Panteion University
Πάνδημος Ψηφιακή Βιβλιοθήκη, Πάντειον Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών ΕπιστημώνNot a member yet
23027 research outputs found
Sort by
Military eadership in a time of crisis: the case of the Spanish Civil War (1936–39)
No full textΟ Ισπανικός Εμφύλιος Πόλεμος ξεκίνησε στις 17 Ιουλίου 1936 και ολοκληρώθηκε την 1η Απριλίου 1939 με τη νίκη των εθνικιστών του στρατηγού Φρανσίσκο Φράνκο, που επέβαλε την δικτατορία μέχρι και το θάνατό του το 1975. Αποτέλεσε κυρίως μια μάχη ιδεολογιών. Η κάθε πλευρά εμφανίσθηκε ως η εμπροσθοφυλακή της μάχης, αφ’ ενός κατά του «μεγάλου κομμουνιστικού κινδύνου» και αφ’ ετέρου κατά του φασισμού.
Το εθνικιστικό στρατόπεδο διέθετε από την αρχή τα πιο αξιόμαχα στρατιωτικά τμήματα, τα στρατεύματα της Αφρικής, τα οποία σύντομα ενισχύθηκαν από Γερμανικές και Ιταλικές πολεμικές μηχανές, έτοιμες να δοκιμάσουν νέες τακτικές μάχης, καθώς και την αποτελεσματικότητά τους σε ένα παρθένο Θέατρο Επιχειρήσεων, όπως ήταν τα ισπανικά εδάφη. Οι δημοκρατικοί στηρίχτηκαν κυρίως στις Διεθνείς Ταξιαρχίες που συγκροτήθηκαν από εθελοντές διαφόρων χωρών, καθόσον η συμφωνία των Μεγάλων Δυνάμεων για την εφαρμογή πολιτικής «μη επέμβασης», ουσιαστικά ωφέλησε τον αντίπαλό τους και καθόρισε σε μεγάλο βαθμό το αποτέλεσμα του πολέμου.
Η παρούσα εργασία, παραμερίζει κατά τον δυνατόν την ιδεολογική φύση της ισπανικής διαμάχης και εστιάζει στην προσωπικότητα του στρατηγού Φρανσίσκο Φράνκο που αναδείχτηκε μέσα από τον εμφύλιο και καθοδήγησε τους εθνικιστές στη νίκη μετά από τρίχρονο αγώνα με τεράστιες απώλειες και για τις δυο πλευρές. Αναλύεται η διαμόρφωση του στρατιωτικού χαρακτήρα του πρωταγωνιστή πριν από τον εμφύλιο, αλλά κυρίως εξετάζεται εάν διέθετε τα χαρακτηριστικά μιας ηγετικής φυσιογνωμίας, όπως αυτά καθορίζονται στη διεθνή βιβλιογραφία και τελικά πως επηρέασαν αυτά στη λήψη απόφασης όταν απαιτήθηκε. Παράλληλα, εξετάζεται και αναλύεται η ορθότητα των στρατηγικών αποφάσεών του Φράνκο στα κυριότερα γεγονότα κατά τη διάρκεια του εμφυλίου, ως παράγοντες που καθόρισαν την έκβαση του πολέμου, τη χρονική διάρκειά του και την ανθεκτικότητα της νίκης.
Ο Φράνκο αποτέλεσε μια προσωπικότητα που είχε την ικανότητα να προσαρμόζεται σε κάθε επίπεδο και να αποδίδει αποτελεσματικά. Οι εμπειρίες που απέκτησε κυρίως από τους Μαροκινούς πολέμους αποτέλεσαν καταλυτικό παράγοντα διαμόρφωσης στρατιωτικού χαρακτήρα, που ξεδιπλώθηκε και συνάμα εξελίχτηκε σε πολιτικοστρατιωτικό στην Ισπανική διαμάχη. Από νωρίς, με σύμμαχο την τύχη, κατόρθωσε να συγκεντρώσει τη στρατιωτική και πολιτική εξουσία στα χέρια του και να τεθεί επικεφαλής των εθνικιστών σε στρατιωτικό και πολιτικό επίπεδο με τις αποφάσεις να κινούνται στο πλαίσιο του οράματος και των πολιτικών ΑΝΣΚ που ο ίδιος είχε θέσει.
