Gazi University Dspace
Not a member yet
26981 research outputs found
Sort by
Clinical, Histopathological And İmmunohistochemical Evalution Of Uva1 Treatment Efficacy İn Early Stage Mycosis Fungoides Cases
No full textMikozis fungoides (MF), primer olarak deriyi tutan kutanöz T hücreli lenfomaların en sık görülen varyantıdır. Erken evre MF, spesifik olmayan deri lezyonları ve tanısal olmayan biyopsilerle karakterizedir ve on yıllarca devam edebilir. PUVA ve dbUVB gibi deri odaklı tedaviler erken dönemde en sık önerilen tedaviler iken UVA1 son yıllarda etkinliği desteklenen bir fototerapi çeĢididir. Amacımız kliniğimizde erken evre MF tanısı ile UVA1 tedavisi uyguladığımız olguları klinik, histopatolojik ve immünohistokimyasal açıdan inceleyip tedavi etkinliğini değerlendirmektir. ÇalıĢmamıza dahil etme kriterlerini sağlayan 26 erken evre MF olgusu dahil edildi. Olguların toplam seans sayısı 15 ila 34 arasında değiĢti (ortalama 24.5±3.82). 26 olgunun 8’inde (%30.8) tam yanıt, 10’unda (%38.4) parsiyel yanıt gözlendi. 8 (%30.8) olguda yanıt gözlenmedi. Olguların baĢlangıç mSWAT skoru 0.6 ile 62.2 arasında değiĢti. Tedavi sonrası mSWAT skoru median 7.1’den 2.0’a geriledi. Bu değiĢim istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p0.05). Ġmmünohistokimyasal yanıt 18 olguda değerlendirildi. Olguların epidermal CD4/CD8 düzeyleri median 2.5’dan 2.25’e geriledi. Dermal CD4/CD8 düzeyleri median 2.5’dan 2.25’e
84
geriledi. Tedavi öncesine göre tedavi sonrasında epidermal ve dermal CD4/CD8 düzeyleri açısından istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (p=0.107-0.105). Klinik yanıt gözlenen (tam veya parsiyel) 10 olgunun epidermal CD4/CD8 düzeyleri median 2.5’dan 1.2’ye geriledi. Bu fark istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p=0.043). Dermal CD4/CD8 ise median 2.5’dan 2.0’a geriledi. Ancak bu azalma istatistiksel olarak anlamlı değildi (p=0.115). ÇalıĢmamız UVA1’in erken evre MF tedavisinde etkinliğini klinik, histopatolojik ve immünohistokimyasal açıdan değerlendiren ilk çalıĢmadır. Klinik deneyimimize göre erken evre MF olgularında düĢük doz UVA1’in sistemik bir ajanla kombinasyonu, PUVA’nın kontrendike olduğu veya tolere edilemediği durumlarda terapötik bir alternatiftir.Mycosis fungoides (MF) is the most common type of cutaneous T-cell lymphomas that primarily involves the skin. Early stage MF is characterized by nonspecific skin lesions and non-diagnostic biopsies and can persist for decades. While skin-directed treatments such as PUVA and nbUVB are the most frequently recommended treatments in the early period, UVA1 is a type of phototherapy whose efficacy has been supported in recent years. Our purpose is to evaluate the clinical, histopathological and immunohistochemical features of the patients who were diagnosed with early stage MF and treated with UVA1 in our clinic and the efficacy of the treatment. 26 early-stage MF cases meeting the inclusion criteria are included in our study. The total number of treatment sessions of the cases ranged from 15 to 34 (mean 24.5 ± 3.82). Complete response was observed in 8 (30.8%) of 26 cases and partial response was observed in 10 (38.4%). No response was observed in 8 (30.8%) cases.The initial mSWAT score of the cases varied between 0.6 and 62.2. After the treatment, the mSWAT score decreased from the median 7.1 to 2.0. This change was found statistically significant (p<0.001). Histopathological response was evaluated in 21 cases. Complete histopathological response was observed in 2 (9.5%) cases and partial response was observed in 11 (52.4%) cases. Histopathological response was not observed in 8 cases (38.1%). Epidermotropism, dermal fibrosis, dermal infiltrate density, other cells in dermal infiltrate were compared before and after treatment in the histopathology of the cases. A statistically significant decrease in dermal interstitial infiltrate was observed (p=0.039). The changes in other parameters
86
were not statistically significant (p>0.05). Immunohistochemical response was evaluated in 18 cases. Epidermal CD4/CD8 levels of the cases decreased from a median of 2.5 to 2.25. Dermal CD4/CD8 levels decreased from a median of 2.5 to 2.25. There was no statistically significant difference in epidermal and dermal CD4/CD8 levels after treatment compared to pre-treatment (p=0.107-0.105). Epidermal CD4/CD8 levels of 10 cases with clinical response (complete or partial) decreased from a median of 2.5 to 1.2. This difference was found statistically significant (p=0.043). On the other hand, dermal CD4/CD8 decreased from 2.5 to 2.0. However, this decrease is not statistically significant (p = 0.115). Our study is the first study evaluating the efficacy of UVA1 in the treatment of early stage MF in terms of clinical, histopathological and immunohistochemical. According to our clinical experience, the combination of low dose UVA1 with a systemic agent in early stage MF cases is a therapeutic alternative in cases where PUVA is contraindicated or cannot be tolerated
The Effectıveness Of Turkısh Phonetıc Based Vocalızatıon And Typıng Program By Vısually Impaıred Students At Keyboard Typıng Skılls
No full textBu araştırmanın genel amacı; görme engelli öğrencilerin akranları ile benzer zamanlarda yazma becerilerini kazanmalarına yardımcı olacağı düşünülen Türkçe Fonetik Temelli Seslendirme ve Yazma Programının öğrencilerin klavye ile yazma becerileri üzerindeki etkilerini gözlemlemektir. Bu genel amaç doğrultusunda, öğrencilerin klavye ile doğru bastıkları harf sayıları, yanlış bastıkları harf sayıları, bir harfe basmak için geçen süre değişkenleri açısından incelenmiştir. Değişen ölçütler deseninin kullanıldığı araştırmaya birincil duyu organı olarak dokunmayı kullanan, görme engelliler okulunda birinci ve ikinci sınıfa devam eden dört öğrenci katılmıştır. Araştırmada ilk olarak Türkçe Fonetik Temelli Seslendirme ve Yazma Programı geliştirilmiştir. Öğrencilere temel bilgisayar becerilerinin öğretilmesi ve pilot çalışma sonrasında öğretim oturumlarına başlanmıştır. Oturumlar bilgisayar rehberliğinde gerçekleştirilen uygulamada uygulamacı gerekli olmadıkça öğrenci ve bilgisayar rehberliğine müdahale etmemiştir. Dokuz farklı ölçüt düzeyi belirlenmiş ve öğrenciler bir ölçüt düzeyini kararlı bir şekilde gerçekleştirmeden bir sonraki ölçüt düzeyine geçilmemiştir. Öğretim oturumları haftada 3 veya 4 defa, her gün bir oturum ve her bir oturum 20 dakikadan az olacak şekilde uygulanmıştır. Öğretim oturumları sonrasında izleme oturumları yapılarak öğrencilerin kalıcılık düzeyleri incelenmiştir. Uygulamanın başlaması v
