Necmettin Erbakan University Institutional Repository
Not a member yet
18430 research outputs found
Sort by
Atlas design for primary school students: The example of North Macedonia
No full textYüksek Lisans TeziArazilerin coğrafi gerçekliklerinin yorumlanması ve görselleştirilmesi ağırlıklı olarak haritaların kullanımıyla kolaylaştırılmaktadır. Bir yorumlama ve görselleştirme aracı olarak haritalar, etkili iletişim araçları olarak çok önemli bir rol oynamaktadır. Haritaların sık kullanımı, özellikle okullar başta olmak üzere çocukların eğitim bağlamında gözlemlenmektedir. Haritaların sunduğu görsel temsil, çocukların veya öğrencilerin çevrelerine ve mekânsal farkındalıklarına ilişkin bilgi edinmelerini ve beceriler geliştirmelerini sağlar. Bununla birlikte, özellikle profesyonel bir bakış açısıyla, çocuklar için haritalar derlerken ve tasarlarken dikkatli ve özenli davranmak zorunludur. Bu tür haritaların üretimi ve tasarımı, bilişsel gelişim de dahil olmak üzere çocukları etkileyen çeşitli faktörlere dikkat edilmesini ve bunların göz önünde bulundurulmasını gerektirir. Bu tez, Kuzey Makedonya'yı bir vaka çalışması olarak kullanarak, ilkokul öğrencileri için özel olarak tasarlanmış bir atlasın tasarımına ve geliştirilmesine odaklanmaktadır. Bu atlas'ın genel amacı, 7 ila 10 yaş arası öğrencilere Kuzey Makedonya'nın coğrafyası, tarihi, kültürü, ekonomisi, turizmi ve toplumunun çeşitli yönlerini tanıtan etkileşimli ve ilgi çekici bir eğitim aracı sağlamaktır. Atlas, siyasi, idari, bölgesel, fiziksel, turizm ve ekonomik, tarımsal, çiftçilik ve iklim konularını kapsayan çok çeşitli tematik haritaları kapsamaktadır. Ayrıca, genç öğrenciler için erişilebilirliği, netliği ve ilgiyi artırmak amacıyla işaretler, tablolar ve çıkartmalar gibi çeşitli grafik bileşenleri ve illüstrasyonları da içermektedir. Bu atlasın oluşturulması ve geliştirilmesi için kapsamlı bir literatür taraması yapılmış, sosyal bilimler kitapları ve daha önce yayınlanmış atlaslar da dahil olmak üzere mevcut eğitim materyalleri değerlendirilmiş ve incelenmiştir. Atlas, etkinliğini değerlendirmek amacıyla Kuzey Makedonya'daki dört ilkokulda test edilmiştir. Değerlendirme süreci, atlas için özel olarak tasarlanmış işaretlerin kullanıldığı bir başlangıç testini kapsamaktadır. Ardından, aynı dört okulda yapılan bir ön test ve bir son test, kontrol grubu olarak bilinen atlas sunumuna katılmayan öğrencilerin önceki genel bilgilerini değerlendirmiştir. Deney grubu olarak bilinen, atlas sunumuna ve atlasla etkileşimli uygulamalara katılan öğrencilerle yapılan bir ön test ve son test de değerlendirilmiştir. Bu amaçla t-testleri de kullanılmıştır. Ayrıca, aynı okullardaki ilkokul öğretmenlerine atlas ön ve son bir anket uygulanmıştır. Test ve anketten elde edilen sonuçlar kapsamlı bir şekilde incelenmiş, işlenmiş, değerlendirilmiş ve temsili tablolar ve ayrıca yanıt yüzdelerini gösteren grafikler kullanılarak teze dahil edilmiştir. Analiz sonuçları, atlas'ın genç öğrenciler için bir eğitim aracı olarak etkinliğinin ve katılım değerinin altını çizen genel olarak olumlu bir yanıta işaret etmektedir. Sonuçlar, atlas'ın kullanımının öğrencilerin öğrenme kabiliyetlerinde ortalama %31,45 oranında bir artışa yol açtığını ortaya koymaktadır.The interpretation and visualization of geographical realities of terrains are predominantly facilitated through the utilization of maps. Maps, as a means of interpretation and visualization, play a crucial role as tools for effective communication. Their frequent usage is particularly observed within the educational context of children, primarily in schools. The visual representation offered by maps allows children or pupils to acquire knowledge and develop skills pertaining to their surrounding environment and spatial awareness. However, it is imperative to exercise caution and diligence when compiling, and designing maps for children, especially from a professional standpoint. The production and design of such maps necessitate meticulous attention and consideration of various factors that impact children, including cognitive development. This thesis focuses on the design and development of an atlas specifically tailored for primary school pupils, employing North Macedonia as a case study. The overarching objective of this atlas is to provide an interactive and engaging educational tool for pupils aged 7 to 10, introducing them to diverse facets of North Macedonia's geography, history, culture, economy, tourism, and society. The atlas encompasses a wide array of thematic maps, encompassing political, administrative, regional, physical, tourism and economic, agricultural, farming, and climate aspects. Additionally, it incorporates various graphic elements and illustrations such as symbols, tables and also stickers to enhance accessibility, clarity, and interest for young learners. The creation and development of this atlas involve an extensive literature review, an evaluation and examination of existing educational materials including social science books and previously published atlases. To assess its effectiveness, the atlas was tested in four primary schools within North Macedonia. The evaluation process encompassed an initial test utilizing symbols designed specifically for the atlas. Following, a pre- test and a post- test in the same four schools evaluated prior general knowledge of pupils that did not participate in the atlas presentation known as control group. A pretest and a post- test with pupils that did participate in the atlas presentation and interactive applications with the atlas, knwon as experiment group was also evaluated. The t-tests were also utilized for this purpose. Furthermore, a pre-atlas and post-atlas survey questionnaire was administered to primary school teachers in the same schools. The results obtained from the testing and survey were thoroughly examined, processed, evaluated, and incorporated into the thesis using representative tables and also charts that present response percentages. The outcomes of the analysis indicate a generally positive response, underscoring the effectiveness and engagement value of the atlas as an educational tool for young learners. The results reveal that the utilization of the atlas resulted in an average increase of pupils' learning capabilities ranging averaging approximately 31.45%.Bu tez çalışması Necmettin Erbakan Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Koordinasyon Birimi tarafından 23YL19002 nolu proje ile desteklenmiştir
Retrospective evaluation of our agammaglobulinemic patients
No full textAgammaglobulinemi, serum immünoglobulin düzeylerinde ciddi düşüklüğün saptandığı ve sıklıkla tekrarlayan enfeksiyon kliniği ile başvuruya neden olan bir durumdur. Çalışmamızın amacı agammaglobulinemi saptanan çocuk olguların demografik, klinik ve laboratuvar bulgularını retrospektif olarak inceleyerek agammaglobulinemik hastaların özelliklerinin daha iyi anlaşılmasına katkı sağlamaktır. Çalışmamıza Necmettin Erbakan Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Çocuk Alerji ve İmmunoloji Bilim Dalı bölümünde takip edilen ve serum IgG değeri 400 mg/dl'nin altı olup, IgA ve IgM değerleri yaşa göre olması gereken değerin 2 standart sapmasının altında ölçülerek agammaglobulinemi tanısı konulan 25 hasta dahil edilmiştir.
