31451 research outputs found
Sort by
From Hero to Zero: A Serial Mediation Model Between Narcissistic Perfectionism and Psychological Distress
No full textNarcissistic perfectionism, which is associated with such characteristics as demanding behaviors, criticism of others and grandiosity, has been conceptualized as the interpersonal dimension of perfectionism. While the relatively recent conceptualization of narcissistic perfectionism as a multidimensional construct has led to a wealth of studies of its relationships with interpersonal problems, the associations of the construct with internal psychological distress have been neglected. The present study investigates the effect of narcissistic perfectionism on psychological distress and the mechanisms by which this effect is strengthened. A total of 400 adults (Mage= 25.06, SD = 7.71) completed an online survey including scales measuring narcissistic perfectionism, self-compassion, intolerance of uncertainty and psychological distress. The results revealed a significant correlation between narcissistic perfectionism, self-compassion, intolerance of uncertainty and psychological distress. Furthermore, an applied serial mediation model was statistically significant, revealing that individuals with a high level of narcissistic perfectionism tend to show no compassion for themselves, further increasing the intolerance of uncertainty and psychological distress. The present study can be considered essential in its clarification of the mechanisms that predispose narcissistic perfectionists to psychological distress, and in its discussion of the findings within the scope of literature
Preoperatif deksametazonun postoperatif bulantı-kusma, ağrı, üst havayolu semptomları ve derlenme kalitesine etkileri
No full textDeksametazon, postoperatif bulantı-kusmayı önlemek için güncel kılavuzlarca kullanılması önerilen bir glukokortikoiddir. Ayrıca, deksametazonun postoperatif ağrıyı ve üst havayolu semptomlarını azalttığını ve derlenme kalitesini artırdığını ileri süren çalışmalar da vardır. Bu çalışmada; preoperatif tek doz deksametazonun postoperatif bulantı-kusmayı önlemedeki etkisinin ve diğer olası yararlarının değerlendirilmesi amaçlandı.
Etik kurul onayı alındıktan sonra genel anestezi altında elektif laparoskopik kolesistektomi ve laparoskopik histerektomi planlanan, 18-65 yaşları arasında, ASA 1-2 fiziksel durumunda olan 127 hasta çalışmaya dahil edildi. Preoperatif tüm hastalara QoR-40 (Quality of Recovery-40) anketi uygulandı. Hastalar 2 gruba ayrıldıktan sonra deksametazon grubundaki hastalara anestezi indüksiyonundan önce 0,1 mg/kg intravenöz (İV) deksametazon, kontrol grubundaki hastalara 2 ml İV serum fizyolojik verildi. Hastaların postoperatif 1. ve 24. saatteki bulantı-kusma, ağrı ve üst havayolu semptomlarına dair skorları, ek antiemetik ve analjezik ihtiyaçları kaydedildi. Ayrıca hastalara postoperatif 24. saatte QoR-40 anketi uygulandı.
Hastaların postoperatif 1. saat POBK insidansı (sırasıyla %30,1 ve %53,2; p=0,011) ve ek antiemetik ihtiyacı (6/63 ve 20/64; p=0,002) deksametazon grubunda daha düşüktü. 24. saatte bulantı skorlarında fark olmamakla birlikte, kontrol grubunda daha fazla kurtarma antiemetiğine ihtiyaç duyuldu (17/63 ve 33/64; p=0,005). Ağrı skoru yalnızca 24. saatte deksametazon grubunda daha düşük bulunurken (1,59±0,71 ve 2,02±0,79; p=0,002), ek analjezik kullanımı, üst havayolu semptomları ve derlenme kalitesi bakımından gruplar benzerdi.
