Istanbul Ticaret University Institutional Repository (DSpace@Ticaret)
Not a member yet
8409 research outputs found
Sort by
Investigations of studies on historical lime mortars and their characterizations
No full textBu çalışma, tarihi yapıların inşasında önemli bir yeri olan kireç harçlarının ve bileşenlerinin (bağlayıcı, agrega ve katkı maddeleri) kısa tanımlarının yapıldığı ve koruma ve onarım projeleri adına gerçekleştirilen kireç harçlarının karakterizasyonu çalışmalarının bir özetini içermektedir. Bu sürecin ortaya konma sebebi, tarihi yapıların korunması ve onarımı ile ilgilenen koruma uzmanlarına, kireç harçlarının ilk üretim aşamasından restorasyon uygulamalarında kullanılacak onarım harcı üretim aşamasına kadar olan sürece dair farkındalık oluşturmak ve koruma laboratuvarları ile iletişimlerini sağlıklı bir biçimde yürütebilmelerine katkı sağlamaktır. Bu anlamda kireç harçlarının ve bileşenlerinin kısa tanımlarının yapıldığı çalışmada, kireç bağlayıcılar, agrega tipleri ve katkı maddeleri ile üretim teknolojileri hakkında çeşitli bilimsel yayınlardan faydalanılarak bir özet oluşturulmuş, bu özetin sonunda tarihi kireç harçlarının özelliklerinin belirlenmesi adına malzeme karakterizasyonu çalışmalarında kullanılan analiz yöntemleri ve çıkarılacak sonuçların değerlendirilmesine yer verilmiştir.This study includes a brief description of lime mortars and their components (binders, aggregates and additives), which have an important role in the construction of historic buildings, and a summary of the characterization of lime mortars carried out for conservation and restoration projects. The reason for presenting this process is to raise awareness of conservation experts interested in the conservation and restoration of historic buildings about the process from the first production stage of lime mortars to the production stage of repair mortars to be used in restoration applications and to contribute to their communication with conservation laboratories in a healthy way. In this sense, the study provides a brief description of lime mortars and their components, a summary of lime binders, aggregate types and additives and production technologies by making use of various scientific publications, and at the end of this summary, the analysis methods used in material characterization studies to determine the properties of historical lime mortars and the evaluation of the results to be obtained are included
Innovation has never been more important
No full textGünümüzün iş dünyası büyük bir değişime sahne oluyor. Gücün el değiştirmesi olarak nitelendirebileceğimiz bu değişimin baş aktörleri, pazara yeni giriş yapan yeni nesil markalar. Bu markaların sıra dışı tavrı karşısında, geçmişte tanınmış ve köklü markaları tercih eden tüketiciler, henüz kendini kanıtlamamış ve adı sanı duyulmamış bu yeni markalara ilgi duyar oldu. Tüketiciler için “tanınmış” artık sıkıcı demenin bir başka şekli haline geldi. Tüketici ürünleri arasında pazara sunulan yeniliklerin baş döndürücü hızı, yeni çıkan bu ürün, hizmet, uygulama, deneyim ya da markaların bir çoğuna aşina olmayan tüketicileri “Hevesli Tüketici” haline dönüştürüyor. Hevesli Tüketiciler bu yeniliklerden ürkmek bir yana, bütün bu yeni markaları, ürün, hizmet ve deneyimleri denemek için her zamankinden daha istekliler. Özellikle kendilerine sunulan ürün ve hizmetler zahmetsiz, basit, kolay, anlaşılabilir ve elbette eğlenceli olduğu sürece. Kısaca özetlemek gerekirse küreselleşme, pazara giriş engellerinin yıkılması ve tasarım ve üretimin demokratikleşmesi gibi unsurlar sayesinde, tüketiciyle buluşan inovasyon sayısı ve buluşma hızı benzersiz şekilde arttı. Bu da ne kadar deneyimli olurlarsa olsunlar, her an tonlarca yeni ürün ve markayla ilk kez karşılaşmak durumunda kalan yeni bir tüketici tipinde patlamaya neden olmuş durumda.Today's business world is witnessing a major change. The main actors of this change, which we can describe as the change of power, are the new generation brands that have just entered the market. In the face of the extraordinary attitude of these brands, consumers who preferred wellknown and well-established brands in the past have become interested in these new brands that have not yet proven themselves and whose names have not been heard of. For consumers, "wellknown" has now become just another way of saying boring. The dizzying speed of innovations introduced to the market among consumer products transforms consumers who are not familiar with these newly released products, services, applications, experiences or brands into "Enthusiastic Consumers". Rather than being intimidated by these innovations, To summarize briefly, thanks to factors such as globalization, the breaking down of barriers to market entry, and the democratization of design and production, the number of innovations and the speed of meeting with consumers has increased unprecedentedly. This has led to an explosion of a new type of consumer, no matter how experienced they are, who are constantly confronted with tons of new products and brands for the first time
