Andrzej Frycz Modrzewski Krakow University
Repozytorium Instytucjonalne Krakowskiej AkademiiNot a member yet
5367 research outputs found
Sort by
Kształcenie w sieci – teoria i praktyka. Przewodnik dla nauczycieli języków obcych i nie tylko
No full textKsiążka kierowana jest do praktyków szukających podpowiedzi i inspiracji w zakresie metod i form nauczania zdalnego, studentów kierunków filologiczno-pedagogicznych, chcących zrozumieć, jakie wyzwania przed nimi stoją, i do badaczy zainteresowanych problematyką językowego kształcenia zdalnego z perspektywy nauczyciela. Przedstawione na jej łamach rozważania mają także na celu pomóc nauczycielom w opracowaniu zestawu dobrych praktyk służących umiejętnemu zastosowaniu wybranych metod i form charakterystycznych dla kształcenia zdalnego.
Publikacja składa się z pięciu rozdziałów, z których cztery mają charakter teoretyczny. Autorki poruszają w nich zagadnienia takie jak: rozwój koncepcji edukacji zdalnej w perspektywie wybranych nurtów, przegląd terminologii związanej z e-kształceniem oraz formy organizacji procesu kształcenia zdalnego (rozdział I), modele wykorzystywania nowych technologii i multimediów w nauczaniu zdalnym, kompetencje, zadania i rola nauczyciela wykorzystującego w pracy narzędzia cyfrowe (rozdział II), problematyka oceniania i kontroli w nauczaniu na odległość (rozdział III), a także wybrane zdalne metody i techniki wykorzystywane w nauczaniu JO, które mogą zostać zastosowane także w przypadku innych przedmiotów (rozdział IV). Ostatni rozdział (V) przedstawia natomiast wyniki badania pt. Kształcenie zdalne oczami nauczycieli języków obcych.Badania dofinansowane ze środków przeznaczonych na utrzymanie i rozwój potencjału badawczego
w dyscyplinie pedagogika nr WPiNH/PEDAG/SUB/7/2020-KO
Architektura Miasto Piękno tom 1
No full textSłowo wstępne: "Politechnika Krakowska jest uczelnią, która charakteryzuje się mocną pozycją w środowisku
akademickim Polski i świata. Z nowoczesną edukacją odpowiadającą potrzebom
gospodarki łączy się to, że jej pracownicy w wielu dyscyplinach naukowych
są wybitnymi ekspertami i specjalistami oraz uczestniczą w pracach prestiżowych
międzynarodowych zespołów badawczych. Ich wiedza i kompetencje wpływają na
pozycję uczelni w międzynarodowym środowisku naukowym.
W Politechnice Krakowskiej oraz w środowisku akademickim szczególną pozycję
zajmuje Wydział Architektury. Jego historię od 1945 roku, a więc od czasu utworzenia
uczelni, tworzą wybitni naukowcy i twórcy. Uczestniczą oni aktywnie w rozwoju
dyscypliny architektura i urbanistyka, a jednocześnie są zarówno uznanymi teoretykami,
jak i twórcami cenionych dzieł w zakresie architektury, urbanistyki oraz założeń
krajobrazowych.
Do grona tych osób niewątpliwie należał prof. Wojciech Kosiński. Z Wydziałem
Architektury był związany prawie 60 lat. Tu ukończył studia, w 1967 roku pod promotorstwem
prof. Włodzimierza Gruszczyńskiego obronił dyplom i rozpoczął pracę.
Cała Jego kariera naukowa związana była z Wydziałem Architektury – tu w 1976
roku uzyskał stopień doktora (promotor – prof. Witold Cęckiewicz), w roku 2001
doktora habilitowanego, a w 2012 roku tytuł naukowy profesora. Był znakomitą postacią,
dydaktykiem lubianym przez studentów i uznanym w kraju i za granicą, autorem
wielu publikacji naukowych. Był autorem lub współautorem licznych realizacji
architektonicznych, laureatem wielu prestiżowych konkursów architektonicznych,
znakomitym rysownikiem."(...