Ωστόσο, η αξιολόγηση της προσωπικότητάς του και της στρατηγικής του σκέψης αποτέλεσε - και συνεχίζει να αποτελεί- αντικείμενο διαφωνιών μεταξύ των συγγραφέων. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο Φράνκο είχε πολλούς υποστηρικτές αλλά και πολλούς επικριτές. Η αντικειμενικότητα κατά την αξιολόγησή του ως ηγετική φυσιογνωμία του Ισπανικού εμφυλίου, στις πλείστες των περιπτώσεων, εκλείπει, και τη θέση της παραχωρεί στις εκάστοτε ιδεολογικές προτιμήσεις των αξιολογητών. Αυτή είναι και η σημαντικότερη δυσκολία κατά τον γράφοντα και για το λόγο αυτό, έγινε προσπάθεια προκειμένου να αποτυπωθούν αντικρουόμενες απόψεις και με βάση την επιχειρηματολογία τους και την αξιολόγησή τους να καταλήξει η παρούσα εργασία σε λογικά και αντικειμενικά συμπεράσματα.The Spanish Civil War began on July 17, 1936, and ended on April 1, 1939, with the victory of the nationalists led by General Francisco Franco, who imposed a dictatorship until his death in 1975. It was primarily a battle of ideologies. Each side presented itself as the vanguard of the fight, on the one hand, against the "great communist threat," and on the other, against fascism.
The nationalist camp had from the outset the most capable military units, the African troops, which were soon reinforced by German and Italian war machines, ready to test new battle tactics as well as their effectiveness in a virgin Theater of Operations, such as Spanish territory. The democrats relied mainly on the International Brigades, formed by volunteers from various countries, since the agreement among the Great Powers for the implementation of a "non-intervention" policy effectively benefited their opponents and largely determined the outcome of the war.
This paper sets aside, as much as possible, the ideological nature of the Spanish conflict and focuses on the personality of General Francisco Franco, who emerged from the civil war and led the nationalists to victory after a three-year struggle with tremendous losses on both sides. The formation of the protagonist’s military character before the civil war is analyzed, but the paper primarily examines whether he possessed the traits of a leadership figure, as defined in international literature, and how these traits ultimately influenced his decision-making when required. At the same time, the paper examines and analyzes the correctness of Franco’s strategic decisions during the key events of the civil war, as factors that determined the outcome of the war, its duration, and the resilience of the victory.
Franco was a personality with the ability to adapt at every level and perform effectively. The experiences he gained, primarily from the Moroccan wars, were a decisive factor in shaping his military character, which unfolded and simultaneously evolved into a politico-military one during the Spanish conflict. Early on, with the help of luck, he managed to consolidate both military and political power in his hands and positioned himself at the head of the nationalists on both military and political levels, with decisions operating within the framework of the vision and political goals (ANSC) he had set.