Sanal ve gerçek: CGI ve gerilla reklamlar üzerine karşılaştırmalı bir çalışma
No full textThis qualitative research explores the dynamic relationships between artificial intelli gence (AI) and digitalization in the advertising industry. Rapid improvements in digital technologies have transformed advertisement design, positioning AI as a major revolution in the advertising industry. AI enables companies to analyze big data to reveal customers’ demographic attributes and create customized ads that meet their expectations. Such attempts are known as data colonialism, yet CGI ads (computer-generated imagery) have proven more effective than non-digital ads. This qualitative research explores intergenerational perceptions of the effectiveness and emotional impact of The North Face’s CGI ads compared to its guerrilla ads. Two CGI and two guerrilla ads were selected and analyzed through qualitative content analysis. To enrich and reinforce findings, a focus group research has been conducted. Consumers’ reactions toward the chosen advertisements were examined based on cognitive and affective advertising models. Findings confirmed that CGI ads were more effective, compelling and understandable. Y and Z-generations also claimed that CGI ads enhanced consumer engagement with products, encouraged them to share their emotions on social media, and tailored their perceptions positively towards the products staying longer in customers’ minds.Bu nitel araştırma, reklam endüstrisinde yapay zeka (Al) ile dijitalleşme arasındaki sürekli değişen etkileşimleri araştırmaktadır. Dijital teknolojilerdeki hızlı gelişmeler, yapay zekayı reklam endüstrisinde büyük bir devrim olarak sunarak reklam tasarlamanın doğasını değiştirmiştir. Yapay zeka, şirketlerin büyük verileri analiz ederek müşterilerin demografik özelliklerini ortaya çıkarmasına ve müşterilerin beklentilerini karşılayacak şekilde özelleştirilmiş reklamlar tasarlamasına olanak tanımaktadır. Bu tür girişimler veri sömürgeciliği olarak adlandırılsa da, yine de, CGI reklamlarının (bilgisayar tarafından oluşturulan görüntüler) kullanımının dijital olmayan reklamlardan daha etkili olduğu kanıtlanmıştır. Bu nitel araştırma, The North Face'in CGI reklamlarının gerilla reklamlarıyla karşılaştırıldığında tüketiciler üzerindeki etkililiği ve duygusal etkisine ilişkin nesiller arası algıları araştırmayı amaçlamaktadır. İki CGI ve iki gerilla reklamı seçilmiş ve içerik analizi yoluyla analiz edilmiştir. Bulguları zenginleştirmek ve güçlendirmek için bir odak grup araştırması yapılmıştır. Tüketicilerin seçilen reklamlara yönelik tepkileri, reklamın bilişsel ve duygusal modellerine göre incelenmiştir. Bulgular, CGI reklamlarının daha etkili, ilgi çekici ve anlaşılır olduğunu doğruladı. Y ve Z kuşakları ayrıca CGI reklamlarının tüketicinin ürünlerle etkileşimini artırdığını, katılımcıların reklam ile ilgili duygularını sosyal medyada paylaşmaya teşvik ettiğini ve ürünlerin müşterilerin akıllarında daha uzun süre kalmasına yönelik olumlu anlamda şekillendirdiğini doğruladı
User management with chatbot
No full textBir bayi ağı ve bu ağın kuryeleri tarafından kullanılan CRM sisteminde kullanıcı adı ve şifre yönetimini iyileştirmek için geliştirilmiş bir chatbot sistemini ele almaktadır. Amaç, kuryelere güvenli ve verimli bir şekilde kullanıcı adı ve şifre sağlanmasını otomatikleştirmektir. Sistem, kuryelerin telefon numaralarını analiz ederek doğru kullanıcı adı ve şifreleri oluşturur ve bunları chatbot aracılığıyla iletir. Bu süreçte, kullanıcı adı ve şifrelerin güvenli bir şekilde oluşturulması ve iletilmesi detaylandırılmıştır. Ayrıca, veriseti oluşturulma süreci, kullanılan yazılım araçları ve ortamı açıklanmıştır. Deneysel sonuçlar, chatbotun yüksek doğruluk ve güvenlik sağladığını, müşteri memnuniyetini artırdığını ve şirket içi iş süreçlerini verimli hale getirdiğini göstermektedir. Gelecekte, sistemin farklı güvenlik önlemleri ile geliştirilmesi ve diğer uygulama alanlarına adaptasyonu önerilmektedir.It discusses a chatbot system developed to improve username and password management in the CRM system used by a dealer network and its couriers. The aim is to automate the provision of usernames and passwords to couriers in a secure and efficient manner. The system analyzes the couriers' phone numbers and generates the correct usernames and passwords and transmits them through the chatbot. In this process, the secure creation and transmission of usernames and passwords are detailed. In addition, the dataset creation process, the software tools and environment used are explained. Experimental results show that the chatbot provides high accuracy and security, increases customer satisfaction and makes internal business processes efficient. In the future, it is recommended that the system be developed with different security measures and adapted to other application areas
Origins and development of Turkish Entrepreneurship in Germany
