Panteion University
Πάνδημος Ψηφιακή Βιβλιοθήκη, Πάντειον Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών ΕπιστημώνNot a member yet
23027 research outputs found
Sort by
Adverse childhood experiences and trait anxiety: a quantitative study in individuals with a history of psychotherapy
No full textΗ παρούσα μελέτη διερευνά τη σχέση μεταξύ αντίξοων εμπειριών παιδικής
ηλικίας (ΑΕΠΗ) και χαρακτηρολογικού άγχους (trait anxiety) σε ενήλικο πληθυσμό. Η συλλογή δεδομένων πραγματοποιήθηκε μέσω των ερωτηματολογίων Adverse Childhood Experiences International Questionnaire (ACE-IQ) και State-Trait Anxiety Inventory (STAI), ενώ η στατιστική ανάλυση διεξήχθη με το SPSS.
Για τη διερεύνηση της πρώτης ερευνητικής υπόθεσης (Η1), πραγματοποιήθηκε ανάλυση διακύμανσης (ANOVA), εξετάζοντας αν ο αριθμός των κατηγοριών αντίξοων εμπειριών διαφοροποιεί το χαρακτηρολογικό άγχος. Οι συμμετέχοντες κατηγοριοποιήθηκαν σε πέντε ομάδες βάσει του αριθμού των ΑΕΠΗ που είχαν βιώσει (κανένα ΑΕΠΗ έως και τέσσερις κατηγορίες ΑΕΠΗ που έχουν βιωθεί από το ίδιο άτομο). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι δεν υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων (F=0,43, p=0,79). Η υψηλή τιμή p υποδηλώνει ότι ο αριθμός των κατηγοριών ΑΕΠΗ δεν επηρεάζει το επίπεδο του χαρακτηρολογικού άγχους, αντικρούοντας την αρχική υπόθεση. Για τη διερεύνηση της δεύτερης ερευνητικής υπόθεσης (Η2), πραγματοποιήθηκε ανάλυση t-test ανεξαρτήτων δειγμάτων, εξετάζοντας αν η παραμέληση σχετίζεται με υψηλότερο χαρακτηρολογικό άγχος σε σύγκριση με την οικογενειακή δυσλειτουργία.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι δεν υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων (t=0,85, p=0,40), υποδεικνύοντας ότι η παραμέληση δεν αποτελεί ισχυρότερο προγνωστικό παράγοντα χαρακτηρολογικού άγχους σε σχέση με άλλες μορφές ΑΕΠΗ. Για τη διερεύνηση της τρίτης ερευνητικής υπόθεσης (Η3), πραγματοποιήθηκε t-test ανεξαρτήτων δειγμάτων, εξετάζοντας αν η χρονική περίοδος κατά την οποία βιώθηκαν οι ΑΕΠΗ επηρεάζει το επίπεδο του χαρακτηρολογικού άγχους. Οι συμμετέχοντες διαχωρίστηκαν σε δύο ομάδες: εκείνοι που βίωσαν ΑΕΠΗ στην πρώιμη παιδική ηλικία (0-9 ετών) και εκείνοι που τις βίωσαν στην εφηβεία (10-17 ετών). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι συμμετέχοντες της δεύτερης ομάδας είχαν στατιστικά σημαντικά υψηλότερα επίπεδα χαρακτηρολογικού άγχους (t=-2,17, p=0,04), επιβεβαιώνοντας ότι οι τραυματικές εμπειρίες σε μεγαλύτερη ηλικία έχουν εντονότερη επίδραση λόγω της αυξημένης γνωστικής και συναισθηματικής αντίληψης. Για τη διερεύνηση της τέταρτης ερευνητικής υπόθεσης (Η4), πραγματοποιήθηκε t-test ανεξαρτήτων δειγμάτων, εξετάζοντας αν τα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας (26-39 ετών) παρουσιάζουν υψηλότερο χαρακτηρολογικό άγχος σε σχέση με τα άτομα στην αναδυόμενη ενηλικίωση (18-25 ετών). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι συμμετέχοντες με ΑΕΠΗ είχαν σημαντικά υψηλότερο μέσο όρο στο STAI σκορ (100,98 έναντι 71,61, t=0,27, df=98, p=0,02), επιβεβαιώνοντας τη θετική συσχέτιση μεταξύ ΑΕΠΗ και αυξημένου χαρακτηρολογικού άγχους στις μεγαλύτερες ηλικίες. Τα ευρήματα της μελέτης προσφέρουν νέα δεδομένα για τη μακροχρόνια επίδραση των ΑΕΠΗ στο άγχος, ενισχύοντας την ανάγκη για προληπτικές παρεμβάσεις ήδη από την παιδική ηλικία.The present study investigates the relationship between adverse childhood
experiences (ACEs) and trait anxiety in an adult population. Data were collected
using the Adverse Childhood Experiences International Questionnaire (ACE-IQ) and State-Trait Anxiety Inventory (STAI), and statistical analysis was conducted using SPSS. To investigate the first research hypothesis (H1), an analysis of variance (ANOVA) was conducted, examining whether the number of adverse experience varied with trait anxiety. Participants were categorised into five groups based on the number of ACEs they had experienced (no ACEs up to four categories of ACEs experienced by the same individual). Results showed that there was no statistically significant difference between groups (F=0.43, p=0.79). The high p value suggests that the number of ACEs categories does not affect the level of trait anxiety, contradicting the original hypothesis.
