Necmettin Erbakan University Institutional Repository
Not a member yet
18430 research outputs found
Sort by
A psycho-sociological comparison of religious and secular morality
Get PDFYüksek Lisans TeziBu araştırma, dini ve seküler ahlak anlayışlarını sosyolojik metodoloji doğrultusunda karşılaştırmayı amaçlamaktadır. Çalışmada, ahlaki normların oluşumunda dinin ve seküler düşüncenin etkileri bilimsel bir çerçevede ele alınarak, her iki ahlak sisteminin birey ve toplum üzerindeki işlevleri, motivasyon kaynakları, bağlayıcılığı ve dayandıkları değer temelleri analiz edilmiştir. Ahlakın kaynağı, bireysel davranışları yönlendirme gücü ve toplumsal düzenin inşasındaki rolü gibi temel temalar üzerinden, dini ve seküler ahlak sistemleri arasındaki benzerlikler ve farklılıklar ortaya konulmuştur. Araştırma yöntemi bakımından çalışma, zamana göre “kesitsel”, amacı açısından “keşfedici” ve “betimleyici”, veri türü yönünden ise “nitel” bir araştırmadır.This research aims to compare religious and secular moral understandings in line with sociological methodology. In the study, the effects of religion and secular thought on the formation of moral norms are discussed in a scientific framework, and the functions of both moral systems on the individual and society, their motivation sources, their binding nature and the value bases on which they are based are analyzed. The similarities and differences between religious and secular moral systems are revealed through basic themes such as the source of morality, its power to guide individual behavior and its role in the construction of social order. In terms of research methodology, the study is “cross-sectional” in terms of time, “exploratory” and “descriptive” in terms of purpose, and “qualitative” in terms of data type
The place and function of German literature in Turkish secondary education Literature courses in the 70s
Get PDFYüksek Lisans TeziBu araştırmada, 1970‟li yıllarda lise Edebiyat ders kitaplarında Alman edebiyatı metinlerinin yeri ve değerler açısından içeriğinin incelenmesi amaçlanmıştır. Literatürü incelediğimizde ders kitaplarının değer eğitimi ve içerdiği değer türleri açısından incelendiği görülmektedir. Fakat bu kitaplar genellikle son 10 yılda ve ilköğretim seviyesindeki kitaplarda incelenmiştir. Ortaöğretim düzeyinde değer eğitiminin önemi ve gerekliliği yadsınamaz bir gerçektir. Çalışmamızda taradığımız tüm Alman edebiyatı klasik eserleri günümüzde de, 70‟li yıllarda da kitaplarda yer almaktadır. O döneme yönelik çalışmanın yapılmamış olması, bu anlamda bir boşluk olduğunu göstermiş ve bizi araştırmaya sevk etmiştir. Araştırma verileri "Batı Edebiyatından Seçme Metinler" (1975), "Türk Dili ve Edebiyatı" Lise 1,2,3 (Özdemir SARICA, Mahir ÜNLÜ, Ömer ÖZCAN), "Örnekleriyle Türk ve Batı Edebiyatı" Lise 1,2,3 (Suut Kemal YETKİN, Sıdıka ARIKAN), "Türk Dili ve Edebiyatı" Lise 1,2,3 ( Mustafa Nihat ÖZÖN, Kemal DEMİRAY), "Edebiyat" Lise 1,2,3 (Mehmet KAPLAN), "Metinlerle Türk ve Batı Edebiyatı" Lise 1,2,3 (Nihad Sami BANARLI) kitaplarından tarama modeli ile elde edilmiştir. Çalışmamızda "Schwartz Değerler Sınıflaması" ölçeği kullanılmıştır. Schwartz değerler sınıflaması 10 değer türü ve 56 alt değerden oluşmaktadır. Elde edilen bulgulara göre Alman edebiyatı metinlerinde en fazla "Evrensellik" değer türünün "Doğa ile bütünleşmek" alt değeri tespit edilmiştir. Bunu "Olgun sevgi" ve "Sosyal düzen" değerleri takip etmektedir. En az ise "Zenginlik" ve "Kendini kontrol etmek" değerleri tespit edilmiştir. Lise öğrencilerinin, okudukları metinlerin duygu ve düşünce dünyalarını etkilediği düşünülürse eserlerin içerdiği değerler anlam kazanmaktadır. Kitaplarda Alman edebi metinlerinin yoğunluğu, Fransız ve Yunan edebi metinlerinden sonra üçüncü sırada gelmektedir. 70‟li yıllarda yabancı ülkeler ile ilişkilerimiz düşünülünce öncelikle Fransa sonra Almanya akla gelmektedir. Dönemin politik ve ekonomik şartlarının sonucu olarak eğitim sistemi içerisindeki yabancı eserlerin sayısı da değişkenlik göstermektedir. Dilimize çeviri yoluyla kazandırılan yabancı eserler de bu ilişkilerin bir sonucudur.This study aims to examine the presence and content of German literature texts in high school literature textbooks from the 1970s in terms of values. A rewiew of the literature reveals that textbooks have been analyzed in terms of values education and the types of values they include. However, such studies have generally focused on textbooks from the last decade and at the primary education level. The importance and necessity of values education at the secondary education level are undeniable. In our study, we found that all the German literary classics we reviewed are included in textbooks both today and in the 1970s. The lack of prior reserch on this period indicates a gap in the field, which has motivated us to conduct this study. Research data: "Selected Texts from Western Literature" (1975), "Turkish Language and Literature" High School 1,2,3 (Özdemir SARICA, Mahir ÜNLÜ, Ömer ÖZCAN), "Turkish and Western Literature with Examples" High School 1,2,3 (Suut Kemal YETKĠN, Sıdıka ARIKAN), "Turkish Language and Literature" High School 1,2,3 (Mustafa Nihat ÖZÖN, Kemal DEMĠRAY), "Literature" High School 1,2,3 (Mehmet KAPLAN), "Turkish and Western Literature with Texts" High School 1,2,3 (Nihad Sami BANARLI) books were obtained by scanning model. In our