No full text1960’ların başlarında Almanya’ya işçi olarak giden Türklerin bir bölümü, sonraki dönemlerde şartların zorlaması ile işyeri açarak kendi işinin patronu olmuş ve bu ülkede kalıcı hale gelmiştir. Bugün Almanya’da bakkallık/marketçilikten restoranlara, tekstilden turizme, gıdadan inşaat sektörüne kadar değişik alanlarda 100 binin üzerinde Türk işletmesi faaliyet göstermektedir. Bu çalışmada Türk işletmelerinin Alman ekonomisindeki konumu ve iki ülke arasında oluşturduğu sinerji analiz edilecektir. Bu makalede, Almanya’da esnaflıkla başlattıkları girişimcilik sürecini dev işletmelere dönüştürmeyi başaran Türklerin motivasyon kaynakları ve oluşturdukları girişimcilik ekosistemi ele alınacaktır. Tarihsel bir değerlendirmenin ardından, Türk iş dünyasının günümüzdeki boyutları değerlendirilecektir. Çalışmada, Türk girişimcilerin Almanya’da çeşitli sektörlerdeki faaliyetleri ve ekonomik gücüyle ilgili yapılan araştırmalar, mevcut literatür yoluyla taranmıştır. Çeşitli kamu ve sivil toplum kuruluşları tarafından hazırlanan raporlardaki veriler kullanılarak değerlendirme yapılmıştır. Buna göre, Türk işçilerinin büyük zorluklarla edindikleri tasarruflarını, şirketleri için sermayeye dönüştürmeyi başardıkları görülmektedir. Türk girişimcileri bugün üretim, yatırım ve istihdam açısından Alman ekonomisine büyük bir katkı sağlamaktadır. Almanya’da yaklaşık 60 yıl önce ağır işçilik olarak başlayan Türk girişimciliği, bugün hemen her sektörde dev işletmeler haline gelmiştir. Başka bir ifadeyle Türk girişimciler, girişimcilikte örnek teşkil edecek bir yapı kurmayı başarmış ve Almanya’da Türkiye’nin etkili bir lobi gücü olmuştur. Türkler, dilini ve kültürünü bilmedikleri bir ülkede işletmeler kurmak suretiyle üretim, yatırım, istihdam ve ihracat gerçekleştirerek Türk girişimciliğinde örnek bir başarı sergilemiştir. Başarı bununla da sınırlı değildir. İki ülke arasındaki ticaret, turizm ve siyasi ilişkilerin geliştirilmesinde de önemli bir rol oynamıştır. Bu başarı tablosunda büyük payı bulunan faktörlerin tartışılması, çalışmayı farklı kılmaktadır.In the early 1960s, some of the Turkish workers who migrated to Germany eventually overcame the challenges of their working conditions by establishing their own businesses, becoming entrepreneurs, and securing a permanent place in the country. Today, over 100,000 Turkish enterprises operate across various sectors in Germany, ranging from grocery stores and restaurants to textiles, tourism, food, and construction. This study analyses the role of Turkish businesses in the German economy and the synergy they have created between the two nations. This article examines the entrepreneurial journey of Turks in Germany, which began with small businesses and eventually expanded into large-scale enterprises. It explores the sources of motivation that have driven Turkish entrepreneurs, as well as the entrepreneurial ecosystem they have built. Additionally, the study evaluates the historical background of Turkish entrepreneurship and its current significance. In this study, a collection of research on the activities in various sectors and economic power of Turkish entrepreneurs in Germany were scanned by means of existing literature. An assessment was performed through utilization of data from reports prepared by various public and non-governmental organizations. Turkish workers have successfully transformed their hard-earned savings into capital for their businesses. Today, Turkish entrepreneurs make significant contributions to the German economy in terms of production, investment, and employment. What started as small businesses in the 1960s has now evolved into large-scale enterprises across various industries. Notably, Turkish entrepreneurs have established a strong presence in Germany, even surpassing Turkey itself in terms of business organization and structure. Turkish entrepreneurs have demonstrated an exemplary success story by establishing businesses in a foreign country where they were unfamiliar with the language and culture. Through production, investment, employment, and exports, they have built a strong presence in Germany. This success, however, is not coincidental. Economic policies, cultural factors, and political developments between the two countries have played a crucial role in shaping this outcome. The study stands out by discussing the various factors contributing to this success rather than merely presenting the achievements of Turkish entrepreneurs
A study on employees' sense of responsibility and altruism in the IT sector
