Panteion University
Πάνδημος Ψηφιακή Βιβλιοθήκη, Πάντειον Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών ΕπιστημώνNot a member yet
23027 research outputs found
Sort by
The neo-orthodox current: cultural perceptions of the phenomenon and its relationships with the Left.
No full textΗ παρούσα εργασία εξετάζει την ανάδυση και την εξέλιξη του ρεύματος της Νεοορθοδοξίας στη μεταπολιτευτική Ελλάδα, εστιάζοντας στις θεωρητικές του καταβολές, στη δημόσια παρουσία του, καθώς και στις αντιδράσεις που προκάλεσε. Το ρεύμα αυτό αποκτά αξιοσημείωτη απήχηση στη δημόσια σφαίρα κατά τη δεκαετία του 1980, σε μια περίοδο έντονων κοινωνικών και πολιτικών ανακατατάξεων, μέσα από τον δημόσιο διάλογο. Μέσα από μια διεξοδική ανάλυση αναδεικνύονται οι βασικές ιδεολογικές αναφορές των Νεοορθοδόξων, όπως η ταύτιση του ελληνισμού και της Ορθοδοξίας, η αναγωγή του κοινοτικού μοντέλου που απαντάται στην ελληνική παράδοση του παρελθόντος σε πρότυπο κοινωνικής οργάνωσης και η έμφαση στον αντιδυτικισμό, συνεπικουρούμενη από τη σφοδρή κριτική στον δυτικό Διαφωτισμό. Η εργασία καταγράφει τους κύριους εκπροσώπους του ρεύματος και επιχειρεί να ερμηνεύσει τις μεταξύ τους διαφοροποιήσεις, ενώ παράλληλα εξετάζει το κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο που πριμοδότησε την διάδοση των ιδεών τους, καθώς και τις πηγές έμπνευσης της Νεοορθοδοξίας μέσα από την ιστορική διαδρομή του ελληνικού κράτους. Μια εκτενής αναφορά γίνεται στην καινοφανή συνομιλία που διαμορφώθηκε τη δεκαετία του 1980, ανάμεσα σε νεοορθόδοξους και αριστερούς στοχαστές, η οποία απέκτησε χαρακτήρα δημόσιου διαλόγου, μέσα από τον περιοδικό τύπο. Παρά την ευρεία προβολή που είχε το συγκεκριμένο φαινόμενο, δεν δημιούργησε κάποιου είδους σύγκλιση, ούτε καλλιέργησε το έδαφος για μια ενδεχόμενη συνεργασία. Επιπλέον, αναλύεται η κριτική που δέχτηκε η Νεοορθοδοξία, τόσο από τον θεολογικό, όσο και από τον πολιτικό χώρο, και ιδιαίτερα από την Αριστερά, η οποία αντιτάχθηκε σε αυτήν την επιχειρούμενη σύγκλιση, επικαλούμενη τις αξεπέραστες δομικές διαφορές που υπήρχαν μεταξύ τους.This thesis examines the emergence and development of the current of Neo-Orthodoxy in post-dictatorship Greece, focusing on its theoretical foundations, its public presence, as well as the reactions it provoked. This current acquired significant resonance in the public sphere during the 1980s, in a period of intense social and political upheavals, through public debate. Through a detailed analysis, the main ideological references of the Neo-Orthodox are highlighted, such as the identification of Hellenism with Orthodoxy, the elevation of the communal model found in the Greek tradition of the past into a paradigm of social organization, and the emphasis on anti-Westernism, reinforced by the vehement criticism of the Western Enlightenment. The thesis records the main representatives of the current and seeks to interpret their internal differentiations, while at the same time it examines the socio-political framework that favored the dissemination of their ideas, as well as the sources of inspiration of Neo-Orthodoxy within the historical course of the Greek state. Extensive reference is made to the novel dialogue that took shape in the 1980s between Neo-Orthodox and leftist thinkers, which acquired the character of a public debate through the periodical press. Despite the wide publicity that this phenomenon received, it did not create any kind of convergence, nor did it cultivate the ground for a possible collaboration. In addition, the critique that Neo-Orthodoxy received is analyzed, both from the theological and the political sphere, and particularly from the Left, which opposed this attempted convergence, invoking the insurmountable structural differences that existed between them.Πολιτική Επιστήμη και Νεότερη Ιστορία, κατεύθυνση Νεότερη και Σύγχρονη Ιστορί
The issue of prison overcrowding in Greece: criminological approaches to the dialogue between national authorities and international control bodies
No full textΣκοπός της εκπονηθείσας διπλωματικής εργασίας είναι η ανάδειξη του υπερπληθυσμού των φυλακών ως πρόβλημα και η συσχέτισή του με τις σύγχρονες τάσεις διεθνοποίησης της καθεστηκυίας έννομης τάξης και δη στον τομέα της διασφάλισης των δικαιωμάτων του ανθρώπου. Η περιαγωγή κάποιου σε καθεστώς στέρησης της ελευθερίας του και ο εγκλεισμός του δεν αφαιρεί το λοιπό πλέγμα προστασίας της ανθρώπινης αξίας, τουναντίον η ευάλωτη θέση του αξιώνει την παροχή τουλάχιστον αξιοπρεπών συνθηκών διαβίωσης κατά το χρόνο αυτό, με τη συνθήκη αυτή να εξετάζεται, πλέον και από υπερκρατικούς και διεθνείς φορείς, με κυριότερο τέτοιον τη CPT.
