Repositorio de la Asociación Española de Neuropsiquiatría
Not a member yet
6227 research outputs found
Sort by
Índice de la Revista AEN Nº 142
No full textTable of Contents AEN Nº 142Índice de la Revista AEN Nº 14
YAZARLIK VE YAZMA BECERİLERİ DERSİNE YÖNELİK TUTUM ÖLÇEĞİ GELİŞTİRİLMESİ: GEÇERLİLİK VE GÜVENİRLİK ÇALIŞMASI
No full textBu çalışmada ortaokul öğrencilerinin Yazarlık ve Yazma Becerileri Dersine yöneliktutumlarını ölçmek için geçerli ve güvenilir bir tutum ölçeği geliştirmek amçlanmıştır. 44maddeden oluşan likert tipi ölçek taslağı 224 öğrenciye uygulanarak geçerlik vegüvenirlik çalışmaları yapılmıştır. Yapılan faktör analizi sonucunda geliştirilen ölçeğinKMO örneklem uygunluk katsayısı 0.919, Barlett testi değeri 2417,603 ve p değerip<.000 olarak bulunmuştur. Ölçeğin faktör analizine uygunluğu belirlendikten sınraölçekte faktör analizi yapılmıştır. Varimax döndürme yardımıyla gerçekleştirilen 224öğrencinin katılımıyla yapılan açımlayıcı faktör analizi neticesinde, ölçeğin yapısınauymayan ya da birden fazla faktöre yük veren 21 madde ölçekten çıkarılmıştır.Açımlayıcı faktör analizi neticesinde elenen maddelerden sonra geriye kalan 23 maddeile yapılan faktör analizi neticesinde 3 faktörlü bir yapı elde edilmiştir. Faktörlerinaçıkladığı toplam varyansın %54,074 olduğu belirlenmiştir. Ölçeğin kapsam geçerliliğiuzman görüşleri alınarak sağlanmıştır. Ölçeğin yapı geçerliliği adına yapılan açımlayıcıfaktör analizi için 224 öğrenci çalışmaya katılım gösterirken, doğrulayıcı faktör analiziiçin ise 230 öğrenci araştırmaya katılım göstermiştir. Ölçeğin maddelerinin toplamı ile faktörler arası ilişkiyi tespit etmek için Pearson korelasyon katsayıları hesaplanmış vetutum ölçeğinin Cronbach’s Alpha güvenirlik katsayısı 0,87 olarak bulunmuştur.In this study, it was aimed to develop a valid and reliable attitude scale to measure the attitudes of middle school students towards the Writing and Writing Skills Course. Validity and reliability studies were conducted by applying the Likert-type scale draft consisting of 44 items to 224 students. The KMO sample fit coefficient of the scale developed as a result of the factor analysis was found to be 0.919, the Barlett test x2 value was found to be 2417.603 and p <000.These values reveal a high correlation between variables. After determining the suitability of the scale for factor analysis, factor analysis was performed on the scale. As a result of the exploratory factor analysis performed with the participation of 224 students with the help of Varimax rotation, 21 items that did not fit the structure of the scale or loaded on more than one factor were removed from the scale. As a result of the factor analysis made with the remaining 23 items after the items eliminated as a result of the exploratory factor analysis, a 3-factor structure was obtained. It was determined that the total variance explained by the factors was 54,074%. Content validity of the scale was obtained by obtaining expert opinions. While 224 students participated in the exploratory factor analysis for the construct validity of the scale, 230 students participated in the study for the confirmatory factor analysis. Pearson correlation coefficients were calculated to determine the relationship between the total of the items of the scale and the factors, and the Cronbach's Alpha reliability coefficient of the attitude scale was found to be 0,87
YOĞUN BAKIM HEMŞİRELERİNİN AĞRILI HASTADA AĞRIYLA BAŞ ETMEDE KULLANDIKLARI YÖNTEMLER VE AĞRIYA YÖNELİK BİLGİ VE DAVRANIŞLARI
