Nevşehir Hacı Bektaş Veli University
Nevsehir Haci Bektas Veli University Institutional Repository (DSpace@NEVU)Not a member yet
8560 research outputs found
Sort by
A research about the reasons of the flaw on the services quality that cause the examination of organizational barriers: An Example of hotel managements
No full textHizmet sektörünün temel yapı taşlarından olan otel işletmelerinin başarısında müşterilere sunulan hizmet kalitesi kritik bir faktördür. Kaliteli hizmet ise birçok farklı faktörün bir araya gelmesi ile sağlanmaktadır. Hizmet kalitesinin ölçümü konusunda genellikle Parasuraman, Zeithaml ve Berry (1985) tarafından geliştirilen Hizmet Kalitesi Fark Modeli'nde yararlanıldığı görülmüştür. Daha sonraki yıllarda Parasuraman, Zeithaml ve Berry (1988), modelini genişleterek müşterilerin hizmet kalitesine ilişkin beklenti ve algılamaları arasında 5 temel fark olduğunu belirlemişlerdir. Genişletilmiş Hizmet Kalitesi Fark Modeline göre ilk dört fark işletme içi faktörlerle ilgilidir. Beşinci fark ise müşterilerin beklenti ve algılamaları arasındaki farka odaklanmıştır ve ilk dört farkın fonksiyonudur. İncelenen çalışmalarda araştırmacıların genel olarak beşinci farka odaklandığı, hizmeti sunan kişilerin görüşlerinin ihmal edildiği görülmüştür. Literatürde görülen bu eksiklik yapılan çalışmanın odak noktasını oluşturmuştur. Bu kapsamda araştırmanın amacı, müşterilerin hizmet kalitesine ilişkin beklenti ve algılamaları arasındaki farkın temel ve alt nedenlerini otel işletmeleri bazında incelemektir. Araştırmanın evrenini Antalya'da 4 ve 5 yıldızlı otellerde görev alan yönetici ve işgörenler oluşturmaktadır. Araştırmada tesadüfi olmayan örnekleme yöntemlerinden kolayda örnekleme yöntemi tercih edilmiştir. Anket formu kullanılarak 217 yönetici ve 217 işgörenden veri toplanmıştır. Verilerin analizinde geçerlilik, güvenilirlik, t Testi, Anova gibi analiz yöntemleri kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre, araştırmada Engel 1 boyutunda yönetim ile işgörenler arasındaki kademe sayısının fazlalığı dikkat çekmektedir. Engel 2 boyutunda hizmet kalitesi aksaklıklarına neden olan ciddi bir engel olmadığı saptanmıştır. Engel 3 boyutunda, işgörenlerin yaptığı işle ilgili yeterli kontrole sahip olmadığı ve inisiyatif kullanamadığı, verilen evrak işlerinin işgören üzerinde baskı yarattığı ve özellikle satışa daha fazla önem verildiği zaman, hizmeti gerektiği gibi sunamadıkları ortaya çıkmıştır. Engel 4 boyutunun diğer sıralanan boyutlara göre daha düşük ortalamaya sahip olduğu görülmüştür. Bu boyuta göre işgörenlerin, tutundurma çalışmaları yapılırken kendilerinden bağımsız şekilde hareket edildiğini, verilen vaatlerden haberdar olmadıklarını ve aşırı vaatlerde bulunmanın üzerlerinde baskı yarattığını ifade etmişlerdir. Demografik özelliklere ilişkin analizlerde ise, erkek yöneticilerin kadın yöneticilere göre daha olumlu tutum içerisinde oldukları söylenebilir. Ayrıca yönetici ve işgörenlerin eğitim seviyesi, iş tecrübesi ve yaşlarına göre birçok alt boyutta farklılıklar olduğu tespit edilmiştir.Service quality offered to customers is a critical factor in the success of hotel businesses, which are one of the basic building blocks of the service sector. Quality service is provided by the combination of many different factors. It has been observed that the Service Quality Difference Model developed by Parasuraman, Zeithaml and Berry (1985) is generally utilized in the measurement of service quality. In the following years, Parasuraman, Zeithaml and Berry (1988) expanded the model and determined that there are 5 main differences between customers' expectations and perceptions of service quality. According to the Extended Service Quality Difference Model, the first four differences are related to internal factors. The fifth difference focuses on the difference between customers' expectations and perceptions and is a function of the first four differences. In the reviewed studies, it has been observed that researchers generally focus on the fifth difference and the opinions of the service providers are neglected. This deficiency in the literature constituted the focus of this study. In this context, the aim of the study is to examine the main and sub-causes of the difference between customers' expectations and perceptions of service quality on the basis of hotel businesses. The population of the study consists of managers and employees working in 4 and 5 star hotels in Antalya. Convenience sampling method, one of the non-random sampling methods, was preferred in the study. Data were collected from 217 managers and 217 employees using a questionnaire form. In the analysis of the data, analysis methods such as validity, reliability, t-test and Anova were used. According to the findings, the number of levels between the management and the employees in the Barrier 1 dimension draws attention. In Barrier 2 dimension, it was determined that there was no serious barrier causing service quality problems. In Barrier 3 dimension, it was revealed that the employees did not have enough control over their work and could not use initiative, that the paperwork created pressure on the employees and that they could not provide the service as required, especially when more emphasis was placed on sales. Obstacle 4 dimension was found to have a lower mean than the other dimensions listed. According to this dimension, the employees stated that the promotion activities were carried out independently of them, that they were not aware of the promises made and that making excessive promises created pressure on them. In the analysis of demographic characteristics, it can be said that male managers have more positive attitudes than female managers. In addition, it has been determined that there are differences in many sub-dimensions according to the education level, work experience and age of managers and employees