Η ανάπτυξη της θεματικής και των εγειρόμενων προβληματισμών κινείται σε δύο (2) βασικούς άξονες. Αρχικά είναι απαραίτητη η θεμελίωση της έννοιας του υπερπληθυσμού των φυλακών και η εξέταση του θεωρητικού υποβάθρου που τον διέπει. Πέραν του δοθέντος εννοιολογικού ορισμού του και των παραγόντων που σχετίζονται με αυτόν, γίνεται επίσης μνεία στη σύνδεσή του με την προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου, με αναφορά σε νομολογιακά κεκτημένα κειμένων διεθνούς – ευρωπαϊκής ισχύος (ΕΣΔΑ κατά κύριο λόγο). Το τμήμα αυτό κλείνει με σαφή αναγωγή του συνολικού περιεχομένου στην εθνική υπόσταση του αναδειχθέντος ζητήματος.
Έτερος άξονας ανάπτυξης αποτελεί ο διεθνής έλεγχος του εν λόγω τεθειμένου ζητήματος, υπό το πρίσμα του διαλόγου με τις ελληνικές αρχές. Το κριτήριο αυτό πληροί η CPT του ΣτΕ και ως εκ τούτου πραγματοποιείται επισκόπηση των εκθέσεών της κατά την επιτέλεση των καθηκόντων της και των επισκέψεών της σε ΣΚ ανά τη χώρα, με έμφαση στην ανταλλαγή πληροφοριών και απόψεων με την Ελληνική Κυβέρνηση. Με δεδομένη την γενικότερα επικριτική στάση της CPT έναντι των ελληνικών αρχών, οι σχετικές απαντήσεις υπόκεινται μεθοδολογική υπαγωγή στην ακολουθούμενη ποινική πολιτική εν σχέση με τη χρήση της φυλακής.This dissertation aims to highlight the problem of prison overcrowding and its correlation with contemporary trends in the internationalisation of the established legal order, especially in the field of human rights protection. The fact that a person is imprisoned does not take away the protection of human dignity, but rather his or her vulnerable position demands that at least decent living conditions be provided during this time, a condition that is now being examined by supranational and international bodies, the most important of which is the CPT.
The development of the thesis and the emerging concerns is based on two (2) main axes. First, it is necessary to establish the concept of prison overcrowding and to examine the theoretical background that underlies it. In addition to the given conceptual definition and the factors related to it, reference is also made to its connection with the protection of human rights, with reference to the jurisprudential acquis of international - European texts (ECHR primarily). This section concludes with a clear reference to the national dimension of the issue raised.