No full textBu araştırma, ağrı ile en sık karşılaşan yoğun bakım hemşirelerinin ağrı ile ilgili kullandıkları yöntemleri ve ağrıya yönelik bilgi ve davranışlarını belirlemek amacı ile yapılmıştır. Tanımlayıcı tipte planlanan araştırmaya bir üniversite hastanesinin yoğun bakım kliniklerinde çalışan 127 hemşire dahil edilmiştir. Verilerin toplanmasında Kişisel Bilgi Formu ile Hemşirelerin Ağrıyla İlgili Bilgi ve Davranış Anketi kullanılmıştır. Yaş ortalaması 28.24±4.81 olan hemşirelerin %68.5’inin kadın, yarısının evli ve %74.8’inin ise lisans eğitim düzeyine sahip olduğu saptanmıştır. Hemşirelerin yarısından fazlasının (%58.3) ağrılı hastanın bakımı ile ilgili eğitim almış olduğu, %46.5’nin sıklıkla ve %32.3’ünün de her zaman ağrılı hasta ile karşılaştığı saptanmıştır. Çalışmada hemşirelerin ağrılı hastaya yönelik uyguladıkları girişim olarak %96.1’inin farmakolojik tedavi kullandıkları belirlenmiştir. Hemşirelerin %45.7’si farmakolojik tedaviyi, ağrıyı geçirmede etkili bir yöntem olduğundan ve %44.9’u ise doktor isteminde bulunmasından dolayı tercih ettiklerini ifade etmişlerdir. Hemşirelerin ağrı ile ilgili bilgi ve davranışlarının toplam puanına bakıldığında [Ort±SS 14.51±2.19], hemşirelerin; %55.1’nin orta, %27.6’sının düşük ve %17.3’ünün de yüksek puana sahip olduğu saptanmıştır. Araştırma bulgularına bakıldığında hemşirelerin büyük çoğunluğunun farmakolojik yöntemleri tercih ettiği, bilgi ve davranış düzeylerinin orta düzeyde olduğu saptanmıştır
OSTEOARTRİTLİ HASTALARDA METABOLİK SENDROM SIKLIĞI VE ETKİLEYEN FAKTÖRLER
No full textBu araştırmanın amacı, osteoartritli (OA) hastalarda metabolik sendrom (MetS) görülme sıklığını ve bu durumu etkileyen faktörleri belirlemektir. Tanımlayıcı, retrospektif ve kesitsel olan bu çalışma, Eylül 2018-Mart 2019 tarihleri arasında 95 OA ile tamamlandı. Araştırmaya 38 yaş ve üzeri, Amerikan Radyoloji Koleji kriterlerine göre hekim tarafından OA tanısı konmuş ve en az 1 yıldır OA rahatsızlığı olan hastalar dâhil edildi. MetS tanısını koyabilmek amacıyla Amerikan Kalp Birliği Ulusal Kolesterol Eğitim Programının oluşturduğu Erişkin Tedavi Paneli-III tanı kriterleri kullanıldı. Verilerin istatistiksel değerlendirilmesinde sayı, yüzde, ortalama değerleri ile ki-kare testi kullanıldı. OA’lı bireylerin yaş ortalaması 66,94±7,29 olup, %76,8’i kadındı. OA’lı bireylerin hastalık süresi ortalaması 10,06±6,79 yıl, beden kütle indeksi (BKI) ortalaması 32,97±5,07, total kolesterol düzeyi ortalaması 187,36±75,75, yüksek yoğunluklu lipoprotein (HDL) ortalaması 50,36±6,29, düşük yoğunluklu lipoprotein (LDL) ortalaması 131,93±25,73 ve açlık kan şekeri (AKŞ) ortalaması 132,04±68,81 idi. Erişkin Tedavi Paneli ölçütlerine göre bireylerin %83,2’sinin MetS’e neden olan üç ve üçten fazla bileşen taşıdığı saptandı. OA’lı bireylerin MetS durumlarının sosyo-demografik verilerle karşılaştırılmasında, MetS varlığının kronik hastalık durumu (p:0,027) ve antihipertansif ilaç kullanma durumu (p:0,000) ile aralarındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulundu. Bu araştırmada, OA’lı bireyler arasında MetS görülme sıklığı yüksek düzeyde bulunmuştur. MetS ile birlikte farklı hastalıkların görülmesi, bu hastaların multidisipliner bir yaklaşımla tedavi ve bakıma alınması gerekliliğini ortaya koymaktadır
COMPARISON OF TVUS, MRI, AND FROZEN SECTION METHODS IN PREOPERATIVE DETECTION OF MYOMETRIAL INVASION IN PATIENTS WITH ENDOMETRIAL CANCER
No full textWe aimed to evaluate the depth of myometrial invasion preoperatively with trans vaginal ultrasound, magnetic resonance imaging, and frozen section examination techniques in patients diagnosed with endometrial cancer. Our study included 65 patients. Transvaginal ultrasound and magnetic resonance imaging were performed in study patients in the preoperative period. Frozen section examination was performed in all hysterectomy samples obtained from all study patients. Data were analyzed with SPSS Statistics 22.0 program. The sensitivity of transvaginal ultrasound in determining the depth of myometrial invasion was 88.64%, specificity 