Regionalne środowisko bezpieczeństwa Japonii
No full textZ japońskiej perspektywy największym współczesnym zagrożeniem dla bezpieczeństwa
państwa jest wzrost prowokacyjnych zachowań chińskich sił powietrznych i morskich
w regionie spornych Wysp Senkaku/Diaoyu, położonych w południowej części Morza
Wschodniochińskiego. Oceniane przez Tokio jako balansowanie na granicy pomiędzy pokojem
a wojną, stanowią główną determinantę aktualnej oraz perspektywicznej polityki obronnej Japonii. Drugim, nie mniej ważnym czynnikiem, mającym fundamentalny
wpływ na regionalne środowisko bezpieczeństwa Japonii, jest rozwój technologii nuklearnej
Korei Północnej oraz realizacja od 2016 r. programu rakietowego tego kraju, ze
szczególnym uwzględnieniem rakiet balistycznych, zdolnych do przenoszenia głowic nuklearnych.
Deklarowany cel ich wykorzystania przeciw Korei Południowej, Japonii oraz
amerykańskim bazom wojskowym w tej części Azji i Pacyfiku stanowi jedno z najważniejszych
wyzwań w polityce i strategii obronnej Japonii.From the Japanese perspective, the greatest present-day threat to the country’s security
is the rise of provocative behaviour by the Chinese air and naval forces in the region of
the disputed Senkaku/Diaoyu Islands, located in the southern part of the East China Sea.
Deemed by Tokyo as treading a fine line between war and peace, it is the main determinant
of Japan’s current and future defence policy. The second, no less important, factor
which has a fundamental impact on Japan’s regional security environment is the development
of North Korea’s nuclear technology and the implementation, since 2016, of that
country’s missile programme, with particular emphasis on ballistic missiles capable of carrying
nuclear warheads. The declared purpose of their use against South Korea, Japan,
and US military bases in this part of the Asia-Pacific, constitutes one of the most significant
challenges in Japan’s defence policy and strategy.Aus japanischer Sicht besteht die aktuell größte Gefahr für die Sicherheit des Landes im
zunehmend provokativen Verhalten der chinesischen Luftwaffe und Marine in der Region
der umstrittenen Senkaku/Diaoyu-Inseln im südlichen Teil des ostchinesischen
Meers. Von Tokio als Gratwanderung zwischen Krieg und Frieden betrachtet, stellt dieser
Aspekt die Determinante der aktuellen und zukünftigen japanischen Verteidigungspolitik
dar. Der zweite, nicht weniger wichtige Faktor mit fundamentalen Auswirkungen auf
das regionale Sicherheitsumfeld Japans ist die Entwicklung der nordkoreanischen Nukleartechnologie
und die Implementierung des Raketenprogramms dieses Landes seit 2016.
Dabei spielen ballistische Raketen, die mit nuklearen Sprengköpfen ausgerüstet werden
können, die größte Rolle. Das erklärte Ziel, diese gegen Südkorea, Japan und US-amerikanische
Militärstützpunkte in diesem Teil der asiatisch-pazifischen Region einzusetzen,
stellt eine der wichtigsten Herausforderungen für die Verteidigungspolitik und -strategie
Japans darС точки зрения Японии, наибольшая угроза для безопасности государства – это
рост провокационных действий военно-воздушных и морских сил Китая в регионе
спорных островов Сенкаку/Дяоюйдао, расположенных в южной части Восточно-Ки-
тайского моря. Такие действия Токио расценивает как балансирование на границе
между миром и войной и они являются основным фактором, определяющим те-
кущую и долгосрочную оборонную политику Японии. Вторым, не менее важным
фактором, оказывающим фундаментальное влияние на региональную среду безо-
пасности Японии, является развитие ядерных технологий Северной Кореи и реали-
зация с 2016 г. ракетной программы этого государства, в том числе создание балли-
стических ракет, способных нести ядерные боеголовки. Заявления Северной Кореи,
что они будут использованы против Южной Кореи, Японии и американских военных
баз в этой части Азиатско-Тихоокеанского региона – это один из важнейших вызовов
оборонной политики и стратегии Японии
The use of narcoanalysis by Polish counterinelligence in the 1930s
No full textIdea wykorzystania narkoanalizy dla celów śledczych zrodziła się wkrótce po tym, jak
chirurdzy zaczęli stosować narkozę do usypiania pacjentów przed operacją. Prawdopodobnie
pierwsza propozycja przesłuchania pacjenta pod narkozą, w sprawie kryminalnej,
miała miejsce w USA w roku 1879, w głośniej sprawie morderstwa Benjamina Nathana.