However, the evaluation of his personality and strategic thinking has been – and continues to be - a subject of disagreement among authors. This is due to the fact that Franco had many supporters, as well as many critics. Objectivity in evaluating him as a leadership figure in the Spanish Civil War is, in most cases, lacking, and is replaced by the ideological preferences of the evaluators. This represents the main difficulty for the author, and for this reason, an effort has been made to ensure that the views, based on their reasoning and assessments, lead the current paper to logical and objective conclusions, despite the conflicting perspectives.ΠΜΣ Στρατηγικές Σπουδές Ασφάλεια
Strategic planning and decision-making in cultural organizations: the case of the Athens State Orchestra
No full textΟ στρατηγικός σχεδιασμός και η λήψη αποφάσεων αποτελούν θεμελιώδεις διαδικασίες για τη λειτουργία και ανάπτυξη των πολιτιστικών φορέων. Η παρούσα εργασία εστιάζει στον στρατηγικό σχεδιασμό και τις διαδικασίες λήψης αποφάσεων στους πολιτιστικούς οργανισμούς, με ιδιαίτερη αναφορά στην Κρατική Ορχήστρα Αθηνών (Κ.Ο.Α.). Αρχικά, παρουσιάζεται το θεωρητικό πλαίσιο του στρατηγικού σχεδιασμού, αναλύονται οι βασικές αρχές του και διερευνώνται τα μοντέλα λήψης αποφάσεων που εφαρμόζονται σε πολιτιστικούς φορείς. Στη συνέχεια, η μελέτη επικεντρώνεται στην περίπτωση της Κ.Ο.Α., εξετάζοντας την ιστορική της πορεία, τη διοικητική της δομή και τις στρατηγικές που ακολουθεί για τη διαχείριση των καλλιτεχνικών, εκπαιδευτικών και κοινωνικών, των projects και των χορηγιών. Μέσα από την ανάλυση αυτή, αναδεικνύεται η σημασία της στρατηγικής ηγεσίας, των τρόπων και των μοντέλων λήψης αποφάσεων καθώς και των διαδικασιών προσαρμογής στις προκλήσεις του πολιτιστικού τομέα. Τα ευρήματα της έρευνας καταδεικνύουν ότι η επιτυχία των πολιτιστικών οργανισμών εξαρτάται από την υιοθέτηση ευέλικτων στρατηγικών, τη σαφήνεια στον προγραμματισμό και τη δυνατότητα των διευθυντικών και διοικητικών στελεχών να λαμβάνουν αποφάσεις που εξισορροπούν την καλλιτεχνική δημιουργία με τη βιωσιμότητα του οργανισμού. Επιπλέον, διαπιστώνεται ότι η συνεχής προσαρμογή σε μεταβαλλόμενες συνθήκες και η αποτελεσματική διαχείριση των ανθρώπινων και οικονομικών πόρων είναι καθοριστικοί παράγοντες για τη μακροπρόθεσμη ανάπτυξη ενός πολιτιστικού φορέα. Η μελέτη αυτή προσφέρει χρήσιμες γνώσεις και προτάσεις για την ενίσχυση της στρατηγικής διαχείρισης των πολιτιστικών οργανισμών, συμβάλλοντας στην καλύτερη κατανόηση των παραγόντων που επηρεάζουν τη λειτουργία και την εξέλιξή τους.Strategic planning and decision-making are fundamental processes for the operation and development of cultural institutions. This study focuses on strategic planning and decision-making processes in cultural organizations, with a particular emphasis on the case of the Athens State Orchestra. Initially, the theoretical framework of strategic planning is presented, analyzing its key principles and exploring the decision-making models applied in cultural institutions. The study then shifts its focus to the Athens State Orchestra, examining its historical evolution, administrative structure, and the strategies it implements in managing artistic, educational, and social initiatives, as well as projects and sponsorships. Through this analysis, the importance of strategic leadership, decision-making models, and adaptation processes to the challenges of the cultural sector is highlighted. The research findings indicate that the success of cultural organizations depends on adopting flexible strategies, maintaining clarity in planning, and ensuring that managerial and administrative executives make decisions that balance artistic creativity with organizational sustainability. Furthermore, it is evident that continuous adaptation to changing conditions and the effective management of human and financial resources are critical factors for the long-term development of a cultural institution. This study provides valuable insights and recommendations for strengthening the strategic management of cultural organizations, contributing to a deeper understanding of the factors that influence their operation and evolution.ΠΜΣ Πολιτιστική Διαχείριση, Επικοινωνία και Μέσα, κατεύθυνση Πολιτιστική Διαχείρισ