The role of corporate environmentalism in the effect of stakeholder presses on green innovation in hotel enterprises: The case of Istanbul province
No full textBu araştırma, paydaş baskıları ile işletmelerin yeşil inovasyon performansı arasındaki ilişkiyi ve kurumsal çevreciliğin bu ilişkideki aracılık rolünü incelemeyi amaçlamaktadır. Bu araştırma, otel işletmelerinin kurumsal çevreci tutumlar geliştirme, yeşil inovasyon performanlarını arttırma ve çevresel politikalarını belirlemede etkili olan paydaşların isteklerine cevap verme ve paydaş gruplarının stratejik yönetimi konusunda teorik yol haritaları içermektedir. Araştırmada, tesadüfi olmayan örnekleme yöntemlerinden kolayda örnekleme tercih edilerek toplamda 393 üst düzey otel yöneticisinden veri toplanmış ve 299 yöneticinin verileri analize dahil edilmiştir. Veriler, SPSS-20 ve AMOS-20 istatistik paket programları kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırma sonuçları, algılanan paydaş baskıları ile yöneticilerin kurumsal çevrecilik tutumları arasında anlamlı bir ilişki olduğunu ortaya koymaktadır. Düzenleyici paydaşların etkisinin diğer paydaşlara göre daha yüksek olduğu görülmüştür. Ayrıca, bu araştırma daha önce yapılan çalışmaların sonuçlarından farklı olarak örgütsel paydaşların (rakipler, müşteriler, tedarikçiler, hisse sahipleri, çalışanlar) ve medya paydaşlarının baskısı ile yöneticilerin kurumsal çevrecilik tutumları arasındaki ilişkinin anlamlı olmadığını göstermektedir. Bu bulgu, işletmelerin özellikle düzenleyici paydaşların (yasa ve yönetmelikler, hükümetin çevre politikaları vb.) beklentilerine daha fazla odaklandığını ve bu düzenlemelere uyum sağladığını göstermektedir. Bu nedenle, düzenleyici paydaşlar işletmeler üzerinde daha doğrudan ve güçlü bir etkiye sahip olabilmektedir. Araştırmada son olarak paydaş baskılarının yeşil inovasyon ile ilişkisinde kurumsal çevreciliğin aracılık rolü incelenmiştir. Araştırmadan elde eldilen bulgulara göre kurumsal çevreciliğin paydaş baskıları ile yeşil inovasyon arasındaki ilişkide tam aracılık rolünün olduğu tespit edilmiştir. Bu sonuç yöneticilerin kurumsal çevrecilik tutumları ve davranışlarının, paydaş baskılarının yeşil inovasyon üzerindeki etkisine aracılık etmede kilit bir rol oynadığını göstermektedir. Son yıllarda yapılan çalışmalar özellikle yeşil inovasyonun öncüllerine odaklanmış ve organizasyon düzeyindeki faktörler ile üst düzey yöneticilerin rolü üzerinde durulmuştur. Bu noktada hem akademik hem de işletmeler açısından daha kapsamlı bir anlayış oluşturmak için, işletmelerin çevresel yönetim uygulamalarını ve yeşil inovasyonu etkileyen faktörleri daha ayrıntılı ve geniş kapsamlı bir şekilde incelenmesi önerilmektedir.This research aims to examine the relationship between stakeholder pressures and green innovation performance and the mediating role of corporate environmentalism in this relationship. This research includes theoretical roadmaps on the strategic management of stakeholder groups and responding to the demands of stakeholders who are influential in developing corporate environmental attitudes, increasing green innovation performance and determining environmental policies of hotel enterprises. In the research, data were collected from 393 senior hotel managers in total by using convenience sampling from non-random sampling methods and the data of 299 managers were included in the analysis. The data were analyzed using SPSS-20 and AMOS-20 statistical package programs. The results of the study reveal that there is a significant relationship between perceived stakeholder pressures and managers' corporate environmentalism attitudes. The influence of regulatory stakeholders was found to be higher than that of other stakeholders. In addition, unlike the results of previous studies, this research shows that the relationship between pressure from organizational stakeholders (competitors, customers, suppliers, shareholders, employees) and media stakeholders and managers' corporate environmentalism attitudes is not significant. This finding suggests that enterprises focus more on the expectations of regulatory stakeholders (laws and regulations, government environmental policies, etc.) and comply with these regulations. Therefore, regulatory stakeholders may have a more direct and strong influence on enterprises. Finally, the mediating role of corporate environmentalism in the relationship between stakeholder pressures and green innovation was examined. According to the findings of the study, it was determined that corporate environmentalism has a full mediating role in the relationship between stakeholder pressures and green innovation. This result shows that managers' corporate environmentalism attitudes and behaviors play a key role in mediating the effect of stakeholder pressures on green innovation. Recent studies have focused on the antecedents of green innovation and emphasized the role of organization-level factors and senior managers. At this point, it is suggested that a more detailed and comprehensive examination of the factors affecting environmental management and green innovation of enterprises is recommended in order to create a more comprehensive understanding in both academic and management fields
