Complejo Hospitalario Universitario de Santiago
Repositorio Institucional da Universidade de Santiago de CompostelaNot a member yet
32415 research outputs found
Sort by
The InBIO barcoding initiative database: DNA barcodes of Iberian Trichoptera, documenting biodiversity for freshwater biomonitoring in a Mediterranean hotspot
The Trichoptera are an important component of freshwater ecosystems. In the Iberian Peninsula, 380 taxa of caddisflies are known, with nearly 1/3 of the total species being endemic in the region. A reference collection of morphologically identified Trichoptera specimens, representing 142 Iberian taxa, was constructed. The InBIO Barcoding Initiative (IBI) Trichoptera 01 dataset contains records of 438 sequenced specimens. The species of this dataset correspond to about 37% of Iberian Trichoptera species diversity. Specimens were collected between 1975 and 2018 and are deposited in the IBI collection at the CIBIO (Research Center in Biodiversity and Genetic Resources, Portugal) or in the collection Marcos A. González at the University of Santiago de Compostela (Spain).The InBIO Barcoding Initiative was funded by the European Union’s Horizon 2020
Research and Innovation Programme under grant agreement No 668981 and by the
project PORBIOTA - Portuguese E-Infrastructure for Information and Research on
Biodiversity (POCI-01-0145-FEDER-022127), supported by Operational Thematic Program
for Competitiveness and Internationalization (POCI), under the PORTUGAL 2020
Partnership Agreement, through the European Regional Development Fund (FEDER). The
fieldwork benefited from EDP Biodiversity Chair, the project “Promoção dos serviços de
ecossistemas no Parque Natural Regional do Vale do Tua: Controlo de Pragas Agrícolas e
Florestais por Morcegos” funded by the Agência de Desenvolvimento Regional do Vale do
Tua and includes research conducted at the Long Term Research Site of Baixo Sabor
(LTER_EU_PT_002). SF was supported by an individual research contract
(2020.03526.CEECIND) and CJP, JV and FMSM by a PhD grant (SFRH/BD/145851/2019;
SFRH/BD/133159/2017; SFRH/BD/104703/2014) funded by FCT. Work co-funded by the
project NORTE-01-0246-FEDER-000063, supported by Norte Portugal Regional
Operational Programme (NORTE2020), under the PORTUGAL 2020 Partnership
Agreement, through the European Regional Development Fund (ERDF).S
The contemporary resurgence of the pilgrimage to Santiago: Beyond religion
Se analiza la recuperación del Camino de Santiago desde finales del siglo XIX y se vincula con el turismo y la capacidad de adaptación de una ruta medieval9999-01-0
La representación de El Gran Teatro del Mundo de Calderón en Eisiedeln (Suiza)
Financiado tamén por ED431C 2019/0
Monarchy and emotions: the temporal factor in the institutional and personal assessment of the Emeritus king in Spain
El presente artículo tiene como objetivo analizar las posibles diferencias en la valoración actual del rey Emérito, Juan Carlos I, y explicarlas a través de una lectura emocional. Mediante el uso de técnicas cuantitativas, entre los hallazgos se muestra, por un lado, un salto generacional diferencial en la valoración del rey Emérito, y por otro, un desarrollo emocional diferente hacia el rey Emérito según se referencie su papel en la transición o la actualidad. La valoración del ex jefe de Estado es explicada únicamente a través de emociones positivas hacia el rey Emérito cuando estas se ciñen a la transición,
mientras su valoración mediante emociones actuales conjuga emociones positivas y negativas.This article aims to analyze the possible differences in the current assessment of the emeritus king, Juan Carlos I, and explain them through an emotional reading. Through the use of quantitative techniques, the findings show, on the one hand, a differential generational jump in the assessment of the king emeritus, and on the other, a different emotional development towards the king emeritus depending on his role in the transition or the present. The assessment of the former head of state is explained only through positive emotions towards the king emeritus when these are limited to the transition, while his assessment through current emotions combines positive and negative emotionsS
Genetic survey extension of the threatened Iberian Arnica montana L. revealed the presence of divergent plastid lineages and highly structured populations in northern Spain
Iberian populations of Arnica montana L. (Asteraceae) represent a valuable resource both for conservation and pharmaceutical industry. Previous genetic analyses pointed out the presence of different genetic groups, but a wide region is still genetically unexplored. In order to fill this scientific gap, the present study analysed a wider sampling area along the northern Iberian Peninsula. Nuclear (i.e. microsatellite loci) and plastid DNA (cpDNA) molecular markers were used to assess the levels of genetic diversity and the population structure in 16 locations, eight analysed for the first time in the present study and eight representative of the different genetic groups previously identified. The two divergent cpDNA groups previously described were found, but their distribution was extended and refined. Thus, one of the groups (suggested as ancestral) was predominantly distributed in adjacent zones of the Cantabrian coasts while the other (more related to Central-European populations) was predominant in inner Cantabrian regions and Pyrenees. Genetic diversity with microsatellite loci (He = 0.280) was in accordance with the figures previously described, with a high level of population differentiation (FST > 0.500) identifying the presence of up to five population genetic units. Genetic and geographical distances were not related (no isolation-by-distance pattern identified), suggesting an important effect of genetic drift. Finally, due to the conservation and evolutionary interest of the populations analysed, different management actions useful for the maintenance of wild A. montana resources are provided.
