Hatay Mustafa Kemal University Institutional Repository
Not a member yet
2946 research outputs found
Sort by
Dental implantasyondan önce sert doku hazırlığı: dört yıllık retrospektif bir çalışma
Get PDFBackground: The purpose of this study was to investigateincidence for the requirements of hard tissue preparation prior todental implant placement.Methods: In this retrospective study, the records of 1086 patientswho referred to Mustafa Kemal University, Faculty of Dentistry,Periodontology and Oral and Maxillofacial Surgery clinics between2011 and 2015 were investigated. The received frequency ofpatients’ onlay grafting, autogenous block grafting, socketpreservation, guided bone regeneration, external sinus lifting, ridgesplit osteotomy, alveolar distraction osteogenesis, inferior alveolarnerve repositioning were evaluated in any process of the dentalimplant.Results: 3186 dental implants in 1086 patients were included tothe study. Among 295 patients, it was observed that the number ofmen was 144 (48.8%) and number of implants was totally 309(47.2%) implants, while the number of grafted implants in womenof 151 (51.2%) was 346 (52.8%). The numbers of graftingprocedures for augmentation are as follows; 286 (43.7%) onlaygrafting, 23 (3.5%) socket preservation, 9 (1.4%) guided boneregeneration, 271 (41.3%) open sinus lifting, 62 (9.5%) alveolarridge splitting, 2 (0.3%) alveolar nerve repositioning and 2 (0.3%)distraction osteogenesis.Conclusion: In this study, it was observed that the differentaugmentation procedures were applied to place the dental implant.Amaç: Bu çalışmanın amacı dental implant yerleştirilmeden önceki sert doku hazırlığı gereksinimlerininin insidansını araştırmaktır. Gereç ve yöntem: Çalışmamızda, 2011-2015 yılları arasında Mustafa Kemal Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi, Periodontoloji ve Ağız, Diş ve Çene Cerrahisi kliniklerine başvuran 1086 hasta incelendi. Dental implantasyon öncesi veya sırasında yapılan onlay greftleme, otojen blok greftleme, soket koruma, yönlendirilmiş doku rejenerasyonu, eksternal sinus lifting, ridge-split osteotomisi, alveolar distraksiyon osteogenezi, inferior alveolar sinir repozisyonu işlemleri her bir implant için ayrı ayrı kaydedildi. Bulgular: 1086 hastada 3186 implant değerlendirildi. 295 hastada (% 27.1) 655 implantın herhangi bir augmentasyon prosedürü ile yerleştirildiği saptandı. Augmentasyon prosedürlerinden en az birini alan 295 hastanın 144’ü erkek iken 151’i kadındı. Erkeklerde 309 implant kadınlarda ise 346 adet implantın augmentasyon prosedürü ile yerleştirildiği saptandı. Augmentasyon prosedürü uygulanan 286 implant için onlay greftleme, 23’ü için soket koruma, 9’u için yönlendirilmiş kemik rejenerasyonu, 271’i için eksternal sinus tabanı yükseltme girişimi, 62’si için ridge-split osteotomisi, 2’si için inferior alveolar sinir repozisyonu, 2’si için distraksiyon osteogenezi şeklinde dağılım gösterdiği gözlendi
Nazopalatin kanal morfolojisinin dentisyon durumuna göre değişiminin bilgisayarlı tomografi ile incelenmesi
Get PDFObjective: The nasopalatine canal (NPC) is one of the important anatomic structures in anterior maxilla. The aim of this study was to evaluate thechanges in NPC morphology according to dentition status in the maxillary anterior region by computed tomography (CT).Methods: Computed tomography images of 100 patients were screened retrospectively. Images were divided into two groups by dental status: anedentulous group (EG) of 50 patients who have edentulous premaxilla and a control group (CG) of 50 patients who have all incisor teeth in thepremaxillary region. After recording the age, sex, and dentition status of the patients, the NPC diameter, NPC length, incisive foramen (IF) diameter,and angle between the NPC and palatine bone were measured in sagittal sections, and the number of NPCs was determined in axial sections.Results: There was no significant difference between NPC angle and dentition status (p=0.151). The NPC diameter was significantly higher in theEG (p=0.002), as was the IF diameter (p=0.041). In addition, NPC length was significantly higher in the CG (p0.05).Conclusion: The NPC length and diameter vary according to the age and dentition status of the patient. Changes in this anatomic structure should beevaluated pre-operatively in elderly patients by three-dimensional radiographic evaluation.Amaç: Nazopalatin kanal maksiller anterior bölgedeki önemli anatomik oluşumlardan biridir. Bu çalışmanın amacı nazopalatin (NP) kanal morfolojisinin dentisyon durumuna göre değişimini bilgisayarlı tomografi (BT) ile incelemektir. Yöntem: Toplam 100 hastaya ait bilgisayarlı tomografi görüntüleri retrospektif olarak taranmıştır. Bilgisayarlı tomografi görüntüleri iki gruba ayrıldı: maksiller ön bölgesi dişsiz olan (DG) 50 hasta ve maksiller ön bölgede diş kaybı olmayan, kontrol grubu (KG) olarak adlandırılan 50 hasta. Hastaların yaş, cinsiyet ve dentisyon durumları not edildikten sonra sagittal kesit üzerinde NP kanal uzunluğu, insiziv foramen çapı, NP kanal çapı ve NP kanal ile sert damak arasındaki nazopalatin kanal açısı ölçülmüştür. Aksiyal kesitler üzerinde ise NP kanal sayısı tespit edilmiştir. Bulgular: Nazopalatin açısı ile dentisyon durumu arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır (p=0,151). IF çapı DG da istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yüksek bulunmuştur (p=0,041). Nazopalatin kanal uzunluğu ise KG da anlamlı derecede yüksek bulunmuştur (p0,05). Sonuç: Nazopalatin kanal uzunluğu ve çapı hastaların yaşı ve dentisyon durumuna göre değişmektedir. İleri yaştaki hastalarda üç boyutlu radyografilerle bu anatomik yapıların değişimi preoperative olarak değerlendirilmelidir
On the impact of Hatay/Kırıkhan dialect and standard Turkish language on immigrant dialect
Get PDFAnadolu ağızları ile ilgili birtakım karşılaştırmalı ağız çalışmaları olsa da, nitelik ve nicelik olarak bu çalışmalar istenilen düzeyde değildir. Karşılaştırmalı ağız araştırmaları Türk dili için oldukça önemli olduğu gibi kültürel değişim ve kimlik değişimi gibi konularda da tespitlerde bulunmak açısından da önemlidir. Hatay’ın Kırıkhan ilçesi, Antakya-Maraş ve İskenderun-Halep güzergâhının kesişme noktasıdır. Bu nedenle tarih boyunca birçok farklı kültür ve medeniyetlere ev sahipliği yapmış kadim bir yerleşim merkezidir. 1084 yılında Anadolu Selçuklu Sultanı Süleyman Şah’ın Antakya bölgesini fethetmesiyle Türkler bu yöreye yerleşmeye başlamıştır. Bölge, Türklerle, Bizans ve Haçlılar arasında bir süre el değiştirdikten sonra Memluklular ve ardından Osmanlılar tarafından idare edilmeye başlanmıştır. Tarih boyunca çeşitli Türk unsurlarının göçleriyle Türkleşen yöreye göçler devam etmiş, 1950’lerden sonra Trabzonlular, Yörükler ve Ahıska Türkleri, Kırıkhan’a göçerek burasını yurt edinmişlerdir. Bu bildiride yerli ve göçmen ağzı ilişkileri ses bilgisi bağlamında incelenecektir. Sahadan derlenen metinler incelendiğinde, göçmen ağızların her geçen gün yerli ağız ve standart dilden etkilendiği görülmektedir. Göçmen unsurlardan belli bir mahallede iskân edilip birlikte yaşayanlar değişime direnç göstermişlerdir. Fakat mahallelerinden ayrılıp yerli unsurlar arasına karışanlar değişime ayak uydurmuşlardır. Bunun yanı sıra eğitim veya çalışmak için il dışına çıkanlar ile ağız özelliği yerli ağza yakın olan kişiler ise bu değişime daha hızlı ayak uydurmuşlardır.Although Anatolian dialects have some studies on comparative dialects, these studies are not at the desired level in terms of quality and quantity. Comparative dialect research is very important for the Turkish language, as well as it is important for determining issues such as cultural change and identity change. Kırıkhan district of Hatay is the intersection point of Antakya-Maraş and