The effect of social studies teaching based on common knowledge construction model on students' critical thinking skills, academic success and attitudes
No full textModern dünyada bilgiye ulaşmak artık çok kolay hale gelmiştir. Sosyal bilgiler dersi sadece bilgi vermekten öte bu bilgiyi kullanmayı hatta kendi kendine öğrenme becerilerini öğrencilere kazandırmayı amaçlamaktadır. İçinden çıkılmaz derecede yoğun bilginin olduğu günümüzde gereken bilgiyi bulmak üretmek için eleştirel bir bakış açısıyla doğru olanı seçip alabilen, bunları bir araya getirebilen bireylere gereksinim duyulmaktadır. Yapılandırmacı öğrenme anlayışına dayanan Ortak Bilgi Yapılandırma Modeli (OBYM), öğrenciyi ön planda tutar, onların deneyimlerini, düşüncelerini göz önüne alarak bilgiyi yapılandırmalarını sağlar. Bu çalışmanın amacı, OBYM'ye dayalı sosyal bilgiler öğretiminin öğrencilerin eleştirel düşünme becerilerine, akademik başarılarına ve tutumlarına etkisini araştırmaktır. Araştırmada nitel ve nicel yöntemlerinin beraber kullanıldığı karma yöntemlerden sıralı açıklayıcı desen kullanılmıştır. Araştırma Yozgat ili Sorgun ilçesinde bir ortaokulda öğrenim görmekte olan 7. sınıf şubelerinden deney ve kontrol grubu olarak belirlenen 34 öğrenci ile yürütülmüştür. Deney grubuna OBYM'ye uygun hazırlanan öğretim, kontrol grubuna sosyal bilgiler öğretim programına uygun öğretim gerçekleştirilmiştir. Veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından geliştirilen Akademik Başarı Testi, Eğmir ve Ocak (2016) tarafından geliştirilen Eleştirel Düşünme Becerisi Testi, Gömleksiz ve Kan (2013) tarafından geliştirilen Sosyal Bilgiler Dersi Tutum Ölçeği ön test ve son test olarak kullanılmıştır. Araştırmacı tarafından geliştirilen yarı yapılandırılmış görüşme formu aracılığıyla deney grubu öğrencilerinden uygulama sonunda nitel veriler toplanmıştır. Araştırma sonucunda toplanan nicel verilere göre; OBYM'ye dayalı sosyal bilgiler öğretiminin yapıldığı deney grubunda bulunan öğrencilerin akademik başarı durumunun, kontrol grubundaki öğrencilerinkine göre anlamlı şekilde arttığı belirlenmiştir. OBYM'ye dayalı sosyal bilgiler öğretiminin, öğrencilerin eleştirel düşünme becerilerinde anlamlı bir artış sağladığı saptanmıştır. OBYM'nin öğrencilerin sosyal bilgiler dersiyle ilgili tutumlarında anlamlı bir farklılık oluşturmadığı görülmüştür. Araştırmanın nitel verilerine göre; OBYM'ye dayalı işlenen sosyal bilgiler dersinin öğrencilerin derse yönelik tutumlarına ne gibi etkisi olduğuna ilişkin görüşleri; yarar, ilgi ve istek, sevme temaları başlıklarında toplanmıştır. Dersi daha iyi anladıkları, ilgilerinin arttığı, dersi eğlenceli ve zevkli buldukları görüşlerini belirtmişlerdir. OBYM dayalı işlenen sosyal bilgiler dersinde öğrencileri etkileyen uygulamalara yönelik görüşleri; etkinlikler, materyaller, yöntem ve teknik, sınıf atmosferi şeklinde temalar altında toplanmıştır. OBYM'ye dayalı işlenen sosyal bilgiler dersinde öğrencileri başarılarına yönelik etkileri konusunda görüşleri; puanlarında artış, derse etkin katılım sağlaması ve etkili öğrenme temaları altında toplanmıştır. Sınav notlarının yükseldiğini, dersi daha iyi dinlediklerini, öğrendikleri bilgilerin daha kalıcı olduğunu ifade etmişlerdir. OBYM'ye dayalı işlenen sosyal bilgiler dersi öğrencilerde hangi becerilerinin gelişimini etkilediğine yönelik öğrenci görüşleri; düşünme, mantık yürütme, iletişim ve iş birliği becerilerini geliştirdiği yönündedir. Bu sonuçlar doğrultusunda uygulamalara yönelik, daha etkili bir öğrenme ortamı için sosyal bilgiler dersleri OBYM'ye dayalı olarak tasarlanabilir; gelecek araştırmalara yönelik ise OBYM'nin içerdiği iş birliğine ve müzakereye dayalı etkinliklerin yoğun olması sebebiyle öğrencilerin argümantasyon becerilerine olan etkisini araştırmaya yönelik çalışmalar yapılması getirilen önerilerden bazılarıdır.In the modern world, it has become very easy to reach the information. Social studies course aims to use this knowledge rather than just giving information, and even to provide students with self-learning skills. In today's world where information is extremely dense, individuals who can choose the right thing and bring it together with a critical perspective are needed in order to find and produce the necessary information. The Common Knowledge Constructing Model (OBYM), based on the constructivist learning approach, gives particular the importance to student and allows the student to construct knowledge by considering their experiences and thoughts. The aim of this study is to investigate the effect of social studies teaching based on OBYM on students' critical thinking skills, academic achievement and attitudes. Sequential explanatory design, which is one of the mixed methods in which qualitative and quantitative methods are used together, was used in the research. The research was carried out with 34 students from the 7th grade branches, studying in a secondary school in Sorgun, Yozgat who were selected as the experimental and control groups. Instruction prepared according to OBMY was given to the experimental group, and instruction was given to the control group according to the social studies curriculum. Academic Achievement Test developed by the researcher as a data collection tool, Critical Thinking Skill Test developed by Eğmir and Ocak (2016), The Social Studies