vi
ile öğrencilerin doğru bastıkları harf sayıları artmaya, yanlış bastıkları harf sayıları ve bir harfe basmak için geçen süre düşmeye başlamıştır. Okuma yazma bilen öğrenciler ortalama 40 (37 ve 43)oturumda tüm modülleri bitirirlerken, okuma yazma bilmeyen öğrenciler ortalama 54,5 (50 ve 59) oturumda tüm modülleri bitirebilmişlerdir. Uygulama sona erdikten iki, dört ve sekiz hafta sonra da öğrencilerin klavye ile yazma becerilerini yüksek oranda korudukları görülmüştür. Öğrencilerden, öğrencilerin öğretmenlerinden ve öğrenci velilerinden sosyal geçerlilik bilgileri toplanmıştır. Uygulama güvenirlikleri ve gözlemciler arası güvenirlik hesaplamaları uygulamanın yüksek güvenirlik düzeyinde gerçekleştirildiğini göstermektedir. Bilgisayar rehberliği öğrenciler, veliler ve öğretmenler tarafından olumlu tepkiler alırken, amaç ve etkiye yönelik olarak bir görüş birliğinden söz etmek mümkün değildirThe general purpose of this research; observe the effects of the Turkish Phonetic Based Vocalization and Typing program on students' typing skills which Visually impaired students are thought to help them acquire writing skills at similar times with their peers. For this general-purpose, students were examined in terms of the number of letters that they pressed correctly with the keyboard, numbers of letters that they pressed incorrectly, and the time it takes to pressed a letter. Four students attending the first and second classes at the school for the visually impaired who using touch as the primary organ of sensation participated in the study, which used the changing criteria design. The first Turkish Phonetic-Based Voice Over and Writing Program was developed. Teaching sessions started after teaching basic computer skills to students and pilot study. The practitioner did not interfere with student and computer interaction unless necessary, in the practice of which sessions were conducted under computer guidance. Nine different criteria levels were determined, and the students did not move to the next criteria level until they successfully achieved the current criterion level. Teaching sessions were held 3 or 4 times a week, one session per day, and each session was less than 20 minutes. After the teaching sessions, the monitoring vii
viii
sessions were held and the permanence levels of the students were examined. With the start of the application, the number of letters that the students pressed correctly increased, the number of letters that they pressed incorrectly, and the time it took to pressed a letter began to decrease. While literate students completed all modules in an average of 40 (37 and 43) sessions, illiterate students were able to complete all modules in an average of 54.5 (50 and 59) sessions. Two, four, and eight weeks after the application ended, it was observed that the students maintained their keyboard typing skills to a high extent. Application reliability and interobserver reliability calculations show that the application is performed at a high level of reliability. Social validity information was collected from students, teachers, and parents of students. While computer guidance receives positive responses by students, parents, and teachers, it is not possible to talk about a consensus regarding purpose and effec
Investıgatıon Of Socıal Skıll Levels Of Inclusıve Students And Theır Relatıonshıps Wıth Sıblıngs
No full textBu araştırmanın amacı, kaynaştırma öğrencilerinin sosyal beceri düzeyleri ile kardeş ilişkilerinin incelenmesidir. Araştırmanın örneklemini, 2019 – 2020 eğitim öğretim yılında Ankara ili Etimesgut ilçesindeki 7 devlet okulunda kaynaştırma eğitimine devam eden 7-12 yaş aralığında 100 çocuk ve onların normal gelişim gösteren 8-18 yaş aralığındaki kardeşleri oluşturmaktadır. Araştırmanın modeli, betimsel bir model olan ilişkisel tarama modeli olarak belirlenmiştir. Kardeş ilişkilerini değerlendirmek için normal gelişim gösteren kardeşler tarafından Schaeffer Kardeş Davranışı Değerlendirme Ölçeği ve kaynaştırma eğitimine devam eden öğrencilerin sosyal becerilerini değerlendirmek için sınıf öğretmenleri tarafından Sosyal Becerileri Değerlendirme Ölçeği cevaplandırılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler SPSS (Statistical Package for the Social Sciences) for Windows 22.0 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Verilerin değerlendirilmesinde Kruskal Wallis ve Mann-Whitney U testleri kullanılmıştır. Elde edilen bulgular %95 güven aralığında, %5 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. Araştırmada elde edilen bulgulara göre kardeş ilişkileri incelenmiş olup yapılan analizler sonucunda; kardeşler arası yaş farkı, ailenin ekonomik düzeyi ve annenin eğitim durumunun kardeş ilişkileriyle arasında anlamlı bir farklılık olmadığı görülmüştür. Cinsiyet değişkeni incelendiğinde ise kız kardeşlerin özel gereksinimli kardeşleriyle olan ilişkilerinin düzeyinde anlamlı bir farklılık olduğu sonucu çıkmıştır. İki ölçekten alınan sonuçlar karşılaştırıldığında kardeş ilişkileri düzeyiyle sosyal becerilerin düzeyi arasında bir ilişki bulunmuş olup kardeş ilişkilerinin düzeyi yüksek olan kaynaştırma öğrencilerinin sosyal becerilerinin düzeyinin de yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır.The objective of this study is to analyze the inclusive students’ social skill levels and sibling relations. The sample of the research comprises of 100 children within the age range of 7–12 studying as inclusive students in 7 state schools in Etimesgut District-Ankara Province during 2019-2020 school year, along with