Hatay Mustafa Kemal University Institutional Repository
Not a member yet
2946 research outputs found
Sort by
Physico-chemical characteristic and fatty acids compositions of cottonseed oils
Get PDFommon oil being used today besides sunflower oil. As the most important vegetable oil source in Turkey, sunflower is first ranked with 1.38 million tons, followed by cottonseed with 1.28 million tons, soybean 180,000 ton, peanut 141,000 tons and rapeseed 101,000 tons (Kolsarıcı et al 2015).Cottonseed oil is usually used in vegetable oil mixtures (Metin et al 2003), cooking and salad oil, in the preparation of margarine, shortening, mayonnaise and sauces, also to less extend in canned fish and smoked meat (Gtoplam karotenoid içerikleri 119-140 mg kg-1, toplam tokoferol içerikleri 887-920 mg kg-1 aralığında değişmiştir. Linoleik asit, palmitik asit, oleik asit ve stearik asit oranlarının, sırasıyla % 52.0-55.82; % 24.85-25.63, % 14.06-17.0 ve % 3.01-3.13 aralığında değiştiği saptanmıştır. PAUM 15 genotipinin en yüksek yağ verimi ve yağ kalitesine sahip olmasından dolayı diğer genotiplere kıyasla yemeklik yağ olarak tüketime daha uygun olabileceği belirlenmiştir.In this study, three cotton genotypes of species Gossypium hirsutum L., Cukurova 1518, PAUM 15 and BA 119 were investigated for their some physicochemical properties of oils such as free fatty acids, peroxide value, iodine value, unsaponifiable matter, total carotenoid and tocopherol contents and fatty acids composition in Cukurova region in Turkey. Seed oil content ranged 17.2-19.6% and PAUM 15 was found to be genotype with the highest oil content. The range of other physicochemical properties and their values are as follows; free fatty acids 1.7-2.8%, peroxide value 5.36.0 meq O2 kg-1, unsaponifiable matters 2.1-2.3%, iodine value 102-110, total carotenoid content 119-140 mg kg-1, total tocopherol content 887-920 mg kg-1, linoleic acid 52.00-55.82%, palmitic acid 24.85-25.63%, oleic acid 14.06-17.00%, stearic acid 3.01-3.13% in the cottonseed oils. PAUM 15 was determined to be more suitable for food consumption as edible oil due to its highest oil content and quality characteristics than the others genotype
Prevalence and characterization of ESBL- and AmpC-producing Escherichia coli from cattle
Get PDFBu çalışmada, Hatay ilinde sığırlarda genişlemiş spektrumlu ?-laktamaz (GSBL) ve/veya plazmid aracılı AmpC tip ?-laktamaz (AmpC) sentezleyen E. coli'nin prevalansının belirlenmesi hedeflendi. Bu amaçla, sağlıklı görünüşlü 312 sığırdan rektal sıvab örneği toplandı. Fenotipik GSBL sentezi disk kombinasyon metodu ve çift disk sinerji testi ile ?-laktamaz (blaCTX-M, blaCMY-2, blaSHV, blaOXA ve blaTEM) ve plazmid aracılı kinolon direnç (PAKD) genleri (qnrA, qnrB, qnrS ve aac(6')-Ib) polimeraz zincir reaksiyonu (PZR) ve daha sonra sekans analizi ile araştırıldı. Ayrıca, GSBL ve/veya AmpC sentezleyen E. coli izolatlarının antimikrobiyal duyarlılıkları disk difüzyon metodu ile filogenetik gruplarının belirlenmesi ise PZR ile incelendi. Yirmialtı izolat (%8.3) GSBL üretimi yönünden fenotipik testlerle pozitif bulundu. Bu izolatlarda blaCTX-M-15 (n= 12), blaCTX-M-1 (n= 11), blaCTX-M-3 (n= 2) ve blaCMY-2 (n=1) genleri belirlendi. PAKD genleri 11 (%42.3) ESBL sentezleyen E. coli izolatında saptandı ve bu izolatlar sadece aac(6')-Ib-cr ve qnrS1 genleri yönünden pozitif bulundu. İzolatlarının 22'si (%84.6) çoğul direnç fenotipi gösterdi. GSBL/AmpC sentezleyen E. coli izolatlarının B1 (%50), A (%34.6) ve D (%15.4) filogruplarına ait olduğu görüldü. Bu çalışma ile, ilk kez Türkiye'de sığırlarda CTX-M-15, CTX-M-3, CTX-M-1 ve CMY-2 tip ?-laktamaz sentezleyen E. coli varlığı ve bu izolatların bazılarında aac(6')-Ib-cr ve qnrS1 genlerinin birlikte bulunduğu gösterilmiştir.In this study, it was aimed to determine the prevalence of extended spectrum ?-lactamase (ESBL) and/or AmpC type ?