To investigate the second research hypothesis (H2), an independent-samples t-test analysis was conducted, examining whether neglect was associated with higher trait anxiety compared to family dysfunction. Results showed that there was no statistically significant difference between the two groups (t = 0.85, p = 0.40), indicating that neglect is not a stronger predictor of characterological distress than other forms of ACEs. To investigate the third research hypothesis (H3), an independent samples t-test was conducted, examining whether the time period in which ACEs was experienced influenced the level of characterological anxiety. Participants were divided into two groups: those who experienced ACEs in early childhood (0-9 years) and those who experienced them in adolescence (10-17 years). Results showed that participants in the second group had statistically significantly higher levels of characterological
distress (t = 2.17, p = 0.04), confirming that traumatic experiences at an older age have a stronger impact due to increased cognitive and emotional perception. To investigate the fourth research hypothesis (H4), an independent samples t-test was conducted, examining whether individuals who have experienced ACEs have higher levels of trait anxiety compared to those who have not experienced ACEs (Raposo et al, 2014). Results showed that participants with ACEs had significantly higher mean STAI scores (100.98 vs. 71.61, t = 0.27, df = 98, p = 0.02), confirming that experiencing ACEs is associated with higher levels of trait anxiety. The study findings provide new data on the long-term impact of ACEs on anxiety, reinforcing the need for preventive interventions as early as childhood.ΠΜΣ Ψυχολογία, κατεύθυνση Εφαρμοσμένη Γνωστική και Αναπτυξιακή Ψυχολογί
Better regulation and the role of participatory democracy tools in strengthening it - consultation, popular legislative initiative, European citizens' initiative
No full textΗ παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει το πλαίσιο της καλής νομοθέτησης και τον τρόπο με τον οποίο τα εργαλεία συμμετοχικής δημοκρατίας ενισχύουν την ποιότητα, τη διαφάνεια και τη νομιμοποίηση του νομοθετικού έργου, τόσο στην Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και στην Ελλάδα. Για την επίτευξη αυτού, πραγματοποιείται δευτερογενής έρευνα, μέσω της παράλληλης ανασκόπησης της ακαδημαϊκής διεθνούς βιβλιογραφίας και του ευρωπαϊκού και ελληνικού νομοθετικού πλαισίου. Η επιλογή της συγκεκριμένης μεθοδολογίας, έγινε με στόχο την συστηματική συγκέντρωση της υπάρχουσας γνώσης και την παρουσίαση της με δομημένο τρόπο, προκειμένου να εξαχθούν συμπεράσματα που θα συνεισφέρουν, τόσο στην ακαδημαϊκή μελέτη, όσο και στην βελτίωση της λειτουργίας και αποτελεσματικότητας της δημόσιας διοίκησης. Η ανάλυση, επικεντρώνεται στη διασύνδεση των αρχών της καλής νομοθέτησης με τους θεσμούς της δημόσιας διαβούλευσης, της Λαϊκής Νομοθετικής Πρωτοβουλίας και της Eυρωπαϊκής Πρωτοβουλίας Πολιτών, ως μηχανισμούς ενεργού συμμετοχής των πολιτών στη διαμόρφωση πολιτικών και νόμων. Κατόπιν της ανάλυσης της μεθοδολογίας της έρευνας που αναπτύσσεται στο πρώτο κεφάλαιο, ακολουθεί αποσαφήνιση της έννοιας της καλής νομοθέτησης και της συμμετοχικής δημοκρατίας, με επισκόπηση του εθνικού και ενωσιακού νομοθετικού πλαισίου. Στο τρίτο κεφάλαιο γίνεται ανασκόπηση της ελληνικής και ξενόγλωσσης βιβλιογραφίας, σχετικά με την διαβούλευση, την ΛΝΠ και την ΕΠΠ, με παρουσίαση της νομοθετικής βάσης τους, του σκοπού και του ρόλου που διαδραματίζουν για την ενίσχυση της καλής νομοθέτησης, καθώς και των θεσμικών και άλλων προκλήσεων που αντιμετωπίζουν στην εφαρμογή τους. Τέλος, στο