HELIOS Repository
Not a member yet
4528 research outputs found
Sort by
Synthesis of Na-hydrazino- and Aza-peptoids based on substance P: C-terminal fragments and their trypsin inhibitory effect
No full textJournal URL: http://www.springerlink.com/content/104405/AbstractSerine protease inhibitors (Serpins) is a group of proteins with similar structures, which were first identified as a set of proteins able to inhibit proteases function. The human plasma proteins antithrombin and antitrypsin, which play key roles in controlling blood coagulation and inflammation, respectively, were the first members of the serpins superfamily to be extensively studied. Trypsin-like serine proteases are essential for many biological processes. Because of this a large number of synthetic peptides have been designed and synthesized, based on the structure of inhibitors, active against trypsin or chymotrypsin. In the present work we have synthesized a series of Na-hydrazinopeptoids and aza-peptoids and studied their trypsin inhibitory effect. These peptidomimetics are expected to show enhanced metabolitic stability and bioavailability in comparison with natural parent peptidic analogs. All the syntheses were carried out stepwise by SPPS, using the Fmoc/ But methodology on the solid support 2-chlorotrityl chloride resin and DIC/HOBt as coupling reagent. The products were purified (HPLC) and identified (ESI-MS). Their inhibitory effect against trypsin activity has partly measured, while other compounds are under investigation
Συμβολισμός και Ιδεολογία: Η ανθρώπινη μορφή στο αρχαίο νόμισμα, 3η ημέρα
No full textΣτα νομίσματα, η απεικόνιση της ανθρώπινης μορφής δεν υπήρξε από τις πρώτες επιλογές των χαρακτών ή των αρχών που τα εξέδιδαν. Οι πρώτες παραστάσεις ωστόσο δεν άργησαν να εμφανιστούν, και αποτέλεσαν έκτοτε τον κύριο νομισματικό τύπο, ιδιαίτερα για την εμπρόσθια όψη των νομισμάτων.
Θεοί, ήρωες, νύμφες και άλλες τοπικές θεότητες ήταν οι πρώτες επιλογές. Εξιδανικευμένες μορφές που ακολουθούσαν τεχνοτροπικά τις αισθητικές συμβάσεις της εποχής τους. Πραγματικά αριστουργήματα που αποκτούν ωστόσο ταυτότητα μόνον από κάποια συνοδευτική επιγραφή ή από τα χαρακτηριστικά σύμβολα που φέρουν.
Είναι κρίμα που οι Έλληνες των κλασικών χρόνων δεν τόλμησαν να ξεφύγουν από αυτή τη θεοκρατική αντίληψη που δέσποζε στη νομισματική θεματογραφία, ώστε να έχουμε μια εικόνα, έστω και ιδεαλιστική, του Σωκράτη, του Περικλή, ή του Αλκιβιάδη. Ακόμα και ο Αλέξανδρος μας είναι γνωστός από μεταθανάτιες κοπές.
Πραγματικά, μόνον οι διάδοχοι του Αλεξάνδρου, όταν οι ηγεμόνες θεωρούσαν και επέβαλαν εαυτούς ως επίγειους θεούς, τόλμησαν να κοσμήσουν τα νομίσματά τους με πραγματικές προσωπογραφίες, συχνά εξωραϊσμένες, εξίσου συχνά όμως και απόλυτα ρεαλιστικές.
Μια τάση που θα γίνει ακόμα πιο έντονη στα νομίσματα των χρόνων της ρωμαϊκής δημοκρατίας, όταν αρχίζουν να σμιλεύονται και τα έξοχα μαρμάρινα πορτραίτα επιφανών πολιτών, και θα συνεχιστεί με προσήλωση από τους αυτοκράτορες. Τώρα όμως οι μορφές σχεδιάζονται με τέτοιον τρόπο ώστε να περνούν και πολιτικά μηνύματα στους υπηκόους τους. Μορφές λεπτοφυείς ηγεμόνων-φιλοσόφων ή μορφές στιβαρές αυτοκρατόρων-στρατηγών, συνοδεύονται από επεξηγηματικές, πομπώδεις συχνά επιγραφές που συνωθούνται στον περιορισμένο χώρο του νομισματικού πέταλου και εξυπηρετούν έναν μόνο σκοπό. Αυτόν της προπαγάνδας.
Κι όταν η αυτοκρατορία συνεχίζει την ιστορία της στην Ανατολή, με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη, η απεικόνιση της ανθρώπινης μορφής στο αρχαίο νόμισμα κλείνει τον κύκλο της επιστρέφοντας εκεί από όπου ξεκίνησε. Στο θείο. Οι βυζαντινοί αυτοκράτορες απορρίπτουν τα εξατομικευμένα χαρακτηριστικά τους και ενδύονται τα σύμβολα της εξουσίας. Εξουσίας που τους έχει δοθεί από τον θεό, στο όνομα του οποίου την ασκούν.