The other axis of development is the international control of this issue, in the light of the dialogue with the national authorities. This criterion is met by the CPT of the CoE and therefore an overview of its reports in the performance of its duties and its visits to prisons around the country is carried out, with emphasis on the exchange of information and views with the Greek Government. Given the CPT's generally critical attitude towards the Greek authorities, the relevant responses are subject to methodological affiliation with the criminal policy pursued in relation to the use of prison.ΠΜΣ Εγληματολογί
Real Estate investments and the tax environment
No full textΗ παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη σύνθετη και πολυδιάστατη σχέση μεταξύ της φορολογίας και των επενδύσεων στην αγορά ακινήτων, με ιδιαίτερη έμφαση στο ελληνικό περιβάλλον. Συγκεκριμένα, αναλύεται ο καθοριστικός ρόλος του φορολογικού πλαισίου στη διαμόρφωση των επενδυτικών αποφάσεων, των αποδόσεων και της συνολικής δυναμικής της αγοράς ακινήτων. Η εργασία ξεκινά με την παρουσίαση του θεωρητικού πλαισίου των επενδύσεων σε ακίνητα, καλύπτοντας έννοιες όπως η αξιολόγηση, οι αποδόσεις, οι κίνδυνοι και οι παράγοντες που επηρεάζουν τις επενδυτικές αποφάσεις. Στη συνέχεια, εξετάζεται λεπτομερώς το φορολογικό περιβάλλον στην Ελλάδα, αναλύοντας τους άμεσους και έμμεσους φόρους, οι οποίοι επιβάλλονται στην ακίνητη περιουσία, καθώς και τις σημαντικότερες φορολογικές αλλαγές που έλαβαν χώρα την περίοδο 2010-2025. Ιδιαίτερη προσοχή δίνεται στην επίδραση της φορολογίας στις επενδυτικές αποδόσεις, στον φορολογικό σχεδιασμό και στις στρατηγικές που υιοθετούν οι επενδυτές, συμπεριλαμβανομένης της συγκριτικής ανάλυσης μεταξύ φυσικών και νομικών προσώπων, καθώς και των επιπτώσεων στους ξένους επενδυτές και την αγορά της Golden Visa. Η εμπειρική ανάλυση περιλαμβάνει case studies που αφορούν εισοδηματικά ακίνητα στην Αθήνα, ακίνητα βραχυχρόνιας μίσθωσης (Airbnb), επενδύσεις μέσω Ανωνύμων Εταιρειών Επενδύσεων σε Ακίνητη Περιουσία (ΑΕΕΑΠ), καθώς και μια συγκριτική ανάλυση των φορολογικών πλαισίων Ελλάδας, Κύπρου και Πορτογαλίας. Τα ευρήματα υπογραμμίζουν την πολυπλοκότητα και την αστάθεια του ελληνικού φορολογικού συστήματος, την υψηλή συνολική φορολογική επιβάρυνση, τις στρεβλώσεις στις βραχυχρόνιες μισθώσεις, αλλά και την αποτελεσματικότητα των προγραμμάτων Golden Visa και των ειδικών φορολογικών καθεστώτων στην προσέλκυση επενδύσεων. Η εργασία ολοκληρώνεται με συμπεράσματα και προτάσεις πολιτικής για μια φορολογική μεταρρύθμιση που θα στοχεύει στην απλοποίηση, τη σταθεροποίηση, τον εξορθολογισμό της επιβάρυνσης και την ενίσχυση των κινήτρων για την προσέλκυση επενδύσεων στην αγορά ακινήτων, συμβάλλοντας, ως εκ τούτου, στην οικονομική ανάπτυξη και την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της χώρας.This master’s thesis examines the complex and multifaceted relationship between taxation and real estate investments, with a particular focus on the Greek context. It analyzes the decisive role of the tax framework in shaping investment decisions, returns, and the overall dynamics of the real estate market. The thesis begins by presenting the theoretical framework of real estate investments, covering key concepts such as valuation, returns, risks, and the factors influencing investment behavior. Subsequently, the Greek tax environment is thoroughly examined, including both direct and indirect taxes imposed on real estate, as well as the most significant tax reforms implemented during the period 2010–2025. Special attention is given to the impact of taxation on investment returns, tax planning, and investor strategies, with a comparative analysis between natural and legal persons, as well as the implications for foreign investors and the Golden Visa market. The empirical analysis includes case studies on income-generating properties in Athens,