Conspiracy theories and the far right in the European Parliament during the Covid-19 pandemic: the anti-vaccinators from the supply side
No full textΗ συνωμοσιολογία αναπτύχθηκε ευρύτερα την περίοδο της πανδημίας του
Κορονοϊού. Οι θεωρίες συνωμοσίας που αφορούσαν τον ίδιο τον Ιό και τα εμβόλια
που αναπτύχθηκαν, αναπαρήχθησαν από επίσημα θεσμικά χείλη, λόγου χάρη,
μερίδας δρώντων των επιμέρους ευρωπαϊκών πολιτικών συστημάτων που ανήκουν
στον χώρο της Ακροδεξιάς. Αναφορικά με την Ευρώπη, η εκπροσώπηση στο
Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πολιτικών σχηματισμών τέτοιου είδους, συνεπάγεται την
ρητορική εκφορά της συνωμοσιολογίας από βήματος Ευρωβουλής, μέσω των
Ευρωομάδων. Υπό αυτό το πρίσμα, η εργασία εξετάζει τον τρόπο εργαλειακής
αξιοποίησης της συνωμοσιολογίας από τις ακροδεξιές Ευρωομάδες και τα επιμέρους
πολιτικά κόμματα ανάλογης ιδεολογικής τοποθέτησης που τις συγκροτούν, το
διάστημα επέλασης της Covid-19 στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Η έρευνα
πραγματοποιείται μέσα από πρωτογενή δεδομένα στα πρακτικά του Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου ηλεκτρονικά. Επιπλέον, για την ανάδειξη της διαχρονικότητας της
κουλτούρας της συνωμοσιολογίας, εξετάζεται η φύση των θεωριών συνωμοσίας μέσα
από μία περιγραφική και ιστορική κατεύθυνση, ώστε να υπάρξει σφαιρικότερη
κατανόηση του τρόπου συγκρότησης των θεωριών συνωμοσίας, ως έναν ενιαίο χώρο
με ορισμένο περιεχόμενο, αξιακό προσανατολισμό, δρώντες και διασυνδέσεις με
περιθωριακά και μη πολιτισμικά υποσύνολα που τροφοδοτούν την συνωμοσιολογία,
καθιστώντας την ένα συμπαγές και ετερόκλητο σύστημα σκέψης με ωφελιμιστικό
χαρακτήρα. Η δυναμική που αναπτύσσει ο χώρος της συνωμοσιολογίας ως προς τα
ακροατήρια με τα οποία έρχεται σε επαφή τόσο διαχρονικά όσο και εντονότερα λόγω
της πανδημίας, οδηγεί ορισμένους πολιτικούς δρώντες για ωφελιμιστικούς λόγους,
να εντάξουν την ρητορική των θεωριών συνωμοσίας στο επίπεδο της προσφοράς. Η
ασάφεια ωστόσο και η μη ευθυγράμμιση λόγω και έργων από τους ακροδεξιούς
πολιτικούς σχηματισμούς όπως προκύπτει από τα πρακτικά, σε συνδυασμό με την
ετερογένεια που συνέχει τον χώρο της συνωμοσιολογίας, αναδεικνύουν την
σαθρότητα των αφηγημάτων τους, η απήχηση που υπάρχει ωστόσο σε ορισμένα
εκλογικά ακροατήρια των κομμάτων που εκμεταλλεύονται τον ανορθολογισμό, όπως
αποτυπώνεται στις εκλογές, οφείλει να προβληματίσει τους θεσμούς και να σκεφτούν
αναλυτικά τρόπους αντιμετώπισης για την αναχαίτιση της διάδοσης της
συνωμοσιολογίας, καθώς η κουλτούρα της συνωμοσίας και η απήχησή της αποτελούν
παγκόσμια πρόκληση, με τις συνέπειες ήδη να κάνουν την εμφάνισή τους.Conspiracy theories became more widespread during the coronavirus pandemic.
Conspiracy theories about the virus itself and the vaccines that were developed were
reproduced by the official institutional mouthpieces of, for example, some of the
actors in the various European political systems belonging to the far right. With regard
to Europe, the representation of such political formations in the European Parliament
implies the rhetorical expression of conspiracism from the floor of the European
Parliament, through the European political parties. In this light, the paper examines
the instrumental use of conspiracy theories by the far-right European Political Parties
and the individual political parties of similar ideological positioning that constitute
them, during the period of the rise of Covid-19 on the European continent. The
research is carried out using primary data from the electronic proceedings of the
European Parliament. Furthermore, in order to highlight the timelessness of the
culture of conspiracy theories, the nature of conspiracy theories is examined through
a descriptive and historical orientation in order to provide a more comprehensive
understanding of how conspiracy theories are constituted, as a single space with a
certain content, value orientation, actors and interconnections with marginal and
mainstream cultural subsets that feed conspiracy theory, making it a solid and
heterogeneous system of thought with a utilitarian character. The evolving dynamics
of conspiracy theories, particularly in terms of their expanding audiences over time
and their intensified reach during the pandemic, have led some political actors, for
instrumental reasons, to incorporate conspiracy rhetoric into their political messaging.