τέταρτο κεφάλαιο συνοψίζονται τα συμπεράσματα της έρευνας και προσδιορίζονται περιορισμοί που ανέκυψαν κατά την μελέτη του θέματος, η συνεισφορά της εργασίας, καθώς και προτάσεις για τυχόν μελλοντική έρευνα. Στο σύνολό της, η εργασία αναδεικνύει την λειτουργία των εργαλείων αυτών ως πολλαπλασιαστών ποιότητας της νομοπαραγωγικής διαδικασίας, υπογραμμίζοντας παράλληλα την ανάγκη καλλιέργειας κουλτούρας συμμετοχής των πολιτών και αντιμετώπισης των προκλήσεων όπως η περιορισμένη συμμετοχή, η ψηφιακή ανισότητα και η αποσπασματική εφαρμογή των αρχών καλής νομοθέτησης.This thesis examines the legal framework of better regulation and how participatory democracy tools enhance the quality, transparency, and legitimacy of legislative work, both in the European Union and in Greece. To achieve this, secondary research is carried out through a parallel review of the international academic literature and the European and Greek legislative framework. The implementation of this methodology was chosen with the aim of systematically gathering existing knowledge and presenting it in a structured way, in order to draw conclusions that will contribute both to academic study and to improving the functioning and effectiveness of public administration. The analysis focuses on the interconnection between the principles of better regulation and public deliberation, Citizens' Legislative Initiative, and European Citizens' Initiative participatory democracy tools, as mechanisms for active citizen participation in policy and law-making. Following the analysis of the research methodology, developed in the first chapter, the concept of good lawmaking and participatory democracy is clarified, with an overview of the national and EU legislative framework. The third chapter reviews Greek and foreign literature on public deliberation, LNP and EPP, presenting their legislative basis, purpose, and role in promoting better regulation, as well as the institutional and other challenges they face in their implementation. Finally, the fourth chapter summarizes the conclusions of the research and identifies limitations that arose during the study of the topic, the contribution of the work, and suggestions for possible future research. Overall, the paper highlights the role of these tools as multipliers of quality in the legislative process, while emphasizing the need to foster a culture of citizen participation and address challenges such as limited participation, digital inequality, and the fragmented application of good lawmaking principles.Νομική και Διοικητική Επιστήμη, κατεύθυνση Διοικητική Επιστήμη και Δημόσιο Μάνατζμεν
Στασιμοπληθωρισμός και στρατηγικές σταθεροποίησης και αναθέρμανσης της οικονομίας
No full textΤο Διοικητικό Συμβούλιο του Ινστιτούτου Περιφερειακής Ανάπτυξης της Παντείου Ανωτάτης Σχολής Πολιτικών Επιστημών αφιερώνει τον Τιμητικό αυτό Τόμο στο μέλος του Καθηγητή Σάκη Καράγιωργα, σε ένδειξη ευγνωμοσύνης για την προσφορά του στην επιστήμη και στη δημοκρατία
The relationship between income inequality and corruption: a systematic literature review using the PRISMA method
