3683 research outputs found
Sort by
Prezervacija alveolarnog grebena nakon vađenja zuba - diplomski rad
No full textKada ne postoji mogućnost rekonstrukcije zuba potrebno je njegovo vađenje. Vađenje zuba praćeno je resorpcijom alveolarnog grebena, smanjuje se njegova visina i širina. Kako bi se sprečila veća resorpcija alveolarnog grebena potrebno je uraditi njegovu prezervaciju odnosno očuvanje. Očuvanje alveolarnog grebena moguće je primenom različitih koštanih transplantata autogenih, alogenih, ksenogenih i aloplastičnih. Preko napunjene koštane alveole postavlja se resorptivna ili neresorptivna membrana koja sprečava proliferaciju epitelnog tkiva u prostor hirurške rane. Nakon toga sledi protetska rehabilitacija čime se postižu zadovoljavajući estetski i funkcionalni rezultati
Primena koferdama tokom izvođenja restaurativnih i endodontskih procedura: iskustva terapeuta i pacijenta - diplomski rad
No full textUvod: Izazovi pri aplikaciji koferdama, neiskustvo u radu i nelagodnosti pacijenta uzrok su nepoželjnosti njegove upotrebe. Zbog toga je veoma važna edukacija i obuka mladih stomatologa, kao i približavanje ove faze rada pacijentima radi smanjenja diskomfora.
Cilj rada: Ispitati stavove o znanju i veštinama mladih stomatologa i iskustva pacijenata tokom primene koferdama u izvođenju restaurativnih i endodontskih procedura.
Materijal i metode: Istraživanje je sprovedeno na osnovu popunjavanja upitnika od strane 30 stomatologa (specijalističke studije i pripravnički staž Klinike za bolesti zuba) i 30 pacijenata neposredno nakon rada sa koferdamom. Upitnici su podeljeni u tri kategorije: opšte informacije o znanju i iskustvu stomatologa, informacije tokom kliničkog rada sa koferdamom i utisak pacijenata.
Rezultati: Iskustvo korišćenja koferdama tokom endodontskih procedura imalo je 37%, dok je 23% stomatologa isti koristio tokom restaurativnih procedura. Mali broj godina iskustva (2-4) nisu značajno uticale na sposobnost postavljanja koferdama u jednostavnim kliničkim procedurama (p=0,321), dok su na sposobnost postavljanja koferdama u težim situacijama imale značajan uticaj (p=0,027). Tokom kliničkog rada, indikacija za postavljanje koferdama nije značajno uticala na odabir vilice na kojoj će biti sprovedena stomatološka procedura (p=0,659). Prosečno vreme za postavljanje koferdama kod obe procedure iznosilo je 5 minuta. Nakon kliničkog rada, 57% pacijenata nije osetilo bol, a 93% bi pristalo na ponovno postavljanje koferdama tokom budućih procedura.
Zaključak: Mladi stomatolozi imaju znanje, ali nedovoljno iskustvo tokom rada sa koferdamom što se može objasniti postojanjem opreznosti uz analizu kliničke situacije. Neophodne su dodatne edukacije i obuka tokom rada sa koferdamom, kako bi se povećala samostalnost mladih stomatologa. Pacijenti lako podnose rad sa koferdamom i imaju pozitivno mišljenje
Kompletna rehabilitacija gornjeg zubnog niza semicirkularnim mostom na šraf podržanim implantatima
No full textUvod i cilj: Napretkom implantologije bezubi pacijenti se mogu uspješno zbrinuti mobilnim i
fiksnim implantno-nošenim zubnim nadoknadama. Cilj ovog rada je da prikaže planiranje i
izradu semicirkularnog metalo-keramičkog mosta na šraf na šest implantata kako bi se
rehabilitovala gornja bezuba vilica.