The ambiguity, however, and the lack of alignment due to and works by far-right
political formations as evidenced by the transcripts, coupled with the heterogeneity
inherent in the conspiracy theory space, highlight the flimsiness of their narratives, the
resonance that nevertheless exists with certain electoral audiences of parties that
exploit irrationality, as reflected in the elections, ought to give the institutions pause
for thought and reflect in detail on ways to counter the spread of conspiracy theology,
since the culture of conspiracy and its resonance is a global challenge, whose
consequences are already being felt.Πολιτική Επιστήμη και Νεότερη Ιστορία, κατεύθυνση Πολιτική Επιστήμ
Aspects and perspectives of the historiography of the period 1917–1920: “the dictatorship of the liberals”
No full textΗ παρούσα μελέτη θα επιχειρήσει να προσεγγίσει την περίοδο 1917–1920 και να φωτίσει ιστοριογραφικές πτυχές και όψεις της μέσα από μελέτες που συνδέονται με την εν λόγω περίοδο. Πιο συγκεκριμένα η μελέτη πραγματεύεται, βάσει των ιστορικών ευρημάτων, τα χαρακτηριστικά άσκησης της εξουσίας της Βενιζελικής παράταξης καθώς και την δοκιμότερη δυνατή ερμηνευτική προσέγγιση της.
Πρόκειται για την περίοδο όχι της εθνικής συμφιλίωσης αλλά της συνέχειας του εθνικού διχασμού ο οποίος υπήρξε απόκοτο της διαφωνίας Βενιζέλου και Κωνσταντίνου σε σχέση με την εξωτερική πολιτική της χώρας, τη συμμετοχή ή μη στον Α΄Παγκόσμιο πόλεμο. Η διαφωνία αυτή εξελίχθηκε σε ακήρυχτο εμφύλιο πόλεμο κατά την περίοδο 1915-1917 ο οποίος συνεχίστηκε και μετά την επικράτηση, με την αρωγή του ξένου παράγοντα-των Συμμαχικών Δυνάμεων, της Βενιζελικής παράταξης που άσκησε την εξουσία με τρόπο τυπικά συνταγματικό αλλά ουσιαστικά υπερσυνταγματικό-δικτατορικό.
Οι υπο μελέτη ιστοριογραφικές πηγές αντιμετωπίστηκαν ως ιστορικά αξιοποιήσιμες, υποτιμημένες και πιθανά ικανές να αποτελέσουν αφετηρία νέων συζήτησεων, προβληματισμών και αναστοχασμού γύρω από την εποχή στην οποία αναφέρονται αλλά και του τρόπου αποτύπωσης και ερμηνείας της.The present study attempts to approach the period 1917–1920 and to shed light on its historiographical aspects and dimensions through studies related to this specific period. More specifically, the study examines, on the basis of historical findings, the characteristics of the exercise of power by the Venizelist political camp, as well as the most viable possible interpretative approach to it.
This period does not represent national reconciliation but rather the continuation of the National Schism, which constituted an outcome of the disagreement between Eleftherios Venizelos and Constantine I regarding the country’s foreign policy and its participation, or non-participation, in the First World War. This disagreement developed into an undeclared civil war during the years 1915–1917, which continued even after the predominance—with the assistance of the foreign factor, the Allied Powers—of the Venizelist political camp, which exercised power in a manner that was formally constitutional but substantively supra-constitutional and dictatorial.