Sonuç olarak; preoperatif intravenöz tek doz uygulanan 0,1 mg/kg deksametazonun postoperatif bulantı-kusmayı ve ek antiemetik ihtiyacını azalttığı, ancak ağrı, ek analjezik tüketimi, üst hava yolu semptomları ve derlenme kalitesi bakımından belirgin bir yarar sağlamadığı kanısına varıldı.Dexamethasone is a glucocorticoid recommended by current guidelines for the prevention of postoperative nausea and vomiting. Additionally, there are studies suggesting that dexamethasone reduces postoperative pain and upper airway symptoms while improving recovery quality. This study aimed to evaluate the effectiveness of a single preoperative dose of dexamethasone in preventing postoperative nausea and vomiting, as well as its other potential benefits.
After obtaining ethical committee approval, 127 patients aged 18-65 years, with ASA pyhysical status 1-2, scheduled for elective laparoscopic cholecystectomy and laparoscopic hysterectomy under general anesthesia, were included in the study. The QoR-40 (Quality of Recovery) questionnairre was admiminstered preoperatively to all patients. After the patients were divided into two groups, those in the dexamethasone group received 0,1 mg/kg IV dexamethasone before anesthesia induction, while those in the control group received 2 ml IV normal saline. Postoperative nausea and vomiting, pain and upper airway symptom scores, as well as the need for additional antiemetics and analgesics, were noted at 1 and 24 hours postoperatively. Additionally, the QoR-40 questionnaire was administered at the 24th postoperative hour.
The incidence of postoperative 1st hour PONV (%30.1 vs. %53.2, respectively; p=0.011) and the need for additional antiemetics (6/63 vs. 20/64; p=0.002) were lower in the dexamethasone group. Although there was no difference in nausea scores at the 24th hour, the control group required more rescue antiemetics (17/63 vs. 33/64; p=0.005). The pain score was significantly lower in the dexamethasone group only at the 24th hour (1.59±0.71 vs. 2.02±0.79; p=0,002), while additional analgesic use, upper airway symptoms, and recovery quality were similar between the groups.
In conclusion, it was determined that a single preoperative intravenous dose of 0.1 mg/kg dexamethasone reduces postoperative nausea and vomiting as well as the need for additional antiemetics but does not provide significant benefits in terms of pain, additional analgesic consumption, upper airway symptoms, or recovery quality
Investigation of Factors Affecting Hpv Persistence in Patients With Total Hysterectomy
No full textServiks kanseri, kadınlarda en sık görülen kanser türlerinden biri olup mortalite ve morbidite açısından ciddi bir halk sağlığı sorunu oluşturmaktadır. Bu kanser türünün gelişiminde, yüksek riskli human papilloma virüsü (hrHPV) enfeksiyonları temel etken olarak kabul edilmektedir. Total histerektomi geçirmiş kadınlarda HPV enfeksiyonunun seyrini ve persistansını etkileyen faktörlerin incelenmesi, özellikle premalign ve malign süreçlerin anlaşılmasında kritik bir öneme sahiptir. Bu çalışma retrospektif olarak planlanmış ve histerektomi sonrası HPV persistansı saptanan kadınların tıbbi kayıtları incelenmiştir. Araştırmada, hastaların yaş, parite, eğitim düzeyi, sigara kullanımı gibi demografik özelliklerinin yanı sıra, HPV enfeksiyonunun tipi ve tiplemesi, operasyon endikasyonları, bağışıklık durumu ve cinsel öykü gibi değişkenler değerlendirilmiştir. Bu veriler, HPV persistansının oluşum mekanizmalarının ve sürecini etkileyen potansiyel risk faktörlerinin belirlenmesine yönelik olarak analiz edilmiştir. Literatürde, HPV persistansının sigara kullanımı, yaş, bağışıklık sistemi durumu ve cinsel davranışlarla ilişkilendirildiği bilinmektedir. Bununla