Agammaglobulinemik hastalarımızın %80’i erkek olup, ortalama tanı yaşı 62,5±65,1 ay ve ortalama izlem süresi 9,1±5,8 yıl idi. Hastaların %36’sı klasik agammaglobulinemik hastalar (grup 1) ve %64’ü diğer agammaglobulinemik hastalar (grup 2) olarak değerlendirildi. Grup 2'deki hastalarımızın %40’ı yaygın değişken immün yetmezlik (YDİY) (grup 2a) ve %24'ü sendromik özellikli agammaglobulinemi (grup 2b) idi. Grup 2’de ebeveyn akrabalığı anlamlı derecede yüksekken (p=0,021), ailede nedeni bilinmeyen ölüm öyküsü grup 1’de anlamlı derecede yüksekti (p=0,033). Başvurudaki boy ve vücut ağırlığı, grup 2b'de anlamlı derecede düşüktü (p=0,013 ve p=0,012). Tekrarlayan enfeksiyonlardan otitis media öyküsü grup 1’de anlamlı derecede yüksekti (p=0,016). Gruplar arasında sendromik görünüm, bronşiektazi, lenfadenopati, eşlik eden otoimmün hastalık açısından anlamlı fark izlenmedi. Grup 2b’de trombosit sayısı diğer gruplardan düşük bulundu (p<0,05). İmmünglobulin replasman tedavisi alan hastaların tedavi süresi grup 1’de daha uzundu (p=0,049). Dokuz yıllık takip süremizde agammaglobulinemik hastalarımızda ölüm oranı %20 olup gruplar arasında fark saptanmadı.
Sonuç olarak Bruton hastalığı dışında YDİY ve sendromik immün yetmezliklerin de agammaglobulinemi ile seyredebileceğini vurgulamak ve agammaglobulinemik seyreden hastalıkların daha iyi anlaşılmasına katkı sağlamak istiyoruz.Agammaglobulinemia is a condition in which serum immünoglobulin levels are severely low and frequently leads to presentation with recurrent infection clinic. The aim of our study was to contribute to a better understanding of the characteristics of agammaglobulinemic patients by retrospectively analyzing the demographic, clinical and laboratory findings of pediatric patients with agammaglobulinemia. The study included 25 patients who were followed up in Necmettin Erbakan University, Faculty of Medicine, Department of Pediatrics, Division of Pediatric Allergy and İmmünology and diagnosed with agammaglobulinemia with serum IgG values below 400 mg/dl and IgA and IgM values below 2 standard deviations of the age-appropriate value.
Eighty percent of our agammaglobulinemic patients were male, the mean age at diagnosis was 62.5±65.1 months and the mean follow-up period was 9.1±5.8 years. Of the patients, 36% were classical agammaglobulinemic patients (group 1) and 64% were other agammaglobulinemic patients (group 2). In group 2, 40% of our patients had diffuse variable immünodeficiency (DVID) (group 2a) and 24% had agammaglobulinemia with syndromic features (group 2b). Parental consanguinity was significantly higher in group 2 (p=0.021), while family history of death of unknown cause was significantly higher in group 1 (p=0.033). Height and body weight at presentation were significantly lower in group 2b (p=0.013 and p=0.012). History of otitis media among recurrent infections was significantly higher in group 1 (p=0.016). No significant difference was observed between the groups in terms of syndromic appearance, bronchiectasis, lymphadenopathy and accompanying autoimmüne disease. Platelet count in group 2b was lower than the other groups (p<0.05). The duration of immünoglobulin replacement therapy was longer in group 1 (p=0.049). The mortality rate was 20% in our agammaglobulinemic patients during our nine-year follow-up period and no difference was found between the groups.
In conclusion, we would like to emphasize that besides Bruton's disease, SIDS and syndromic immunodeficiencies may also present with agammaglobulinemia and contribute to a better understanding of diseases with agammaglobulinemic course
A methodological view of the meccan school of Qiraat. A review on the Qiraats of Ibn Kathir and Ibn Muhays
Get PDFYüksek Lisans TeziBu çalışma, "Mekke Kıraat Ekolüne Metodolojik Bir Bakış, İbn Kesîr ve İbn Muhaysın Kıraatleri Özelinde İnceleme" başlığı altında yapılmıştır. Kıraat ilminin önemi ve bu ilmin öncülerinden olan İbn Kesîr ve İbn Muhaysın'ın kıraatleri üzerine odaklanır. İki bölümden oluşan çalışmanın ilk bölümünde kıraat'in tanımı, tarihsel gelişimi ve önemi ele alınır. İkinci bölümde ise İbn Kesîr ve İbn Muhaysın'ın kıraatleri ayrı ayrı tablo şeklinde incelenir, her iki kıraatın farklı yönleri ve kelimeleri analiz edilir. Son olarak, genel bir değerlendirme yapılır ve böylelikle bu çalışma sonlanır.This study is conducted under the title "A Methodological Overview of the Meccan Qira'at School: An Examination of the Qira'at of Ibn Kesir and Ibn Muhaysin". It focuses on the importance of Qira'at science and examines the Qira'at of Ibn Kesir and Ibn Muhaysin, who are pioneers in this field. The study consists of two main sections. The first section discusses the definition, historical development, and significance of Qira'at. The second section analyzes the Qira'at of Ibn Kesir and Ibn Muhaysin separately, using tabular format to explore various aspects and different words in each Qira'at. Finally, a general evaluation is provided, thus concluding the study
Silver nanoparticles synthesis from species of Sideritis hispida P.H. Davis and evaluations on antioxidant activities
No full textYüksek Lisans TeziÜzerinde pek çok çalışmaların yapıldığı malzeme olan doğal antioksidan kaynaklarından gümüş nanopartiküller, günümüze kadar çeşitli yöntemlerle üretimleri yapılmıştır. Geleceğimizi de büyük ölçüde etkileyecek olan nanoteknolojide kullanacağımız nanopartiküllerin sentez yöntemi de oldukça büyük bir önem taşımaktadır. Yeşil sentez tercihiyle, bitki sistemi kolay bulunabilirlik, düşük maliyet, çevreci yaklaşım, daha basit akış, aşağı işleme gibi ayırt edici karakterleri nedeniyle verimli bir sistem olarak ortaya çıkmıştır. Bu çalışmada Sideritis hispida P.H. Davis türünden yeşil sentezle üretilen gümüş nanopartiküllerin antioksidan aktivitesi analiz edilmiştir. Gümüş nanopartiküllerin özellikleri (şekli, boyutu, kristal yapısı, element içeriği vb.) uygun karakterizasyon yöntemleriyle incelendi. SEM, TEM, UV-vis, FT-IR, DLS-Zeta potansiyeli, parçacık büyüklüğü ve XRD ile nanopartiküllerin karakterizasyonu saptanmıştır. Sideritis hispida P.H. Davis-gümüş nanopartiküllerin antioksidan değerleri Fosfomolibdat Testi (A0,50 >200), DPPH• (IC50 >200), ABTS•+ (IC50>200) ve CUPRAC (IC50 = 197,82 ± 0,01) yöntemleriyle kıyaslandığında standartlara göre (BHT, BHA, EDTA) yüksek olarak bulunmuştur. Elde edilen sonuçlara göre, Sideritis hispida P.H. Davis-gümüş nanopartiküllerin standart antioksidanlarla karşılaştırıldığında yüksek antioksidan özelliğe sahip olduğu görülmektedir. Bu yüksek lisans tez çalışmasında Sideritis hispida P.H. Davis’den yeşil sentezle üretilen gümüş nanopartiküllerin karakterizasyonu yapılarak antioksidan faaliyeti analiz edildi, Sideritis hispida