The historiographical sources examined in this study are approached as historically usable, underestimated, and potentially capable of serving as a starting point for new discussions, reflections, and reassessments concerning both the period to which they refer and the manner in which it has been recorded and interpreted.Πολιτική Επιστήμη και Νεότερη Ιστορία, κατεύθυνση Νεότερη και Σύγχρονη Ιστορί
Good legislation in the tourism sector : principles, implementation and institutional weaknesses
No full textΗ παρούσα διπλωματική εργασία επιχειρεί να εξετάσει το το ζήτημα της καλής νομοθέτησης στον τουριστικό τομέα, έναν τομέα που αποτελεί βασικό πυλώνα της ελληνικής οικονομίας αλλά και πεδίο σύνθετων διοικητικών και θεσμικών προκλήσεων. Στόχος της είναι να αναδείξει κατά πόσο οι αρχές της καλής νομοθέτησης - όπως η αναλογικότητα, η διαφάνεια, η συμμετοχικότητα και η αξιολόγηση επιπτώσεων - εφαρμόζονται στην πράξη στη νομοθεσία που αφορά τον τουρισμό στην Ελλάδα. Η ανάλυση στηρίχθηκε σε βιβλιογραφική και θεσμική προσέγγιση, με αξιοποίηση επίσημων πηγών, ευρωπαϊκών και διεθνών οργανισμών, καθώς και σχετικής ελληνικής νομοθεσίας. Παράλληλα, περιλαμβάνεται μελέτη περίπτωσης, για ένα επίκαιρο ζήτημα, τη ρύθμιση της βραχυχρόνιας μίσθωσης (Airbnb), μέσα από την οποία αναδεικνύονται οι πρακτικές δυσκολίες εφαρμογής των νόμων, τα θεσμικά κενά και η ανάγκη για καλύτερο συντονισμό των εμπλεκομένων φορέων. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι, παρότι έχουν γίνει σημαντικά βήματα προς τη βελτίωση της ποιότητας της νομοθέτησης, εξακολουθούν να υπάρχουν αδυναμίες σε επίπεδο συνέπειας, αξιολόγησης και εφαρμογής. Η εργασία καταλήγει σε συγκεκριμένες προτάσεις πολιτικής, που στοχεύουν στην ενίσχυση της θεσμικής συνοχής, της ψηφιοποίησης και της διαφάνειας, ώστε ο τουρισμός να συνεχίσει να αναπτύσσεται πάνω σε ένα σύγχρονο και δίκαιο νομοθετικό πλαίσιο.This dissertation explores the concept of good law-making in the tourism sector, a field that is both a key driver of the Greek economy and a source of complex administrative and institutional challenges. The main goal is to examine how effectively the core principles of better regulation - - such as proportionality, transparency, public participation, and impact assessment - are applied in practice within tourism-related legislation in Greece. The research is based on a combination of literature review and institutional analysis, using official reports, European and international sources, and national legislation. A case study on short-term rentals (Airbnb) is also included, as it represents a timely example that reveals the real challenges of implementing laws, the existing institutional gaps, and the need for stronger coordination between public bodies. The findings suggest that, despite the progress made towards more efficient and evidence-based regulation, issues of consistency, evaluation, and enforcement still persist. The study concludes with practical policy recommendations aimed at improving coordination, digital governance, and transparency, so that tourism in Greece can continue to grow within a fair, sustainable, and well-structured legal framework.Νομική και Διοικητική Επιστήμη, κατεύθυνση Διοικητική Επιστήμη και Δημόσιο Μάνατζμεν
Anti-communism in the political discourse of Golden Dawn (2012–2015)