their sibling(s) within the age range of 8–18 with typical development characteristics. The research model was designated to be the relational survey model as a descriptive model. The Schaeffer Sibling Behavior Rating Scale was answered by the siblings with typical development characteristics for analyzing the sibling relations, while the Social Skill Rating Scale was answered by the teachers of the inclusive students in order to analyze the social skills of these students. The data obtained from the research were analyzed by us using the SPSS (Statistical Package for the Social Sciences) for Windows 22.0 program. Kruskal Wallis and Mann-Whitney U tests were used for the data evaluation. The obtained findings were analyzed within a confidence interval of 95% and significance level of 5%. According to the findings obtained through the research, the sibling relations were analyzed, and no significant difference was conferred between the sibling relations and the age difference of the siblings, economic potential of the family and the educational background of the parents following these analyses. Examining the gender variable, it was found that there was a significant difference on the relations of sisters with their disabled siblings. Comparing the results obtained from these two scales, a significant relation was found between the sibling relations and social skill levels, and it was conferred that the inclusive students with higher sibling relations had higher social skill level
Investıgatıon Of The Use Of The Road-Edge Habıtats Between Kahramankazan(Ankara)- Gerede(Bolu) By The Herpetofauna On The Anatolıan Hıghway
No full textHabitatlar, canlıların doğal olarak yaşadıkları alanlardır. Bazı durumlarda habitatlar, insan faaliyetleri sonucu değişmekte veya tamamen yok olabilmektedir. Bu çalışmada, Anadolu Otoyolu Kahramankazan (ANKARA)- Gerede (BOLU) bölgesinde tel çitler içerisinde kalan yol kenarı habitatlarının herpetofauna bireyleri tarafından kullanımı araştırılarak, hangi habitatların tercih edilip edilmediğinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışma, otoyolun farklı habitatları temsil ettiği düşünülen bölümlerinde 2018 yılı Mayıs- Kasım ayları arasında yapılmıştır. Çalışma, 200 metre uzunluğunda 51 transekt hattı boyunca görsel karşılaşma metodu ile gerçekleştirilmiştir. Transekt hatlarının ortasına gelecek şekilde yapay sığınaklar yerleştirilerek çalışmaya katkı sağlaması hedeflenmiştir. 4 farklı değiştirilmiş EUNIS habitat tipinde yapılan çalışmalarda mesafe örnekleme yöntemi ile herpetofauna bireylerinin popülasyon yoğunluk ve büyüklük tahminleri yapılmıştır. Çalışma sonucunda otoyol kenarındaki restore edilmiş habitatlarda, Lacertidae familyasından 5 tür, Scincidae familyasından 1, Colubridae familyasından 3, Viperidae familyasından 1, Testudinidae familyasından 1 tür olmak üzere toplam 11 sürüngen türü tespit edilmiştir. Amfibilerden ise Bufonidae familyasına ait sadece 1 tür tespit edilmiştir. Mesafe örnekleme yöntemi ile tüm herpetofauna bireylerinin popülasyon yoğunluğunun en fazla J4.6 habitatı olduğu belirlenmiştir. Yaklaşık 36 yılda oluşan yol kenarı habitatlarının bölgede yaşayan sürüngenler için uygun habitatlar olarak kullanıldığı, ancak otoyol tel çiti içerisinde kalan bu karasal habitatların amfibiler için uygun olmadığı belirlenmiştirHabitats are areas where living things naturally live. In some cases, however, habitats may change as a result of human activities or disappear altogether. In this study, it was aimed to determine whether the habitats are preferred by the individuals of herpetofauna in the highway fences of the Anatolian Highway Kahramankazan (ANKARA)- Gerede (BOLU) region. The study was conducted between May and November 2018 in parts of the highway that are thought to represent different habitats. The study was carried out by visual encounter method along 51 transect lines with a length of 200 meters. It is aimed to contribute to the study by placing artificial bunkers in the middle of the transect lines. In studies conducted in 4 different modified EUNIS habitat types, population density and size estimates of herpetofauna individuals were made by distance sampling method. As a result of the study, a total of 11 reptile species were identified in the restored habitats by the highway, 5 species from the Lacertidae family, 1 from the Scincidae family, 3 from the Colubridae family, 1 from the Viperidae family and 1 from the Testudinidae family. Only 1 species belonging to the Bufonidae family was identified from the amphibians. The population density of all herpetofauna individuals was determined to be the most J4.6 habitats by distance sampling method. It was determined that the roadside habitats formed in about 36 years were used as suitable habitats for reptiles living in the region, but these terrestrial habitats remaining in the highway wire fence were not suitable for amphibian
General Characteristics, Hospitalization Times And Mortality Of Patients Who Accepted To İntensive Care Unit Of Gazi University Faculty Of Medicine Within Working Hours, Out Of Working Hours, Weekend And Public Holidays
No full textYapılan bazı çalışmalarda yoğun bakım ünitesi (YBÜ)' ne mesai saatleri dışı yatışlarda mortalitenin daha yüksek olduğu gösterilmesi üzerine Gazi Üniversitesi Hastanesi İç hastalıkları YBÜ' ye yatan hastaların mesai saatlerine göre dağılımı, genel özellikleri ve mortalitelerini karşılaştıran bir çalışma yapılması planlanmıştır. Veriler, 01.01.2017- 31.12.2018 tarihlerinde Gazi Üniversitesi Hastanesi İç hastalıkları YBÜ' ye kabul edilen hastalar için YBÜ kayıtlarından ve hastane bilgi sisteminden toplanmıştır. Toplam 527 hasta çalışmaya alınmıştır. Tüm verilere tanımlayıcı istatistikler yapılmıştır; daha sonra hastalar yatış gün ve saatlerine göre mesai içi ve mesai dışı yatanlarla; sağkalan ve ölenler olarak iki gruba ayrılarak karşılaştırılmıştır. Tek değişkenli analizlerde anlamlı çıkan veriler çok değişkenli lojistik regresyon analizine tabi tutulmuş ve mortaliteye etkili bağımsız risk faktörleri