90.48%, positive predictive value 95.12%, and negative predictive value 79.17%. For magnetic resonance imaging, the sensitivity was 63.64%, specificity 95.24%, positive predictive value 96.55%, and negative predictive value 55.56%. In addition to the frozen section examination, which is the gold standard in determining the myometrial invasion depth, transvaginal ultrasound and magnetic resonance imaging have become commonly used methods for this purpose in recent years. Ultrasound examination performed by an experienced specialist is superior to magnetic resonance imaging as it is fast, inexpensive, and associated with higher sensitivity
Anesthetic management of argon laser photocoagulation in patients with premature retinopathy: Single center three-years experience of 178 cases
No full textAim: The better survival rate of extremely low birth weight preterm infants results in retinopathy of prematurity (ROP). Blindness due to ROP can be prevented with urgent treatment started within 72 hours. A preterm infant always presents a great challenge to the anesthetists. Laser photocoagulation treatment under general anesthesia possesses extreme risks due to sharing the limited area with the surgeon. We aimed to present our experience of anesthetic management of premature infants receiving general anesthesia during laser photocoagulation treatment of ROP. Materials and Methods: Data belonging to a total of 159 former preterm infants that had 178 laser photocoagulation under general anesthesia between January 1st, 2013, and December 31st, 2015 were evaluated retrospectively in a period of three-years. Demographic and medical data were recorded from pre-anesthetic assessment sheets. Anesthesia induction technique, airway and pain management, peri/post operative adverse events, need for intubation were also recorded from anesthesia charts. Results: There was no significant difference between the stage of ROP and gender. Among 159 infants 13 of them were from twin-births and 5 of them were from triplet-births. Number of infants, who previously had general anesthesia for a surgical procedure other than laser photocoagulation, was 10 (%5.6). Most common surgical operation performed was explorative laparotomy for ileus (%2.8). Mean duration of anesthesia was 78.12±34.8 min (min-max 20-210). Mean birth weight of the infants was 1334±398g (min-max 480-2330). Mean gestational age at birth was 29.37±2.5 w (min-max 23-35 w).Conclusion: In the light of our results, with an experienced anesthetic and neonatal team, general anesthesia with sevoflurane can be performed safely to perform an immediate return to their preoperative hemodynamic and consciousness state at the end of the procedure. The need for further prospective data regarding the management of this vulnerable patient group is still evident
Beyin MRI verilerinden kafatası kalınlığının hesaplanması
No full textBu tez çalışması, yaş ve cinsiyete bağlı olmaksızın 3-B MRI verilerinden kafatası kemik kalınlık haritasını otomatik hesaplayabilen üç farklı yöntemi içerir. Bu yöntemler termal ısı, dik ışın ve dik ışın temelli jeodezik eğri yöntemleridir. Termal ısı yönteminde, ısının cisim üzerinde yayılım prensibi esas alınmaktadır. Buna göre kafatasının iç yüzey kısmı 0℃ olacak şekilde ayarlanır ve ısının yayılımı sağlanır. Yayılım sonrası kafatasının dış yüzeyindeki ısı miktarları ölçülür ve iç-dış ısı farkı kemik kalınlık değeri orantılıdır. Bu orantının belirlenmesinde kalınlığı bilinen referans noktalar kullanılarak kalibrasyon yapılmaktadır. Dik ışın yöntemi, ışığın yayılımı prensibine dayanmaktadır. İlk olarak kafatası üçgenlerden oluşan büyük bir örgü (mesh) yapısına dönüştürülür. Milyonlarca düğüme sahip bu örgüde hesaplama maliyeti yüksek olacağı için kaynaştırma teknikleriyle düğüm