study, the "Schwartz Value Classification" scale was used. The Schwartz Value Classification consists of 10 value types and 56 sub-values. According to the findings, the most prominent value type idendified in German literary texts was "Universalism", specifically the sub-value "Unity with Nature". This was followed by the values of "Mature Love" and "Social Order". The least identified values were "Wealth" and "Self-control". Considering that the texts students read influence their emotional and intellectual world, the values embeddedin these works gain significance. In the textbooks, German literary texts rank third in prominence after French and then Greek literary texts When considering Türkiye‟s relations with foreign countries in the 1970s, France and Germany come mind. As a result of the political and economic conditions of the time, the number of foreign Works included in the education system varied. Foreign works introduced into Turkish through translation also reflect the nature of these international relations. Foreign works introduced into Turkish through translations are also a result of these relations
The effect of flipped learning model on 7th grade students' motivation and digital literacy towards science education
Get PDFYüksek Lisans TeziBu çalışmanın amacı, yedinci sınıf fen bilimleri dersi “Işığın Madde ile Etkileşimi” ünitesinin öğretiminde ters yüz öğrenme modelinin, öğrencilerin fen bilimleri dersine yönelik motivasyonları ve dijital okuryazarlık üzerindeki etkisini incelemektedir. Günümüzde dijital araçların eğitim sürecinde kullanımı giderek önem kazanmaktadır. Bu doğrultuda, öğrencilerin öğrenme süreçlerinde daha aktif hale gelmelerine olanak tanıyan ters yüz öğrenme modeli, yenilikçi yaklaşımlardan bir tanesi olarak değerlendirilmektedir. Bu araştırmada, ters yüz öğrenme modelinin öğrencilerin motivasyonlarını artırıp artırmadığı ve dijital okuryazarlıklarını geliştirme potansiyeli taşıyıp taşımadığı incelenmiştir. Araştırmada, nicel araştırma yöntemlerinden ön test-son test kontrol gruplu yarı deneysel desen kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubu, 2023-2024 eğitim öğretim yılı bahar döneminde Ankara ilinde bir devlet ortaokulunda öğrenim gören 47 yedinci sınıf öğrencisinden oluşmaktadır. Çalışma, 23 öğrencinin yer aldığı deney grubu ve 24 öğrencinin bulunduğu kontrol grubu olmak üzere iki grup halinde yürütülmüştür. Dersler, deney grubunda ters yüz öğrenme modeliyle yürütülürken, kontrol grubuyla mevcut fen bilimleri öğretim programı uygulanmıştır. Araştırma da veri toplama aracı olarak, öğrencilerin dijital okuryazarlıklarını ölçmek için “Dijital Okuryazarlık Ölçeği” ve fen bilimleri dersine yönelik motivasyonu ölçmek için “Fen Eğitiminde Motivasyon Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin analizi SPSS 29 programı ile gerçekleştirilmiş, ölçeklerin normallik ve homojenlik varsayımlarını sağlaması sonucunda parametrik testlerden bağımlı ve bağımsız örneklem t-testleri uygulanmıştır. Araştırmanın başlangıcında her iki gruba da ölçekler uygulanmış ve gruplar arasında anlamlı bir fark olmadığı tespit edilmiştir. Araştırma sonunda elde edilen bulgular, ters yüz öğrenme modelinin kullanıldığı deney grubundaki öğrencilerin fen bilimleri dersine yönelik motivasyonlarının kontrol grubuna kıyasla daha yüksek olduğunu göstermektedir. Bununla birlikte, dijital okuryazarlık düzeyinde deney grubunun ortalama puanında artış gözlemlenmesine rağmen, bu artış istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık oluşturmamıştır. Sonuç olarak, ters yüz öğrenme modelinin öğrencilerin fen bilimleri dersine yönelik motivasyonlarını olumlu yönde etkilediği, ancak dijital okuryazarlık becerileri üzerinde belirgin bir etkiye sahip olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Bu sonuçlar, ters yüz öğrenme modelinin motivasyon artırıcı bir yöntem olarak etkili olabileceğini göstermektedir.The purpose of this study is to examine the effect of the flipped learning model on students' motivation towards science and digital literacy in the teaching of the "Interaction of Light with Matter" unit in the seventhgrade science course. Today, the use of digital tools in the educational process is increasingly gaining importance. In this direction, the flipped learning model, which allows students to become more active in their learning processes, is considered as one of the innovative approaches. In this study, it was examined whether the flipped learning model increases students' motivation and has the potential to develop their digital literacy. In the study, a quasi-experimental design with a pre-test-post-test control group, which is one of the quantitative research methods, was used. The study group consists of 47 seventh-grade students studying at a state secondary school in Ankara in the spring semester of the 2023-2024 academic year. The study was conducted in two groups: an experimental group with 23 students and a control group with 24 students. The lessons were conducted with the flipped learning model in the experimental group, while the current science curriculum was applied to the control group. In the study, the “Digital Literacy Scale” was used to measure students’ digital literacy and the “Motivation Scale in Science Education” was used to measure motivation towards science lessons as data collection tools. The data