P.H. Davis-gümüş nanopartiküllerin yüksek antioksidan kapasiteli olduğu belirlendi.Silver nanoparticles (AgNPs), which are natural antioxidant sources extensively studied materials, have been produced through various methods until today. The synthesis method of nanoparticles, which we will use in nanotechnology, which will greatly affect our future, is also of great importance. The green synthesis plant system has emerged as an efficient system due to its distinctive features such as easy availability, low cost, environmental approach, simpler flow, downstream processing. In this study, S. hispida P.H. Davis The antioxidant activity of silver nanoparticles obtained from Davis species by green synthesis method was evaluated. In this study, S. hispida P.H. Davis the antioxidant and antimicrobial activities of silver nanoparticles produced by green synthesis were analyzed. The properties of silver nanoparticles (shape, size, crystal structure, element content, etc.) were examined with appropriate characterization methods. Characterization of nanoparticles was determined by SEM, TEM, UV-vis, FT-IR, DLS-Zeta potential, particle size and XRD. The antioxidant values of Sideritis hispida P.H Davis-silver nanoparticles according to DPPH• (IC50=>400), ABTS•+ (IC50=52.13), CUPRAC (A0.50=225.71), and Metal Chelation (IC50=35.24) methods, higher levels of Sideritis hispida P.H Davis-silver nanoparticles were found compared to the standards (BHT, BHA, EDTA). According to the results, Sideritis hispida P.H Davis-silver nanoparticles appear to have high antioxidant properties compared to the standard antioxidants. In this master's thesis study, from S. hispida P.H. Davis silver nanoparticles produced by the green synthesis were characterized and their antioxidant and antimicrobial activities were analyzed, and it was determined that Sideritis hispida P.H Davis-silver nanoparticles had high antioxidant capacity
Investigation of the life satisfaction and condition and continuous anxiety of the parents of individuals with special needs using home care service according to various variables
No full textYüksek Lisans TeziBu araştırma Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının evde bakım hizmetinden yararlanan özel gereksinimli çocuğa sahip olan ailelerin yaşam doyumu, durumluk ve sürekli kaygı düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmanın deseni, ilişkisel tarama yöntemi olarak belirlenmiştir. Çalışmaya Ankara Sincan Sosyal Hizmet Merkezi Müdürlüğünden özel gereksinimli çocuğa sahip evde bakım hizmetinden yararlanan 178 ebeveyn katılmıştır. Çalışmada veri toplama aracı olarak Durumluk ve Sürekli Kaygı Ölçeği (Öner ve Le Compte, 1985), Yaşam Doyumu Ölçeği (Diener, 1985), Kişisel Bilgi Formu olmak üzere üç ölçek kullanılmıştır. Verilerin istatistiksel analizi SPSS 25.00 programı aracılığıyla yapılmıştır. Araştırma sonucunda evde bakım hizmetinden yararlanan özel gereksinimli bireylerin ebeveynlerinin yaşam doyumu, durumluk ve sürekli kaygı düzeyi ortalama düzeyde bulunmuştur. Evde bakım hizmetinden yararlanan özel gereksinimli çocuğa sahip ebeveynlerin yaşam doyumu ile durumluk ve sürekli kaygı düzeyleri arasında negatif bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Ebeveynlerin yaşam doyum düzeyleri evde bakım ücretinden yararlanma süresi, bakım sorumlusu, çocuk sayısı, ebeveynlerin eğitim durumları, çocuğun yaşı, çocuğun doğum sırası, çocuğun eğitime devam durumu, çocuğun tek/ çoklu yetersizlik durumu, çocuğun yetersizlik türü durumu değişkenleri ile anlamlı olarak ilişkili olduğu tespit edilmiş, çocuğun cinsiyeti değişkeni ile anlamlı ilişki bulunmamıştır. Evde bakım hizmetinden yararlanan özel gereksinimli çocuğa sahip ebeveynlerin durumluk kaygı düzeyi evde bakım ücretinden yararlanma süresi, bakım sorumlusu, çocuk sayısı, ebeveynlerin eğitim durumları, çocuğun yaşı, çocuğun doğum sırası, çocuğun eğitime devam etme durumu, çocuğun tek/ çoklu yetersizlik durumu, çocuğun yetersizlik türü değişkenleri ile anlamlı olarak ilişkili olduğu tespit edilmiş, çocuğun cinsiyeti değişkeni ile anlamlı ilişki bulunmamıştır. Evde bakım hizmetinden yararlanan özel gereksinimli çocuğa sahip ebeveynlerin sürekli kaygı düzeyi evde bakım ücretinden yararlanma süresi, bakım sorumlusu, çocuk sayısına, ebeveynlerin eğitim durumları, çocuğun yaşı, çocuğun doğum sırası, çocuğun eğitime devam durumu, çocuğun yetersizlik türü değişkenleri ile anlamlı ilişkili olduğu, çocuğun cinsiyeti değişkeni ve çocuğun tek/ çoklu yetersizlik durumu ile anlamlı ilişki bulunmamıştır.This research aims to examine the relationship between life satisfaction, state and trait anxiety levels of families with children with special needs of different types of inadequacies who benefit from the home care service of the Ministry of Family and Social Services. For this reason, the design of the research was determined as the relational scanning method. The sample was reached directly by using the complete count method, which does not take samples from the population. 178 parents of children with special needs who benefit from home care services from Ankara Sincan Social Service Center Directorate participated in the research. Three scales were used as data collection tools in the study: State and Trait Anxiety Scale (Öner and Le Compte, 1985), Life Satisfaction Scale (Diener, 1985) and Personal Information Form. Statistical analysis of the data was made through SPSS 25.00 program. Statistical analysis of the data was made through the SPSS 25.00 program, and "percentage", "arithmetic mean", "standard deviation", "percentage", "arithmetic mean", "standard deviation", Statistical techniques such as independent samples t-test, one-way analysis of variance (ANOVA) and Pearson Correlation Coefficient were used. As a result of the research, the life satisfaction, state and trait anxiety levels of the parents of individuals with special needs who benefit from home care services were found to be at average levels. It has been determined that there is a negative relationship between life satisfaction and state and trait anxiety levels of parents of children with special needs who benefit from home care services. It has been determined that parents' life satisfaction levels differ significantly with the variables such as the duration of benefiting from the home care fee, the caregiver, the number of children, the educational status of the parents, the child's age, the child's birth order, the child's education attendance, the child's single/multiple disability status, and the gender of the child. no significant difference was found. The state anxiety level of parents with children with special needs who benefit from home care services is significantly related to the variables such as the duration of benefiting from the home care fee, the caregiver, the number of children, the educational status of the parents, the child's age, the child's birth order, the child's attendance at education, and the child's single/multiple disability status. It was determined that there was no significant difference with the child's gender variable. The trait anxiety level of parents with children with special needs who benefit from home care services differed significantly with the variables such as the duration of benefiting from the home care fee, the care person, the number of children, the educational status of the parents, the child's age, the child's birth order, the child's education attendance, and the child's gender variable and No significant difference was found depending on the child's single/multiple disability status