birlikte, histerektomi sonrası persistansın incelenmesiyle ilgili çalışmalar sınırlıdır. Bu araştırma, HPV enfeksiyonunun devam etmesine neden olan faktörlerin belirlenmesi ve bu süreçte etkili olabilecek bireysel ve çevresel unsurların ortaya konulması açısından önem taşımaktadır. HPV persistansının önlenmesi, malign dönüşüm süreçlerinin engellenmesi ve bu bağlamda uygun takip programlarının geliştirilmesi için temel bir gerekliliktir. Çalışmanın sonuçlarının, toplum sağlığını korumaya yönelik önlemler geliştirilmesine katkıda bulunması beklenmektedir. Bu çalışmada, histerektomi sonrası HPV persistansı ve buna bağlı olarak gelişen VaIN risk faktörleri değerlendirilmiştir. Bulgular, yaşın HPV persistansı için anlamlı bir risk faktörü olduğunu ve yaş ilerledikçe persistans riskinin arttığını göstermiştir. Ayrıca, sigara kullanımının HPV persistansı ile anlamlı bir ilişkiye sahip olduğu tespit edilmiştir. HPV 16, persistans ve VaIN gelişiminde en güçlü etkene sahip HPV tipi olarak belirlenmiş ve özellikle bu hastaların yüksek risk altında olduğu vurgulanmıştır. Bunun yanı sıra, HSIL öyküsü olan tüm hastalarda VaIN saptanması, bu hasta grubunun postoperatif dönemde daha yakından takip edilmesi gerektiğini ortaya koymaktadır. Bu sonuçlar, HPV persistansı ve VaIN gelişimi ile ilişkili faktörlerin daha iyi anlaşılmasına ve risk gruplarının belirlenmesine katkı sağlamaktadır.Cervical cancer is one of the most common types of cancer among women, representing a significant public health concern due to its high mortality and morbidity rates. High-risk human papillomavirus (hrHPV) infections are recognized as the primary cause of cervical cancer development. Understanding the persistence of HPV infections in women who have undergone total hysterectomy is critical for clarifying the underlying mechanisms of premalignant and malignant processes. This retrospective study examines the medical records of women diagnosed with HPV persistence after hysterectomy. The study evaluates variables such as age, parity, educational level, smoking habits, HPV type and subtyping, surgical indications, immune status, and sexual history. These factors were analyzed to identify potential risk factors influencing the persistence of HPV infections and to understand the mechanisms underlying the infection's progression. Existing literature highlights that HPV persistence is associated with factors such as smoking, age, immune system status, and sexual behavior. However, studies specifically investigating HPV persistence after hysterectomy remain limited. This research is significant in identifying individual and environmental factors contributing to the continuation of HPV infections and their clinical implications. Preventing HPV persistence is essential to mitigating malignant transformation and highlights the importance of developing effective follow-up programs. The findings of this study are expected to contribute to public health initiatives aimed at preventing HPV-related diseases and improving overall community health. In this study, HPV persistence and the associated risk factors for VaIN development after hysterectomy were evaluated. The findings showed that age is a significant risk factor for HPV persistence, with the risk increasing as age progresses. Additionally, smoking was found to be significantly associated with HPV persistence. HPV 16 was identified as the most influential HPV type in the development of persistence and VaIN, highlighting that patients with this type are at higher risk. Furthermore, the detection of VaIN in all patients with a history of high-grade lesions (HSIL) emphasizes the need for closer postoperative follow-up in this patient group. These results contribute to a better understanding of the factors associated with HPV persistence and VaIN development and aid in identifying high-risk groups