Similar content beingOpen Access funding provided thanks to the CRUE-CSIC agreement with Springer Nature. This work was supported by Deputación de Lugo (Galicia, Spain) contract (Arnica studies, 2021/UC1362018-CP071).S
Golpe, Guerra e violencia na Galiza de 1936. Un estudo desde o norte da Provincia de Lugo
Na presente disertación realízase unha análise de conxunto
sobre a violencia derivada Golpe de Estado de 1936 en
Galiza, a partir do estudo de 24 concellos situados no norte da
Provincia de Lugo. O texto divídese en tres grandes
partes. A primeira, analiza a acción militar golpista de toma do
poder, así coma os cambios producidos nos concellos que
seleccionamos como área de estudo preferente. A segunda,
estuda os asasinatos perpetrados a raíz do Golpe, coa
intención de explicar os distintos niveis de violencia rexistrados
no territorio, coñecer cales foron os mecanismos de
eliminación física de persoas tras a Sublevación e identificar
aos distintos actores implicados nas matanzas. A terceira e
última parte analiza a selección das vítimas a través dos
procesos xudiciais incoados a raíz do Golpe pola xurisdición
militar
Escenarios futuros de seguridade alimentaria en Galicia nun contexto de cambio ambiental
O obxectivo principal desta tese é estudar a capacidade do
sistema agroalimentario galego para garantir a seguridade
alimentaria en Galicia nun contexto de cambio pola
intervención de varios procesos subxacentes. Entre estes
procesos
atópanse o cambio climático, os procesos de reconversión
agrícola, e os de urbanización que orixinaron o sistema de
poboamento actual en Galicia. A metodoloxía empregada
apoiarase en diversas técnicas e métodos de cálculo como a
realización de entrevistas e análise documental; o cálculo da
capacidade do sistema local para cubrir a demanda; e a
construción, análise e interpretación de escenarios futuros a
través da análise morfolóxica asistida por ordenador
Papel de la Enfermería en la enfermedad de Parkinson: estudio de los principales síntomas, vías de tratamiento y plan de cuidados
Traballo Fin de Grao en Enfermaría. Curso 2022-2023La enfermedad de Parkinson es una patología crónica neurodegenerativa, caracterizada por la pérdida de neuronas dopaminérgicas y se estima que, afecta a 8.5 millones de personas en el mundo. Destaca su amplio abanico de manifestaciones, siendo las más relevantes las motoras: bradicinesia, rigidez, temblor en reposo e inestabilidad postural. El objetivo de este trabajo es definir cómo afecta y evolucionan los síntomas de la enfermedad, analizar las vías de tratamiento disponibles y centrándose en conocer el papel del equipo de enfermería en el cuidado de esta. Para llevar a cabo tal finalidad, se ha realizado una revisión bibliográfica a través de diferentes bases de datos, portales de información y buscadores tales como: SciELO, PubMed, MEDLINE, Elsevier, Sergas y Google Académico. A partir de los resultados obtenidos se destaca la importancia de un abordaje precoz para un mejor control de los síntomas, enlenteciendo la evolución y limitando la pérdida de autonomía del paciente. La vía de tratamiento más común se basa en la combinación del tratamiento farmacológico acompañado de tratamiento no farmacológico, siendo este último donde enfermería cobra vital importancia sirviendo de punto de apoyo para el paciente, mejorando la adherencia al tratamiento y evaluando y readaptando las intervenciones según las necesidades y evolución de los síntomasA enfermidade de Parkinson é unha patoloxía neurodexenerativa crónica, caracterizada pola perda de neuronas dopaminérxicas e se calcula que afecta a 8,5 millóns de persoas en todo o mundo. Destaca o seu amplo abano de manifestacións, sendo as máis relevantes as motoras: bradicinesia, rixidez, tremor en repouso e inestabilidade postural. O obxectivo deste traballo é definir cómo afectan e evolucionan