The art of risâla in the Mamluk era: The example of Ibn Hıjjah al-Hamawî's "Yâqut al-Kalâm fî Nâr al-Shâm"
No full textYüksek Lisans TeziBu çalışmada Memlükler döneminin önde gelen katiplerinden İbn Hicce el-Ḥamevî’nin, Memlük sultanı el-Meliku’z-Zâhir Berḳûk ile Halep ve Malatya nâipleri arasında gerçekleşen çatışmalar sonucu Şam şehrinde meydana gelen büyük yangın üzerine yazdığı Yâkûtü’l-kelâm fî nâri’ş-Şâm adlı risâlesi incelenmiştir. Muhteva, şekil ve üslup özelliklerinin incelenmesi yoluyla risâlenin edebî değerini tartışılmıştır. İncelenen risâle, genel hatlarıyla tanıtılan Memlükler dönemi risâlelerine bir örnek olarak sunulmuştur. Çalışma, bir giriş ve iki bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde araştırmanın konusu, amacı, kapsamı, yöntemi ve kaynakları belirtilmiştir. Birinci bölümde Câhiliye döneminden Memlükler dönemine kadar risâle sanatının gelişimi, ardından risâle sanatının Memlükler dönemindeki durumu ele alınmıştır. İkinci bölümde ise Memlükler dönemi katiplerinden İbn Hicce el-Ḥamevî tanıtılmış, ardından Yâkûtü’l-kelâm fî nâri’ş-Şâm adlı risâlesi Memlükler dönemi risâlelerinin genel özellikleri dikkate alınarak değerlendirilmiştir.In this study, the risâlah titled Yâqût al-kalâm fî nâr al-Shâm, written by Ibn Ḥijjah al-Ḥamawî, one of the prominent scribes of the Mamluk era, about the great fire that occurred in the city of Damascus as a result of the conflicts between al-Malik al-Ẓâhir Barqûq and the governor of Aleppo Yalbugha al-Nâsirî along with the governor of Malatya Timurbugha al-Afḍalî who joined al-Nâṣırî, is analyzed. The literary value of the risâlah is discussed by examining its content, form, and stylistic features, and the risâlah is presented as an example of the risâlâhs from the Mamluk period, which are introduced in general terms. The study consists of an introduction and two chapters. The introduction specifies the subject, purpose, scope, method, and sources of the research. The first chapter addresses the development of the art of the risâlah from the Jahiliyyah era to the Mamluk era, followed by the state of the risâlah art in the Mamluk era. In the second chapter, Ibn Ḥijjah al-Ḥamawî, one of the scribes of the Mamluk era, is introduced, and then his risâlah Yâqût al-kalâm fî nâr al-Shâm is evaluated considering the general characteristics of the risâlahs of the Mamluk era
Intergenerational transmission of family conflict and trait anxiety: Serial mediation of adolescent positive youth development and aggression
No full textDoktora TeziAile çatışması farklı yaş gruplarında görülen ve aile üyelerinin gelişimine zarar veren bir problemdir. Aile çatışmasının kuşaklar boyunca aktarılabilmesi ergenlerde ve yetişkinlerde yaygınlığını artıran temel faktörlerdendir. Bununla birlikte aile çatışmasının üç kuşak boyunca aktarılma mekanizmasını inceleyen az sayıda araştırma bulunmaktadır. Bundan dolayı bu araştırmada aile çatışmasının kuşaklar boyunca aktarılıp aktarılmadığı (birinci kuşak aile çatışması → ikinci kuşak aile çatışması → üçüncü kuşak aile çatışması) incelenmiştir. Bunun yanı sıra birinci kuşaktan üçüncü kuşağa aile çatışması aktarılmasında potansiyel aracı değişkenlerin (ikinci kuşak aile çatışması, ergenin pozitif genç gelişimi ve ergenin saldırganlığı) rolü incelenmiştir. Tıpkı aile çatışması gibi sürekli kaygı da farklı yaş gruplarında yaygın şekilde görülen bir psikolojik problemdir. Kaygının da kuşaklar boyunca aktarılabilmesi ergenlerde ve yetişkinlerde yaygınlığını artıran faktörlerden biridir. Bununla birlikte sürekli kaygının üç kuşak boyunca aktarılma mekanizmasını ele alan az sayıda araştırma bulunmaktadır. Dolayısıyla bu araştırmada sürekli kaygının kuşaklar boyunca aktarılıp aktarılmadığı (birinci kuşak sürekli kaygı → ikinci kuşak sürekli kaygı → üçüncü kuşak sürekli kaygı) incelenmiştir. Bunun yanı sıra birinci kuşaktan üçüncü kuşağa sürekli kaygı aktarılmasında potansiyel aracı değişkenlerin (ikinci kuşak sürekli kaygısı, ergenin pozitif genç gelişimi ve ergenin saldırganlığı) rolü incelenmiştir. Bu araştırmada veri toplama araçları olarak birinci (büyükanne–büyükbaba) ve ikinci (anne–baba) nesilde yer alan katılımcılar için Kişisel Bilgi Formu, Sürekli Kaygı Ölçeği ve Aile Çatışması Ölçeği kullanılmıştır. Üçüncü nesilde yer alan katılımcılar (ergenler) için Kişisel Bilgi Formu, Sürekli Kaygı Ölçeği, Aile Çatışması Ölçeği, Pozitif Genç Gelişim Ölçeği–Çok Kısa Formu ve Buss-Perry Saldırganlık Ölçeği kullanılmıştır. Aile Çatışması Ölçeği bu araştırma kapsamında geliştirilmiştir. Aile Çatışması Ölçeği anne-baba örnekleminde geliştirilmiş olup ergenler, büyükanne ve büyükbaba örnekleminde de geçerlilik güvenilirlik çalışması gerçekleştirilmiştir. Dolayısıyla Aile Çatışması Ölçeği’nin ergen, anne, baba, büyükanne ve büyükbaba örneklemlerinde ailedeki çatışmayı ölçebilecek geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu söylenebilir. Araştırmanın analizlerini gerçekleştirmek için SPSS 25 ve AMOS programları kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda birinci kuşak aile çatışması ile üçüncü kuşak aile çatışması arasında ikinci kuşak aile çatışmasının aracı rolü anlamlı bulunmuştur. Bir başka ifadeyle aile çatışmasının kuşaklar boyunca aktarıldığı bulgusuna ulaşılmıştır. Araştırma kapsamında birinci kuşak aile çatışması ile üçüncü kuşak aile çatışması arasındaki ilişkide ikinci kuşak aile çatışması ve ergenin pozitif genç gelişiminin seri aracı rolü anlamlı bulunmuştur. Bununla birlikte birinci kuşak aile çatışması ile üçüncü kuşak aile çatışması arasındaki ilişkide ikinci kuşak aile çatışması, ergenin pozitif genç gelişimi ve ergenin saldırganlığının seri aracı rolü anlamlı bulunmuştur. Bu araştırma kapsamında daha sonra sürekli kaygının kuşaklar boyunca aktarılıp aktarılmadığı incelenmiştir. Yapılan analizlerde birinci kuşaktaki sürekli kaygı ile üçüncü kuşaktaki sürekli