Pharmacological Screening of Four Medicinal Lamiaceae Plants, Two of Which Are Endemic To Türkiye: Apoptotic and Cytotoxic Characteristics
No full textIntroduction: Lamiaceae plants possess anticancer, antioxidant, and antimicrobial activities due to their phytochemical constituents. The aim of this study is to investigate the effects of the hydroethanolic extracts of four medicinal Lamiaceae plants (Thymus zygioides, Teucrium sandrasicum, Origanum sipyleum, Nepeta italica subsp. cadmea) to apoptosis and cell cycle on MDA-MB-231 breast cancer cell line. Methods: The cytotoxic effects of hydroethanolic extracts of these medicinal Lamiaceae plants on cell viability in the MDA-MB-231 cell line were determined by XTT assay. mRNA expression changes of apoptosis and cell-cycle checkpoint regulators (Bax, Bcl-2, H19, RNU43, caspase-3, caspase-8, caspase-9, cyclin D1, CDK 4, CDK 6) were evaluated by real-time PCR. Results: The hydroethanolic extracts from four medicinal Lamiaceae plants have exhibited high antiproliferative activity in MDA-MB-231 breast cancer cells according to time and concentration-dependent manner. Conclusions: The potential application of these Lamiaceae medicinal plants as an antiproliferative agent is an important step in understanding the medicinal use of plants in T ; uuml;rkiye
Hemiparetik serebral palsili çocuklarda eylem gözlem tedavisinin denge ve alt ekstremite fonksiyonuna etkisinin incelenmesi
No full textBu çalışmanın amacı Hemiparetik Serebral Palsi (hSP)‘li çocuklarda eylem gözlem tedavisinin (EGT) dengeye ve alt ekstremite fonksiyonuna katkısını araştırmaktı.Çalışmamıza yaşları 5-12 arasında olan yaş ortalamaları 9,60 ± 2,19 yıl olan Kaba Motor Fonksiyon Sınıflandırma Sistemi Ölçeği'ne (KMFSS) göre seviye I ve II olarak kategorize edilen hSP tanısı almış20 çocuk (çalışma grubu:10, kontrol grubu:10) dâhil edilmiştir. Kontrol grubundaki çocuklara (n:10) konvansiyonel fizyoterapi uygulanırken, çalışma grubundaki (n:10) çocuklara konvansiyonel fizyoterapiye ek olarak EGT müdahale yaklaşımları uygulandı. Çalışmaya katılan tüm çocuklar bir fizyoterapist tarafından tedavi öncesinde ve 6 haftalık tedavi sonrasında değerlendirildi. hSP’li bireylerin demografik ve hastalıkla ilişkili bilgileri kaydedildikten sonra, denge değerlendirilmesi için Zamanlı Kalk Yürü Testi(ZKYT) ve Pediatrik Denge Ölçeği(PDÖ);alt ekstremite performansı ise5 Basamak Merdiven Çıkma İnme Testi(5BMÇİT) ve 6 Dakika Yürüme Testi (6DYT) ile değerlendirildi.Gruplar karşılaştırıldığında ZKYT (p=0,002); 6DYT (p= 0,005); 5BMÇİT(p=0,001); PDÖ (p= 0,005); açısından çalışma grubu lehine fark bulundu. hSP'li bireylerin korelâsyon analizlerinde çalışma grubunda; ZKYT ilk ölçümünde meydana gelen değişim ile 5BMÇİT alınan ilk ölçüm değerlerinde meydana gelen değişim arasında istatistiksel olarak anlamlı, pozitif yönde ve kuvvetli düzeyde korelasyon olduğu (r=0,818) tespit edilmiştir. Ayrıca ZKYT ortalama ölçümünde meydana gelen değişim ile 6DYT testi değerlerinde meydana gelen değişim arasında istatistiksel olarak anlamlı, pozitif yönde ve orta düzeyde korelasyon olduğu (r=0,636); ZKYT ortalama ölçümünde meydana gelen değişim ile 5BMÇİT alınan ilk ölçüm değerlerinde meydana gelen değişim arasında istatistiksel olarak anlamlı, pozitif yönde ve kuvvetli düzeyde korelasyon olduğu (r=0,709) tespit edilmiştir. Kontrol grubunda ise sadece ZKYT ortalama ölçümünde meydana gelen değişim ile 5BMÇİT alınan en iyi ölçüm değerlerinde meydana gelen değişim arasında istatistiksel olarak anlamlı, pozitif yönde ve kuvvetli düzeyde korelâsyon olduğu (r=0,733) tespit edilmiştir.