No full textBu çalışma, bilişim sektöründe çalışanların sorumluluk ve diğerkamlık duygusunun iş yerindeki davranışlar üzerindeki etkisini incelemektedir. Günümüzde giderek daha fazla firma, rekabet gücünü artırmak amacıyla yapay zeka teknolojilerini kullanmaktadır. Veri madenciliği, endüstriyel robotik ve insan kaynakları yönetimi gibi alanlarda yapay zeka yaygın olarak benimsenmiştir. Bu bağlamda, çalışan sorumluluğu önemli bir teşvik mekanizması haline gelmiş ve hem dışsal hem de içsel motivasyon unsurları üretmiştir. Kurumsal sosyal sorumluluk, çalışanlarla olan ilişkilerin güçlendirilmesine ve firma ile çalışanlar arasında karşılıklı yarara dayalı bir bağ kurulmasına katkı sağlamaktadır. Araştırma, Türkiye’deki bilişim sektöründe çalışanların sorumluluk ve diğerkamlık duygusunun değişim üzerindeki etkisini analiz etmektedir. Veriler, kolayda örnekleme yoluyla 210 çalışandan toplanmıştır. Yapılan regresyon analizi sonucunda, sorumluluk ve diğerkamlık ile çalışanların sorumlu davranışları arasında 0,01 önem seviyesinde anlamlı ilişkiler olduğu görülmüştür. Özellikle diğerkamlık alt boyutları olan özveri ve bencillik arasında orta kuvvette pozitif bir ilişki tespit edilmiştir. Katılımcıların %93,33’ü kendilerini özverili olarak tanımlamış, bu da çalışanların iş yerinde diğerkamlık içeren davranışlar sergileme konusunda içsel bir motivasyona sahip olduklarını göstermektedir.This study examines the impact of responsibility and altruism on workplace behaviors of employees in the IT sector. Today, more and more firms are using artificial intelligence technologies to increase their competitiveness. AI has been widely adopted in areas such as data mining, industrial robotics and human resource management. In this context, employee responsibility has become an important incentive mechanism, generating both extrinsic and intrinsic motivators. Corporate social responsibility contributes to strengthening employee relations and establishing a mutually beneficial bond between the firm and its employees. This study analyzes the impact of employees' sense of responsibility and altruism on change in the IT sector in Turkey. Data were collected from 210 employees through convenience sampling. As a result of the regression analysis, it was found that there were significant relationships between responsibility and altruism and employees' responsible behaviors at 0.01 significance level. In particular, a moderate positive relationship was found between altruism sub-dimensions of selflessness and selflessness. 93.33% of the participants defined themselves as selfless, which indicates that employees have an intrinsic motivation to exhibit altruistic behaviors at work
Hibrit makine öğrenme teknikleri yoluyla geliştirilmiş DDoS saldırısı tespiti
No full textThis study investigates the development of robust detection mechanisms for Distributed Denial of Service (DDoS) attacks using machine learning techniques. The primary objective of the research is to enhance DDoS detection accuracy by exploring two distinct approaches: a meta-classifier stacking model and a transfer learning model. The CICDDoS2019 and CICIDS2017 datasets are utilized to train and evaluate these models. In the first approach, the K-Nearest Neighbors, Support Vector Machine, and Random Forest algorithms are combined using a logistic regression metaclassifier. This ensemble method leverages the strengths of each individual algorithm, resulting in improved performance metrics such as accuracy, precision, recall, and F1-score. The stacking model achieved an accuracy of 99.94%. The second approach employs transfer learning, where a pre-trained Artificial Neural Network model on the CICIDS2017 is fine-tuned using the CICDDoS2019 dataset. This method demonstrates the advantages of knowledge transfer, achieving high detection performance with an accuracy of 99.81% and significantly reduced training time. The findings indicate that both approaches significantly improve DDoS detection. The metaclassifier approach achieves higher performance metrics but is more computationally intensive. The transfer learning approach offers a practical balance between performance and efficiency, making it suitable for scenarios requiring rapid model deployment. In conclusion, the research highlights the potential of advanced machine learning techniques in developing effective DDoS detection systems.Bu çalışma, makine öğrenimi tekniklerini kullanarak Dağıtılmış Hizmet Reddi (DDoS) saldırılarını tespit etmek için güçlü mekanizmaların geliştirilmesini araştırmaktadır. Araştırmanın temel amacı, bir metaklasifikatör yığma modeli ve transfer öğrenme modeli olmak üzere iki farklı yaklaşımı keşfederek DDoS tespit doğruluğunu artırmaktır. Bu modelleri eğitmek ve değerlendirmek için CICDDoS2019 ve CICIDS2017 veri setleri kullanılmıştır. İlk yaklaşımda, K-En Yakın Komşu, Destek Vektör Makinesi ve Rastgele Orman algoritmaları bir lojistik regresyon metaklasifikatörü kullanılarak birleştirilmiştir. Bu topluluk yöntemi, her bir algoritmanın güçlü yönlerinden yararlanarak doğruluk, kesinlik, geri çağırma ve F1-skora gibi performans ölçümlerinde iyileşme sağlamıştır. Yığma modeli %99.94 doğruluk elde etmiştir. İkinci yaklaşımda ise, CICIDS2017 üzerinde önceden eğitilmiş bir Yapay Sinir Ağı modeli, CICDDoS2019 veri seti kullanılarak ince ayar yapılarak transfer öğrenme uygulanmıştır. Bu yöntem, bilgi aktarımının avantajlarını göstererek %99.81 doğruluk ve önemli ölçüde azaltılmış eğitim süresi ile yüksek tespit performansı elde etmiştir. Bulgular, her iki yaklaşımın da DDoS tespitini önemli ölçüde iyileştirdiğini ve metaklasifikatör yaklaşımının biraz daha yüksek performans sağladığını, ancak daha fazla hesaplama gücü gerektirdiğini göstermektedir. Transfer öğrenme yaklaşımı, performans ve verimlilik arasında pratik bir denge sunarak hızlı model dağıtımı gerektiren senaryolar için uygun hale gelmektedir. Sonuç olarak, araştırma, gelişmiş makine öğrenimi tekniklerinin etkili DDoS tespit sistemlerinin geliştirilmesinde taşıdığı potansiyeli vurgulamaktadır