W latach 20. XX w., lekarz z Teksasu, dr Robert E. House, zaproponował wykorzystanie
skopolaminy dla celów śledczych. W latach 30., w Scientific Crime Detection Laboratory
(Laboratorium Naukowego Wykrywania Przestępstw) Uniwersytetu Northwestern w Chicago
przeprowadzano eksperymenty ze skopolaminą, a ich rezultat uznano za „całkiem
satysfakcjonujący”. Od czasu tego eksperymentu, skopolaminę nazywano „serum prawdy”.
W literaturze brak dowodu na to, że przed II wojną światową jakakolwiek służba państwowa
na świecie stosowała narkoanalizę w celach kontrwywiadowczych. Tak więc stosowanie
przez Oddział II Sztabu Głównego WP, począwszy od 1935 r., narkoanalizy przy
przesłuchiwaniu osób podejrzanych o szpiegostwo, było pionierskie w skali światowej.
Oddział II od 1935 r. stosował przy przesłuchiwaniu nieprzyznających się do winy osób
podejrzewanych o szpiegostwo „zastrzyki osłabiające wolę”. Pionierem tej metody był kpt.
dr Ludwik Krzewiński. Początkowo w zastrzykach tych podawano morfinę w kompozycji
z pilokarpiną, następnie stosowano już skopolaminę wytwarzaną w laboratorium Oddziału
II, gdzie uzyskiwano ją z nasion lulka czarnego. Faktu stosowania narkoanalizy nie
ujawniano sądom, jej wyników nie traktowano jako dowodów, a jedyne wykorzystywano
w celach operacyjnych.The initial idea to use narcoanalysis for investigation purposes originated soon after
surgeons began using narcosis (sedation) to induce sleep before surgery. Perhaps the first
suggestion to interrogate a patient under narcosis in a criminal case occurred in the case of
murder of Benjamin Nathan in New York in 1879.
In the 1920s, Dr Robert E. House, a physician from Texas, suggested to use scopolamine
in criminal investigations. In the 1930s, the Scientific Crime Detection Laboratory at Northwestern University in Chicago experimented with scopolamine, and considered the
results „fairly satisfactory”. At that time, Calvin Goddard was the first to call scopolamine
the „truth serum”.
There is no proof in literature that any state services in the world routinely used narcoanalysis
before the Second World War. Therefore, there are fair grounds to believe that
its routine use by the Polish counterintelligence while interrogating people suspected of
espionage in the 1930s was among the first such cases in the world.
Beginning with 1935, the Second Department of the General Staff of the Polish Armed
Forces used „injections weakening the will” of the interrogated: first morphine combined
with pilocarpine, and later – scopolamine. The head of the Polish project to use narcoanalysis
for „weakening the will” was Cpt. Ludwik Krzewiński M.D. The fact of using narcoanalysis
was not disclosed to the courts, its results were not treated as an evidence, and were
only used for operational purposes
Prawo oraz pamięć zbiorowa w służbie illiberalizmu. Po drugiej stronie lustra: transformacja czy reakcyjna rewolucja?