Attitude Scale developed by Gömleksiz and Kan (2013) was used as a pre-test and post-test. At the end of the application, qualitative data were collected from the experimental group students through a semi-structured interview form developed by the researcher. According to the quantitative data collected as a result of the research; it was determined that the academic achievement of the students in the experimental group, in which social studies teaching was made based on OBYM, increased significantly compared to the students in the control group. It was determined that social studies teaching based on OBYM provided a significant increase in students' critical thinking skills. It was observed that OBYM did not make a significant difference in students' attitudes towards social studies course. According to the qualitative data of the research, the students' views on what kind of effect the social studies course based on OBYM has on their attitudes; benefit, interest, and desire are gathered under the themes of liking. They stated that they understood the lesson better, their interest increased, and they found the lesson fun and enjoyable. Opinions on the practices that affect of students in the social studies course based on OBYM; activities, materials, methods and techniques are gathered under themes in the form of classroom atmosphere. Opinions of students about the effects on their success in the social studies course based on OBYM; increase in course grades, active participation in the course and effective learning grouped under themes. They stated that their exam grades increased, they listened to the lesson better, and the information they learned was more permanent. Student views on which skills the social studies course taught based on OBYM affects students; tends to develop thinking, reasoning, communication and cooperation skills. In line with these results, for applications; For a more effective learning environment, it is recommended to design social studies courses based on OBYM; for future research, studies should be conducted to investigate the effect of OBYM on the argumentation skills of students due to the intense collaboration and negotiation-based activities. These are some of the suggestions offered
Kıssa-i Hurûc-kerden-i Mâlik Ecdâr b. Hâris (Examination-text)
No full textBu çalışma, Türk kültüründe önemli bir yere sahip olan destanların, toplumun İslamiyet'e geçişiyle birlikte evrilip tip, motif yapısı ve mitolojik özelliklerini büyük ölçüde muhafaza ederek vücuda getirdiği menȃkıb-nȃmelerden Kıssa-i Hurûc-kerden-i Mȃlik Ecdȃr b. Hȃris'in transkripsiyonunu ve incelemesini ihtiva etmektedir. Destanların devamı mahiyetindeki menȃkıb-nȃmeler üsluplarının benzerliği ve birbirini haber vermeleri açısından sahanın bilim adamları tarafından bir silsileye tabi tutulmuşlardır. Genel kabul gören bu silsilenin birer unsuru olan menȃkıb-nȃmeler; Hz. Ali Cenk-nȃmeleri, Hamza-nȃme, Müseyyeb-nȃme, Ebȃ Müslim-nȃme, Battal-nȃme, Danişmend-nȃme ve Saltık-nȃme şeklinde sıralanmaktadır. Bu silsilenin bazı halkalarının eksik olduğu bilim adamlarınca dile getirilmiştir. Çalışmamızda Kıssa-i Hurûc-kerden-i Mȃlik Ecdȃr b. Hȃris, söz konusu menȃkıb-nȃmelerle kıyaslanarak yeri ve önemi belirlenmiş, menȃkıb-nȃmeler işledikleri konu ve yapı olarak yeniden ele alınmış netice olarak tez konumuz olan eserin bu halkanın önemli bir boşluğunu dolduran mühim bir menȃkıb-nȃme olduğu ortaya çıkmıştır. Üç bölüm halinde tertiplenen bu çalışmanın birinci bölümünde eserin müellifi, alt bölümleri, kaynakları ve ravilerinden bahsedilmektedir. Eser hakkında en önemli meselelerden birisi müellifinin kim olduğu hakkındadır. Yazma eserin bulunduğu kütüphanenin katalog kaydında müellif olarak 1809 ölüm tarihli Şevkî b. Abdullâh geçmektedir. Eserde yer alan manzum kısımlarda da yine Şevkî mahlası düşülmüştür. Araştırmalar neticesinde Şevkî ve bu eseri hakkında kayda değer bir bilgi bulunamamıştır. Biyografik ve bibliyografik kaynaklarda geçen aynı mahlaslı şairler/nasirler derlenerek incelenmiş, verilen bilgilerden hareketle müellifin kimliği tespit edilmeye çalışılmışsa net bir bilgiye ulaşılamamıştır. Aynı mahlası kullanan şairlerin/nasirlerin eserlerinin özellikleri ve bu eserlerin dil ve üslup özellikleri Kıssa-i Mâlik Ecdâr b. Hâris ile kıyaslanarak tezimize konu olan Şevkî hakkında çıkarımlarda bulunulmuştur. Çalışmamızın ikinci bölümünde eserin tahlili yapılmış, dil ve anlatım özellikleri örneklerle açıklanmıştır. Son bölümde ise eserin nüsha tavsifi ve nüsha özellikleri yanında metinde dikkat çeken yazılış hususiyetleri ile metnin kuruluşunda izlenen yöntemler sıralanıp eserin transkripsiyonlu metni hazırlanmıştır. Son olarak elde edilen çıkarımlar açıklanıp özel isimler diziniyle çalışmamız tamamlanmıştır.This study contains transcription and examination of Kissa-i Hurûc Kordan-i Mȃlik Ajdȃr bin Al-Hȃrith, one of hagiographies, generated by legends which have an important place in Turkish culture, evolving with transition of the society to Islam, and maintaining greatly their types, motif structures and mythological features. Hagiographies, in the nature of continuation of legends, were subjected to a sequence by scientists of the field in terms of similarity of their styles and of informing each other. Hagiographies, an element of commonly-held this sequence, are put in order as Hz. Ali cenknȃme's, Hamza-nȃme, Müseyyeb-nȃme, Ebȃ Müslim-nȃme, Battal-nȃme, Danişmend-nȃme and Saltık-nȃme. Lack of some rings of this