kaygı arasındaki ilişkide ikinci kuşaktaki sürekli kaygının aracı rolü anlamlı bulunmuştur. Bir başka ifadeyle sürekli kaygının kuşaklar boyunca aktarıldığı bulgusuna ulaşılmıştır. Daha sonra birinci kuşaktaki sürekli kaygı ile üçüncü kuşaktaki sürekli kaygı arasındaki ilişkide ikinci kuşaktaki sürekli kaygı ve ergenin pozitif genç gelişiminin seri aracılığının anlamlı olduğu bulgusuna ulaşılmıştır. Son olarak birinci kuşaktaki sürekli kaygı ile üçüncü kuşaktaki sürekli kaygı arasındaki ilişkide ikinci kuşaktaki sürekli kaygı, ergenin pozitif genç gelişimi ve ergenin saldırganlığının seri aracılığı anlamlı bulunmuştur. Araştırma kapsamında elde edilen bulgular tartışılmış olup uygulayıcılara, araştırmacılara ve ebeveynlere öneriler sunulmuştur.Family conflict is a problem seen in different age groups and harms the development of family members. The fact that family conflict can be transmitted across generations is one of the main factors that increases its prevalence in adolescents and adults. However, there are few studies examining the transmission mechanism of family conflict across three generations. Therefore, in this research, it was examined whether family conflict was transmitted across generations (first generation family conflict → second generation family conflict → third generation family conflict). Additionally, the role of potential mediator variables (second generation family conflict, adolescent positive youth development and adolescent aggression) in the transmission of family conflict from the first generation to the third generation was examined. Just like family conflict, trait anxiety is a common psychological problem across different age groups. The fact that anxiety can be transmitted across generations is one of the factors that increases its prevalence in adolescents and adults. However, there are few studies examining the mechanism of transmission of trait anxiety across three generations. Hence, in this study, it was examined whether trait anxiety was transmitted across generations (first generation trait anxiety → second generation trait anxiety → third generation trait anxiety). Moreover, the role of potential mediator variables (second generation trait anxiety, adolescent positive youth development and adolescent aggression) in the transmission of trait anxiety from the first generation to the third generation was investigated. In this study, Personal Information Form, Trait Anxiety Scale and Family Conflict Scale were used as data collection tools for the participants in the first (grandmother-grandfather) and second (mother and father) generations. For participants in the third generation (adolescents), the Personal Information Form, Trait Anxiety Scale, Family Conflict Scale, Positive Youth Development Scale–Very Short Form and Buss-Perry Aggression Scale were used. Family Conflict Scale was developed within the scope of this research. The Family Conflict Scale was developed on a sample of parents, and its validity and reliability studies were also conducted on a sample of adolescents and grandparents. Thus, the results show that the Family Conflict Scale is a valid and reliable measurement tool that can measure family conflict in samples of adolescents, mothers, fathers, grandmother and grandfather. SPSS 25 and AMOS programs were used to conduct the analysis of the research. As a result of the analyses, the mediating role of secondgeneration family conflict between first-generation family conflict and third-generation family conflict was observed to be significant. In other words, the findings indicated that family conflict is transmitted through generations. Within the scope of the research, there was as significant serial mediating role of second-generation family conflict and positive adolescent development in the relationship between first-generation family conflict and third-generation family conflict. However, the serial mediator role of second-generation family conflict, adolescent positive youth development, and adolescent aggression was found to be significant in the relationship between first-generation family conflict and third-generation family conflict. Then, trait anxiety was examined whether it was transmitted across generations. In the analyses, the mediating role of trait anxiety in the second generation was found to be significant in the relationship between trait anxiety in the first generation and trait anxiety in the third generation. In other words, it was found that trait anxiety is transmitted across generations. After that, it was found that the serial mediation of trait anxiety in the second generation and the positive youth development of the adolescent was significant in the relationship between trait anxiety in the first generation and trait anxiety in the third generation. Finally, the serial mediation of trait anxiety in the second generation, positive youth development of the adolescent, and aggression of the adolescent was found to be significant in the relationship between trait anxiety in the first generation and trait anxiety in the third generation. The findings obtained within the scope of the research were discussed and suggestions were presented to practitioners, researchers and parents
Radiologic and functional results of reconstructive hip surgery performed in patients with cerebral palsy in our clinic and its effects on proximal femoral geometry and acetabulum
No full textAmaç: Serebral palsili (SP) bireylerde nöromüsküler kalça deplasmanı, ayak bileği ekin deformitesinden sonra
ikinci en yaygın anomalidir. Kalça deplasmanı olan hastaların; yaşam kalitesini ve işlevini iyileştirmek amacıyla
koruyucu, rekonstrüktif veya kurtarıcı cerrahi işlemler uygulanmaktadır. Çalışmamızdaki amaç SP’li hastalarda
kalça rekonstrüktif cerrahilerin, proksimal femoral geometri ve asetabuluma etkilerinin kısa ve orta vadedeki
etkilerinin fonksiyonel ve radyolojik olarak değerlendirilmesini amaçladık.
Yöntem: Kliniğimizde Ocak 2013- Ocak 2024 tarihleri arasında serebral palsi tanılı hastaların ameliyatlarının
retrospektif değerlendirilerek kalça rekonstrüktif cerrahisi olan vakaların belirlenmesi planlandı. Dahil edilme
kriterlerimize uygun hastaların verileri sistemden elde edildi. Tüm hastaların ameliyat öncesi ve son
kontrollerinde standardize olarak çekilmiş pelvis ön arka grafileri çalışma kapsamında değerlendirildi. Grafilerde
Reimer migrasyon indeksi (RMI), asetabular indeks (AI), Sharp açısı, merkez kenar açısı (MKA), femur boyunşaft
açısı, femur baş-şaft açısı, medializasyon indeksi (MeI) durumu değerlendirildi. Tüm hastalara fonksiyonel
değerlendirme için fonksiyonel mobilite skalası (FMS) ve ağrı değerlendirilmesi için 10 puanlı VAS uygulandı.