os síntomas da enfermidade, analizar as vías de tratamento dispoñibles e centrarse en coñecer o papel do equipo de enfermaría na súa atención. Para levar a cabo esta finalidade, realizouse unha revisión bibliográfica a través de diferentes bases de datos, portais de información e buscadores como: SciELO, PubMed, MEDLINE, Elsevier, Sergas e Google Scholar. A partir dos resultados obtidos, destácase a importancia dun abordaxe precoz para un mellor control dos síntomas, ralentizando a evolución e limitando a perda de autonomía do paciente. A vía de tratamento máis habitual baséase na combinación de tratamento farmacolóxico acompañado de tratamento non farmacolóxico, sendo este último onde a enfermaría cobra vital importancia, servindo de punto de apoio ao paciente, mellorando a adherencia ao tratamento e avaliando e readaptando as intervencións segundo as necesidades e a evolución dos síntomasParkinson’s desease is a chronic neurodegenerative pathology, charaterized by the loss of dopaminergic neurons and which, it is estimated, affects 8.5 millions of people worldwide. Its wide range of manifestations stants out, the most relevants being the motor ones:
bradykinesia, rigidity, tremor at rest and postural inestability. The objetive of this essay is to define how the symptoms of the disease affect and evolve, analize the available treatment options and focus on knowing the role of the nursering team in caring for it. To carry out this purpose, a bibliographic review has been carried out through different databases, information portals and search engines such as: ScieLO, PubMed, MEDLINE, Elsevier, Sergas and Google Scholar. Based on the results obtined, the importance of an early approach is highlighted for a better control of manifestations, slowing down the evolution and the loss of authonomy of the patient. The most common treatment is the combination of pharmacological treatment accompanied by non-pharmacological treatment, the last being where nursing becomes vitally important, serving as a point of support for the patient, improving adherence to treatment and evaluating and readapting interventions according to the needs and evolution of the symptom
Gestante politraumatizada, el reto de manejar dos pacientes simultáneamente
Traballo Fin de Grao en Enfermaria. Curso 2022-2023Introducción: Los traumatismos en gestantes fueron la primera causa de morbi-mortalidad no obstétrica, alcanzando valores del 5-10%. Durante la gestación, se producen cambios anatomo-fisiológicos a todos los niveles, aumentando la gravedad y el número de complicaciones respecto a una mujer no grávida. Estas modificaciones se deben tener presentes para realizar el correcto manejo y evaluación de la politraumatizada.
Objetivo: Valorar el manejo general de la gestante politraumatizada en conformidad con sus
características y cambios fisiológicos producidos.
Metodología: Se realizó una revisión bibliográfica desde el año 2012 hasta la actualidad en
fuentes y bases de datos biomédicas; PubMed, Dialnet, SciELO y Google Scholar. Finalmente, a través de los criterios de inclusión y exclusión y el proceso de selección de artículos, se aceptaron 22 documentos para efectuar el estudio. Se incluyeron los Journal Impact Factor (JIF) de las revistas en el año de publicación de estos.
Resultados: La atención a la gestante politraumatizada constó de dos etapas: la evaluación
primaria y secundaria. Durante la estabilización inicial se siguieron las normas Advanced Trauma Life Support (ATLS), realizando una serie de modificaciones en función de los cambios producidos. En la evaluación secundaria se llevó a cabo la atención materna incluyendo historial clínico y obstétrico, examen físico, pruebas de laboratorio, prevención de aloinmunización Rhesus y estudios radiográficos; y fetal, iniciando la monitorización de la frecuencia cardíaca fetal (FCF).