sequence was mentioned by scientists. In our study, we determined place and importance of Kissa-i Hurûc Kordan-i Mȃlik Ajdȃr bin Al-Hȃrith by comparing it with the said hagiographies; readdressed hagiographies in terms of the subject they treated and the structure; and eventually we revealed the work, subject of our thesis, is an important hagiography that fills a significant gap of this ring. In first chapter of this study which were arranged in three chapters, we mentioned author, sub-chapters, sources and narrators of the work. One of the most important issues on the work is about who is author of the work. As author, tha nâme of Şevkî b. Abdullâh with date of death of 1809 is mentioned in catalogue record of library at which the manuscript is present. Again, pen nâme of Şevkî was written down in verse sections in the work, as well. As a result of researches, no considerable information on Şevki and this work was founded. Poets/prosists with same pen nâme whom were mentioned in biographic and bibliographic sources were examined. However author's identity was tried to determine based on the given information, no clear information was yet reached. We made inferences on Şevkî, who is subject of our thesis, by comparing features of works by poets/prosists who used the same pen nâme, and linguistic ans stylistic features of these works with Kissa-i Hurûc Kordan-i Mȃlik Ajdȃr bin Al-Hȃrith. In the second chapter of our study, we made an analysis of the work, and explained its linguistic and expressive features with examples. In the final section of the study, we prepared the transcripted text of the work, by rhyming off the wording features which draw attention in the text, and methods which were followed in formation of the text as well as the copy description and copy characteristics. Ultimately, inferences obtained were explained, and our study was completed by index of proper nâmes
Improvement of the wear resistance of cold work tool steel wire drawing jaws using the thermochemical bording method
No full textBu çalışmada soğuk iş takım çeliği tel çekme çenelerinin termokimyasal borlama yöntemiyle borlanabilirliği araştırılmıştır. Araştırmanın amacı kısa süre içerisinde aşınan ve kullanılamaz hale gelen tel çekme çenelerinin borlama işlemiyle yüzey sertliği ve aşınma direnci özelliklerinin iyileştirilerek kullanım ömrünün arttırılmasıdır. Bu amaçla tel çektirme çenesi örnekleri farklı sıcaklıklarda (900 °C, 950 °C ve 1000 °C) ve 6 saat süreyle borlanmıştır. Borlanan örneklerin kaplama kesitlerinin incelenebilmesi için metalografik olarak hazırlanmıştır. Elde edilen kaplama tabakalarının mikroyapısal incelemeleri, kaplama tabakası kalınlıkları, kaplamaların elementel dağılımı ve faz yapısı, optik mikroskop, taramalı elektron mikroskobu (SEM), enerji dağılım spektrometresi ( EDS), X-Işını Difraksiyonu (XRD) ile belirlenmiştir. Mikrosertlik, kırılma tokluğu ve aşınma dayanımı değerlerinin belirlenmesi amacıyla mikrosertlik ve aşınma testleri uygulanmıştır. Sonuç olarak homojen ve FeB ve Fe2B'den oluşan iki katmanlı bir kaplama tabakasının elde edildiği görülmüştür. Kapla sıcaklıklarının artışlarıyla kaplama kalınlıklarının artmakta olduğu gözlemlenmiştir. Bunun yanında örneklerin dişli yüzeylerinde düz yüzeylere oranla daha kalın kaplamalar elde edilmiştir. Altlık malzemeye göre kaplamaların mikroserliklerinin 5-6 kat daha fazla olduğu belirlenmiştir. Kırılma tokluğu değerleri kaplama sıcaklığının artmasıyla bir miktar artmış olsa da büyük bir fark görülmemiştir. Aşınma testleri sonucunda aşınma oranlarının kaplanmış örneklerde yaklaşık 4 kat azaldığı görülmüştür.In this study, the boridability of cold work tool steel wire drawing jaws was investigated by thermochemical boriding method. The aim of the research is to increase the lifespan of wire drawing jaws, which wear out and become unusable in a short time, by improving the surface hardness and wear resistance properties by boriding. For this purpose, wire drawing jaw samples were boronized at different temperatures (900 °C, 950 °C and 1000 °C) for 6 hours. It was prepared metallographically to examine the coating sections of the borided samples. Microstructural examinations of the obtained coating layers, coating layer thicknesses, elemental distribution and phase structure of the coatings were determined by optical microscope, scanning electron microscope (SEM), energy dispersion spectrometry (EDS), and X-Ray Diffraction (XRD). Microhardness and wear tests were applied to determine microhardness, fracture toughness and wear resistance values. As a result, it was observed that a homogeneous two-layer coating layer consisting of FeB and Fe2B was obtained. It has been observed that coating thicknesses increase with increasing coating temperatures. In addition, thicker coatings were obtained on the gear surfaces of the samples compared to the flat surfaces. It was determined that the microhardness of the coatings was 5-6 times higher than the substrate material. Although the fracture toughness values increased slightly with increasing coating temperature, no significant difference was observed. As a result of the wear tests, it was observed that the wear rates decreased approximately 4 times in the coated samples
Eccentric graph of a graph and its structural properties