were analyzed with the SPSS 29 program, and dependent and independent t-tests were applied as a result of the scales providing normality and homogeneity assumptions. At the beginning of the study, scales were applied to both groups and it was determined that there was no significant difference between the groups. The findings obtained at the end of the study show that the students in the experimental group, where the flipped learning model was used, had higher motivation towards science lessons compared to the control group. Although an increase was observed in the average score of the experimental group at the level of digital literacy, this increase did not create a statistically significant difference. As a result, it was concluded that the flipped learning model positively affected students' motivation towards science lessons but did not have a significant effect on digital literacy skills. These results show that the flipped learning model can be effective as a motivation-enhancing method
Evaluation of the attitudes and behaviours of physicians working in public hospitals in Konya province regarding phytotherapy
Get PDFYüksek Lisans TeziFitoterapi, ülkemizde ve dünyada en çok tercih edilen Geleneksel ve Tamamlayıcı Tıp Uygulamalarından biridir. Bitkisel ürünlerin doğal olması nedeniyle etkili ve güvenli olduğu algısına karşın, bu ürünlerin kullanımı istenmeyen etkiler ve ilaç etkileşimlerine neden olmaktadır. Ülkemizde son yıllarda hekimlerin fitoterapi uygulamalarına olan ilgisinin arttığı görülmektedir. Bu çalışmada, hekimlerin fitoterapiye ilişkin tutum ve davranışlarının cinsiyet, branş, akademik unvan, çalışma yılı, il merkezi ve ilçe merkezinde çalışma ve fitoterapi eğitimi alıp almama durumlarına göre değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Çalışmada, katılımcıların sosyodemografik özellikleri, fitoterapiye ilişkin tutum ve davranışlarını içeren 29 soruluk anket kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini Konya ilinin merkez ve ilçelerinde faaliyet gösteren toplam 27 kamu hastanesinde çalışan asistan, pratisyen, uzman doktor, yan dal uzmanı, doçent ve profesörler oluşturmuştur. Araştırmanın örneklemi 191 kişi olarak hesaplanmıştır. Toplam 224 kişi anketi yanıtlamıştır. Çalışama Ağustos-Aralık 2024 tarihleri arasında yapılmıştır. Veriler SPSS 29.0 bilgisayar programına girilmiş, analizler Kolmogorov Smirnov testi ile yapılmıştır. Sayısal verilerin karşılaştırılmasında student t testi, kategorik verilerin karşılaştırılmasında Ki kare testi kullanılmıştır. Tüm karşılaştırmalarda p<0,05 anlamlılık düzeyi olarak kabul edilmiştir. Çalışmamızda, hekimlerin fitoterapiye ilişkin tutum ve davranışlarının cinsiyete göre değiştiği görülmüştür. Kadınların fitoterapiye yaklaşımı daha olumludur. Çalışma yılına göre ise; daha az hekimlik tecrübesi olanlar kendisi ve ailesi için fitoterapi ürünlerini daha az tercih etmektedir. Pratisyen ve asistanlar diğer gruplara göre kıyasla tıp fakültesi eğitiminde fitoterapi derslerini olması gerektiği fikrine daha az katılmaktadır. Anamnezde dahili branşların fitoterapi ürünü kullanımını sorgulama oranları cerrahi branşlara göre daha yüksek bulunmuştur. Çalışmamızda fitoterapi eğimi olan ve olmayan grup da kıyaslanmış; eğitim olmayanlar fitoterapiyi plasebo olarak gördüklerini belirtmişlerdir. Aynı zamanda bu grup, bilgi düzeyini yetersiz bulmakta ve kişisel kullanımda fitoterapi ürünlerini daha az tercih etmektedir. İl merkezinde çalışan hekimlerden fitoterapi eğitim almak isteyenlerin oranı ilçelerde görev yapanlara göre daha azdır ve bu grup kendisi ve ailesi için de fitoterapi ürünlerini daha az tercih etmektedir. Çalışmamız sonucunda, hekimlerin fitoterapiye ilişkin tutum ve davranışlarının cinsiyet, branş, unvan, çalışma yılı, daha önceden fitoterapi eğitimi alıp almama, il veya ilçe merkezinde çalışma durumuna göre değiştiği görülmüştür. Fitoterapinin güvenli ve etkili kullanımı için hekimlerin bu konudaki farkındalıklarının artırılması gerekmektedir. Bunun için de mezuniyet öncesi ve sonrası eğitimler yapılmalıdır. Fitoterapi hakkında yasal düzenlemeler ve bilimsel çalışmalar artırılmalıdır.Phytotherapy is one of the most preferred Traditional and Complementary Medicine Practices in our country and in the world. Despite the perception that herbal products are effective and safe because they are natural, the use of these products causes unwanted effects and drug interactions. In recent years, physicians' interest in phytotherapy applications has increased in our country. In this study, it was aimed to evaluate the attitudes and behaviors of physicians towards phytotherapy according to gender, branch, academic title, years of employment, working in a central and district center, and whether they received phytotherapy training or not. In the study, a 29-question questionnaire including sociodemographic characteristics, attitudes and behaviors of the participants regarding phytotherapy was used. The population of the study consisted of assistants, general practitioners, specialist doctors, subspecialists, associate professors and professors working in a total of 27 public hospitals operating in the center and districts of Konya province. The sample of the study was calculated as 191 people. A total of 224 people responded to the questionnaire. The study was conducted between August and December 2024. The