No full textΗ σχέση μεταξύ των εισοδηματικών ανισοτήτων και της διαφθοράς έχει αποτελέσει αντικείμενο εμπειρικής έρευνας και θεωρητικής ανάλυσης. Παρά το έντονο ερευνητικό ενδιαφέρον, τα ευρήματα παραμένουν αντιφατικά. Με σκοπό να συμβάλλει στην βιβλιογραφία αυτή, η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά κατά πόσο οι σύγχρονες εμπειρικές έρευνες αναδεικνύουν μια θετική επίδραση της διαφθοράς στις εισοδηματικές ανισότητες. Στο πλαίσιο αυτής της στοχοθεσίας πραγματοποιείται μια συστηματική επισκόπηση των επιστημονικών εργασιών που έχουν δημοσιευτεί στη βάση δεδομένων SCOPUS από το 1966 έως και το 2024. Με την εφαρμογή της μεθοδολογίας PRISMA (Preferred Reporting Items for Systematic Reviews and Meta-Analyses), διεξήχθη η ταυτοποίηση, η αξιολόγηση και η επιλογή 47 άρθρων, τα οποία κρίθηκαν κατάλληλα ως προς το αντικείμενο της παρούσας έρευνας. Σύμφωνα με τα ευρήματα της βιβλιογραφικής επισκόπησης και μετα-ανάλυσης, διαπιστώνεται η ύπαρξη μιας στατιστικά σημαντικής σχέσης μεταξύ των εισοδηματικών ανισοτήτων και της διαφθοράς, η οποία, σε αντίθεση με το θεωρητικά αναμενόμενο εμφανίζεται κυρίως αρνητική. Παράλληλα, καταγράφεται και θετική συσχέτιση σε συγκεκριμένες ομάδες χωρών, τόσο σε γεωγραφικούς όσο και σε εισοδηματικούς όρους, υποδεικνύοντας την ύπαρξη παραμετρικών διαφορών. Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης μπορούν να προσφέρουν χρήσιμα εργαλεία για τον σχεδιασμό αποτελεσματικών πολιτικών κατά της διαφθοράς, ιδιαίτερα σε χώρες που επιδιώκουν να μειώσουν τις εισοδηματικές ανισότητες. Επιπλέον, η εργασία συμβάλλει στη συστηματοποίηση της σχετικής γνώσης και μπορεί να αξιοποιηθεί από μελλοντικές έρευνες που θα εστιάσουν σε περιφερειακές διαφοροποιήσεις και σε δυναμικά μοντέλα αιτιότητας, ενισχύοντας την κατανόηση της αλληλεπίδρασης μεταξύ των δύο φαινομένων.The relationship between income inequality and corruption has been the subject of research and theoretical debate over the past decades. The aim of the present study is to investigate whether a systematically documented association exists between these two phenomena, as well as the extent of this relationship across different economic and institutional contexts. To this end, a systematic literature review was conducted using the SCOPUS database, following the PRISMA methodology (Preferred Reporting Items for Systematic Reviews and Meta-Analyses), which includes the stages of identification, screening, and selection of studies. In total, 47 empirical studies were identified and deemed suitable for inclusion in the review. The findings suggest a statistically significant relationship between income inequality and corruption, which, contrary to the mainstream literature, appears to be predominantly negative. At the same time, a positive correlation is observed in specific country groups - both in geographical and income terms - indicating the existence of parameter heterogeneity. The results of this study can offer valuable insights for the design of effective anti-corruption policies, especially in countries aiming to reduce income disparities. Furthermore, this work contributes to the systematization of existing knowledge and may serve as a useful basis for future research focusing on regional differences and dynamic causality models, enhancing our understanding of the interaction between the two phenomena.Εφηρμοσμένα Οικονομικά και Περιφερειακή Ανάπτυξη, κατεύθυνση Εφηρμοσμένων Οικονομικών και Διοίκηση
The peculiar case of Petros Vlastos: a stoic in the face of decline
No full textΤο θέμα του κειμένου αφορά τη περίπτωση του Πέτρου Βλαστού, ενός έλληνα διανοούμενου της διασποράς των τελών του 19ου αιώνα και αρχές του 20ου, ο οποίος, με εξαίρεση τα πρώτα νεανικά του χρόνια, έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του μεταξύ Ινδίας και Αγγλίας, ως υπάλληλος του εμπορικού Οίκου Ράλλη. Η φυσική απουσία του Πέτρου Βλαστού από την Ελλάδα δεν τον εμπόδισε να λάβει μέρος στην γενικότερη κίνηση ιδεών της εποχής. Αντιθέτως, οι παρεμβάσεις του θα τον αναδείξουν σε μια αρκετά σημαντική φυσιογνωμία διανοούμενου της περιόδου, φήμη που ωστόσο δεν θα καταφέρει να διατηρήσει και τα επόμενα χρόνια μετά τον θάνατό του.