No full textEksantriklik, graf teorisinde bir noktanın (düğümün) çizgenin diğer düğümlerinden ne kadar uzak olduğunu ölçen önemli bir kavramdır. Eksantriklik, çizgenin çapı ve yarıçapı gibi diğer çizge özelliklerini hesaplamak için kullanılabilir. Ayrıca, eksantriklik temelli çizge ölçümleri ve polinomlar, moleküler çizge teorisi, kimyasal ağlar, iletişim teorisi ve kaynama olgusu gibi çeşitli alanlarda yaygın bir şekilde kullanılmıştır Bu tez çalışmasında, eksantrik çizge özellikleri, uç çizge örnekleri ve özellikle ağaç çizge örnekleri incelenmektedir. İkinci bölümde, çizge ile ilgili temel tanımlar ve kavramlar derlenmektedir. Üçüncü bölümde, eksantrik çizge konusunda literatür bilgisi sunulmaktadır; bazı uç çizge örneklerine göre eksantrik çizge analiz edilmekte, benzersiz eksantrik nokta çizge örnekleri ve çapı maksimal çizge örnekleri incelenmektedir. Ayrıca, 1985 yılında Akiyama' nın teorisindeki eksiklik düzeltilmiş olup bir çizgenin eksantrik çizgesinin, bu çizgenin tümleyenine eşit olma koşulunu vererek ve ağaç çizgeler ile ilgili bazı teorileri ve sonuçlar geliştirilmiştir. Eksantriklik temelli çizgelerin inceliklerini açığa çıkararak ve yeni uygulamaları keşfederek, bu çalışma çizge teorisi alanına ve çeşitli disiplinler arası alanlara önemli bir katkı sunmaktadır.Eccentricity plays a crucial role in graph theory as it quantifies the distance of a vertex from other vertices within a graph. This concept not only helps determine the diameter and radius of a graph but also enables the computation of various other graph properties. Its significance extends beyond the realm of graph theory, with extensive applications in diverse fields such as molecular graph theory, chemical networks, communication theo ry, and boiling phenomena. This thesis delves into exploring the properties of eccentric graphs, with a particular focus on those associated with extremal graphs and trees. The second chapter presents a compilation of fundamental definitions and graph-related concepts. Moving on to the third chapter, we review existing literature on eccentric graphs, examining cases for some extreme graphs and investigating unique eccentric point graphs and diameter max imal graphs. Furthermore, we address a deficiency in Akiyama's theory from 1985, where we provide necessary and sufficient conditions for the eccentric graph to be equal to the complement of the original graph. Building upon this, we develop new theories and present results concerning eccentric graphs of trees. By shedding light on the intricacies of eccentricity-based graph measurements and ex ploring novel applications, this study contributes valuable insights to the field of graph theory and its various interdisciplinary connections
Numerical solutions of generalized equal width and modified korteweg-de vries equations with petrov-galerkin method
No full textBu tez çalışmasında, genelleştirilmiş eşit genişlikli ve modifiye edilmiş Korteweg-de Vries denklemlerinin sayısal çözümleri B-spline fonksiyonlar yardımıyla Petrov-Galerkin sonlu elemanlar yöntemi kullanılarak elde edilmiştir. Bu tez dört bölümden oluşmaktadır. Tezin birinci bölümünde, Petrov-Galerkin yöntemi, B-spline fonksiyonlar, genelleştirilmiş eşit genişlikli (GEW) denklem ve modifiye edilmiş Korteweg-de Vries (mKdV) denklemi hakkında bilgiler verilmiştir. Tezin ikinci bölümünde, GEW denkleminin sayısal çözümleri Petrov-Galerkin yöntemi kullanılarak elde edilmiştir. Tezin üçüncü bölümünde, mKdV denkleminin sayısal çözümleri Petrov-Galerkin yöntemi kullanılarak elde edilmiştir. Tezin dördüncü bölümünde ise, elde edilen sayısal değerlerle ilgili sonuç ve öneriler verilmiştir.In this thesis, numerical solutions of the generalised equal width and modified Korteweg-de Vries equations are obtained by using the Petrov-Galerkin finite element method with the help of B-spline functions. This thesis consists of four chapters. In the first part of the thesis, Petrov-Galerkin method, B-spline functions, generalised equal width (GEW) equation and modified Korteweg-de Vries (mKdV) equation are given. In the second part of the thesis, numerical solutions of the GEW equation are obtained using the Petrov-Galerkin method. In the third part of the thesis, numerical solutions of the mKdV equation are obtained using the Petrov-Galerkin method. In the fourth part of the thesis, conclusions and recommendations related to the obtained numerical values are given
An investigation into the genotoxic effects of pesticides used in agricultural areas using the allium and SMART methods
No full textTarım arazilerinde kullanılan pestisitlerin rastgele ve aşırı dozda uygulanması, çevre ve insan sağlığı üzerinde olumsuz etkilere sebep olmaktadır. Bu sebeple pestisitlerin etki mekanizmalarının ve genotoksisite potansiyellerinin anlaşılması büyük bir öneme sahiptir. Bu amaçla, bu tez çalışması ile thiram ve methoxyfenozidin genotoksisite potansiyeli Allium ve Somatik Mutasyon ve Rekombinasyon Testi (SMART) yöntemleriyle değerlendirilmiştir. Allium yönteminde soğan kök uçları pestisitlerin konsantrasyonlarına 24 saat maruz bırakılmıştır. Süre sonunda kök uçlarından preparatlar hazırlanmış mikroskop altında mitotik indeks (Mİ) ve kromozom anomalileri (KA) tespit edilmiştir. Allium testi sonuçları, Thiram ve Methoxyfenozid konsantrasyonlarındaki artışa bağlı olarak Mİ değerinin negatif kontrole kıyasla azaldığını göstermiştir. Negatif kontrolde Mİ %6,94 ± 0,43 iken bu değer thiramın en yüksek konsantrasyonu olan 1 g/L de %3,72 ± 0,35'e düştüğü kaydedilmiştir. Benzer şekilde, methoxyfenozid için negatif kontrolde belirlenen %7,28 ± 0,32 Mİ değeri, en yüksek konsantrasyon olan 0,002 mL/L