Impact of digital payment on the size of the informal economy: A country-based analysis
No full textKayıt dışı faaliyetler ekonomi üzerinde vergi kaybı, haksız rekabet ve adaletsiz bir gelir dağılımı gibi olumsuz etkiler yarattığından ülkeler kayıt dışı ekonomi ile mücadele etmeye çalışmakta ve teknolojinin gelişmesiyle beraber yeni yöntemler uygulamaktadırlar. Bu yöntemlerden biri de dijital ödemelerdir. Bu çalışmanın amacı dijital ödemelerin kayıt dışı ekonominin büyüklüğü üzerindeki etkisini, böyle bir etki mevcut ise bu etkinin gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerde farklılık gösterip göstermediğini ve teknoloji kullanımı yaygınlığının bu etkiyi nasıl şekillendirdiğini araştırmaktır. Çalışmada gelişmiş ve gelişmekte olan 22 ülkeye ait 2012-2020 yılları arasını kapsayan bir panel veri seti kullanılmıştır. Veri seti Rassal Etkiler ve çoğunlukla Sabit Etkiler modelleri kullanılarak analiz edilmiştir. Analiz sonuçlarına göre dijital ödemeler kayıt dışı ekonominin büyüklüğünü azaltmakta olup bu etki gelişmekte olan ülkelerde daha fazladır. Ek olarak, teknoloji kullanımı yaygınlığı bu negatif etkiyi güçlendirmektedir. Bu durumda ülkeler kayıt dışı faaliyetleri engellemek istiyorsa teknolojik altyapılarını güçlendirip nakitsiz bir ekonomiye doğru yol almalı; fakat aynı zamanda nakitsiz bir toplumun dezavantajlarını da göz önünde bulundurmalıdırlar.Since informal activities create negative effects such as tax loss, unfair competition and unfair income distribution on the economy, countries are trying to fight against informal economy and are implementing new methods with the development of technology. One of these methods is digital payments. The aims of this study are to investigate the impact of digital payments on the size of the informal economy and, if such an impact exists, to examine whether it differs between developed and developing countries and how the prevalence of technology use shapes this impact. The study uses a dataset from 2012 to 2020 for a total of 22 developed and developing countries. The dataset is analyzed using the Random Effects and mostly the Fixed Effects models. According to the empirical results, digital payments have a significant and negative impact on the size of the informal economy, and this impact is greater in developing countries. Furthermore, widespread use of technology amplifies this negative impact. Therefore, if countries want to curb informal activities, they should strengthen their technological infrastructure and move towards a cashless economy; however, they should also consider the disadvantages of a cashless society
The future of 3d art: Artist perspectives on digital sculptures and augmented reality applications
No full textBu makale, dijitalleşme bağlamında sanat üretim süreçlerinin nasıl dönüştüğünü üç boyutlu (3D) heykel ve artırılmış gerçeklik (AR) uygulamaları üzerinden inceleyen nitel bir araştırmadır. Çevrim içi ortamda yürütülen yarı yapılandırılmış derinlemesine mülakatlarla on dijital sanatçıdan elde edilen veriler, içerik analizi yöntemiyle teknik, estetik ve kavramsal temalarda çözümlenmiştir. Bulgular, teknolojik araçların sanatçıların atölyesine bütünüyle entegre olduğunu, özellikle 3D modellemenin sınırsız biçim deneyi, düşük maliyetli çoğaltma ve mekânsal esneklik sunduğunu göstermektedir. Bununla birlikte, katılımcılar malzemeyle bedensel etkileşime dayanan sezgisel süreçlerin dijital ortamda her zaman yeniden üretilemediğini vurgulamıştır. AR tabanlı işler, izleyiciyi pasif gözlemci konumundan aktif etkileşimciye taşıyarak mekân algısını dönüştürmüş; fiziksel mekânın dijital katmanlar tarafından yeniden tanımlanabileceği ifade edilmiştir. Fiziksel sergiler dokunsal ve sosyal deneyim açısından hâlâ üstün görülse de dijital sergiler erişilebilirlik, sürdürülebilirlik ve küresel tanınırlık fırsatları nedeniyle olumlu değerlendirilmiştir. Katılımcılar, 3D ve AR teknolojilerini geçici moda değil, çizgisel biçimde ilerleyen kalıcı bir paradigma kayması olarak nitelemiş; böylece sanatçı kimliğinin yalnızca araç düzeyinde değil, yaratım sürecinin merkezinde radikal şekilde yeniden tanımlandığını savunmuştur. Çalışma, kartopu yöntemiyle seçilen örneklemin genç ve teknolojiye yatkın sanatçılardan oluşması nedeniyle genellenebilirliğin sınırlı kaldığını belirtmekte; gelecek araştırmaların disiplinler arası projelerde farklı yaş gruplarını kapsayan örneklemlerle nitel bulguları destekleyecek nicel ölçekler geliştirmesini önermektedir.Extended Abstract