sayısı azaltılır. Her bir düğümden kafatasına inen dik vektörler hesaplanarak tersi yönde ışın gönderilir. Işığın kemikten çıktığı ilk nokta ile başlangıç noktası arasındaki uzaklık kemik kalınlığını vermektedir. Son olarak dik ışın yönteminin hesaplama maliyetini düşürmek için dik ışın temelli jeodezik eğri yaklaşımı önerilmektedir. Bu yöntemde, kafatasının belirli noktalarına 23 adet işaretçi yerleştirilir. Sonraki adımda işaretçileri birbirine bağlayan jeodezik eğriler hesaplanır. Dik ışın yöntemiyle eğriler üzerindeki noktaların kalınlıkları hesaplanır. Son aşamada regresyon tekniğiyle diğer noktaların kalınlık değerleri hesaplanır. Fırat Üniversitesi Hastanesi Beyin Cerrahisi Bölümü'den elde edilen MRI verileri kullanılarak geliştirilen kemik kalınlığı hesaplama yöntemlerinden bilimsel çıktılar üretilmiştir.This thesis study includes three different methods that can automatically calculate the skull bone thickness map from 3-D MRI data regardless of age and gender. These methods are thermal heat, vertical ray and vertical ray based geodesic curve methods. The thermal heat method is based on the principle of diffusion of heat on the body. Accordingly, the inner surface of the skull is adjusted to 0°C and the heat is propagated. After the propagation, the amount of temperature on the outer surface of the skull is measured and the internal-external temperature difference is proportional to the bone thickness value. In determining this ratio, calibration is performed using reference points of known thickness. The vertical ray method is based on the principle of propagation of light. First, the skull is converted into a large mesh structure consisting of triangles. Since the computational cost will be high in this mesh with millions of nodes, the number of nodes is reduced by fusing techniques. The vertical vectors descending from each node to the skull are calculated and the ray is sent in the opposite direction. The distance between the first point where the light comes out of the bone and the starting point gives the bone thickness. Finally, a vertical ray based geodesic curve approach is proposed to reduce the computational cost of the vertical ray method. In this method, 23 landmarks are placed at certain points of the skull. In the next step, the geodesic curves connecting the markers are calculated. The thickness of the points on the curves is calculated by the vertical ray method. In the last stage, the thickness values of other points are calculated with the regression technique. Scientific works are produced from bone thickness calculation methods developed by using MRI data obtained from Fırat University Hospital, Department of Neurosurgery
Use of silver-impregnated umbilical venous catheters for prevention of catheter associated bloodstream infection in neonates
No full textAim: Neonates hospitalized in neonatal intensive care units (NICU)s often require a venous access. Umbilical venous catheter (UVC) is the commonly used one. UVCs are known to cause life-threatening complications such as catheter-associated bloodstream infections (CABSI). To the best of our knowledge, our unit is the first and only NICU in Turkey that used silver-impregnated UVCs. This study aims to evaluate the impact of silver-impregnated UVC insertion on the incidence of CABSI.
Materials and Methods: A total of 108 patients were included in this retrospective study. After the application of exclusion criteria, the control group was composed of neonates (n=58) who had polyurethane (PU) UVCs inserted and the study group consisted of infants (n=41) who had silver-impregnated UVCs inserted. Demographic and clinical data of the mothers and neonates including duration of UVC insertion and sepsis incidence were collected and compared statistically.