İskenderun-Halep route. For this reason, it is an ancient settlement center, which has hosted many different cultures and civilizations throughout history. In 1084, when the Anatolian Seljuk Sultan Süleyman Shah conquered the Antakya region, Turks began to settle in this region. After the region changed hands among Turks, Byzantine and Crusaders for a while, it started to be governed by the Mamluks and then the Ottomans. Throughout the history, migrations to the region, which became Turkish with the migration of various Turkish elements, continued, and after 1950, Trabzon residents, Yoruks and Ahiska Turks migrated to Kırıkhan and settled in this place. In this paper, local and immigrant dialect relations will be reviewed in terms of phonetics. When the texts compiled from the field are reviewed, it is seen that the immigrant dialects are affected by the local dialect and standard language every day. Among the immigrant elements, those living in a certain neighborhood and living together resisted change. However, those who left their neighborhoods and intertwined with the local elements kept up with the change. In addition, those who went out of the city for education or work, and those whose dialect feature was close to the local dialect, adapted to this change faster
The effect of different doses of salt and mycorrhiza applications on hormone, antioxidant, phenolic and organic acid contents in peppers
Get PDFAmaç: Çalışmada, mikoriza (ROOTS-novozymes endomycorrhiza (VAM) fungus (Glomus spp.)) ve artan tuzdozlarının biber bitkisinin (Capsicum annuum L.) kök vegövde dokularının; hormon, toplam fenolik ve organikasit içerikleri ile toplam antioksidan kapasitesi üzerineetkisini belirlemek amaçlanmıştır.Yöntem ve Bulgular: Serada tesadüf blokları denemedeseninde göre yürütülen çalışmada, toprakdoldurulmuş saksılardaki biber bitkilerine dört farklıdozda tuz (T0: 0, T50: 50, T100: 100 ve T150: 150 mM NaCl) ile mikorizalı ve mikorizasız olmak üzere mikorizanın ikidozu (M0: 0, M100: 100 adet spor/bitki) uygulanmıştır.Çalışmada, kök ve gövde dokularında giberilik asit (GA),salisilik asit (SA) ve indol asetik asit (IAA) düzeyleri artantuz dozlarının etkisiyle istatistiksel olarak önemlidüzeyde azalmıştır. Biber bitkisi absisik asit (ABA) içeriğimikoriza uygulanmamış bitkilerin kök ve gövdedokularında tuz dozlarındaki artış ile önemli düzeydeartmışken, mikoriza uygulanan bitkilerde tuzdozlarındaki artış ABA içerini etkilememiştir. Sadece 50mM tuz dozunda belirlenen ABA içeriği mikorizauygulanmışlarda mikorizasızlara göre önemli düzeydedaha yüksek belirlenmiştir. Toplam fenolik içeriği veantioksidan kapasitesi tuz stresinin etkisiyle kök ve gövdedokularında önemli düzeyde azalmışken, 50 mM NaCluygulanmış mikorizalı bitkilerde en yüksek değerdebelirlenmiştir. Organik asit içerikleri, gövde tartarik vemaleik asit ile kök maleik asit hariç, uygulanan tuzdozlarındaki artış ile kök ve gövde dokularında kontrolbitkilerine göre artmıştır. Mikoriza uygulanmış bitkileringövde bütirik, malonik ve malik asit içerikleri mikorizauygulanmamışlar daha yüksek belirlenmişken, kökdokularında ise malonik ve malik asit içerikleri mikorizalıolanlarda daha yüksek belirlenmiştir.Genel Yorum: Mikorizanın özellikle 50 mM tuz dozundagövde ve kök dokularında toplam fenolik ve antioksidaniçeriklerinin yanı sıra ABA düzeyini arttırmasından dolayıstrese karşı tolerans göstermede etkili olduğu, ancakdaha yüksek tuz konsantrasyonlarında bu olumluetkisinin bozulduğu belirlenmiştir.