-lactamase (AmpC) producing Escherichia coli from cattle in Hatay. For this purpose, 312 rectal swabs samples were collected from apparently healthy cattle. ESBL production was phenotypically investigated by disc combination method and double disc synergism test and ?-lactamase genes (blaCTX-M, blaCMY-2, blaSHV, blaOXA, and blaTEM) and plasmid mediated quinolone resistance (PMQR) genes (qnrA, qnrB, qnrS and aac(6')-Ib) were screened by polymerase chain reaction (PCR) and subsequent sequence analysis. Antimicrobial susceptibility of the isolates were determined using disc diffusion method and their phylogenetic groups were also searched by PCR. Twenty six (8.3%) isolates were found to be ESBL producer by phenotypic tests. The following ESBL/AmpC genes were detected: blaCTX-M-15 (n= 12), blaCTX-M-1 (n=11), blaCTX-M-3 (n=2), and blaCMY-2 (n=1). PMQR genes were detected in 11 (42.3%) ESBL producing E. coli isolates and these isolates were only positive for aac(6')-Ib-cr and qnrS1 genes. Twenty two (84.6%) of the isolates exhibited multidrug resistance (MDR) phenotype. ESBL/AmpC producing E. coli isolates were observed to be belonged to B1 (50%), A (34.6%) and D (15.4%) phylogroups. This study was the first to describe the presence of CTX-M-15, CTX-M-3, CTX-M-1 and CMY-2 producing E. coli in cattle in Turkey and the co-existence of aac(6')-Ib-cr and qnrS1 genes in some isolates
Depresyon hastalarında serum apelin ve nesfatin-1 düzeyleri ve tedavi ile ilişkisi
No full textDepresyon hastalarında serum apelin ve nesfatin-1 düzeyleri ve tedavi ile ilişkisi Amaç: Bu çalışma apelin ve nesfatin-1 moleküllerinin tedavi öncesi ve sonrası depresyonla ilişkisini ve biyolojik belirteç olarak kullanılıp kullanılamayacaklarını araştırmak amacıyla planlanmıştır. Yöntem: Çalışmaya psikiyatri polikliniğine başvuran 47 tedavisiz depresyon hastası ve 47 normal sağlıklı gönüllü alınmıştır. Tüm katılımcılara DSM-IV Eksen 1 Bozuklukları İçin Yapılandırılmış Klinik Görüşme (SCID-I), Hamilton Depresyon Ölçeği (HAM-D), Klinik Global İzlem (KGİ) Ölçeği uygulandı. Tedavi öncesinde ve tedavi başlangıcından sonraki 3. ayın sonunda 12 saat açlığı takiben periferik kan örnekleri alındı. Serum apelin ve nesfatin-1 düzeyleri ölçüldü. Bulgular: Kırkyedi depresyon hastasının 35'i (%74.5) kadın, 12'si (%25.5) erkekti. Kırkyedi gönüllünün 31'i (%66) kadın, 16'sı (%34) erkekti. Yaş, medeni durum, meslek ve Vücut Kitle İndeksi (VKİ) bakımından gruplar arasında fark yoktu. Başvuru serum apelin düzeyi hasta grubunda kontrol grubuna göre anlamlı derecede yüksekti. Hasta grubu ile kontrol grubu arasında başvuru serum nesfatin-1 düzeyi açısından anlamlı fark yoktu. Üç aylık tedavi sonrası hem serum apelin hem de serum nesfatin-1 düzeylerinde anlamlı fark oluşmamıştır. Sonuç: Çalışma bulgularımıza göre, serum apelin düzeyleri başvuru anında sağlıklı kontrollere göre anlamlı olarak yüksekti ve 3 aylık depresyon tedavisi (antidepresan, antidepresan + elektrokonvulsif terapi, antidepresan + terapi) sonrasında klinik iyileşmeye rağmen apelin düzeylerinde değişiklik saptanmadı. Hasta grubunda serum nesfatin-1 düzeyleri başvuru sırasında ve 3 aylık tedavi sonunda da kontrol grubundan farklı değildi. Çalışmamızda serum apelin düzeyi ile VKİ arasında ilişki saptanmamıştır. Başvuru sırasındaki serum nesfatin-1 düzeyi ile yine başvuru sırasında ölçülen VKİ arasında korelasyon tespit edilmiştir.Serum apelin and nesfatin-1 levels in depression patients and their relationship with treatment Objective: This study was designed to investigate the molecules apelin and nesfatin-1, their relationship with depression before and after treatment, and whether they can be used as biomarkers. Method: Forty-seven depression patients referred to psychiatric outpatient clinic who were not on treatment and 47 normal healthy volunteers were enrolled in the study. The Structured Clinical Interview for DSM-IV Axis I Disorders (SCID-I), the