Conclusiones: Los cambios fisiológicos producidos y las posibles complicaciones derivadas
suponen mayor dificultad para realizar un correcto manejo del politraumatismo. Sin embargo, las prioridades durante su atención son idénticas que en otro paciente, ya que la supervivencia de la madre prevalece sobre la del feto. La evidencia científica demuestra la necesidad de seguir investigando sobre el tema para definir el enfoque óptimo de evaluación y tratamientoIntrodución: Os traumatismos en xestantes foron a primeira causa de morbi-mortalidade non obstétrica, acadando datos do 5-10%. Durante a xestación, prodúcense cambios anatomo-fisiolóxicos a todos os niveis, aumentando a gravidade e o número de complicacións respecto a unha muller non grávida. Estas modificacións débense ter en conta á hora de realizar o correcto manexo e avaliación da politraumatizada.
Obxectivo: Valorar o manexo xeral da xestante politraumatizada en conformidade coas súas
características e cambios fisiolóxicos producidos.
Metodoloxía: Realizouse unha revisión bibliográfica desde o ano 2012 ata a actualidade en
fontes e bases de datos biomédicas; PubMed, Dialnet, SciELO e Google Scholar. Finalmente, a través dos criterios de inclusión e exclusión e do proceso de selección de artigos, aceptáronse 22 documentos para efectuar o estudo. Incluíronse os Journal Impact Factor (JIF) das revistas no ano de publicación destes.
Resultados: A atención á xestante politraumatizada constou de dúas etapas: a avaliación
primaria e secundaria. Durante a estabilización inicial seguíronse as normas Advanced Trauma Life Support (ATLS), realizando unha serie de modificacións en función dos cambios producidos. Na avaliación secundaria levouse a cabo a atención materna incluíndo historia clínica e obstétrica, exame físico, probas de laboratorio, prevención de aloinmunización Rhesus e estudos radiográficos; e fetal, iniciando a monitorización da frecuencia cardíaca fetal (FCF).
Conclusións: Os cambios fisiolóxicos producidos e as posibles complicacións derivadas supoñen unha maior dificultade para realizar o correcto manexo do politraumatismo. Sen embargo, as prioridades durante a súa atención son idénticas ca noutro paciente, xa que a supervivencia da nai prevalece sobre a do feto. A evidencia científica demostra a necesidade de seguir investigando sobre o tema para definir o enfoque óptimo de avaliación e tratamentoIntroduction: Injuries in pregnant women were the first cause of non-obstetric morbi-mortality, reaching values of 5-10%. During pregnancy, anatomo-physiological changes occur at all levels, increasing the severity and number of complications compared to a non-pregnant woman. These modifications must be considered when carrying out the correct management and evaluation of the polytraumatized.
Objective: Assess the general management of the pregnant woman according to her characteristics and the physiological changes produced.
Methodology: A literature review was carried out from 2012 to the present day in biomedical
sources and databases, such as PubMed, Dialnet, SciELO and Google Scholar. Finally, through the inclusion and exclusion criteria and the article selection process, 22 documents were accepted for the review. In addition, the Journal Impact Factor (JIF) of the journals in the year of their publication.
Results: The attention to the pregnant woman consisted of two stages: primary and secondary evaluation. During the initial stabilization, the Advanced Trauma Life Support (ATLS) standards were followed, making a series of modifications according to the changes produced. In the secondary evaluation, maternal care including clinical and obstetric history, physical examination, laboratory tests, prevention of Rhesus alloimmunization and radiographic studies; and fetal care, were performed starting fetal heart rate (FHR) monitoring.
Conclusions: The physiological changes produced and the possible complications derived
from them, suppose greater difficulty to carry out a correct management of polytraumatism.
However, the priorities during care are the same as in any other patient, since the survival of the mother prevails over that of the foetus. Scientific evidence demonstrates the need for further research on the subject to define the optimal approach to evaluation and treatmen
Evaluación y comparación de 3 métodos para la ejecución de la técnica del torniquete en público lego. Estudio cuasiexperimental
Traballo Fin de Grao en Enfermaría. Curso 2022-2023Introducción: La primera causa de muerte prevenible por traumatismo son las hemorragias masivas. El uso del torniquete por parte de los servicios médicos de emergencias y población lega se ha ido extendiendo en las últimas décadas gracias a sus buenos resultados y escasas complicaciones. Conociendo que un mal control de la hemorragia puede traer graves consecuencias, se han iniciado varias iniciativas para que cualquier ciudadano sepa colocar un torniquete en caso de emergencia. Mejorar y diseñar estrategias que impliquen a la población lega podría disminuir la morbimortalidad de estos accidentes.