Çalışmanın Önemi ve Etkisi: Sonuç olarak, mikorizanınılımlı tuz stresinde bitki toleransını arttırdığı ancak,yüksek ve çok yüksek tuz tuz streslerinde etkisiz kaldığısöylenebilir.Aims: In the study, mycorrhiza (ROOTS-novozymes endo-mycorrhiza (VAM) fungus (Glomus spp.)) and increasing salt doses of the root and stem tissues of pepper plant (Capsicum annuum L.); It was aimed to determine the effects on hormone, total phenolic and organic acid contents and total antioxidant capacity. Methods and Results: In the study conducted in the greenhouse according to the random block design, pepper plants were applied to the soil in four different doses of salt (T0: 0, T50: 50, T100: 100 and T150: 150 mM NaCl) and two doses of mycorrhizal (M0: 0, M100: 100 spores / plant) were applied, with and without mycorrhiza. In the study, the levels of GA, SA and IAA in the root and stem tissues decreased statistically significantly with the effect of increasing salt doses. ABA content of pepper plant increased significantly with the increase in salt doses in root and stem tissues of plants not applied mycorrhiza, while the increase in salt doses in plants treated with mycorrhiza did not affect the content of ABA. ABA content, which was determined at only 50 mM salt dose, was found to be significantly higher in those applied to mycorrhiza than those without mycorrhiza. While the total phenolic content and antioxidant capacity decreased significantly in root and stem tissues due to the salt stress, it was found to be the highest in 50 mM NaCl applied mycorrhizal plants. Organic acid contents increased in root and stem tissues compared to control plants with the increase in the applied salt doses, except stem tartaric and maleic acid and root maleic acid. Stem butyric, malonic and malic acid contents of plants treated with mycorrhiza were determined higher than those without mycorrhiza, while malonic and malic acid contents of root tissues were higher in those with mycorrhiza. Conclusions: It has been determined that mycorrhiza is effective in showing stress tolerance due to the increase in total phenolic and antioxidant content as well as ABA level in the stem and root tissues at 50 mM salt dose, but this positive effect is impaired at higher salt concentrations. Significance and Impact of the Study: As a result, it can be said that the mycorrhiza improves plant tolerance at moderate salt stress, but is ineffective at high and very high salt stress
Renal cell carcinoma : Epidemiological profile and histopathological features
Get PDFObjective: Nowadays, with the use of advanced imaging methods, the incidence of renal cell carcinomas (RCCs) has increased steadily and they have become
recognizable at early stage. Morphologically and immunophenotypically, RCCs are divided into many different types and are divided into three main subtypes. Each
type has differences in terms of genetics, biology, and behavior. The objectives of this study is to investigate the histopathological features of tumor specimens of
patients operated with diagnosis of RCC.
Materials and Methods: The pathology specimens and reports of 77 patients with RCC who underwent radical or partial nephrectomy were reviewed
retrospectively. Descriptive and clinical data of the patients were obtained. The size, lateralization, focality, histopathological type, Fuhrman nuclear grading system
(NGS), sarcomatoid change, renal sinus and vein invasions, perirenal fat tissue invasion, hilar fatty tissue invasion, ureter surgical margin, and primary tumor stage
of RCC were determined.
Results: According to the histopathologic type, 77.9% of the patients had clear cell RCC, 10.4% chromophobe RCC, 9.1% papillary RCC, and 2.6% multilocular
RCC. The Fuhrman NGS values were 5.2% for grade 1, 61% for grade 2, 26% for grade 3, and 7.8% for grade 4. There were sarcomatoid features in only 7.8%
of the patients. There were 6 patients (7.8%) with renal sinus invasion, 3 patients (3.9%) with renal vein invasion, 8 patients (10.4%) with perirenal adipose tissue
invasion, 2 patients (2.6%) with hilar fat tissue invasion, and 2 patients (2.6%) with tumors at the ureter surgical margin. Pathological changes were significantly
differentiated according to gender except for the primary tumor stage.