belirlenmiştir. Hastaların 405' i hafta içinde ve 238' i de mesai saatleri içinde yatmıştır. Toplam 212 hasta (%40.2) YBÜ yatış sürecinde ölmüştür ve bunların 131' i (%61.8) mesai saatleri dışında eksitus olmuştur. Mesai saatleri dışındaki mortalite anlamlı olarak daha yüksektir (81-%34 vs 131-%45.3, p=0.008). Ölen hastalar daha yaşlı, YBÜ yatış süreleri daha uzun, yatış APACHE II ve SOFA skorları daha yüksek, GKS daha düşüktür. Altta yatan kanseri olan hastalar, yatışta SSS patolojisi, sepsis, solunumsal, renal, hepatik yetmezlik olan, metabolik ve elektrolit dengesizliği olan ve akut böbrek hasarı bulunan hastalarda mortalite daha yüksektir. YBÜ takibi sırasında katater enfeksiyonu, pnömoni, idrar yolu enfeksiyonu, bakteremi ve septik şok gelişen hastalar ile IMV yapılan, ABH ve hepatik bozukluk gelişen hastalarda mortalite daha yüksektir. Yaş, APACHE II, SOFA skorları, YBÜ' de IMV yapılması, pnömoni ve ABH gelişmesi yoğun bakım mortalitesi için bağımsız risk faktörleri iken, yatış zamanının mortalite üzerine etkisi çok değişkenli analizde gösterilememiştir. Sonuçta, yaptığımız çalışmada tek değişkenli analizlerde mesai saatleri dışında YBÜ' ye yatış YBÜ mortalitesini artırmaktadır. Ancak nedenini anlamak ve önlemek için daha fazla çalışmaya ihtiyaç vardır.Upon some studies showing higher mortality in admissions to intensive care unit (ICU) out of working hours, it was planned to conduct a study comparing the distribution, general characteristics and mortality rates of patients admitted to Gazi University Hospital Internal Medicine ICU according to working hours. The data were collected from ICU records and hospital information system for patients admitted to Gazi University Hospital Internal Medicine ICU between January 1, 2017 and December 31, 2018. A total of 527 patients were included in the study. Descriptive statistics were used for all data, and then patients were divided into two groups based on the days and hours of admission: those admitted within working hours and out of working hours, and those who died and survived. The data that were significant in univariate analyses were subjected to multivariate logistic regression analysis, and independent risk factors affecting mortality were determined. Of the patients, 405 were admitted on weekdays and 238 were admitted within working hours. A total of 212 patients (40.2%) died during the ICU stay, of these, 131 (61.8%) died out of working hours. The mortality rate out of working hours was significantly higher (81-34% vs. 131-45.3%, p=0.008). The patients who died were older, their length of ICU stay was longer, and their admission APACHE II and SOFA scores were higher, and GCS was lower. The mortality rate was higher in the patients with underlying cancer and those with CNS pathology, sepsis, respiratory, renal, hepatic failure, metabolic and electrolyte imbalance, and acute kidney injury at admission. The mortality rate was also higher in the patients who developed catheter infection, pneumonia, urinary tract infection, bacteremia and septic shock, and in those who received IMV, developed AKI and hepatic dysfunction. Age, APACHE II and SOFA scores, IMV in ICU, development of pneumonia and AKI in ICU were independent risk factors for intensive care mortality, while the effect of admission time on mortality could not be demonstrated in the multivariate analysis. In conclusion, admission to ICU out of working hours increases the ICU mortality rate according to the results of the univariate analyses in our study. However, there is a need for more studies to understand its cause and prevent it
Implıcatıons For The Improvement Of Desıgn Management Of Courthouses In Turkey
No full textAdliye binaları yargı işlemlerinin etkin bir şekilde yürütülmesine fiziki koşulları ile katkıda bulunmaktadır. Toplumsal anlamda önemli bir role sahip yapılardır. Tasarımında yapılacak hata geri dönüşü olmayan maliyetlere neden olabilir. Adliye binaları tasarımıyla ilgili ülkemizde ve Dünya'da bugüne dek çeşitli araştırmalar yapılmıştır. Türkiye’de büyük çoğunluğu son 20 yılda olmak üzere oldukça fazla sayıda adliye binası yapılmasına karşılık, bu adliye binalarının tasarım yönetimine, tasarım iyileştirmesine ve kullanıcı memnuniyetine yönelik bir çalışma yapılmamıştır. Bu çalışma ile Türkiye'deki adliye binaları tasarım yönetimi araştırılmış ve kullanıcılarla görüşülerek adliye binası tasarımında aksayan konular ve adliye binalarının tasarımına yönelik iyileştirme yapılabilecek noktalar hakkında bilgi edinilmeye çalışılmıştır. Çalışma kapsamında Bolu Adalet Hizmet Binası İskan Sürecinde Değerlendirme için anket ve görüşme yoluyla incelenmiştir. İncelemede adliye binası kullanıcıları ile görüşülerek bina hakkında görüşleri alınmıştır. Bina kullanıcılarının görüşlerinin alınması iki aşamada gerçekleştirilmiştir. Birinci aşamada 106 adliye personeli ile anket çalışması yapılarak bina hakkında görüşleri alınmıştır. Anket çalışmasının sonuçlarından yola çıkarak çalışmanın ikinci aşaması gerçekleştirilmiştir. İkinci aşamada 80 adliye personeli ile yarı yapılandırılmış görüşme yapılmıştır. Adliye personeli ile yapılan anket ve görüşmelerden elde edilen veriler SPSS programı ile analiz edilmiştir. Yapılan analizlerden elde edilen veriler sonucunda adliye binası tasarımına yönelik çıkarımlarda bulunulmaya çalışılmıştır. Çalışma sonunda elde edilen veriler değerlendirildiğinde; kullanıcıların adliye binasından genel anlamda memnun oldukları görülmüştür. Bunun yanında kullanıcılar tarafından binada eksik görülen hususlar da vardır; yönetmeliğe göre hesaplanmış olan otopark sayısının bina kullanıcıları tarafından yetersiz bulunması, mekanik sistemlerin oluşturduğu gürültü seviyelerinin bina kullanıcılarının çalışma ortamı konforunu olumsuz etkilemesi, hakim, yazı işleri müdürü, zabıt katibi ve mübaşir pozisyonunda çalışan personelin çalışma alanlarından diğer pozisyonlarda çalışan personele kıyasla daha az memnun olmaları, bina içinde ve bina bahçesinde kullanıcılara sunulan sosyal alan imkanlarının kullanıcılar tarafından yeterli bulunmaması, kullanıcıların