Αυτές οι μικρές εικόνες θεών και ανθρώπων, άλλοτε ως θεοί-εμβλήματα και λαλούντα σύμβολα πανίσχυρων πόλεων-κρατών, άλλοτε ως θεϊκοί βασιλείς φορείς της απόλυτης εξουσίας, και άλλοτε ως απεικόνιση της «ελέω θεού» βυζαντινής μοναρχίας, έχουν τελικά τη δύναμη να μας οδηγήσουν μέσα από αιώνες ιστορίας
Ευθανασία: Η σημαντική του "καλοΰ" θανάτου
No full text132 σ.Η ευθανασία, το "μετά ποιου θανάτου κατ’ άρετάν τελευταν", ο ωραίος, ειρηνικός και ανώδυνος θάνατος, απασχόλησε τον άνθρωπο ήδη από τη μυθολογική παράδοση. Η εθελουσία έξοδος από τη "δύσκλεια" των σωματικών πόνων και των μοχθηρών γηρατειών θεωρήθηκε από τον αρχαίο Έλληνα πράξη γενναία. Η γενική διάθεση, λοιπόν, του αρχαίου κόσμου προς την αυτο-ευθανασία δεν ήταν αρνητική. Στη σύγχρονη κοινωνία η ευθανασία, ως βασικό αντικείμενο προβληματισμού, ταυτίζεται με τη στάση του ανθρώπου απέναντι στο θάνατο, μια στάση που ταλαντεύεται ανάμεσα στην αποδοχή ή μη ενός αξιοπρεπούς τέλους και στην άσκηση του δικαιώματος αυτού, κάτω από το βάρος ηθικών, θρησκευτικών, νομικών, ιατρικών, ψυχολογικών και κοινωνικών παραμέτρω
The National Documentation Centre (EKT): A key role to the information flow to Greek community
No full textThis is the author-manuscript version of this paperThe National Documentation Centre (EKT) of Greece, is a service unit of the National Hellenic Research Foundation
(NHRF), and is the national institution for documentation,
information and support, on science, research and
technology issues. EKT's S&T Library services aim at the
country's entire scientific and business community,
universities, research centres, enterprises, public and
private sector bodies. It provides Science & Technology
(S&T) information services, operates the Science and
Technology Digital Library, develops and promotes Greek
digital content, such as the National Archive of PhD
Theses, supports the automation and networking of
libraries and develops the Union Catalogue of Serials in S
& T Greek libraries. With highly skilled, experienced staff and specialised technological infrastructure, EKT covers the scientific information needs all over the country. Furthermore, it
monitors international trends, develops collaborations and
networks and participates in national and European
projects. The article aims to provide an overview of the
services offered, their evolution through the years and
outline how EKT is being established as an infrastructure
of ‘national use’, serving the Greek libraries, the Greek
scientific community and beyon
Νομισματική κυκλοφορία στη Ρωμαϊκή Μακεδονία: Η μαρτυρία των θησαυρών
No full textJournal URL: http://www.phl.uoc.gr/eulimene/Στο άρθρο αυτό παρουσιάζονται οι «θησαυροί» που έχουν βρεθεί στην περιοχή της Μακεδονίας κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους με ιδιαίτερη έμφαση στα πρόσφατα ευρήματα. Συζητείται η διάδοση του ρωμαϊκού νομίσματος στην περιοχή και αντιδιαστέλλεται η σχετικά συχνή εμφάνιση των αργυρών υποδιαιρέσεων, κυρίως των δηναρίων, με την εξαιρετικά σπάνια εμφάνιση των χαλκών και την πλήρη απουσία των χρυσών. Οι «θησαυροί» που περιέχουν χάλκινες κοπές των επαρχιακών νομισματοκοπείων ταξινομούνται σε τέσσερεις γεωγραφικές ενότητες που αντιστοιχούν στις τέσσερεις μερίδες. Τα συμπεράσματα που προκύπτουν από το υλικό είναι τα ακόλουθα: Η συντριπτική πλειονότητα των χάλκινων κοπών που κυκλοφορούσαν στη περιοχή ανήκαν στα μακεδονικά νομισματοκοπεία ενώ, εντελώς εξαιρετικά, εμφανίζονται νομίσματα από τη Μικρά Ασία. Επιπλέον, παρόλο που οι «θησαυροί» του πρώτου αιώνα είναι ελάχιστοι, φαίνεται πως την περίοδο αυτή τα νομίσματα δεν απομακρύνονταν σχεδόν καθόλου από την περιοχή που κόπηκαν. Κατά τον δεύτερο αλλά κυρίως κατά τον τρίτο αιώνα, οι επαρχιακές κοπές κυκλοφορούσαν ευρύτερα μέσα στη Μακεδονία• οι κοπές της πρώτης μερίδας ωστόσο εξακολουθούσαν να μετακινούνται λιγότερο, τουλάχιστον προς δυσμάς. Η ευρύτερη κυκλοφορία των νομισμάτων του τρίτου αιώνα θα πρέπει να συνδέεται με την παρατηρημένη μετρολογική αλλά και τεχνοτροπική τους ομοιομορφία. Τέλος προτείνεται πως, αντίθετα με ότι συνέβαινε σε παλαιότερες περιόδους, οι κοπές των επαρχιακών πόλεων στους αυτοκρατορικούς χρόνους μπορούσαν να γίνουν αμοιβαία αποδεκτές ως νόμιμο μέσο συναλλαγής από γειτονικές πόλεις. Εάν η υπόθεση είναι ορθή, τότε η πρακτική αυτή αποτελεί ένα πρώτο βήμα προς την κατεύθυνση της νομισματικής ενοποίησης της αυτοκρατορίας που επεβλήθη με τις μεταρρυθμίσεις του Διοκλητιανού