Çalışmamız sonucunda hSP’li çocuklarda konvansiyonel fizyoterapiye ek olarak uygulanan eylem gözlem tedavisinin sadece konvansiyonel fizyoterapiye göre genel olarak denge becerilerinin gelişimi üzerine ve alt ekstremite fonksiyonu gelişimi üzerine daha etkili olduğu bulundu. Çocukların alt ekstremite ve denge rehabilitasyonunda konvansiyonel fizyoterapiye EGT uygulamasının eklenmesinin rehabilitasyon sürecine olumlu katkılar sağlayacağını düşünmekteyiz.The aim of this study was to investigate the contribution of action observation therapy (AOT) to Balance and lower extremity function in children with hemiparetic cerebralpalsy (hCP). The study included 20 children diagnosed with hCP, aged between 5 and 12 years (meanage: 9.60 ± 2.19 years), categorized as Level I and II according to the Gross Motor Function Classification System (GMFCS) (study group: 10, control group: 10). The children in the control group (n=10) received conventional physicaltherapy, while the children in the study group (n=10) received both conventional physical therapy and AOT intervention approaches. All children participating in the study were evaluated by a physical therapist before treatment and after 6 weeks of treatment. After recording the demographic and disease-related information of the children with hCP, Balance was assessed using the Timed Up and Go Test (TUGT) and the Pediatric Balance Scale (PBS); lower extremity performance was evaluated using the 5-Step Stair Climb Test (5SSCT) and the 6-Minute Walk Test (6MWT).
When comparing the groups, significant differences were found in favor of the study group in terms of TUGT (p=0.002), 6MWT (p=0.005), 5SSCT (p=0.001), and PBS (p=0.005). Correlation analysis of the individuals with Hcp revealed that in the study group, there was a statistically significant, positive, and strong correlation between the change in the initial TUGT measurement and the change in the initial 5SSCT measurement (r=0.818). Additionally, a statistically significant, positive, and moderate correlation was found between the change in the average TUGT measurement and the change in 6MWT scores (r=0.636). Furthermore, there was a statistically significant, positive, and strong correlation between the change in the average TUGT measurement and the change in the initial 5SSCT scores (r=0.709). In the control group, a statistically significant, positive, and strong correlation was found only between the change in the average TUGT score and the change in the best 5SSCT score (r=0.733).
As a result of our study, it was found that in children with hCP, AOT applied in addition to conventional physical therapy was more effective in improving Balance skills and lower extremity function compared to conventional physical therapy alone. We believe that adding AOT to conventional physicaltherapy in lower extremity and balance rehabilitation will positively contribute to the rehabilitation process
Updated Global Conservation Status and Priorities for Marine Turtles
No full textAssessing conservation status and pursuing applicable management priorities for marine megafauna across multiple scales pose significant challenges. Because marine turtles exemplify these challenges, the IUCN Marine Turtle Specialist Group (MTSG) developed the 'conservation priorities portfolio' (CPP) framework in 2011 to evaluate population risk and threats for regional management units (RMUs). Here, the MTSG has updated the 2011 CPP framework through an inclusive assessment process. Expert elicitation results involving 145 individuals from 50 countries suggests that marine turtle conservation status appears to be improving, but significant challenges remain. Since the previous assessment, long-term abundance trends increased on average, and threat impact scores improved for nearly twice as many RMUs (53%) as worsened (28%) (>= 10% threshold for changes in numeric scores). While expert-assessed threat impacts have generally decreased, fisheries bycatch remains the highest scored threat across regions and species. Risk-threat staus improved for most (54%) RMUs. Over 40% of RMUs were scored as low risk-low threats, of which 8 were green turtles Chelonia mydas RMUs. Less than 20% of RMUs were scored as high risk-high threats, of which 4 were leatherback turtles Dermochelys coriacea. Most high risk-high threats RMUs were in the Pacific Ocean, while most low risk-low threats RMUs were in the Atlantic Ocean. Eleven RMUs were evaluated as having critical data needs. Our results-also provided through an interactive data dashboard-underscore the importance of context-specific planning to effectively target limited conservation resources. Future assessments should further prioritize inclusion of under-represented topics, researchers, and regions to better address multi-faceted conservation challenges
Microfluidic Channel Volume Optimization and Calibration in Accordance With Iso 17025 and Iso 4787 Standards
No full textIsitan, Arzum/0000-0002-5228-9788Advances in three-dimensional printing (3DP) have enabled low-cost, assembly-free fabrication of microfluidic devices. However, internal microchannel precision remains a key challenge. This study presents a calibration method for SLA-based microfluidic devices fabricated via DLP 3DP using a standard transparent resin. ISO 17025 and ISO 4787:2021 were applied to assess dimensional and volumetric accuracy. Ten models with 500 mu m and 1000 mu m channels were tested. While 1000 mu m channels showed high accuracy and repeatability, 500 mu m channels were often blocked due to resin curing. The method offers a reproducible, standards-based framework for evaluating 3DP microfluidics using accessible materials.Graphical AbstractISO 17025 and ISO 4787 Compliant Microfluidic Volume Optimization Supporting UN SDG
The Power of Early Maladaptive Schemas in Mothers To Predict Social Emotional Adjustment and Self-Regulation Levels of 5-6 Year Old Children
No full textThe aim of this study is to examine the predictive power of early maladaptive schemas in mothers on the social-emotional adjustment and self-regulation levels of 5-6 year-old children. The study group consists of children studying in official kindergartens and preschools with different socio-economic characteristics in Manisa province and their mothers (n=344). In this study, the ''Social Competence and Behavior Assessment Scale-30'' (SYDD-30) developed by LaFreniere and Dumas (1996), the ''Young Schema Scale Short Form-3'' developed by Young et al. (1990), and the ''Self-Regulation Scale'' developed by Erol and İvrendi (2018) were used as data collection tools. The data obtained from the study were analyzed using descriptive analyses, correlation analyses and regression techniques. In the study correlation analyses revealed negative correlations between the early maladaptive maternal schemas of emotional deprivation, failure, pessimism, social isolation/insecurity, suppression of emotions, enmeshment/dependency, abandonment, defectiveness, vulnerability to threats and the social competence sub-dimension of social emotional adjustment, positive correlations between all schema dimensions and the anger-aggression sub-dimension, and positive correlations between all schema dimensions except entitlement/insufficient self-control and the anxiety-introversion sub-dimension; negative correlations between mother early maladaptive schemas of emotional deprivation, failure, pessimism, social isolation/mistrust, emotional suppression, enmeshment/dependency, abandonment, defectiveness, vulnerability to threats and the attention subdimension of self-regulation; negative correlations between emotional