mekanik sistemler üzerinde kontrol sahibi olmamaları başlıca dikkat çeken hususlardandır.Courthouses contribute to carrying out judicial transactions in an effective way with its physical presence. Such buildings play a significant role by social means. Any possible mistake while designing these buildings may have irreversible consequences. Various studies have been conducted in our country and around the world regarding the design of these buildings. Although quite a number of courthouses were built in Turkey, majority of which were built in the last 20 years, no study has been performed concerning the design management, design improvement and user satisfaction of such facilities. Research on design management of courthouses in Turkey has been conducted along with this study. The aim was to gather information in respect of the problems encountered about courthouse design, and points to take into account on the improvements to be made for the design of the buildings by interviewing with the users. Within the scope of the study, Bolu Courthouse was analyzed through questionnaires and interviews for Post Occupancy Evaluation. The users of the building were interviewed and their opinion on the subject were received in the examination. The users’ view was received in two stages. At first, a survey was conducted by interviewing 106 courthouse personnel. Based on the results of the study, the second stage was carried out. In the second phase, semi-structured interviews were held with 80 courthouse personnel. Data obtained from the surveys and interviews conducted with the courthouse personnel were analyzed with the SPSS program. As a result of the data gathered from the analyses, it was aimed to make inferences about the design of the building. When the outcome of the data was evaluated, it was seen that the users were satisfied with the courthouse in general terms. On the other hand, there are some issues that are deemed to be lacking in the building by the users. Some of the main striking points are; the fact that number of parking lots calculated according to the regulation to be found insufficient, the noise levels generated by the mechanical systems adversely affecting the comfort of the working environment of the building users, the staff working in the positions of judge, chief clerk, recording clerk and bailiff being less satisfied with the work areas compared to the staff working in other positions, the social space facilities offered to the users both inside the building and garden to be found insufficient by the users, and users not having control over mechanical system
The Effect Of Bystanders Interventıon In Bullyıng Psycho-Educatıon Program On Interventıon Skılls Of Secondary School Students
No full textBu araştırmanın amacı, zorbalığa seyirci müdahale modeline dayanılarak geliştirilen psiko-eğitim programının ortaokul öğrencilerinin zorbalığa müdahale becerilerine etkisini incelemektir. Bu amacın yanı sıra araştırmada zorbalığa seyirci öğrencilerin müdahale düzeylerini belirlemede kullanılabilen Zorbalığa Seyirci Müdahale Ölçeği’nin (ZSMÖ) Türkçe’ye uyarlanması, geçerlik ve güvenirliğinin incelenmesi de amaçlanmıştır. Ölçek uyarlama çalışması kapsamında ortaokul 5.,6.,7. ve 8. sınıfta öğrenim gören 364 öğrenciden veri toplanmıştır. ZSMÖ’nün geçerlik çalışmaları kapsamında doğrulayıcı faktör analizi, ölçüt geçerliği, ayırt edici geçerlik; güvenirlik çalışmaları kapsamında ise iç tutarlılık katsayısı, test tekrar test yapılmış ve sonuçlar Türk ortaokul öğrenci örnekleminde geçerli ve güvenilir bir araç olduğunu göstermiştir. Araştırmada psiko-eğitim programının etkililiği incelenmiştir. Bu amaçla deney ve kontrol grupları oluşturulmuştur. Araştırmanın deney ve kontrol gruplarını belirlemek amacıyla ortaokul 6. sınıfta öğrenim gören 214 öğrenciye Türkçe’ye uyarlaması yapılan ZSMÖ ve Katılımcı Rolü Ölçeği (KRÖ) uygulanmıştır. Deney ve kontrol gruplarının belirlenmesinde; (1) KRÖ seyirci alt boyutundan akran bildirimine dayalı olarak ortalamadan yüksek puan almış olmak, (2) ZSMÖ’den toplam puana göre ortalamanın altında puan almış olmak ve (3) bu iki kritere uyan gönüllü öğrencileri çalışmaya dahil etmek olmak üzere üç kriter belirlenmiştir. Bu kriterlere uyan öğrencilerden seçkisiz atama yöntemiyle 12’şer kişili
deney ve kontrol grubu oluşturulmuştur. Araştırma kapsamında deney grubuna 11 oturumluk psiko-eğitim programı uygulanmış, kontrol grubuna ise herhangi bir çalışma yapılmamıştır. Araştırmanın deseni deney ve kontrol gruplu (öntest, sontest, izleme testi-1 ve izleme testi-2 ölçümlü) yarı deneysel bir modeldir. Araştırmanın bağımlı değişkeni ZSMÖ ölçümleri, bağımsız değişkenini ise zorbalığa seyirci ortaokul öğrencilerinin zorbalığa müdahale becerilerini geliştirme psiko-eğitim programı oluşturmaktadır. Araştırmada kullanılan ZSMÖ, programın uygulanmasından 2 hafta önce öntest; programın tamamlanmasının ardından sontest; programın etkisinin kalıcılığını belirlemek amacıyla da son testten 5 hafta sonra izleme testi-1 ve 6 ay sonra izleme testi-2 şeklinde uygulanmıştır. Verilerin analizi için “Mann Whitney U” ve “Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi” kullanılmış ve sonuçlar SPSS 21 programında analiz edilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgular zorbalığa seyirci ortaokul öğrencilerinin zorbalığa müdahale becerilerini geliştirme psiko-eğitim programının deney grubundaki öğrencilerin zorbalığa seyirci müdahale düzeylerinde artışı sağladığı ve bu durumun izleme ölçümlerinde de korunduğunu ortaya koymuştur. Kontrol grubundaki öğrencilerin ZSMÖ öntest, sontest ve izleme testi ölçümlerinde aldıkları puanlar arasında anlamlı bir farklılık olmadığı görülmüştür. Bu sonuçların, her oturum sonrasında ve program sonrasında nitel yolla toplanan veriler sonucunda ulaşılan bulgularla desteklendiği söylenebilir. Bir başka ifadeyle araştırmanın nitel bulguları öğrencilerin psiko-eğitim programından edindiklerini günlük hayata aktarabildiklerini göstermektedir. Araştırmadan elde edilen bulgular tartışılmış ve gelecek araştırmalar için önerilerde