Prikaz slučaja: 67-godišnja pacijentkinja se javlja sa maksilarnim zubima u terminalnoj fazi
paradontopatije. Nakon pregleda, konsultacije sa oralnim hirurgom i očitavanja 3D snimka,
predložena joj je ekstrakcija postojećih zuba i ugradnja šest endoosealnih implantata u gornjoj
vilici, kako bi se uradio implantno-nošeni protetski rad. Najprije su izvađeni postojeći
paradontopatični zubi. Nakon tri mjeseca je uslijedila protetski vođena ugradnja implantata na
pozicijama zuba 16, 13, 11, 21, 24 i 25. Posle perioda oseointegracije od četiri mjeseca i dvije
nedjelje nakon postavljanja sulkus formera, krenuli smo u izradu protetskog rada. Uzet je
analogni otisak adicionim silikonom na nivou implantataotvorenom kašikom. Odredili smo
međuvilične odnose i na osnovu analize položaja implantata i raspoloživog prostora za zube u
artikulatoru, odlučili smo se za semicirkularni metalo-keramički fiksni rad na šrafljenje.
Uslijedila je proba metalne osnove rada a zatim i proba keramike, kada smo odradili i sve
korekcije u okluziji. Gotov rad je postavljen na implantate i zategnut do 25 N/cm.
Pacijentkinji je zakazana kontrola posle 48h od predaje rada.
Zaključak: Tačna dijagnoza i podrobno planiranje protetskog rada ključni su za uspjeh
rehabilitacije bezubih vilica implantatima. Precizni otisci i pažnja posvećena detaljima temelj
su uspješne implantološke protetike.Metalo-keramičkim semicirkularnim mostom na
implantima je moguće uspješno sprovesti rehabilitaciju bezubih vilica i uspostaviti adekvatnu
funkciju i estetiku
Methicillin-Resistant Staphylococcus Aureus Inactivation by Plasma Activated Water
No full textPlasma activated water (PAW) presents an effective strategy for microbial
inactivation, which is linked to synergistic effects of reactive oxygen and nitrogen species
(RONS). We evaluated the antimicrobial effect of PAW against a methicillin-resistant
Staphylococcus aureus (MRSA) isolated from an odontogenic abscess. S. aureus strains, and
in particular MRSA strains due to their resistance, have an important role in etiology of
dental abscesses. For the purpose of comparison, the reference MRSA strain routinely applied
in disinfectant testing (ATCC 33591) was included in the study.
The plasma source for PAW preparation was 3-pin jet using argon as the working gas
(2.5 slm), with frequency of high-voltage power supply 340 kHz and applied power 14 W.
Needle electrodes were inserted inside 3 separate glass tubes and positioned vertically above
the water sample. We have treated 15 ml of deionized water for 10 min (pH=6.5). The PAW
chemistry was characterized by colorimetric methods (H2O2 =80 ppm, NO3 - =97 ppm, NO2 -
=41 ppm).
Bacterial suspensions containing 10E8 cells/ml were prepared in sterile saline, and an
aliquot of 100 μL per strain was added to 900 μL of PAW in microtubes. Following exposure
to PAW for 15 min and 60 min, bactericidal effects were assessed by the plate count method
and expressed in log CFU/mL. PAW treatment was ineffective against reference MRSA
strain regardless of the exposure time. Only longer PAW treatment showed effectiveness in
the clinical MRSA strain, resulting in 0.7 log CFU reduction equivalent to a 81.67%
reduction in the bacterial population.Dostupno na: [https://icpp2024.ugent.be/files/ICPP_2024_program_book_online.pdf
Epidemiological Trends in Facial Fractures Among the Elderly: A Five-Year Retrospective Analysis of Trauma Experience at School of Dental Medicine University of Belgrade
No full textBackground/Aim. The global population of individuals over 65 years old has been steadily increasing. Consequently, the epidemiology and etiology of facial fractures are undergoing a notable shift, marked by a rising frequency of craniofacial trauma among elderly. Understanding these new aspects can significantly enhance the diagnosis, treatment, and prevention of facial fractures. The objective of the present study was to assess the demographic variables, causes, patterns, comorbidities and treatment of facial fractures in the elderly population treated at the Clinic of Maxillofacial Surgery, School of Dental Medicine, University of Belgrade, Serbia.