deprivation, failure, social isolation/mistrust, emotional suppression, enmeshment/dependency, abandonment, defectiveness, vulnerability to threats and the working memory subdimension; negative correlations between emotional deprivation, failure, pessimism, social isolation/mistrust, emotional suppression, enmeshment/dependency, abandonment defectiveness, vulnerability to threats and the inhibitory control-emotion subdimension; negative correlations between emotional deprivation, failure, pessimism, social isolation/mistrust, emotional suppression, approval-seeking, enmeshment/dependency, abandonment, defectiveness, vulnerability to threats and the inhibitory control-behavior subdimension. It was also shown that there was a positive relationship between the attention, working memory, inhibitory control-emotion and inhibitory control-behavior sub-dimensions of self-regulation and the social competence sub-dimension of social emotional adjustment, and a negative relationship between the anger, aggression and anxiety introversion sub-dimensions. The regression analyses conducted found that the role of early maternal maladaptive schemas in the variability of the social emotional adjustment and self-regulation levels of 5-6 year old children and the role of self-regulation in the variability of the social emotional adjustment level in children were significant.Bu araştırmanın amacı, annelerde erken dönem uyumsuz şemaların 5-6 yaş çocukların sosyal duygusal uyum ve öz düzenleme düzeylerini yordama gücünü incelemektir. Çalışma grubunu Manisa ilinde farklı sosyo-ekonomik özelliklere sahip resmi anaokulu ve anasınıflarında eğitim görmekte olan çocuklar ve annelerinden (n=344) oluşmaktadır. Bu araştırmada veri toplama araçları olarak çocukların sosyal duygusal uyum düzeylerini belirlemek amacıyla LaFreniere ve Dumas (1996) tarafından geliştirilen ''Sosyal Yetkinlik ve Davranış Değerlendirme-30 Ölçeği'' (SYDD-30), öz düzenleme düzeylerini ölçmek için Erol ve İvrendi (2018) tarafından geliştirilen ''Öz Düzenleme Ölçeği'' ve annelerin erken dönem uyumsuz şemalarını ölçmek için Young ve diğerleri (1990) tarafından geliştirilen ''Young Şema Ölçeği Kısa Form-3'' kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen veriler betimleyici analizler, korelasyon analizleri ve regresyon analizi teknikleri ile analiz edilmiştir. Araştırmada korelasyon analizleri anne erken dönem uyumsuz şemalardan duygusal yoksunluk, başarısızlık, karamsarlık, sosyal izolasyon/güvensizlik, duyguları bastırma, iç içe geçme /bağımlılık, terk edilme, kusurluluk, tehditler karşısında dayanıksızlık, ile sosyal duygusal uyumun sosyal yetkinlik alt boyutu arasında negatif, tüm şema boyutları ile kızgınlık saldırganlık alt boyutu arasında pozitif, ayrıcalıklılık/yetersiz özdenetim dışındaki tüm şema boyutları ile anksiyete içedönüklük alt boyutu arasında pozitif yönde; anne erken dönem uyumsuz şemalardan duygusal yoksunluk, başarısızlık, karamsarlık, sosyal izolasyon/güvensizlik, duyguları bastırma, iç içe geçme /bağımlılık, terk edilme, kusurluluk, tehditler karşısında dayanıksızlık ile öz düzenlemenin dikkat alt boyutu arasında negatif, duygusal yoksunluk, başarısızlık, sosyal izolasyona/güvensizlik, duyguları bastırma, iç içe geçme/bağımlılık, terk edilme, kusurluluk, tehditler karşısında dayanıksızlık şemaları ile çalışma belleği alt boyutu arasında negatif, duygusal yoksunluk, başarısızlık, karamsarlık, sosyal izolasyon/güvensizlik, duyguları bastırma, iç içe geçme/bağımlılık, terk edilme kusurluluk, tehditler karşısında dayanıksızlık şemaları ile engelleyici kontrol-duygu alt boyutu arasında negatif, duygusal yoksunluk, başarısızlık, karamsarlık, sosyal izolasyon/güvensizlik, duyguları bastırma, onay arayıcılık, iç içe geçme /bağımlılık, terk edilme, kusurluluk, tehditler karşısında dayanıksızlık, engelleyici