bulunulmuşturThe aim of this study is to examine the effects of psycho-education program developed based on the bystander intervention model on secondary school students' intervention skills in bullying. In this study, in addition to this aim, also the adaptation to Turkish and validity and reliability of Bystander Intervention Scale in Bullying (BISB), which can be used to determine the intervention levels of the students who are bystanders in bullying, was aimed. Within the scope of scale adaptation study, data was collected from 364 students who study at secondary school 5th, 6th, 7th and 8th grades. Confirmatory factor analysis, criterion validity, distinctive validity were done in test-retest method within the scope of validity studies of Bystander Intervention Scale in Bullying; and internal consistency coefficient within the scope of reliability studies and the results showed that it was a valid and reliable tool in Turkish secondary school student sample. In this research, the effectiveness of psycho-education program was examined. For this purpose, experimental and control groups were formed. In order to determine the experimental and control groups of the research, Bystander Intervention Scale in Bullying and Participant Role Questionnaire (PRQ), which were adapted to Turkish, were applied to 214 students studying at secondary school 6th grade. In the determination of experimental and control groups three criteria were determined being (1) having had a higher than average score based on peer reporting from the PRQ bystander sub-dimension; (2) having had a below-average score from BISB with respect to total score and (3) to involve volunteer students who meet these two criteria. Experimental and control groups of 12 students were formed
x
by random assignment method out of the students who meet these criteria. Within the scope of the research, 11 sessions of psycho-education program was applied to the experimental group and no study was conducted on the control group. The research design is a quasi-experimental model with experimental and control groups (pre-test, post-test, follow-up test-1 and follow-up test-2 measurements). The dependent variable of the study consists of BISB measurements and the independent variable consists of psycho-education program for developing the intervention skills in bullying of the secondary school students who are bystanders. BISB used in the research was applied as pre-test 2 weeks before the implementation of the program; as post-test after the completion of the program; as follow-up; and in order to specify the permanence of effect of program, follow-up test-1 five weeks after the post-test and as follow-up test-2 six months after the post-test. “Mann Whitney U” and “Wilcoxon Signed-Ranks Test” were used for data analysis and the results were analyzed in SPSS 21 program. The findings of the study revealed that the psycho-education program for developing the bystander secondary school students' intervention skills in bullying provided an increase in the level of bystander intervention in bullying of the students in the experimental group and this situation was maintained also in the monitoring measurements. It was seen that there was no significant difference between the scores of the control group students in the BISB pre-test, post-test and follow-up test measurements. It can be said that these results are supported by the findings obtained as a result of the data collected by qualitative way after each session and after the program. In other words, the qualitative findings of the research show that students can transfer what they have acquired from the psycho-education program to daily life. The findings obtained from the research were discussed and suggestions were made for future researches
Examınatıon Of Language Outlook Of The Turks Lıvıng In Australıa Wıthın The Context Of Bılıngualısm
No full textAvustralya’da yaşayan Türk bireylerin Türkçeyi tercih etme, öğrenme, kullanma ve bu dili sürdürme durumlarıyla ilgili görüşlerini tespit etmeyi ve yazılı anlatımlarında yaptıkları yanlışlardan hareketle Türkçe dil görünümlerini betimlemeyi amaçlayan bu araştırma, tarama modelinde nitel bir çalışmadır. Araştırmanın çalışma grubunu Avustralya’nın Sidney şehrinde yaşayan, yaşları 10 ile 25 arasında değişen Türk katılımcılar ve bu katılımcıların ebeveynlerinden biri olmak üzere toplam 102 kişi, ayrıca Türkçe Dersi veren 10 öğretmen oluşturmaktadır. Bireyin yaşamının büyük bir alanına etki ettiği düşünülen “aile” ve “okul” araştırmaya dâhil edilerek katılımcı çeşitliliğini arttırması amacıyla çalışma; ebeveyn, çocuk ve öğretmen ekseninde ele alınmıştır. Veriler, 18.10.2017-28.12.2017 tarihleri arasında Katılımcılarla İlgili Genel Bilgi Formu ve yarı yapılandırılmış görüşme formu ile yüz yüze görüşmeler aracılığıyla elde edilmiştir. Her katılımcı grup için farklı görüşme formları kullanılmıştır. Görüşme formlarıyla elde edilen veriler, betimsel analiz ve içerik analizi türlerinden kategorisel analiz ile çözümlenmiştir. Araştırma sonucuna göre katılımcı ebeveyn grubun Türkçeyi ana dili olarak görme, tercih etme, kullanma ve sürdürme durumları, katılımcı çocuk gruba oranla daha yüksektir. Öğretmen görüşleri de bu sonucu destekler niteliktedir. Ana dili olarak belirtilen dile, en iyi ifade diline, dil tercihlerine, dil becerilerindeki yeterlilik durumlarına ilişkin bulgular Ebeveynler için Türkçe, çocuk grup için daha çok İngilizce lehine sonuçlanmıştır. Ebeveyn grup, Türkçeyi bir kimlik dili ve ana dili olarak görmekte ve gelecek nesillere aktarma misyonunu üstlenmektedir. Ancak çocuk grup, Türkçeyi daha çok aile içi veya Türk bireylerle iletişim kurma dili olarak görmekte, ailenin veya kendilerinin Türk olmasından dolayı Türkçe bilmeleri gerektiğini düşünmektedirler. Her iki katılımcı grup için Türkçenin kullanım alanı oldukça sınırlıdır. Aileler bu sınırı genişletmekte ve çocuklarına Türkçe kullanımını özendirme konusunda yetersiz kalmaktadırlar. Özelde ailelerin genelde ise
vi