Hamilton Depression Rating Scale (HAM-D), and the Clinical Global Impression (CGI) Scale were administered to all participants. Peripheral blood samples were collected following a 12-hour fasting at the beginning and three months after the start of treatment. Serum apelin and nesfatin-1 levels were measured. Results: Of the 47 depression patients, 35 (74.5%) were females and 12 (25.5%) were males. Thirty-one (66%) of the 47 volunteers were females and 16 (34%) of them were males. Age, marital status, occupation and Body Mass Index (BMI) did not differ between the groups. Serum apelin level was significantly higher in the patient group than in the control group. There was no significant difference between the patient group and the control group in terms of serum nesfatin-1 levels. There was no significant difference in serum apelin and serum nesfatin-1 levels after 3 months of treatment. Conclusions: Serum apelin levels were significantly higher than healthy controls at the time of admission and there was no change in apelin levels after 3-months of treatment (antidepressant, antidepressant + electroconvulsive therapy, antidepressant + therapy) despite clinical recovery. Serum nesfatin-1 levels in the patient group were not different from the control group at the time of referral and at the end of 3 months treatment. There was no relationship between serum apelin level and BMI in our study. Serum nesfatin-1 level and BMI were correlated at the time of admission
Glass bracelets as objects of beauty : finds from the Church of Saint Nicholas, Demre/Myra (1989-2016)
No full text…Excavations at the Church of Saint Nicholas in Demre, Antalya, have been underway since 1989 in the religious and secular buildings around the church, which presumably belonged to a monastery in the Middle Ages. Flooded and buried underground by the overflow of Myros Creek, the buildings are approximately 6 m below the ground level today. The first phase of the church is dated to the Early Byzantine period, whereas the currently intact structure is dated to the Middle Ages. As the ground floor of the church was buried, the Greeks living in the area during Ottoman times continued to worship in a chapel they added to the gallery floor. These Greeks maintained their ties with the structure during the Ottoman era as well. In addition to the small finds unearthed during the excavations, glass bracelets are among the ornaments that belonged to the different communities settled here from the early phases of the church until its final period of use in the early 20th century. The glass bracelets discovered in the Church of Saint Nicholas excavations between 1989 and 1995 have been reviewed by B. Y. Olcay, whereas the thirty-eight Byzantine-period glass bracelets discovered in the excavations between 1989 and 2003 have been studied and evaluated by Ö. Çömezoğlu under the heading “Jewelry” in her PhD thesis. Glass bracelets discovered in the church were also briefly introduced in the excavation reports and in various articles. There was an increase in the number of bracelets discovered during the excavations conducted in the 2004-2009 and 2012-2016 periods. At the same time, glass bracelets possibly dated to the Ottoman era were also excavated. The total number of bracelets unearthed between 1989 and 2016 amounts to 127. In this study, bracelets categorized in groups as Early Byzantine, Middle Byzantine, and Ottoman have been studied in terms of form, production, and ornamentation techniques, as well as typology. In addition, they have been compared with glass bracelet finds discovered in other excavations across Anatolia. Some examples of the painted glass bracelets with round, oval, or flat cross-sections in shades of blue and green that feature spun-glass band decorations point to homogenous manufacturing. However, it is difficult to make definite assessments about