short-term rental properties (Airbnb), investments through Real Estate Investment Companies (REICs), and a comparative evaluation of the tax frameworks in Greece, Cyprus, and Portugal. The findings highlight the complexity and instability of the Greek tax system, the high overall tax burden, distortions in short-term rentals, but also the effectiveness of Golden Visa programs and special tax regimes in attracting investments. The thesis concludes with policy recommendations for tax reform, aiming at simplification, stabilization, rationalization of the tax burden, and the enhancement of incentives to attract real estate investments, thereby contributing to economic growth and strengthening the country’s competitiveness.Εφηρμοσμένα Οικονομικά και Περιφερειακή Ανάπτυξη, κατεύθυνση Αστικής και Περιφερειακής Ανάπτυξη
Επίσημος κοινωνικός έλεγχος στον ευρωπαϊκό χώρο: η περίπτωση της Συνθήκης Schengen
No full textΔιπλωματική εργασία - Πάντειο Πανεπιστήμιο. Τμήμα Κοινωνιολογίας, ΔΠΜΣ "Κοινωνικός Αποκλεισμός και Μειονότητες, Κατεύθυνση Εγκληματολογία" 2002Βιβλιογραφία: σ. 71-76Η μελέτη αυτή ασχολείται με τον επίσημο κοινωνικό έλεγχο στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού χώρου, και πιο συγκεκριμένα με τη συνθήκη Schengen και την ηλεκτρονική επιτήρηση. Περιγράφεται ο τρόπος με τον οποίο εκδηλώνεται η νέα αυτή μορφή κοινωνικού ελέγχου τόσο στον Ευρωπαϊκού όσο και στόν Ελλαδικό χώρο. Παρατηρούνται νέες τάσεις αντιμετώπισης του εγκλήματος, τάσεις που έχουν απήχηση και επιπτώσεις τόσο στο τομέα της αντεγκληματικής πολιτικής όσο και στο ίδιο το άτομο, όσον αφορά τα δικαιώματα του, τις δυνατότητες προάσπισης τους, την παραβίαση της προσωπικής του ζωής, μέσα απο τους φορείς και τους μηχανισμούς λειτουργίας του επίσημου κοινωνικού ελέγχου και της ηλεκτρονικής εποπτείας των πολιτών. Η συνθήκη Schengen, σχετίζεται άμεσα με το νέο τρόπο ελέγχου των πολιτών από το κράτος. Υπογράφτηκε το 1985 από τις χώρες Benelux και από τότε έως σήμερα, υιοθετήθηκε και θεσμοποιήθηκε σχεδόν από όλα τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αναλύονται οι λόγοι γέννεσης της Schengen, οι επιμέρους πολιτικές που υιοθετούνται απο τα κράτη-μέλη, καθώς επίσης και οι φορείς πραγμάτωσης αυτών των πολιτικών. Το σύστημα πληροφοριών Schengen, που στο εξής θα δίνεται ως συντομογραφία SIS (Schengen Information System) είναι το βασικό αντικείμενο ανάλυσης σε αυτή τη μελέτη. Περιγράφεται η δομή αυτού συστήματος πληροφοριών, ποιοι φορείς το ελέγχουν, ποια τα υποψήφια για εγγραφή άτομα στις βάσεις δεδομένων του. Επιχειρείται η προσέγγιση των επιπτώσεων εφαρμογής του, τόσο σε μικροκοινωνικό, όσο και σε μακροκοινωνικό επίπεδο, η συνεισφορά που ενδεχομένως θα έχει στο τομέα της αντεγκληματικής πολιτικής, οι δικλείδες ασφαλείας για την προστασία της ασφαλούς διαχείρισης και διακίνησης της πληροφορίας, καθώς επίσης και οι αδυναμίες που παρουσιάζει η Συνθήκη κύριως μέσα απο την εφαρμογή του SIS.ΔΠΜΣ "Κοινωνικός Αποκλεισμός και Μειονότητες
Populism and emotion: the rhetoric of populist European leaders of the far left and far right
No full textΗ χρήση συναισθημάτων στη ρητορική των ακροδεξιών και ακροαριστερών λαϊκιστών ηγετών αποκαλύπτει τα θεμέλια των πολιτικών τους και τη σημαντική σχέση μεταξύ των συναισθημάτων και της κινητοποίησης των υποστηρικτών τους. Θέμα μελέτης της παρούσας διπλωματικής εργασίας αποτέλεσε ο συσχετισμός μεταξύ του λαϊκισμού και του συναισθήματος. Συγκεκριμένα διερευνήθηκαν, με ποιοτικό ερευνητικό σχεδιασμό, οι λαϊκιστικές εκκλήσεις ακροαριστερών και ακροδεξιών ηγετών της Ιταλίας, της Γαλλίας, της Κροατίας, της Γερμανίας και της Κύπρου, προκειμένου να εντοπιστούν τα θετικά (χαρά και υπερηφάνεια, ελπίδα και νοσταλγία) και αρνητικά (φόβος και ανασφάλεια, μίσος, θυμός και αγανάκτηση) συναισθήματα και να μελετηθούν συγκριτικά στη ρητορική των λαϊκιστών ηγετών. Διενεργήθηκε θεματική ανάλυση περιεχομένου σε αρχεία (ομιλίες, συνεντεύξεις, δηλώσεις και αναρτήσεις σε προσωπικές ιστοσελίδες και blogs, καθώς και σε προσωπικούς λογαριασμούς Facebook) επίσημης και ανεπίσημης πολιτικής επικοινωνίας των λαϊκιστών ηγετών των δύο πολιτικών άκρων των χωρών και ακολούθησε ποσοτικοποιημένη απεικόνιση των συνολικών ευρημάτων για την απόδοση μίας πιο ενισχυμένης εικόνας.