kontrol-davranış alt boyutu arasında da negatif; öz düzenlemenin dikkat, çalışma belleği, engelleyici kontrol-duygu ve engelleyici kontrol-davranış alt boyutları ile sosyal duygusal uyumun sosyal yetkinlik alt boyutu arasında pozitif, kızgınlık saldırganlık ve anksiyete içe dönüklük alt boyutları arasında negatif ilişki olduğunu göstermiştir. Yapılan regresyon analizleri anne erken dönem uyumsuz şemaların 5-6 yaş çocukların sosyal duygusal uyum ve öz düzenleme düzeyi değişkenliğindeki rolü ile çocuklarda öz düzenlemenin sosyal duygusal uyum düzeyinin değişkenliğindeki rolü anlamlı bulunmuştur. Çalışmada elde edilen bulgular, literatür ışığında detaylı şekilde tartışılmış ve uygulayıcılar ile araştırmacılara önerilerde bulunulmuştur
Okulöncesi öğretmenlerinin çocuk sevme düzeyleriyle mesleki özyeterlikleri arasındaki ilişki
No full textBu araştırma okulöncesi öğretmenlerinin çocuk sevme düzeyleriyle mesleki özyeterlik algıları arasındaki ilişkinin ortaya çıkarılması amacıyla yapılmıştır. Araştırma ilişkisel tarama modelinde yapılmıştır. Kolay ulaşılabilir örneklem seçimiyle 203 okulöncesi öğretmenine ulaşılarak veri toplanmıştır. Araştırmada okulöncesi öğretmenlerinin çocuk sevme düzeyleri ile mesleki özyeterlik algılarının hem alt boyutlarda hem de genel olarak çok yüksek düzeyde olduğu görülmüştür. Okulöncesi öğretmenlerinin çocuk sevme düzeylerinin cinsiyet, yaş, medeni durum, okulun sosyo ekonomik çevresi, kıdem ve okuttuğu yaş grubuna göre farklılık göstermediği ve benzer olduğu tespit edilmiştir. Okulöncesi öğretmenlerinin mesleki özyeterliklerine ilişkin algılarının cinsiyet, yaş, medeni durum, okulun sosyo ekonomik çevresi ve kıdeme göre farklılık göstermediği ancak okuttuğu yaş grubuna göre farklılık gösterdiği tespit edilmiştir. Okulöncesi öğretmenlerinin mesleki özyeterlikleriyle ilgili sınıf yönetimi, planlama ve uygulama, izleme ve değerlendirme ile genel mesleki yeterlik algılarının 3-4 yaş okutan öğretmenlerle 6 yaş okutan öğretmenler arasında ve 3-4 yaş okutan öğretmenler lehine yüksek ölçülmüştür. Okulöncesi öğretmenlerinin çocuk sevme düzeyleriyle mesleki özyeterliklerine ilişkin algıları arasında pozitif yönlü ve orta düzeyli ilişki tespit edilmiştir. Öğretmenlerin çocuk sevme düzeyleri ile sınıf yönetimi, planlama ve uygulama becerileri, izleme ve değerlendirme becerileri arasında pozitif yönlü ve orta düzeyli ilişki olduğu görülürken öğretmenlerin çocuk sevme düzeyleri ile teknoloji okuryazarlığı becerileri arasında pozitif yönlü ve düşük düzeyli ilişki tespit edilmiş
Dysphonia Prevalence and Its Relationship With Risk Factors Among Teachers
No full textPurpose: The aim of this study was to determine the relationship between the prevalence of and risk factors for dysphonia among teachers. Materials and methods: According to the questionnaire results of 167 teachers, 87 teachers who described dysphonia were included in the patient group and 80 teachers who did not describe dysphonia were included in the control group. For both groups, statistical evaluations were performed using non-parametric statistical methods. Results: 87 (52.1%) of 167 teachers included in the study had the complaint of dysphonia. The presence of laryngopharyngeal reflux and allergic diseases caused increase in the risk of dysphonia. The risk of dysphonia was also increased with increasing stage of education that the teachers were responsible for. Laryngeal endoscopy revealed no organic lesion in 65.5% of the patients, whereas showed laryngopharyngeal reflux findings in 26.4%, vocal cord nodule in 6.8% and vocal cord polyp in 1.1%. Conclusion: This study showed that dysphonia is a common disorder among teachers and while evaluating these subjects the presence of laryngopharyngeal reflux and allergic diseases should primarily be considered. © 2025, Pamukkale University. All rights reserved