their production. Nevertheless, archaeological evidence found in excavations reveal the presence of a workshop or workshops producing glass in Myra. Therefore, it can be presumed that the bracelets may have been manufactured at the same workshops. When the glass bracelets found in the church are compared to examples discovered in other excavation centers, it appears that they possess certain characteristics of the Early and Middle Byzantine period. The absence of the typical productions of the 13th century, on the other hand, can be explained both by the changing political and economic status of Myra, as well as the population decline and settlement changes caused by the disastrous flood the area suffered in the 13th century
The effect of reduced dose of GnRH Administered at the time of insemination on pregnancy rate in lactating dairy cows
Get PDFÇalışma laktasyondaki ineklerde tohumlama anında uygulanan GnRH dozunun yarıya indirilmesinin gebelik oranı üzerine etkisini belirlemek amacıyla yapıldı. Araştırmada yaşları 3-6 arasında değişen, postpartum 80-120 günler arasında olan ve klinik olarak herhangi bir reprodüktif probleme rastlanılmayan 50 Holstayn ırkı inek kullanıldı. İneklerin östrüs göstermeleri için herhangi bir hormonal uygulama yapılmadı. Çalışma süresince östrüs belirtileri gösteren ineklerin ovaryum muayeneleri 6-8 MHz lineer problu real-time ultrason ile yapıldı ve ovaryumdaki mevcut foliküllerin çapı kaydedildi. Daha sonra bir gruba (grup I, n=25) suni tohumlama (ST) anında bir gonadotropin salgılatıcı hormon (GnRH) analoğu olan Buserelin asetat (Receptal®, İntervet) 2.5 mL kas içi uygulandı. Diğer gruba (grup II, n=25) ise ST anında 1.25 mL Buserelin asetat kas içi uygulandı. Folikül çapları grup I ve II'de sırasıyla 12.28±0.37 mm, 12.24±0.44 mm olarak kaydedildi. Gebelik oranları grup I ve II'de sırasıyla %80 (20/25), %72 (18/25) olarak belirlendi (P>0.05). Sonuç olarak, ineklerde gebelik oranlarının artırılması amacıyla ST sırasında uygulanan GnRH'nın dozunun yarıya indirilmesinin gebelik oranlarını etkilemediği görüldüThis study was carried out to determine the effect of reducing half dose of GnRH performed immediately at the time of artificial insemination on pregnancy rate in lactating dairy cows. The study was conducted on 50 Holstein cows aging between 3-6 years old, and on 80-120 days postpartum without reproductive problems. No hormonal application was carried out for ensuring estrous in cows. The ovarian examinations of the cows showing estrous symptoms were performed by real-time ultrasound with 6–8 MHz lineer probe and the diameters of the follicles were recorded. The cows in Group I (n=25), a gonadotropin releasing hormone (GnRH) analogue, buserelin acetate (Receptal®, İntervet) recieved 2.5 ml of GnRH intramucularly just at the time of artificial insemination. Group II recieved 1.25 mL of GnRH, intramuscularly immediately at the same time. The diameters of follicles at the time of inseminations were detected as 12.28±0.37 mm, 12.24±0.44 mm in the group I and group II respectively. The pregnancy rates were 80% (20/25) and 72% (18/25), in group I and group II respectively (P>0.05). It was concluded that reducing the half dose of GnRH, which is performed to increase the pregnancy rate in cows immediately at the time of insemination, did not affect the pregnancy rat
Concept of curriculum literacy and curriculum literacy scale