No full textThe past decade has seen profound changes take place in Central Europe, notably in Poland and
Hungary. Countries once hailed as model liberal democracies have travelled through the looking
glass, turning into their own illiberal reflections. Was it a transformation, or a revolution, a reactionary
one, as some researchers argue? The purpose of this paper is to analyse these changes in the
region, with a special focus on law and collective memory, which have been in a way turned into the
instruments of the illiberal transition. In the introductory part of the paper the author provides the
background of the transformation, briefly outlining the question of the rule of law in the region. The
first part of the paper is devoted to the legal causes of the recent changes in Poland and Hungary,
with the role played by their defective constitutions highlighted. In the second part of the paper the
author focuses on the process of changes itself, showing how liberal legal mechanisms (e.g. constitutional
tribunals, rules of parliamentary proceedings) were in a way highjacked and reemployed to
serve the new illiberal system. The third part of the paper is devoted to the role played by collective
memories in the current changes, with the author showing how the illiberal state uses a variety of
methods, from renaming the streets to implementing memory laws, to foster certain version of the
social perceptions of the past. Ultimately, in the concluding remarks the author poses the eponymous
question pondering whether the journey through the looking glass was more of a transformation
or a revolution for Poland and Hungary.Druga dekada dwudziestego pierwszego wieku to czas głębokich przemian w Europie Środkowej,
w szczególności w Polsce i na Węgrzech. Państwa przedstawiane niegdyś jako modelowe demokracje
liberalne przeszły na drugą stronę lustra, zmieniając się w swoje illiberalne odbicia. Czy
był to proces transformacji, czy też może rewolucji – w tym wypadku reakcyjnej – jak twierdzą
niektórzy badacze? Celem artykułu jest pochylenie się nad przemianami w regionie, ze zwróceniem szczególnej uwagi na prawo oraz pamięć zbiorową, które zostały zmienione w narzędzia illiberalnych
zmian. We wstępie autor przedstawia tło transformacji, krótko przybliżając kwestię praworządności
w regionie. Pierwsza część artykułu poświęcona jest niedawnym zmianom w Polsce i na
Węgrzech – koncentruje się na roli, jaką odegrały w nich konstytucyjne niedoskonałości. W drugiej
części artykułu autor skupia się na samym procesie zmian, pokazując, w jaki sposób liberalne
mechanizmy prawne (np. trybunały konstytucyjne, parlamentarne regulaminy i reguły postępowania)
zostały przejęte, a następnie ponownie wykorzystane w illiberalnym systemie. Trzecia część
artykułu dotyczy roli, jaką w procesie obecnych przemian odgrywa pamięć zbiorowa – autor pokazuje,
w jaki sposób illiberalne państwa używają różnorodnych metod, od zmian nazw ulic po
wprowadzanie tzw. praw pamięci (memory laws), w celu promowania konkretnej wizji przeszłości
w społeczeństwie. Konkludując, autor stawia tytułowe pytanie, zastanawiając się, czy podróż na
drugą stronę lustra była dla Polski i Węgier transformacją czy też rewolucją
Zagrożenie uzależnieniem od mediów elektronicznych młodzieży szkolnej - Przyczyny, przejawy i sposoby zapobiegania (Na przykładzie badań uczniów szkół podstawowych z terenu gminy Wieprz
No full textZe wstępu: "Aktualnie prawie każdy z nas posiada przynajmniej jedno urządzenie multimedialne, od dzieci po osoby w podeszłym wieku. Potrzeba pozostawania w "stałym kontakcie ze światem" i "bycia na bieżąco" w ostatnich latach bardzo się pogłębiła, a zjawisko to stało się już normą społeczną. Pytanie tylko, kiedy ta nowa norma społeczna przestaje być normą, a zaczyna być problemem. Bardzo duży postęp technologiczny, a co za tym idzie - coraz to nowe możliwości wykorzystania telefonów komórkowych, laptopów, tabletów i całej reszty urządzeń multimedialnych nie idą w parze z postępem psychologiczno - społecznym. Brak świadomości zagrożeń związanych z patologicznym korzystaniem z „dobrodziejstw technologii” i zachwyt nad ich możliwościami sprawiają, iż ludzie stają się bezbronni wobec zagrożeń, które niesie ze sobą "kultura pochylonej głowy".
Przekonanie to stało się punktem wyjścia do napisania niniejszej pracy. Problem uzależnienia młodzieży od mediów elektronicznych jest stosunkowo nowym zagadnieniem, ale – co ważniejsze – zmieniającym się wciąż na naszych oczach zjawiskiem. Obowiązkiem pedagoga jest zatem jego monitorowanie. I taki właśnie cel nadrzędny przyświecał autorowi tego opracowania – śledzenie dynamiki i specyfiki problemu."(...