The accelerating development of technology is producing a profound and irreversible transformation in the art world, just as it has in every sphere of human life. Physical media that once formed the backbone of traditional artistic practice—brush, canvas, clay, marble—are being replaced by computer so ware, digital tablets, 3-D modelling tools, and algorithmic systems. This digital turn is restructuring not only modes of artistic production but also the ways art is presented, distributed, experienced, and valued. Three-dimensional (3-D) art, digital sculpture, and augmented-reality (AR) applications stand out as the most dynamic and innovative arenas of this transformation. Global phenomena such as the COVID-19 pandemic and the rise of NFT markets have accelerated digitalisation, expanding access to art while simultaneously introducing new economic and aesthetic debates. In this emergent universe, artworks cease to be static objects; they evolve into multilayered experiences that interact with viewers, change over me, and transcend spatial boundaries. Understanding how artists who create within these new forms conceptualise their practice, the challenges they face, and the meanings they ascribe to this shift is therefore critical to grasping both the future of 3-D art and its place in the broader evolution of art. Accordingly, this study explores, through the perspectives of artists actively producing in 3-D and AR, how technology is shaping artistic expression, how the relationship between digital and physical art might develop, and what personal significance these new practices carry. From prehistoric cave paintings to Renaissance perspective, from modernist movements to contemporary digital tools, technology has continually expanded the expressive capacities of art. Digital art is the latest stage of this historical trajectory. Lev Manovich (2001) argues that features such as modularity, variability, and automation alter the ontology of art. Jean Baudrillard’s (1981) theory of simulation gains renewed relevance in relation to the hyperreal experiences produced by virtual and augmented reality. This theoretical basis suggests that 3-D art and digital sculpture constitute not merely new forms but new regimes of perception and experience. The physical bond that traditional sculpture forms with material and space is re-established in digital sculpture through pixels, polygons, and algorithms (Grau, 2003). Michael Hansmeyer’s algorithmically generated monumental sculptures, along with teamLab’s interactive digital installations, exemplify this emerging aesthetic. Today, AI-driven platforms such as Midjourney and Runway push the transformation further, positioning the artist as a “co-creator” (Elgammal, 2021). Adopting a qualita ve research design, the study gathered data through semi-structured indepth interviews, a method that reveals participants’ personal views, experiences, and meaning-making processes in rich detail. The sample comprises ten artists who actively work in digital sculpture and AR, selected via purposive and snowball sampling. All interviews were conducted online to reach artists in different geographies, with strict adherence to ethical principles of voluntary participation, anonymity, and data confidentiality. Findings highlight the multidimensional and at times contradictory nature of digital transformation in art. Participants stated that technology has become “the very essence of my work,” an inseparable component of their professional practices and identies. Yet this integrated relationship also brings a critical awareness of social media’s tendency to dilute creativity and foster a culture of rapid consumption. Digital production processes question traditional definitions of art and the artist. Some artists view art as personal expression and self-reflection, whereas others describe themselves as designers or craftsmen because their work involves commercial components and technical proficiency. Thus, the historical tension between art and craft resurfaces in the digital age. According to participants, digital sculpture fundamentally departs from traditional sculpture in material, process, and spatial engagement. While digital production offers advantages such as freedom of form, low physical exertion, and limitless experimenta on, the “dialogue with material” and intuitive bond developed through physical labour are perceived as losses. AR is described as a revolutionary technology that transforms the viewer from passive observer to active parcipant and redefines spatial perception by rendering the invisible visible. This interactive and personalised experience is regarded as one of the most exciting potentials for the future of art. Although the accessibility and cost advantages of digital exhibitions are acknowledged, most participants maintain that the tactile, spatial, and holistic qualities of physical exhibitions provide a