Gruplar arası ve zamana göre karşılaştırmalarda bağımlı örneklem t testi ile genel lineer model tekrarlı ölçümler
testi kullanılmış, p değerinin 0,05’ten küçük olması (p<0,05) istatistiksel olarak anlamlı kabul edilmiştir.
Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 37 hastanın 20’si kadın (%54), 17’si erkekti (%46). Kapsama alınan 37 hastanın
47 kalçası değerlendirildi. Opere edilen 47 kalçanın %51’i sağ, %49’u sol kalçaydı. 37 hastanın son kontrollerinde
en küçüğü 6 yaşında en büyüğü 21 yaşında idi. Ameliyat edilen 24 kalçaya femoral osteotomiye ek olarak pelvik
osteotomi uygulandı. İzole femoral osteotomi yapılan hastalar grup 1, ek olarak pelvik osteotomi uygulanan
hastalar grup 2 olarak belirlendi. Grup 1 yaş ortalaması 14,9 ± 4,3, takip süresi 4,6 ± 2 iken; grup 2 yaş ortalaması
10,7 ± 3,2, takip süresi 3,5 ± 1,2 yıldı. Ameliyat öncesi değerlendirmede Grup 2'nin Grup 1'e kıyasla anlamlı
derecede daha yüksek Reimer Migrasyon İndeksine sahip olduğunu göstermiştir. (p <0,001). Bu, Grup 2'deki
hastaların ameliyat öncesinde daha ileri derecede patolojiye sahip olduğunu düşündürmektedir. Ameliyat sonrası
yapılan değerlendirmede ise, her iki grup arasındaki bu fark azalmış olmakla birlikte, Grup 1'in sonuçları Grup
2'ye göre anlamlı olarak daha iyi düzelme göstermiştir. (p = 0,01). Grup 2, ameliyat öncesi asetabular İndeksi
değerlerinde Grup 1'e göre istatistiksel olarak anlamlı bir yükseklik sergilemiştir (p = 0,004). Ancak, cerrahi
müdahale sonrasında iki grup arasındaki bu farkın önemi kaybolmuş, göstergeler arasındaki fark istatistiksel
olarak anlamsız hale gelmiştir (p = 0,14). İki grup arasında ameliyat öncesi yapılan ölçümlerde, Grup 2 anlamlı
derecede daha yüksek Merkez Kenar açısı değerlerine sahiptir. (p <0,001), bu da daha şiddetli displaziye işaret
eder. Ameliyat sonrası, Grup 1 bu açıda Grup 2'ye kıyasla anlamlı bir iyileşme sergilemiştir. (p = 0,003).
Fonksiyonel skorlama için yapılan fonksiyonel mobilite skalasında (FMS) Grup 1'in Grup 2'ye göre istatistiksel
olarak anlamlı derecede daha iyi performans sergilediğini göstermektedir. Özellikle FMS 500m skalasında elde
edilen p değeri (p = 0,002), Grup 1'in Grup 2'ye göre istatistiksel olarak anlamlı derecede daha iyi performans
sergilediğini göstermektedir. Vas Skoru grup 1’de ameliyat öncesi ort. 6,7 ± 0,9, ameliyat sonrası 1,1 ± 0,9; grup
2’de ameliyat öncesi ort. 8,1 ± 0,9, ameliyat sonrası 2,3 ± 1,2 bulundu.
Sonuç: Çalışmamızın bulguları, kalça rekonstrüktif cerrahilerin, serebral palsili hastalarda kalça deplasmanı ve
çıkıklarının tedavisinde kısa-orta vadede etkinliği ve güvenilirliği konusundaki literatürü desteklemektedir. Kalça
rekonstrüktif cerrahilerinde yaş sınırı literatürde tartışmalı olsa da biz çalışmamızda 8 yaşından önce yapılan
cerrahilerin kısa orta dönemde benzer sonuçlar elde ettiğini gördük. İzole VDRO yapılan grupta her ne kadar
asetabular örtünme sağlansa da ileri asetabular displazisi olan hastalarda pelvik osteotomi de eklenmesini
öneriyoruz.Objective: Neuromuscular hip displacement is the second most common anomaly after ankle joint deformity in
individuals with cerebral palsy (CP). Conservative, reconstructive or salvage surgical procedures are performed
to improve the quality of life and function of patients with hip displacement. The aim of our study was to
evaluate the short and medium term effects of hip reconstructive surgeries on proximal femoral geometry and
acetabulum in patients with CP, both functionally and radiologically.
Method: We planned to retrospectively evaluate the surgeries of patients diagnosed with cerebral palsy between
January 2013 and January 2024 in our clinic to determine the cases with hip reconstructive surgery. The data of
patients who met our inclusion criteria were obtained from the system. Standardized anteroposterior pelvic
radiographs of all patients taken preoperatively and at the last follow-up were evaluated within the scope of the
study. Reimer migration index (RMI), acetabular index (AI), Sharp angle, central margin angle, femoral neckshaft
angle, femoral head-shaft angle, and medialization index (MeI) were evaluated. Functional mobility scale
(FMS) for functional assessment and 10-point VAS for pain assessment were applied to all patients. Dependent
sample t test and general linear model repeated measures test were used for intergroup and time comparisons,
and a p value less than 0.05 (p<0.05) was considered statistically significant.
Results: Of the 37 patients included in the study, 20 were female (54%) and 17 were male (46%). Forty-seven
hips of the 37 patients were evaluated. Of the 47 operated hips, 51% were right hips and 49% were left hips. The
youngest of the 37 patients was 6 years old and the oldest was 21 years old at the last follow-up. Pelvic
osteotomy was performed in addition to femoral osteotomy in 24 operated hips. Patients who underwent
isolated femoral osteotomy were defined as group 1 and patients who underwent pelvic osteotomy were defined
as group 2. The mean age of group 1 was 14.9 ± 4.3 years with a follow-up period of 4.6 ± 2 years, while the
mean age of group 2 was 10.7 ± 3.2 years with a follow-up period of 3.5 ± 1.2 years. Preoperative evaluation
showed that Group 2 had a significantly higher Reimer Migration Index compared to Group 1 (p < 0.001). This
suggests that patients in Group 2 had more advanced pathology preoperatively. In the postoperative evaluation,
the results of Group 1 showed significantly better improvement than Group 2, although this difference between
both groups was reduced (p = 0.01). Group 2 showed a statistically significant higher preoperative acetabular
Index value than Group 1 (p = 0.004). However, after the surgical intervention, the significance of this
difference between the two groups disappeared and the difference between the indicators became statistically
insignificant (p = 0.14). In the preoperative measurements between the two groups, Group 2 had significantly
higher Center Edge angle values (p < 0.001), indicating more severe dysplasia. Postoperatively, Group 1 showed
a significant improvement in this angle compared to Group 2 (p = 0.003).