data were entered into the SPSS 29.0 computer program and analyzed using the Kolmogorov Smirnov test. Student t test was used to compare numerical data and chi-square test was used to compare categorical data. In all comparisons, p<0.05 was accepted as significance level. In our study, physicians' attitudes and behaviors towards phytotherapy varied according to gender. Women have a more positive attitude towards phytotherapy. According to years of practice, those with less experience in medicine preferred phytotherapy products less for themselves and their families. General practitioners and residents were less likely than other groups to agree that phytotherapy courses should be included in medical school education. The rates of questioning the use of phytotherapy products in the anamnesis of internal branches were found to be higher than surgical branches. In our study, the group with and without phytotherapy training was also compared; those without training reported that they considered phytotherapy as a placebo. At the same time, this group found the level of knowledge inadequate and preferred phytotherapy products less for personal use. Among physicians working in the provincial center, the rate of those who want to receive phytotherapy training is lower than those working in the districts, and this group prefers phytotherapy products less for themselves and their families. As a result of our study, it was observed that physicians' attitudes and behaviors towards phytotherapy varied according to gender, branch, title, years of employment, whether they had received phytotherapy training before or not, and whether they worked in a province or district center. For the safe and effective use of phytotherapy, physicians' awareness on this subject should be increased. For this, pre- and post-graduate trainings should be organized. Legal regulations and scientific studies on phytotherapy should be increased
The reflection of economic crises on social memory
Get PDFDoktora Teziİktisadi krizleri sosyolojik bir perspektifle analiz etmeyi hedefleyen bu çalışma, krizlerin toplumsal hafızadaki yansımalarını konu edinmektedir. Türkiye’de yaşanan iktisadi krizlerin ekonomik ya da politik etkilerinden ziyade toplumsal ve kültürel etkilerine odaklanmakta ve bunu hafızaya yansımaları üzerinde anlaşılmasını hedeflemektedir. Teorik bir çalışma olan bu tez, iktisadi krizleri tarihsel olarak anlamaya imkân sağlayacak dokümanların analizi ve krizlerin toplumsal hafızada nasıl şekillendiğinin gözlemlenmesi üzerine kurulmuştur. Çalışma bu bağlamda, tarihsel ve sosyolojik yaklaşımla gerçekleştirilmiştir. Krizlerin toplumsal hafızaya yansıması mekân, anlatı, bedensel pratik ve dil parametreleri üzerinden ele alınarak tematik kavramsallaştırmalarla analiz edilmiştir. Bu analizler etrafında geliştirilen çerçevede kriz dönemlerinde bazı unsurların sembol haline getirilerek hatırlatıldığı bazı unsurların ise unutturulduğu sonucuna varılmıştır. Böylece tez, kriz olgusunun sosyolojik olarak anlaşılmasına katkı sağlarken hafızanın da kriz süreçlerindeki inşa edici rolünü ortaya koymaktadır.This study, which aims to analyze economic crises from a sociological perspective, focuses on the reflections of crises in social memory. It focuses on the social and cultural effects of economic crises in Turkey rather than their economic or political effects and aims to understand their reflections on memory. This thesis, which is a theoretical study, is based on the analysis of documents that will enable a historical understanding of economic crises and the observation of how crises are shaped in social memory. In this context, the study was conducted with a historical and sociological approach. The reflection of crises on social memory has been analyzed through thematic conceptualizations based on the parameters of space, narrative, bodily practice and language. In the framework developed around these analyses, it is concluded that some elements are reminded by turning them into symbols in times of crisis, while others are forgotten. Thus, the thesis contributes to the sociological understanding of the crisis phenomenon and reveals the constructive role of memory in crisis processes
The effect of preserving unsupported oblique ridges on the fracture resistance of endodontically treated maxillary molar teeth
No full textBu tez çalışmasının amacı, mezial-oksüzal-distal (MOD) kaviteli endodontik olarak tedavi
edilmiş üst birinci molar dişlerde, dentin desteği olmayan oblik sırtın korunmasının veya restorasyonda
fiberle güçlendirilmiş bir materyal olan Ribbond kullanımının, dişlerin kırılma dayanımı üzerindeki
etkisini araştırmaktır.
Bu çalışmada benzer anatomik özelliklere sahip toplam 65 adet çekilmiş insan üst birinci molar
dişi kullanılmıştır. Dişler rastgele olarak bir kontrol grubu (n=5) ve üç deney grubuna (n=20) ayrılmıştır.
Deney grupları, kavite tasarımına (oblik sırtın korunduğu ve korunmadığı) ve restoratif tedavi
yaklaşımına (kompozit rezin veya Ribbond ile güçlendirilmiş kompozit) göre oluşturulmuştur. Grup 1:
Oblik sırtın korunduğu MOD kavite, kompozit rezin ile restore edilmiştir; Grup 2: Oblik sırtın
korunmadığı MOD kavite, kompozit rezin ile restore edilmiştir; Grup 3: Oblik sırtın korunmadığı MOD
kavite, Ribbond ve kompozit rezin ile restore edilmiştir. Sağlam dişler kontrol grubunu oluşturmuştur.