Results: There was no statistically significant difference between the groups except for intubation period and mortality. One neonate in each group had CABSI (p=1). Four neonates, two in each group, were diagnosed with clinical sepsis. Total CABSI incidence in our whole population was 2% and 3.3 per 1000 catheter days.
Conclusion: Strict precautions should be taken to prevent infection in every unit. In NICUs with low incidence of sepsis, silver-impregnated UVCs may have no further effect in the reduction of CABSI
Can copeptin predict the severity of coronavirus disease 2019 infection?
No full textOBJETIVE: Coronavirus disease 2019 (COVID-19) has quickly turned into a health problem globally. Early and effective predictors of disease severity are needed to improve the management of the patients affected with COVID-19. Copeptin, a 39-amino acid glycopeptide, is known as a C-terminal unit of the precursor pre-provasopressin (pre-proAVP). Activation of AVP system stimulates copeptin secretion in equimolar amounts with AVP. This study aimed to determine serum copeptin levels in the patients with COVID-19 and to examine the relationship between serum copeptin levels and the severity of the disease. METHODS: The study included 90 patients with COVID-19. The patients with COVID-19 were divided into two groups according to disease severity as mild/moderate disease (n=35) and severe disease (n=55). All basic demographic and clinical data of the patients were recorded and blood samples were collected. RESULTS: Copeptin levels were significantly higher in the patients with severe COVID-19 compared with the patients with mild/moderate COVID-19 (p<0.001). Copeptin levels were correlated with ferritin and fibrinogen levels positively (r=0.32, p=0.002 and r=0.25, p=0.019, respectively), and correlated with oxygen saturation negatively (r=-0.37, p<0.001). In the multivariate logistic regression analysis, it was revealed that copeptin (OR: 2.647, 95%CI 1.272-5.510; p=0.009) was an independent predictor of severe COVID-19 disease. A cutoff value of 7.84 ng/mL for copeptin predicted severe COVID-19 with a sensitivity of 78% and a specificity of 80% (AUC: 0.869, 95%CI 0.797-0.940; p<0.001). CONCLUSION: Copeptin could be used as a favorable prognostic biomarker while determining the disease severity in COVID-19
False negative results in luminex panel reactive antibody identification assay: Should we be alert on them?
No full textAim: Panel Reactive Antibodies (PRA) analysis is important not only in virtual cross-match of donors and recipients but also in follow-up of recipients immune response after transplantation. Although bead based tests give faster and more reliable, it may have false positive and negative results. We investigated HLA groups of patients with false negative results and the frequencies of anti-HLA antibodies in all three false negative situations.Materials and Methods: PRA results of all patients were divided into 3 groups according to negative controls and samples results. First one is negative controls were false negative and samples were false negative (1st Situation); second one is negative controls were false negative but samples were true negative (2nd Situation); third one is negative controls were true negative but samples were false negative (3rd Situation). All serum samples were tested by bead based Luminex assay.Results: While anti-HLA-A68, A24, A32 were the most frequent antibodies for the first situation, anti-HLA-A03,24,32 were the most frequent three antibodies for the second situation. In case of anti-HLA-B antibodies; anti-HLA-B38, B44, B48 were detected for the first situation, and anti-HLA-B44, B58, B49 were detected for the second situation. In case of class II antibodies; we detected anti-HLA-DRB110, DRB115 and DRB151 antibodies as the most frequent three antibodies at 1st situation. Frequencies of anti-HLA antibodies of 120 patients with false negative results were determined in serum samples. In case of 3rd situation, while anti-A23, A68, A24; anti-B06, B04, B39 and anti-Cw07 were the most frequent anti-HLA Class I antibodies, anti-HLA DQ07, DQ05, DQ04 and anti-HLA-DRB152, DRB113, DRB153 were the most frequent HLA-Class II antibodies detected in serum samples.Conclusion: Samples with false negative PRA results should be repeated and these samples should be recorded in the laboratory for internal control system