The functional mobility scale (FMS) for functional scoring shows that Group 1 performed statistically
significantly better than Group 2. In particular, the p value obtained in the FMS 500m scale (p = 0.002) shows
that Group 1 performed statistically significantly better than Group 2. The preoperative mean Vas Score in group
1 was. 6.7 ± 0.9 preoperatively and 1.1 ± 0.9 postoperatively in group 1; preoperative mean in group 2. 8.1 ± 0.9
preoperatively and 2.3 ± 1.2 postoperatively.
Conclusion: The findings of our study support the literature on the short-medium term efficacy and safety of
hip reconstructive surgeries in the treatment of hip displacement and dislocation in patients with cerebral palsy.
Although the age limit for hip reconstructive surgeries is controversial in the literature, we found that surgeries
performed before the age of 8 years achieved similar results in the short-medium term in our study. Although
acetabular coverage was achieved in the isolated VDRO group, we recommend adding pelvic osteotomy in
patients with advanced acetabular dysplasia
The mediating role of FoMO in the relationship between high school students' social media addictions and their loneliness
No full textYüksek Lisans TeziBu araştırmanın amacı lise öğrencilerinin sosyal medya bağımlılığı (SMB) düzeyleri ile yalnızlık düzeyleri arasındaki ilişkileri belirlemek ve gelişmeleri kaçırma korkusunun (GKK) bu ilişkideki aracılık rolünü incelemektir. Araştırmanın örneklemi, uygun örnekleme yöntemiyle oluşturulmuş ve araştırmaya 2022-23 eğitim-öğretim yılında, Konya ilinin Meram ilçesine bağlı çeşitli liselerde öğrenim gören 351'i (%52,8) erkek, 314'ü (%47,2) kadın 665 lise öğrencisi dahil edilmiştir. Araştırmaya katılan gönüllülerin, SMB düzeylerine "Ergenler İçin Sosyal Medya Bağımlılığı Ölçeği", yalnızlık düzeylerine "UCLA Yalnızlık Ölçeği", GKK düzeylerine "Eksik Kalma Korkusu Ölçeği", bazı demografik özelliklerine "Kişisel Bilgi Formu" aracılığıyla erişilmiştir. Araştırma verileri gerekli izinler alınarak, sınıf ortamında yüz yüze toplanmıştır. Veriler SPSS, AMOS programları aracılığıyla çözümlenmiştir. Lise öğrencilerinin SMB, GKK, yalnızlık düzeylerinin cinsiyete ve okul türlerine göre farklılaşma durumu t testi ile, günlük SM kullanım süresine göre farklılaşma durumu ise varyans analizinden (ANOVA) faydalanılarak analiz edilmiştir. Ayrıca SMB, GKK, yalnızlık arasındaki korelasyon ilişkileri Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Katsayısı, yordamsal ilişkiler ise Yapısal Eşitlik Modeli'nden (YEM) elde edilen standardize edilmiş regresyon katsayıları ile ortaya koyulmuştur. SMB ile yalnızlık arasındaki ilişkide GKK'nin aracılık rolünün tespiti için YEM uygulanmış, aracılık etkisinin anlamlılığı bootstrapping tekniği kullanılarak açıklanmıştır. Analiz sonuçlarına göre lise öğrencilerinin SMB ve GKK düzeylerinde cinsiyete göre anlamlı bir farklılığa rastlanmazken, kadınların erkeklere göre anlamlı ölçüde daha yüksek yalnızlık bildirdikleri tespit edilmiştir. Elde edilen bir diğer bulgu, lise öğrencilerinin SMB, GKK, yalnızlık düzeylerinin günlük SM kullanım süresine göre anlamlı farklılar gösterdiği yönündedir. Buna göre günlük yüksek SM kullanım süresi bildiren bireylerin, düşük kullanım bildirenlere göre, GKK ve SMB düzeylerinin anlamlı ölçüde yüksek olduğu, günlük 1-2 saat aralığında SM kullanımı bildiren bireylerin, 4 saat ve üzeri kullanım bildirenlere göre yalnızlık düzeylerinin yüksek olduğu tespit edilmiştir. Analiz sonuçları okul türüne göre değerlendirildiğinde, anadolu lisesi öğrencilerinin, meslek lisesi öğrencilerine göre anlamlı düzeyde daha yüksek yalnızlık yaşadıkları sonucuna ulaşılmıştır. GKK ve SMB düzeylerinde okul türüne göre anlamlı bir farklılık gözlenmemiştir. Araştırma değişkenleri arasındaki korelasyon ilişkileri ele alındığında, SMB-GKK arasında pozitif anlamlı, SMB-Yalnızlık ve GKK-Yalnızlık arasında negatif anlamlı ilişkiler gözlenmiştir. Yürütülen YEM neticesinde, araştırmamızın değişkenleri arasında doğrudan ve dolaylı bazı anlamlı etkileşimler tespit edilmiştir. Buna göre, SMB'nin, GKK'yi pozitif yönde anlamlı, yalnızlığı negatif yönde anlamlı ve GKK'nin yalnızlığı negatif yönde anlamlı olarak yordadığı söylenebilmektedir. Son olarak, GKK'nin SMB ve yalnızlık arasındaki ilişkide kısmi aracılık rolü üstlendiği sonucuna ulaşılmıştır. Buna göre artan SMB'nin yalnızlığı azalttığı, GKK'nin aracılık etkisi devreye girdiğinde SMB'nin yalnızlıkla ilişkisinin bir kısmını GKK üzerinden yürüttüğü sonucuna ulaşılmıştır.The aim of this study is to determine the relationship between high school students' social media addiction (SMA) levels and their loneliness levels and to examine the mediating role of fear of missing out (FoMO) in this relationship. The sample of the study was formed by convenient sampling method and 665 high school students, 351 (52.8%) male and 314 (47.2%) female, studying in various high schools in Meram district of Konya province in the 2022-23 academic year were included in the study.The SMA levels of the volunteers participating in the study were accessed through the "Social Media Addiction Scale for Adolescents", loneliness levels through the "UCLA Loneliness Scale", FoMO on developments through the "Fear of Missing Out Scale", some demographic characteristics through the "Personal Information Form". The research data were collected face-to-face in the classroom environment after obtaining the necessary permissions. The data were analyzed through SPSS and AMOS programs. The differentiation of high school students' SMA, FoMO developments, and loneliness levels according to gender and school types was analyzed using t-test, and the differentiation according to the duration of daily SM use was analyzed using analysis of variance (ANOVA). In addition, the correlation relationships between SMA, FoMO, and loneliness were revealed by Pearson Product Moment Correlation Coefficient, and the predictive relationships were revealed by the standardized regression coefficients obtained from the Structural Equation Model (SEM). SEM was applied to determine the mediating role of FoMO developments in the relationship between SMA and loneliness, and the significance of the mediation effect was explained using bootstrapping technique. According to the results of the analysis, no significant difference was found in high school students' SMA and FoMO on developments according to gender, while females reported significantly higher levels of loneliness than males. Another finding is that high school students' SMA, FoMO on developments, and loneliness levels show significant differences according to the duration of daily SM use. Accordingly, it was found that individuals who reported high daily SM usage time had significantly higher levels of FoMO developments and SMA compared to those who reported low usage, and individuals who reported daily SM usage in the range of 1-2 hours had higher levels of loneliness than those who reported daily SM usage of 4 hours or more. When the results of the analysis