceived as animate entities, at least in early Greece; moreover, that technologies of representation in early Greek art (what art historians understand as ‘styles’) are devised and promoted as cultural agents within Greek society
Ιατρικά εργαλεία και εξοπλισμός στην αρχαιότητα. Η συμβολή των παπυρικών εγγράφων της ελληνορωμαϊκής Αιγύπτου
Full text linkΑντικείμενο του παρόντος άρθρου είναι τα παπυρικά έγγραφα που αναφέρονται στην ύπαρξη και χρήση ιατρικών εργαλείων και τμημάτων ιατρικού εξοπλισμού στην Αίγυπτο των ελληνορωμαϊκών χρόνων και της ύστερης αρχαιότητας. Η κειμενοκεντρική, διαχρονική και διατοπική μελέτη των εκδεδομένων παπυρικών εγγράφων και οστράκων, που αναφέρονται σε ιατρικά εργαλεία, εργαλειοθήκες, αποθηκευτικούς χώρους, δοχεία, φαρμακευτικά υφάσματα και σπόγγους, στοχεύει στη συναγωγή γενικότερων συμπερασμάτων σχετικά με την ύπαρξη ή την ανυπαρξία οργανωμένου συστήματος κατασκευής, εμπορίας και προμήθειας ιατρικών εργαλείων στην Αίγυπτο, αλλά και τη δυνατότητα απόκτησης και χρήσης τους από ἰατρούς στη χώρα του Νείλου. Αναδεικνύεται με αυτό τον τρόπο και η σχέση μεταξύ Αρχαιολογίας και Παπυρολογίας, καθώς οι πλούσιες πληροφορίες που παρέχει το παπυρολογικό υλικό επιβεβαιώνουν και ενισχύουν τα ευρήματα της αρχαιολογικής σκαπάνης.Medical tools and equipment in antiquity.The contribution of the documentary papyri of Greco-Roman EgyptSubject of this paper is the documentary papyri which refer to the existence and use of medical tools and parts of medical equipment in Greco-Roman and Late Antique Egypt. This intertemporal and interregional study is entirely based on the information provided by already published papyrus documents and pottery sherds, and relates to medical instruments, toolboxes, storage cases, containers, medical textiles, and sponges. Aim of the paper is to contribute to our knowledge concerning the existence or the absence of an organized system of manufacture, trade and supply of medical equipment in Egypt, and examines the possibility of obtaining and using the medical instruments by doctors in the Nile country. This study stresses also the relationship between Archaeology and Papyrology, since the information of papyrological sources confirms and amplifies the archaeological evidence
Μαρμάρινα και άλλα λίθινα αγγεία από τη Σπάρτη
Full text linkThis paper presents the fragments of unpublished marble vases from Laconia, dated from the Archaic to the Byzantine period, which were probably used as household, craft and ritual utensils. Several fragments studied belong to perirrhanteria and louteria, whereas a few fragments are associated with the preparation of the ritual sacrifices (kana, chernives etc.) or they were ritual vessels of the early Christian cult (perirrhanteria, phialae, chernives). Vases of everyday use have been studied, like mortars and holmoi, as well as household vessels, such as a podanipter. Most of the vases are carved in local marbles and limestones, but there are also some made of Parian marble, as well as several coarse vases for heavy duty carved in volcanic and plutonic rocks of unknown origin
Cilicia and Pamphylia during the Early Iron Age: Hiyawa, Mopsos and the Foundation of the Greek Poleis
Full text linkVarious Greek authors from the Archaic to the Roman period refer to a migration of population groups from the Aegean and West Anatolia to Pamphylia and Cilicia in the aftermath of the Trojan War. The meagre archaeological evidence, as well as the Arcadocypriot and Mycenaean elements in the Pamphylian dialect, fits with this narrative. Furthermore, from (at least) the end of the 10th to the late 8th centuries a kingdom, which was called Hiyawa in Luwian and Qw or ‘mq ’dn in Phoenician inscriptions, controlled Cilicia and possibly also a part of Pamphylia. Its subjects were called Hiyawa in Luwian and dnnym in Phoenician. The term Hiyawa stems from the Hittite geographic term Ahhiyawa, which referred to one of the Mycenaean kingdoms in the Aegean during the LBA; both Ahhiyawa and Hiyawa derive from the ethnonym 'Achaean'. At least one of the rulers of the Kingdom of Hiyawa considered himself to be a descendant of Muksas/mpš, which shows that the later stories about Mopsos were not entirely fictitious. The Achaean settlers in Cilicia gradually fused with the Luwian population. Herodotus later called them Hypachaeans, which implies that they were neither Achaeans or Greeks, nor Luwians or Cilicians. Further waves of Aegean migrants continued to arrive mainly in Pamphylia and Cilicia Tracheia at least until the 7th century. These later migrants were also gradually amalgamated with the indigenous population and their vernacular became heavily influenced by the local Luwian dialects
Victor Hugo, poète romantique au service de la guerre d' indépendance grecque : quelques réflexions sur le poème « L'Enfant »
Full text linkΎστερα από μια σύντομη αναφορά στο φιλελληνικό κίνημα που παρουσιάστηκε στην Ευρώπη, και ιδιαίτερα στη Γαλλία, γύρω στο 1820 και ενέπνευσε τα κείμενα των ρομαντικών συγγραφέων για τους οποίους γίνεται εκτενής μνεία, η μελέτη αυτή αφορά κυρίως την κυρίαρχη φυσιογνωμία της Ρομαντικής Σχολής, τον Βίκτωρα Ουγκώ. Στρατευμένος διανοούμενος ήδη από τη νεαρή του ηλικία, ο Ουγκώ χειρίστηκε με μαεστρία την πένα του για να εκφράσει τις απόψεις του σχετικά με φλέγοντα πολιτικά ή κοινωνικά θέματα της εποχής του. Όπως διαφαίνεται από τη μελέτη μας, ο αγώνας των Ελλήνων για την ανεξαρτησία τους δεν τον άφησε αδιάφορο. Εκτενής αναφορά γίνεται στα κείμενα (ποιήματα, άρθρα) που μαρτυρούν το ενδιαφέρον του, ενώ παρουσιάζεται και η ποιητική του συλλογή Τα Ανατολίτικα (Les Orientales) καθώς έξη ποιήματά της είναι αποκλειστικά αφιερωμένα στο μεγάλο αυτό ιστορικό γεγονός. Το άρθρο μας ολοκληρώνεται με την υφολογική και σημασιολογική προσέγγιση του ιδιαίτερα γνωστού ποιήματος «Το Ελληνόπουλο» (« L'Enfant ») το οποίο θεωρείται ως ένα από τα δημοφιλέστερα κείμενα του Βίκτωρος Ουγκώ.ABSTRACTAfter a short reference at the Philhellenism, which appeared in Europe, and especially in France, at about 1820, and inspired the romantic authors texts, this study concerns most of all the leading figure of the Romantic School, Victor Hugo. As an engaged writer, Hugo tried, since his youth, to express with his talented writing his point of view about political and social issues of his time. As this article is pointing out, the greek struggle for independence stimulated his interest as some of his texts, that we mention here, prove.We present especially his poetic collection Les Orientales six poems of which are inspired from this great historical event. Our study is completed with a stylistic and semantic approach of the well-known poem “The Child” which is considered as one of the most popular Hugos poem