uygulamasında %3,97 ± 0,47'ye düşmüştür. İki pestisitin de düzensizlik, köprü oluşumu, vagrant, yapışıklık ve kutup kayması, multipolarite tipi kromozomal anomalilerinin oluşumunu teşvik ettiği belirlenmiştir. SMART yönteminde mwh erkek ve flr3 virgin dişilerin standart çaprazlamasından elde edilen 72 ± 4 saatlik transheterezigot larvalar pestisitlerin belirlenen konsantrasyonları ile hazırlanan hazır besiyer ortamında pestisitlere maruz bırakılmıştır. Bu ortamda ergine gelen Drosophila kanatlarından preparatlar hazırlanarak klon indüksiyon frekansları ve farklı kanat trikomları değerlendirilmiştir. SMART deneyinde thiram ve methoxyfenozid konsantrasyonlarındaki artışın klon indüksiyon frekanslarında bir artışa neden olduğu kaydedilmiştir. Pestisitlerin, transheterozigot ergin bireylerin kanatlarında sıklıkla küçük tek tip klonlar az da olsa büyük tek tip klonlar ve ikiz klonların oluşumunu uyardığı kaydedilmiştir. Bulgular, Thiram ve Methoxyfenozid'in bitki ve hayvan sistemlerinde genotoksisite potansiyeline sahip olduğunu göstermiştir. Sonuç olarak, pestisitlerin genotoksisite potansiyellerinin ayrıntılı şekilde anlaşılması ve bu potansiyelin çevresel etkileri üzerindeki olası sonuçlarının kapsamlı bir şekilde değerlendirilmesi, tarım uygulamalarının sürdürülebilirliği ve insan sağlığının korunması açısından son derece kritik bir öneme sahiptir.Random and excessive use of pesticides in agricultural lands can have detrimental effects on both the environment and human health. As a result, it is vital to comprehensively understand the mechanisms of action and genotoxicity potential of these chemicals. Therefore, this thesis aims to evaluate the genotoxicity potential of the Thiram and Methoxyfenozide pesticides using the Allium and Somatic Mutation and Recombination Test (SMART) methods. In the Allium method, onion root tips were exposed to pesticide concentrations for 24 hours. At the end of the duration, preparations were made from the root tips, and the Mitotic Index (MI) and Chromosome Aberrations (CA) were detected under a microscope. The results of the Allium test showed that the MI value decreased compared to the negative control as the concentrations of thiram and methoxyfenozid increased. In the negative control, the MI was 6,94% ± 0,43 while this value dropped to 3.72% ± 0,35 for the highest concentration of thiram, which was 1 g/L. Similarly, the MI value of 7,28% ± 0,32 determined for the negative control in the case of methoxyfenozid decreased to 3,97% ± 0,47 with the application of the highest concentration of 0,002 mL/L. It was observed that both pesticides promoted the formation of chromosomal anomalies of the irregularity, bridge formation, vagrant, stickiness, and pole shift, as well as multipolarity types. In the SMART method, 72 ± 4-hour-old transheterozygous larvae obtained from the standard crossbreeding of mwh males and flr3virgin females were exposed to pesticides in the prepared instant medium at predetermined concentrations. Preparations were made from the wings of Drosophila that emerged in this environment, and clone induction frequencies and different wing trichomes were evaluated. In the SMART experiment, an increase in the concentrations of thiram and methoxyfenozid was noted to result in an increase in clone induction frequencies. It was recorded that the pesticides stimulated the formation of small uniform clones, to a lesser extent large uniform clones, and twin clones in the wings of transheterozygous adult individuals. The findings indicated that thiram and methoxyfenozid have genotoxicity potential in plant and animal systems. Therefore, it is crucial for the sustainability of agricultural practices and the safeguarding of human health to have a thorough comprehension of the genotoxicity potential of pesticides and a comprehensive evaluation of their conceivable impact on environmental factors
The effect of psychosocial adjustment on self-care in diabetic patients
No full textBu araştırma diyabet hastalarında psikososyal uyumun öz bakıma etkisini belirlemek amacıyla kesitsel olarak yapılmıştır. Araştırma Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesinde Kasım 2022-Ocak 2023 tarihleri arasında iç hastalıkları ve endokrinoloji polikliniklerinde kriterlere uyan 230 diyabetli birey ile yürütülmüştür. Çalışmada veriler Hasta Tanıtım Formu, Hastalığa Psikososyal Uyum Öz-Bildirim Ölçeği, Diyabet Öz-Bakım Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Verilerin istatiksel değerlendirilmesinde Bağımsız Örneklem t Testi, Mann Whitney U Testi, ANOVA testi, Kruskal Wallis testi, Pearson korelasyon analizi ve Basit Doğrusal Regresyon analizi kullanılmıştır. Bireylerin hastalığa psikososyal uyum öz-bildirim ölçeği puan ortalaması 39.32±18.62 olarak saptanmış olup, hastalığa psikososyal uyumları orta düzeyde bulunmuştur. Diyabetli bireylerin en çok psikolojik baskı ve sağlık bakımına oryantasyon alanında psikososyal uyum güçlüğü yaşadığı tespit edilmiştir. Bireylerin diyabet öz bakım ölçeği puan ortalaması 87.05±11.89 olarak hesaplanmıştır. Hastalığa psikososyal uyum öz-bildirim ölçeği toplam puanı ile diyabet öz-bakım ölçeği puanı arasında negatif yönlü anlamlı bir ilişki olduğu saptanmıştır (r=-0.193; p<0.05). Diyabetli bireylerin hastalığa psikososyal uyum-öz bildirim ölçeği toplam puanındaki bir birim artışın diyabet özbakım ölçeği puanında 0.123 birim azalmaya neden olduğu belirlenmiştir. Hastalığa psikososyal uyum öz-bildirim ölçeği alt boyutlarından