Conclusion: RCCs are divided into many different types and each type has differences in terms of genetics, biology, and behavior. Due to this, the pathologist
must differentiate cell types routinely by morphology and immunohistochemical markers as well as by cytogenetic and molecular genetic analysis particularly when
the cell type is equivocal
A phenomenological study of the place of joining Erasmus+ program in pre-service English teachers’ professional development
Get PDFThis phenomenological research aims to explore the place of the Erasmus+ program (EP)
in enhancing pre-service English teachers’ (PSETs) professional development. Additionally,
this study targets learning about their experiences in the EP and their recommendations on how
the program could be ameliorated to better serve prospective PSET participants. The data
collected through in-depth interviewing were analysed adopting an inductive approach. The
findings revealed that the PSETs believed participating in the EP helped them to develop their
speaking skills and broaden their extant knowledge of different cultures, yet they
overwhelmingly pointed out that since some courses they took at the host universities were not
directly related to the field of English language teaching, the EP did not significantly contribute
to their professional development. The findings also demonstrated PSETs’ suggestions
concerning how to improve the EP to alleviate the problems they confronted for other PSETs
whose future plans contain participating in the program
Near infrared reflectance spectroscopy and multivariate analyses for fast and non-destructive prediction of corn seed germination
Get PDFThe application of near-infrared reflectance spectroscopy (NIRS) and multivariate analysis for
determining the seed germination rate of corn genotypes was assessed. Seed samples about 90 gr
belong to commercial and local corn varieties at various ages were scanned with FT-NIRS on the
reflectance mode from 1000 to 2500 nm wavelength. Filter paper technique showed the seed
germination rates varied between 18-100% depending on the genotypes after 7 days at ±25°C.
Partial least squares regression (PLSR) was applied to the reference values corresponding to the
spectra. The best statistical results obtained from the pre-treatment combinations of Smooth
Savitzky-Golay 9 Points (sg9), MSC full and normalization to unit length (nle). The regression
coefficient of calibration (R2C) and prediction (R2P) of the created NIRS calibration via
chemometric software NIRCal are realized 0.97 and 0.98 respectively for the property of corn
germination rate. The standard error of both calibration (SEC) and prediction (SEP) were almost
overlapping (4.17%, 4.61% respectively). The prediction accuracy of the final NIRS model was
quite reasonable with the acceptable root mean standard error of prediction (RMSEP) as 8.88%.
According to the residual predictive deviation (RPD) index (4.18), the accuracy of the NIRS model
regarded as in the best category. Therefore, the NIRS model developed here is sufficient to predict
the corn seed germination rate very fast and non-destructively without using any regents
Investigation of stress management in female volleyball players in terms of coping strategies
Get PDFBu çalışma kadın voleybolcuların stresle başa çıkma yaklaşımlarının belirlenerek; yaş, voleybol oynama
süresi ve üst lige yükselme maçlarını bitirme sırasına göre incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Çalışma tarama
araştırması deseninde tasarlanmış olup, çalışmaya 76 kadın voleybolcu katılmıştır. Çalışmada veriler Stresle
Başa Çıkma Yaklaşımları Ölçeği Türkçe versiyonu kullanılarak 2013-14 sezonu 2. Lige yükselme maçlarında
toplanmıştır. Veri analizinde tanımlayıcı istatistiksel yöntemlere ek olarak Tek Yönlü Varyans Analizi ve Tukey
çoklu karşılaştırma testleri kullanılmıştır. Sonuç olarak katılımcılar stresle başa çıkmada en fazla kendine
güvenli yaklaşımı tercih etmektedirler. Ayrıca 6-10 yıldır voleybol oynayanlar 11 yıldan fazladır bu sporla
uğraşanlara göre stresle başa çıkmada daha fazla sosyal desteğe başvurmaktadır.The present study aimed to determine the stress coping strategies of female volleyball players and
analyze the differences according to age, volleyball experience, and rank at the playoffs. The study was designed
as cross-sectional research, and 76 female volleyball players participated. In the study to collect data, the
Turkish version of The Stress Coping Strategies Scale was used, and the data were collected in the 2013-14
season 2nd League playoffs. To analyze the data in addition to descriptive statistical methods, ANOVA and
Tukey’s Hsd test were used. As a result, it was found that participants mostly chose the self-confidence approach
as a strategy to cope with stress. Besides, participants who have been playing volleyball between 6-10 years
search for social support more than participants who have been playing for 11 years or more
The high rate of Candida parapsilosis candidemia among non-burn patients with polytrauma in the surgical intensive care units of a university hospital
Get PDFAim: Candidemia is a life-threatening infection that has been reported to be associated with poorer outcomes in trauma patients.
The present study aimed to investigate the epidemiology of candidemia in non-burn patients with polytrauma.
Material and Methods: We conducted a retrospective, single-center, observational study of polytrauma patients with candidemia
admitted to the surgical intensive care units of a university hospital in Turkey between 2013 and 2017 on.