Τα αποτελέσματα της ανάλυσης κατέδειξαν πως αμφότερα τα δύο πολιτικά άκρα χρησιμοποιούν συναισθηματικές στρατηγικές για την κινητοποίηση των υποστηρικτών τους. Μάλιστα φαίνεται ότι τα αρνητικά συναισθήματα, στα οποία ο θυμός κυριαρχεί, συνολικά, υπερτερούν σε σχέση με τα θετικά συναισθήματα στα οποία καταγράφει μεγαλύτερο ποσοστό η χαρά και υπερηφάνεια.
Στην Ιταλία το συναίσθημα της υπερηφάνειας και της χαράς στις αφηγήσεις της ακροδεξιάς κατέχει κεντρική θέση από τα θετικά συναισθήματα, ενώ από τα αρνητικά υπερτερεί ο θυμός της ακροαριστεράς. Στη Γαλλία ο θυμός της ακροαριστεράς αποδίδει τη μεγαλύτερη ένδειξη μεταξύ όλων των συναισθηματικών καταστάσεων των δύο πολιτικών άκρων και ακολουθεί ο φόβος και η ανασφάλεια που εντοπίζεται στη ρητορική και των δύο λαϊκιστών ηγετών της χώρας. Οι αρνητικές συναισθηματικές εκκλήσεις των δύο πολιτικών άκρων είναι κυρίαρχες στη Γερμανία, με επικρατέστερο τον θυμό, ενώ αντίθετα στο αφήγημα των δύο πολιτικών άκρων της Κροατίας κυριαρχούν, με έντονη διαφορά από τις αρνητικές, οι θετικές. Τέλος, στην Κύπρο εντοπίζονται τόσο αρνητικές όσο και θετικές συναισθηματικές εκκλήσεις στις αφηγήσεις του ακροδεξιού και ακροαριστερού ηγέτη, με την ακροαριστερά να καταγράφει αρκετά υψηλότερο ποσοστό αγανάκτησης και την ακροδεξιά το υψηλότερο ποσοστό εκκλήσεων μίσους μεταξύ όλων των ακροδεξιών ηγετών στη ρητορική των οποίων εντοπίζεται.
Διαμορφώνονται, επίσης, κοινά μοτίβα τόσο αρνητικών όσο και θετικών εκκλήσεων στη ρητορική των λαϊκιστών ηγετών. Η ρητορική όλων των ηγετών των δύο πολιτικών άκρων διαμορφώνεται με κοινό συναισθηματικό κωδικό κινητοποίησης την αγανάκτηση και τον θυμό, αποτυπώνοντας διαφορετική θεματολογία στο κάθε πολιτικό άκρο. Το μίσος εργαλειοποιείται μόνο από τις ακροδεξιές αφηγήσεις εκ των οποίων η ένδειξη στη ρητορική του ακροδεξιού ηγέτη της Κύπρου υπερτερεί, ενώ η ακροδεξιά της Κροατίας διαφοροποιείται ως προς αυτό καθώς δεν εντοπίζεται στις αφηγήσεις της.