Türk toplumunun Türkçe konusundaki ilgisizliği ve Türkçenin gelişimine yeterli desteği vermemesi Türkçenin Avustralya’da sürdürümü konusunda en büyük engellerden biri olarak görülmektedir. Türkçe dersleri de bu destek yoksunluğundan nasibini almakta, gün geçtikçe Türkçe dersine katılım oranı düşmektedir. Türkçe derslerinin öğrencilerin motivasyonlarını canlı tutacak şekilde yürütülmesinin önünde çeşitli ekonomik ve fizikî engeller bulunmaktadır. Türkçe derslerine, Türk çocuklarının dil kullanımına ve ebeveynlere yönelik olumsuz durumları belirten ve çözüm yolu öneren öğretmen görüşleri önem arz etmektedir. Katılımcı çocuk grubun yazılı anlatım metinlerinin analiz sonuçlarına bakıldığında ise; dilsel yanlışlardan biçimbilimsel, bilişsel işlemleme yanlışlarından değiştirim, iletişimsel yanlış türlerinden de bölümsel yanlışların oranı, diğer yanlışlara oranla oldukça fazladır. Biçimbilimsel yanlışların da daha çok değiştirim türündeki yanlışlar olduğu görülmektedir. Yazım ve noktalama yanlışlarına bakıldığında ise yazım yanlışların oranının daha fazla olması dikkat çekmektedir. Sıklık gösteren yanlışların İngilizce ve Türkçe arasındaki biçimbilimsel yapı özellikleri, sesletim ve yazım farklılıkları, Türkçe yazma eğitimi yetersizliği, Türkçenin kulaktan dolma edinilmesi, sözcük dağarcığı yetersizliği vb. nedenlerden kaynaklandığı sonucuna ulaşılmıştır. Bu sonuçlara dayanarak neyin nasıl öğrenildiğinin açıklamaya kavuşmasının yanı sıra daha etkili bir dil öğreniminin sağlanılacağını söylemek mümkündür. Araştırma dolayısıyla Türkçeye, Türkçe derslerine, Türk kültürüne ilişkin ebeveyn, çocuk ve öğretmenlerden elde edilen zengin veri kaynağına dayanarak Avustralya’daki Türk grubun eğitsel, dilsel, sosyal, kültürel yaşamına yönelik önemli adımlar atılabileceği düşünülmektedirThis research is a qualitative study in the survey model which aims to determine the views of Turkish individuals living in Australia about preferring, learning, using and maintaining Turkish language and also to describe Turkish language aspects in the context of bilingualism based on the mistakes made in their written expressions. The study group consists of Turkish participants aged between 10 and 25 living in Sydney, Australia, 102 people including one of participants’ parents, as well as 10 teachers who teach Turkish language. In order to increase the diversity of participants by including “family” and “school”, which are thought to affect a large area of the individual's life, the study was carried out on the axis of parents, children and teachers. The data were obtained from the General Information Form about the Participants and semi-structured interview form between the dates 18.10.2017-28.12.2017 through face-to-face interviews. Different interview forms were used for each participant group. The data obtained through the interview forms were analyzed by categorical analysis which is one of the descriptive and content analysis types. According to the results of the study, it was found that the participant parent group was more likely to regard Turkish as the mother tongue and prefer, use and maintain Turkish language than the participating child group. Teachers' opinions also support this result. Findings regarding the mother tongue, the best language of expression, language preferences, and proficiency in language skills resulted in favor of Turkish for parents and English for the child group. The parent group sees Turkish as an identity language and mother tongue and undertakes the mission of transferring it to future generations. However, the child group sees Turkish as the language of communication with the family or Turkish individuals, and they think that they should know Turkish
viii
because the family or themselves are Turkish. The usage area of Turkish is quite limited for both participant groups. Families are expanding this limit and are incapable of encouraging their children to use Turkish. The indifference of families in particular and of Turkish society in general, and their lack of adequate support for the development of Turkish are regarded as one of the biggest obstacles to the continuation of Turkish in Australia. Turkish Turkish courses also have their share of this lack of support, and the participation rate of Turkish courses is decreasing every day. There are various economic and physical obstacles to the conduct of Turkish lessons in a way to keep students' motivations alive. Teachers' opinions, which indicate negative situations and suggest solutions to Turkish lessons, language use of Turkish children and parents, are important. When the analysis results of the written expression texts of the participant child group are analyzed; the proportion of morphological errors out of linguistic mistakes, substitution out of cognitive processing mistakes, and partial mistakes out of communicative errors is much higher than other mistakes. It is seen that the morphological errors are mostly substitution type of error. When looked at spelling and punctuation mistakes, it is noteworthy that the rate of spelling errors is higher. It was concluded that the frequent mistakes result from different morphological structures of English and Turkish, pronunciation and spelling differences, the insufficiency of Turkish writing education, the hearsay acquisition of Turkish, the lack of vocabulary etc. On the basis of these results, it is possible to say what is learned and how, as well as to provide a more effective language learning. As a result of the research it is thought that important steps can be taken towards the educational, linguistic, social and cultural life of the Turkish group in Australia based on the rich source of data obtained from parents, children and teachers related to Turkish language, Turkish lessons and Turkish cultur
The Effect Of Physıcal Actıvıty Program Applıed To Adolescent Gırls On Communıcatıon Skılls And Posıtıve Negatıve Emotıons
No full textBu çalışmanın amacı, sevgi evlerinde kalan ergen kızlara uygulanan fiziksel aktivite
programının iletişim becerilerine ve olumlu olumsuz duygularına etkisinin incelenmesidir.