Wojciech Kosiński – fascination with new trends in architecture
No full textW niezwykle bogatym dorobku wydawniczym Wojciecha Kosińskiego, oprócz dominującej w ostatnich
latach problematyki urbanistycznej, zwraca uwagę ujawniana we wcześniejszych Jego tekstach fascynacja
nowoczesnością w architekturze. Jako asystent profesora Włodzimierza Gruszczyńskiego musiał być
otwarty nie tylko na realizacje rzeczywiste, ale także fantazje tworzone i budowane w świecie marzeń
i snów. Ta intelektualna gra z prawdą realnego świata i wyobraźnią bez barier towarzyszyła Mu zawsze.In the extremely rich publishing output of Wojciech Kosiński apart from the urban issues dominating in
recent years, the fascination with modernity in architecture draws attention in his ealier works. As an
assistant to Professor Włodzimierz Gruszczyński, he had to be open not only to real realizations, but also
to fantasies created and built in the world of artistic creation and dreams. This intellectual game with the
truth of the real world and imagination without barriers had always accompanied Him
Skomplikowane stosunki niemiecko-amerykańskie w XXI wieku
No full textOd końca zimnej wojny stosunki niemiecko-amerykańskie ulegały stałemu pogorszeniu.
Jednakże oba państwa są wciąż ściśle ze sobą powiązane sojuszniczo i ten stan
rzeczy utrzyma się pomimo licznych współczesnych kryzysów politycznych. Kadencje
George’a W. Busha (2001–2009), a zwłaszcza prezydenturę Donalda Trumpa (2017–
2021), podczas których pojawiły się głębokie różnice między sojusznikami, należy postrzegać
w kategoriach wyjątkowych lat. Bardzo prawdopodobne jest, że współpraca
z administracją Joe Bidena, który objął urząd prezydenta w styczniu 2021 r., będzie znacząco
lepsza i o wiele bardziej konstruktywna. Idea powrotu do normalności to możliwe
hasło polityki zagranicznej Bidena, chociaż nie obejdzie się zapewne bez typowych kryzysów
transatlantyckich i trudności, które bez wątpienia pojawią się za prezydentury
Bidena.Since the end of the Cold War German-American relations have gone downhill. Nevertheless,
the two countries are still very closely allied and will continue to be so despite all
the political crises of the day. The profound difficulties during the reign of George W. Bush
(2001–2009) and especially in the Trump era (2017–2021) must be viewed as highly exceptional
years. In all likelihood, cooperation with the Joe Biden administration, which
has been in office since January 2021, will be significantly better and much more constructive.
Back to normalcy could be the slogan for Biden’s foreign policy, though this will
include the usual transatlantic crises and difficulties that are also likely to arise during the
Biden years.Seit dem Ende des Kalten Krieges ist es mit den deutsch-amerikanischen Beziehungen
bergab gegangen. Dennoch sind beide Länder nach wie vor recht eng verbündet und
werden dies trotz aller tagespolitischen Krisen auch weiterhin bleiben. Die starken Differenzen
während der Regierungszeit George W. Bushs (2001–2009) und vor allem in
der Trump-Ära (2017–2021) müssen als überaus schwierige Ausnahmejahre angesehen
werden. Aller Voraussicht nach wird die Zusammenarbeit mit der sich seit dem Januar
2021 im Amt befindenden Joe Biden-Regierung erheblich besser und konstruktiver sein.