Get PDFEğitim programı, toplumun en değerli gördüğü şeyleri çocuklara aktarmak için kullanılan geniş sosyal ve toplumsal anlaşmayı yansıtan politika beyanı olan resmi olarak onaylanmış teknik bir belgedir. Eğitim programı, eğitim faaliyetlerini düzenleyen temel bir eğitimsel kılavuz olmakla birlikte bir eğitim programı okuryazarı olmak öğretmen ya da öğretmen adaylarının temel becerileri arasında yer almaktadır. Öğretmen adaylarının aldıkları eğitim içerikleri onların birer eğitim programı okuryazarı olmasını sağlamalıdır. Bu çalışmanın amacı eğitim programı okuryazarlığı kavramına açıklık getirmek ve Eğitim Programı Okuryazarlığı Ölçeği'ni (EPOÖ) geliştirmektir. Araştırmanın çalışma grubunu Mustafa Kemal Üniversitesi Eğitim Fakültesi'nde öğrenim gören 313 lisans öğrencisi oluşturmaktadır. Çalışma grubundan elde edilen verilerle ölçeğin faktör analizi için uygunluğunun test edilebilmesi için Kaiser-Meyer-Olkin katsayısı hesaplanmış ve Barlett's Küresellik testi uygulanmıştır. Ölçek üzerinde yapılan Açımlayıcı Faktör Analizi (AFA) sonucunda ölçeğin iki faktörden oluştuğu anlaşılmıştır. Bu faktörler "okuma" ve "yazma" olarak adlandırılmıştır. Okuma faktörü 15 maddeden meydana gelirken yazma faktörü 14 madden oluşmaktadır. Ölçeğin tamamının Cronbach's Alpha içtutarlılık katsayısı ise 0,94'dür. Ölçeğin bu haliyle yapılan ikinci uygulamaya 215 öğrenci katılmıştır. Bu uygulamadan elde edilen yapılan Doğrulayıcı Faktör Analizi (DFA) sonuçlarına göre ölçek için belirlenen iki farklı yapının doğru olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca ölçeğin iki faktörlü yapısının toplamda 29 maddeden meydana geldiği doğrulanarak ölçeğin geçerli ve güvenirliği sağlanmıştırA curriculum is an officially approved technical document that is used to convey the knowledge, regarded most valuable by society, to children, and that reflects the broad social and social consensus, and that with policy statement. As well as a curriculum is a basic training manual that arranges training activities; being a literate of a curriculum is among the basic skills of teachers or teacher candidates. The content of the training, received by teacher candidates, should ensure them to be a curriculum literate. The purpose of this study is to clarify the concept of curriculum literacy, and improve Curriculum Literacy Scale (CLS). The study group of the research was consisted of 313 undergraduate students studying at Faculty of Education of Mustafa Kemal University. The Kaiser-Meyer-Olkin coefficient was calculated and the Barlett's Sphericity test was applied so that the appropriateness of the scale for the factor analysis could be tested through the data obtained from the study group. As a result of the exploratory factor analysis (EFA) of the scale, the scale was understood to consist of two factors. These factors were called as “reading” and “writing”. As well as the reading factor is composed of 15 items, the writing factor is composed of 14 items as well. The Cronbach's Alpha internal consistency coefficient of the whole scale is 0.94. 215 students participated in the second application, performed with current state of the scale. According to the Confirmatory Factor Analysis (CFA) results obtained from this application, it was determined that two different structures determined for the scale were correct. Besides, the validity and reliability of the scale was approved by verifying that the scale is composed of 29 items in tota
Morphological characteristics of interspecific hybrids of Solanum melongena and Solanum torvum
Get PDFSolanum melongena (L.) ve Solanum torvum (Sw.) türlerinin melezlenmesi sonucu oluşan birkaç interspesifik hibrit bitkinin kısır olduğu rapor edilmiştir. Bu iki türün türler arası melezlerinin morfolojik karakterizasyonu için az sayıda intrespesifik hibrit genotip incelenmiştir. Çalışmada interspesifik genotiplerde morfolojik farklılığı belirlemek amacıyla, Faselis F1 x S. torvum melezlenmesinden elde edilen tohumların in vitro ortamda çimlendirilmesiyle elde edilen 50-63 interspesifik hibrit genotip incelenmiştir. Genotiplerin çoğunda, sürgünlerde antosiyanin oluşumu ve bitkinin farklı organlarında dikenlilik görülmüştür. Genotiplerin yan dal sayıları 1 ve 7 arasında değişmiştir. Yaprak uzunluğu, yaprak genişliği ve loblanma gözlemleri açısından interspesifik hibrit genotiplerin bir kısmı ana ebeveyne, bir kısmı baba