Results: The incidence of candidemia was 127 episodes per 1000 intensive care unit admissions in polytrauma patients. Nonalbicans Candida species accounted for 75.5% of all candidemia episodes. C. parapsilosis (51.05%) was the predominant species,
followed by C. albicans (24.52%) and C. tropicalis (12.21%). The highest crude mortality rate (72%) was observed in patients with C.
parapsilosis candidemia. In multivariate analyses, who had undergone prior gastrointestinal surgery were 7.1 times more likely to
have C. parapsilosis candidemia than those with other strains.
Conclusion: Our study, remarkable, demonstrated a high incidence of Candidemia had in polytrauma patients, and non-albicans
Candida species were the most frequently isolated candida species. According to our study findings, a prior history of gastrointestinal
surgery may help predict C. parapsilosis, as the causative agent of candidemia in polytrauma patients. However, since our study was
observational and limited to such a small number of patients, the results obtained should be applied with caution
Doğu Akdeniz bölgesi kiraz üretim alanlarında Cicadellidae (Hemiptera) familyasına ait türlerin belirlenmesi
Get PDFSweet cherry (Prunus avium L.) is highly valued fruit in the world and has wide production area in Turkey. Some of the species from the family Cicadellidae can cause direct damage by sucking the sap, and indirect damage by transmitting the phytoplasmas during their feeding process on the sweet cherry trees. This study was conducted to investigate the presence of the species of Cicadellidae family in Adana (Pozantı), Niğde (Darboğaz) and Kahramanmaraş (Andırın and Central Town), where sweet cherry cultivation is carried out, through 2014-2016. Surveying was done in two period a year, in spring (May-June) and fall (October-November) on the trees and weeds. As a result of sampling, 55 species from 35 genus in Cicadellidae were found. They are 32 species from Deltocephalinae subfamily, 18 species from Typhlocybinae, 4 species from Agallinae and 1 species from Megophthalminae subfamily were identified. Among them, Psammotettix striatus (Linnaeus) was the most common species with the 45.79% in total, followed by P. provincialis (Ribaut) with 15.26%. The other species were Empoasca sp. and Asymmetrasca decedens (Paoli) with 7.15% and 6.63%, respectively. It is known that the Phytoplasmas are phloem-limited agents, so, the cicadellid species that are feeding phloem tissue of the plant can acquire the pathogen aKiraz (Prunus avium L.), tüm dünyada ekonomik değeri yüksek bir meyve türüdür ve ülkemizde de geniş alanlarda üretilmektedir. Cicadellidae familyasına bağlı bazı türler kirazda beslenmeleri sırasında bitki dokularını sokup emerek yaptıkları doğrudan zararın yanında, birçok hastalık etmenini taşıyarak yaptıkları dolaylı zararları ile de önemli ekonomik kayıplara sebep olmaktadırlar. Doğu Akdeniz Bölgesi’nde kiraz yetiştiriciliğinin yapıldığı illerde Cicadellidae familyasına bağlı zararlı türleri belirlemek amacıyla ele alınmış olan bu çalışma 2014-2016 yıllarında Adana (Pozantı), Niğde (Darboğaz) ve Kahramanmaraş (Andırın ve Merkez) illerinde yürütülmüştür. Bahar (Mayıs-Haziran) ve sonbahar (Ekim-Kasım) aylarında olmak üzere yılın iki döneminde yapılan örneklemeler sonucunda ağaç ve yabancı otlardan Cicadellidae familyasının 35 cinsine bağlı 55 tür belirlenmiştir. Bu türlerden 32’si Deltocephalinae, 18’i Typhlocybinae, 4’ü Agallinae ve bir tanesi ise Megophthalminae altfamilyalarına bağlı olup, bu türler içerisinde Psammotettix striatus (Linnaeus) %45,79 oranı ile en yoğun olarak bulunan tür olmuştur. P. provincialis (Ribaut) ikinci tür (%15,26) olarak belirlenirken, diğer türlerden Empoasca sp. ve Asymmetrasca decedens (Paoli) sırasıyla %7,15 ve %6,63 oranları ile bu türleri takip etmişlerdir. Fitoplazma hastalıklarının esas olarak floemde beslenen ve özellikle Deltocephaline altfamilyasına bağlı cicadellidler tarafından taşındığının bilinmesi nedeni ile bu çalışmada kiraz bahçelerinde belirlenmiş olan Deltocephalinae altfamilyasına bağlı türlerin vektör olma potansiyellerinin belirlenmesi konusunda çalışmalar yararlı olacaktır