Zurück zur Normalität könnte der Slogan für seine Außenpolitik heißen, einschließlich
der üblichen transatlantischen Differenzen und Krisen, die sich auch während der Biden-
-Jahre einstellen dürften.После окончания холодной войны германо-американские отношения постоянно
ухудшались. Однако оба государства по-прежнему тесно связаны друг с другом,
и такое положение дел сохранится, несмотря на многочисленные современные по-
литические кризисы. Президентство Джорджа Буша (2001–2009) и особенно прези-
дентство Дональда Трампа (2017–2021), в течение которых между союзниками воз-
никли глубокие разногласия, следует рассматривать как чрезвычайно сложный
период. По всей вероятности, сотрудничество с администрацией Джо Байдена,
занимающего пост с января 2021 года, будет значительно лучшим и более кон-
структивным. Идея возврата к нормальным отношениям – возможно будет ос-
новой внешней политики Байдена, хотя конечно, не обойдется без типичных
трансатлантических кризисов и трудностей, которые, несомненно, возникнут
в период президентства Байдена
Concordat agreements between Holy See and Poland until the Third Partision
No full textKonkordaty są specyficznymi umowami funkcjonującymi w różnych porządkach prawnych:
państwowym i kościelnym, a z racji tego, że są zawierane przez dwa podmioty prawa
międzynarodowego, Stolicę Apostolską i państwo, są także umowami międzynarodowymi.
Umowy konkordatowe zawierane są od niemal tysiąca lat, od roku 1098, i w międzyczasie
zmieniały się ich elementy, w tym ich nazwa, przedmiot, treści i język. Różnie interpretowana
była w historii natura prawna konkordatów, w zależności kto – państwo czy strona
kościelna – jej dokonywał. Umowy konkordatowe towarzyszyły rozwojowi państwowości
w Polsce od samych jej początków. Były konsekwencją chrystianizacji Polski i czynnikiem
umacniania porządku państwowego, jedną z podstaw sytuowania Polski w orbicie państw
zachodnich i cywilizacji zachodniej. Bywały przedmiotem sporów politycznych w różnych
okresach historii. Mimo to Stolica Apostolska i państwo polskie uznawały je w każdej epoce
politycznej – także współcześnie – za ważne dla państwa, Kościoła i narodu. Założeniem
artykułu jest przedstawienie zarysu prawnej i historycznej problematyki konkordatów, ich
istoty i roli w kształtowaniu stosunków państwo – Kościół w różnych okresach państwowości
aż do III rozbioru i utraty przez Polskę bytu państwowego.Concordats are a specific type of agreements between the Holy See and sovereign states
which function in different legal orders: state and church canon law. The fact that concordats
are the conventions between two subjects of international law they are also recognized
as international treaties. The history of concordats is almost one thousand years old, dates from 1098 and they are still used by both sides to regulate the matters in common interests.
In meantime it have been changed the names, forms, matters and language of concordats,
but it did not changed the legal nature and essence of concordats. The history of Polish
statehood is closely interrelated with different forms of agreements between Catholic
Church and state authorities. Concordats were the consequences of Christianity adoption
by Poland having impact on its close cultural relations with Western Europe. The interpretation
and execution of concordats in Poland have been sometimes the cause of conflicts
but both the Holy See and the state authorities recognized them through the history as important
for State, Church and Nation. The article focuses on description of legal nature of
concordats and the history of them in Poland until the Third Partition of country in 1795
Roman W. Ingarden’s theory of the architectural work of art
No full textCelem autora jest analiza, z punktu widzenia architekta, koncepcji dzieła architektury Romana Witolda Ingardena zawartej w pracy O dziele architektury. Służy temu przede wszystkim zbadanie zależności pomiędzy Ingardenowską „budowlą” jako fizycznym przedmiotem, a kolejnymi etapami jej poznania – w celu określenia i wyodrębnienia kolejnych architektonicznych przedmiotów intencjonalnych, związanych z tymi etapami i odpowiednimi aktami świadomości. Rekapitulacja pojęć i właściwe zobrazowanie struktury dzieła architektury pozwoli na ustalenie dalszych badań i prób interpretacji fenomenologicznej teorii budowy dzieła architektury Romana Ingardena w odniesieniu do współczesnej architektury.The main aim of the work is to look from the architect’s point of view at the concept of Roman Witold Ingarden’s architectural work of art contained in the work On the Architectural Work of Art. It investigates the relationship between Ingarden’s concept of a “building” as a physical object and the stages of its cognition – in order to identify and distinguish subsequent architectural intentional objects related to these stages and corresponding acts of consciousness. The recapitulation of the terminology and creation of a schematic representation of the architectural work’s structure will constitute a starting point for further research and attempts to interpret the Roman Ingarden’s concept of architectural work of art in relation to contemporary architecture