were evaluated according to school type, it was concluded that Anatolian high school students experienced significantly higher levels of loneliness than vocational high school students. No significant difference was observed in the levels of FoMO and SMA according to school type When the correlation relationships between the research variables were analyzed, positive significant relationships were observed between SMA and FoMO on developments, while negative significant relationships were observed between SMA and loneliness and FoMO on developments and loneliness. As a result of the SEM, some significant direct and indirect interactions between the variables of our study were identified. Accordingly, it can be said that SMA predicts FoMO on developments significantly in a positive direction, loneliness significantly in a negative direction, and FoMO on developments significantly predicts loneliness negatively. Finally, it was concluded that the FoMO on developments played a partial mediating role in the relationship between SMA and loneliness. Accordingly, it was concluded that increasing SMA decreases loneliness, and when the mediating effect of the FoMO is activated, SMA mediates part of the relationship between SMA and loneliness through the FoMO
Study of knowledge and proficiency of primary school teachers in music teaching
Get PDFYüksek Lisans TeziBu araştırma, sınıf öğretmenlerinin lisans eğitimleri sırasında almış oldukları müzik eğitiminin ilkokullardaki müzik dersi kapsamında yeterli düzeyde kullanılıp kullanılmadığının tespit edilmesi amaçlanarak yapılmıştır. Ayrıca sınıf öğretmenlerinin müzik ile ilgili eğitim öğretim süreçlerinde öğrencilerin müzik dersindeki yeteneklerini fark edebilmesi ve bu alanda varsa eksikliklerini görüp kendilerini geliştirme fırsatı oluşturması açısından önem taşımaktadır. Araştırma, genel tarama modeli kullanılarak yapılmıştır. Tarama modeli araştırmaları var olan durumun ortaya çıkarılması için kullanılan araştırma modeli olarak sıklıkla kullanılan bir modeldir. Ayrıca var olan durumu tüm yönleri ile ortaya çıkarıp inceleyebilmek için karma yöntem kullanılarak nicel ve nitel veriler birlikte değerlendirilerek açıklanmıştır. Araştırmada veri toplama işleminde Google Formlar aracılığı ile iletilmiş 44 likert tipi soru ve 5 tane açık uçlu soru ile hazırlanan anket formu kullanılmıştır. Araştırmada, Şırnak ili Cizre ilçesinde görev yapan sınıf öğretmenlerinin müzik öğretimine ilişkin alan bilgileri ve yeterlilikleri incelenmiştir. Araştırmaya ilkokulda görev yapan 1. 2. 3. ve 4. Sınıfların dersine giren 245 sınıf öğretmeni katılmıştır. Veriler SPSS 25.0 istatistik paket programıyla analiz edilmiştir. Ankette kullanılan açık uçlu 5 soruda ise betimsel analiz yapılmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre sınıf öğretmenlerinin; belirli gün ve haftaların anlamına uygun müzik seçme, genel olarak farklı müzik türlerini ayırt edebilme, istiklal marşını doğru söyleyebilme konularında kendilerine güvenmekte oldukları tespit edilmiştir. Öğretmenlerin genel olarak solfej ve bona yapabilme, nota sürelerini bilme, müzik işaret ve terimleri ile ilgili bilgi düzeylerine, müzikte hız terimleri ile ilgili bilgi düzeylerine, müzik dersinde kullanılabilecek çalgılardan en az birini çalabileceklerine, ilk kez karşılaştıkları ezgiyi sahip oldukları çalgılarla çalabilme yeterliliklerine kendilerini yetkin hissetmedikleri tespit edilmiştir. Öğretmenlerin büyük bir çoğunluğunun müzik derslerini internet kaynaklarında olan sesli ve görsel materyali kullanarak yaptığı ve öğrencilerin istek ilgi ve düzeylerine göre ders planlaması yaparak ders işlediği tespit edilmiştir. Bu sonuçlar göz önünde bulundurularak; sınıf öğretmenlerin müzik alanında yetkinliklerinin artırılabilmesi ve müzik öğretimi yeterliliklerinin yüksek seviyelere çıkartılabilmesi için milli eğitimde hizmet içi eğitim çalışmaları yapılması ve sınıf öğretmenliği lisans eğitiminde yer alan müzik dersinin içeriği ve yükümlülüğünün yeniden düzenlenmesi önerilmektedir. Ayrıca yapılabilecek olan yeni bir düzenleme ile eğitimin her seviyesinde müzik derslerinin alan uzmanı branş öğretmeleri tarafından yürütülmesi gerektiği önerilmektedir.In this study, it is aimed to determine whether the music education that classroom teachers received during their undergraduate education is used sufficiently within the scope of music lessons in primary schools. In addition, it is important for classroom teachers to be able to recognize students' talents in music lessons in music-related education and training processes and to see their deficiencies, if any, in this field and to create an opportunity to improve themselves. The research was conducted using the general survey model. Survey model research is a model that is frequently used as a research model used to reveal the existing situation. In addition, in order to reveal and examine the existing situation in all aspects, mixed method was used and quantitative and qualitative data were evaluated and explained together. In the data collection process, a questionnaire form prepared with 44 Likert-type questions and 5 open-ended questions transmitted via Google Forms was used. In the study, the field knowledge and competencies of classroom teachers working in Cizre district of Şırnak province regarding music teaching were examined. A total of 245 primary school teachers who teach 1st, 2nd, 3rd and 4th grades participated in the study. The data were analyzed with SPSS 25.0 statistical package program. The 5 open-ended questions used in the questionnaire were analyzed descriptively. According to the results of the research, it was determined that classroom teachers were confident in choosing music appropriate to the meaning of certain days and weeks, distinguishing different types of music in general, and singing the national anthem correctly. It has been determined that teachers generally do not feel competent in solfege and bona, knowing note durations, knowledge levels about music signs and terms, knowledge levels about speed terms in music, playing at least one of the instruments that can be used in music lessons, and playing the melody they encounter for the first time with the instruments they have. It was determined that the majority of the teachers conduct music lessons by using audio and visual materials available on internet resources and teach lessons by making lesson planning according to students' interests and levels. Considering these results, it is suggested that in order to increase the competencies of classroom teachers in the field of music and to raise their music teaching competencies to high levels, in-service training studies should be carried out in national education and the content and obligation of the music course in the undergraduate education of classroom teachers should be reorganized. In addition, it is suggested that music courses at all levels of education should be carried out by branch teachers who are experts in the field with a new regulation that can be made