Objetivo: Evaluar la eficacia de las instrucciones inmediatas en la técnica del torniquete en legos (vídeo vs infografía) comparándolos con una breve formación teórico-práctica.
Metodología: Estudio cuasiexperimental con un grupo control (formación breve) y dos grupos experimentales (vídeo e infografía). Los datos fueron obtenidos a partir de una muestra de 126 alumnos de 1º de enfermería sin conocimientos previos en la materia, quienes participaron en una simulación clínica en la que demostraron sus habilidades en la colocación de un torniquete CAT®.
Resultados: El grupo control consiguió mejores resultados que los grupos experimentales. Los errores más frecuentes de los participantes que usaron las instrucciones estaban relacionados con un mal ajuste del torniquete y falta de tensión. Solo el 27,66% de los alumnos que visualizaron el vídeo instructivo consiguió colocar un torniquete efectivo.
Conclusiones: La formación breve en la técnica del torniquete en legos ha sido el método con mejores resultados. Las instrucciones inmediatas resultaron eficaces, aunque en menor medida. Se podría considerar la mejora e innovación en este tipo de instrucciones en futuras investigacionesIntrodución: A primeira causa de morte evitable por traumatismo son as hemorraxias masivas. O uso do torniquete por parte dos servizos médicos de emerxencias e poboación leiga foise estendendo nas últimas décadas grazas aos seus bos resultados e escasas complicacións. Coñecendo que un mal control da hemorraxia pode traer graves consecuencias, iniciáronse varias iniciativas para que calquera cidadán saiba colocar un torniquete en caso de emerxencia. Mellorar e deseñar estratexias que impliquen á poboación leiga podería diminuír a morbimortalidad destes accidentes.
Obxectivo: Avaliar a eficacia das instrucións inmediatas na técnica do torniquete en leigos (vídeo vs infografía) comparándoos cunha breve formación teórico-práctica.
Metodoloxía: Estudo cuasiexperimental cun grupo control (formación breve) e dous grupos experimentais (vídeo e infografía). Os datos foron obtidos a partir dunha mostra de 126 alumnos de 1º de enfermaría sen coñecementos previos na materia, quen participou nunha simulación clínica na que demostraron as súas habilidades na colocación dun torniquete CAT®.
Resultados: O grupo control conseguiu mellores resultados que os grupos experimentais. Os erros máis frecuentes dos participantes que usaron as instrucións estaban relacionados cun mal axuste do torniquete e falta de tensión. Tan só o 27,66% dos alumnos que visualizaron o vídeo instrutivo conseguiu colocar un torniquete efectivo.
Conclusións: A formación breve na técnica do torniquete en leigos foi o método con mellores resultados. As instrucións inmediatas resultaron eficaces, pero en menor medida. Podería considerarse a mellora e a innovación deste tipo de instrucións en futuras investigaciónsIntroduction: The first preventable cause of death from trauma is massive bleeding. The use of the tourniquet by emergency medical services and laypeople has been increasing in recent decades thanks to its good results and few complications. Knowing that a bad control of bleeding can bring serious consequences, several initiatives have been initiated to ensure that every citizen knows how to place a tourniquet in an emergency. Improving and designing strategies that involve laypeople could decrease the morbimortality of these accidents.
Objective: Evaluate the effectiveness of immediate instructions on the tourniquet technique in laypeople (video vs infographic) by comparing them with a brief theoretical and practical training.
Methodology: Quasi-experimental study with a control group (short training) and two
experimental groups (video and infographic). Data were obtained from a sample of 126 nursing students with no previous knowledge of the subject, who participated in a clinical simulation in which they demonstrated their skills placing a CAT® tourniquet.
Results: The control group achieved better results than the experimental groups. The most frequent errors of the participants who used the instructions were related to poor tourniquet adjustment and lack of tension. 27.66% of the students who viewed the instructional video managed to place an effective tourniquet.
Conclusions: Brief training in tourniquet technique in laypeople was the most successful method. Immediate instructions were effective, although to a lesser extent. Improvement and innovation in this type of instructions could be considered in future researc