Οι αφηγήσεις των ακροδεξιών ηγετών της Ιταλίας και των ηγετών των δύο πολιτικών άκρων της Κροατίας, ανίχνευσαν κυρίως θετικά συναισθήματα, σε αντίθεση με τις αφηγήσεις των υπόλοιπων ηγετών. Στη ρητορική της ακροδεξιάς, γενικά, κυριαρχούν τα αρνητικά συναισθήματα ενώ από τα θετικά ξεχωρίζει η χαρά και υπερηφάνεια. Από την άλλη πλευρά στις αφηγήσεις των ηγετών της ακροαριστεράς υπερτερούν οι αρνητικές συναισθηματικές καταστάσεις και τη μεγαλύτερη ένταση καταγράφει ο θυμός.
Η χρήση, ωστόσο, του είδους των συναισθημάτων φάνηκε να εξαρτάται, επίσης, και από τη θέση εξουσίας, καθώς η ακροδεξιά της Ιταλίας και Κροατίας αλλά και η ακροαριστερά της Κροατίας, που κατέχουν κυβερνητική και θεσμική θέση, επικεντρώνονται περισσότερο σε θετικά συναισθήματα. Στο πλαίσιο αυτό η ρητορική των δύο πολιτικών της άκρων της Κροατίας διέγραψε εμφανή διαφοροποίηση σε σχέση με τα πολιτικά άκρα των υπόλοιπων χωρών, καθώς τόσο η ακροδεξιά όσο και η ακροαριστερά τείνουν να χρησιμοποιούν περισσότερο τις θετικές συναισθηματικές καταστάσεις στις αφηγήσεις τους.The use of emotions in the rhetoric of far right and far left populist leaders reveals the foundations of their policies and the link between emotions and mobilization of their supporters.
This thesis focuses on the correlation between populism and emotion. Specifically, the thesis investigates populist appeals of far left and far right leaders in five European countries (Italy, France, Croatia, Germany and Cyprus), using a qualitative research design. Then, the thesis identifies positive emotions (joy and pride, hope and nostalgia) and negative emotions (fear and insecurity, hatred, anger, and resentment) and studies them comparatively in the rhetoric of populist leaders.
The methods used are thematic content analysis on primary data (speeches, interviews, statements and posts on personal websites and blogs, as well as on personal Facebook accounts) extracted from official and unofficial political communications of populist leaders from the two political extremes and a quantified depiction of the overall findings to provide a more nuanced explanation.
The results of the analysis show that both far right and far left parties use emotional strategies to mobilize their supporters. In fact, it seems that overall negative emotions, in which anger dominates, outweigh positive emotions, in which joy and pride are recorded in a higher percentage.
In Italy, the emotion of pride and joy in the narratives of the far right occupies a central position compared to positive emotions, while anger of the far left prevails among negative emotions. In France, the anger of the far left is dominant among all the emotional states of the two political extremes, followed by the fear and insecurity found in the rhetoric of both populist leaders. The negative emotional appeals of the two political extreme parties are dominant in Germany, with anger prevailing, while in contrast, in the narrative of the two political extreme parties of Croatia, positive emotional states dominate, with a marked difference from the negative ones. Finally, in Cyprus, both negative and positive emotional appeals are found in the narratives of far right and far left leaders, with the far left recording a significantly higher percentage of indignation and the far right the highest percentage of hate appeals among all far right leaders.
Common patterns of both negative and positive appeals are also tracable in the rhetoric of populist leaders. The rhetoric of all leaders of the two political extremes is shaped by a common emotional code of mobilization, indignation, and anger, reflecting different themes in each political party. Hatred is instrumentalized only by far right narratives, among which the Cypriot far right leader prevails, while the Croatian far-right leader does not rely on hatred at all.
The narratives of the far right leaders of Italy and the leaders of the two political extreme parties of Croatia contain mainly positive emotions, in contrast to the narratives of all other leaders. In the rhetoric of the far right negative emotions dominate in general, whereas there are also positive emotions, with joy and pride standing out.
On the other hand, the narratives of the far left leaders are dominated by negative emotional states and anger is the most intense. However, the use of different emotions also seems to depend on the position of power, as the far right in Italy and Croatia, as well as the far left in Croatia, which hold governmental and institutional positions, focus more on positive emotions. In this context, the rhetoric of the two political extreme parties in Croatia show a clear differentiation in relation to the other countries, as both the far right and the far left tend to use more positive emotional states in their narratives.Πολιτική Επιστήμη και Νεότερη Ιστορία, κατεύθυνση Πολιτική Επιστήμ