No full textΗ διπλωματική εργασία μελετά τον αντικομμουνισμό στον πολιτικό λόγο της Χρυσής Αυγής και μέσω της ποιοτικής ανάλυσης περιεχομένου εντοπίζει κοινά μοτίβα με λόγους του παρελθόντος. Έπειτα, αναλύει την επιχειρηματολογία και την αξιοπιστία των ισχυρισμών στα κείμενα της Χρυσής Αυγής. Ως αποτέλεσμα, ο αντικομμουνισμός χρησιμοποιείται στον πολιτικό λόγο του ακροδεξιού κόμματος για την αποδόμηση των πολιτικών του αντιπάλων, την εκπαίδευση των μελών του και διατήρηση του εκλογικού κοινού, ενώ εμφανίζει ομοιότητες με αντικομμουνιστικά επιχειρήματα παρελθοντικών δεκαετιών της ελληνικής ιστορίας.The thesis examines anti-communism in the political discourse of Golden Dawn and, through qualitative content analysis, identifies common patterns with rhetoric from the past. It then analyzes the argumentation and the credibility of the claims found in Golden Dawn’s texts. As a result, anti-communism is used in the political discourse of the far-right party to dismantle its political opponents, to educate its members, and to maintain its electoral base, while it also exhibits similarities to anti-communist arguments from previous decades of Greek history.Πολιτική Επιστήμη και Νεότερη Ιστορία, κατεύθυνση Πολιτική Επιστήμ
Economic fluctuations and Ral Estate Markets
No full textΗ διπλωματική εργασία εξετάζει τη σχέση μεταξύ οικονομικών διακυμάνσεων και αγορών ακινήτων, με ιδιαίτερη έμφαση στην ελληνική αγορά και συγκριτική ανάλυση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αναδεικνύεται η επίδραση μακροοικονομικών παραγόντων, όπως εισοδήματα, επιτόκια και νομισματική πολιτική, στην προσφορά, ζήτηση και τιμές των ακινήτων. Η ελληνική αγορά χαρακτηρίζεται από έντονες διακυμάνσεις τις τελευταίες δύο δεκαετίες, επηρεασμένη από την κρίση χρέους και την πανδημία COVID-19, με σημαντική ανάκαμψη μετά το 2018 χάρη σε ξένες επενδύσεις και προγράμματα τύπου Golden Visa. Ωστόσο, παρουσιάζει περιορισμένη προσφορά νέων κατοικιών και υψηλή εξάρτηση από τον ιδιωτικό τομέα, με κοινωνικές προκλήσεις στην προσιτότητα στέγασης.
Η μελέτη συγκρίνει τις αγορές ακινήτων σε Ελλάδα, Γερμανία, Ισπανία, Πορτογαλία και ΗΠΑ, αποκαλύπτοντας σημαντικές διαφορές όσον αφορά τη δομή, τη ρύθμιση και τους παράγοντες που διαμορφώνουν τις τάσεις των τιμών και της ζήτησης. Η Γερμανία προβάλλει ως σταθερή αγορά με αυστηρό κανονιστικό πλαίσιο, ενώ η Ισπανία και η Πορτογαλία αντιμετωπίζουν κοινωνικές πιέσεις από την αύξηση των τιμών και τη βραχυχρόνια μίσθωση. Στις ΗΠΑ, η αγορά ανακάμπτει αλλά αντιμετωπίζει προκλήσεις από την αυξημένη συμμετοχή θεσμικών επενδυτών. Η εργασία καταλήγει σε πολιτικές προτάσεις για την Ελλάδα, όπως η απλοποίηση αδειοδοτήσεων, ρύθμιση βραχυχρόνιων μισθώσεων και ενίσχυση κοινωνικής στέγασης, αξιοποιώντας βέλτιστες διεθνείς πρακτικές για τη σταθεροποίηση και βιωσιμότητα της αγοράς ακινήτων.The thesis examines the relationship between economic fluctuations and real estate markets, with a particular emphasis on the Greek market and a comparative analysis with other European countries and the United States. It highlights the impact of macroeconomic factors such as incomes, interest rates, and monetary policy on the supply, demand, and prices of real estate. The Greek market is characterized by significant fluctuations over the past two decades, influenced by the debt crisis and the COVID-19 pandemic, with a notable recovery after 2018 driven by foreign investments and Golden Visa-type programs. However, it shows limited supply of new housing and a high dependence on the private sector, facing social challenges related to housing affordability.
The study compares real estate markets in Greece, Germany, Spain, Portugal, and the USA, revealing significant differences regarding structure, regulation, and the factors shaping price and demand trends. Germany stands out as a stable market with stringent regulatory frameworks, while Spain and Portugal face social pressures from rising prices and short-term rentals. In the USA, the market is recovering but faces challenges from increased participation of institutional investors. The thesis concludes with policy recommendations for Greece, including simplification of licensing procedures, regulation of short-term rentals, and strengthening social housing. It advocates leveraging best international practices to stabilize and sustain the real estate market.Εφηρμοσμένα Οικονομικά και Περιφερειακή Ανάπτυξη, κατεύθυνση Αστικής και Περιφερειακής Ανάπτυξη