uniquely satisfying artistic experience. There is strong consensus that 3-D art and AR technologies constitute not a passing trend but an irreversible, evolutionary paradigm shift aligned with the linear progress of technology. Overall, the study demonstrates that digital sculpture and AR applications radically alter modes of artistic production, experience, exhibition, and valuation. Artists’ experiences reveal that this shift is not merely a technical innovation; it also entails a profound philosophical and cultural change that re-examines artist identity, the definition of art, and the emotional bond with the artwork. Digitalisation offers boundless crea ve freedom and accessibility, yet it also poses risks such as commercialisation, superficiality, and the erosion of traditional craft connections. In light of these findings, art-education curricula should be updated to incorporate new technologies within a critical framework; cultural institutions should develop models for archiving and exhibiting digital artworks; and artists should employ these tools with conceptual depth and awareness. Future research could deepen understanding by incorporating the perspectives of viewers, curators, and collectors and by examining how artificial intelligence reshapes artist–machine collaboration
An overview of newspapers published in the first year of the early reublican period
No full textBu çalışmanın temel amacı, 1923 yılında Türkiye’de basının, Milli Mücadele ve Cumhuriyet’in ilanı sonrasında üstlendiği rolü incelemek ve İstanbul, Ankara ve Anadolu basını arasındaki farklılıkları ortaya koyarak, 1923 yılı Türk basının genel durumunu anlamaktır. Osmanlı’dan devralınan gazetecilik anlayışının 1923’te nasıl şekillendiği karşılaştırmalı analize tabi olarak incelenmiştir; teknik ve ekonomik koşullar göz önüne alınarak İstanbul, Ankara ve Anadolu basınının durumları karşılaştırılmıştır. İstanbul basını, köklü gazetecilik kültürü ve teknik olanaklarıyla diğer bölgelere kıyasla daha gelişmiş bir yapıya sahip olmuştur. Ankara basını, mali ve teknik yetersizliklere rağmen Milli Mücadele ruhunu yansıtarak İstanbul basınından farklı bir çizgide ilerlemiştir. Anadolu basını ise yerel kamuoyu oluşturmada kritik bir rol üstlenmiş, ancak teknik ve mali sıkıntılar nedeniyle düzensiz bir yayın süreci yaşamıştır. 1923 yılı gazeteleri, tüm zorluklara rağmen ülkenin siyasal ve toplumsal dönüşümünde etkin olmuş, devlet ile toplum arasında köprü görevi üstlenmeye devam etmiştir.1923 yılı Türk basını, içinde bulunduğu ekonomik ve teknolojik zorluklara rağmen siyasal ve toplumsal dönüşüm sürecinde önemli bir aktör olmuştur. Farklı bölgelerdeki basın kuruluşları kendi koşulları çerçevesinde habercilik yapmaya devam etmiş, özellikle Milli Mücadele’nin etkileri Ankara ve Anadolu basınında daha belirgin şekilde hissedilmiştir.Extended Abstract
The primary objective of this study is to examine the role undertaken by the Turkish press in 1923, in the aftermath of the National Struggle and the proclamation of the Republic, and to analyze the differences between the press institutions based in Istanbul, Ankara, and various Anatolian provinces. This study seeks to provide a comprehensive understanding of the general state of the Turkish press in 1923 by employing a comparative analytical approach. In particular, it explores how the journalistic traditions inherited from the Ottoman period evolved during this critical year of transformation. The analysis takes into account the technical and economic conditions that shaped the operations of newspapers across different regions. The Istanbul press, benefiting from a deep-rooted journalistic culture and superior technical resources, represented a more advanced and institutionalized structure compared to its counterparts. In contrast, the Ankara press, despite facing significant financial and technical constraints, carved out a distinctive trajectory that reflected the ideological and political spirit of the National Struggle. Meanwhile, the Anatolian press played a vital role in fostering local public opinion and contributing to the dissemina on of national consciousness. However, its operations were often hampered by irregular publishing schedules due to severe infrastructural and financial limitations. Despite these challenges, newspapers published in 1923 emerged as significant actors in the country's political and social transformation. They not only provided platforms for public discourse but also functioned as intermediaries between the newly established state and the society. The press in this transitional period, although unevenly developed across different regions, actively contributed to the construction of the Republican public sphere. While Istanbul newspapers maintained a more established form of journalism, the impact of the National Struggle was more acutely reflected in the content and tone of Ankara and Anatolian publications. The year 1923 marked a critical juncture in Turkish history, as the Republic of