Η σκέψη του Βλαστού τοποθετείται σε μια γενικότερη κίνηση ιδεών που παρατηρούμε εκείνα τα χρόνια στη Δύση και η οποία σύγκλινε με έναν κύκλο ελλήνων διανοουμένων, εγχώριων και μη. Η κύρια θεματική ενότητα που έφερε κοντά τους εν λόγω έλληνες διανοούμενους είναι ιδέα πως η Ελλάδα ως πολιτισμός διανύει ένα κρίσιμο στάδιο παρακμής. Η έννοια της παρακμής θα γίνει κομβική στους κύκλους αυτούς οι οποίοι θα προσπαθήσουν να φανταστούν πιθανές εξόδους από το πολιτιστικό τέλμα στο οποίο έχει περιέλθει το έθνος.
Η παρακάτω εργασία ασχολείται κυρίως με το πολιτικό και φιλοσοφικό σκέλος της σκέψης του Βλαστού. Αφενός, με τις προσπάθειές του για ανάπτυξη μιας φυλετικής θεωρίας και αφετέρου, την γενικότερη νιτσεϊκή φύση της σκέψης του. Το έργο του Βλαστού, πέρα απ’ το ότι μπορεί να θεωρηθεί ως η πρώτη συνεκτική προσπάθεια φυλετικής ανάλυσης εν Ελλάδι, χαρακτηρίζεται, επίσης, φιλοσοφικά, από μια νιτσεϊκή αντίληψη της ζωής ως πάλη, μια ιδέα που καταλαμβάνει περίοπτη θέση στους φιλοσοφικούς προβληματισμούς του εν λόγω διανοούμενου. Η κοσμοαντίληψη του Βλαστού, ωστόσο, θα διαφοροποιηθεί πλήρως από τους προβληματισμούς των άλλων ελλήνων διανοουμένων παρότι η στόχευση για υπέρβαση της παρακμής θα παραμένει ίδια. Στην εργασία μας, λοιπόν, θα προσπαθήσουμε να φέρουμε σε αντιπαράθεση την ιδιαίτερη προσέγγιση του Βλαστού με την έτερη, και επικρατέστερη στα ελληνικά πλαίσια, κριτική, η οποία είχε ως κέντρο προβληματισμού της την έννοια της ελληνικότητας. Ο Βλαστός θα αδιαφορήσει πλήρως για την έννοια αυτή και θα ακολουθήσει μια εναλλακτική πορεία. Τέλος, θα επιχειρήσουμε μια περιγραφή της πολιτικής και φιλοσοφικής ταυτότητας του Βλαστού, η οποία συχνά προκαλεί σύγχυση στους μελετητές του λόγω της δυσκολίας να ενταχθεί σε κάποιο γνωστό ιδεολογικό σχήμα.The subject of the text concerns the case of Petros Vlastos, a Greek intellectual in the diaspora during the late 19th and early 20th centuries, who, except for his early youth, spent most of his life between India and England as an employee of the Ralli Trading House. Despite his physical absence from Greece, Petros Vlastos actively participated in the broader intellectual movements of the time. His contributions would establish him as a significant figure of the period, though this reputation would not endure in the years following his death.
Vlastos's thought aligned with a broader Western intellectual movement (movement of ideas) of the time, which converged with a circle of Greek intellectuals, both domestic and abroad. The main theme that brought these Greek intellectuals together was the belief that Greece as a civilization was experiencing a critical stage of decline. The concept of decline would become pivotal in these circles, who would try to imagine possible ways out of the cultural stagnation that had befallen the nation.