Tüm dişlere standart endodontik tedavi uygulanmış, ardından uygun restoratif işlemler
gerçekleştirilmiştir. Her örneğe 45° açıyla uygulanan kompresif kuvvet ile kırılma dayanımı
ölçülmüştür. Veriler tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ve post hoc Bonferroni testi ile analiz
edilmiştir (anlamlılık düzeyi p<0,05). Kırık tipleri restore edilebilir ve restore edilemez olarak
sınıflandırılmıştır.
Kontrol grubu en yüksek kırılma dayanımını göstermiştir (p<0,05). Deney grupları arasında
istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur. Grup 3 (Ribbond ile güçlendirilmiş grup) deney grupları
arasında en yüksek kırılma dayanımını sergilerken, Grup 2 en düşük değeri göstermiştir (p<0,05). Oblik
sırtın korunduğu ve kompozit rezinle restore edilen MOD kavite (Grup 1), ara bir sonuç vermiştir. Grup
3’teki kırıkların çoğu restore edilebilir olarak sınıflandırılmıştır.
Bu çalışmanın sonuçları, oblik sırtın korunmasının ve Ribbond kullanımının, MOD kavite
bulunan endodontik tedavili dişlerin kırılma dayanımını anlamlı şekilde artırdığını göstermektedir.
Oblik sırtı korumayı amaçlayan kavite tasarımları ile birlikte Ribbond ile güçlendirilmiş restorasyonlar,
endodontik olarak tedavi edilmiş üst molar dişlerin uzun dönem dayanıklılığını artırmak için etkili klinik
yaklaşımlar olarak değerlendirilebilirThe aim of this thesis study was to investigate the effect of preserving the oblique ridge without
dentin support or the use of a fiber-reinforced material-Ribbond in the restoration on the fracture
resistance of endodontically treated maxillary first molars with mesial-occlusal-distal (MOD) cavities.
A total of 65 extracted human maxillary first molar with similar anatomical characteristics
were used in this study. Teeth were randomly divided into one control group (n=5) and three
experimental groups (n=20). The experimental groups were established based on cavity design (with or
without preserved oblique ridge) and restorative approach (composite resin or Ribbond-reinforced
composite). Group 1: MOD cavity with preserved oblique ridge, restored with composite resin; Group
2: MOD cavity without preserved oblique ridge, restored with composite resin; Group 3: MOD cavity
without preserved oblique ridge, restored with Ribbond and composite resin. Intact teeth were used as
the control group. All teeth underwent standardized endodontic treatment, followed by appropriate
restorative procedures. Each specimen was then subjected to a compressive force applied at a 45° angle
to measure fracture resistance. Data were statistically analyzed using one-way ANOVA and the post
hoc Bonferroni test, with the significance level set at p<0.05. Fracture types were classified as either
restorable or non-restorable.
The control group showed the highest fracture resistance compared to the experimental groups
(p<0.05). There was a statistically significant difference among the experimental groups. Group 3
exhibited the highest fracture resistance, whereas Group 2 showed the lowest between experimental
groups (p<0.05). The MOD cavity with a preserved oblique ridge, restored with composite resin (Group
1), demonstrated intermediate results. The majority of fractures in Group 3 (Ribbond-reinforced group)
were classified as restorable.
The results showed that both the preservation of the oblique ridge and the use of Ribbond
significantly increased the fracture resistance of endodontically treated teeth with MOD cavities. Cavity
designs that aim to preserve the oblique ridge, combined with Ribbond-reinforced restorations, may be
considered effective clinical approaches to enhance the long-term durability of endodontically treated
maxillary molars
Two religious movements of the Hanafi school in the Indian subcontinent: Deobandism and Barelvism
Get PDFDoktora TeziBu çalışma, Hint Alt Kıtası’ndaki Hanefi mezhebine mensup iki dini hareketin–Diyobendilik ve Barelvilik–tarihsel gelişimini, temel öğretilerini ve toplumsal etkilerini incelemektedir. Çalışma, her iki hareketin de İslam dünyasında önemli bir yere sahip olmasına rağmen, farklı teolojik ve pratik anlayışlarla şekillendiğini vurgulamaktadır. Diyobendilik, 19. yüzyılın ortalarında Hindistan'ın Diyobend kasabasında kurulan ve özellikle geleneksel İslam öğretilerine sıkı sıkıya bağlı kalmayı savunan bir hareket olarak ortaya çıkmıştır. Diyobendilik, eğitimde modernleşmeye karşı durarak, klasik İslami ilimlerin öğretilmesine ve İslam’ın saf biçiminin korunmasına odaklanmıştır. Hareketin kurucuları, Hindistan’daki İngiliz egemenliğine karşı dini bir direniş olarak, İslami kimliğin ve Hanefi mezhebinin korunması gerektiğini savunmuşlardır. Barelvilik ise, 19. yüzyılda Hindistan’da ortaya çıkan ve özellikle tasavvufî öğretileri ön plana çıkaran bir diğer dini harekettir. Barelvi hareketi, İslam’ın ruhani yönüne daha fazla vurgu yaparak, peygamber sevgisi, zikir ve tasavvufî pratiklerin toplumsal yaşamda önemli bir yer tutması gerektiğini savunmuştur. Barelvilik, aynı zamanda Sünni İslam’ın geleneksel değerlerini savunmuş, Diyobendilik ile bazı teolojik çatışmalar yaşamıştır. Bu tez, Diyobendilik ve Barelvilik arasındaki temel farklılıkları, her iki hareketin dini düşünce dünyasını şekillendiren anahtar figürleri, toplumsal etkilerini ve günümüzdeki varlıklarını detaylı bir şekilde inceleyecektir. Ayrıca, bu