Methods. This retrospective epidemiological study gathered data from medical histories of patients over 65 years of age treated from January 2019 until January 2024 due to facial trauma. Gender, age, cause of injury, comorbidities, voluptuary habits, location of fractures, and type of treatment were recorded for each individual.
Results. A total of 79 patients were included in this study (44 men and 35 women) aged 70.3 ±5.86 years. Sixty-one patients (77.2 %) presented with one or more comorbidities. The predominant cause of injury was a fall (67.1%), followed by assault (17.7%). The most frequently fractured bones were the zygomatic bone (48.1%) and the lower jaw (19%). Over half of the patients underwent surgical intervention (54.4%), while the remainder, due to minimal functional impairment, limited bone fragment displacement, and comorbidities, received conservative treatment (36.7%) or were left untreated (8.9%).
Conclusion. The prevailing fracture seen in both male and female patients receiving treatment was the zygomatic bone, often linked to falls. Notably, male patients exhibited a significant rise in fractures due to assaults. This restricted study emphasizes the importance of up-to-date epidemiological data. The investigation of facial trauma among older adults emerges as an expanding research area, especially considering the ongoing demographic aging trend in developed countries.Abstract No. OR - 34Dostupno na: [https://ecg2024.com/wp-content/uploads/2024/06/Abstract-Book-ECG-2024.pdf
Povrede zuba u dece - diplomski rad
No full textU okviru ovog rada definisano je šta su povrede zuba, prikazana je njihova
klasifikacija i podela, opisane su definicije, kliničke slike, radiološke
slike, postupci u okviru stomatoloških tretmana i kontrolni pregledi svih
povreda tvrdih zubnih tkiva i parodontalnih (mekih) tkiva
Komparacija tačnosti optičkih intraoralnih skenera - diplomski rad
No full textUvod:
Zahvaljujući svakodnevnom razvoju tehnologije, konvencionalni način
otiskivanja sve češće biva zamenjen digitalnim. Postupa 3d digitalizacije se
zasniva na prikupljanju podataka u vidu koordinata-tačaka, koje se potom prevode
u digitalnu formu. U upotrebi su brojni skeneri različitih proizvođača čije se
mogućnosti neprestano unapređuju.
Cilj rada:
Cilj istraživanja je bio da se uporedi tačnost različitih intraoralnih
skenera “Virtuo Vivo” i “3 Shape TRIOS 3” .
Materijal i metod:
U donjoj vilici zbrušeni su: očnjak, drugi premolar i drugi molar sa desne
strane. Standardnom perforiranom kašikom uzet je otisak donje krezube vilice
adicionim silikonom, nakon čega je izliven model od supertvrdog gipsa. Posle
vezivanja gipsa, model je skeniran po 10 puta “Virtuo Vivo”i“3 Shape TRIOS 3”
interolarnim skenerima. Dobijeni digitalni modeli sačuvani su u STL formatu.
U programu GOM Inspect digitalni zapisi različitih skenera su
preklopljeni. Svaki digitalni zapis jednog skenera upoređen je sa svih 10 zapisa
drugog skenera. Za svaki par je dobijena vrednost odstupanja izražena u milimetrima. Za digitalni master model uzet je par koji je pokazao najmanju
vrednost odstupanja. Svaki digitalni zapis oba skenera preklopljen je sa master
modelom. Dobijeni podaci su analizirani SPSS-u.
Rezultati:
Srednja vrednost odstupanja digitalnih zapisa “3 Shape TRIOS 3” skenera je
0,03 plus minus 0,02, a “Virtuo Vivo”0,09 plus minus 0,04.
Zaključak: Oba skenera imaju preciznost prihvatljivu za svakodnevnu kliničku primenu.
Veću tačnost pokazao je “3 Shape TRIOS 3”