Çalışmaya Saray Sevgi Evlerinde yaşamını sürdüren 52 katılımcı ( deney grubu 26, kontrol
grubu 26) katılmıştır. Bu amaçla grupların iletişim becerileri ve olumlu - olumsuz duygu
durumları ilgili ölçme araçları yardımıyla ön test olarak uygulanmıştır. Ön testlerin
ardından deney grubuna araştırmacı tarafından hazırlanan 10 haftalık bir fiziksel aktivite
programı uygulanmıştır. Uygulamalar 60 dakikalık sürelerle işlenmiş olup, haftada iki gün
yapılmıştır. Deney ve kontrol grubunun fiziksel aktivite programı uygulaması sonrası, ilgili
ölçme araçları vasıtasıyla tekrar son test olarak uygulanmıştır. Verilerin analizinde, ölçek
skorlarının normal dağılıp dağılmadığını incelemek için Kolmogrov-Smirnov testi yapılmış
ve verilerin normal dağıldığı görüldüğü için parametrik testler uygulanmıştır. İstatistiksel
işlemlerde SPSS 22.0 paket programı kullanılmış ve anlamlılık düzeyi 0,05 olarak
alınmıştır. Sonuç olarak, fiziksel aktivite programı uygulaması sonrasında deney grubu için
iletişim becerileri düzeyi, zihinsel, davranışsal iletişim becerisi alt boyutlarında ve olumlu
duygularda pozitif yönlü bir değişim görülmüşken duygusal iletişim alt boyutunda az
miktarda bir düşüş gözlenmiştirThe aim of this study is that it has an effect on physical activity oriented communication
skills and positive and negative emotions compared to adolescent girls staying in love
houses. Fifty-two participants (26 participants in the experimental group and 26
participants in the control group) participated in the study. For this purpose,
communication skills and positive and negative emotions of the groups were applied as
pre-test with the help of related measurement tools. After the pre-tests, a 10-week physical
activity program prepared by the researcher was applied to the experimental group. The
treatments were carried out for 60 minutes and carried out twice a week. After the physical
activity program of the experiment and control group, it was re-applied as a posttest by
means of related measurement tools. In the analysis of the data, Kolmogrov-Smirnov test
was performed to examine whether the scale scores were distributed normally and
parametric tests were applied since the data were seen to be distributed normally. SPSS
22.0 package program was used in statistical procedures and significance level was taken
as 0.05. As a result, there was a positive change in the communication skills level, mental
and behavioral communication skills sub-dimensions and positive emotions, while the
emotional communication sub-dimension decreased slightly after the physical activity
program implementatio
Determınatıon Of The Perceptıons Of 5th Grade Students Regardıng Aprıl 23 Natıonal Sovereıgnty And Chıldren'S Day Celebratıons
No full textBu araştırmanın amacı, 5.sınıf öğrencilerinin 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı kutlamalarına ilişkin algılarının yazılı anlatımlar ve çizdikleri resimler yoluyla belirlenmesidir. Araştırma, nitel araştırma modeli kapsamında olgubilim (fenomenoloji) deseni kullanılarak hazırlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, 2019-2020 eğitim-öğretim yılında Giresun ili Merkez ilçeye bağlı ortaokullar arasından amaçlı örnekleme yöntemiyle seçilen köy okullarında öğrenim gören toplam 77 beşinci sınıf öğrencisi oluşturmuştur. Araştırmanın verileri, 5. sınıf öğrencilerinin 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı kutlamalarına ilişkin algılarını içeren yazılı anlatımları ve çizdikleri resimler yoluyla iki farklı veri toplama aracıyla toplanmıştır. Veri toplama aracının geçerlik ve güvenirliğinin belirlenmesi amacıyla 2018-2019 eğitim-öğretim yılında, Giresun ili Merkez ilçeye bağlı Yağmurca Ortaokulunda öğrenim görmekte olan 10 beşinci sınıf öğrencisi ile araştırmanın pilot uygulaması yapılmıştır. Verilerin analizinde içerik analizi tekniği kullanılmıştır. Veriler analiz edilirken yazılı anlatımlar ve çizilen resimler ayrı ayrı
vi
değerlendirilmiştir. Bu kapsamda, 5. sınıf öğrencilerinin yazılı anlatımlarında belirttikleri görüşleri toplam 8 kavramsal kategori altında analiz edilmiştir. Bu kategoriler şu şekilde sıralanmaktadır; “23 Nisan’ın kutlanış biçimi, 23 Nisan’ın hissettirdiği duygular, 23 Nisan gösterileri/etkinlikleri, 23 Nisan’ın kutlanış amacı/nedeni, 23 Nisan’ın tarihi önemi, 23 Nisan beklentileri, 23 Nisan yarışmaları ve 23 Nisan’da karşılaşılan olumsuzluklar” dır. Yazılı anlatımlarda belirtilen görüşlerin en fazla “23 Nisan’ın kutlanış biçimi” ve “23 Nisan’ın hissettirdiği duygular” kategorilerinde yoğunlaştığı tespit edilmiştir. Diğer taraftan, 5. sınıf öğrencilerinin çizdikleri resimler ise toplam 5 kavramsal kategori altında analiz edilmiştir. Bu kategoriler şu şekilde sıralanmaktadır; “23 Nisan gösterileri, 23 Nisan yarışmaları, 23 Nisan sloganları/süslemeleri, Dünya çocuk bayramı ve Kurtuluş Savaşı” dır. Öğrenciler tarafından 23 Nisan ile ilgili çizilen resimlerin en fazla “23 Nisan gösterileri” kategorisinde yoğunlaştığı tespit edilmiştir. Bunların yanında, araştırmaya katılan toplam 38 öğrencinin, yazılı anlatımında belirttiği görüşü destekleyici bir şekilde resim yaptığı belirlenmiştir. Bu araştırmanın genel sonucu, 5. sınıf öğrencilerinin 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramını “Ulusal Egemenlik Bayramı” boyutundan çok “Çocuk Bayramı” boyutuyla algıladıklarını bununla birlikte 23 Nisan’ı Atatürk’ün çocuklara armağan ettiği bayram olarak algıladıklarını ve kutlamalar kapsamında yapılan gösteri ve etkinlikler hakkında olumlu yönde düşündüklerini ortaya koymaktadırThe purpose of this study is to determine the perceptions of 5th grade students regarding April 23 National Sovereignty and Children's Day Celebrations through their written expressions and pictures. The study was prepared by using a phenomenology design within the qualitative research model. The study group was selected with the purposive sampling method and it consists of 77 fifth grade students studying in village schools in central district of Giresun Province during the 2019-2020 academic year. Two different data collection tools including written expressions and pictures of 5th grade students regarding April 23 National Sovereignty and Children's Day Celebrations were used to collect the data. The pilot study was carried out with 10 fifth grade students studying in Yağmurca Secondary School in central district of Giresun Province during the 2018-2019 academic year to determine the validity and reliability of the data collection tool. Content analysis technique was used in the analysis of the data. Written expressions and pictures were evaluated separately while analyzing the data. In this context, the opinions of 5th grade students in their written expressions were analyzed under 8 conceptual categories in total. These categories are as following; “the celebration style of April 23, feelings about April 23, April 23
viii
demonstrations/activities, the purpose/reason of the celebration of April 23, the historical significance of April 23, April 23 expectations, April 23 competitions and problems encountered on April 23”. It was determined that the opinions of 5th grade students in their written expressions mostly gathered on the categories of “the celebration style of April 23” and “feelings about April 23”. On the other hand, the pictures of 5th grade students were analyzed under 5 conceptual categories in total. These categories are as following; “April 23 demonstrations, April 23 competitions, April 23 slogans/decorations, World Children’s Day and Independence War”. It was determined that the pictures of 5th grade students regarding April 23 mostly gathered on the category of “April 23 demonstrations”. Besides, it was determined that a total of 38 students drew pictures that support the opinions in their written expressions. The overall result of this study reveals that 5th grade students perceive the April 23 National Sovereignty and Children's Day as “Children's Day” rather than the “National Sovereignty Day” and they also perceive April 23 as a festival that Atatürk has gifted to children and they find the demonstrations and activities as part of the celebrations positive