ebeveyne yakın olmuş, diğer bölümü ise iki ebeveyn arasında bir değer almıştır. Yaprak altı tüylülüğü en az Faselis F1’de gözlenirken, interspesifik genotiplerdeki tüylülük S. torvum’daki tüylülüğe yakın olmuştur. Faselis F1’in yapraklarında dikenlilik gözlenmezken, interspesifik hibritlerin hepsinde dikenlilik gözlenmiştir. Çiçek durumu, Faselis F1’de tek çiçek veya aynı yerden çıkmış tek çiçek ile basit salkım şeklinde olurken, interspesifik hibrit genotiplerde genelde S. torvum’da olduğu gibi salkım şeklinde olmuştur. Salkımdaki çiçek ve tomurcuk sayısı en az ana ebeveynde, en yüksek bazı interspesifik hibrit genotiplerde gözlenmiştir. İnterspesifik hibrit genotiplerde çanak ve taç yaprak sayısı ile erkek organ sayısı 3 ila 6 arasında değişmiştir. Taç yaprak rengi Faselis F1’de açık menekşe, S. torvum’da beyaz ve interspesifik hibrit genotipte genelde soluk menekşe olmuştur. Erkek ve dişi organ uzunluğu Faselis F1’de en yüksek, interspesifik hibrit genotiplerde S. torvum’dan daha düşük veya daha yüksek olarak gerçekleşmiştir.It has been reported that a few interspecific hybrid plants of Solanum melongena (L.) x Solanum torvum (Sw.) were sterile. A small number of the interspecific hybrid genotypes of these species have been examined for morphological characters. In this study, morphological characteristics of 50-63 interspesific genotypes that were obtained by in vitro germination of the seeds produced from Faselis F1 x S. torvum crossing were investigated. Most of these genotypes formed anthocyanin on their shoots, and spines on their different organs. Plant branch number of the genotypes varied between 1 and 7. Leaf blade length, width and lobes in some of the interspecific genotypes were similar to maternal or paternal parents, and some others were between the two parents. Leaf hair density of interspecific genotypes was higher than Faselis F1 and similar to S. torvum. There were not spines on the leaf of Faselis F1, however, spines were observed on all the interspecific hybrid genotype leaves. Inflorescence type of interspecific genotypes were uniparous, two branches, or three or more branches, while Faselis F1 had single flower or uniparous inflorescence. The bud or flower numbers per inflorescence were minimum in Faselis F1 and maximum in some interspecific genotypes. The corolla, calyx or stamen numbers per flower were 3 to 6 in some interspecific genotypes. The corolla color was violet, white and pale violet in Faselis F1, S. torvum and interspecific genotypes, respectively. While the stamen and pistil lengths of interspecific genotypes were higher or lower than S. torvum, the highest values were obtained from Faselis F1
The use of herbal supplements of diyabetic patients attending the university hospital in Hatay, endocrine polyclinic
No full textAmaç: Günümüzde insanların tamamlayıcı ve alternatif tıp (TAT) uygulamalarına ilgileri giderek artmaktadır. Bunlar arasında hastalar tarafından en çok tercih edilen bitkisel ürünlerdir. Bitkisel ürünler diyabet hastalarında da oldukça yaygın kullanılmaktadır. Diyabet hastalarında bitkisel ürün kullanımı morbidite ve mortaliteye yol açabilmektedir. Bu çalışma diyabet hastalarında kullanılan bitkisel ürünleri, nasıl kullanıldıkları ve yan etkilerini incelemek üzere planlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Kesitsel tanımlayıcı nitelikteki bu çalışma, Mayıs 2016Haziran 2016 tarihleri arasında Mustafa Kemal Üniversitesi Tıp Fakültesi Endokrinoloji polikliniğine başvuran18 yaş üstü görüşmeyi kabul eden 150 hastada yüz yüze görüşme yöntemi ile yapılmıştır. Bulgular: Çalışmamıza katılan diyabet hastalarının % 60,7'si erkek, % 39,3'ü kadın bulunmuştur. Çalışmamıza katılan diyabet hastalarının % 22'si bitkisel ürün kullandığını söylemişlerdir. Bitkisel ürün kullananların % 5,3'ü tarçın, % 4,7'si limon, % 3,3'ü nar ekşisi, % 2,7'si yeşil çay, % 2'si badem, % 1,3'ü civan