The following work focuses primarily on the political and philosophical aspects of Vlastos's thought. On one hand, it examines his attempts to develop a racial theory, and on the other, the general Nietzschean nature of his thought. Vlastos's work, beyond being considered the first coherent attempt at racial analysis in Greece, is also philosophically characterized by a Nietzschean conception of life as struggle, an idea that occupies a prominent position in his philosophical inquiries. Vlastos's worldview would completely differentiate itself from the concerns of other Greek intellectuals, although the aim of overcoming decline would remain the same. In our work, therefore, we will attempt to contrast Vlastos's narrative with the other, then-dominant critique centered on the concept of Hellenicity. Vlastos would completely disregard this concept and take an alternative path. Finally, we will attempt to describe Vlastos's political and philosophical identity, which often causes confusion among his scholars.Πολιτική Επιστήμη και Νεότερη Ιστορία, κατεύθυνση Νεότερη και Σύγχρονη Ιστορί
Emotional intelligence and consumer bahavior: apply in food industry
No full textΗ παρούσα εργασία εξετάζει τη σχέση που δημιουργείται μεταξύ της συναισθηματικής νοημοσύνης και τη διαδικασία της λήψης αποφάσεων των καταναλωτών, στις επιχειρήσεις του κλάδου εστίασης.
Το βασικό ερευνητικό ερώτημα συγκεντρώνεται στο πως οι στρατηγικές προώθησης και management των επιχειρήσεων, επηρεάζουν τη λήψη απόφασης των καταναλωτών με υψηλό δείκτη συναισθηματικής νοημοσύνης και εκείνων με χαμηλό δείκτη, όπως επίσης και τις διαφορές που προκύπτουν στη διαδικασία λήψης αποφάσεων τους.
Η μεθοδολογία που εφαρμόστηκε για τη μελέτη του ερευνητικού ερωτήματος, είναι συνδυαστική, με βιβλιογραφική ανασκόπηση και πρωτογενή έρευνα μέσω ερωτηματολογίου σε τυχαίο δείγμα. Οι ερωτήσεις που συντάχθηκαν στο ερωτηματολόγιο, είχαν βασικούς πυλώνες τα δημογραφικά στοιχεία, τη μέτρηση του δείκτη συναισθηματικής νοημοσύνης του ερωτώμενου και τη σύνδεση των καταναλωτών με τον κλάδο εστίασης και ιδιαιτέρως με τις στρατηγικές προώθησης από τις επιχειρήσεις σε εκείνους.
Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν πως οι καταναλωτές με υψηλό δείκτη συναισθηματικής νοημοσύνης καταλήγουν σε πιο συνειδητές και ακέραιες επιλογές, ενώ στην αντίπερα όχθη εκείνοι με χαμηλότερο δείκτη, δείχνουν πιο ευάλωτοι σε συναισθηματική μέθοδο προσέγγισης από τις επιχειρήσεις, σε στρατηγικές marketing και management που εφαρμόζουν οι επιχειρήσεις για την προσέγγιση του καταναλωτή.
Η συναισθηματική νοημοσύνη συγκαταλέγεται στα βασικά εργαλεία στρατηγικής προώθησης και management, ικανό να ενισχύσει την επανάληψη των καταναλωτών ως πελάτες και να βελτιώσει την αποτελεσματικότητα στην προσέγγιση από τις επιχειρήσεις του κλάδου εστίασης προς το καταναλωτικό κοινό.This paper examines the relationship between emotional intelligence and the decision-making process of consumers in the catering industry.
The main research question focuses on how the promotion and management strategies of businesses affect the decision-making of consumers with a high emotional intelligence index and those with a low index, as well as the differences that arise in their decision-making process.
The methodology applied to study the research question is combinatorial, with a literature review and primary research through a questionnaire on a random sample. The questions that were compiled in the questionnaire had as their main pillars the demographic data, the measurement of the respondent's emotional intelligence index and the connection of consumers with the catering industry and in particular with the promotion strategies from businesses to them.
The results of the research showed that consumers with a high emotional intelligence index end up making more conscious and holistic choices, while on the other hand, those with a lower index appear more vulnerable to emotional approaches from businesses, to marketing and management strategies that businesses implement to approach the consumer.
Emotional intelligence is one of the basic tools of strategic promotion and management, capable of enhancing the repetition of consumers as customers and improving the effectiveness of the approach by businesses in the catering industry to the consumer public.Εφηρμοσμένα Οικονομικά και Περιφερειακή Ανάπτυξη, κατεύθυνση Εφηρμοσμένων Οικονομικών και Διοίκηση