iki hareketin Hint Alt Kıtası’nda İslam’ın geleceği üzerindeki etkilerine dair bir analiz sunulacaktır. Çalışma, hem tarihsel bir bakış açısı sunmakta hem de modern dönemde bu hareketlerin dinamiklerini anlamaya yönelik yeni bir perspektif geliştirmektedir.This study examines the historical development, fundamental teachings, and societal impacts of two religious movements of the Hanafi school in the Indian Subcontinent: Deobandism and Barelvism. While both movements hold significant places in the Islamic world, the study emphasizes that they have been shaped by distinct theological and practical understandings. Deobandism emerged in the mid-19th century in the town of Deoband, India, as a movement that strongly advocated for adherence to traditional Islamic teachings. Deobandism resisted modernity in education, focusing on the teaching of classical Islamic sciences and the preservation of Islam in its purest form. The founders of the movement argued that the preservation of Islamic identity and the Hanafi school was essential in the face of British colonial rule in India. Barelvism, on the other hand, was another religious movement that emerged in India in the 19th century, emphasizing Sufi teachings. The Barelvi movement placed greater emphasis on the spiritual aspects of Islam, advocating for the love of the Prophet, dhikr (remembrance), and the significance of Sufi practices in social life. Barelvism also defended traditional Sunni Islamic values and had theological conflicts with Deobandism. This thesis will explore the key differences between Deobandism and Barelvism, key figures who shaped the religious thought of each movement, their social impacts, and their contemporary relevance. Additionally, the study will provide an analysis of the influence these movements have had on the future of Islam in the Indian Subcontinent. The research offers both a historical perspective and a fresh approach to understanding the dynamics of these movements in the modern era
Determining the frequency of association of os coxae parameters used in gender estimation
No full textYüksek Lisans TeziÇalışmanın amacı, cinsiyet tahmini için güvenilir bir anatomik yapı olarak kabul edilen os coxae ile ilgili bilgileri derlemek ve anatomi laboratuvarında bulunan tek taraflı os coxae’ların cinsiyet tayinini sağlamak ve etiketlemektir. Bu çalışma, Necmettin Erbakan Üniversitesi “İlaç ve Tıbbi Cihaz Dışı Araştırmalar Etik Kurulu” nun onayı (Onay sayısı:2024/4811) ile Tıp Fakültesi Anatomi Anabilim Dalı kemik koleksiyonunda bulunan yetişkin bireylere ait os coxae’lar üzerinde gerçekleştirildi. Bütünlüğü bozulmuş-kırık kemikler (10 adet) dışlandı ve 40 adet os coxae çalışmaya dahil edildi. Yedi adet morfolojik (crista phallica, sulcus preauricularis, facies auricularis kabarıklığı, foramen obturatum şekli, foramen obturatum tuberkülü, tuberculum ilacum belirginliği) ve 12 adet morfometrik (os coxae yükseklik-genişlik; facies auricularis uzunluk-1, uzunluk-2, açı; symphysis pubica yükseklik-genişlik; inc. ischiadica major genişlik, derinlik, açı; acetabulum vertikal-transvers çap) parametre belirlendi. Morfolojik değerlendirme gözlemsel, morfometrik ölçümler dijital kumpas ve gonyometre ile yapıldı. Yedi morfolojik parametrenin cinsiyet tayininde güvenilir olduğu bilinen en az dördü birlikte ise o kemik erkek/kadın olarak tanımlandı. Tek başına güvenilir olmayan üç özellik birlikteyse cinsiyet belirsiz kabul edildi. Bu sınıflamanın sağlaması morfometrik verilerin işlenmesi ile yapıldı. Sırasıyla foramen obturatum tuberkülü (%67,5), crista phallica (%62,5), facies auricularis kabarıklığı (%60), sulcus preauricularis (%57,5), tuberculum ilacum belirginliği (%57,5) gözlendi. Foramen obturatum %57,5 oval-yuvarlak, %42,5 üçgen şekilliydi. Facies auricularis, %65 L, %25 V, %5 C şeklinde ve %5 belirsiz şekilliydi. Morfolojik parametrelerin birlikteliğine göre os coxae’lar 19 grupta değerlendirildi. Os coxae’ların 25’i erkek, 11’i kadın ve 4’ü belirsiz olarak tanımlandı. Cinsiyetleri belirlenen os coxae’ların morfometrik verilerinin karşılaştırılmasında, os coxae yüksekliğinin, facies auricularis uzunluk-2 ve symphysis pubica yüksekliğinin istatistiksel olarak anlamlı (p0,05). Cinsiyet tahmininde pek çok özelliği ile güvenilir olduğu bilinen os coxae ile ilgili güncel literatür bilgilerine ulaşılmış olup anatomi kemik koleksiyonundaki kemikler etiketlendiğinden lisans ve lisansüstü öğrencilerin bu kemikle ilgili cinsiyete göre farklılıkları daha iyi ayırt edebilecekleri kanaatindeyiz.The aim of this study is to compile information related to the os coxae, which is considered a reliable anatomical structure for sex estimation, and to determine and label the sex of unilateral os coxae bones available in the anatomy laboratory. This study was conducted with the approval of Necmettin Erbakan University "Non-Drug and Non Medical Device Research Ethics Committee" (Approval number: 2024/4811) on adult os coxae bones from the bone collection of the Department of Anatomy, Faculty of Medicine. Broken or damaged bones (10 in total) were excluded, and 40 os coxae bones were included in the study. Seven morphological parameters (crista phallica, sulcus preauricularis, auricular surface convexity, shape of the obturator foramen, obturator foramen