perçemi, adaçayı, zeytin yaprağı çayı kullandıklarını söylemişlerdir. Bitkisel ürün kullananların hepsi bitkisel ürünü doktora danışmadan kullandığını söylemişlerdir. Kullananların hiçbirisinde yan etki görülmemiştir. Sonuç: Diyabet hastalarının önemli bir kısmı bitkisel ürün kullanmaktadır. Katılımcıların hepsi bitkisel ürünleri doktora danışmadan kullandıklarını söylemektedirler. Hastaların doktora danışmadan bitkisel ürün kullanmaları istenmeyen sonuçlara yol açabilir.Objective: Today, people are increasingly interested in complementary and alternative medicine (TAT) practices. These are the most preferred herbal products by patients. Herbal products are also widely used in diyabetes patients. The use of herbal products in diyabetic patients can lead to morbidity and mortality. The present study aimed to investigate the use of herbal supplements in diyabetic patients as well as the methods of administration and the side effects of the products. Methods: The cross-descriptive study was carried out from May to June 2016 and enrolled 150 patients aged over 18 years who applied to Mustafa Kemal University Medical Hospital Endocrinology Outpatients. Results: Of the 150 participants, 60.7% (n:91) were male while 39.3% (n:59) were female and 22% (n:33) of them reported herbal supplement use. The most preferred supplements were, cinnamon 5.3% (n:8), lemon 4.7% (n:7), pomegranate syrup 3.3% (n:5), green tea 2.7% (n:4), 2.0% almond (n:3), 1.3% (n:2) yarrow, sage and olive leaves. None of them declared a consultation about these CAM with their doctor. Also none of them declared a side effect. Conclusion: Herbal supplements are used by a great majority of diyabetic patients, but none of them were using herbal supplements by physician advice. The use of herbal supplements without physician control may lead to undesirable outcomes for diyabetic patients
Poliglikolik asit’ in (PGA) biyomedikal uygulamaları
Get PDFBiodegradable polymers have a great potential and widely used in biomedical applications due to their biodegradability and biocompatibility. Biodegradable polymers contain hydrolytically unstable functional groups (such as esters, anhydrides and etc.) in their backbone. These hydrolytically unstable functional groups can be hydrolyzed, or eaten by microorganisms, and degradability happens. Biodegradable polymers can be effectively used for several biomedical applications such as drug delivery, dental, orthopedic and tissue engineering. Polyglycolic acid (PGA) is a desired material for physicians due to its excellent degradation behaviour. However, limited research based on PGA polymers has been studied in biomedical applications due to insolubility of PGA in most of the solvents and rapid degradation of PGA. This review will focus on the improvements made in the development of hydrolytically degradable PGA in biomedical fields.Biyobozunur polimerler, biyobozunurluk ve biyouyumluluk özelliklerinden dolayı biyomedikal uygulamalarda büyük potansiyele sahip olup yaygın şekilde kullanılmaktadır. Biyobozunur polimerler yapılarında hidrolitik olarak kararsız fonksiyonel gruplar (örneğin, esterler, anhidritler vd.) içerirler. Bu hidrolitik olarak kararsız gruplar kolayca hidroliz olabilmekte, veya mikroorganizmalar tarafından yenilebilmektedir. Bu sayede polimerlerin bozunması gerçekleşir. Biyobozunur polimerler birçok biyomedikal alanda (örneğin; ilaç salınımı, dişçilik, ortopedi, ve doku mühendisliği) etkili bir biçimde kullanılabilmektedir. Poliglikolik asit (PGA) oldukça iyi bozunma davranışından dolayı tıp alanında yaygın şekilde kullanılan bir materyaldir. Ancak, PGA polimerlerinin biyomedikal uygulamaları alanında sınırlı sayıda araştırma mevcuttur. PGA birçok çözücü içerisinde çözünememekte ve hızlı bir şekilde bozunmaya uğramaktadır. Bu derleme hidrolitik olarak bozunabilen PGA’ nın biyomedikal alanda kullanımındaki yenilikleri açıklayacaktır