sağlık bakımına oryantasyon, mesleki çevre, psikolojik baskı alt boyut puanlarının diyabet öz bakım puanı üzerinde etkisi olduğu tespit edilmiştir (p<0.05). Sonuç olarak diyabetli bireylerin hastalığa psikososyal uyum düzeyleri arttıkça öz bakım aktivitelerinin de arttığı saptanmıştır.This research was conducted as a cross-sectional study to determine the effect of psychosocial adjustment on self-care in diabetic patients. The research was conducted with 230 individuals with diabetes mellitus who met the study criteria in the internal medicine and endocrinology outpatient clinics of Niğde Ömer Halisdemir University Training and Research Hospital between November 2022 and January 2023. In order to conduct the study, the approval of the ethics committee, institutional permission and informed consent of the participants were obtained. The data of the study were collected using the patient identification form, the Psychosocial Adjustment to Illness Self-Report Scale (PAIS-SR), and the Diabetes Self-Care Scale (DSCS). For the statistical evaluation of the data, independent sample t test, Mann Whitney U test, ANOVA test, Kruskal Wallis test, Pearson correlation analysis and Simple Linear Regression analysis were used. The psychosocial adjustment to Illness self-report scale mean total score of the individuals was found to be 39.32±18.62, and their psychosocial adjustment to the disease was found to be moderate. It has been determined that individuals with diabetes have the most psychosocial adjustment difficulties in the area of psychosocial distress and healthcare orientation. The diabetes self-care scale mean score of the individuals was calculated as 87.05±11.89. A statistically significant negative correlation was found between the scores of the Psychosocial Adjustment to Illness Self-Report Scale and the Diabetes Self-Care Scale (r=-0.193; p<0.05). It was determined that one unit increase in the psychosocial adjustment to Illness -self-report scale total score of individuals with diabetes caused a 0.123 unit decrease in the diabetes self-care scale score. It has been determined that the sub-dimensions of the psychosocial adjustment to Illness -self-report scale, healthcare orientation, vocational environment, and psychosocial distress sub-dimensions have an effect on the diabetes self-care score (p<0.05). As a result, it was determined that as the psychosocial adjustment level of individuals with diabetes increased, their self-care activities also increased
Destination competitiveness analysis from a stakeholder perspective: The case of Van
No full textGünümüzde insanlar çeşitli motivasyonlarla farklı turizm destinasyonlarını ziyaret etmektedir. Turizm destinasyonları sahip oldukları çekicilik unsurları ile süreklilik arz eden bir rekabet yarışına girmektedir. Van ili de konumu, sahip olduğu doğal ve kültürel mirası, gastronomi unsurları, endemik bitki ve hayvan çeşitliliği ve diğer çekim unsurları ile önemli bir destinasyondur. Bu çalışma, Van'ın sahip olduğu destinasyon rekabetçiliğine ilişkin temel belirleyici unsurların farklı paydaş kesimleri tarafından değerlendirilmesini amaçlamaktadır. Bu amaç doğrultusunda turizm paydaşlarından toplam 407 katılımcıya anket uygulanmıştır. Katılımcılar, destinasyonun daha güçlü olduğu unsurları doğal güzellikler, turizm işletmelerinin kalitesi ve yerel halkın cana yakınlığı şeklinde ortaya koymuştur. Daha zayıf unsurları ise etkinliklerin çeşitliliği, destinasyona olan uçuşlar ve sınır kapılarındaki kalite ve yeterlilik olarak ifade etmiştir. Ayrıca yerel paydaşların, destinasyonun çekicilik faktörlerine yerli ve yabancı turistlerden daha yüksek puan verdiği ancak tesisler ve hizmetler ile destinasyon yönetimi ve politikası faktörlerine daha düşük puan verdiği görülmüştür. Araştırmadan elde edilen bulgular ışığında, Van destinasyonunda rekabetçiliğin sağlanması ve sürdürülmesine yönelik önerilerde bulunulmuştur. Öte yandan, araştırma benzer özellikteki destinasyonlarda yapılacak rekabetçilik çalışmalarına zemin oluşturması bakımından da önemlidir.Today, people visit different tourism destinations with various motivations. Tourism destinations engage in a continuous competition with the attractiveness factors they have. Van province is a significant destination with its location, natural and cultural heritage, gastronomy elements, endemic plant and animal diversity and other attraction factors. This study aims at assessment of fundamental determining elements that Van has in relation to destination competitiveness by different stakeholder groups. To this end, surveys were conducted to a total of 407 participants from among the tourism stakeholders. The participants listed stonger elements of the destination as natural beauties, quality of tourism enterprises and friendliness of the local people. Weaker elements, on the other hand, were expressed as diversity of events, flights to the destination and quality and efficiency at border gates. Furthermore, it was observed that local stakeholders scored attractiveness factors of the destination higher, but facilities and services and destination management and policy factors lower compared to domestic and foreign tourists. In the light of the findings obtained from the research, suggestions were made to ensure and sustain competitiveness at Van destination. On the other hand, the research is also important as it forms a basis to competitiveness studies to be conducted at destinations with similar characteristics