tubercle, prominence of the iliac tubercle) and twelve morphometric parameters (os coxae height-width; auricular surface length-1, length-2, angle; symphysis pubis height-width; greater sciatic notch width, depth, angle; acetabulum vertical-transverse diameter) were evaluated. Morphological assessment was observational, and morphometric measurements were performed using a digital caliper and goniometer. If at least four of the seven morphological parameters—known to be reliable for sex estimation—were present together, the bone was classified as male/female. If three features that are not reliable on their own were observed together, the sex was considered indeterminate. This classification was validated by analyzing the morphometric data. The following morphological traits were observed respectively: obturator foramen tubercle (67,5%), crista phallica (62,5%), auricular surface convexity (60%), sulcus preauricularis (57,5%), and iliac tubercle prominence (57,5%). The obturator foramen was oval-round in 57,5% and triangular in 42,5% of the samples. The auricular surface was L-shaped in 65%, V-shaped in 25%, C-shaped in 5%, and indeterminate in 5% of the cases. Based on the combination of morphological parameters, os coxae bones were classified into 19 groups. Of these, 25 were identified as male, 11 as female, and 4 as indeterminate. In the comparison of morphometric data of os coxae with identified sex, the height of the os coxae, the second measurement of auricular surface length, and the height of the symphysis pubis were found to be statistically significantly larger in males (p0,05). In conclusion, up-to-date literature on the os coxae—known to be highly reliable for sex estimation—has been reviewed. By labeling the bones in the anatomical collection, it is believed that undergraduate and graduate students will better distinguish the sex-based differences related to this bone
Incense offerings in Judaism and Christianity
No full textYüksek Lisans TeziTarih boyunca insanlar, görünmeyen alemle iletişim kurma arayışında farklı semboller, nesneler ve ritüeller geliştirmiştir. Bu çabaların en dikkat çekici ve yaygın örneklerinden biri, çeşitli kokulu reçinelerin ve bitkisel karışımların yakılmasıyla elde edilen buhur sunularıdır. Coğrafyalar ve kültürler değişse de buhurun kullanımı çoğunlukla benzer amaçlara yönelmiştir: Tanrı’nın hoşnutluğunu kazanmak, kutsal mekânı arındırmak, kötü ruhları uzaklaştırmak veya dua ile Tanrı’ya yükseldiği düşünülen sembolik bir araç sunmak. Yandıkça dumanı göğe yükselen buhur hem maddi hem de manevi düzlemde ibadetlerin bir parçası olmuş; zamana ve mekâna kutsallık kazandıran bir unsur olarak kabul edilmiştir. Yahudi geleneğinde buhur, özellikle Musa döneminde ritüel nitelik kazanmıştır. Tanrı’nın doğrudan buhur sunusunu emrettiği anlatılar, Tora’da ayrıntılı biçimde yer almakta; hangi maddelerin kullanılacağı, buhurun nasıl hazırlanacağı ve nerede sunulacağı açık biçimde belirtilmektedir. Buhur sunağı, Mişkan’da en kutsal bölüm olan Kutsallar Kutsalının hemen önünde yer almakta ve yalnızca Harun ile onun soyundan gelen kahinler tarafından kullanılmaktadır. Bu durum, buhurun sadece iii ritüel bir malzeme olmadığını, aynı zamanda Tanrı’nın varlığını temsil eden bir aracı işlevi gördüğünü göstermektedir. Yahudi kutsal metinlerinde “ketoret” adıyla geçen buhur sunusu hem günlük hem de özel günlerde tekrar eden bir uygulama olarak ibadet hayatına yerleşmiştir. Zaman içinde bu uygulama Süleyman Mabedinde de sürdürülmüş, ancak Mabedin yıkılmasıyla birlikte bu ritüel fiilî anlamda sona ermiş, hatırlatıcı ve sembolik bir unsur olarak Yahudi geleneğinde yaşamaya devam etmiştir. Hristiyanlık ise başlangıçta buhura mesafeli yaklaşmıştır. Özellikle ilk Hristiyan topluluklar, Roma İmparatorluğu’nun çoktanrılı tapınaklarında kullanılan buhur sunularına karşı durarak, Tanrı’ya sadakatin göstergesi olarak bu ritüelden uzak durmuşlardır. Bazı dönemlerde buhur sunmayı reddetmek, Hristiyan kimliğinin ve iman sadakatinin bir kanıtı hâline gelmiş ve bu nedenle birçok Hristiyan zulme uğramıştır. Bununla birlikte, zaman içinde — özellikle Roma’nın Hristiyanlığı resmî din olarak kabul etmesiyle — kilise ritüellerine Eski Ahit kökenli semboller ve uygulamalar dâhil edilmiş, buhur da bu dönüşümün bir parçası olarak yeniden anlamlandırılmıştır. Bugün hem Doğu Ortodoks Kilisesi hem de Katolik Kilisesi buhuru litürjik yaşamın vazgeçilmez bir ögesi olarak kullanmaktadır. Evharistiya Ayini başta olmak üzere birçok kutsal törende buhur, Tanrı’nın kutsamasını celbeden, mekânı arındıran ve ibadet atmosferini derinleştiren bir araç olarak yer almaktadır. Modern Hristiyan ibadetlerinde buhurun görsel ve kokusal etkisi, dua, kutsama ve Tanrı’ya yaklaşma arzusu ile birleşerek çok katmanlı bir tecrübe sunmaktadır. Bu tez çalışması, Yahudilik ve Hristiyanlık geleneklerinde buhur sunusunun tarihsel, teolojik ve ritüel boyutlarını incelemeyi amaçlamaktadır. Antik metinlerden günümüz litürjik uygulamalarına kadar geniş bir yelpazede buhurun nasıl şekillendiği, hangi anlam katmanlarıyla yüklendiği ve hangi değişim süreçlerinden geçtiği ele alınacaktır. Söz konusu inceleme, sadece tarihsel bir ritüelin izini sürmekle kalmayacak; aynı zamanda buhurun kutsalla temas kurmadaki sembolik gücünü ve dinî tecrübe içindeki yerini de anlamaya yönelik