Turkey was officially proclaimed, bringing about profound political, social, and cultural transformations. In this pivotal context, the press emerged as one of the most influential institutions in shaping public opinion and reflecting the ideological currents of the new nation-state. Newspapers not only served as the principal sources of information but also functioned as key instruments of political participation, facilitating both support for and opposition to the policies of the nascent republican government. Following the declaration of the Republic, the state undertook concerted efforts to regulate the media in order to secure national unity and maintain political stability. Press laws were enacted to restrict dissenting voices, leading to a media environment marked by both state control and limited pluralism. Within this regulated framework, the press landscape became polarized: some newspapers operated as official or semi-official organs echoing government policies, while others adopted critical or oppositional stances, often representing conservative, religious, or alternative viewpoints. Government-aligned newspapers played a significant role in legitimizing and disseminating Mustafa Kemal Atatürk’s sweeping reforms, whereas oppositional outlets voiced skepticism about the pace and direction of modernization. Several prominent newspapers of the period exemplify the diversity of political alignments within the Turkish press. Hâkimiyet-i Milliye, as the official mouthpiece of the government, was devoted to promoting the ideals and legislative initiatives of the new regime, particularly the principles of republicanism, secularism, and nationalism.Vakit and İkdam occupied a centrist or moderate position, providing a platform for both support and critique of government policies, thus offering a more balanced editorial line. Tanin, a conservative and nationalist publication with roots in the late Ottoman era, articulated strong reservations about the radical republican reforms and served as a key outlet for dissenting voices. Tevhid-i Efkâr, under the editorship of figures such as Hüseyin Cahit Yalçın, provided intellectual and ideological challenges to the state’s policies, advocating alternative interpretations of modernization and governance. Yeni Gün, by contrast, represented the progressive and reformist wing of the press, supporting educational reform, modernization, and the expansion of civil liberties, including women's rights. The content of Turkish newspapers in 1923 reflected the breadth of political, economic, and social issues confronting the new Republic. Political Coverage; focused on the transition from monarchical rule to republican governance, the drafting of legal frameworks, the consolidation of state authority, and debates surrounding the future direction of the new political system. Economic Reporting; addressed challenges of post-war reconstruction, industrialization, monetary stability, and foreign trade policies aimed at integrating the Turkish economy into global markets. Social and Cultural Transformation; was a dominant theme, as newspapers covered the secularization of education, reforms in dress and language, changing gender roles, and the reshaping of national identity through cultural modernization. Foreign Affairs; constituted another key area, with extensive reporting on Turkey’s diplomatic efforts to secure international recognition, particularly in relation to European powers and neighboring states in the wake of the Treaty of Lausanne. Despite its dynamic role, the press of 1923 operated under significant constraints. Censorship and State Control; were pervasive, especially targeting oppositional publications, many of which faced closure, fines, or arrest of editors and journalists. Financial Instability; posed another challenge, as many newspapers lacked sufficient revenue streams and were dependent either on state subsidies or private patronage, which o en compromised editorial independence. Technological Limitations; including outdated printing presses, shortages of paper, and inadequate distribution networks, particularly in rural Anatolia, hindered the press’s ability to reach broader audiences and constrained its overall influence. In sum, the Turkish press in 1923 was a multifaceted institution situated at the intersection of political transformation, ideological contestation, and social change. Despite the authoritarian tendencies of the state and the structural limitations facing the industry, the press remained a vital platform for public discourse and played an indispensable role in documenting and shaping the early republican experience. The patterns established during this formative period—such as the alignment of media with political factions, state efforts at media control, and the press’s capacity to influence public life—would have lasting effects on the development of Turkish journalism and its evolving relationship with the state and society in the decades to follow