olacaktır.Throughout history, human beings have developed various symbols, objects, and rituals in their quest to communicate with the unseen, the divine, or the transcendent. Among the most notable and widespread of these practices is the burning of fragrant substances—commonly referred to as incense offerings. While differing in form across regions and cultures—sometimes consisting of herbs, resins, or aromatic oils—incense has consistently served similar purposes: to please the deity, to sanctify a space, to drive away evil spirits, and to act as a symbolic bridge between the visible and the invisible. As its smoke rises upward, incense has come to embody the ascent of prayer and the invocation of divine presence in countless religious traditions. In Jewish tradition, incense gained an institutionalized form particularly during the time of Moses. The command to offer incense is detailed explicitly in the Torah, including the specific ingredients to be used, the method of preparation, and the design and placement of the incense altar within the Tabernacle. Located directly in front of the Holy of Holies, the incense altar signified the central role incense played in mediating divine presence. The offering of incense—referred to in Hebrew as vi ketoret—was entrusted solely to Aaron and his descendants, who were consecrated for this sacred duty. These rituals emphasized incense not merely as a sensory element, but as a symbol of divine intimacy, purification, and sanctification. Rabbinic tradition would later expand upon these practices with legal and theological interpretations that preserved incense in memory and liturgical expression long after the physical Temple was destroyed. In Christianity, the use of incense was initially met with hesitation. Early Christians, seeking to distinguish themselves from Roman imperial religion, rejected the act of offering incense to pagan gods as a betrayal of their monotheistic faith. In many cases, refusing to offer incense became a litmus test of Christian fidelity and often led to persecution. However, with the rise of imperial Christianity—particularly after Emperor Constantine’s Edict of Milan—the Church began to re-appropriate various Old Testament symbols, including incense, into its liturgical life. Over time, incense became an integral part of Christian worship, particularly within the Eastern Orthodox and Roman Catholic traditions. Today, incense is regularly used during the Eucharistic liturgy and other sacramental celebrations, serving to sanctify the space, accompany prayers, and elevate the spiritual ambiance of the ritual. The visual and olfactory dimensions of incense thus play a powerful role in shaping the worship experience, making the sacred more tangible and inviting the faithful into deeper communion with the divine. This thesis aims to explore the historical, theological, and ritual significance of incense offerings within both Jewish and Christian contexts. It seeks to trace the development of incense from its biblical origins through its various transformations across time and tradition. Beyond mere historical curiosity, this study endeavors to uncover the enduring symbolic power of incense as a medium of sanctification, divine encounter, and sacred memory
Interspecific transcriptome analyses for the identification of genes involved in salt stress responses
Get PDFYüksek Lisans TeziDomates (Solanum lycopersicum), buğday (Triticum aestivum), kanola (Brassica napus), Soya (Glycine max) ve mısır (Zea mays) ekonomik açıdan önemli olan bitkilerdir. Bitki türlerinde çeşitli abiyotik stres türlerinde transkriptomik analizler yapılmıştır. Fakat tuzluluk stresi altında belirtilen türlerin karşılaştırılması ve ortak gen arayışı konularında rapor eksikliği devam etmektedir. Bu nedenle, tuzluluk stresi altında türler arası ortak genlerin aranması amacıyla mevcut çalışma yürütülmüştür. Transkriptomik analizler, bitkilerde birçok özelliğin ve işlevin moleküler açıdan detaylı olarak açıklanmasına olanak sağlamaktadır. Yürütülen tez çalışması kapsamında tuzluluk stresi uygulanmış bitki türlerinin verileri alınarak Galaxy platformu aracılığıyla bir dizi algoritma kullanarak veri analizi yapılmıştır. Elde edilen sonuçlar bitki türleri arasında karşılaştırılmıştır. Abiyotik stres türlerinde etki gösteren ortak 17 gen tespit edilmiş ve 8 transkripsiyon faktörü bulunmuştur.Tomato (Solanum lycopersicum), wheat (Triticum aestivum), canola (Brassica napus), soybean (Glycine max), and maize (Zea mays) are economically important plants. Transcriptomic analyses have been conducted on plant species under various abiotic stress types. However, there is still a lack of reports on comparisons of species under salinity stress and the search for shared genes. Therefore, the current study was conducted to search for shared genes among species under salinity stress. Transcriptomic analyses allow for the detailed molecular elucidation of many traits and functions in plants. Within the scope of this thesis, data from plant species subjected to salinity stress were collected and analyzed using a series of algorithms via the Galaxy platform. The obtained results were compared among plant species. 17 genes affecting abiotic stress types were identified, and 8 transcription factors were identified